ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΠΟΥ ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ:
ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ.
ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΙΔΕΧΘΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ.
Τη δεκαετία του '90, στο Ανατολικό Χάρλεμ,
γίνονταν πολλοί φόνοι και βιασμοί στη γειτονιά.
Τα θύματα ήταν αθώες, νεαρές κοπέλες.
Στραγγαλίστηκαν και μαχαιρώθηκαν.
"Κατά συρροή δολοφόνοι". Μια φράση που λέγεται πολύ εύκολα.
Αυτός τέτοιος ήταν.
Δημιουργήσαμε μια ειδική ομάδα
με τους καλύτερους ντετέκτιβ που γνωρίζω.
Ένας πολύ κακός άνθρωπος στο Χάρλεμ έπρεπε να μπει φυλακή.
Δεν έχω θελήσει τίποτα πιο πολύ στη ζωή μου
απ' το να αποδώσω δικαιοσύνη γι' αυτά τα άτομα.
Κάθε υπόθεση αφαιρεί λίγο απ' την ψυχή σου.
Αυτήν τη δουλειά την κάνεις μόνο αν νοιάζεσαι πραγματικά.
Θες να μάθεις την αλήθεια.
Αυτό κάνουν οι ντετέκτιβ.
Μ' αρέσει να μαθαίνω για το παρασκήνιο.
Τι συνέβη πραγματικά;
Οι οικογένειες θέλουν να ξέρουν ποιος σκότωσε τον άνθρωπό τους.
Αυτό κάνω.
Στη Νέα Υόρκη,
η Αστυνομία Νέας Υόρκης…
Αυτό είναι.
ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ
Δούλευα στο Ισπανικό Χάρλεμ.
Με έστειλαν εκεί το 1983
ως πρωτάρα σε περιπολία.
Το Ανατολικό Χάρλεμ είχε πολλούς Λατινοαμερικάνους.
Ήμουν η μόνη Λατινοαμερικανή στο τμήμα.
Ήμουν πολλά χρόνια στο Ανατολικό Χάρλεμ.
Έχει απίστευτο κλίμα.
Πάντα ακούγεται μουσική από κάπου.
Περιπολούσα τη γειτονιά
και για έξι χρόνια ήμουν μυστικός,
πριν γίνω ντετέκτιβ.
Μ' άρεσε στη γειτονιά.
Όταν ήμουν πρωτάρης αστυνομικός,
έκανα περιπολίες στο Ανατολικό Χάρλεμ.
Ήταν ένα μέρος με πολλή ζωή.
Πάντα έκανε κάτι ο κόσμος.
Καλά πράγματα κυρίως.
Στις 2 Ιουνίου, το τηλέφωνό μου χτύπησε γύρω στις 6:30.
Είχε γίνει ανθρωποκτονία.
Σε εργατική κατοικία στο Αν. Χάρλεμ.
Όταν πήγα στο σημείο, το θύμα ήταν στο κλιμακοστάσιο.
Η κοπέλα έμοιαζε να είναι 19 με 20 ετών,
μαύρη με ανοιχτόχρωμο δέρμα.
Γινόταν πολλή φασαρία.
Οι αστυνομικοί περιφρουρούσαν το σημείο.
Η Σήμανση συνέλεγε στοιχεία.
Δεν είχε τραύματα από αμβλύ αντικείμενο, ούτε από μαχαίρι ή σφαίρα.
Υποθέσαμε ότι είχε πεθάνει από ασφυξία.
Δεν είχε ταυτότητα.
Δεν είχε σχολικό πάσο, δίπλωμα ή κάτι τέτοιο.
Οι ντετέκτιβ έψαξαν το κτήριο.
Φωτογραφίσαμε το πρόσωπό της
για να το δείξουμε στους ενοίκους και να τους ρωτήσουμε
"Αναγνωρίζετε την κοπέλα;"
Επικοινωνήσαμε με όλα τα διαμερίσματα.
Είκοσι όροφοι, με δέκα διαμερίσματα στον καθένα.
Καμία τύχη.
Δεν έμενε εκεί ούτε είχε σχέση με κάποιον που έμενε εκεί.
Όταν ελέγξαμε τις καταγγελίες αγνοουμένων
από τις τελευταίες 36 ώρες,
βρήκαμε μία όπου η περιγραφή ταίριαζε με αυτήν του θύματος.
Η νεαρή που είχε δηλωθεί ως αγνοούμενη από την οικογένειά της
ήταν η Ρασίντα Ουάσινγκτον.
Οι ντετέκτιβ πήγαν στην οικογένειά της
με τη φωτογραφία.
Δεν είναι εύκολο.
Δεν είναι ποτέ εύκολο.
Πώς γίνεται κάτι τέτοιο;
Μας την έκλεψαν.
Δεν μπορείς να λειτουργήσεις.
Δεν θυμάσαι καν,
τριγυρίζεις λες κι είσαι σε όνειρο.
Φώναζα και έκλαιγα συνέχεια.
"Σκότωσαν το μωρό μου".
Η Ρασίντα ήταν η δίδυμη αδερφή μου.
Όταν έχεις δίδυμο, έχετε ξεχωριστή σχέση
απ' όταν γεννιέστε.
Γεννηθήκαμε μαζί. Νόμιζα ότι θα πεθαίναμε και μαζί.
Η οικογένεια μας έδωσε το πλήρες ιστορικό της Ρασίντα.
Η Ρασίντα κι ο αδερφός της ήταν γέννημα θρέμμα Νέας Υόρκης.
Όταν η Ρασίντα τελείωσε το λύκειο,
έγινε δεκτή στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μόδας,
από τις κορυφαίες σχολές μόδας.
Αποφοιτήσαμε στις 15 Ιουνίου 1997.
Ήταν ενθουσιασμένη.
Ήταν μια συνηθισμένη 18χρονη.
Σπούδαζε και δούλευε παράλληλα.
Είχε πλάνο για τη ζωή της.
Και το κυνηγούσε.
Όταν είσαι 18 χρονών, δεν…
Δεν πιστεύεις ότι θα χάσεις κάποιον τόσο κοντινό σου και τόσο τραγικά.
Ήταν εκπληκτικός άνθρωπος, γεμάτος ζωντάνια.
Κι έφυγε έτσι ξαφνικά.
Μάθαμε ότι ήταν καλή μαθήτρια,
καλή κόρη, καλή αδερφή.
Δεμένη οικογένεια.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΙΑΤΡΟΔΙΑΚΑΣΤΗ
Ήταν ανθρωποκτονία.
Η νεκροψία έδειξε
ότι είχε πεθάνει από ασφυξία.
Είχε ασκηθεί πίεση στον θώρακα και στον λαιμό.
Είχε δεχτεί σεξουαλική επίθεση.
Στο θύμα βρέθηκαν σωματικά υγρά και DNA.
Έγινε σύγκριση του DNA με τη βάση δεδομένων,
αλλά δεν ταίριαζε με κανενός στη εθνική βάση δεδομένων,
ούτε με κάποιου υπόπτου τότε.
Όταν ήμουν στην Ειδική Ομάδα,
ο βιασμός δεν αποσκοπούσε πάντα στη σεξουαλική ικανοποίηση.
Έχει να κάνει με μίσος και θυμό για τις γυναίκες,
τους άντρες, τα παιδιά, ανάλογα.
Η σεξουαλική επίθεση κι ο στραγγαλισμός
αφορούν την εξουσία και τον έλεγχο.
Λέει πολλά για τον δολοφόνο.
Είναι αδύναμος.
Και με αυτόν τον τρόπο νιώθει δυνατός.
Μόλις είχα τελειώσει με την ανθρωποκτονία στο Σέντραλ Παρκ.
Από νωρίς υπήρχε στενή συνεργασία
μεταξύ αστυνομίας και βοηθών εισαγγελέα,
γιατί καταλάβαμε ότι ο ένας χρειαζόταν τον άλλον.
Οι εισαγγελείς είναι παντού.
Ακούν όλες τις οπτικές της υπόθεσης,
με όλες τις λεπτομέρειες.
Μου ανέθεσαν την υπόθεση της Ρασίντα.
Όλοι ήθελαν να διαλευκανθεί το συντομότερο.
Η Ρασίντα Ουάσινγκτον έμενε στην 1η Λεωφόρο
με την οικογένειά της,
στο συγκρότημα Πλάζα 1199.
Τη βρήκαν οκτώ τετράγωνα μακριά.
Ψάχναμε τη σειρά των γεγονότων για να προσδιορίσουμε χρόνο θανάτου.
Τελευταία φορά είδαν τη Ρασίντα ζωντανή
γύρω στις 9:30.
Δούλευε στα Express.
-Στην 34η οδό. -Στην 34η οδό.
Γυρνούσε σπίτι γύρω στις δέκα.
Στις δέκα το βράδυ.
Τελείωσε τη βάρδιά της,
αποχαιρέτησε τους συναδέλφους της
και νόμιζαν ότι θα πήγαινε στο μετρό, όπως κάθε βράδυ.
Συνήθως πήγαινε με το μετρό
στην 110η οδό και λεωφόρο Λέξινγκτον.
Και μετά περπατούσε μέχρι την 1η οδό,
στο σπίτι της.
Ξέραμε ότι έμενε στην 1η Λεωφόρο, στην 109η οδό.
Μιλήσαμε με τον φύλακα που είχε βάρδια τότε.
Εκείνο το βράδυ δεν την είχε δει.
Το πτώμα της βρέθηκε γύρω στις έξι το πρωί της επομένης,
οκτώ τετράγωνα από το σπίτι της.
Πώς κατέληξε στο κλιμακοστάσιο
στον 15ο όροφο στην 5η Λεωφόρο;
Κανείς δεν ήξερε.
Της άρεσε να κάθεται σπίτι.
Σπίτι, σχολή, δουλειά.
Δεν είχε ξενυχτήσει ποτέ. Ποτέ.
Δεν καταλαβαίναμε
πώς βρέθηκε σ' εκείνο το σημείο.
Θυμάμαι να με ρωτάνε
"Υπάρχει κάποιος στη γειτονιά που σου έκανε εντύπωση;"
Δεν υποπτευόμουν κανέναν.
Η Ρασίντα είχε φίλο.
Όταν δεν γύρισε σπίτι εκείνο το βράδυ,
σκέφτηκα "Έμεινε αλλού το βράδυ;
Έκανε κάτι ασυνήθιστο;"
Με ρώτησαν αν ήξερα τον φίλο της.
Είπα "Ναι, τον ξέρω. Τους έχω δει μαζί. Έχουμε κάνει παρέα".
Δεν τον θεωρούσα ικανό για κάτι τέτοιο,
να της κάνει κακό.
Ρώτησα "Πώς τον λένε; Πού μένει;"
Του μιλήσαμε.
Δεν μάθαμε τίποτα μιλώντας στον φίλο της
που να μας έβαζε σε υποψίες ότι ήταν ο ένοχος.
Ήταν πολύ ταραγμένος.
Μιλήσαμε σε όσους την ήξεραν.
Μήπως είχε ύποπτους γνωστούς, συμφοιτητές, συναδέλφους;
Μήπως την έμπλεξαν σε κάτι που τελικά τη σκότωσε;
Τα άτομα που έκανε παρέα ήταν προσηλωμένα στον στόχο τους,
όπως κι εκείνη.
Καλό αυτό, αλλά εκνευριστικό κιόλας,
επειδή δεν βρίσκαμε στοιχεία.
Όλα τα μαγαζιά στη γειτονιά
είχαν αφίσες στις βιτρίνες,
μήπως κάποιος μας έδινε πληροφορίες.
Δεν ξέραμε αν την είχε απαγάγει κάποιος κάποια στιγμή
ή αν πήγε με τη θέλησή της.
Ψάχνεις τέτοιες συμπεριφορές.
Ψάχνεις για κάτι που δεν κολλάει με τα συνηθισμένα.
Που θα σε βοηθήσει.
Δεν είχαμε τίποτα.
Είχαμε πέσει σε αδιέξοδο.
Δεν είχαμε στοιχεία.
25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1998 3 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Μήνες μετά την ανθρωποκτονία της Ρασίντα,
ένα 15χρονο κορίτσι επέστρεφε σπίτι του,
στο συγκρότημα Παλαντίνο.
Πάει στο ασανσέρ, πατάει το κουμπί.
Κάποιος την πλησιάζει.
Την απειλεί με μαχαίρι. Την πάει στο κλιμακοστάσιο.
Τη βιάζει. Της κλέβει τα κοσμήματα.
Και την εγκαταλείπει.
Φτάνει η αστυνομία.
Στο κλιμακοστάσιο, βρήκαν δύο αντικείμενα.
Ένα φούτερ FUBU και ένα τζόκεϊ.
Το 15χρονο κορίτσι τούς λέει αμέσως
"Ο τύπος φορούσε αυτά τα ρούχα.
Φορούσε το φούτερ και το καπέλο".
Έστειλαν το φούτερ, το τζόκεϊ και το υλικό απ' τον βιασμό
στο γραφείο του ιατροδικαστή για ανάλυση.
6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1999 4 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΣΤΟ ΠΑΛΑΝΤΙΝΟ
Στις 6 Ιανουαρίου 1999,
λάβαμε μια ειδοποίηση από το γραφείο του ιατροδικαστή
που άλλαξε τα πάντα.
Δεν υπήρχε υλικό στο φούτερ και στο τζόκεϊ.
Αλλά το DNA από το σπέρμα που βρέθηκε στο πτώμα της Ρασίντα
ταίριαζε με το σπέρμα στο θύμα βιασμού του Παλαντίνο.
Το ίδιο άτομο ευθυνόταν και για τα δύο εγκλήματα.
Αυτό μας εμψύχωσε κάπως
διότι πλέον υπήρχε σύνδεση ανάμεσα στις υποθέσεις,
αλλά ήταν και εκνευριστικό
επειδή δεν ξέραμε ποιος το έκανε.
Δύο βδομάδες μετά, ο ιατροδικαστής μάς ενημέρωσε
ότι κι άλλη κοπέλα είχε βιαστεί στην ίδια περιοχή.
Ήταν 13 ετών.
Την τρόμαξαν, την απείλησαν με μαχαίρι,
της έκλεισαν τα μάτια με τα ρούχα της.
Τη βίασαν και τη λήστεψαν σ' ένα σκοτεινό κλιμακοστάσιο.
Έγινε συλλογή υλικού
και ταίριαζε με αυτό από τον βιασμό στο Παλαντίνο
και τη δολοφονία της Ρασίντα.
Τα θύματα μοιάζουν σε ανάστημα και ηλικία.
Ήταν μικροκαμωμένες, νεαρές,
Λατινοαμερικάνες ή ανοιχτόχρωμες μαύρες.
Και ήταν πολύ κοντά γεωγραφικά.
Έχουμε μοτίβο πλέον.
Είναι κατά συρροή βιαστής και δολοφόνος, κυκλοφορεί ελεύθερος.
Η έρευνα ξαφνικά πήρε φόρα.
Δουλεύαμε αδιάκοπα.
Το 15χρονο κορίτσι που βιάστηκε στο Παλαντίνο
έγινε το όνομα της ομάδας.
Η ειδική ομάδα Παλαντίνο ήταν αρκετά ετερόκλητη.
Κάποιοι ήταν από την εισαγγελία,
ο Τζον Έργουιν κι εγώ,
και μια γκάμα από άτομα που ήταν εκπληκτικοί ντετέκτιβ.
Ο Σκοτ Γουάγκνερ,
από τους πιο παθιασμένους ντετέκτιβ που έχω συνεργαστεί ποτέ.
Είχαμε τον Ρομπ Μούνι, με μεγάλη ενσυναίσθηση.
Εξαιρετικός με τα θύματα.
Τον Μπομπ τον γνώρισα σε μπαρ.
Σύχναζα στο Φίμπις στο Μπάουρι.
Μιλούσε με κάποιον δίπλα της.
Μιλούσαν ισπανικά.
Σύντομα κατάλαβε, η Ίρμα είναι πολύ οξυδερκής,
ότι εγώ τους άκουγα.
Το περίμενα, την κοίταξα και είπα
"Χαλάρωσε, γλύκα.
Είναι επικίνδυνο να μην ξέρεις σε ποιον μιλάς".
Κι εκείνη κάνει "Τι σκατά;"
Είπα "Μιλάς ισπανικά;"
Από το παρουσιαστικό του, δεν θα το φανταζόσουν.
Είναι 1,90, άντρας, λευκός, Ιρλανδός.
Δούλευε σε γειτονιά Λατινοαμερικανών.
Ίσως μπουν δυο δράστες στο περιπολικό
και μιλάνε μεταξύ τους,
ίσως λένε πού έκρυψαν το όπλο ή τα ναρκωτικά.
Ο Μπομπ Μούνι τα καταλαβαίνει όλα.
Εγώ δούλευα στο τμήμα, αλλά όταν έφτιαξαν την ειδική ομάδα,
μας απομάκρυναν από τα καθημερινά καθήκοντά μας
και δουλεύαμε πάνω σ' αυτές τις υποθέσεις.
Τα θύματα των βιασμών
μίλησαν στον σκιτσογράφο της Αστυνομίας Ν. Υόρκης
και το σκίτσο που έφτιαξε από τις περιγραφές τους
έγινε φυλλάδιο.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΟ
Ήταν σε όλες τις βιτρίνες, στους τηλεφωνικούς στύλους.
Βάλαμε παντού αντίτυπα.
Με τηλέφωνο πληροφοριών.
Δυστυχώς, τα μέσα δεν ασχολήθηκαν.
Ασχολήθηκαν όταν τα καλέσαμε εμείς,
για να δώσουμε λίγη δημοσιότητα
ώστε κάποιος κάπου να πάρει μια εφημερίδα με τη φωτογραφία.
Πιστεύω ότι, αν τα θύματα
δεν ήταν νεαρές μαύρες και Λατινοαμερικάνες κοπέλες,
τα μέσα θα ενδιαφέρονταν.
Είναι λυπηρό.
Δεν μας νοιάζει η φυλή των θυμάτων,
ούτε των δραστών, ακόμα και λευκοί να είναι.
Ένας πολύ κακός άνθρωπος στο Αν. Χάρλεμ έπρεπε να μπει φυλακή.
Θα κάνω ό,τι περνά απ' το χέρι μου για να τιμωρηθεί.
Οκτώ μήνες μετά τον φόνο της Ρασίντα,
λαμβάνουμε ένα τηλεφώνημα.
Ήταν μια γυναίκα που δεν άφησε όνομα
και είπε ότι κυκλοφορούσε η φήμη
ότι ο Έις ήταν υπεύθυνος για τις δολοφονίες και τους βιασμούς
που γίνονταν στη γειτονιά.
Το ψευδώνυμο "Έις" μού φάνηκε γνωστό.
Ο Σκοτ θυμόταν μια ανεξιχνίαστη υπόθεση.
Πήγε στο τμήμα, πήρε τον φάκελο, ήρθε στο Ανθρωποκτονιών
και είπε "Αυτός είναι, νομίζω".
Στις 10 Σεπτέμβρη 1997, μου ανέθεσαν μια ανθρωποκτονία.
Λατινοαμερικανή, γύρω στα 19.
Είχε βρεθεί στη ταράτσα της 104ης ανατολικής οδού 218.
Το 90% του σώματός της είχε εγκαύματα.
Ανέκρινα τον Άρον Μάλικ Κι.
Πολλοί τον ξέρουν ως Έις. Είναι το ψευδώνυμό του.
Βρήκαμε τον αριθμό του στο ιστορικό κλήσεων.
Ήθελα να τον ανακρίνω.
Μου είπε ότι εκείνος κι η κοπέλα του ήταν φίλοι με το θύμα.
Θα πήγαιναν για φαγητό.
Είπε ότι εκείνη δεν πήγε τελικά.
Της τηλεφώνησε, είχαν ραντεβού.
Απάντησε σε ό,τι τον ρώτησα.
Δεν έδειξε τίποτα απ' όσα ξέρουμε για τη γλώσσα του σώματος,
τις ενδείξεις που αντιλαμβανόμαστε στις ανακρίσεις,
κάθε μέρα, για χρόνια,
τα σημάδια ότι κάποιος λέει ψέματα.
Δεν εντόπιζα τίποτα απ' αυτά.
Αλλά όταν τελειώσαμε την ανάκριση,
τον ρώτησα "Μπορώ να σε βγάλω μια φωτογραφία;"
Είπε "Κανένα πρόβλημα".
Έψαξα τα χαρτιά μου,
και στη φωτογραφία,
φορούσε ένα γκρι φούτερ με το λογότυπο της FUBU.
Το ίδιο φούτερ απ' το σημείο ενός απ' τους φόνους.
Το σκίτσο ήταν ίδιο η φωτογραφία.
Το σκίτσο που φτιάχτηκε
είχε μια απίστευτη ομοιότητα με τον Άρον Κι.
Αν και δεν ταυτοποιεί τον δράστη ούτε αρκεί ως βάσιμη υποψία,
σίγουρα μας δίνει κάποια κατεύθυνση.
Ο Άρον Κι ήταν ο μόνος ύποπτος.
Έψαξαν το όνομα "Άρον Κι"
και είδαν ότι το μητρώο του είχε ληστείες και διαρρήξεις.
Ένας ντετέκτιβ απ' το 23ο τμήμα
παρατήρησε την ορθογραφία.
Το "Arohn" σπανίζει ως ορθογραφία του "Άρον".
Είπε "Τι λέτε γι' αυτήν την υπόθεση;"
Έφερε τον φάκελο της Πάολα Ιλέρα.
Είπε "Νομίζω είναι το μοτίβο".
Και μας εξήγησε.
24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1991
8 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΡΑΣΙΝΤΑ
Ιανουάριος του 1991.
Ένα 13χρονο κορίτσι με το όνομα Πάολα Ιλέρα
γύριζε σπίτι με τα πόδια αργά το απόγευμα.
Έμενε στην 111η ανατολική οδό, στον 30ό όροφο.
Χτύπησε το θυροτηλέφωνο για να της ανοίξουν.
Μετά από λίγα λεπτά, έψαχναν πού είναι.
Πριν φτάσει στον 30ό όροφο, είχε εξαφανιστεί.
Γύρω στις 4:30,
με πήρε η μαμά μου και είπε "Η Πάολα δεν ήρθε σπίτι".
Ο κουνιάδος μου παραξενεύτηκε, κάλεσε την αστυνομία.
Όταν πήγα, γινόταν πανικός.
Την έψαχνα παντού.
Ενώ η μητέρα της Πάολα την έψαχνε τρελαμένη
και αναρωτιόταν πού ήταν,
ένας άντρας που είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο του
κοντά στην πεζογέφυρα
βρήκε το πτώμα ενός κοριτσιού που το είχαν μαχαιρώσει,
το είχαν στραγγαλίσει, του είχαν επιτεθεί,
το είχαν βιάσει.
Το κορίτσι ήταν η Πάολα Ιλέρα.
Δέκα τετράγωνα από το σπίτι της.
Είχα την ελπίδα ότι ζούσε ακόμα.
Ο κουνιάδος μου μού είπε
"Όλγκα, η Πάολα είναι νεκρή".
Έβαλα τις φωνές, φώναξα "Λες ψέματα!
Γιατί μου λες ψέματα; Γιατί μου το κάνεις αυτό;"
Τότε ο αδερφός μου μού είπε "Αλήθεια είναι.
Είναι νεκρή".
Όταν βρέθηκε το πτώμα της Πάολα,
οι ντετέκτιβ έψαξαν το κτήριο της 111ης ανατολικής οδού 420,
εκεί που έμενε η Πάολα.
Χτύπησαν όλες τις πόρτες.
Μία απ' αυτές ήταν το διαμέρισμα 1910.
Μίλησαν σε κάποιον Άρον Γουόρφορντ.
Όταν του έδειξαν τη φωτογραφία,
είπε "Ναι, την είδα.
Μαζί μπήκαμε στο ασανσέρ".
Εκείνος κατέβηκε στον όροφό του
κι εκείνη συνέχισε να ανεβαίνει.
Έτσι μας είπε.
Το μητρώο του είχε ληστείες και διαρρήξεις,
αλλά όχι βίαια εγκλήματα.
Τον θεώρησαν συνεργάσιμο
και πίστεψαν ότι ήταν ειλικρινής,
έντιμος, γοητευτικός.
Θεώρησαν ότι κάποιος τέτοιος
δεν γινόταν να κάνει αυτόν τον φόνο.
Έμενε στην ίδια πολυκατοικία με τον Άρον,
αλλά δεν υπήρχαν στοιχεία να τους συνδέουν.
Προσπάθησαν να συλλέξουν γενετικό υλικό.
Βρήκαν διάφορες τρίχες
στο καλσόν της.
Η άγνωστη τρίχα που βρέθηκε
εστάλη στο εγκληματολογικό εργαστήριο.
Εκείνη την περίοδο,
ταξινόμησαν απλώς την τρίχα
γράφοντας ότι ανήκε σε μαύρο άντρα.
Μόνο αυτό είχαν βρει.
Οι ντετέκτιβ τότε δεν είχαν πολλές πληροφορίες
και δεν υπήρχαν στοιχεία.
Ήταν ανεξιχνίαστη υπόθεση.
Όταν είδαμε την υπόθεση της Πάολα,
διαπιστώσαμε ότι το άτομο που την είδε ζωντανή τελευταία φορά,
το 1991 στην έρευνα,
ήταν ο Άρον Γουόρφορντ.
Ένας άλλος ντετέκτιβ της ομάδας λέει
"Σκότι, σε ποιο διαμέρισμα μένει ο Άρον Κι;"
Του είπα.
Είπε "Αυτό είναι το διαμέρισμα και του Άρον Γουόρφορντ".
Ελέγξαμε αν στη βάση δεδομένων υπήρχε κάποιος Άρον Γουόρφορντ.
Και βρήκαμε σύνδεση με τον Κι.
Η Σίνθια Κι ήταν η μητέρα του Άρον Κι.
"Γουόρφορντ" ήταν το επώνυμο του πατέρα του Άρον Κι.
Ανακαλύψαμε ότι ο Άρον Γουόρφορντ,
που είναι ο Άρον Κι,
είδε τελευταίος την Πάολα ζωντανή
και ο Άρον Κι ήταν ο τελευταίος
που μίλησε στο θύμα στην υπόθεση του 1997
πριν εξαφανιστεί.
Δεν το χωράει το μυαλό.
Ήταν άσχημο, αλλά αυτοί οι δύο φόνοι ήταν μέρος του μοτίβου,
οπότε ίσως ήταν ακόμα χειρότερο.
Σας λέω με σιγουριά, επειδή ασκούσα δίωξη για εγκλήματα στο Μανχάταν,
ότι τα σεξουαλικά εγκλήματα ήταν πολλά.
Σε όλη την πόλη, όχι μόνο στο Αν. Χάρλεμ.
Αλλά οι κατά συρροή δολοφόνοι σπανίζουν, ευτυχώς.
Κι εκείνη τη στιγμή, καταλάβαμε ότι αυτός τέτοιος ήταν.
Η πίεσή σου ανεβαίνει, σε πιάνει ενθουσιασμός.
Θες να τον πιάσεις.
Αλλά έπρεπε να συγκρατηθούμε γιατί υπήρχαν παραθυράκια.
Έπρεπε να τα τακτοποιήσουμε πριν τον συλλάβουμε.
Χρειαζόμασταν δείγμα DNA από εκείνον,
που θα ήταν δικό του,
για να το συγκρίνουμε με το δείγμα απ' τα εγκλήματα.
Το ερώτημα είναι "Πώς το παίρνεις;"
Ένας τρόπος είναι από εγκαταλελειμμένη περιουσία.
Σκεφτήκαμε να παρακολουθήσουμε τον Κι, όπου κι αν πήγαινε,
και να περιμένουμε να φτύσει στο πεζοδρόμιο.
Ή να πάρει έναν καφέ και να τον πετάξει στα σκουπίδια.
Θα συνδέαμε ένα αντικείμενο που είχε αγγίξει το σώμα του
με δείγμα DNA από αυτό το αντικείμενο
και θα το συγκρίναμε με το δείγμα μας.
Μέχρι και εξειδικευμένη μονάδα από την Αστυνομία Νέας Υόρκης
έβαλε κάμερα έξω απ' την πόρτα του για να βλέπουμε πότε μπαινοβγαίνει.
8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999 8 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ
Δεν θα το μάθουμε ποτέ,
αλλά υποψιαζόμασταν ότι ήξερε πως τον ακολουθούσαμε.
Για μια εβδομάδα περίπου,
ο Άρον Κι δεν πέταξε τίποτα στο πεζοδρόμιο.
Αλλά στις 8 Φεβρουαρίου,
διέπραξε κι άλλο έγκλημα,
τελείως διαφορετικό από τα εγκλήματα για τα οποία τον θεωρούσαμε ένοχο.
Ο Άρον είναι και κατά συρροή ληστής.
Του άρεσαν τα ηλεκτρονικά και οι υπολογιστές.
Πήγε σε κατάστημα χονδρικής ηλεκτρονικών ειδών.
Αγόρασε υπολογιστή.
Έβαλε έναν παλιό υπολογιστή στη συσκευασία του καινούργιου
και προσπάθησε να τον επιστρέψει.
Θα τον επέστρεφε για να του γυρίσουν τα λεφτά.
Δεν κορόιδεψε κανέναν.
Κάλεσαν την αστυνομία του Β. Μινττάουν.
Πήγαν και τον συνέλαβαν.
Όταν συνήλθαμε από την έκπληξή μας,
διαπιστώσαμε ότι είχαμε την ευκαιρία να του πάρουμε δείγμα DNA.
Εγώ κι ο Τζόελ Πότερ πήγαμε στο Βόρειο Μινττάουν.
Δυστυχώς, τον είχαν αφήσει ελεύθερο.
Του απήγγειλαν κατηγορίες, αλλά δεν είχαν αποδείξεις.
Ο Πότερ ρώτησε τον αστυνομικό που είχε βάρδια
αν έδωσε φαγητό στους κρατούμενους, και του είπε ναι.
Ρώτησε "Ήπιαν και καφέ;" Λέει "Ναι".
Πήγε και μάζεψε όλα τα κύπελα καφέ απ' το κελί.
Πήγαμε γρήγορα τα στοιχεία στο γραφείο του ιατροδικαστή.
Άρχισε αμέσως ο εργαστηριακός έλεγχος.
Σήμερα παίρνει μόνο λίγα λεπτά.
Τότε, 72 ώρες.
Αλλά δεν ανησυχούσαμε
επειδή είχαμε την κάμερα και τον παρακολουθούσαμε.
12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999 4 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ
Στις 12 Φεβρουαρίου, βγήκαν τα αποτελέσματα.
Τα καλά νέα είναι ότι ταιριάζει με κάτι.
Ένα κύπελο είχε το DNA που ταιριάζει με το δείγμα από το έγκλημα.
Τα κακά νέα είναι ότι απ' το κελί όπου ο Άρον Κι ήταν μόνος του,
το κύπελο από εκεί δεν ταίριαζε με το δείγμα από τα εγκλήματα.
Είχαμε μπερδευτεί τελείως.
Δεν καταλαβαίναμε γιατί.
Βρήκαμε τον κρατούμενο απ' το διπλανό κελί του Κι.
Τον ανακρίναμε.
Τον ρωτήσαμε για τον τύπο στο διπλανό κελί.
Μας είπε "Ο τύπος ήταν κακό σπυρί στον κώλο.
Χτυπούσε συνέχεια το κελί μου,
μέχρι που του είπα 'Τι θες;'
Είπε 'Να ανταλλάξουμε κύπελα'".
Και το έκανε.
Ο κρατούμενος μας έδωσε δείγμα DNA απ' το σάλιο του.
Ήταν το ίδιο DNA απ' το κύπελο στο κελί του Άρον Κι.
Μας έλεγε την αλήθεια.
Πετάξαμε απ' τη χαρά μας.
Το τελευταίο κομμάτι του παζλ
το είχαμε βρει επιτέλους.
Πήραμε μια απόφαση με βάση και τα άλλα στοιχεία
που συνέδεαν τον Κι με τα εγκλήματα.
Ώρα να τον συλλάβουμε.
Αλλά αργήσαμε πολύ.
Ήταν πολύ έξυπνος.
Κατάλαβε ότι είχαμε βάλει κάμερα, την έβγαλε, την έσπασε,
μας ξέφυγε και εξαφανίστηκε.
Ξέραμε ότι ήταν επικίνδυνος.
Μπορεί να είχε όπλο. Δεν ξέραμε.
Προσπαθούσαμε να τον βρούμε όλο το βράδυ, μέχρι το πρωί.
Μάθαμε ότι είχε κοπέλα από το Μπρούκλιν.
Την έλεγαν Αντζελίκ.
Ήταν 16 ετών.
Επικοινωνήσαμε με τη μητέρα της Αντζελίκ.
Ο Άρον Κι πήγε και πήρε την κόρη της
κι εκείνη πήγε με τη θέλησή της.
Η μητέρα δεν ήξερε πού θα πήγαιναν.
Ο Άρον Κι ήταν γύρω στα 28 με 29 τότε,
αλλά έμοιαζε νεότερος.
Ήταν λογικό να νιώσει άνετα ένας γονιός.
Έχει ωραίο χαμόγελο, είναι ευγενικός.
Βγαίνει ραντεβού με την κόρη.
Ο γονιός δεν θα είχε κανέναν λόγο
να υποπτεύεται κάτι αρνητικό.
Αλλά ήταν κατά συρροή δολοφόνος και βιαστής.
Εκείνο το 16χρονο κορίτσι ήταν ακριβώς ο τύπος του Άρον Κι.
Και φοβόμασταν πολύ ότι θα είναι το επόμενο θύμα του.
ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΑΝΤΖΕΛΙΚ ΣΤΟΛΙΝΓΚΣ
Ήταν επιτακτικό να πιάσουμε τον Άρον Κι.
Και πλέον κυκλοφορούσε σε όλα τα μέσα.
Τεστ DNA τον συνδέουν
με τον φόνο της 17χρονης Ρασίντα Ουάσινγκτον
και δύο βιασμούς.
Είναι ύποπτος για δύο ακόμα φόνους
και για την απαγωγή της 16χρονης Αντζελίκ Στόλινγκς.
Μάθαμε ότι ο Κι είχε πολλές κοπέλες.
Την επόμενη μέρα,
η μητέρα ενός απ' αυτά τα κορίτσια,
που έμενε στην πολυκατοικία,
είδε τις ειδήσεις και ανέλαβε δράση.
Επικοινώνησε για να μας βοηθήσει.
Μας είπε ότι ο Κι την έβλεπε ως μητέρα του.
Μάλιστα, την έλεγε "μαμά".
Είχε επικοινωνία με τον Κι. Της τηλεφωνούσε.
Πήγα στο σπίτι της.
Μου έδωσε τον αριθμό από την αναγνώριση κλήσης.
Βάζω αμέσως τους τεχνικούς να εντοπίσουν το τηλεφώνημα
και καταλήξαμε στο καρτοτηλέφωνο
μπροστά από το ξενοδοχείο Miami Sun Hotel
στο κέντρο του Μαϊάμι.
Πήραμε την πρώτη πτήση για Μαϊάμι το επόμενο πρωί.
19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1999
Είχαμε στείλει ήδη στο σημείο την Αστυνομία του Μαϊάμι.
Πήγαμε στο ξενοδοχείο
και στήσαμε παρακολούθηση με την ελπίδα ότι θα βγει έξω.
Πέντε λεπτά αργότερα, περπατάει ανέμελα στον δρόμο.
Είχε μαζί του την Αντζελίκ.
Μπουκάρουμε στο λόμπι του ξενοδοχείου,
αλλά είχε ανέβει στο δωμάτιο.
Πάω ν' ανέβω τη σκάλα
κι ο αρχιφύλακας απ' το Μαϊάμι μου λέει "Για πού το 'βαλες;"
Λέω "Πάμε να τον πιάσουμε". Μου λέει "Όχι.
Θα καλέσουμε τις Ειδικές Δυνάμεις".
Σε λίγα μόνο λεπτά,
είχαν πάει σκοπευτές στις ταράτσες δύο διπλανών κτηρίων
κι ένα ελικόπτερο πετούσε από πάνω.
Ήρθαν και οι Ειδικές Δυνάμεις του Μαϊάμι κρατώντας τουφέκια.
Τους ακούω στον ασύρματο,
"Τίποτα στον δεύτερο όροφο.
Τίποτα στον τρίτο όροφο".
Μετά από λίγα λεπτά,
κατεβαίνει ένας υπαστυνόμος με τον Άρον σε χειροπέδες.
Σε κακόφημο ξενοδοχείο στο Μαϊάμι
βρέθηκε ένας καταζητούμενος ύποπτος δολοφονίας και βιασμού.
Η αστυνομία τον συνδέει με μία δολοφονία και δύο βιασμούς…
Κοιτάζω τον Άρον Κι. Βάζει τα κλάματα.
Λέει "Συγγνώμη, δικέ μου".
Ήθελα να είμαι αυτός που θα τον συλλάμβανε,
ειδικά επειδή με είχε ξεγελάσει
τον Σεπτέμβρη του 1997,
στην ανθρωποκτονία με το κορίτσι με τα εγκαύματα.
Αλλά δεν γίνεται να τους συλλαμβάνεις πάντα εσύ.
Είμαστε όλοι μια ομάδα, όμως.
Ήμασταν ομάδα. Και ανακουφίστηκα πολύ.
Πάρα πολύ.
Είχαμε ενθουσιαστεί που τον συλλάβαμε.
Και που η κοπέλα του ήταν ζωντανή.
Μέσα σε μισή ώρα,
εγώ κι ο Τζον κλείναμε εισιτήρια
για να πάμε να βρούμε τον Ρομπ Μούνι στο Μαϊάμι.
Ήταν ώρα να ανακρίνουμε τον Άρον.
Μπαίνω στην αίθουσα με έναν ντετέκτιβ, του μιλάμε.
Δεν μας λέει απολύτως τίποτα.
Ό,τι κι αν του έλεγα, δεν έβγαζε ούτε κιχ.
Καθόταν σιωπηλός.
Τον ρωτούσα για τη Ρασίντα, για την υπόθεση του Σκοτ,
για τις υποθέσεις με τους βιασμούς.
Έλεγε μόνο "Δεν ξέρω τι μου λέτε. Δεν το έκανα εγώ".
Του είπα "Άκου. Έχουμε το DNA σου.
Ορίστε πώς το βρήκαμε, ορίστε πού ήταν.
Δεν κάνουμε εικασίες. Δεν έγινε κατά λάθος".
Ζήτησε δικηγόρο
και έβαλε το κεφάλι του στο τραπέζι.
Δεν είπε τίποτα άλλο όλο το βράδυ.
Είχε πάει έντεκα, σχεδόν μεσάνυχτα.
Η Αντζελίκ Στόλινγκς, η κοπέλα που είχε φέρει στο Μαϊάμι,
ήταν στο τμήμα μαζί μας.
Ο συνεργάτης μου μού λέει "Άκου.
Η Αντζελίκ θέλει να μπει μέσα και να τον αποχαιρετήσει".
Του λέω "Αυτή είναι 16 χρονών. Αυτός βιάζει και σκοτώνει".
Δεν μου φαινόταν καθόλου καλή ιδέα.
Δεν θα το επέτρεπα.
Αλλά ήταν μπροστά ο Τζον κι ο Ριτς
και είπαν "Όχι. Άσ' τη να μπει".
Οπότε, η Αντζελίκ μπήκε στην αίθουσα.
Μόλις την είδε, εκείνη του λέει
"Μωρό μου, τι έκανες;"
Και τα ξερνάει όλα.
Της ομολογεί κάθε έγκλημα.
Είπε στην κοπέλα του ότι το μετάνιωσε.
Ότι είχε ορμές.
Ότι δεν τις έλεγχε και έκανε διάφορα εξαιτίας τους.
Όπως ήταν λογικό, εκείνη ένιωσε μπερδεμένη
και ψυχολογικά τραυματισμένη
με ό,τι συνέβη στον Κι.
Αλλά ήταν πολύ έξυπνη.
Ήταν πολύ συγκροτημένη για την ηλικία της,
παρόλο που είχε βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση,
που, ευτυχώς, συμβαίνει σε πολύ λίγους ανθρώπους.
Ευτυχώς που τα είπε όλα σ' εκείνη.
Ήμασταν όλοι πανευτυχείς.
Ήταν σημαντικά τα όσα είχε πει.
Απ' τις λίγες φορές που είπε την αλήθεια.
Ξέραμε ότι η Αντζελίκ Στόλινγκς θα έπαιζε βασικό ρόλο στη δίκη.
Η υπόθεση ήταν σαν να άρχιζε πάλι από την αρχή,
μετά τη σύλληψή του.
Τώρα έπρεπε να εκδοθεί στη Νέα Υόρκη.
Θα προετοιμαζόμασταν για το δικαστήριο.
Είναι πολύ σημαντική υπόθεση.
Καθώς προετοιμαζόμασταν για τη δίκη,
η κοπέλα της οποίας η μητέρα
μας είχε βοηθήσει να βρούμε τον Κι στο Μαϊάμι
μας είπε ότι της είχε πει πως βίασε μια κοπέλα το 1998
και μια νεαρή γυναίκα το 1994,
σε εργατική κατοικία στην ίδια περιοχή.
Ταίριαξαν τα δείγματα DNA με του Άρον.
Αν και το DNA του Κι ταίριαξε με αυτό από τον φόνο της Ρασίντα
και τους τέσσερις βιασμούς,
δεν είχαμε απτά στοιχεία που να τον συνδέουν
με την υπόθεση της Πάολα.
Βγάλαμε δικαστική εντολή
για να αναγκάσουμε τον Κι να μας δώσει τρίχες απ' τα μαλλιά του.
Μου έφεραν τον Κι στο γραφείο του ιατροδικαστή.
Του εξήγησα τι θα έκανα.
Έστρεψε πάνω το βλέμμα και με κοίταξε.
Σε ντροπαλό στιλ, αλά λαίδη Νταϊάνα.
Μου είπε "Εντάξει, κυρία. Κάντε αυτό που πρέπει".
Ο Άρον Κι ήταν σχετικά όμορφος.
Ο Άρον Κι ήταν γοητευτικός. Ήταν ευφυής.
Αυτά ήταν τα όπλα του για να αποπλανεί νεαρές κοπέλες
και να τις σκοτώνει.
Ήταν πολύ επικίνδυνος άνθρωπος.
ΜΑΪΟΣ 1999 3 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΙ
Συγκρίναμε το DNA από τις τρίχες του Κι
με τις τρίχες που βρέθηκαν στο πτώμα της Πάολα.
Ήταν δικές του.
Το κατηγορητήριο είχε τρεις δολοφονίες και τέσσερις βιασμούς.
Θα τον πηγαίναμε στη φυλακή του Ράικερς Άιλαντ.
Δεν τον είχα δει
απ' όταν τον ανέκρινα αυτοπροσώπως το 1997.
Με αναγνώρισε αμέσως, ήταν πολύ φιλικός.
Είχα τη χαρά να του περάσω τις χειροπέδες μου.
Τον βάλαμε στο αμάξι. Κάθισα μαζί του.
Ο Ρομπ Μούνι οδηγούσε.
Είπα "Ξέρεις, Έις,
σε είκοσι χρόνια,
εγώ θα 'χω βγει στη σύνταξη.
Εσύ θα 'σαι ισόβια στην Άτικα.
Θα έρθω να σε δω μια μέρα
και θα μου πεις τι έγινε πραγματικά".
Άρχισε να γελάει.
Είπε "Γουάγκνερ, δεν θα με καταδικάσουν.
Θα τα πούμε. Θα σε βγάλω για φαγητό".
ΤΟ DNA ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ ΠΡΩΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΟΥΣ
Όταν ο Κι συνελήφθη στο Μαϊάμι,
η Όλγκα αναρωτιόταν για δέκα χρόνια
τι είχε συμβεί στην κόρη της.
Κάθε χρόνο, κολλούσα παντού αφίσες που έλεγαν
"Αν ξέρετε κάτι, μιλήστε, παρακαλώ".
Όταν το έμαθα,
ευχαρίστησα τον Θεό που επιτέλους έμαθα ποιος το έκανε.
Ο Άρον Κι είναι τέρας.
Οι προσευχές μας εισακούστηκαν.
Αν δεν τον σταματούσαν, θα υπήρχαν κι άλλα θύματα.
Κανενός άλλου η κόρη δεν χρειάζεται να χάσει τη ζωή της.
Η προετοιμασία για τη δίκη
είναι πολύ δύσκολη περίοδος για τους εισαγγελείς.
Σ' αυτήν την περίπτωση, υπήρχαν πάρα πολλά αρχεία
και πάνω από 140 μάρτυρες.
Είναι πολύ δύσκολο έργο.
Ο Ριτς δούλευε όλη μέρα χωρίς να τρώει τίποτα.
Έχασα εννιά κιλά.
Πώς γίνεται να μην κάνεις ό,τι περνά απ' το χέρι σου
για να αποδώσεις δικαιοσύνη για τις οικογένειες;
ΤΡΙΤΟ ΘΥΜΑ ΒΙΑΣΜΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟ ΘΥΜΑ ΒΙΑΣΜΟΥ
ΘΥΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΑΟΛΑ ΙΛΕΡΑ - ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΠΑΛΑΝΤΙΝΟ ΠΡΩΤΟ ΘΥΜΑ ΒΙΑΣΜΟΥ
ΡΑΣΙΝΤΑ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ
Καλέσαμε σχεδόν 140 μάρτυρες.
Τα τέσσερα θύματα που είχαν επιζήσει
ήταν η προσωποποίηση του θάρρους.
Ήταν ακόμα έφηβες.
Δεν ήταν καθόλου εύκολο για καμιά τους.
Τα πήγαν όλες τους πολύ καλά.
Οι ένορκοι έπρεπε να δουν
το ανθρώπινο τίμημα που είχαν οι πράξεις αυτού του τύπου.
Όταν είδα τον Άρον Κι στη δίκη,
ήθελα να του ορμήσω και να τον σκοτώσω.
Καθόμουν πάντα στο ίδιο σημείο και τον είχαν εκεί πέρα.
Καθόμουν εκεί για να μπορώ να τον βλέπω.
Στο διάλειμμα, που τον έβγαζαν απ' την αίθουσα,
κοντοστεκόταν στην είσοδο
και γυρνούσε να με κοιτάξει.
Ήταν σαν να μου έλεγε
"Δεν θα μπορέσεις να αποδείξεις ότι σκότωσα την κόρη σου".
Ο Κι έδωσε κατάθεση, παρά τις συμβουλές των δικηγόρων.
Κατέθετε για τρεις ημέρες.
Το ζουμί της κατάθεσής του
ήταν ένα απίστευτο παραμύθι επιστημονικής φαντασίας.
Είπε ότι τάχα ανακάλυψε ένα παράνομο πρόγραμμα εμπορίας οργάνων
με αρχηγούς τους ιατροδικαστές της Ν. Υόρκης
κι ότι τον είχαμε παγιδεύσει για τους φόνους και τους βιασμούς
για να τον ξεφορτωθούμε.
Ειλικρινά, δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Κοιτούσε τους ενόρκους κατάματα.
Κι εκεί που καθόταν, αρχίζει να λέει με πάσα ηρεμία
"Δεν σκότωσα την Πάολα.
Δεν σκότωσα το θύμα από το 1997.
Δεν σκότωσα τη Ρασίντα.
Δεν βίασα τα κορίτσια".
Φαίνονταν ξεκάθαρα οι ικανότητες που χρησιμοποιούσε τόσα χρόνια
για να ξεγελάει τον κόσμο.
Τις επιδείκνυε.
Κάνει υπέροχη πρώτη εντύπωση.
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΑΣΜΟΥΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΘΩΟΣ
Οι ένορκοι συσκέπτονταν για τρεις μέρες.
Όταν η ετυμηγορία αργεί τόσο, ανησυχείς.
Άκουγες τους τόνους να ανεβαίνουν
κι έβλεπες από το ύφος των δικαστικών επιμελητών
ότι πολλές φορές άναβαν τα αίματα στην αίθουσα των ενόρκων.
Αμέσως σκέφτεσαι όλα όσα δεν έκανες κι εύχεσαι να είχες κάνει.
Νιώθεις πραγματικά αβοήθητος.
Στις οικογένειες των θυμάτων δεν λες ψέματα.
Θέλαμε να είμαστε ειλικρινείς μαζί τους,
όπως ήμασταν όλο το διάστημα.
Αλλά δεν θέλαμε και να τους θορυβήσουμε χωρίς λόγο,
αν κι εμείς είχαμε θορυβηθεί αρκετά.
16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2000 ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΗΜΕΡΕΣ ΣΥΣΚΕΨΕΩΝ
Βγήκε ένας επιμελητής και έκανε αυτό το σήμα.
Στον χώρο μας σημαίνει ότι βγήκε ετυμηγορία.
Και θυμάμαι…
"Θεέ μου, βγήκε. Όλο αυτό θα τελειώσει σε λίγο".
Ο δικαστικός υπάλληλος αρχίζει να διαβάζει τις κατηγορίες.
"Για την κατηγορία δολοφονίας της Ρασίντα Ουάσινγκτον,
δολοφονία πρώτου βαθμού.
Τι αποφαίνεστε;"
Ένοχος, για την πρώτη κατηγορία.
Ήμουν εκστασιασμένη.
Χαίρομαι πολύ που επιτέλους μπήκε φυλακή.
Η Ρασίντα επηρέασε πολύ
τους φίλους της και όσους βρέθηκαν στον δρόμο της.
Δεν μπορώ να φανταστώ πόσα θα είχε καταφέρει σήμερα.
Άκουγα την οικογένεια της Ρασίντα.
Κι άκουσα ένα…
"Δόξα τω Θεώ".
Επιτέλους…
Επιτέλους είχε τελειώσει.
Τον έπιασαν. Κρίθηκε ένοχος.
Ανακουφιστήκαμε.
Είπαμε "Δόξα τω Θεώ".
Διάβασαν τις υποθέσεις όλων των θυμάτων.
Του κοριτσιού από το 1997,
το πτώμα της οποίας ο Άρον Κι βεβήλωσε βάζοντάς του φωτιά.
Τον έκριναν ένοχο.
Όταν έφτασαν στις κατηγορίες για την υπόθεση της Πάολα,
εγώ…
Η καρδιά μου θα έσπαγε.
Κι όταν είπαν "Ένοχος" γι' αυτόν τον φόνο
και άκουσα την Όλγκα και την οικογένειά της…
Ένιωσα απίστευτα ευγνώμων.
Ένιωσα ευγνώμων που μπόρεσε να το ζήσει.
ΑΝΤΡΑΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΝΟΥΣ
Την ημέρα της ετυμηγορίας,
είχα μαζί μου την τελευταία φωτογραφία της Πάολα.
Γύρισα και του είπα
"Άρον Κι, κοίτα με. Είμαι η μητέρα της Πάολα.
Γιατί μου προκάλεσες τόσο πόνο; Γιατί το έκανες;
Δεν φαινόταν να νιώθει
πόνο ή μεταμέλεια.
Δεν ένιωθε τίποτα.
Ο ΒΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΛΕΜ ΘΑ ΣΑΠΙΣΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Ο Άρον Κι Καταδικάστηκε σε κάθειρξη 409 ετών σε κρατική φυλακή.
Επτά κοπέλες σε εννιά χρόνια.
Τρεις κοπέλες νεκρές.
Μάλλον υπήρχαν κι άλλες.
Έχω μια φρικτή αίσθηση
ότι, αν δεν μου είχε ξεφύγει κάτι,
δεν θα είχε βιάσει τις κοπέλες
και δεν θα είχε σκοτώσει τη Ρασίντα.
Τι μου ξέφυγε;
Θα μπορούσα να είμαι πιο προσεκτικός; Δεν ξέρω.
Δεν…
Αυτό το ερώτημα με βασανίζει τόσα χρόνια μετά.
ΙΣΟΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΟΛΟΦΟΝΟ
Η έκταση και οι διαστάσεις των εγκλημάτων του
ήταν για όλους γροθιά στο στομάχι.
Κάθε υπόθεση αφαιρεί ένα κομμάτι απ' την ψυχή σου.
Και εδώ μιλάμε για επτά υποθέσεις.
Άρα μεγαλύτερο κομμάτι.
Τέσσερις μήνες μετά την καταδίκη του Κι,
μου τηλεφωνεί ένας ντετέκτιβ από την ειδική ομάδα
και μου λέει ότι είναι σε τόπο εγκλήματος.
Τριπλή ανθρωποκτονία.
Τρία άτομα είχαν σκοτωθεί.
Δύο άτομα χαροπάλευαν.
Άρα ίσως γινόταν πενταπλή ανθρωποκτονία.
Μακελειό στο Κάρνεγκι Ντέλι.
…πάνω από το Κάρνεγκι Ντέλι.
Και μου λέει
"Θες την υπόθεση;"
Στην υπόθεση Κι, δούλευα μέρα νύχτα.
Είχε πολύ άγχος.
Σκέφτηκα ότι μόλις είχα αρραβωνιαστεί
και είχα αρχίσει να φαντάζομαι πώς θα είμαι ως σύζυγος
και ως πατέρας κάποτε.
Να προπονώ παιδιά που παίζουν μπέιζμπολ.
Σκέφτηκα πώς θα ήταν η ζωή μου αν δεχόμουν τη δουλειά.
Οπότε, είπα όχι.
Ο Ριτς Πλάνσκι είναι πολύ καλόκαρδος
και νοιάζεται πολύ γι' αυτό που κάνει.
Κάποιοι το έχουμε κάνει πολλές φορές σε πολύ μικρότερη κλίμακα.
Έχουμε βγάλει κάλους, ας πούμε.
Ο Ρίτσι δεν είχε την ευκαιρία.
Τον έβαλαν στο ματς προτού να είναι έτοιμος να παίξει.
Τεχνικά, είχε όλα τα προσόντα, αλλά, συναισθηματικά, σε στραγγίζει.
Κι αυτό του άφησε μεγάλο σημάδι.
Ήξερα ότι δεν είχα πια αυτήν τη φλόγα,
για να κάνω τη δουλειά
όσο καλά θα ήθελα να την κάνω.
Αυτό έγινε τον Μάιο.
Τέλη Ιούνη, είχα φύγει.
Τώρα μένω κοντά στη θάλασσα, στη Β. Καρολίνα.
Με ρωτάνε "Δεν σου λείπει η Νέα Υόρκη;"
Πηγαίνω στην παραλία ή στη βεράντα,
κοιτάζω τη θάλασσα και λέω
"Όχι, δεν μου λείπει. Δεν μου λείπει καθόλου".
Δούλεψα σε 1.500 υποθέσεις δολοφονιών.
Έχω δει γύρω στις 700 νεκροψίες.
Όλα αυτά…
σε τραυματίζουν κατά κάποιον τρόπο.
Το τραύμα δεν φεύγει.
Δεν μένεις ποτέ αλώβητος.
Πρέπει να κλείσεις τον διακόπτη.
Ξέρει ο Μπράιαν.
Επηρεαζόμαστε πολύ εύκολα
και γύρω μας συμβαίνουν πολλά.
Κάποιοι είμαστε πολύ πιο ευαίσθητοι.
Επηρεαζόμαστε ακόμα περισσότερο.
Σφηνώνεται στην καρδιά σου, το αγνοείς.
Το κρύβεις, αλλά μένει εκεί σαν ακίδα.
Αυτό σε κάνει επαγγελματία.
Είσαι πραγματικός επαγγελματίας
όταν κάνεις τη δουλειά σου, πας σπίτι και δεν το κουβαλάς εκεί.
Το κουβαλάς. Απλώς δεν το ξέρεις.
Μηχανισμός αντιμετώπισης.
Το μπλακ χιούμορ που κάναμε.
Καταφέρναμε να τα διαχωρίζουμε.
Δενόμασταν με τα θύματα και τις οικογένειές τους,
ξέραμε το κενό που είχαν αφήσει,
αλλά μεταξύ μας κάναμε μπλακ χιούμορ.
-Πρέπει να εκτονώνεσαι. -Σε βοηθάει.
-Μίλα σε κόσμο. -Ναι.
Άκου τους. Να είσαι φιλικός.
Όλοι με όσους έχω συνεργαστεί
είναι καλοί άνθρωποι, νοιάζονται, έχουν αίσθημα δικαιοσύνης,
έχουν αφιερώσει τη ζωή και την ψυχή τους
σ' αυτήν τη δουλειά.
Είναι τεράστιο προνόμιο.
Όσο σκληρός και σίγουρος κι αν είσαι,
φοβάσαι και λίγο.
-Σκέφτεσαι ότι είσαι σε βαθιά νερά. -Ναι.
Η δουλειά του ντετέκτιβ δεν είναι ένα απλό επάγγελμα.
Ήμουν κακιά μαζί σου.
Και τον αγαπώ σαν αδερφό.
Είναι μια αποστολή που επιλέγεις να δεχτείς.
Κάτι που σου αναθέτουν.
Υπάρχει κάτι κοινό.
Όλοι σ' εκείνη την ομάδα νοιάζονται.
Θέλω να πιστεύω ότι ανήκω κι εγώ σ' αυτήν την αδελφότητα.
Και καμαρώνω.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη