MANHATTAN ADASI'NDA
CİNAYET DAVALARINA BAKAN İKİ DEDEKTİF EKİBİ VARDIR.
KUZEY MANHATTAN VE GÜNEY MANHATTAN.
ÇÖZÜLMESİ ZOR VE VAHŞİ CİNAYETLERİ SORUŞTURMAKLA GÖREVLİDİRLER.
BU YAPIM ONLARIN HİKÂYELERİNİ ANLATIR.
90'larda Doğu Harlem bölgesinde
bir dizi cinayet ve tecavüz olayı yaşandı.
Kurbanların hepsi boğulup bıçaklanan masum genç kızlardı.
"Seri katil." Bu sıkça söylenir. O adam bir seri katildi.
Bir görev gücü kurduk.
Çalıştığım en iyi dedektiflerden bazıları o birimde yer aldı.
Doğu Harlem'de yakalanması gereken çok kötü bir adam vardı.
Bu kurbanlar için adaleti sağlamayı
her şeyden çok istiyordum.
Her vaka insandan bir şey götürür.
Gerçekten önem vermezseniz bu işi yapamazsınız.
Gerçeği bulmak istersiniz.
Dedektiflerin işi budur.
İşin aslını öğrenmeyi hep sevmişimdir.
Aslında ne oldu?
Yakınlarını kimin öldürdüğünü bilmek bir aile için önemlidir.
Benim işim de bu.
New York'ta, New York Emniyeti'nde…
Olay bu.
CİNAYET VAKALARI: NEW YORK
İspanyol Harlemi'nde çalıştım.
1983'te çaylak bir polis olarak orada devriye görevine verildim.
Doğu Harlem çok büyük bir İspanyol topluluğuydu.
Karakolumdaki tek Hispanik kadın polistim.
Kariyerimin çoğu Doğu Harlem'de geçti.
İnanılmaz bir ortam bir vardı.
Arka planda 7/24 müzik çalardı.
Önce üniformalı, ardından da altı yıl sivil kıyafetli olarak orada çalışıp
dedektiflik bürosuna geçtim.
Orada çalışmayı severdim.
Üniformalı çaylak bir polisken İspanyol Harlemi'nde devriye gezerdim.
Çok canlı bir bölgeydi. İnsanlar sürekli bir şeyle meşgul olurdu.
Bunlar çoğunlukla iyi şeylerdi.
2 Haziran günü saat 18.30'da telefonum çaldı.
Doğu Harlem'deki sosyal konutlarda bir cinayet vakası vardı.
Olay yerine vardığımda kurban merdiven boşluğundaydı.
19 ila 20 yaşlarında, açık tenli siyahi bir kadındı.
Olay yeri karışıktı.
Olay yerini koruyan üniformalı polisler vardı.
Kanıt toplayan Olay Yeri Birimi vardı.
Künt travma izi, bıçak veya kurşun yarası yoktu.
Kurbanın boğulduğunu tahmin ettik.
Üzerinden kimlik, okul kimliği veya ehliyet çıkmadı.
Dedektifler binayı araştırdı.
Kurbanın yüzünün resmini çektik.
Binada kapı kapı dolaşıp herkese gösterdik.
"Bu genç hanımı tanıyor musunuz?"
Her daireye gidip insanlarla görüştük.
20 katlı bir binaydı. Her katta 10 daire vardı.
Bir şey bulamadık.
Orada yaşamadığı belliydi. O binadan biriyle çıkmıyordu.
EMNİYET 23'ÜNCÜ KARAKOL
Son 36 saat içinde
karakola kayıp ihbarı yapılıp yapılmadığı kontrol ettik.
Kurbanın eşkâline uyan birini tespit ettik.
Bir gece önce ailesi tarafından kayıp ihbarı yapılan genç kadın
Rasheda Washington'dı.
Dedektifler çektikleri fotoğrafla ailesini görmeye gitti.
Kolay değildir.
Hiç kolay değildir.
Bu nasıl olabilir?
Onu bizden çaldılar.
İnsan bir şey yapamıyor. Hiçbir şey hatırlamıyordum.
Sanki bir rüyadaymış gibi ortada dolaştım.
Durmadan bağırdım, ağladım.
"Yavrumu öldürdüler" dedim.
Rasheda benim ikiz kardeşimdi.
Dünyaya gelir gelmez ikizlerin arasında özel bir bağ oluşur.
Beraber doğduğumuz için beraber öleceğimizi sanmıştım.
Ailesi kızlarıyla ilgili her tür bilgiyi bizimle paylaştı.
Rasheda ve kardeşi New York'ta doğup büyüdü.
Rasheda liseden mezun olunca
en iyi moda okullarından biri olan Moda Teknoloji Enstitüsü'ne girdi.
15 Haziran 1997'de mezun olduk.
Çok heyecanlıydı.
Üniversitede okuyan, çalışan, sıradan bir 18 yaşındaki gençti.
Kendine belli hedefler koymuştu ve bunları gerçekleştirmeye çalışıyordu.
18 yaşındayken size çok yakın birini trajik bir şekilde kaybedeceğiniz
aklınıza gelmez.
Çok canlı, harika bir insandı.
Bir anda onu kaybettik.
İyi bir öğrenci, iyi bir evlat, iyi bir kardeş olduğunu öğrendik.
Yakın bir aileydi.
Bu bir cinayetti.
Otopsinin ardından boğularak öldüğü anlaşıldı.
Göğsüne ve boynuna baskı uygulanmış.
Otopsi sonucu cinsel saldırıya uğradığını öğrendik.
Kurbanın üzerinde vücut sıvıları ve DNA bulundu.
DNA örneği veri tabanlarında karşılaştırıldı
ama o zaman ulusal veri tabanında biriyle veya herhangi bir şüpheliyle eşleşmedi.
Cinsel Suçlar Birimi'nde çalışırken tatmin amaçlı olmayan tecavüzler gördüm.
Birçoğu tecavüz ettikleri kişiye karşı nefret, öfke kaynaklıydı.
Cinsel saldırı ve boğma güç ve kontrolü göstermek içindir.
Bu durum katille ilgili çok şey anlatır.
Katil zayıftır. Bu sayede kendini güçlü hisseder.
1998'de Central Park cinayet vakası yeni görülmüştü.
Baştan beri polis ve savcılar arasında güçlü bir iş birliği vardı
çünkü birbirimize muhtaç olduğumuzu iyi biliyorduk.
Savcı her şeyle ilgilenir.
Vakanın her korkunç detayını dinler.
Rasheda Washington davasına atandım.
Herkes hemen vakayı çözmek istiyordu.
RASHEDA'NIN EVİ
Rasheda Washington ailesiyle birlikte
1. Cadde'deki 1199 Plaza adlı sosyal konutta yaşıyordu.
Evinden sekiz blok ötede bulundu.
Bir zaman çizelgesi oluşturarak odaklanacak şeyleri belirlemek istedik.
Rasheda en son saat 21.30 civarı canlı olarak görüldü.
-Express'te çalışıyordu. -34. Cadde'de.
-Evet.
-Saat 22.00 gibi evde olurdu. -Evet, akşam 10.00'da.
İşini bitirdi, iş arkadaşlarıyla vedalaştı
ve her akşam olduğu gibi metroya doğru yürüdü.
Normalde Doğu 110. Cadde ve Lexington Bulvarı'nda metrodan inerdi.
Lexington'dan 1. Cadde'ye, evine yürürdü.
1. Cadde'de, 109. Sokak'ta yaşadığını biliyorduk.
O vardiyada çalışan güvenlik görevlisi
o gece hariç her gece onu gördüğünü söyledi.
Cesedi ertesi sabah 5.00, 6.00 civarı evinden sekiz blok ötede bulundu.
5. Cadde'deki 1345 numaralı binaya, 15. katın merdiven boşluğuna nasıl geldi?
BULUNDUĞU YER
Bunu kimse bilmiyordu.
Evden pek çıkmayan biriydi.
Okula, işe giderdi. Hiç geç saatlere dek dışarıda gezmezdi.
Bulunduğu yere nasıl geldiğini bir türlü anlayamadık.
Bana şunu sordular.
"Mahallede olduğunuz sırada dikkatinizi çeken biri oldu mu?"
Aklıma kimse gelmedi.
Rasheda'nın bir sevgilisi vardı.
O gece eve gelmeyince
"Geceyi dışarıda mı geçirdi yoksa sıra dışı bir şey mi yaptı?" dedim.
Dedektifler sevgilisini tanıyıp tanımadığımı sordu.
"Evet, tanıyorum. Sevgilisiyle vakit geçirdim" dedim.
Sevgilisinin böyle bir şey yapacağını veya Rasheda'yı inciteceğini düşünmedim.
"Adı ne? Nerede yaşıyor?" diye sordum.
Sevgilisiyle konuştuk.
Rasheda'nın sevgilisini sorguya aldık.
Failin o olduğunu düşündürecek herhangi bir işaret yoktu.
Sevgilisi perişandı.
MODA BULVARI, 7. CD BATI 27. SK
Tanıdığı herkesle görüştük.
Ölümünde bir şekilde parmağı olabilecek
şüpheli tanıdıkları, okul veya iş arkadaşları var mıydı?
Tanıdığı gençlerin hayatta bir amaçları vardı
ve Rasheda gibi amaçları için çabalıyorlardı.
Bunu duymak hem güzel, hem de can sıkıcıydı
çünkü bize bir ipucu sunmadı.
Mahalledeki tüm iş yerlerinin camlarına ipucu verecekler için ödül broşürü asıldı.
Bu süreçte kaçırıldı mı
yoksa kendi rızasıyla biriyle mi gitti bilmiyorduk.
Belirleyici özellikler aradık.
Bize yardım edebilecek dikkat çekici noktalar aradık
ama bir şey bulamadık.
Bir çıkmaza girdik. Elimizde hiçbir ipucu yoktu.
RASHEDA WASHINGTON CİNAYETİNDEN ÜÇ AY SONRA
Rasheda Washington cinayetinden aylar sonraydı.
15 yaşındaki bir genç kız sosyal konutlardaki evine dönüyordu.
Asansöre gitti, asansörün düğmesine bastı.
Arkasından bir adam geldi.
Onu bıçakla tehdit etti.
Onu merdiven boşluğuna sokup ona tecavüz etti.
Takılarını çalıp kızı bıraktı.
Polis olay yerine vardı.
Polis merdiven boşluğunda iki şey buldu.
FUBU marka sweatshirt ve bir beyzbol şapkası.
15 yaşındaki kız, polise şu ifadeyi verdi. "Fail bu kıyafetleri giyiyordu.
Üzerinde bu sweatshirt ve beyzbol şapkası vardı."
Sweatshirt, beyzbol şapkası ve tecavüz delilleri
incelenmek üzere Adli Tıp Kurumu'na yollandı.
6 OCAK 1999 PALADINO'DAKİ TECAVÜZDEN DÖRT AY SONRA
6 Ocak 1999'da
Adli Tıp Kurumu'ndan her şeyi değiştiren bir haber aldık.
Sweatshirt veya şapkada fiziksel bir kanıt yoktu
ama Rasheda Washington'ın cesedinde, spermde bulunan DNA
tecavüz kurbanından alınan spermle bire bir eşleşti.
Bu iki suçu aynı kişi işlemişti.
RASHEDA WASHINGTON CİNAYETİ İLK TECAVÜZ KURBANI
Heyecan verici bir andı
çünkü iki vaka arasında bir bağ bulduk
ama hâlâ failin kim olduğunu bilememek canımızı sıkıyordu.
İki hafta sonra Adli Tıp Kurumu'ndan telefon geldi.
Aynı bölgede bir genç kız daha tecavüze uğradı.
Kurban 13 yaşındaydı.
Bıçakla korkutulup tehdit edilmiş,
ardından kendi kıyafetiyle gözleri bağlanmış.
Karanlık bir merdiven boşluğunda cinsel saldırıya uğrayıp soyulmuş.
Tecavüz delilleri toplandı.
Bu deliller Rasheda Washington cinayeti ve tecavüz vakasıyla eşleşti.
Kurbanların boyları ve yaşları birbirine benziyordu.
Minyon, genç, Hispanik veya açık tenlilerdi.
Hepsi de civar bölgelerdendi.
Elimizde bir kalıp vardı.
Seri bir tecavüzcü ve katil serbest dolaşıyordu.
Soruşturma hız kazandı.
Tam gaz yüklendik.
Paladino konutlarında tecavüze uğrayan 15 yaşındaki kız, görev gücünün adı oldu.
Paladino görev gücü eşsiz özellikleri olan bireylere sahipti.
Ben ve John Irwin olmak üzere savcılıktan bazı çalışanlar vardı.
İlginç karakterli müthiş dedektifler de görev gücünde yer alıyordu.
Scott Wagner vardı.
Birlikte çalıştığım en tutkulu dedektiflerden biriydi.
Empatik düşünceye sahip Rob Mooney vardı.
Kurbanlarla arası çok iyiydi.
Bob Mooney ile bir barda tanıştım. Bowery'deki Phebe's adlı bara giderdim.
Diğer tarafta başka biriyle konuşuyordu. İspanyolca sohbet ediyorlardı.
Irma çok akıllı biri olduğundan bir süre sonra dinlediğimi fark etti.
Ona bakıp şöyle dedim.
"Sakin ol tatlım.
Kiminle konuştuğunu bilmemek çok tehlikelidir."
"Ne oluyor lan?" dedi.
"İspanyolca biliyor musun?" dedim.
İspanyolca konuştuğu hiç aklınıza gelmez
çünkü 1,91 metre boyunda beyaz bir İrlandalı.
Dominiklilerin olduğu bir mahallede görev almış.
Arabanın arka koltuğundaki iki fail birbiriyle konuşuyormuş.
Silahı, uyuşturucuyu nereye sakladıklarını konuşmuşlar.
Bob Mooney söylenen her şeyi anlamış.
Karakol dedektifiydim.
Görev gücü oluşturulunca karakoldaki görevlerimizden alındık
ve sadece bu vakalar üzerinde çalışmaya başladık.
Hayatta kalan tecavüz kurbanları robot resim sanatçılarıyla oturup
faillerin eşkâllerini çizdirdi.
Bu eşkâllerden broşürler hazırlandı.
ARANIYOR CİNAYET/TECAVÜZDEN
Broşürler dükkânların vitrinine, telefon direklerine asıldı.
Doğu Harlem'in her yerine bu broşürleri astık.
Ayrıca bir ihbar hattı oluşturduk.
Medyanın bu işe dâhil olmaması kötü oldu.
Onları çağırdığımızda bu işe dâhil oldular.
Bu eşkâli gören biri çıkar diye
bu olayı haber yapmalarını istedik.
Kurbanlar genç Hispanik ve siyahi kızlar olmasalardı
medya daha çok ilgi gösterirdi.
Bu üzücü bir durumdu.
Kurbanın siyahi veya Hispanik olması,
failin siyahi, Hispanik veya beyaz olması umurumuzda değildi.
Doğu Harlem'de yakalanması gereken çok kötü bir adam vardı.
Yaptıklarının bedelini ödemesi için elimden geleni yaptım.
Rasheda cinayetinden sekiz ay sonra ihbar hattına bilgi geldi.
Arayan bir kadındı.
İsimsiz ihbarcı söylentilerden bahsedip
bölgedeki cinayet ve tecavüz olaylarından Ace'in sorumlu olduğunu söyledi.
"Ace" lakabı bana çok tanıdık geldi.
Scott çözülmemiş bir vakayı hatırladı.
Hemen karakola gidip dosyayı getirdi.
Cinayet masasına gelip "Sanırım failimiz bu" dedi.
10 Eylül 1997'de bir cinayet vakasına verildim.
19 yaşında Hispanik bir kızdı.
218 Doğu ile 104. Cadde arasında bir çatıda bulundu.
1997'DEKİ KURBAN
Vücudunun yüzde 90'ı yanmıştı.
Arohn Malik Kee'yi sorguladım.
Birçok kişi onu "Ace" olarak tanıyordu. Lakabı buydu.
Kızın telefon kayıtlarında telefon numarası çıktı.
Onu sorgulamak istedim.
Kendisi ve sevgilisi kurbanın arkadaşıymış.
Yemeğe çıkacaklarmış.
Kız hiç gelmemiş.
Kızı aramış ama kız hiç gelmemiş.
Sorduğum her soruya cevap verdi.
Yıllar içinde yaptığımız sorgularda
insanın yalan söylediğini gösteren bazı vücut dili işaretleri öğrendik.
Vücut diline baktığımızda yalan söylediğine dair bir işaret yoktu.
Gözüme çarpan bir şey yoktu.
Sorgu bitince ona şu soruyu sordum.
"Polaroid fotoğrafını çekebilir miyim?"
"Tabii, sorun değil" dedi.
Evrakları ve fotoğrafı almak için karakola gittim.
Üzerinde FUBU logolu, gri bir sweatshirt vardı.
Olay yerindeki sweatshirt'in aynısıydı.
Robot resmi de çektiğim fotoğrafa benziyordu.
Hazırlanan robot resmi Arohn Kee'ye acayip benziyordu.
Bu bir kimlik tespiti veya geçerli sebep sayılmasa da
bize bir hedef sunuyordu.
O noktada tek şüpheli Arohn Kee'ydi.
Arohn Kee'nin sabıka kaydını incelediler.
Soygun ve hırsızlık geçmişi vardı.
23. Karakol'dan bir dedektif sıra dışı adını fark etti.
Arohn pes rastlanmayan bir addı.
"Şöyle bir vaka var" dedi.
Gidip Paola Illera vakasını getirdi.
"Bu bir kalıp olduğunu gösteriyor" deyip her şeyi açıkladı.
24 OCAK 1991 RASHEDA CİNAYETİNDEN SEKİZ YIL ÖNCE
Ocak 1991.
Paola Illera adlı 13 yaşındaki küçük bir kız
öğleden sonra okuldan eve yürüyordu.
Ailesi 420 Doğu 111. Sokak'ta 30. katta oturuyordu.
İçeri girmek için lobinin ziline bastı.
Ailesi Paola gelmeyince merak etti.
Lobiyle 30. kat arasında bir yerde ortadan kayboldu.
Annem 16.30 civarı beni arayıp "Paola gelmedi" dedi.
Kayınbiraderim bir sorun olduğunu düşünüp polisi aradı.
PAOLA'NIN ANNESİ
Geldiğimde bir kargaşa vardı. Her yerde onu aradım.
Paola'nın annesi telaş içinde çocuğunu arayıp
nerede olduğunu merak ederken
nehrin oradaki yaya köprüsünün yakınında köpeğini gezdiren bir adam
ufak bir kızın cesedini buldu.
Kız bıçaklanmış, boğulmuş, saldırıya ve tecavüze uğramıştı.
O küçük kız Paola Illera'ydı.
Evinden 10 blok ötede bulundu.
PAOLA'NIN BULUNDUĞU YER
Hâlâ yaşadığına dair içimde bir umut vardı.
Sonra kayınbiraderim "Paola öldü Olga" dedi.
"Yalan söylüyorsun" diye bağırdım.
"Neden bana yalan söylüyorsun? Niye böyle yapıyorsun?"
Sonra kardeşim geldi ve olayı doğruladı.
"Paola öldü" dedi.
Paola'nın cesedi bulunduktan sonra
dedektifler Paola'nın yaşadığı 420 Doğu ve 111. Sokak'taki binayı aradı,
her kapıyı çaldı.
1910 numaralı daireye de uğradılar.
Görüştükleri kişinin adı Arohn Warford'dı.
Ona Paola'nın resmini gösterdiklerinde
"Evet, onu gördüm. Onunla asansöre bindim" dedi.
Adam kendi katında inmiş.
Paola asansörle devam etmiş. Verdiği ifade buydu.
O dönem hırsızlık ve soygundan sabıkası vardı
ama şiddet suçu yoktu.
Açık sözlü, dürüst, konuşkan, cana yakın biri olduğunu düşündüler.
Böyle birinin cinayet faili olamayacağını düşündüler.
Paola, Arohn'la aynı binada yaşıyordu ama onları ilişkilendiren bir kanıt yoktu.
Dedektifler adli delil toplamaya çalıştı.
Kurbanın üzerindeki külotlu çorapta bazı kıllar buldular.
Ne olduğu bilinmeyen kıllar adli tıp laboratuvarına gönderildi.
O dönem yapılan testte sadece tek bir şeyi tespit edebildiler.
Kıl siyahi bir erkeğe aitti.
Tek söyleyebildikleri buydu.
O dönem dedektifler bir şey yapamadılar çünkü ellerinde kanıt yoktu.
Vaka çözülemedi.
Paola vakasını tekrar inceledik.
Paola Illera'yı canlı gören son kişi
1991 yılında yapılan aramada tespit edilmişti.
O kişi Arohn Warford adlı bir adamdı.
Görev gücündeki bir dedektif şöyle dedi.
"Arohn Kee hangi dairede yaşıyor Scotty?" Ona cevap verdim.
"Orası Arohn Warford'ın dairesi" dedi.
Emniyet'in veri tabanında Arohn Warford'ı arattık.
Kee ile arasında bir bağlantı bulduk.
Cynthia Kee, Arohn Kee'nin annesiydi.
Warford soyadı Arohn Kee'nin babasından geliyordu.
Şöyle düşündük…
"Vay canına. Arohn Warford, yani Arohn Kee
Paola'yı sağ gören son kişiydi."
"Vay canına. 1997'deki vakada
kurban ortadan kaybolmadan önce onu sağ gören kişi Arohn Kee'ydi."
Resmen afalladık.
Ciddi bir vaka olduğunu biliyorduk
ama kalıba uyan iki cinayet daha çıkınca iş daha da kötüleşti.
Manhattan'da savcılık yapan biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Sadece Doğu Harlem'de değil, tüm şehirde birçok cinsel suç işlendi.
Ama seri katiller nadiren çıkar.
O noktada bir seri katil olduğu açıktı.
Herkes heyecanlandı, onu tutuklamak istedi,
"Yakalayalım şunu" dedi.
Ama bazı boşluklar olduğundan kendimizi frenlemek zorunda kaldık.
Onu tutuklamadan önce boşlukları ortadan kaldırmalıydık.
Ona ait olduğunu bildiğimiz bir DNA örneği almamız gerekiyordu.
Bu sayede olay yerindeki örneklerle kıyaslama yapacaktık.
Örneği nasıl alacağımız soru işaretiydi.
Kanunen örnek almanın yollarından biri terk edilen mülktür.
"Kee'yi gözetlemeye başlayalım.
Onu takip edip kaldırıma tükürmesini bekleyelim.
Kahvesini çöpe atmasını bekleyelim" dedik.
Vücuduna dokunan herhangi bir şey almayı,
ondan bir DNA örneği çıkarmayı,
örneği de olay yerinden alınan örneklerle eşleştirmeyi umut ettik.
Hatta New York Emniyeti'nden özel bir ekip
eve giriş çıkışını görmek için kapısının önüne kamera yerleştirdi.
Bunu asla bilemeyeceğiz
ama takip edildiğini anladığından şüphelendik.
Arohn Kee yaklaşık bir hafta boyunca kaldırıma hiçbir şey atmadı.
Ama 8 Şubat'ta bambaşka bir suç işledi.
Bu, onu soruşturduğumuz suçlardan çok farklı bir suçtu.
Arohn aynı zamanda seri hırsızdı.
Elektronik eşyalarla, bilgisayarlarla ilgileniyordu.
Büyük bir elektronik mağazasına gitti.
Yeni bir bilgisayar aldı.
Eski bilgisayarını yeni bilgisayarın kutusuna koyup
yeni bilgisayar diye iade etmek istedi.
"Bana bozuk bilgisayar sattınız. İade istiyorum" dedi.
Tabii ki kimseyi kandıramadı.
Merkez Kuzey Karakolu'nu aradılar.
Polis gelip Arohn'ı tutukladı.
Böyle hoş bir sürprizin gerçekleşmesi
Kee'den DNA örneği almak için bize bir güzel fırsat sundu.
DOĞU HARLEM
Joe Potter'ı yanıma alıp tutulduğu karakola, Merkez Kuzey'e gittim.
Ne yazık ki çoktan serbest bırakılmıştı.
Mahkemeye çıkarıldıktan sonra onu tutamadılar.
Potter o gece hücrede görevli polise "Gece mahkûmlara yemek verdiniz mi?" dedi.
"Evet" yanıtını aldı. "Kahve bardağı var mıydı?" "Evet."
Hücrelere gidip tüm kahve bardaklarını topladı.
Hiç vakit kaybetmeden kanıtları Adli Tıp Kurumu'na götürdük.
Her işimizi bırakıp test etmeye başladık.
Bugün birkaç dakika süren test o zaman 72 saat sürüyordu.
İçimiz rahattı çünkü kamera yerleştirdik ve onu gözetim altında tuttuk.
HIRSIZLIKTAN TUTUKLANMASINDAN DÖRT GÜN SONRA
12 Şubat'ta sonuçlar geldi.
İyi haber şuydu. Bir eşleşme çıktı.
Bardaklardan birinden çıkan DNA olay yerindeki DNA numuneleriyle eşleşti.
Kötü haberse şuydu. Arohn Kee hücrede yalnızdı.
Kahve bardağı olay yerindeki numunelerle eşleşmedi.
Kafamız çok karıştı.
Sebebini anlayamadık.
Kee'nin yan hücresinde kalan kişiyi bulup sorguya çektik.
Ona yan hücrede kalan adamı sorduk.
"O herif tam bir baş belasıydı.
Sürekli hücreme vurup durdu.
Sonunda ne istediğini sordum. Bardakları değişmek istedi" dedi.
Bardakları değişmişler.
O beyefendi DNA örneği vermeyi kabul etti. Ağzından örnek aldık.
Alınan DNA Arohn'ın hücresindeki DNA'yla eşleşti.
Yani kesinlikle doğruyu söylüyordu.
Herkes çok sevindi.
"Gizemin son parçası da çözüldü. Artık her şey çok açık" dedik.
Onu bu suçlarla ilişkilendiren kanıtları baştan sona inceleyip
onu tutuklamaya karar verdik.
Ama geç kalmıştık.
Çok zekiydi.
Kameradan haberi vardı. Kamerayı söküp parçaladı.
Polisleri atlatıp gözden kayboldu.
Tehlikeli biri olduğunu biliyorduk. Muhtemelen bir silahı vardı. Bilemiyorduk.
Yerini bulmak için tüm gece çalışıp sabahladık.
Aldığımız bilgiye göre Brooklyn'li bir sevgilisi vardı.
Adı Angelique'ti.
16 yaşındaydı.
Angelique'in annesiyle iletişime geçtik.
Arohn Kee, Angelique'i aldı. Kız kendi rızasıyla onunla gitti.
Annesi nereye gittiklerini bilmiyordu.
Arohn Kee o dönem 28, 29 yaşındaydı ama çok daha genç görünüyordu.
Bir ebeveyni endişelendirmeyen biriydi.
Harika bir gülümsemesi vardı, kibardı. Sevgilisini gezmeye çıkarıyordu.
Kötü bir olay yaşanacağı konusunda ebeveynleri şüphelendirecek bir şey yoktu.
Ama o bir seri katil ve tecavüzcüydü.
Arohn Kee'nin yanındaki 16 yaşındaki kız kesinlikle onun tipiydi.
Bir sonraki kurbanı olmasından çok korkuyorduk.
KAYIP KİŞİ ANGELIQUE STALLINGS
Arohn Kee'yi yakalamak için büyük bir emek harcadık.
Olay artık medyaya yansımıştı.
Polis, DNA örneğinin Rasheda Washington cinayeti
ve iki tecavüz vakasıyla eşleştiğini söyledi.
İki cinayet olayında şüpheli
ve Angelique Stallings'i kaçırdığından endişe ediliyor.
Kee'nin birçok sevgilisi olduğunu tespit ettik.
Kee'nin sevgililerinden birinin annesi ertesi gün bize geldi.
Kee'yle aynı binada yaşıyordu.
Haberleri izleyince yardım etmek için bize ulaştı.
Kee'nin onu bir anne gibi gördüğünü, hatta kendisine "anne" dediğini söyledi.
Kee'yle iletişim hâlindeydi.
Kee onu arıyordu.
Kadının evine gittim. Çağrı bilgisinde görünen numarayı verdi.
Hemen teknik ekibe aramayı takip ettirdim.
Miami şehir merkezindeki
Miami Sun Otel'in önünde yer alan ankesörlü telefondan aranmıştı.
Ertesi sabah ilk uçakla Miami'ye gittik.
DNA EŞLEŞMESİNDEN YEDİ GÜN SONRA
Miami Emniyeti'ne haber verip bölgeyi emniyet altına aldırdık.
Miami Sun Otel'e gittik.
Ortaya çıkacağını umarak binanın girişini izlemeye başladık.
Beş dakika sonra sallana sallana geldi. Neyse ki Angelique de yanındaydı.
Hemen otel lobisine koşturduk ama çoktan yukarı çıkmıştı.
Yukarı çıktım.
Miami cinayet masası çavuşu bana bakıp "Nereye gidiyorsun?" dedi.
"Onu yakalayacağız" dedim. "Hayır. SWAT ekibini çağıracağız" dedi.
Birkaç dakika içinde
yandaki iki binanın çatısında keskin nişancılar belirdi.
Otelin üstünde bir helikopter uçuyordu.
Ellerinde kocaman tüfeklerle Miami SWAT ekibi geldi.
Telsizde şöyle konuşuyorlardı.
"İkinci katta bir şey yok. Üçüncü katta bir şey yok."
Dakikalar sonra bir teğmen merdivenlerden indi.
Arohn kelepçelenmişti.
İyi akşamlar.
Miami'deki köhne bir otel
kaçak bir cinayet ve tecavüz zanlısı için yolun sonu oldu.
Polis onu en az bir cinayet ve iki tecavüzle ilişkilendirdi…
Arohn Kee'ye baktım.
Bir anda ağlamaya başladı.
"Özür dilerim" dedi.
KAÇAK YAKALANDI
Eylül 1997'deki çatıda yakılan kız cinayetinde
beni atlatmayı başardığı için
onu gözaltına alan kişi olmak isterdim
ama tutuklamayı yapmak herkese nasip olmaz.
Sonuçta ekibin parçasıydım.
Hepimiz aynı ekipteydik. Bu iş bitince çok rahatladım.
Gözaltına alınınca çok sevindik.
Sevgilisinin hayatta olması bizi daha da mutlu etti.
John ve ben yarım saat içinde yer ayırtıp
Rob Mooney'ye eşlik etmek üzere Miami'ye gittik.
Sıra Arohn'ı sorgulamaya gelmişti.
Başka bir dedektifle odaya girdim.
Konuşmaya başladık. Hiç tepki vermiyordu.
Ne söylersem söyleyeyim sesi çıkmıyordu. Sessizce oturuyordu.
Rasheda konusunda, Scott'ın vakası konusunda,
tecavüz vakaları konusunda onu sıkıştırdım.
"Neden bahsettiğini bilmiyorum. Ben yapmadım" dedi.
"Dinle, DNA'nı aldık. Şöyle aldık. Şurada bulduk.
Bu bir tahmin veya tesadüf değil" dedim.
Avukat istedi ve başını masaya koydu.
Sorgu bu kadardı.
Gece boyunca tek kelime daha etmedi.
MIAMI EMNİYETİ
Geç bir vakitti. Gece yarısı civarıydı.
Miami'ye götürdüğü sevgilisi, yani Angelique Stallings
karakolda bizimleydi.
Ortağım yanıma geldi.
"Dinle. Angelique içeri girip onunla vedalaşmak istiyor" dedi.
"Kız 16 yaşında. Zanlı da katil bir tecavüzcü" dedim.
Bence iyi bir fikir değildi. "Olmaz" dedim.
John ve Rich sohbete dâhil oldu.
"Hayır, bırak girsin" dediler.
Angelique sorgu odasına girdi.
Kız onu görür görmez şöyle dedi.
"Aşkım, ne yaptın sen?"
Bir anda şakımaya başladı.
İşlediği her suçu kıza itiraf etti.
Sevgilisine pişman olduğunu söyledi.
Dürtüleri olduğunu, bu dürtülerini kontrol edemediğini,
bu yüzden yaptığını söyledi.
Kee'nin başına gelenler sevgilisinin kafasını karıştırmıştı.
Kız bu durumdan çok etkilenmişti
ama çok zeki bir kızdı.
Çok az kişinin yaşayacağı bir durumu bizzat yaşayan bir çocuğa göre,
o yaştaki bir çocuğa göre oldukça sakin davrandı.
Ona her şeyi itiraf etmesi çok iyi oldu.
Herkes çok mutluydu.
Anlattıkları elbette çok önemliydi.
Doğruyu söylediği nadir anlardan biriydi.
Angelique Stallings'in duruşmada çok önemli olacağını biliyorduk.
New York'a iade edildiği için
tutuklandıktan sonra vaka yeniden başladı.
Mahkemeye hazırlanmamız gerekiyordu.
Bu büyük bir davaydı.
Görülecek davanın hazırlıklarına devam ediyorduk.
Kee'yi Miami'de bulmamıza yardım eden anne bizimle irtibata geçti.
Kee 1998 yılında bir kıza,
1994 yılında da başka bir siyahi genç kıza tecavüz etmiş.
Bu olaylar diğer kurbanlar gibi aynı bölgede gerçekleşmiş.
O vakalarda bulunan DNA'yı Arohn'la eşleştirdiler.
Arohn Kee'nin DNA'sı
Rasheda Washington cinayeti ve dört tecavüz vakasıyla eşleşti
ama onu Paola vakasına bağlayan hiçbir fiziksel kanıt yoktu.
Kee'nin bize saç örneği vermesi için
mahkeme izni çıkarttık.
Bay Kee Adli Tıp Kurumu'ndaki test için bana getirildi.
Ona ne yapacağımı açıkladım.
Bana şöyle baktı…
Prenses Diana gibi baktı.
"Sorun değil hanımefendi. Görevinizi yapın" dedi.
Arohn Kee nispeten yakışıklıydı.
Arohn Kee çekiciydi.
Arohn Kee zekiydi.
Genç kızları baştan çıkarıp öldürmek için
bu silahları kullandı.
Çok tehlikeli bir adamdı.
MAYIS 1999 KEE TUTUKLANDIKTAN ÜÇ AY SONRA
Paola'nın vücudunda bulunan kıllarla
Kee'nin saçından alınan kıllar üzerinde DNA testi yaptık.
Bire bir eşleştiler.
Üç cinayet ve dört tecavüzle ilgili bir iddianame hazırladık.
Mooney ve ben onu Rikers Adası Cezaevi'ne götürecektik.
1997'de bizzat sorguladığımdan beri onu hiç görmemiştim.
Beni hemen tanıdı. Bana karşı çok samimiydi.
Ona kelepçe takma şerefine eriştim.
Onu arabaya bindirdik. Onunla arkaya geçtim.
Direksiyonda Rob Mooney vardı. Ona şöyle dedim.
"Dinle Ace. 20 yıl sonra emekli olacağım.
Sense Attica'da ömür boyu yatacaksın.
Bir gün seni ziyarete geleceğim.
Bana aslında ne olduğunu anlatacaksın."
Sonra gülmeye başladı.
"Beni mahkûm etmeyecekler Wagner.
Yine görüşeceğiz. Sana yemek ısmarlarım" dedi.
ESKİ MAHKÛM DNA SAYESİNDE MAHKÛM EDİLDİ
Kee, Miami'de tutuklandığında
Olga tam 10 yıldır kızına ne olduğunu merak ediyordu.
Her yıl afişler asardım.
"Bilgi sahibiyseniz lütfen iletişime geçin."
Tutuklama haberini alınca
bu işin failini öğrenmemi sağladığı için Tanrı'ya şükrettim.
Arohn Kee bir canavar.
Dualarım kabul oldu.
Onu durdurmasalardı bir can daha alırdı.
Kimsenin kızı ölmeyi hak etmez.
Duruşmaya hazırlık süreci savcılar için çok zor bir dönemdir.
Bu davada binlerce belge, 140'tan fazla tanık vardı.
Bu göz korkutan bir işti.
Richard tüm gün çalışırdı. Gün boyunca bir şey yemezdi.
Dokuz kilo verdim.
Ailelere hak ettiği şeyi vermek için
elinizden geleni yapmanız gerekir.
NİSAN 1999, 13 YAŞINDAKİ TECAVÜZ KURBANI MART 1994, 15 YAŞINDAKİ TECAVÜZ KURBANI
EYLÜL 1997, 19 YAŞINDAKİ KURBAN, CİNAYET
13 YAŞINDAKİ PAOLA ILLERA, CİNAYET
EYLÜL 1998 PALADINO KONUTLARINDAKİ TECAVÜZ KURBANI
HAZİRAN 1998, RASHEDA WASHINGTON, CİNAYET
Yaklaşık 140 tanık çağırdık.
Hayatta kalan dört kurban
tam bir cesaret timsaliydi.
Hâlâ gençtiler.
Bu elbette onlar için kolay bir deneyim değildi.
Mahkemede çok iyi dayandılar.
Bu adamın kurbanlara yaptığı şeyleri jürinin görmesi
dava için önem arz ediyordu.
Arohn Kee'yi mahkemede ilk gördüğümde
üzerine atlayıp işini bitirmek istedim.
Hep aynı yere oturdum. Onu da şurada tuttular.
Onu her zaman görebileceğim bir yerdeydim.
Mahkemeye ara verildiğinde onu götürdüler.
Kapının orada durdu.
Arkasını dönüp bana baktı.
Sanki bana şöyle diyordu.
"Kızını öldürdüğümü ispatlayamazsın."
Kee avukatlarını dinlemeyip ifade vermeye karar verdi.
Üç gün kürsüye çıktı.
Kee'nin verdiği ifade inanılmaz bir bilim kurgu hikâyesiydi.
New York Adli Tıp Kurumu'nun yasa dışı organ ticareti yaptığını,
bu ticareti ortaya çıkardığını,
bu yüzden onu ortadan kaldırmak için
onu cinayetler ve tecavüzlerle suçladığımızı söyledi.
Ömrümde hiç böyle bir şey görmedim.
Jürinin gözlerinin içine baktı.
Kürsüde sakin bir şekilde şöyle dedi.
"Paola'yı ben öldürmedim.
1997'deki kurbanı ben öldürmedim.
Rasheda'yı ben öldürmedim.
O kızlara tecavüz etmedim."
Bunca yıldır insanları kandırmada kullandığı hünerleri
kürsüde açık bir şekilde gördük.
Hünerlerini sergiledi.
Harika bir ilk izlenim yarattı.
TECAVÜZ VE CİNAYET ZANLISI KÜRSÜDE SUÇSUZ OLDUĞUNU SÖYLEDİ
Jüri üç gün boyunca görüştü.
Görüşmelerin üç gün sürmesi endişe verir.
Jüri arasında sesler yükseliyordu.
Görüşmelerin tartışmalı geçtiği
mahkeme görevlilerinin suratından belli oluyordu.
Hemen aklınıza keşke yapsaydım dediğiniz şeyler geliyor.
Bu gerçekten çaresiz bir his.
Cinayet kurbanlarının ailelerine yalan söyleyemezsiniz.
Onlara karşı her zaman olduğu gibi dürüst olmak istedik
ama çok endişe duysak da gereksiz telaşa sebep olmak istemedik.
16 ARALIK 2000 KARAR GÖRÜŞMELERİNİN ÜÇÜNCÜ GÜNÜ
Mahkeme görevlisi çıktı ve şöyle işaret etti.
Bu, mahkeme dünyasında "karar çıktı" demektir.
O zaman şöyle hissettim…
"Tanrım, o an geldi. Bu iş bitmek üzere."
Mahkeme kâtibi suçlamaları okumaya başladı.
"Rasheda Washington'ın öldürülmesi, birinci dereceden cinayet.
Kararınız nedir?"
Bu suçlamada suçlu bulundu.
Çok sevindim.
Artık serbest dolaşamayacağı için çok mutlu oldum.
Rasheda dostlarını, karşılaştığı insanları hep olumlu yönde etkiledi.
Bugün hayatta olsa neler olabileceğini hayal edebiliyorum.
Rasheda'nın ailesinin sesi geliyordu. Şöyle diyorlardı.
"Şükürler olsun."
Sonunda…
-Sonunda bitti. -Evet.
Onu yakaladılar. Yakalandı ve suçlu bulundu.
İçimiz rahatladı.
-"Şükürler olsun" dedik. -Evet.
Teker teker kurbanları okudular.
Cesedi saygısızlığa uğrayan,
Arohn Kee tarafından yakılan 1997'deki genç kıza geçtiler.
Suçlu buldular.
Paola'yla ilgili suçlamalara geçtiklerinde
yüreğim ağzıma geldi.
Cinayetten suçlu bulduklarında Olga'nın ve ailesinin tepkisi gördüm.
Olga bu anı yaşadığı için çok memnun oldum.
Gerçekten çok memnun oldum.
TECAVÜZ VE CİNAYETTEN SUÇLU BULUNDU
AİLELERİN ÇİLESİ BİTTİ
Karar verdikleri gün Paola'nın resmini getirmiştim.
Ona şöyle dedim.
"Arohn Kee, yüzüme bak. Ben Paola'nın annesiyim.
Neden bana bu acıyı yaşattın? Bunu neden yaptın?"
Yüzünde acı veya pişmanlık ifadesi yoktu.
Onda böyle bir şey göremedim.
SEKS SUÇLUSU ÖMRÜNÜ HAPİSTE ÇÜRÜYEREK GEÇİRECEK
Arohn Kee'nin aldığı hapis cezası 409 yıl ila ömür boyu arasıydı.
Dokuz yılda yedi kız.
Üç kız öldü.
Bence daha fazlası vardı.
İçimde korkunç bir his vardı.
"Bir şeyi atlamasaydım
bu kızlar tecavüze uğramazdı, Rasheda ölmezdi" diyordum.
Neyi atladım?
Daha dikkatli olabilir miydim? Bilmiyorum.
Bu soru onca yıl sonra hâlâ beni rahatsız ediyor.
ŞARTLI TAHLİYESİZ ÖMÜR BOYU
İşlediği suçların büyüklüğü ve sıklığı
herkesi hayrete düşürdü.
Her vaka insandan bir şey götürür.
Bu olayda tam yedi vaka söz konusuydu. Bu yüzden etkisi daha büyüktü.
Kee'nin mahkûm olmasından dört ay sonra
görev gücündeki dedektiflerden biri beni aradı.
Olay yerinde olduğunu söyledi.
Üç cinayet vardı.
Üç kişi vurularak öldürülmüştü.
İki kişi ağır yaralıydı.
Bu yüzden beş cinayet olabilirdi.
Carnegie Deli'nin üst katında katliam.
…Carnegie Deli'nin üst katı.
Şöyle dedi.
"Vakayı istiyor musun?"
Kee davasında uzun mesai saatlerim oldu.
Çok stres yaşadım.
O dönem daha yeni nişanlanmıştım.
Bir eş olmayı hayal ediyordum.
Bir gün baba olmayı hayal ediyordum.
Çocuk beyzbol takımına koçluk yapmak istiyordum.
Bu vakayı kabul etmem hâlinde hayatımın nasıl olacağını hayal ettim.
Bu yüzden kabul etmedim.
Rich Plansky harika bir insandır.
Yaptığı işe çok önem verir.
Farklı zamanlarda bunu biz de yaşadık. Onun kadar olmasa da yoğun çalıştık.
Tabiri caizse canımız çıktı.
Richie'nin böyle bir fırsatı olmadı. Daha hazır değilken bu göreve soyundu.
Zekâsıyla her şeyi kaldırabilirdi ama duygusal olarak kaldıramazdı.
Bunun olumsuz etkisi oldu.
Artık bu işi yapma konusunda hevesim kalmamıştı.
İstediğim gibi çalışacak kadar hevesli değildim.
Mayıs ayıydı.
Haziran sonunda işi bıraktım.
Artık Kuzey Carolina'da yaşıyorum.
"New York'u özlemiyor musun?" diyorlar.
Kumsala veya rıhtıma gidiyorum.
Okyanusa bakıp şöyle düşünüyorum.
"Hayır, hiçbir şeyini özlemiyorum. Hiç özlemiyorum."
Sanırım 1.500 cinayet vakasında çalıştım.
Sanırım 700 kez otopsiye katıldım.
Bu deneyimlerin her biri…
…bir şekilde insanı yaralıyor.
Unutulmuyor.
Zarar görmemek mümkün değil.
Bir kopuş yaşarsın. Ağır gelir. Brian bu hissi bilir.
Çok hassasız. Etrafımızda birçok şey yaşanıyor.
Bazılarımız çok daha hassas.
Daha çok etkileniyoruz.
İnsanın içine oturuyor. Yok sayıyorsun.
Üstünü örtüyorsun ama varlığını illa hissettiriyor.
İşini yapıp eve gitmek, işini eve taşımamak
bir insanı profesyonel kılan şeydir.
Farkında olmadan eve taşıyabilirsin.
Dediği gibi başa çıkma mekanizması. Birbirimizle kara mizah yapıyoruz.
Biz bu ayrımı yapmayı başardık.
Kurbanlar ve ailelerle duygusal bağ kurduk çünkü arada bir boşluk vardı
ama kendi aramızda böyle şeyler yaptık.
-İçine atmamak gerek. -Baş etmeye yardımcı oluyor.
İnsanlarla konuşmak, onları dinlemek, arkadaşça davranmak gerek.
Birlikte çalıştığım insanlar
hakkaniyet ve adalet duygusuna sahip harika, ilgili insanlardı.
Hayatlarını, yüreklerini bu işe adadılar.
Büyük bir ayrıcalıktı.
Ne kadar sert, ne kadar öz güvenli olursanız olun,
insan biraz korkuyor, "Burası devler ligi" diyor.
Evet.
Polislik, bilhassa da dedektiflik sadece bir iş değildir.
Sana çok kötü davrandım. Onu seviyorum, o benim küçük kardeşim.
Kabul etmeyi seçtiğiniz bir görevdir.
Sanki çağrıldığınız bir görevdir.
Ortak bir noktamız var.
O gruptaki herkes ilgiliydi.
O kulübün bir üyesi olduğumu düşünüyorum. Bununla gurur duyuyorum.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi