(กรมตํารวจเขตลอสแอนเจลิส)
(คือกรมตํารวจระดับเขตที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ)
(ซึ่งดูแลเขตที่ประชากรหนาแน่นที่สุดในประเทศ)
(พวกเขาสืบสวนคดีฆาตกรรม ที่โหดร้ายและซับซ้อนที่สุด)
(นี่คือเรื่องราวของพวกเขา)
(ปี 1988)
(วันที่ 16 มีนาคม ปี 1988)
ผมได้รับสายจากคนที่ออฟฟิศพ่อ
บอกว่า "มีเรื่องเกิดขึ้นที่แบรดเบอรี
แต่เราไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
ผมก็เลยขึ้นรถ แล้วก็ไปที่แบรดเบอรี
ตํารวจเรียกผมจอด
ถามว่า "คุณเป็นใคร ทางนี้ไม่ให้ใครผ่านนะครับ"
ผมบอกว่า "ผมแดนนี่ ทอมป์สัน ลูกชายมิกกี้ ทอมป์สัน"
ตํารวจคนนั้น ผมเห็นสายตาเขาเลย เพราะตํารวจรู้
ผมคิดเลย "เวรแล้ว"
เราไม่อยากเชื่อ
นั่นพ่อผมนะ ไม่มีใครฆ่าเขาได้หรอก ไม่มีใครแตะต้องเขาได้
นักขับรถแข่ง มิกกี้ ทอมป์สัน กับภรรยาถูกฆาตกรรม
ที่หน้าบ้านย่านชานเมืองหรูในแอลเอ
นางทอมป์สันกับนายทอมป์สัน ถูกยิงหลายนัดที่ลําตัวช่วงบน
คดีบุกฆาตกรรมทอมป์สันกับภรรยา ทรูดี้
เกิดขึ้นบนถนนหน้าบ้านในแบรดเบอรีของพวกเขา
ตํารวจเรียกคดีนี้ว่า หนึ่งในคดีฆาตกรรมคนดังที่ลึกลับที่สุด
นี่คือความชั่วร้ายระดับที่เราหวังว่าจะไม่ได้เห็น
มิกกี้ ทอมป์สันเป็นที่รักของทุกคน เขาไม่มีศัตรูเลย ยกเว้นคนเดียว
กรมตํารวจเขตลอสแอนเจลิสคือที่สุดของยอดฝีมือ
คดีใหญ่ที่สุดบางส่วนไต่สวนในลอสแอนเจลิส
(ฮอลลีวูด)
เราต้องทุ่มเท 110 เปอร์เซ็นต์
นี่คือฆาตกรรม ไม่มีอาชญากรรมไหนร้ายแรงไปกว่านี้
มันอยู่ที่ความมุ่งมั่นกับความสํานึกในหน้าที่
ความยุติธรรมเกิดขึ้นจากการตามหาความจริง
(Homicide: เจาะลึกคดีฆาตกรรม ลอสแอนเจลิส)
ปัญหาหนึ่งของลอสแอนเจลิสคือมันใหญ่มาก
แล้วการเดินทางล่ะ มีขนส่งสาธารณะไหม
ไม่ เราต้องขับรถ
คนในลอสแอนเจลิสรักรถ
นี่คือพื้นที่ขนาดใหญ่ที่คนรักรถจะเอาของมาอวด
สมัยยุค 80 ในลอสแอนเจลิส การแข่งรถเถื่อนเป็นวัฒนธรรมเฉพาะ
ทั้งการแข่งแดร็ก มอเตอร์ไซค์วิบาก ออฟโรด
ด้วยความชอบรถสมัยนั้น
ผมรู้ว่ามิกกี้ ทอมป์สันเป็นตํานาน
(มิกกี้ ทอมป์สัน)
ทอมป์สันได้ชื่อว่านักคิดค้นมาตลอด
เป็นนักประกอบรถแหวกแนว และนักซิ่งที่ต้องชนะ
ชายที่ซิ่งเร็วที่สุด มิกกี้ ทอมป์สัน
ชมฝีมือจ้าวความเร็วนานาชาติ มิกกี้ ทอมป์สัน
เขาลงแข่งขันรถแข่งมาแล้วทุกประเภท
ผมว่าช่วงหนึ่ง พ่อผมเป็นเจ้าของสถิติ 370 อย่าง
แต่สถิติที่ทําให้เขาดังก็คือ
ตอนที่เขาเป็นอเมริกันคนแรก ที่ขับเร็วเกิน 111 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ความเร็วสูงสุดของเขา 113 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
สถิติสําหรับการซิ่งทางเดียว
มิกกี้ ทอมป์สันไม่ใช่แค่ผู้ชนะ
ไม่ใช่แค่คนที่สนใจรถ
เขาเป็นโปรโมเตอร์
เขาเป็นคนที่คิดค้นการแข่งรถในสนามกีฬาในร่ม
ตอนนี้เราจัดแข่งสิ่งที่เรียกว่า "การแข่งสนามสั้น"
เราจัดแข่งในสนามฟุตบอล สนามเบสบอล
ภายในโดม ที่ไหนก็ได้
ทอมป์สันคว้าชัยชนะ
แดนนี่ ลูกชายของมิกกี้ก็ตัดสินใจ
จะฝากอนาคตไว้กับการแข่งรถ
ผมเป็นนักแข่งอาชีพในรายการของพ่อ
คนมาดูเต็มสนาม มันสุดยอดไปเลย
ลูกชายของทอมป์สันเข้าร่วมแข่ง
ทรูดี้ ภรรยาเขาก็มีส่วนในการโปรโมตงาน
ฉันชอบอยู่ใกล้ชิดเขา ฉันชอบทําสิ่งที่เขาทํา
แล้วฉันก็ชอบซิ่งด้วย
ผมจะอยู่ขับรถแข่งไปอีกนาน
ผมจะชนะอีกหลายสนาม
(วันที่ 16 มีนาคม ปี 1988 7.00 น.)
ผมได้รับสายตอนเช้า
ถามว่า "รู้จักมิกกี้ ทอมป์สันไหม" ผมบอกว่า "รู้จักสิ"
เขาบอกว่า "มิกกี้กับภรรยา ดูเหมือนจะถูกยิงหน้าบ้านตัวเอง"
คุณต้องออกไปช่วยสืบ
เรามีราชินีห้องแล็บ ลิซ ดีไวน์
เธอเก่งมากๆ ทุกคนอยากให้เธอไปตรวจที่เกิดเหตุเสมอ
ฉันชอบออกไปข้างนอก ฉันใส่จัมป์สูท หยิบอุปกรณ์ แล้วก็ออกไป
ตอนเกิดคดีนี้ ฉันเป็นนักอาชญาวิทยาอาวุโส
ของกรมตํารวจเขตลอสแอนเจลิส
เราเจอกัน แล้วก็ขับรถ ไปที่แบรดเบอรี เอสเตทส์
(ลอสแอนเจลิส)
แบรดเบอรี เอสเตทส์เป็นย่านที่อยู่อาศัยหรู
เป็นชุมชนที่มีรั้วรอบ
จูเลียน่า ลูกสาวผม
เธอไปเรียนขี่ม้าที่แบรดเบอรี เอสเตทส์
ทุกครั้งที่ไปที่นั่น ผมต้องแสดงบัตร
ผมต้องแสดงใบอนุญาต จากเจ้าของฟาร์มม้าเพื่อเข้าไป
แล้วผมก็ไม่เข้าใจว่า
"มีคนเข้าไปฆ่ามิกกี้ ทอมป์สันกับภรรยาได้ยังไง"
ตอนขับรถไป มันก็ชัดเจนว่านี่คือคดีใหญ่
ฉันไม่เคยเห็นกล้องหลายตัว อยู่ในที่เดียวเยอะขนาดนี้ในชีวิต
เห็นชัดเลยว่าบ้านหลังนี้หรูมาก
มีถนนเข้าบ้านที่กว้างมาก
ทรูดี้ ภรรยาของมิกกี้ นอนอยู่ที่ตีนเนินถนนเข้าบ้าน
เธอถูกยิง
แล้วก็มีเลือดไหลลงรางระบายน้ํา
(ศพทรูดี้)
ส่วนมิกกี้ ทอมป์สัน นอนอยู่ตรงโรงรถซึ่งอยู่บนเนิน
เขาถูกยิงที่ลําตัว
แล้วก็ถูกยิงที่ศีรษะ
ทรูดี้ก็ถูกยิงศีรษะเช่นกัน
เราไปสอบถามคนแถวนั้น
เราได้สอบปากคําพยานบางส่วน
เราได้ยินเสียงปืนหลายนัด
แล้วอยู่ดีๆ ก็เงียบไป ประมาณสิบถึง 15 วินาที
แล้วผมก็ได้ยินมิกกี้ ทอมป์สัน ตะโกนว่า "อย่าทําร้ายเมียผมเลย"
ต่อมาก็ได้ยินเสียงปืนอีกหลายนัด แล้วก็เงียบไป
บ้านดร.จอห์นสันอยู่หลังมิกกี้กับทรูดี้
เขาได้ยินเสียงปืน แล้วเขาก็มองออกมา
เขาเห็นจักรยานขี่ไปตามวูดลินเลน
ดร.จอห์นสันเห็นชายหนุ่มผิวดํา สองคนขี่จักรยานสิบเกียร์
ชัดเจนว่านั่นคือเส้นทางหลบหนี
ดร.จอห์นสันบอกด้วยว่า มิกกี้ ทอมป์สันมีกิจวัตรประจําวัน
ทุกหกโมงเช้า พวกเขาจะออกจากบ้านในแบรดเบอรี
ขับรถไปแอนาไฮม์สเตเดียม ออฟฟิศพวกเขาอยู่ที่นั่น
พวกเขาใช้รถตู้ ปกติทรูดี้จะเป็นคนขับ
เธอจะถอยรถออกมา
แล้วเขาก็จะปิดประตูโรงรถ ขึ้นรถ แล้วขับไปทํางาน
เรารู้ว่ามีชายสองคนขี่จักรยาน
ที่เราสันนิษฐานว่าเป็นมือปืน แต่พวกเขามีเจตนาอะไร
มันอาจจะเป็นการปล้น
แต่พอสายสืบเริ่มตรวจสอบรถตู้ที่ทรูดี้ขับ
ในนั้นก็มีเครื่องเพชรราคาแพงเพียบ
มิกกี้ก็มีเงินหลายพันดอลลาร์ในกระเป๋าสตางค์
ไม่ได้ถูกชิงทรัพย์ ไม่ได้ถูกแตะต้อง
ของมันเห็นชัดอยู่บนเบาะ แต่คนร้ายก็ไม่ได้เอาไป
มันไม่น่าเป็นไปได้เลย
แล้วเพื่อนบ้านก็ได้ยินมิกกี้เรียกทรูดี้
ได้ยินว่าคนร้ายไปหาเธอก่อน
ถ้านี่เป็นการปล้น คนร้ายไม่เคยฆ่าผู้หญิงก่อน
คนร้ายฆ่าผู้ชายก่อนเสมอ
เขาเป็นผู้ชายตัวใหญ่ มันผิดตรรกะโดยสิ้นเชิงเลย
ทรูดี้ล้มลงไปกองกับพื้น
มีเล็บมือฉีกหัก
ฉันรู้สึกว่าเธอกําลังขับรถ
คนร้ายยิงเธอทะลุกระจกรถ
ฉันคิดว่าเธอจะหนี ไม่ได้ต่อสู้
ส่วนมิกกี้ เขาหันมาหาเธอ
แล้วมันก็...
สะเทือนใจฉันจริงๆ
นี่คือสิ่งที่โหดร้ายที่สุด
ทุกคนบอกเราว่ามิกกี้รักทรูดี้
เขาทุ่มเทให้เธอทุกอย่าง
แล้วเขาก็หลงรักเธอแบบคลั่งรัก
พ่อผมกับทรูดี้ ตอนแต่งงานกันก็เป็นงานใหญ่มาก
เธอเป็นคนนิสัยดี ร่าเริงมากๆ
พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีมากๆ
คู่นี้เป็นทีมที่ดีมากๆ ตอนทํางานด้วยกัน
พวกเขาเป็นคู่ที่เข้ากันอย่างบอกไม่ถูก
พวกเขาแตกต่างกันมาก
แต่มันก็ไปได้สวยอย่างน่าทึ่ง
น้าทรูดี้ของผมเป็นส่วนสําคัญของชีวิตผม
ทรูดี้มีความสง่างาม น้ําใจ และความรัก
เธอเป็นคนที่ทําให้ทุกคนรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า
ที่เกิดเหตุทั้งหมดอยู่นอกบ้าน
แต่ฉันก็พยายามสังเกต ดูสิ่งที่อยู่ผิดที่ผิดทางด้วย
เราเข้าไปในออฟฟิศ มันอยู่ข้างโรงรถ
ฉันเห็นคนอยู่ในหางตา
แล้วฉันก็กรี๊ด
แน่นอน เจ้าหน้าที่รีบวิ่งเข้ามา เรย์ก็อยู่ด้วย
แต่นั่นคือหุ่นขนาดเท่าตัวจริง ของมิกกี้ ทอมป์สันในชุดแข่งรถ
ฉันรู้สึกอายมาก
ทุกคนขํากัน แต่ฉัน...
มันเป็นโมเมนต์เบาสมอง โมเมนต์เบาสมองที่จําเป็นครั้งหนึ่ง
เราต้องผ่อนคลายบรรยากาศ ไม่งั้น... ไม่รู้สิ
เราต้องหัวเราะ จะได้ไม่ร้องไห้ มันต้องทํา
แล้วเราก็คุยกันว่า "โอเค ตรงนี้งานฉัน คุณต้องกลับออกไป"
ฉันมองทั่วจริงๆ
พยายามประเมินว่าฉันจะช่วยอะไรได้บ้าง
ฉันถ่ายรูปถนนหน้าบ้านที่มีรอยรองเท้าจากดิน
ที่พื้นข้างศพมิกกี้มีปืนช็อตไฟฟ้า
มีปลอกกระสุนตกอยู่
ข้างประตูโรงรถก็มีต้นส้มเล็กๆ
ฉันมองไปเจอเปลือกส้มอยู่ที่พื้น
มันถูกหั่น
มันยังสดอยู่เลย
ฉันจําความคิดตอนนั้นได้ "คนร้ายนั่งรอตรงนั้น
แล้วก็กินส้มระหว่างรอฆ่าคน"
มันทําให้ฉันรู้ได้เลย
ว่าคนร้ายรู้ดีว่าต้องนั่งรอตรงไหน
เราเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว
คนร้ายดักรออยู่ที่หน้าโรงรถ
มีปืนช็อตไฟฟ้า
มิกกี้ถูกช็อตหรือเปล่า หรือทรูดี้ถูกช็อต เราก็ไม่แน่ใจ
แต่ก็เห็นชัดว่ามันอยู่ตรงนั้น เพื่อใช้ในการควบคุมสถานการณ์
จักรยานสิบเกียร์ ปืน
เป็นลําดับการฆ่า แบบที่ทําร้ายมิกกี้ได้เจ็บปวดมากที่สุด
มันดูเหมือนการสั่งเก็บ
นี่คือการสั่งเก็บ
ผู้ต้องสงสัยหลักเป็นชายผิวดําสองคน
พยานบรรยายว่าอายุ 20-30 ปี
มีผู้หญิงขับรถมาตามถนน ใกล้แบรดเบอรี เอสเตทส์
ตอนเธอขับรถมา ทันใดนั้น จากอีกฟากของถนนเข้าบ้าน
ก็มีชายผิวดําขี่จักรยานสองคน
ดูเหมือนพวกเขาคุมรถไม่อยู่ พวกเขาขี่มาเร็วเกินไป
แต่เธอเห็นพวกเขา เพราะเธอเกือบจะชน
ในฐานะพลเมืองดี เธอก็โทรแจ้ง
เธอแจ้งกับกรมตํารวจ
แล้วกรมตํารวจก็พาเธอไปหาช่างสเก็ตช์ภาพ
เจ้าหน้าที่ทุกคนเฝ้าระวังทุกพื้นที่โดยรอบ
เราตั้งด่านตรวจตามแยกใหญ่ๆ
เราแจกภาพสเก็ตช์ของผู้ต้องสงสัย
ตํารวจสืบสวนฆาตกรรมในแอลเอ หวังว่าใครสักคน ที่ไหนสักแห่ง
จะได้ดูรายงานข่าวคดีฆาตกรรม ตํานานนักแข่งรถ มิกกี้ ทอมป์สัน
กับภรรยา ทรูดี้
แล้วอาสาออกมาให้ข้อมูลเกี่ยวกับชายสองคนนี้
(ประกาศจับ)
สื่อทําข่าว มันก็...
มันน่าเศร้าอยู่แล้ว แถมข่าวก็ยัดเยียดให้ทุกสองวินาที
ตํารวจกล่าวว่าเขากับภรรยาถูกยิงหลายนัด
จากนั้น ชายทั้งสองคน ก็หลบหนีไปด้วยจักรยานสิบเกียร์
คําถามสําคัญที่สุดที่ยังไม่มีคําตอบคือ "ทําไม"
ข่าวออกทุกช่อง
ข่าวออกทุกเครือข่ายใหญ่ แม้แต่เครือข่ายเล็กก็ลงข่าว
สื่อตีข่าวแบบคุมไม่อยู่
มันกดดันแล้วก็ทําใจยากมากที่ได้เห็นในข่าว
ทั้งภาพจากเฮลิคอปเตอร์
ที่ฉายภาพว่าศพอยู่ตรงไหน
ไม่มีพื้นที่ส่วนตัวให้ไว้อาลัยเลย
(แบรดเบอรี)
สิ่งหนึ่งที่เราต้องทําก็คือศึกษาผู้ตาย
พวกเขาไปตกอยู่ในสถานการณ์ ที่กําลังจะตกเป็นเหยื่อตั้งแต่ตอนไหน
มันสําคัญมากๆ
เราได้เบาะแสไปที่บ้านหลังหนึ่ง ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ
เป็นจุดรวมตัวของครอบครัว
ทุกคนเจ็บปวดมาก เสียใจมาก
เราจะไปสอบปากคําพวกเขา
นั่นคือหนึ่งในเรื่องที่แย่ที่สุดของงานนี้
ผมว่าทุกคนอยู่ในสภาพมึนงง
แบบ "นี่มันเกิดขึ้นจริงเหรอ"
(คอลลีน แคมป์เบลล์ น้องสาวของมิกกี้)
ฉันจะบอกให้เรื่องหนึ่ง พวกมันฆ่าสองคนที่ดีที่สุดในโลก
หนึ่งในญาติที่ไปรวมตัวกันมีน้องสาวชื่อคอลลีน
เธอรักมิกกี้กับทรูดี้มากๆ
มีแดนนี่ ที่พยายามให้ข้อมูลเท่าที่ทําได้
แต่เขาก็ใจสลาย
เขากําลังเจ็บปวด
ผมบอกสายสืบแต่แรกว่า "นี่ไม่ใช่ย่านที่อยู่ที่เข้าไปได้ง่ายๆ
คุณต้องมีแผน
มันต้องไตร่ตรองไว้ก่อน"
ตอนสอบปากคํา ทุกคนในครอบครัว พวกเขารู้สึกว่า
"ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้น ไมค์ กู๊ดวินก็เป็นต้นเหตุ"
(ไมค์ กู๊ดวิน)
มิกกี้ ทอมป์สันกับไมค์ กู๊ดวินทําธุรกิจคล้ายๆ กัน
มิกกี้ ทอมป์สันเอาการแข่งรถ สไตล์บาฮามาแข่งในร่ม
ไมค์ กู๊ดวินก็พยายามเลียนแบบส่วนหนึ่ง
ในวงการมอเตอร์ไซค์วิบาก
ทั้งสองคนตัดสินใจว่า การเป็นหุ้นส่วนจะสร้างผลประโยชน์ให้พวกเขา
ไมค์ กู๊ดวินเป็นคนฉลาดมากๆ บุคลิกก็โดดเด่นเหลือเชื่อ
เป็นคนที่ดูเด่นสุดๆ แล้วเขาก็เคยชินกับชัยชนะ
เขาชนะทุกอย่างที่เขาทํา
มิกกี้กับทรูดี้โฟกัสที่รถสี่ล้อ
ขณะเดียวกัน กู๊ดวินก็เริ่มโปรโมต
การแข่งมอเตอร์ไซค์ในสภาวะคล้ายๆ กัน
เอามอเตอร์ไซค์เข้ามา
จัดแข่งมอเตอร์ไซค์พร้อมกับรถสี่ล้อ
มันก็เหมาะสมแล้ว
มิกกี้ ทอมป์สันมีชื่อ
เขาใช้ชื่อและกิตติศัพท์ของเขา โฆษณางานนี้เพื่อเรียกคนดู
พ่อผมได้เซ็นสัญญาที่แอนาไฮม์สเตเดียม
ทั้งงานออฟโรดและซูเปอร์ครอส
ดูเหมือนกู๊ดวินจะเป็นหุ้นส่วนที่ดี
แต่หลังจากจัดแข่งไปสองสามงาน กู๊ดวินก็มียอดค้าง ไม่ได้จ่าย
ทําให้ความสัมพันธ์กับทางสนามกีฬาพังทลาย
ด้วยการไม่ยอมจ่าย ทํานิสัยกู๊ดวิน
พอเราสืบประวัติของไมค์ กู๊ดวิน
สิ่งหนึ่งที่เราได้รู้เกี่ยวกับเขาก็คือ
ทุกครั้งที่มีโอกาส เขาจะโกงคุณ
เขาเป็นพวกขี้โกง
สําหรับมิกกี้
ความโปร่งใสและการดูแลทุกคนให้ทั่วถึง
เป็นสิ่งสําคัญสุดๆ
ทางมิกกี้รู้สึกตัวได้ว่า
"ไม่ ผมจะไม่ใช้ชื่อตัวเองโฆษณางานแบบนั้น"
มิกกี้ก็เลยยุติการเป็นหุ้นส่วน
นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการฟ้องร้องอันยาวนาน
ทุกการฟ้องร้องในศาล
พ่อผมชนะตลอด ผู้พิพากษาเข้าข้างเขา
กู๊ดวินเริ่มโยกย้ายเงิน แล้วยื่นล้มละลาย
โยกเงินไปไว้กับคนนี้ที คนนั้นที
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอมิกกี้กับทรูดี้ มีคนโทรหา
มิกกี้เปิดลําโพง
ผมจําเสียงกู๊ดวินได้
สิ่งที่เขาพูดก็คือ
"ฉันจะทําให้นายต้องชดใช้
ที่ขาดทุนไป นายไม่มีวันได้คืนครบแน่"
โทนเสียงของกู๊ดวินจริงจังมากๆ
ครั้งท้ายๆ ที่ผมคุยกับพ่อ
เขาเตือนผมว่ากู๊ดวินกู่ไม่กลับแล้ว
แน่นอน ทีนี้เราก็ต้องสอบปากคําไมค์ กู๊ดวิน
เราขับรถไปที่สํานักกฎหมายของเขา
ตอนเราเข้าไป ไมค์ กู๊ดวิน ยืนหลบหลังทนายของเขา
ทนายของเขาบอกว่า "เราไม่อนุญาตให้เขาคุยกับคุณ"
เขายืนเฉยๆ
ให้ตายสิ เขาทําพิธีกรรมแบบ...
ยกมือ
เขาชี้ไปที่ทนาย ผมก็คิด "ให้ตายสิ เห็นแล้วอยากอาเจียน"
ไมเคิล กู๊ดวินบอกทนายของเขา
ว่าเขาไปฟิตเนสตอนหกโมงเช้าวันนั้น
เขาไปสอบปากคําหลายคน มีหลายคนที่ยืนยันได้ว่าเขาไปที่นั่น
ไมค์ กู๊ดวินไปใช้ลู่วิ่งไฟฟ้าที่ออเรนจ์เคาน์ตี
เวลาที่ทั้งสองคนถูกฆ่าในหุบเขาซานเกเบรียล
(ลอสแอนเจลิส)
ก็เลยไม่มีอะไรโยงไมค์ กู๊ดวินกับที่เกิดเหตุ
ไม่มีหลักฐานโดยตรง ไม่เจอปืนที่ใช้
เพราะไม่มีใครสรุปได้ว่ามือปืนคือใคร
แล้วไม่นานต่อมา ไมเคิล กู๊ดวินกับภรรยา
ก็หายตัวไปเฉยๆ
พอติดต่อไป ทนายของไมเคิล กู๊ดวินก็บอกว่า
"เรารู้แค่ว่าพวกเขาซื้อเรือ แล้วออกไปต่างประเทศ"
ก็เลยสอบปากคําเขาไม่ได้ สืบสวนเขาไม่ได้
สายสืบฆาตกรรมทุกคนในประวัติศาสตร์มนุษย์
จะมีสักหนึ่งหรือสองคดี
ที่พวกเขาหาหลักฐานชิ้นสุดท้ายไม่เจอ
มีหลายคดีที่ทําให้เราคิดว่า
"ให้ตายสิ คดีนี้คาใจจริงๆ"
มิกกี้ไม่ควรโดนแบบนี้ ทรูดี้ก็ไม่ควรโดนแบบนี้
แล้วไอ้กระจอกไมค์ กู๊ดวินนี่ก็หนีไป
ใช่ค่ะ ฉันว่ามันส่งผลเสียต่อสายสืบมากๆ
ทุกคนหัวเสียมากๆ ที่ไขคดีไม่ได้
ทุกคนอยากไขคดีให้ได้
แต่คดีก็ไม่ได้ไขได้เสมอไป
(ปี 1988)
(ปี 1994)
หน่วยสืบคดีเก่าของกรมตํารวจเขตแอลเอ
ณ ตอนนั้นมี...
สายสืบผู้ใหญ่ อาวุโส ที่ใกล้จะเกษียณหกคน
สายสืบชั้นยอด ชื่อจอห์น ยาร์โบรห์
เขาบอกว่า "นี่ ฉันมีคดีเก่าที่ไขไม่ได้ คดีใหญ่มากๆ
ฆาตกรรมมิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
ฉันอยากให้นายศึกษาจุดเด่นของคดีนี้
เพราะมันมีอะไรเยอะมาก ฉันแก่แล้ว ฉันใกล้จะเกษียณ
นายยังหนุ่ม คดีนี้จะง่ายสําหรับนาย มันแทบไม่เหนื่อยอะไรเลย เจ้าหนู"
เขาเกษียณไปราวๆ ปี 1994
ส่วนผมกับคู่หูคนใหม่
ก็เข้าไปคุมการสืบคดีตั้งแต่นั้น
ผมไม่เคยได้ยินชื่อมิกกี้ ทอมป์สันมาก่อนในชีวิต
จนกระทั่งได้มาศึกษาคดีนี้
นี่เป็นคดีใหญ่
แล้วผมก็เพิ่งจะเริ่มงานสืบสวนฆาตกรรม
ผมเพิ่งเป็นตํารวจสืบฆาตกรรมได้สองปี
ผมไปขอคําแนะนําจากเรย์ ผมเคารพเขามากๆ เลยนะ
เขาให้คําแนะนําที่ดีมากๆ
"วิธีกินช้างตัวใหญ่มีวิธีเดียว ให้กัดทีละคํา"
มาร์ก ลิเลียนเฟลด์ ผมประทับใจในตัวเขาเสมอ
ถ้าผมถูกฆ่าตาย ผมก็อยากให้เขาสืบคดีของผม
เขามีทักษะ มีความมุ่งมั่น มีความฉลาด มีอารมณ์ขัน
แล้วเขาก็ไม่ยําเกรง ไม่ยอมให้เบื้องบนรังแก
บางครั้ง การสงสัยผู้มีอํานาจก็เป็นเรื่องดี
เราต้องคิดให้รอบด้าน เปิดรับความคิดอื่นๆ
แต่อย่าไปปฏิเสธทฤษฎีอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นมา
มีใครโกรธใครหรือเปล่า ด้วยเหตุผลอื่น
นอกจากความขัดแย้งทางธุรกิจ ระหว่างไมเคิล กู๊ดวินกับมิกกี้ ทอมป์สัน
เราต้องเปิดรับความคิดนั้น
สิ่งหนึ่งที่เราทําก็คือผมไปหาคอลลีน แคมป์เบลล์
น้องสาวของมิกกี้ ทอมป์สัน
คอลลีน แคมป์เบลล์แข็งแกร่งมากๆ
เธอเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่ง
ทุกคนที่เคยมีญาติถูกฆาตกรรมน่าจะเข้าใจ
เรามีความโกรธในตัวเยอะมาก แล้วเราก็ก้าวข้ามมันไปไม่ได้
เราต้องเผชิญกับมันทุกคืนในฝันร้าย
ครั้งแรกที่ผมได้เจอคอลลีนคือที่บ้านเธอ
ผมเข้ากับเธอได้ทันที ผมชอบเธอทันทีเลย
เราสานสัมพันธ์กันได้
แน่นอน หลังจากเข้าบ้านได้สี่นาที
ผมก็ต้องเข้าห้องน้ํา
ตอนผมเดินไปตามทางเดิน
ผมเห็นรูปถ่ายชายหนุ่มบนผนัง
นั่นคือสกอตต์ ลูกชายเธอ
เมื่อปี 1982 คอลลีนประสบ...
โศกนาฏกรรมที่ร้ายแรงที่สุด ที่พ่อแม่จะเจอได้คือการเสียลูก
สกอตต์ไปสนิทกับคนไม่ดี
เขาถูกฆ่า แล้วศพเขาก็ถูกโยนทิ้งจากเครื่องบิน
เธอแทบจะสืบสวนด้วยตัวเอง
เธอเก็บรวบรวมข้อมูลทุกอย่าง
เธอสืบข้อมูลลับจนมันเปิดเผยออกมา
เธอสําคัญมากๆ กับการผลักดันอัยการ
เธอมุ่งมั่นมาก ไม่เคยถอดใจ
เธอคอยสืบตลอดเวลา
คอยสืบในแบบที่คุณไม่มีทางจินตนาการออก
สุดท้าย แลร์รี่ คาเวลล์ก็รับโทษ ข้อหาฆาตกรรมลูกชายคอลลีน
คอลลีนคอยบอกอยู่ซ้ําๆ
"คุณต้องดูข้อมูลนี้ แล้วตัดแลร์รี่ คาเวลล์ออกไปให้ได้"
เพราะความจริงคือ ระหว่างการไต่สวนแลร์รี่ คาเวลล์
กับคู่หูอาชญากร ในข้อหาฆาตกรรมสกอตต์ แคมป์เบลล์
มิกกี้ ทอมป์สันก็ขึ้นให้การด้วย
แลร์รี่ คาเวลล์เข้าไปพัวพัน กับวงการยาเสพติดอย่างลึกซึ้ง
เพราะเขาเป็นพ่อค้ายา แต่เขาก็เป็นคนสําคัญในวงการแข่งรถด้วย
มิกกี้ขึ้นให้การในฐานะผู้เชี่ยวชาญ
เกี่ยวกับอะไหล่รถที่พบในอู่ของแลร์รี่ คาเวลล์
การไต่สวนจบลงเมื่อแปดถึงสิบเดือน
ก่อนการตายของมิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
มันแปลกนะที่ฆาตกรรมเกิดขึ้นกับครอบครัวแบบนั้น
เราก็เลยหาจุดเชื่อมโยง
เราทบทวนรายงานทุกฉบับ เรื่องฆาตกรรมสกอตต์ แคมป์เบลล์
เราคุยกับสายสืบชุดเดิม
เราจริงจังกับคดีนี้
ไม่มีหลักฐานสักชิ้นเลยที่จะบ่งชี้ความสัมพันธ์
ระหว่างคดีฆาตกรรมมิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
กับคดีฆาตกรรมสกอตต์ แคมป์เบลล์ หลานชายของมิกกี้
นอกจากการที่สองคดีนี้ ทําลายครอบครัวใหญ่ที่แสนดี อบอุ่น รักใคร่กัน
ผมกับคู่หูกลับไปนับหนึ่งใหม่
เราคิดทฤษฎี แนวคิดต่างๆ
เราตัดทิ้งทุกแนวคิดแล้ว เหลือแค่อย่างเดียวที่ไม่ได้ตัดออก
คือแนวคิดที่ว่ามีคนถูกจ้างมาฆ่า
คนจ้างคือไมเคิล แฟรงก์ กู๊ดวิน
หลังมิกกี้ ทอมป์สันกับทรูดี้ ทอมป์สันถูกฆาตกรรม
ถ้าไมค์ กู๊ดวินไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง
เราคงคิดว่าเขาจะใช้ชีวิตตามปกติ
ทําธุรกิจของเขาไป ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
แต่จริงๆ ไมค์ กู๊ดวินทําอะไรหลังจากที่มิกกี้ถูกฆ่า
ไมเคิล กู๊ดวินกับภรรยาตัดสินใจขายบ้าน
พวกเขาเอาทรัพย์สินทั้งหมดที่มี
โอนไปไว้กับธนาคารในแคริบเบียน
แปดสิบแปดวันหลังฆาตกรรม เขานั่งเรือออกนอกประเทศ
ที่ซื้อมาจากเงินฉ้อโกง
เมื่อปี 1993 ไมค์ กู๊ดวินถูกตั้งข้อหาฉ้อโกง
หลังจากที่เขากลับมาสหรัฐฯ
เขาก็ถูกตัดสินว่ามีความผิด แล้วติดคุกในเรือนจํากลาง
เขาได้รับโทษจําคุกสองปีครึ่ง
ไมค์ กู๊ดวินไม่ยอมพูด
เขาไม่มีทางให้ปากคํากับตํารวจ แต่เราก็เฝ้าโทรศัพท์เขาไว้
ขณะเดียวกัน
ทุกคนที่เคยถูกสอบปากคําโดยทีมสืบสวนชุดเดิม
ผมกับคู่หูก็กลับไปสอบปากคําคนเหล่านั้น
ตอนคุยกับดร.แลนซ์ จอห์นสัน ที่เป็นพยานได้ยินเสียงการก่อเหตุ
เขาบอกว่า "ลูกสาวผมมีเพื่อนสนิท แอลลิสัน ทริอาร์ซี
อยู่บ้านฝั่งตรงข้ามมิกกี้ ทอมป์สัน
เธอเห็นทุกอย่าง"
เขาไม่แน่ใจว่าตํารวจ ได้ติดต่อแอลลิสัน ทริอาร์ซีไหม
พอมาย้อนดูบันทึก กลายเป็นว่าตํารวจไม่เคยติดต่อเธอ
ตํารวจไม่ได้มองข้ามเธอนะ
ตอนเกิดเหตุฆาตกรรม แอลลิสัน ทริอาร์ซีเป็นเด็กสาวอายุ 15
พ่อแม่ซ่อนเธอไว้
เพราะความกระทบกระเทือนทางจิตที่เธอได้รับ
ผมเข้าใจ ถ้าผมมีลูก
ถ้าหมาผมเป็นพยาน ผมก็ซ่อนหมาผมเหมือนกัน
ผมก็ไม่ให้หมาให้ปากคําตํารวจ ผมเข้าใจ
แอลลิสัน ทริอาร์ซีโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เราตามหาเธอเจอ
แอลลิสันบอกผมกับคู่หู
ว่าเธอกําลังเตรียมตัวไปโรงเรียน
แล้วเธอก็ได้ยินเสียงกรีดร้องแหลม
เธอวิ่งไปที่หน้าต่างห้องนั่งเล่นหน้าบ้าน ที่มองไปเห็นบ้านทอมป์สัน
แอลลิสันเห็นกับตา
ว่าทรูดี้ ทอมป์สันคลานเข่าอยู่หน้าบ้าน
มิกกี้ ทอมป์สันคุกเข่าลงแล้วยกมือ
ขอร้องว่า "อย่าฆ่าเมียผมเลย"
ไม่ได้ร้องขอชีวิตตัวเอง แต่ร้องขอชีวิตภรรยา
พอทรูดี้คลานมาสุดถนนหน้าบ้าน
ผู้ต้องสงสัยก็เหนี่ยวไกยิงทรูดี้ที่ศีรษะ
แอลลิสันมองผู้ต้องสงสัยคนเดียวกัน เดินขึ้นเนินไปยิงมิกกี้ตาย
แอลลิสันบรรยายได้ทันที
ว่าเป็นชายแอฟริกันอเมริกันสองคน หนีไปด้วยจักรยานสิบเกียร์
คนร้ายอยากให้มิกกี้เห็นภรรยาทรมาน
ทําให้เขาได้เข้าใจ
ว่าสิ่งสุดท้ายที่เขาจะได้เห็นบนโลก
คือรักแท้ของเขาถูกฆ่าตายต่อหน้า
เขาหวงแหนเธอมากๆ
เขาเป็นคนแบบนั้น
การที่เขายอมเสี่ยงตัวเองปกป้องเธอ
มันไม่น่าแปลกใจเลย
คนร้ายวางแผนทรมานพ่อผม
ชัดเจนเลย
แล้วแผนก็สําเร็จ
พอได้ฟังเรื่องเล่าจากแอลลิสันว่าเกิดอะไรขึ้น
มันยิ่งตอกฝาโลงเข้าไปอีก
ในการยืนยันสิ่งที่เราเชื่ออยู่ก่อนแล้ว
เธอเป็นประจักษ์พยานคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่
ที่สามารถบรรยาย การยิงผู้ตายทั้งสองคนจริงๆ ได้
เธอก็เลยสําคัญมากๆ
การได้ฟังเรื่องเล่า กับการได้เห็นเหตุการณ์จริงมันคนละเรื่องกันเลย
มีเหตุผลเดียวเท่านั้น ที่จะฆ่าทั้งสองคนในลักษณะนี้ได้
นั่นคือความแค้นล้วนๆ ไม่มีอะไรเจือปน
แต่เราต้องการหลักฐานมากกว่านี้
เพื่อที่จะโยงไมค์ กู๊ดวินกับฆาตกรรมจริงๆ
(ฤดูใบไม้ร่วง ปี 1996 ไมค์ กู๊ดวินได้รับการปล่อยตัว)
ไมค์ กู๊ดวินได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจํากลาง
เขาบินไปที่ออเรนจ์เคาน์ตี สนามบินซานตาอานา
ผมก็เลยสั่งให้สัมภาระเขา "หาไม่เจอ" ตอนลงเครื่อง
ผมสวมรอยเป็นผู้โดยสารบนเครื่องบิน
เราสองคนโมโหเพราะรอสัมภาระ
เขาไม่รู้เลย
ผมเปิดเครื่องอัดเทปไว้ เพราะผมอยากอัดเสียงเขา
เพราะผมรู้ตั้งแต่ตอนนั้น
ว่าผมจะพยายามดักฟังโทรศัพท์เขา
ผมอยากรู้ว่าเสียงเขาเป็นยังไง
นั่นคือเป้าหมายหลักของผม
เป้าหมายรองคือการได้ไปเจอตัวเขา
เช่นเดียวกับการรู้จักเหยื่อฆาตกรรม
ยิ่งเรารู้เรื่องผู้ต้องสงสัย เราก็ยิ่งหาจุดอ่อนได้มากขึ้น
แล้วก็เอามาใช้ชิงความได้เปรียบ
ตอนเจอกัน 40 นาทีที่สนามบิน
ไมค์ กู๊ดวินพูดตลอดเวลา มีแต่เรื่องเหลวไหล
ไมค์ กู๊ดวินอ้างตัวว่าเป็นลูกเสืออินทรี ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ เหลวไหล
ไมค์ กู๊ดวินอ้างว่าเคยนอน กับเพลย์บอยบันนี่ทุกคน เหลวไหล
ไมค์ กู๊ดวินอ้างว่าเขาได้แชมป์นวมทอง ที่เพนซาโคลา ฟลอริดา เหลวไหล
มีแต่เรื่องโกหกเหลวไหล ไม่สําคัญอะไร
ไม่ได้มีค่าอะไรเลย นอกจากแสดงแบบแผนพฤติกรรม
เขาพูดความจริงไม่ได้ ทั้งชีวิตเขาคือเรื่องโกหก
(เมืองแบรดเบอรี)
ตอนแรกมันก็เงียบๆ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยจริงๆ
ถึงผมจะชอบลิเลียนเฟลด์ แต่เขาไม่บอกอะไรผมเลย
แต่เขาบอกไม่ได้ มันไม่ใช่...
งานของเขาไม่ใช่การคุยกับคน งานของเขาคือการสืบสวน หาคําตอบ
(ไขไม่ออก: มือฆ่าสองผัวเมียยังระบุตัวไม่ได้)
หลังจากหลายปีกับคดีฆ่ามิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
เราก็ต้องเปลี่ยนวิธีสืบสวน
แผนกสืบสวนฆาตกรรมของกรมตํารวจ ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยสื่อ
แต่ผมก็เคยใช้รายการทีวี "อเมริกาส์โมสต์วอนทิด" มาก่อน
กับอีกคดีฆาตกรรมที่ไม่เกี่ยวข้องกัน แล้วมันก็สร้างเบาะแสได้ดีมากๆ
ผมพยายามระบุตัวมือปืนสองคน พวกเขายังเป็นบุคคลเฝ้าระวัง
เราได้รับสายประมาณสองร้อยสาย
บางส่วนก็เป็นเรื่องบ้าๆ บอๆ
โทรมาแจ้งเรื่องมนุษย์ต่างดาว หรือจอห์น เวย์นเป็นคนทํา อะไรก็แล้วแต่
แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่มีประโยชน์
สิ่งที่ทําให้มาร์กเก่ง
คือเขาจะหาสิ่งเล็กๆ จนเจอ
แล้วก็หาวิธีเก็บข้อมูลจนได้
ในคดีนี้ เขาเจอผู้หญิงที่ไมค์เคยทําไม่ดีไว้
เราได้รับสายแจ้งเบาะแส
ผู้หญิงคนนี้เคยมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับกู๊ดวิน
เธอบอกเราในโทรศัพท์ว่าเธอกับกู๊ดวิน
ดูรายการอาชญากรรม เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมมิกกี้ ทอมป์สัน
แล้วไมค์ก็สารภาพกับเธอ
ว่าเขามีส่วนจัดฉากคดีฆาตกรรมนี้
เขาโม้ว่าเขาไม่มีวันถูกจับได้
เพราะเขาฉลาดเกินไป
เธอก็เลยเป็นพยานที่ดี
แต่นี่คือชิ้นเดียวในตัวต่อใหญ่
ผู้หญิงคนนั้นในชีวิตไมค์ กู๊ดวิน ได้คําสารภาพจากเขา
ไม่มีใครรู้ว่ามีผู้หญิงอีกกี่คนที่รู้ความลับนี้
มาร์กถามผมว่า "นี่ผมอยากให้คุณมานําสืบ
ผมอยากให้คุณไปเวอร์จิเนีย คอยสังเกตความเคลื่อนไหวของเมียเก่ากู๊ดวิน"
ไมค์ กู๊ดวินมีภรรยา ตอนที่เกิดเหตุฆาตกรรมมิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
แต่สุดท้ายเขากับภรรยาคนนั้นก็หย่ากัน
ไมค์ กู๊ดวินได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจํากลาง
ใกล้ๆ กับช่วงเวลาที่ ภรรยาเก่าเขา ไดอาน่า กู๊ดวิน
ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ที่เวอร์จิเนียบีช เวอร์จิเนีย
เรายื่นขอดักฟังโทรศัพท์ แล้วก็ได้รับอนุญาต
ในรัฐเวอร์จิเนีย ให้ติดตามโทรศัพท์บ้านของไดแอน กู๊ดวิน
กับโทรศัพท์ที่ทํางาน
ระหว่างการแฝงตัวสืบสวน
บางครั้งเราก็กระตุ้นให้คนพูดถึงคดีอาชญากรรม
หนึ่งในวิธีที่แพร่หลายมากๆ คือการโทรหาคนนั้นเลย
"ผมสายสืบมาร์ก ลิเลียนเฟลด์ จากแผนกสืบสวนฆาตกรรมลอสแอนเจลิส
ผมอยากคุยเรื่องอดีตสามีคุณ"
ผมไม่สนว่าเธอจะยอมคุย หรือจะไล่ให้ผมไปตายซะ
ซึ่งเธอก็ทําแบบนั้นแหละ ผมแค่ต้องการกระตุ้นสมองเธอ
พอเธอเริ่มได้รับสายจากมาร์ก ลิเลียนเฟลด์
เราก็คอยเฝ้าสังเกตเธอ ด้วยยุทธวิธีเฝ้าระวังหลายๆ แบบ
ดูว่าเธอทําอะไรบ้าง เพราะมันจะนําไปสู่หลักฐานเพิ่มเติม
สายโทรศัพท์ครั้งหนึ่งที่เราได้ฟัง
เธอยอมรับเลยว่าไมค์ยอมรับกับเธอ
ว่าเขามีส่วนกับคดีฆาตกรรมทอมป์สัน
แปลว่าเราเจอสองคนในสองรัฐ
ในสองช่วงเวลาที่ให้การเหมือนกัน
ว่าไมเคิล กู๊ดวินยอมรับ ว่าตัวเองมีส่วนกับคดีฆาตกรรม
มิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
ของโคตรดีเลย ซึ่งเป็นศัพท์กฎหมายในวงการของผม
ทุกอย่างในคดีนี้เป็นหลักฐานแวดล้อม
ในเรื่องของการโยงไมค์ กู๊ดวินกับเหตุฆาตกรรม
แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว ด้วยการเปิดเผยของประจักษ์พยาน
รายการ "อเมริกาส์โมสต์วอนทิด" ทําให้เราได้รับสายจากชายคนหนึ่ง
ที่เคยเป็นนักบัญชี เขาบอกว่า
"ผมมีลูกค้า แล้วเขาก็เห็นเรื่องน่าสงสัย
ช่วงสองสามวันก่อนเกิดเหตุ
เขาพยายามโทรแจ้งตํารวจสองสามครั้ง
แต่ตํารวจก็ปฏิเสธเขาเสมอ"
ผู้ชายคนนี้ชื่อรอน สตีเวนส์
หลักๆ คือเขาบอกว่า "ผมไม่รู้จักมิกกี้ ทอมป์สัน
ผมไม่เคยเจอเขา
แต่บ้านผมอยู่ห่างประมาณสามบล็อก จากจุดที่เขาถูกฆ่า"
แล้วรอนก็บอกผมว่า "วันนั้นผมกลับบ้านเร็ว
ภรรยาผมเดินออกมานอกบ้าน มาหาผมที่หน้าบ้าน
เธอบอกว่า 'ไง คุณกลับมาก็ดีแล้ว
มีรถน่าสงสัยจอดอยู่ตรงถนน
มีผู้ชายนั่งมาสองคน ถือกล้องส่องทางไกล
ฉันว่าน่าจะมีเรื่อง
ตรงถนนมีโรงเรียนประถม อาจเป็นพวกข่มขืนเด็กหรือแก๊งลักเด็ก'"
แล้วรอน สตีเวนส์ก็เดินไปตรงถนน
ตรงที่รถคันนั้นจอด เขาเห็นด้านข้างของคนขับ
คนขับผิวขาว คนนั่งผิวดํา
พอรอน สตีเวนส์เข้าใกล้คนขับ เขาก็ออกไป
เขาซิ่งรถออกจากที่เกิดเหตุไป
รอนคิดว่า "ให้ตายสิ มันแปลกๆ นะ"
แล้วเขาก็โทรแจ้งกรมตํารวจเขตแอลเอ
น่าเศร้าที่เราไม่ได้ส่งรถสายตรวจไปที่นั่น
ความผิดเราเอง เราพลาดเอง
เรื่องนี้เกิดประมาณสี่วัน ก่อนที่มิกกี้กับทรูดี้จะถูกฆ่า
ตอนเขาบรรยายลักษณะคนขับ
เขาบรรยายไมเคิล กู๊ดวินแทบจะเป๊ะเลย
คนนี้จะใช่ไมค์ กู๊ดวินหรือเปล่า
เขาไปที่นั่น ไปดูลาดเลา
เพื่อวางแผนฆาตกรรมพวกเขาหรือเปล่า
ทีนี้ สิ่งที่เราต้องทําก็คือการชี้ตัว
เพื่อดูว่าพยานจะระบุตัวกู๊ดวินได้จริงหรือไม่
นั่นแหละปัญหา เราจะทํายังไง
ถ้าคนนั้นถูกคุมตัวไว้ เราทําได้
แนวคิดก็คือ "ขอหมายจับเรมีย์ไปจับเขาก่อน"
เรมีย์เป็นคําที่เราใช้ในแคลิฟอร์เนีย หมายถึงหมายจับด้วยเหตุอันควร
เราเอาหมายจับไปให้ผู้พิพากษา
ท่านเซ็นให้ อัยการไม่เกี่ยวด้วย
แล้วผมก็เขียนหมายจับไมค์ กู๊ดวิน ช่างหัวไมค์ กู๊ดวินเถอะ
คุณกู๊ดวิน คุณต้องมาที่นี่วันนี้ เพราะคุณไม่รับอาสาไปยืนให้ชี้ตัว
พอมาคิดย้อนดูแล้ว มันจะง่ายกว่าไหมครับ
ถ้าคุณอาสาไปยืนให้ชี้ตัว แทนที่จะเจอมาตรการนี้
ไม่ครับ ผมคิดว่าเราต้องท้าทาย การประพฤติมิชอบของทางการเมื่อทําได้
แต่ผมขอถามนะ ถ้าผมก่อคดีไร้หลักฐานได้จริง
ผมจะโง่โผล่ไปที่เกิดเหตุเหรอ
นี่มันเหลือเชื่อเลย
ผมเตรียมแถวชี้ตัว ในเรือนจํากลางชายให้รอน สตีเวนส์
ให้เขากับภรรยา
เราให้ทั้งสองคนทําการชี้ตัว
ทั้งสองคนชี้ตัวไมเคิล แฟรงก์ กู๊ดวินถูก
ว่าเป็นผู้ชายที่นั่งในรถกับชาวแอฟริกันอเมริกัน
ห่างจากบ้านทอมป์สันสามบล็อก สี่วันก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม
การระบุได้ว่าเขาอยู่ในหรือใกล้ที่เกิดเหตุ
เป็นข้อค้นพบใหม่ เป็นเรื่องใหญ่มากๆ
เราจับเขาได้แล้ว เราตั้งข้อหาฆาตกรรมกับเขา
ทั้งหมดนี้คือเรื่องหลอกลวง เป็นการจัดฉาก
การปฏิบัติที่ผมได้รับในเรือนจํา ก็เป็นตัวอย่างของเรื่องนี้
- พอแล้ว ขอบคุณครับ - นี่ไบเบิล
ขอบคุณครับ
(วันที่ 12 ธันวาคม ปี 2001 13 ปีหลังเกิดเหตุฆาตกรรมทอมป์สัน)
ฉันมองไปบนท้องฟ้า แล้วบอกมิกกี้ว่า...
"นายคิดว่านายเคยแข่งทรหดในชีวิตใช่ไหม
ฉันขอบอกเลยนะ
เราเพิ่งแข่งทรหดกันมา 13 ปีกับอีกเก้าเดือน
นี่เป็นสนามที่ยาก แต่ฉันก็ทําตามที่นายสอนไว้เสมอ
นั่นคือไม่เคยยอมแพ้"
ผมจําตอนที่เขาถูกจับกุมได้
มันมีความหวัง
แต่มันก็ยังไม่จบ
กู๊ดวินเรียกรูปคดีที่ส่งฟ้องเขาว่า "การสังหารบุคลิก"
เพราะรู้ว่ากู๊ดวินเป็นไอ้ชั่วจอมเจ้าเล่ห์
เขาจะดิ้นจนหลุดคดีนี้ได้ไหม
ไมค์ กู๊ดวินเกลียดผมอย่างแรง หลังจากที่ผมจับกุมเขา
การข่มขู่กับทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นช่วงนั้น
เขามีคนทํางานให้
มันเป็นเรื่องต่อเนื่องไม่มีวันจบ
มาร์ก ลิเลียนเฟลด์ เริ่มได้รับคําขู่ที่ค่อนข้างรุนแรง
ขู่เอาชีวิต ขู่ฆ่า แต่มาร์กก็คิดว่า
"ผมมีงานต้องทํา ผมไม่สะทกสะท้านหรอก"
มาร์กเป็นคนหนึ่งที่เรียนรู้ การหลบเลี่ยงให้หมัดถากตัวไป
ส่วนผมเป็นนักมวยไอริชโง่ๆ
ที่ยืนรับทุกหมัดเต็มๆ
เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าผมอึดแค่ไหน
ถ้าจะทํางานนี้ได้นานเท่ามาร์ก คุณต้องเป็นเหมือนมาร์ก
ที่คุณปล่อยทุกอย่างผ่านไปได้จริงๆ
หลังจากได้เห็นสิ่งที่พวกเขายอมทํา ผมกังวลทุกเรื่องนั่นแหละ
พวกเขาจะสร้างหลักฐาน
(ศาลสูงสุดลอสแอนเจลิส)
สํานักงานอัยการไม่อยากยุ่งถ้าส่อแววแพ้
ถ้าเราไม่ทําทุกอย่างให้แน่นหนา เราก็ไม่อยากเสี่ยง
โดยเฉพาะคดีที่เป็นกระแสแบบนี้
ผมได้เจอรอน บาวเวอร์ส เขาเป็นรองอัยการเขต
ตอนนั้นเขาเกษียณไปแล้ว
แล้วเขาก็ถูกจ้างกลับมา อยู่แผนกสนับสนุนการไต่สวน
อัยการสองคน อลัน แจ็คสันกับแพต ดิกสัน
ขอให้รอนมาช่วยเตรียมหลักฐานในชั้นศาล
ช่วยเตรียมรูปคดี นี่คือคดีใหญ่มากๆ
ผมบอกว่า "ผมยิ่งกว่ายินดีจะช่วยดูให้
แต่ผมต้องขอแฟ้มคดีด้วย"
มาร์กบอกว่า "โอเค เราจะจัดการให้"
วันต่อมา ผมมาทํางาน ผมแทบจะเข้าห้องออฟฟิศไม่ได้เลย
มันเต็มไปด้วยกล่องและกล่อง
มีโน้ตอยู่บนกระดาษสีเหลือง มาร์กเขียนไว้
"รอน นี่คือกล่องแฟ้มที่คุณขอ
ทีนี้ก็ทํารูปคดีซะ ทําให้เร็วด้วย"
รอน บาวเวอร์สเป็นส่วนสําคัญในการสร้าง...
การนําเสนอรูปคดีต้นแบบก่อนขึ้นไต่สวน
รอนเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องนี้
ผมเตรียมการนําเสนอ แล้วเอาไปให้อัยการเขตดู
อัยการเขตบอกว่า "โอเค เราจะส่งฟ้องเลย"
นั่นคือจุดเริ่มต้น ของการเตรียมตัวไต่สวนไมเคิล กู๊ดวิน
(วันที่ 6 พฤศจิกายน ปี 2006 18 ปีหลังเกิดเหตุฆาตกรรมทอมป์สัน)
ตั้งแต่วันแรก วันแรกจริงๆ เลยนะ
(อลัน แจ็คสัน กล่าวเปิดการไต่สวน)
ไมเคิล กู๊ดวินมีเจตนาร้าย
ผมไม่รู้ว่ามีคดีอื่นอีกไหม ในประวัติศาสตร์แคลิฟอร์เนีย
ที่มือปืนตัวจริงไม่เคยถูกระบุตัว
ไม่มีข้อสรุปอื่นที่มีเหตุผล
นอกจากไมค์ กู๊ดวินจ้างสองคนนั้น
เราได้แต่กลับมาที่แนวคิดเดิม
ว่าผมไม่ต้องพิสูจน์ว่าไมค์ กู๊ดวินทํา
เพราะผมพิสูจน์ได้
ว่าคนบนโลกอีกเจ็ดพันล้านคนไม่ได้ทํา
ไม่มีใครอื่นอยากให้มิกกี้ ทอมป์สันตาย
ในคดีนี้ แรงจูงใจมีความสําคัญมาก
ไมค์ กู๊ดวินอยากฆ่าคน โกรธ อ้างกับทุกคนที่ยอมฟังว่า
"ผมให้มิกกี้ ทอมป์สันตาย ดีกว่ายอมจ่ายเงินผมให้เขาสักแดง"
มือปืนฆ่ามิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สันไม่เคยถูกระบุตัว
ไม่เคยถูกระบุชื่อ ไม่เคยถูกจับ
รูปคดีของจําเลยสรุปได้ง่ายที่สุดว่า
ไมค์ กู๊ดวินไปฟิตเนสตอนที่สองคนนั้นถูกฆ่า
เขาไม่เกี่ยวข้องด้วย มีคําถามที่ตอบไม่ได้มากเกินไป
มีพยานหลายคน ที่เราเรียกมาให้การเรื่องการข่มขู่
เกี่ยวกับเรื่องก่อนเกิดเหตุระหว่างมิกกี้กับกู๊ดวิน
ผมขึ้นให้การว่าได้ฟังคําขู่ แล้วผมก็จําเสียงกู๊ดวินได้
เขาดูทะนงตัวเหมือนมั่นใจว่าจะเอาผิดเขาไม่ได้
แต่ขณะเดียวกัน เขาก็ไม่สบตาผมเลย
นั่นคือการยอมรับชัดๆ สําหรับผม ว่าเขารู้ถึงความเจ็บปวดที่ตัวเองก่อไว้
(ศาลสูงสุดลอสแอนเจลิส)
ตอนกล่าวปิดคดี เรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่าน่าหดหู่มากๆ
น่าเศร้า แต่ก็ยังสําคัญ
คือช่วงลมหายใจสุดท้ายของมิกกี้
ภาพสุดท้ายที่มิกกี้ ทอมป์สันได้เห็นบนโลกนี้
คือภาพภรรยาถูกฆ่าตาย
ทําไมมันถึงสําคัญนัก
เพราะมันไม่มีคนอื่นในโลกอีกแล้ว
ที่อยากให้มิกกี้ ทอมป์สันทรมานแบบนั้น
มีผู้ชายคนเดียว
นั่นคือไมค์ กู๊ดวิน
ตอนอลัน แจ็คสันขึ้นกล่าวปิด ผมคล้อยตามไปเลย
ผมแบบ "นั่นแหละ"
นี่แหละ เขาโน้มน้าวผมได้แล้ว
เขาโน้มน้าวอีก 12 คนได้หรือเปล่า
(วันที่ 4 มกราคม ปี 2007 สองเดือนหลังเริ่มการไต่สวน)
คณะลูกขุนพิจารณาอยู่ ประมาณหกวัน เป็นการรอที่โหดร้ายมาก
เราอยู่ในห้วงกึ่งกลาง
ที่ไม่รู้ว่าลูกขุนจะคิดยังไงกับสิ่งที่เรานําเสนอไป
ตอนลูกขุนส่งสัญญาณว่าบรรลุคําตัดสินแล้ว
มันเป็นวินาทีที่สะเทือนใจมากๆ ผมคิดว่า "โอเค เอาล่ะ"
เราคณะลูกขุนที่ทําหน้าที่ในคดีนี้
พบว่าจําเลยไมเคิล กู๊ดวินมีความผิด
ตอนลูกขุนกลับมาพร้อมคําตัดสิน คอลลีนก็บีบมือผม
มันแบบว่า...
"ความยุติธรรมมีจริง"
ไมค์ กู๊ดวินถูกตัดสินว่าผิดทุกข้อหา
ฆาตกรรมสองกระทง พฤติการณ์พิเศษ
เขาถูกตัดสินโทษจําคุกตลอดชีวิต สองกระทงโดยไม่มีสิทธิ์ปล่อยตัว
ผมยืนขึ้น หันหลังไป คอลลีนกําลังสะอื้น
ด้วยความสุขและโล่งใจ
ฉันเอามาให้มิกกี้
เขาชนะการแข่งครั้งนี้
เป็นความรู้สึกที่ดีมาก
มันไม่ทําให้พ่อผมกลับมา แต่ความยุติธรรมก็มีจริง
ตอนได้ฟังคําตัดสิน ผมจําได้ว่าพูดออกมาว่า "ในที่สุด"
ผมมอบส่วนหนึ่งของตัวตนให้กับคดีนี้
ผมรู้สึกดีใจมากๆ เป็นการส่วนตัว
ที่รู้ว่าครอบครัวของมิกกี้กับทรูดี้ ทอมป์สัน
คดีที่พวกเขาต่อสู้ อุทิศชีวิตให้
จากทุกส่วนที่ผมทุ่มให้กับคดีนี้
ผมได้อะไรจากพวกเขากลับมามากกว่านั้นเยอะ
สัญญาของผมกับคอลลีนและแกรี่ แคมป์เบลล์ กับครอบครัวทอมป์สันก็คือ
ผมจะทุ่มเทไม่ให้แพ้ใคร และทําเต็มที่
ผมจงใจไม่ใช้คํานี้ ผมคิดว่ามันเป็นคําที่แย่มาก
นั่นคือคําที่ขึ้นต้นด้วย "ท." หมายถึงทําใจ
ถ้าเราเสียคนที่เรารักสองคน ไปกับเหตุรุนแรงโหดร้าย
เราไม่มีทางทําใจได้
ผมจําตอนบรรลุคําตัดสินได้ มันมีจุดสิ้นสุดอยู่ในนั้น
ทั้งสําหรับผมและครอบครัว
แต่ก็ยังมีเรื่องเล็กๆ ที่ค้างคาอยู่ในความคิดลึกๆ
"แต่มันยังไม่คลี่คลาย ฆาตกรสองคนยังลอยนวล"
เราเอาผิดได้หนึ่งในสามแล้ว แต่เราก็ยังอยากจับสองคนนี้
ตลอดการสืบสวนทั้งหมด เราไม่เคยได้เบาะแสชัดเจน
ว่ามือปืนจริงๆ เป็นใคร
นี่เป็นคดีที่ยังสืบสวนอยู่
มันวิเศษมากที่ได้รู้ว่าเอาผิดได้
แต่คดีฆาตกรรมนี้
ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผม
น้าทรูดี้ของผมยังอยู่ในความคิดลึกๆ
มิกกี้ตัดสินใจว่าถึงเวลา ทําสิ่งที่เขาฝันมาตลอดชีวิต
นั่นคือการสร้างความเร็วบนบกเป็นสถิติโลก
สิ่งเดียวที่พ่อผมไม่ได้ทําจนสําเร็จ
คือการทําความเร็วบนบกเป็นสถิติโลก
เขาทําในแง่หนึ่ง แต่เขาไม่ได้สถิติอย่างเป็นทางการ
ตอนที่เขาโทรหาผมเมื่อปี 1987 บอกว่า "พ่ออยากให้แกขับ"
มันมีความหมายกับผมน่าจะยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
แล้วเราก็เริ่มคุยกันว่าจะทํายังไง อะไรต่างๆ
แล้วพ่อผมก็ถูกฆ่า
แล้วผมก็ปล่อยวางไป ผมทิ้งมันไว้ 22 ปี
แล้วผมก็คิดว่า "รู้อะไรไหม
ผมไม่อยากนั่งโซฟาตอนอายุ 80
แล้วยังสงสัยว่ารถคันนั้น ขับ 125 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ไหม"
เรายอมทิ้งทุกอย่างเพื่อทําสิ่งนั้น
เราทิ้งทุกอย่างในชีวิตเพื่อทําสิ่งนั้น
(วันที่ 12 สิงหาคม ปี 2018)
แล้วมันก็เกิดขึ้น
เก่งมาก
รถขับได้ 127.5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ผมถอดหมวกกันน็อกออก
ผมยังยืนอยู่ในรถ ยังมองฟ้าอยู่เลย
ผมทําภารกิจของพ่อเสร็จสิ้น
และภารกิจผมเองด้วย
(มิกกี้ ทอมป์สัน)
อาจจะเป็นวินาทีหนึ่งที่มีความหมายที่สุด
ตลอดกาล
(2013)
(ตอนต่อไป)
ถ้าตํารวจสืบสวนฆาตกรรม จะมีศัตรูสักอย่าง นั่นคือเวลา
เวลาคือศัตรูของคุณ
เทรีซา บรูโดรซ์ถูกพบศพเปลือยอยู่บนชายหาด
ผ่านมา 33 ปีที่ไม่มีคําตอบ
ภรรยาคุณชื่ออะไรนะคะ
เทอร์รี่ ที อี อาร์ อาร์ ไอ
คุณแต่งงานกันตามกฎหมายใช่ไหมคะ
- ใช่ - โอเค
ทุกคนคิดว่าผมทํา
คิดว่าผมลอยนวล
คดีฆาตกรรมไม่เคยปิดจนกว่าจะมีคนรับโทษ
มีใครบางคนรู้อะไรบางอย่าง
คําบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา