Ang Los Angeles County Sheriff's Department
ang pinakamalaking sheriff's department sa buong bansa,
na nagsisilbi sa county na may pinakamaraming tao.
Iniimbestigahan nila 'yong pinakabrutal at pinakamahirap na pagpatay.
Ito ang mga kuwento nila.
Ikinulong n'yo 'ko na parang gago.
Hinayaan n'yo akong nakatali tapos may pumunta sa bahay ko
at basta na lang pinasabog 'yong ulo niya.
Tapos dumating kayo,
at inaresto ako, binugbog ako,
at ginulpi ako.
Pagbabayarin ko kayo. Kalokohan 'to.
Naghihintay sa Alhambra Police Department, nakakulong si Phil Spector.
Nalaman ko mula sa tawag ng tenyente ko
na napakayamang music producer niya.
Ako, personally, di ko siya kilala.
'Yong style ni Spector ang dahilan sa pagbabago sa naririnig na pop music.
Magiging tinatawag kong "red ball" 'tong kasong 'to,
isang kaso na maraming makakapansin.
Mapapansin mo 'yon sa umpisa pa lang.
Tingin ko napansin namin lahat 'yon.
'Yong LA County Sheriff's Department ang pinakamahusay sa lahat.
Nilitis sa Los Angeles 'yong ilang high-profile case.
Kailangan buong-buo 'yong dedikasyon mo.
Murder 'to. Wala nang mas malalang krimen pa dito.
Pinakamahalaga 'yong passion at 'yong sense of duty.
Nagmumula ang hustisya sa paghanap ng katotohanan.
May espesyal at kakaiba sa mga kaso ng celebrity.
At laging Los Angeles
ang sentro ng mga ganitong kaso.
Pag inisip ang Los Angeles, maiisip ang Hollywood.
Hollywood, mga aktor, direktor, at producer.
Higit pa do'n ang maibibigay nito.
Pero 'yon ang bumubuhay sa city na 'to.
Nakakatawang lugar ang LA,
at nagsisilbi 'yong mga LA County sheriff sa buong county,
mula sa mga pinakamahihirap sa America
hanggang sa pinakamayayaman sa Amerika,
mga daang-milyong-dolyar na oceanfront estate.
Binabantayan namin lahat 'yon.
Kaya medyo iba-iba.
Ultimate goal ko ang Homicide.
At sinuwerte ako noong 1999 na makapasok dito.
Noon, pito at siyam na taon 'yong mga anak ko.
Sabi nila, masyado pa silang bata kasi lagi akong wala
at laging may ginagawa, pero inayos namin 'to ayon sa schedule ng pamilya.
Kung kinakailangang bumalik sa opisina nang alas-diyes nang gabi
para matapos 'to, 'yon ang gagawin namin.
Patapos na 'yong duty namin ng partner kong si Paul Fornier
nang makatanggap kami ng mensahe mula sa desk
na ia-assign kami sa isang kaso sa isang mansyon sa Alhambra.
Ang tanging impormasyon na meron kami ay may babaeng natagpuang patay
at sangkot ang isang music producer.
Medyo nagulat ako na may napakalaking bahay
sa maliit na bayang 'to
na malapit lang sa downtown Los Angeles.
Tahimik ang Alhambra.
Maliliit ang mga bahay dito na pang-middle class.
Tapos may napakalaking ganito sa gitna ng kawalan.
Habang papalapit kami, nakita namin 'yong maraming tao
sa likod ng crime scene tape.
Naalala kong sinabi ni Paul, "Umayos ka."
May babaeng binaril sa loob ng bahay.
Idineklarang patay 'yong biktima sa lokasyon.
Pagdating ko doon, napakagulo.
May mga helicopter sa taas at mga news van na pabalik-balik.
Pagdating namin sa lugar,
kinausap muna namin 'yong mga pulis ng Alhambra.
Ipapaliwanag ko.
Sakop ng sheriff's department 'yong malaking bahagi ng LA County.
At sa county na 'yon, may maliliit na munisipyo.
May sarili silang police department.
Pero wala silang resources na meron 'yong sheriff's department.
May 100 homicide detective sa LA County Sheriff's Department,
kaya tatawag sila sa 'min,
at kami 'yong hahawak sa kaso.
Sinabi sa 'kin ng mga pulis ng Alhambra
na nakatanggap sila ng tawag sa 911 mula sa driver ni Phil Spector.
Pagdating nila, nakita nila si Phil Spector
na pabalik-balik sa bintana sa taas.
Tinawag nila siya para bumaba.
Di siya sumunod. Di siya lumabas.
Pumasok sila sa bahay kung saan kinausap nila si Phil Spector.
Ayaw niyang makipagtulungan.
May nakita silang babaeng nakalaylay sa upuan, halatang patay na.
Bulong nang bulong si Phil, "Pinakamasamang bagay 'to na nakita ko."
Ni-record ng isang pulis 'yong buong pangyayari,
Malaking kalokohan 'to.
Di ko alam kung ano'ng... kung ano'ng problema ng babaeng 'yon.
Kasama siya sa security ng House of Blues.
Di ko alam kung ano'ng problema niya,
pero wala siyang karapatang pumunta sa castle ko,
at pasabugin 'yong ulo niya.
Ano ba'ng problema ninyo?
Kailangan siyang i-tase.
Gumamit pa yata sila ng ballistic shield para patumbahin siya.
Nagsagawa ng paunang imbestigasyon 'yong kapulisan ng Alhambra.
Batay sa imbestigasyong 'yon, kinulong nila si Mr. Phil Spector.
Sa tagal ko rito, alam ko nang iba-iba 'yong pagtanggap ng tao sa kamatayan.
Kailangan mong isaalang-alang ang lahat. Dapat bukas 'yong isip mo.
At base sa sinasabi ni Spector, posible 'yong suicide.
Bukas 'yong pinto sa likod.
Pagpasok namin, may nakita akong babae.
Nakahandusay siya sa upuan sa foyer.
May kalibre .38 na baril sa may paanan niya.
May tama siya ng baril sa loob ng bibig niya.
Di namin alam kung sino siya. Di namin alam kung may relasyon sila.
Baka may pinag-awayan sila.
Krimen ba 'to? Suicide ba 'to? Di kaya aksidente 'to?
Imbestigasyong may tatlong sanga.
Itinuturing namin lahat ng imbestigasyon sa kamatayan, sa unang tingin,
na parang murder.
May mga taga-Homicide kami sa bawat suicide
na nagaganap sa nasasakupan ng Los Angeles County Sheriff.
Sa bawat aksidenteng pagkamatay, maliban sa banggaan,
may taga-Homicide.
Sinimulan kong tingnan 'yong mga gamit sa bahay ni Mr. Spector,
at do'n ko naintindihan 'yong halaga ng taong 'to sa industriyang 'yon.
Minsan, nadadaig ng kasikatan ni Phil Spector
bilang producer 'yong mga artistang nakakatrabaho niya.
Makikita mo si Tina Turner. Makikita mo 'yong litrato ng Righteous Brothers.
Makikita mo 'yong Beatles, 'yong Grammy nominations,
at lahat ng awards na nakuha niya sa paglipas ng mga taon.
Bilang lead investigator,
pag naayos 'to, congrats sa 'yo.
Pero pag pumalpak, ikaw ang mananagot.
Inatasan namin si Mark Lillienfield,
isa sa pinakamagaling na detective sa Homicide,
sa pinangyarihan
dahil alam naming magiging kritikal na bahagi 'yon
sa buong imbestigasyon.
Magkasama lagi 'yong malalaking kaso at si Mark Lillienfield.
Nasi-stress 'yong mga pulis sa mga kilalang kaso, wala akong pakialam.
Pare-pareho 'yong binibigay naming effort,
resources, at sipag sa bawat murder scene.
Magulo 'yong bahay.
Madilim.
Madumi.
At may mga daga at ipis.
Parang di bagay 'to sa isang taong napakayaman.
Iisipin mong marangya 'yong pamumuhay niya.
Literal na lahat ng bagay, meron 'yong bahay na 'yon.
Para siyang milyonaryong mahilig mag-hoard.
Sasabihin mo, "Dapat siguraduhin kong wala akong makakalimutan."
Pero iisipin mo ring,
"Parang anim na taong di pumunta sa silid na 'to si Spector."
Ito 'yong pinaka natatanging crime scene investigation
na sinalihan ko,
at sa totoo lang, ayoko nang ulitin 'to.
Nakakakilabot. Nakakatakot dahil napakagulo.
Alam naming naroon 'yong labi ng namatay.
May pisikal na ebidensiya ng dugo, kita 'yong tama ng bala.
Binaril siya sa bibig.
May mga ngipin at mga piraso ng ngipin na nakakalat sa bangkay niya.
Meron sa carpet. Meron sa kuwarto sa may hagdan.
Kinolekta namin, kinuhanan ng litrato, ginawan ng diagram, itinabi para sa DNA.
Kailangan mong malampasan 'yong pandidiri at 'yong emosyonal na bahagi no'n.
Kailangang lampasan mo 'yon. "Ano'ng sinasabi nito sa 'kin?"
Naroon kami para magsalita para sa patay,
at nag-iiwan sila ng mga clue na may pisikal na ebidensiya.
Alam naming lahat na pag nakatayo ka sa ibabaw ng patay na tao,
napakalaking responsibilidad no'n, at kailangan mong seryosohin 'yon.
Kailangan mong magkaro'n ng espiritwal na paniniwala.
Walang epekto sa 'kin pag tumingin ako sa patay.
Lalagyan lang 'yan, at wala na 'yong espiritu ng tao.
Tingin ko naiipon 'yon, pag may patay sa paligid mo.
May epekto 'yong trabaho.
Ngayon, magfo-focus ka sa paglutas nito.
Kaya di kami nagmadaling iwan 'yong pinangyarihan.
Kadalasan, isasara mo 'yong pinangyarihan, kung maraming ebidensiya,
siguro mga pito, walong oras.
Sa isang 'to, isinara namin nang isang araw.
Sa sahig, may isang kalibre .38 na revolver
na gawa ng Colt na isang firearms company,
at may isang basyo sa cylinder ng armas na 'yon.
Kasama nito, may thumb-lock device
na mula sa pinto sa likod ng bahay.
Karamihan, may deadbolt na inilulusot mula sa pinto papunta sa frame,
at nagbibigay 'to ng dagdag na seguridad.
Para maalis 'yong deadbolt, ipipihit mo 'yong thumb device,
at naalis 'yon sa kandado at nakakalat sa sahig.
Kakaiba 'yon. "Pa'no nangyari 'yon?"
Sasabihin ng iba, "Mukhang nilagay sa paanan niya 'yong baril."
Ang problema, di mo maisasadula kung saan lalapag 'yong baril.
Alam mo na, mahuhulog 'yong baril...
tapos kung saan-saan mapupunta.
May leather snap holster sa isang kahon ng drawer,
at malinaw na kasya sa leather holster na 'yon
'yong dalawang pulgadang kalibre .38 na Colt blue-steel revolver.
Galing sa holster na 'yon 'yong armas na 'yon.
Mga 5:00 p.m. no'n, halos 12 oras na ang nakalipas.
May kumpirmasyon na 'yong coroner's office
sa pagkakakilanlan ng biktima.
Si Lana Clarkson 'to.
Sa puntong 'yon, nakuha namin 'yong impormasyon ng ina.
Pupuntahan namin si Donna.
Nakatanggap ako ng tawag mula sa kapatid ni Lana, si Fawn.
Sabi niya, "Parang may nangyari kay Lana."
"Ewan ko. May problema." Sabi ko, "Ano 'ka mo?" Ano'ng problema?"
May tumawag kay Fawn, pero wala siyang gaanong alam.
Sabi niya baka may kinalaman 'yon sa balita sa TV
tungkol sa posibleng pagpatay sa Alhambra.
Tatawagan dapat ako ni Lana, pero di siya tumawag.
Naisip ko baka may party,
at kasama siya sa mga tinatanong para sa imbestigasyon.
Tumawag ako sa opisina ng sheriff.
Habang papunta kami kay Donna,
nakausap niya 'yong partner kong si Paul sa phone.
Akala ko tatawagan niya ako. Sabi niya, "Saan tayo pwedeng magkita?"
Nagulat ako. "Makipagkita sa 'kin?"
At...
Excuse me.
Sinabi niya 'yong address ni Lana sa may canal.
Sabi niya, "Pwede ba tayong magkita do'n?"
Nag-aalala talaga ako.
Di ko alam ano'ng nangyayari. Di magandang senyales 'yon.
Huminto ako sa garahe, at pinipigilan ko 'yong sarili ko,
para di ako, alam mo na, malungkot nang walang alam.
Kaya nilinis ko 'yong kotse,
at may nakita akong sapatos,
at naaalala kong hawak ko 'yong sapatos, sabi ko...
"Di si Lana 'to. Sapatos niya 'to."
Sorry.
Tapos biglang dumating 'yong mga detective.
Dumating 'yong mga kapatid niya.
Tahimik kaming naglakad papunta sa harap ng cottage
at pumasok kami,
at tumingin si Detective Fornier sa sahig, at sinabing si Lana 'yon.
Sorry.
Di mahalaga kung matanda o bata 'yong anak.
Wala nang mas masahol pa at di natural
kaysa sa maunang mamatay 'yong mga anak mo kaysa sa 'yo.
Napakahirap no'n.
'Yong ipapaalam mo 'yong pagkamatay ng isang mahal sa buhay...
'yon talaga ang pinakamasamang parte ng pagiging pulis,
at maraming di magandang parte ng pagiging pulis.
Kailangan mong malaman lahat ng mahalaga sa lalong madaling panahon
kasi pwedeng makaapekto 'to sa pagkalap ng ebidensiya.
Ako, 'yong partner ko at 'yong walong iba pang detective,
pinoproseso pa namin 'yong scene.
Mas marami kang alam sa biktima,
mas malamang na mauunawaan mo kung paano sila namatay.
Kailangang maintindihan ng mga taong 'to 'yong sinasabi mo,
at ngayon tatanungin ko rin sila, "Siya nga pala,
nasa bahay siya ni Phil Spector. Kilala n'yo ba si Phil Spector?"
"Kilala ba niya si Phil Spector? Alam n'yo ba bakit siya nando'n?"
At sabi ni Donna, "Di niya kilala 'yong lalaking 'yon."
Sa entertainment industry, lahat nagso-socialize sa gabi.
Di ako nagulat.
Nakikipagkilala lagi si Lana sa iba't ibang tao.
Marami siyang ginagawa. Working actor si Lana.
May hahabulin akong bus.
Alam mo saan papunta?
Oo, saan man 'yon papunta.
Maraming ginawang TV show si Lana noong '80s. Nasa Barbarian Queen siya.
Nabali 'yong magkabilang pulso ni Lana, at malaking kawalan 'yon sa kanya.
Aksidente siyang nahulog.
Para pigilan 'yong pagkahulog niya, nabali 'yong magkabila niyang pulso.
Kinailangang lagyan ng mga pin.
'Yon ang simula ng isang buong taon ng paggaling niya.
Di kami nagtagal.
Hinayaan namin silang magluksa nang sila lang.
Pagkatapos ng insidente, inaresto si Phil Spector,
at sinabi niya sa mga opisyal ng Alhambra na gusto niya ng abogado.
Pagkasabi niya ng mga salitang 'yon,
wala na kaming magawa, at nagpiyansa agad siya ng milyong dolyar.
Sabi ng DA office, "Di namin isasampa 'tong kasong 'to."
"Maghihintay kami hanggang maimbestigahan ang lahat."
Sa unang debriefing ng mga pulis ng Alhambra,
sinabi nilang may isang witness, 'yong driver.
'Yong unang tumawag sa 911, si Adriano De Souza.
Kaya kailangan naming makausap 'yong driver.
- Detective Paul Fornier. - Detective Richard Tomlin.
At kasama namin si...
Adriano De Souza.
Noong nakausap namin si Adriano De Souza,
sinabi niyang mga 10 hanggang 15 beses na siyang nagtrabaho para kay Phil.
Sabi ni Adriano lumabas si Phil Spector nang eksaktong alas-siyete,
gaya ng dati.
Nag-dinner at uminom siya sa West Hollywood.
Mga 1:15 hanggang 1:20 nang umaga,
inutusan siyang pumunta sa House of Blues.
Malapit nang magsara 'yong House of Blues.
Lampas 2:00, tinutulungan ni Lana ang lasing na si Phil Spector.
Sabi niya, "Tingin ko lasing siya."
Kinuha siya ni Lana at pinasakay sa likod ng kotse.
Sumakay siya, at pumunta sila sa bahay ni Phil Spector.
Sabi ni Adriano, nakaparada siya sa likod ng bahay.
Nagpapatugtog siya ng music. Nakatulog na siya.
Mga 5:00 nang umaga, nakarinig daw si Adriano ng malakas na putok.
Sapat para magulat siya, para lumabas siya ng kotse.
Biglang bumukas 'yong pinto sa likod ng bahay.
Nakita niya si Phil Spector na nakaputing jacket.
Nakita ko 'yong mukha niya.
No'ng makita ko siya, may baril siya sa harap.
Nakita niyang may dugo sa kamay niya.
Ginawa ko 'to, at nakita ko 'yong mga binti.
- Nakita ko 'yong babae sa upuan... - Okay.
...na puno ng dugo 'yong mukha.
Tumingin si Spector kay Adriano, sabi...
Sabi niya sa 'kin, "Nakapatay yata ako."
Naramdaman ni Adriano na nasa panganib 'yong buhay niya, kaya tumakbo na siya.
Tinawagan niya 'yong manager ni Phil. Dumeretso sa voicemail.
Michelle.
Michelle, kailangan mong pumunta sa bahay ni Mr. Phillip.
Nakapatay yata siya ng babae.
Tatawag na ako ng pulis ngayon.
Sabi ni Adriano, "Tingin ko may pinatay si Mr. Phil."
Ibinaba niya 'yong phone, at tumawag sa 911,
at 'yon din ang sinabi niya sa dispatcher.
Sa Los Angeles County,
aabot ng isa't kalahating linggo bago isagawa 'yong autopsy.
Pare-pareho dapat ang trato namin,
pero ang totoo, di laging ganoon.
Umabot na 'to sa sheriff. Gusto nilang malaman ang nangyayari.
Ginawa 'yong autopsy kinabukasan, na no'n lang nangyari 'yong gano'n.
'Yong major findings ng autopsy,
may isang tama ng bala sa loob ng bibig niya.
'Yong pagkakabaril at 'yong tama ng bala,
namatay agad do'n si Lana.
Pababa 'yong anggulo ng bala.
Kung nagpakamatay ka, itututok mo ba pababa 'yong baril?
Pwedeng deretso o baka pataas na anggulo.
Legal na pagpapasya ng medical doctor 'yong paraan ng pagkamatay.
Lima lang 'yong pagpipilian.
Homicide, suicide, aksidente, natural, di alam.
'Yong coroner ang nagpapasya no'n. Di 'yong judge, di 'yong jury.
'Yong coroner, 'yong medical examiner ang gumagawa ng legal na pagpapasya.
Napakaingat ni Dr. Pena sa paggawa ng conclusion.
Bahagi nito ay karanasan, bahagi ay common sense,
bahagi ay science.
Sa kasong 'to, ipinagpaliban ni Dr. Pena 'yong findings,
at gusto niyang hintayin lahat ng reports
bago gumawa ng final determination.
Iniisip kong pagpatay 'to o isang aksidente.
Kailangan pa naming alamin, baka suicide?
Depressed ba siya? Hirap ba siya sa pera?
Kinausap namin 'yong landlord niya. Sabi niya model tenant siya.
Inalis no'n 'yong, "Hirap siya at walang pera para mabuhay."
Sinuman at lahat ng iniisip naming may relasyon sa kanya,
sa negosyo man o sa personal, kinausap namin sila.
Lahat ng tao, may malungkot na sandali.
Pero lagi niyang inaangat 'yong sarili niya, at nakaalis siya do'n,
at kung may kailangan talaga siya, pwede niya akong tawagan.
Di niya sinaktan 'yong sarili niya.
Walang nagsabing binanggit niya ang suicide.
Masayahing tao siya na di iisiping saktan 'yong sarili.
Sa perpektong mundo, babalik agad si Lana sa pag-arte,
pero dahil isang taon na siyang wala sa eksena,
at di siya 'yong unang naiisip ng mga casting director,
gumawa siya ng paraan para mabuhay,
at dumating 'yong pagkakataong 'to sa House of Blues.
Nagtrabaho si Clarkson bilang hostess sa House of Blues.
Excited siyang magtrabaho.
Excited siya dahil magaling na siya at malusog siya.
Isang pribilehiyo na maging hostess ng Foundation Room.
Prestigious 'yong Foundation Room sa House of Blues.
Pinakasikat 'to sa Hollywood.
Bilang guest ni Lana, nakilala ko si George Clooney.
Kung sikat ka at nasa Hollywood, pumupunta ka sa Foundation Room.
Pumunta kami ni Paul sa House of Blues.
Nakausap namin 'yong manager, 'yong head ng security,
at 'yong waitress na nagsilbi kay Spector.
Pumasok si Spector,
at si Lana 'yong hostess no'ng gabing 'yon.
Sabi niya, "Di mo ba ako kilala? Ako si Phil Spector."
Di niya alam, kaya sabi niya, "Ms. Spector, di ka pwedeng pumasok."
Akala niya babae siya.
Di siya natuwa do'n.
Pinuntahan siya ng head of security at sinabing, "Uy, wag."
Hinila siya sa tabi at sinabing, "Itrato mo siyang parang ginto."
Kaya sa puntong 'yon, sinamahan siya ni Lana sa isang espesyal na mesa,
at humihingi ng tawad.
No'ng madaling araw, sarado na 'yong lugar,
nakita silang sabay na umalis. Tinanong namin, "May video footage ba?"
Pinanood namin 'yong video.
Mukhang tinutulungan ni Lana si Spector na sumakay sa kotse.
Ayon kay Adriano, lasing si Spector.
Paulit-ulit niya 'tong niyayaya,
"Punta ka sa castle ko. Tingnan mo 'yong castle."
At sabi niya, "Okay."
At gano'n nagsimula.
Nakakakilabot panoorin
at alam mong mamamatay 'tong dalagang 'to sa loob ng dalawang oras.
Marami sa mga tanong namin tungkol sa,
"Magandang babae..." Baboy ang mga lalaki.
Nasa Hollywood siya, tahanan ng "casting couch."
Ano'ng reaksiyon niya pag may di magandang sinabi sa kanya
o binastos siya?
Alam ni Lana kung paano maingat na alisin sa kanya 'yong atensiyon.
Madali para sa mga tao na husgahan
ang isang babaeng pumunta sa bahay ng lalaki sa gitna ng gabi.
Pero kilala ko si Lana,
at alam ko kung bakit siya pumunta sa bahay niya.
Di siya pumunta do'n dahil may gusto siya sa kanya.
Di nakakatakot
na uminom kasama si Phil Spector.
Five-foot-six si Phil at six feet si Lana. Inalagaan niya ang sarili niya.
Nakikita ko
kung saan magkakainteres si Lana sa isang tulad ni Phil Spector.
Hollywood 'to.
Sasabihin ko sa 'yo, napakahalaga ng networking.
Ako ang tanging nakakakilala kina Phil Spector at Lana Clarkson.
Kakaiba at di kapani-paniwalng kaibahan.
Mga taong 1966 no'ng una kong makilala si Phil Spector
at nakita ko siyang magtrabaho.
Noong 15 ako, sikat 'yong Gold Star Studios.
Patago akong papasok at uupo sa sofa.
Inimbitahan ako ng engineer sa studio.
Kalaunan, nasa mga session ako ni Phil Spector.
May Wall of Sound si Phil Spector.
Sa Wall of Sound, sabay-sabay na tumutugtog 'yong apat na guitar player
at tatlong piano... pero walang gumagawa ng gano'n.
May dalawang drummer, ibang klase talaga.
Wala akong ibang nakitang katulad niya,
kung pa'no siya sa mga session, kung pa'no siya kumilos.
Para siyang diktador,
pero alam niya 'yong gusto niya, at nakukuha niya 'yon.
Isa si Lana sa mga malapit na kaibigan ko,
pero kailanman di namin pinag-usapan si Phil Spector.
Huli ko yatang nakita si Phil no'ng 1978.
At nakilala ko si Lana Clarkson noong 1984 bago ako lumipat sa New York.
Walang alam si Lana sa reputasyon ni Phil.
Mapanganib na tao si Phil Spector,
pabago-bago at di mahuhulaan ang ugali.
Kung nando'n ako no'ng gabing 'yon sa House of Blues,
di ito mangyayari.
Di ko siya hahayaang umalis do'n kasama si Phil, pero...
Malakas 'yong pakiramdam ng lahat na,
"Bubusisiin nang husto 'tong kasong 'to."
"Kailangan natin ng maraming impormasyon."
Nakuha ng lab namin 'yong resulta ng DNA swabs
na nakuha sa imbestigasyon ng crime scene.
Sa master bedroom,
nakakita kami ng puting dinner jacket na suot ni Mr. Spector
noong nasa House of Blues siya.
May talsik ng dugo sa manggas ng jacket.
At sa banyo na para sa bisita, may cotton na lampin.
May natutunan ako.
Pag may baril ang tao, binabalot nila 'to ng lampin.
May dugo at mamasa-masa 'yong lampin na 'yon.
Nalaman namin na dugo ni Lana Clarkson 'yong nasa lampin at sa banyo,
na dugo niya 'yong nasa jacket ni Phil Spector.
Nang tumama 'yong bala kay Ms. Clarkson at lumabas 'yong dugo,
napunta 'to sa sandata ni Mr. Spector, sa manggas niya, sa kamay niya.
At sa pagsusuri ng lampin at sa armas,
napagpasyahan ni Dr. Lynne Herold
na ginamit 'yong lampin para punasan 'yong baril.
Doon nailipat 'yong basa
at 'yong ebidensiyang dugo mula sa armas papunta sa lampin.
Magiging di direktang ebidensiya ng krimen 'yong bloodstain pattern.
Paano pumutok 'yong baril? Nasa'n 'yong baril no'ng pumutok ito?
Ano'ng naging epekto ng pagputok ng baril?
Mahirap dahil ebidensiya 'to
ng bloodstain pattern sa pulang karpet.
Nang malaman lahat ng 'to, tanggal na 'yong pagpapakamatay.
Naniniwala ba kaming murder 'to?
May kutob ba kami na aksidente 'to? Oo.
Pero 'yong problema, di niya sinasabi 'yon.
Di ko kilala 'yong babaeng 'yon... kung anong problema niya.
Basta pinasabog niya 'yong ulo niya sa bahay ko.
Sa wakas, sumagot 'yong coroner's office at sinabing, "Hindi. Homicide 'to."
Nagpasya 'yong medical examiner na pinatay si Lana Clarkson,
pero ayaw magsampa ng kasong homicide ng opisina ng LA County DA.
Inanunsiyo ito ng opisina ng LA coroner.
Di lang nila sinabing homicide 'to, itinuro pa nila si Phil Spector.
Kailan magsasalita 'yong LA district attorney?
Malaking tao si Spector.
At malaki 'to para sa DA office na natalo sa maraming high-profile case.
Naalala ko, no'ng dumating 'yong kaso ni Spector,
kilala ko si Phil Spector.
"Who's Lost That Loving Feeling."
Gusto ng apo ko 'yong kantang 'yon mula sa Top Gun.
Merong... Ayokong sabihing paranoia.
Pero napahiya 'yong opisina sa OJ Simpson case.
Kailangan pa namin ng oras para sampahan ng kasong kriminal si Simpson.
Pero matindi 'yong pressure mula sa media kaya kinailangan naming isampa 'yong kaso.
Ano'ng nangyari sa OJ Simpson case? Di kami handa.
Gusto naming matiyak na makakamit 'yong hustisya at makukulong sila.
Ngayon, magfo-focus ka sa,
"Paano natin mapapatunayang walang dudang murder 'to?"
At, "Ano'ng pwedeng maging problema para di natin makuha 'yong paghatol?"
Gusto ng lahat ng konting atensiyon ng media.
Nakakalungkot, pero gano'n talaga 'yong media natin.
Susundan nila 'yong mga kaso na maraming may interes.
Gustong-gustong magsalita ni Phil Spector. Kaliwa't kanan 'yong interview niya.
Sa isang magazine interview, sinabi niyang "hinalikan ni Clarkson 'yong baril."
Gumawa-gawa siya ng impormasyon, at galit siya kay Lana,
at sinisiraan niya lagi.
Pinagmukhang tanga ng PR ni Phil Spector si Lana.
Mababa ang tingin ng tao sa kanya dahil B-movie actress siya,
pero proud siya do'n.
Alam niyang barbarian queen siya, at pinanindigan niya 'yon.
Hiniling ng pamilya na wala sa aming
mga malalapit na kaibigan, ang makikipag-usap sa sinuman.
May sasabihin sila, binabaluktot nila 'to,
at ilalathala sa magazine o sa diyaryo.
Sabi ko, pinakamabuting wag magsalita.
Kaya nasa likod lang kami
at tahimik na nagagalit dahil sa impormasyong ibinabato
ni Phil Spector at ng team niya.
Napakasama talaga.
Pinakita no'n kung ano siya.
Di mo maiwasang sabihing,
"Hindi, may tinatago ka, at may pinatay ka."
Walang duda, ito ang pinaka kontroladong kaso ng media.
Pinag-uusapan ng mga kaibigan at kamag-anak ko.
"Hawak mo ba 'yong kasong 'yon?" At may teorya ang lahat.
Pero kailangan mong balansehin.
At isa sa mga ginagawa ko,
bihira kong pag-usapan 'yong trabaho ko.
Di ako espesyal.
Pinili ko lang gawin 'to, at nag-eenjoy ako dito.
At sa kasong 'to, low-key lang ako.
Parang, "Oo, ginagawa ko 'to. Oo, mapapanood 'to sa TV."
No'ng panahong 'yon, 13 at 11 'yong mga anak ko.
Kaya alam ng mga anak ko 'yong nangyayari,
pero sa tingin ko naintindihan nila ako, at di nila...
Lagi akong tumatawa. Di sila humanga sa akin.
Narinig kong sinabi ni Spector... Actually, nabasa ko
sa diyaryo kaninang umaga na 90% charming siya, 10% problema.
Oo.
May karanasan ka ba do'n sa 10% niya?
Ako, hindi. Pero maraming kuwento.
Nagfo-focus kami sa, "Ba't kami naniniwalang murder 'to?"
Kailangan nating alamin 'yong buhay ni Phil Spector.
Nakita namin na may isang beses na naaresto siya nang may baril.
May mga baril siya.
Nalaman ko sa ibang tao na may mahaba at karumal-dumal siyang kuwento
ng pagpapakitang may baril siya.
May mga kuwento tungkol sa pagwawagayway niya ng baril
habang nagre-record ng kanta 'yong Ramones.
Galit siya kay John Lennon at nagpaputok ng baril sa kisame.
Kailangan naming hanapin 'yon.
May kinalaman sa kung sino'ng may kontrol 'yong pagbunot ng baril ni Phil Spector.
Kung makapangyarihan ka talaga, di mo kailangan ng baril.
Duwag siya.
Nagdadala siya ng kargadong baril para makapang-bully siya,
mula kay John Lennon hanggang kay Leonard Cohen.
Patapos na 'yong recording session nila.
Sabi ni Phil Spector kay Leonard Cohen, "Lagyan mo na ng vocal 'to."
At sabi ni Leonard kay Phil, "Alam mo? Pagod na 'ko."
"Pwede kong gawin 'to bukas." Tapos nilabas ni Phil 'yong baril.
Itinutok niya kay Leonard at sinabing, "Kakantahin mo 'to ngayon."
Di natakot do'n si Leonard Cohen. Unang araw 'yon.
Kinuwento sa 'kin ni Leonard 'to, di ba?
Naintriga pa rin siya
sa mga pwedeng mangyari sa pagtatrabaho kasama si Phil,
pero alam ni Leonard na laging nando'n 'yong baril.
Makapangyarihan siya.
Kaya nag-aalangan 'yong mga tao.
Lalo na 'yong mga nasa mundo ng musika.
Pakiramdam nila kaya niyang sirain 'yong career nila.
Sa panahong 'to, marami kaming nakausap
na ayaw mai-record,
pero sinabi nila kung pa'no niya kinukulong 'yong mga tao sa bahay niya.
Lalaki at babae.
Nag-enjoy ka kasama si Phil, at gusto mo nang umalis,
sasabihin niya, "Maghintay ka lang dito,"
at laging sa foyer na 'yon.
At literal na mawawala siya nang ilang oras
hanggang handa na siyang paalisin ka.
Paano niya kinukulong...
Naaalala mo 'yong deadbolt lock na nakita sa sahig?
Tatanggalin niya 'yon, tapos di na sila makaalis.
Isa na namang pagkakataon 'yon para makontrol 'yong ibang tao.
At 'yon ang kakaiba sa kanya.
Baliw siya sa pagkontrol.
Nakulong si Ms. Clarkson.
Di siya malayang makaalis dahil di niya mabuksan 'yong pinto,
kasi kinuha ni Mr. Spector 'yong lever device,
'yong thumb device mula sa deadbolt sa pinto.
Narinig namin 'yong mga tsismis, pero di pwede ang tsismis sa korte.
Kailangan ng matibay na ebidensiya.
Tinunton ni Rich Tomlin 'yong bawat lead,
at naging totoo 'yong mga tsismis na 'to.
Nakahanap kami ng ilang witness.
Minsan, one-date relationship lang,
minsan mga babaeng ilang taon na niyang kilala,
pero lahat sila may pagkakapareho
ng pagiging hostage,
na ikinulong ni Mr. Spector.
May mga babaeng nagsasabing charming siya,
maalalahanin sa pangangailangan nila, magiliw,
magaling makipag-usap, tapos bigla siyang mag-iiba.
Nakagawian ni Phil Spector na magdala ng mga babae sa bahay niya,
may ipapagawang sexual sa kanila,
pag di sila sumunod o di siya nasiyahan, bubunot siya ng baril.
MO 'yon,
at ibig sabihin ginagawa niya 'to, nagawa na niya 'to,
at kaya ito importante, kasi
kung wala kang nahanap na nagsasabing nangyari na 'to dati,
maaaring malaking puntos 'to para sa defense.
"Kalokohang isipin na magagawa 'yon ng kliyente ko!"
Handang tumestigo ang mga babaeng 'to na natatakot sila no'n,
na akala nila papatayin niya sila.
Kritikal na ebidensiya 'to,
at malaking bahagi ito sa pagpapakita na may intent siya.
Di ito pagpapakamatay, pero di rin aksidente.
Pwede siyang maging agresibo,
at kalaunan, ito ang kalalabasan.
Kung ibabase mo sa pakikipag-usap sa mga taong nakaranas na nito,
tingin ko ayaw niyang umalis siya.
Iniwan siya sa foyer nang isang oras o higit pa.
Natutulog siya, at sa kung anong dahilan na di na natin malalaman,
kinuha ni Phil 'yong baril, at isinaksak sa bibig ni Lana,
at nataranta si Lana, at pinatay siya ni Phil.
Na-realize niya 'yong ginawa niya, may sapat na oras si Phil Spector
para ayusin 'yong crime scene.
Patuloy kaming nakikipag-ugnayan sa opisina ng district attorney.
Nagtutulungan kami.
Nobyembre ng 2003,
ginawa 'yong desisyon, at isinampa 'yong kasong murder kay Phil Spector.
Sa unang pagharap sa korte,
kasama niya ang sikat na OJ attorney na si Robert Shapiro.
Ngayon, nasa pangatlong set na siya ng mga kilalang abogado.
Ayaw ni Phil Spector na makulong nang kahit isang araw.
Sa tuwing may bagong defense attorney, may continuance,
at kailangang bigyan sila ng oras ng judge para malaman 'yong nangyayari.
Nakapagpiyansa si Phil Spector, ibig sabihin, malaya siya.
Ikinasal siya.
Hangga't kaya niyang patagalin ang kasong 'to, malaya siya.
Mr. Spector?
Para kang nasa circus.
Iba-ibang wig 'yong suot ni Phil Spector sa paglilitis.
May malalaki siyang bodyguard.
'Yong defense sa kasong 'to,
minsan nakakagulat 'yong pag-uugali nila.
'Yong isang defense attorney,
na isang napakalaking gago,
isang New York mafia attorney.
Kinausap niya ako sa may hallway at sa banyo, sinundan niya ako do'n.
Sabi, "Excited akong tawagin ka sa stand."
"Dudurugin talaga kita."
Sabi ko, talaga? Maliit ako.
Tingin mo di pa nangyari sa 'kin 'yon? Di mo ba nakikita?
Tingnan mo siya. Tingnan mo ako. Sanay na akong matalo.
Di ako ang mahusay na testigo,
pero masasabi ko 'yong totoo, na napakadaling gawin.
Siguro mukha akong madaling takutin, kung 'yon ang ibig niyang sabihin.
Gusto kong isiping hindi.
Nakataya dito 'yong hustisya para kay Lana Clarkson at sa pamilya niya.
May iba ring nakasalalay sa paglilitis na 'to.
Di pa nananalo sa high-profile case 'yong opisina ng LA DA sa loob ng 40 taon,
kahit may malaking ebidensiya
na sangkot 'yong celebrity sa gawaing kriminal.
Unang taon ko sa opisina ng district attorney
no'ng nililitis si OJ Simpson.
Bata at bagong-bago akong DA.
Maraming aral na natutunan sa paglilitis na 'yon.
Iba ang tingin ng mga juror sa mga artista.
Iniisip nila 'yong pagkakakilala sa kanila.
May nabubuong simpatiya,
at matindi 'yong pressure sa mga juror.
Alam nilang pagkatapos, pupunahin sila ng mga kaibigan nila
pag nagdesisyon silang guilty 'yong isang celebrity.
Ayaw naming litisin si Phil Spector na music producer.
Gusto naming litisin si Phil Spector mismo.
'Yong katotohanan na sikat siyang music producer,
na gumawa ng napakagandang musika, ayon sa pamantayan ng lahat,
pambihirang musika,
at binago 'yong takbo ng musika at rock and roll na alam natin...
Di 'yon mahalaga.
Ang mahalaga ay kung ano'ng nangyari sa loob ng mansiyon
sa araw na 'yon.
Ang diskarte ko, ibunyag 'yong totoong Phil Spector.
Wala nang iba.
May halos 20 insidente na gusto naming gamitin.
Hanggang lima lang daw sabi ng judge, at ayos lang 'yon.
May nakatutok na baril sa sentido ko.
Kinuha niya 'yong revolver at hinampas ako sa ulo.
-"Subukan mong umalis, papatayin kita." -"Umalis ka, pasasabugin ko ulo mo."
Bigla na lang gano'n.
Tingin ko naka-plaid jacket siya.
Iniisip ko no'n na kamukha niya si Elmer Fudd.
Mas malaki 'yong baril niya.
Umakyat kami papunta sa kuwarto niya. Di niya kailangang gawin 'yon.
Pwede naman siyang maging romantiko, pero tinutukan niya 'ko ng baril.
Gusto niya akong i-rape.
Mag-ingat ka sa sasabihin mo sa 'kin.
Dahil wala kang sasabihin... na katumbas ng buhay mo.
Goodbye, Dorothy.
Mahirap pakinggan.
'Yong mga babaeng ikinukuwento lahat,
at nagpapasalamat ako dahil nagawa nila 'yon,
dahil di madaling tumayo sa harap ng mga camera ng Court TV,
at lahat ng tao, at ikuwento 'yong napakasakit na kuwento nila.
Sabi ng media, "Gusto namin i-cover ito nang buo."
Alam naming palpak 'yong OJ Simpson case.
Nag-iba 'yong kilos ng mga tao.
Naging show trial.
Sa halip na ebidensiya, performance ang ipapakita.
Kaya isa sa mga bagay na sinubukan namin
ay ipaunawa sa mga witness, na nasa panig namin,
na naroon sila para lang sabihin 'yong totoo.
Panggulo lang 'yong iba. Wag na nilang pansinin.
Kinakabahan ako pag nagsasalita ako sa publiko.
Ayokong tumetestigo. Mahirap para sa 'kin na kausapin ka.
Alam kong walang limitasyon si Mr. Spector.
Kaya napakamahal, mahuhusay, at agresibo 'yong mga abogado niya.
Kaya dehado ako.
May ilang simpleng patakaran sa pagtestigo na sinusunod ko.
Makinig sa tanong, sagutin ang tanong, tumahimik.
Kaya tumestigo ako. Kinakabahan ako.
Nasa witness stand si Mark Lillienfield.
Sa direct examination,
sinabihan siyang ilarawan 'yong isang bagay tungkol kay Lana,
nadulas siya at sinabi niyang "paw niya" sa halip na "kamay niya."
Na-realize ko agad na tinawag kong paw 'yong kamay niya, parang paa ng aso.
Medyo kinakabahan kasi ako, at dahil sa katangahan ako.
Tumingin ako sa audience at nakatingin 'yong nanay niya sa 'kin.
Mukhang gulat at di makapaniwala 'yong nanay niya.
"Tinawag mong paw 'yong kamay ng namatay kong anak."
Umupo ako at napayuko sa hiya.
Oo. Di ito 'yong pinakamagandang sandali niya.
Itinama niya agad 'yong sarili niya.
Nanlumo si Mark.
'Yon ang unang beses na masasabi kong... Kinailangan ko siyang kausapin.
Masama 'yong loob niya.
Mahilig lang siya sa aso, buong buhay niya may aso siya.
Galing sa isang aso 'yong palayaw ko. Nananaginip ako ng mga aso.
May mga issue ako sa aso.
'Yong nanay ni Lana Clarkson, ang mahalaga lang sa 'kin...
nag-sorry ako sa kanya.
Naaalala kong lumapit siya sa 'kin at ang bait niya no'n.
Nagpasalamat ako.
Sinabi ko sa kanya
na isang karangalan 'yong maging bahagi ng homicide investigation
kung saan napakabuti ng biktima.
Nakakatuwang malaman 'yong buhay niya
at kung paano niya naabot lahat ng mga taong 'to.
Tumagal 'to, 'yong mismong paglilitis, ilang buwan.
Maraming testigo.
Nagdala ng napakaraming eksperto mula sa buong United States 'yong defense.
Ilang daang libong dolyar 'yong ginastos.
Mga kilalang tao sila sa buong mundo sa field of expertise nila,
at mga patunay sila na, "Kung sapat ang bayad mo sa 'kin,
sasabihin ko sa 'yo na ako si Donald Duck at di blue 'yong langit, kundi brown."
Kung mananatili ka sa objective, scientific evidence,
pagpapakamatay 'to.
Di lang namin inuusig 'yong kaso.
Ipinagtatanggol namin 'yong totoo.
'Yong tanging depensa na maaari nilang ipakita
kung paano pumutok 'yong baril sa bibig niya ay sabihing siya ang gumawa.
Alam naming ididiin ng defense si Lana. Kailangan nilang gawin 'yon.
Kinailangan nilang lumikha ng katauhan ng isang taong depressed,
may isang paa sa hukay at 'yong isa nasa balat ng saging,
at wala na siyang dahilan para mabuhay.
Nag-play at nagpakita sila ng video.
Di ako magiging alipin at laruan ng sinumang lalaki.
Nakaupo no'n 'yong asawa ni Phil Spector sa likod ng defense team,
at humagikgik siya nang malakas at pinagtawanan si Lana.
Resourceful kayong mga opisyal.
Di kasama ni Lana, kay Lana.
Sinadya 'yon ng defense para kutyain siya
at ipakitang mas mababang uri ng tao siya,
mas mababang uri ng aktor na walang dahilan para mabuhay,
at walang pangarap o oportunidad sa trabaho.
Alam kong masasaktan si Donna at 'yong pamilya niya.
Pag pinatay 'yong kaibigan mo,
at siniraan pa sa proseso,
tapos maririnig mo 'yong mga bagay na 'yon sa korte
kung saan nagkukuwento sila tungkol sa kanya,
masakit 'yon, kasi alam mong di totoo.
Naiinis ako kasi pakiramdam ko di ko siya maprotektahan
at 'yong reputasyon niya sa paraang nararapat sa kanya.
Sa California, tinapos na ng defense ni Phil Spector 'yong kaso.
Magkikita kayo ng 12 taong di mo kilala, at di sila magkakakilala...
Mahirap para sa kanila na sumang-ayon sa isang bagay, di ba?
Kaya di ko isinasaisang-tabi na pwede kaming matalo.
Pero alam kong tama 'yong ebidensiya namin.
Alam kong tama 'yong plano namin para sa paglilitis.
Alam kong 'yong mga witness, lahat ng babaeng tumestigo,
si Adriano De Souza,
ginawa nila lahat ng dapat nilang gawin,
at naisip ko, "Di na 'to dapat gano'n kahirap."
Nasa mga juror na ang lahat ng kailangan nila.
Sa unang araw 'yon.
Nag-umpisang masira 'yong kumpiyansa ko sa pangalawang araw,
at nagkaro'n ng pangatlong araw.
Sa una, aabutin ng ilang araw
dahil kailangan nilang suriin bawat ebidensiya.
Pero pagkatapos no'n...
Panglimang araw, pampito, pangwalo, pangsiyam na araw.
Sa oras na 'yon, wasak na 'ko.
Iniisip ko, "Ano'ng ginawa kong mali? Ba't ang tagal nito?"
Sa unang poll ng jury foreman,
nakakapanlumo.
Ang layo namin.
Apat na guilty, limang not guilty, apat na undecided.
Parang pangalawang paglilitis 'yong nangyari sa deliberation.
Kinailangang maglitis ulit ng iba sa 'min sa jury room
para sa mga juror na di naintindihan
o naniwala sa maling impormasyon
na ibinibigay ng mga eksperto sa panig ng defense.
Siguro kung madalas na inuulit 'yong kasinungalingan sa iba-ibang paraan,
parang nagiging katotohanan na.
Ito 'yong pinakamahaba, pinakamasakit na naranasan ko.
Kailangan naming gawin 'yong trabaho namin sa mga ebidensiyang ipinakita sa 'min.
Ito 'yong sandali ng pagbabago para sa 'min.
Alam kong seryoso 'to.
Naging tapat ako kung ba't kailangan kong mag-convict.
Pinagtalunan 'to hanggang dulo na kinailangan naming umalis do'n.
Nag-deliberate kami nang 14 na araw. Ang tagal na nito.
Pinindot ko na 'yong buzzer. 'Yon na.
Sa pagkakataong 'to, di makapagbigay ng hatol 'yong jury
at idineklara ang mistrial dito.
Akala ko mabilis lang at tapos na 'to.
Pero hindi.
Nainsulto ako sa defense sa mga ibinato nila.
At tingin ko sapat na 'yong nasabi ko.
Pagtama ng gavel sa mesa,
nabigla ako,
at naisip ko, "Nabigo ako."
Ginawa ng lahat 'yong dapat nilang gawin,
at pakiramdam ko, ako 'yong hindi,
na di ko 'to nagawang itawid.
Nakakapanlumong sandali 'to sa career ko.
Umakyat ako. Niligpit ko 'yong briefcase ko.
Sa totoo lang, gusto kong umalis na 'yong press.
May nag-iisang reporter na di umalis at may mic at camera siya.
At habang papunta ako sa kotse ko, sabi niya,
"Mr. Jackson, balak mo bang isampa ulit 'tong kasong 'to?"
Huminto ako at tiningnan siya, at sabi ko,
"Isasampa ko ang kasong 'to kahit ilang ulit para sa hustisya,"
at naglakad ako.
Di kami titigil dahil sa jury na walang hatol.
Di 'yon mangyayari.
Kaya nag-isip kami, binuo ulit 'yong kaso,
at paglipas ng isa't kalahating taon, sinubukan ulit.
Sa unang paglilitis, sa 12 juror, sampu ang bumoto ng guilty.
Kaya, sa huli, naisip ko na wala kaming ginawang mali.
Pumili na lang tayo ng bagong jury at isampa ang kasong 'to,
sa parehong plano, sa pangalawang pagkakataon. 'Yon ang ginawa namin.
Di ko alam ang aasahan sa pangalawang paglilitis.
Di ito gaanong kapansin-pansin,
pero parehong emosyonal 'yong mga paglilitis para sa 'kin.
Nagde-deliberate na 'yong jury.
Naaalala kong nasa baseball game ako ng anak ko.
No'ng lumabas 'tong kasong 'to, 11 siya no'n.
Sixteen na 'yong anak ko ngayon.
Tunog nang tunog 'yong phone ko.
"Uy, may hatol na sila."
Umupo lang ako do'n.
Pinag-isipan ko.
Magkakaro'n pa 'ko ng iba pang paglilitis, iba pang hatol.
Pero ako, di ako laging may pagkakataong makitang mag-baseball 'yong anak ko.
Kaya sabi ko, "Hindi, papanoorin ko sa TV."
Katabi ko 'yong mga anak ko.
Kinakabahan kami habang naghihintay.
Kami, ang jury na nakalagay sa itaas,
napagpasyahan naming ang defendant, si Phillip Spector,
ay guilty sa second-degree murder kay Lana Clarkson.
Noong sinabi nilang guilty, parang nakahinga ako, alam mo 'yon?
Di ako makapaniwala. Sa wakas, may totoong hatol na tayo.
Natutuwa ang pamilya na di tinanggap ng jury 'yong pagbaluktot
at pagsira sa buhay ni Lana Clarkson, na naging bahagi ng paglilitis na 'to,
sa naunang paglilitis, at anim na taon nang nagaganap.
Gaano man 'yong kasikatan mo, o kayamanan, o artista ka man,
lilitisin ka,
at mananagot ka sa mga ginawa mo.
Ito 'yong unang celebrity conviction sa loob ng 40 taon.
Malaking bagay talaga 'yon para sa lahat ng kasali.
Nakakatuwang malaman
na pwede kang magsampa ng kaso sa Los Angeles
laban sa isang mayaman at makapangyarihang celebrity
at magkaroon ng kasiyahan na lalabas 'yong katotohanan.
Makukulong si Mr. Spector nang 19 na taon hanggang habambuhay.
Naroon...
di 'yong rehabilitative na bahagi ng batas kundi 'yong pagpaparusa ng batas.
Umupo ka sa selda mo at isipin 'yong ginawa mo
sa buong buhay mo hanggang sa mamatay ka
at ilabas ka nang nasa kabaong.
Nakuha niya 'yong nararapat sa kanya.
Wala na ako bago pa nag-umpisa 'yong unang paglilitis.
Nag-resign ako nang may PTSD.
Masyado akong nasi-stress sa trabaho, sa totoo lang.
Medyo maagang nagretiro si Danny.
Tingin ko si Mark 'yong minsang nagsabi,
"Lahat may kanya-kanyang bilang ng bangkay."
Iba-iba 'yon para sa lahat, pero darating 'yong puntong
pagod ka na at ayaw mo na.
'Yong trabahong ito, kahanga-hanga at napakaganda nito,
at naging mabuti 'to sa 'kin at sa pamilya ko,
pero napakahirap na trabaho nito.
Mapanganib sa emosyon.
May mga kaibigan akong nagpakamatay,
mga kaibigan na uminom hanggang mamatay,
at di suicide ang tawag doon, pero 'yon iyon.
Mas maraming nagsu-suicide sa law enforcement kada taon
kaysa sa mga namamatay sa trabaho.
Malaki 'to.
Para tumagal ka gaya ni Mark, dapat kagaya mo si Mark,
na di ka magpapa-apekto sa mga bagay.
Noong 1994, bata pa ako at baguhang homicide detective.
Dalawang taon pa lang akong murder cop.
Hinawakan namin ng bago kong partner
'yong pagpatay kina Mickey Thompson at Trudy Thompson.
High-profile case 'to.
Mahilig ako sa kotse no'n, kaya alam kong isang alamat si Mickey Thompson.
Kasali rin sa pagpo-promote ng mga event 'yong asawa niyang si Trudy.
'Yong pagpatay kay Thompson at sa asawa niyang si Trudy,
sa driveway ng bahay nila sa Bradbury.
Una nila siyang hinabol.
Pinlanong pahirapan 'yong papa ko, at gano'n nga ang nangyari.
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto