ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΠΟΥ ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ:
ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ.
ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΙΔΕΧΘΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ.
Με προσέλαβε τον Ιανουάριο του 1995 η οικογένεια Πίλμαρ.
Ο Χάουαρντ και η Ροζ Πίλμαρ
ήθελαν βοήθεια για τον γιο τους, τον Φίλιπ.
Δούλευα ήδη έναν χρόνο για εκείνους.
Πήγα στη δουλειά, μπήκα στο δωμάτιο του Φίλιπ.
Φορούσε τα ρούχα του σχολείου,
καθόταν στο κρεβάτι, κοίταζε το ταβάνι.
Είπε "Ο μπαμπάς δεν γύρισε σπίτι εχθές".
Φαινόταν στενοχωρημένος.
Λίγο αργότερα, εγώ ήμουν στο χολ
και η Ροζ μπήκε στο σπίτι
με ένα ύφος σοκαρισμένο.
Φαινόταν ότι έκλαιγε πριν.
Στάθηκε, άπλωσε τα χέρια και είπε
"Ο Χάουαρντ πέθανε".
Θυμάμαι να σκέφτομαι
"Αποκλείεται".
Τη δεκαετία του '90, γίνονταν πολλές δολοφονίες στη Νέα Υόρκη.
Αλλά η δολοφονία επιχειρηματία στην επιχείρησή του στο Μινττάουν
είναι κάτι πολύ σπάνιο.
Ο Χάουαρντ Πίλμαρ δέχτηκε γύρω στις 40 μαχαιριές.
Είχαμε θεωρίες, αλλά απάντηση καμιά.
Δεν εξιχνιάστηκε,
αλλά ποτέ δεν κλείνεις ανεξιχνίαστη ανθρωποκτονία.
Κάθε υπόθεση αφαιρεί λίγο απ' την ψυχή σου.
Αυτήν τη δουλειά την κάνεις μόνο αν νοιάζεσαι πραγματικά.
Θες να μάθεις την αλήθεια.
Αυτό κάνουν οι ντετέκτιβ.
Μ' αρέσει να μαθαίνω για το παρασκήνιο.
Τι συνέβη πραγματικά;
Οι οικογένειες θέλουν να ξέρουν ποιος σκότωσε τον άνθρωπό τους.
Αυτό κάνω.
Στη Νέα Υόρκη,
η Αστυνομία Νέας Υόρκης…
Αυτό είναι.
ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ
22 MΑΡΤΙΟΥ 1996 7:00 Π.Μ.
Το 1996, ήμουν ο διοικητής της Ομάδας Ντετέκτιβ του Νότιου Μινττάουν.
Έχουν τις περισσότερες υποθέσεις στη Νέα Υόρκη.
Πάνω από 2.000 τον χρόνο.
Με ενημερώνουν νωρίς το πρωί, πριν πάω στη δουλειά,
ότι έχει γίνει δολοφονία σε γραφείο στο Μινττάουν.
Παρασκευή, ημέρα πληρωμής.
Είχα πολύ καλή διάθεση.
Έκανα φοβερές πωλήσεις
στην Ανώνυμη Εταιρεία King Office Supply.
Πήγα γύρω στις 8:20. Πάντα πήγαινα νωρίς.
Έξω από την είσοδο του κτηρίου στην 33η οδό,
ήταν ένας υπάλληλος που δεν έβγαινε ποτέ έξω.
Ήταν πάντα στο γραφείο του.
Ήταν έξω…
Τον ρώτησα "Εντ, τι κάνεις εδώ;"
Γύρισε και μου είπε "Ο Χάουαρντ πέθανε".
Ο λογιστής της King πήγε γύρω στις 5:30 το πρωί
και βρήκε το πτώμα.
Κάλεσε αμέσως την Άμεση Δράση.
Όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος,
έμαθα ότι η King πουλούσε αναλώσιμα γραφείου
με βιτρίνα στον πρώτο όροφο
και τα γραφεία στον τέταρτο όροφο.
Το πτώμα βρέθηκε έξω από το ασανσέρ,
εκεί που ήταν η ρεσεψιόν στον τέταρτο όροφο.
Τον είχαν μαχαιρώσει.
Υπήρχε πολύ αίμα.
Στο βάθος, υπήρχε ένας νιπτήρας με αίμα,
οπότε μάλλον κάποιος έπλυνε τα χέρια του
ή το όπλο του φόνου.
Θυμάμαι…
πόσο είχα σοκαριστεί.
Θυμάμαι να φωνάζω "Όχι".
Κι εκείνη τη στιγμή, έβγαλαν έξω το πτώμα.
Τον Χάουαρντ.
Όταν έμαθα ότι βρήκαν το πτώμα του Χάουαρντ στο γραφείο,
τα έχασα τελείως.
Ένιωσα όπως μάλλον θα ένιωθε κάθε γονιός
αν μάθαινε ότι το παιδί του πέθανε,
ειδικά αν δολοφονήθηκε.
Δεν μπορώ να περιγράψω τι ένιωσα, ούτε και μέχρι σήμερα.
Ο Χάουαρντ κι ο πατέρας μου συνεργάζονταν κάθε μέρα.
Ήταν πολύ δεμένοι.
Ο Χάουαρντ είχε κλείσει τα 40.
Έμοιαζαν.
Είχαν τον ίδιο πρόσχαρο χαρακτήρα.
Πολύ εξωστρεφείς, πολύ ευχάριστοι.
Όλοι τους συμπαθούσαν.
Ο Χάουαρντ πρέπει να ήταν περίπου πέντε ετών
όταν ήρθε πρώτη φορά στο μαγαζί.
Πάντα ήθελε να δουλέψει στην εταιρεία μου.
Με τον συνέταιρό μου ξεκινήσαμε με τα χαρτικά
την 1η Μαρτίου 1958.
Αναλώσιμα γραφείου.
Εμπορικές εκτυπώσεις κάθε είδους.
Τέτοια πράγματα.
Του έδωσα την επιχείρηση
περίπου έξι μήνες πριν δολοφονηθεί.
Ο Φρανκ ένιωσε συντετριμμένος με τον φόνο.
Αφύσικο να θάβει ο γονιός το παιδί.
Δεν φαντάζομαι τη ζωή μου χωρίς να είμαι πατέρας,
χωρίς να βλέπω τους γιους μου να εξελίσσονται και να πετυχαίνουν.
Δεν θα το άλλαζα με τίποτα.
Το ότι έγινα πατέρας…
είναι το πιο σημαντικό επίτευγμά μου.
Ήταν ο πιο πολύτιμος θησαυρός μου.
Για μένα, ο Χάουαρντ…
ήταν όλη μου η ζωή.
Προσπαθούμε να βρούμε τι συνέβη.
Αν υπάρχουν μάρτυρες, κάμερες ασφαλείας.
Κάναμε πολλές έρευνες στην περιοχή. Ξεκινήσαμε με τα βασικά.
Ψάχνουμε για όπλα, σε κάδους σκουπιδιών, σε φρεάτια.
Είχε τα λεφτά του και τα προσωπικά αντικείμενα.
Άρα δεν ήταν μια τυχαία ληστεία.
Τον δολοφόνησαν στο γραφείο.
Πήγε η αστυνομία.
Ένιωθα παράξενα και μόνο που ήμουν εκεί.
Οι ντετέκτιβ μού ζήτησαν
να ψάξω το μητρώο για υπαλλήλους
που ίσως ήθελαν το κακό του,
που τον μισούσαν, που είχαν τσακωθεί μαζί του.
Βρήκα ένα άτομο μόνο, που είχε φύγει πριν λίγους μήνες.
Δούλευε στο φωτοτυπικό, στο μαγαζί.
Ήταν χαμηλόβαθμη δουλειά.
Ήταν στοιχείο. Το έψαξαν.
Μίλησαν στον ίδιο και σε άλλους υπαλλήλους γι' αυτόν.
Κατάλαβαν ότι δεν υπήρχε θέμα εκεί.
ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΠΙΛΜΑΡ
Ο Χάουαρντ ήταν φοβερό αφεντικό.
Όταν έμπαινε στο δωμάτιο, το πρόσεχες.
Είχε σχέσεις με όλους μας.
Ο Χάουαρντ σε είχε σαν οικογένειά του.
Ήταν στο απόγειο…
Στο απόγειο της ζωής του.
Υγιής, επιτυχημένος, εξωστρεφής…
Υπέροχος άνθρωπος.
Και δολοφονήθηκε; Απίστευτο.
Πήγα στην τελευταία ώρα της νεκροψίας του Χάουαρντ.
Είχε πάνω από 40 μαχαιριές.
Δεν τον είχαν διαπεράσει όλες.
Πέντε θα θεωρούνταν μοιραίες και από μόνες τους.
Κάποιες μαχαιριές ήταν μεταθανάτιες,
δηλαδή όταν δεν χτυπούσε πια η καρδιά του,
όταν ήταν νεκρός πια.
Δεχόταν μαχαιριές ακόμα και τότε.
Ήταν μια άγρια, παθιασμένη επίθεση εναντίον του Χάουαρντ.
24 ΜΑΡΤΙΟΥ 1996 ΔΥΟ ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ
Πήγαμε στο γραφείο τελετών.
Είχαμε στείλει ντετέκτιβ εκεί με τη στολή τους.
Δείχναμε τη στήριξή μας προς την οικογένεια.
Αλλά είχαμε και τον νου μας μήπως εντοπίσουμε παράξενες κινήσεις
από οποιονδήποτε.
Ίσως κάποια γυναίκα, όχι η σύζυγος, που πάθαινε κρίση
ή δύο άτομα που μάλωναν.
Πήγαμε κι εκεί που έγινε η κηδεία
και βιντεοσκοπούσαμε όποιον ερχόταν.
Ώστε, αν βρίσκαμε κάτι, να ανατρέξουμε στο βίντεο.
Στην κηδεία ήρθαν πάνω από χίλια άτομα.
Ήταν κάπως τρομακτικό.
Στην εβραϊκή θρησκεία, μετά την κηδεία,
ο κόσμος πηγαίνει στο σπίτι αυτού που πέθανε
κι έτσι λένε το στερνό αντίο.
Αυτό λέγεται "σίβα".
Η γυναίκα του Χάουαρντ, η Ροζ,
μας ζήτησε να κάνουμε το σίβα στο σπίτι μας,
επειδή ο Φίλιπ θα αναστατωνόταν
αν γινόταν στο σπίτι τους.
Και, φυσικά, δεχτήκαμε.
Ο Φίλιπ αγαπούσε τον μπαμπά του κι εκείνος τον λάτρευε.
Ήταν οκτώ ετών.
Πολύ έξυπνος για οκτάχρονο.
Ήταν πολύ ομιλητικό παιδί,
και χαρούμενος, γεμάτος ενέργεια.
Ο Φίλιπ άλλαξε μετά τον χαμό του μπαμπά του.
Έχασε τη ζωντάνια του.
Έχασε την ομιλητικότητά του.
Δεν είχε πια την ίδια αυτοπεποίθηση.
Όλη εκείνη η τσαχπινιά που είχα δει σ' εκείνο το παιδί
χάθηκε.
Του τη στέρησαν.
Ένιωθε μόνος χωρίς τον μπαμπά του.
Μετά το σίβα, η Ροζ ήρθε στο γραφείο.
Είχε μαζί της δύο κυρίους
από έναν μεγάλο έμπορο επιχειρηματικών προϊόντων.
Έκαναν συμφωνία να τους πουλήσει την επιχείρηση.
Δεν θα τη διηύθυνε.
Δεν ήξερε τίποτα από αναλώσιμα.
Νιώσαμε διχασμένοι.
"Πουλάει την επιχείρηση; Τη βάψαμε.
Και τώρα;"
Βγάζαμε σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια τον μήνα.
Είχαμε 15 πωλητές.
Χωρίς εμάς, τέλος η επιχείρηση και οι πελάτες.
Τους είπαμε "Αν την αγοράσετε, θα φύγουμε".
Έτσι, αγοράσαμε εμείς την επιχείρηση.
Ο Φρανκ εξήγησε πώς λειτουργούσε η επιχείρηση.
Πρέπει να καταλάβεις πώς λειτουργεί η επιχείρηση
και ποιος κάνει τι.
Μιλήσαμε με υπαλλήλους του Χάουαρντ.
Μιλήσαμε με 60 υπαλλήλους περίπου.
Και δυο τρεις φορές με τον καθένα τους.
Άρα κάναμε 180 ανακρίσεις.
Οι ντετέκτιβ, με την επισταμένη έρευνά τους,
μας ανέκριναν όλους από δύο φορές.
Την πρώτη φορά, κάπως πρόχειρα.
Τη δεύτερη φορά, νομίζω ότι με ρώτησε
"Άκουσες κανέναν καβγά;"
Είχα ακούσει στις 5:30,
μία μέρα πριν βρούμε το πτώμα του Χάουαρντ,
τον Χάουαρντ να ωρύεται, να φωνάζει σ' έναν άγριο καβγά
που είχε με τη Ροζ.
Ούρλιαζε και φώναζε.
Ο Χάουαρντ φώναξε στο τηλέφωνο
"Γαμημένη παλιοκαριόλα".
Σκέφτηκα
"Πολύ δύσκολη η συμφιλίωση στον γάμο μετά από τέτοιον καβγά".
Η Ροζ ήταν η πρώτη κοπέλα με την οποία είχε σχέσεις ο Χάουαρντ,
αν με καταλαβαίνετε.
Πήγαν μαζί στο λύκειο
και μετά έμειναν και μαζί.
Πριν το καταλάβω καλά καλά, παντρεύτηκαν.
Ήταν ένας ωραίος εβραϊκός γάμος με πολύ κόσμο.
Κάναμε ωραίο γλέντι.
Ο Χάουαρντ ήταν πολύ χαρούμενος.
Δεν είχα ποτέ ούτε την αμυδρή υποψία ότι είχε πρόβλημα στον γάμο του.
Σε τέτοια περίπτωση, αναζητάς μάρτυρες.
Μιλήσαμε σε φίλους και συγγενείς κι αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε.
Ο γάμος δεν πήγαινε καλά.
Ίσως είχε εξωσυζυγική σχέση,
που θα ήταν κίνητρο.
Ποιος ξέρει αν είχε δεσμό;
Ίσως να της ζήτησε να το λήξουν.
"Είμαι παντρεμένος, δεν θα πάρεις λεφτά".
Ή κάτι τέτοιο.
Κι εκείνη μπορεί να τον μαχαίρωσε, δεν το ξέρεις.
Γι' αυτό εστιάζεις στο θύμα
και ψάχνεις να βρεις τι γινόταν στη ζωή του τότε,
προκειμένου να αποκλείσεις πιθανότητες και ενδεχόμενα.
Κατά την έρευνα, βρήκαμε αρκετές γυναίκες
με περιστασιακές σχέσεις μαζί του.
Ίσως όχι σεξουαλικές,
αλλά παραπάνω από ένα απλό καλημέρα.
Κι εγώ είχα ακούσει αυτές τις φήμες.
Δεν είδα ποτέ τον Χάουαρντ με γυναίκες.
Ούτε έλεγε ότι είχε τέτοιες σχέσεις.
Στα οκτώ χρόνια που δούλευα εκεί, κανείς δεν μου είπε
"Είδα τον Χάουαρντ με την τάδε".
Άρα ήταν φήμες μόνο.
Μιλήσαμε με τις γυναίκες
και μάθαμε ότι του άρεσε το φλερτ,
αλλά δεν βρήκαμε τίποτα απτό.
Κάποιοι εκνευρίζονται όταν τα στοιχεία οδηγούν σε αδιέξοδο.
Είναι καλό, όμως,
γιατί δεν χρειάζεται να το ξαναψάξεις και δεν μετανιώνεις αργότερα.
Στην έρευνα για τον Χάουαρντ,
μάθαμε ότι ήταν πολύ δυναμικός άνθρωπος.
Ο Φρανκ δίνει πολλά εύσημα στον Χάουαρντ,
εξέλιξε πολύ την εταιρεία.
Ο Χάουαρντ ήταν οραματιστής.
Έβαλε καφέ σε κατάστημα αναλώσιμων.
Πριν τα Starbucks, υπήρχε το Philip's.
Αυτό τα ξεκίνησε όλα.
Ο κόσμος περίμενε στην ουρά
για να πάρει λάτε, καπουτσίνο και εσπρέσο.
Το καφέ στο κατάστημα έφερε μια καινούργια πελατεία.
Έκανε τέτοια επιτυχία, που άνοιξε κι άλλο στο Κάρνεγκι Χολ.
Είπα "Αποκλείεται ο κόσμος στη Νέα Υόρκη
να περπατά στον δρόμο και να πίνει καφέ".
Μου φαινόταν αδιανόητο, αλλά…
Από κει να καταλάβετε τι οραματιζόταν.
Ο Χάουαρντ έδωσε στο καφέ το όνομα του γιου του, Φίλιπ.
Έγινε το Philip's Coffee Bar.
Ήταν οικογενειακή επιχείρηση.
Δούλευα με τη γυναίκα του, Ρόζλιν,
στη δυτική 56η οδό, κοντά στο Κάρνεγκι Χολ.
Ο αδερφός της Ροζ, Έβαν,
δούλευε στο Philip's Coffee στην 33η οδό.
Μάθαμε ότι ο Χάουαρντ δεν συμπαθούσε πολύ τον Έβαν.
Ο Έβαν δούλευε στο Philip's Coffee
που ήταν μέσα στο κατάστημα αναλώσιμων.
Έκανε χάρη στη Ροζ
και προσέλαβε τον Έβαν, που ήταν άνεργος.
Η Ροζ κι ο Έβαν διηύθυναν και τα δύο καφέ.
Ξεκίνησα να δουλεύω στο Philip's Coffee το 1994.
Εκείνος ξεκίνησε λίγο μετά από μένα.
Δεν νομίζω ότι ο Χάουαρντ ήθελε να διευθύνει το καφέ ο Έβαν.
Επειδή…
Ήταν του Χάουαρντ.
Ο Έβαν ήθελε να κάνει κουμάντο.
Έκανε το αφεντικό. Αλλά δεν ήταν.
Όταν έπιασα δουλειά για τους Πίλμαρ,
ο Φίλιπ με πήγε στο καφέ.
Όταν φτάσαμε, η Ροζ έλεγε στον Έβαν
πώς ήθελε ο Χάουαρντ τα αρτοσκευάσματα στη βιτρίνα.
Ο Έβαν έγινε έξαλλος.
Άνοιξε με δύναμη τη βιτρίνα,
πέταξε κάτω έναν δίσκο και είπε
"Χέστηκα πώς το θέλει ο Χάουαρντ".
Έπαθα σοκ.
Ειδικά επειδή αντέδρασε έτσι μπροστά στον ανιψιό του
και στους πελάτες.
Μου έκανε πολύ άσχημη πρώτη εντύπωση.
ΤΜΗΜΑ ΝΟΤΙΟΥ ΜΙΝΤΤΑΟΥΝ
Μετά το σίβα, φέραμε για ανάκριση τη Ρόζλιν και τον Έβαν.
Θέλαμε να μάθουμε πού ήταν η Ροζ κι ο Έβαν
το βράδυ του φόνου.
Μας είπαν ότι ο Χάουαρντ πήγε γυμναστήριο με τον Έβαν
για να συζητήσουν την εξέλιξή του στην εταιρεία.
Ο Έβαν ήθελε να ανεβεί θέση από το καφέ
και να πάει στις πωλήσεις στα χαρτικά.
Οι πωλητές έβγαζαν πολύ καλά λεφτά τότε.
Εγώ θεωρούσα τον Έβαν πολύ απρόσιτο.
Αν του μιλούσες, μούγκριζε.
Μούγκρισε και πετούσε ένα γεια ή αντίο.
Δεν φαινόταν να έχει μέλλον στην επιχείρησή μας.
Μετά τη συνάντηση στο γυμναστήριο,
ο Χάουαρντ κι ο Έβαν βρέθηκαν με τη Ρόζλιν στο γραφείο.
Το σύστημα ασφαλείας στο γραφείο ήταν περίπλοκο
κι η Ροζ δεν ήξερε πώς να κλειδώσει.
Γι' αυτό πήγε εκεί ο Χάουαρντ.
Ο Έβαν κι η Ροζ τον άφησαν να δουλέψει.
Τον είδαν ζωντανό τελευταίοι.
Αν ήταν καλά στις οκτώ, όταν έφυγε η γυναίκα κι ο κουνιάδος του,
και τον βρήκαν νεκρό στις πέντε,
ποιος πήγε μεταξύ 8:00 μ.μ. και 5:00 π.μ. και τον σκότωσε;
Τότε δεν υπήρχαν παντού κάμερες
ούτε σύστημα παρακολούθησης στα γραφεία.
Δεν βρήκαμε ποτέ το όπλο του φόνου.
Αλλά ο αστυνομικός στο σημείο έγραψε στο σημειωματάριό του
ότι ο Έβαν είχε κοψίματα στο αριστερό χέρι κι ότι ήταν αριστερόχειρας.
Όταν κάποιος δέχεται τόσες μαχαιριές όπως ο Χάουαρντ Πίλμαρ,
το αίμα είναι σαν το λάδι κι όταν πετάγεται στη λαβή του μαχαιριού,
ο δράστης σχεδόν πάντα καταλήγει να έχει πληγές
επειδή δεν μπορεί να κρατήσει καλά το μαχαίρι, γλιστράει.
Ο Έβαν είπε ότι το έπαθε μαζεύοντας σπασμένα πιάτα.
Τα κοψίματα δεν κολλούσαν πολύ,
αλλά χρειαζόμασταν αποδείξεις.
Ελπίζαμε να βρούμε μια κηλίδα αίμα
που ανήκε σε άλλον.
Μίλησα στον ιατροδικαστή στο εργαστήριο
και μου είπε
"Μπορείς να κάνεις τεστ DNA, αλλά θα χάσεις το δείγμα.
Γι' αυτό, κράτα το δείγμα,
γιατί νομίζω πως η τεχνολογία θα εξελιχθεί
και το τεστ θα γίνεται καλύτερα".
ΜΑΪΟΣ 1996 ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ
Μετά από δύο μήνες έρευνας,
βρήκαμε ότι το Philip's Coffee χρωστούσε 14.500 δολάρια σε φόρους.
Τα 14.000 δολάρια δεν αρκούν
ως κίνητρο για φόνο για τους περισσότερους.
Αλλά έπρεπε να το έχουμε κατά νου,
υπήρχε κάποιο οικονομικό θέμα.
Μάθαμε και για τον προηγούμενο εργοδότη της Ροζ
από το 1991 έως το 1995.
Υπεξαίρεσε από εκείνον επιταγές συνολικής αξίας 160.000 δολαρίων.
Η Ροζ ήταν βοηθός οδοντιάτρου
και του κρατούσε και τα λογιστικά βιβλία.
Είχαμε μάθει ότι ο γάμος δεν πάει καλά,
ότι χρωστάει 14.500 δολάρια στο κράτος
και 160.000 δολάρια στον οδοντίατρο.
Αρχίζουμε να βλέπουμε τα πράγματα αλλιώς.
Και το άλλο που σου κάνει εντύπωση
είναι που, όταν τους λες για αυτά τα λεφτά,
η γυναίκα του λέει κυρίως
"Μην το πεις στον Χάουαρντ.
Θα με αφήσει. Θα μου πάρει τον Φίλιπ".
Κληρονόμησε 1,2 εκ. δολάρια απ' την ασφάλεια ζωής.
Κληρονόμησε την King, το Philip's Coffee,
το διαμέρισμα που είχαν στην ανατολική 72η οδό,
το εξοχικό στο Μίλερτον στη Νέα Υόρκη,
μερίδιο από ένα σαλέ στο Βερμόντ
και τον Φίλιπ.
Όλο αυτό στρέφει αλλού την προσοχή μας.
Και μάθαμε ότι ο Χάουαρντ ίσως ζητούσε διαζύγιο.
Μας το είπαν αρκετά άτομα αυτό,
οπότε ήταν πολύ ενδιαφέρον.
Αν έπαιρναν διαζύγιο,
η Ροζ δεν θα εγκατέλειπε τον Φίλιπ.
Ούτε ο Χάουαρντ θα τον εγκατέλειπε
γιατί ο Φίλιπ ήταν το παν για εκείνον.
Με τον καιρό,
ήμουν όλο και πιο σίγουρος ότι ο Φίλιπ ήταν ο λόγος για τον φόνο.
Η Ροζ θα το έκανε.
Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιος άλλος είχε κίνητρο.
Η Ροζ μού είπε ότι ανέκριναν ακόμα εκείνη και τον Έβαν
κι ότι ο Φρανκ έκανε φασαρία.
Είπε "Ο Φρανκ δεν μου μιλάει,
είναι θυμωμένος και νομίζει ότι τον σκότωσα".
Θυμάμαι να σκέφτομαι
ότι μου είχε φανεί παράξενο που ο παππούς είχε θυμώσει μαζί της.
Εγώ πίστευα ότι ο Έβαν είχε κάποια ανάμειξη στον φόνο.
Δεν πίστευα ότι εκείνη είχε ανάμειξη.
Θυμάμαι να μιλάω μαζί της
κι η Ροζ μού είπε να διαλέξω
ή εκείνη και τον Φίλιπ ή τους γονείς μου.
Ήμουν 24 ετών. Διάλεξα τους γονείς μου.
Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπρεπε να διαλέξω.
Μετά από εκείνη την κουβέντα, δεν είδα ξανά εκείνη και τον Φίλιπ.
Ο μπαμπάς μου έχασε τον γιο του και μετά τον εγγονό του.
Είναι δύσκολο να μη βλέπεις κάποιον που ξέρεις ότι ζει ακόμα.
Δεν το επέλεξε ο Φίλιπ.
Η μητέρα του το επέλεξε για εκείνον.
Λίγους μήνες μετά τον φόνο του Χάουαρντ,
η Ροζ μού έκοψε την επικοινωνία με τον Φίλιπ.
Δεν είναι μια απλή τραγωδία.
Όλη η οικογένεια διαλύθηκε.
Ο πόνος που δεν είχε επικοινωνία με τον εγγονό του,
που έμοιαζε τόσο στον Χάουαρντ,
πρέπει να ήταν πολύ μεγάλος.
Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο ταράζει την οικογένεια.
Ο Χάουαρντ, εγώ κι ο Φίλιπ πηγαίναμε για πρωινό
μία φορά την εβδομάδα.
Πηγαίναμε στους αγώνες των Ρέιντζερ και των Γιάνκις.
Το σκέφτομαι συχνά.
Κανείς δεν ξέρει πώς είναι που δεν μπορώ να βλέπω τον εγγονό μου.
Είναι ο πρωτότοκος γιος του γιου μου.
Ο μοναχογιός του γιου μου.
ΜΑΡΤΙΟΣ 1997 ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
Ήμουν σίγουρος ότι ο Έβαν κι η Ρόζλιν είχαν ανάμειξη,
αλλά χρειαζόμασταν στοιχεία.
Κάνουμε έρευνα στην περιοχή έναν χρόνο μετά.
Στην επέτειο της ανθρωποκτονίας,
κολλήσαμε αφίσες στο σημείο του φόνου
και στο καφέ της 56ης οδού.
Συχνά, οι δολοφόνοι επιστρέφουν για να αναβιώσουν τη φαντασίωση,
ή για να υποβάλουν τα σέβη τους,
ή για να αποτίσουν φόρο τιμής στο έργο τους.
Και…
Έσκιζαν τις αφίσες.
Το είδαμε ως ευκαιρία.
Ξανακολλήσαμε τις αφίσες
και παρακολουθούσαμε την περιοχή.
Και ποιος τις έσκιζε;
Παρακολουθούσαν από βανάκι
και είδαν ότι εκείνα τα άτομα
ήταν η αδερφή της Ροζ και ο Έβαν, που έσκιζαν τις αφίσες.
Δεν θα τους άρεσε που είδαν τις αφίσες,
που είδαν ότι έψαχναν εκείνους, τους δολοφόνους.
Ως λόγο ανέφεραν ότι τους χαλούσε τη δουλειά.
Πάθαμε σοκ.
Έπαιρνα την αστυνομία κάθε μέρα.
Μπορεί και δυο φορές τη μέρα.
Μια φορά, ο Ρότζερ Παρίνο μού είπε "Φρανκ, άκου.
Θα σου πω όταν πέσουμε σε αδιέξοδο".
Ο εισαγγελέας δεν ασκούσε δίωξη.
Είχε μόνο έμμεσες αποδείξεις.
Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Χάουαρντ,
η έρευνα συνεχιζόταν,
αλλά στην αστυνομία ένιωθαν ότι δεν έβγαζε πουθενά.
Αν και η Ροζ ήταν ύποπτη για τον φόνο,
υπεξαίρεσε λεφτά.
Οπότε, τη συνέλαβαν γι' αυτό.
Ίσως ήλπιζαν ότι θα την πιέσουν
ώστε να προδώσει τον Έβαν ή να παραδεχτεί κάτι,
αλλά δεν το έκανε.
Το προγραμμάτισε καλά. Μία φορά αναβλήθηκε η δίκη.
Όταν ανακοινώθηκε η ποινή, είχε ξεχρεώσει.
Οπότε, αφέθηκε ελεύθερη με αναστολή.
Πλήρωσε το χρέος.
Είχε τα λεφτά από την ασφάλεια ζωής
κι απ' τα υπόλοιπα που κληρονόμησε.
Τρία χρόνια μετά τον φόνο του Χάουαρντ,
η τεχνολογία του τεστ DNA είχε προχωρήσει.
Υπήρχε αίμα ανάμεσα στον νιπτήρα
κι εκεί που βρέθηκε το πτώμα.
Το αίμα τελικά ήταν του Έβαν.
Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία.
Δυστυχώς, το πρόβλημα είναι ότι ίσως υπήρχε εκεί πριν τον φόνο.
Είχε πρόσβαση στο σημείο.
Γι' αυτό είναι δύσκολες οι υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας.
Συχνά ο δολοφόνος έχει πρόσβαση στο θύμα και στο σημείο
πολύ πριν το έγκλημα.
Όλες οι αποδείξεις οδηγούσαν στη Ρόζλιν Πίλμαρ και τον Έβαν.
Δεν είχε προκύψει τίποτα που να μας κατευθύνει αλλού.
Τίποτα.
Οι θεατές θα πιστέψουν ότι είναι μια απλή υπόθεση
με βάση τα όσα ακούν.
Αλλά δεν είναι απλή για τον νόμο, και ορθώς κιόλας.
Πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας.
Η σύλληψη πρέπει να γίνει
όταν έχεις τα στοιχεία για το δικαστήριο και τους ενόρκους.
Χρειαζόμασταν περισσότερα.
Μια μέρα, ήρθε ο Παρίνο.
Μου είπε "Φρανκ, μάλλον πέσαμε σε αδιέξοδο".
Έβαζα νεκρολογία στους New York Times
κάθε χρόνο στην επέτειο της δολοφονίας του Χάουαρντ.
Ίσως κάποιος να την έβλεπε και να μου έλεγε
τι ήξερε για την υπόθεση.
Ακόμα κι όταν ο Παρίνο δεν ήταν πια υπεύθυνος για την υπόθεση,
συνέχισα να τηλεφωνώ στο Νότιο Μινττάουν κάθε μέρα σχεδόν.
Δεν τα παρατούσα.
Ο πατέρας μου πίστευε ότι κάποια μέρα θα έβρισκαν τον δολοφόνο.
Ήταν ο λόγος του για να ξυπνάει κάθε πρωί.
"Μια μέρα θα το εξιχνιάσουν.
Θα προσευχόμαστε. Θα εξιχνιάσουν την υπόθεση".
Έπρεπε να δεχτούμε ότι ο Χάουαρντ ήταν νεκρός
κι ότι οι δολοφόνοι κυκλοφορούσαν ελεύθεροι.
Είναι πολύ οδυνηρό.
Τόσα χρόνια…
Βγαίναμε για φαγητό με φίλους
και ρωτούσαν να μάθουν αν υπάρχουν νεότερα.
Έψαχναν πληροφορίες για την υπόθεση.
Αναρωτιόμουν
"Λες να τη γλιτώσουν;"
ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Το 2013,
υπηρετούσα ως σύμβουλος πολιτών στους πεζοναύτες.
Το σύνδρομο του επιζήσαντα από την 11η Σεπτεμβρίου
με ώθησε να πάω στη Μέση Ανατολή,
για επτά χρόνια και πέντε θητείες.
Στην τελευταία μου θητεία,
με ενημέρωσαν ότι θα άνοιγαν ξανά την υπόθεση Χάουαρντ Πίλμαρ.
Λίγες ανεξιχνίαστες υποθέσεις μένουν στο μυαλό μου,
αλλά αυτή πάντα με απασχολούσε.
Όλοι οι ντετέκτιβ ανεξαιρέτως
έχουν μια υπόθεση που δεν έχουν καταφέρει να εξιχνιάσουν.
Γίνεται ο ανεκπλήρωτος πόθος της καριέρας τους.
Δεν φεύγει ποτέ από το μυαλό σου.
Πολλοί δεν θέλουν το Τμήμα Ανεξ. Υποθέσεων για να μην τους κριτικάρουν.
Εγώ δεν ανησυχούσα.
Το 2013, είχαν περάσει τρία χρόνια που δεν ήμουν στην αστυνομία.
Δούλευα στην εισαγγελία της Νέας Υόρκης
ως υποδιευθυντής στο Τμήμα Κακουργημάτων.
Ο Ρομπ Μούνι είναι από τους πιο έξυπνους ντετέκτιβ.
Τον κάλεσαν για να τους συμβουλεύσει.
Όταν με ενημέρωσαν,
χάρηκα που θα άνοιγαν ξανά την υπόθεση
και θα την ερευνούσαν ξανά.
Θυμάμαι να εξηγώ ότι όλες οι αποδείξεις
οδηγούσαν στη Ρόζλιν Πίλμαρ και στον αδερφό της, Έβαν.
Στις ανεξιχνίαστες υποθέσεις,
δεν γίνεται να ασχοληθείς με ό,τι και οι άλλοι στην αρχή,
επειδή δεν οδήγησε κάπου.
Πρέπει να αρχίσεις την έρευνα απ' την αρχή.
Αν ήμασταν απρόσεκτοι και μας διέφυγε κάτι,
ας βρούμε την αλήθεια τώρα.
Θεωρώ πολύ καλό που το ψάχνουν νέοι ερευνητές.
Ήταν σε καλά χέρια.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Μια μέρα, μου τηλεφώνησε η Λιζ
και μου είπε ότι ερευνούσε την υπόθεση.
Όταν γνώρισα τη Λιζ Λέντερερ,
ήμασταν στο γραφείο της που ήταν γεμάτο κούτες
που έγραφαν "Πίλμαρ".
Δούλευε πολύ σκληρά στην υπόθεση.
Έπρεπε να γίνουν πολλά πριν καν αρχίσει η εξιχνίαση.
Πρέπει να διαβάσεις όλα τα έγγραφα, να δεις όλα τα βίντεο,
να μιλήσεις σε όσα άτομα βρεις.
Ψάχναμε τις κούτες.
Ένα χαρτί έγραφε το όνομα "Άρνολντ Μπρούερ".
Τον εντοπίσαμε.
Ήταν πολύ καλός φίλος του Χάουαρντ.
Ο Χάουαρντ θα βρισκόταν με τον Άρνολντ για να δουν το NCAA,
αλλά δεν πήγε.
Είπε "Μου είπε ότι θα πήγαινε στο γυμναστήριο με τον Έβαν
κι ότι θα ερχόταν μετά".
Ο Έβαν Γουόλντ κι η Ροζ Πίλμαρ είπαν στην αστυνομία
ότι ο Έβαν κι ο Χάουαρντ επέστρεψαν στις 8:00 μ.μ.
κι ότι ο Χάουαρντ θα δούλευε στο γραφείο.
Όμως, ο Άρνολντ Μπρούερ είχε κανονίσει να βρεθεί με τον Χάουαρντ
εκείνο το βράδυ, εκείνη την ώρα.
Οπότε, ο Χάουαρντ δεν θα έμενε να δουλέψει.
Ο Άρνολντ Μπρούερ έκανε την ώρα του φόνου
πολύ συγκεκριμένη.
Στην έρευνα μάθαμε ότι τη νύχτα του φόνου
η Ροζ τηλεφώνησε στο γραφείο του Χάουαρντ
και του άφησε μήνυμα.
Γεια, Χάου. Είναι δέκα παρά τέταρτο.
Εγώ κι ο Φίλιπ αναρωτιόμασταν αν δουλεύεις ακόμα
ή αν πήγες σε αθλητικό μπαρ όπως έλεγες,
για να δεις το NCAA.
Τέλος πάντων. Εγώ ήρθα σπίτι γύρω στις 8:10, 8:15.
Πάρε με να μου πεις τι ώρα θα γυρίσεις.
Αναφέρει πολλές λεπτομέρειες
δεδομένου ότι μόλις του είχε μιλήσει
και περίμενε να τον δει σε μισή ώρα.
Θυμάμαι εκείνο το μήνυμα.
Όταν τα μελετάς όλα…
Δεν αρκεί το ένα στοιχείο από μόνο του.
Αρχίζεις να συνδυάζεις όλα τα στοιχεία
και σε βγάζουν σε μονόδρομο:
ο Έβαν και η Ρόζλιν σκότωσαν τον Χάουαρντ.
Αφού εξετάσαμε τα στοιχεία
και μιλήσαμε σε πολλούς φίλους του Χάουαρντ,
ήμασταν σίγουροι ότι η Ροζ κι ο Έβαν ήταν οι ένοχοι.
Ο Ρον Τάκερ άκουσε τον Χάουαρντ να βρίζει τη γυναίκα του,
να είναι έξαλλος.
Αυτό έγινε στις 5:30 μ.μ.
Την αποκαλούσε με διάφορα διακοσμητικά επίθετα.
Το ίδιο βράδυ, του άφησε μήνυμα.
Και το έκλεισε λέγοντας "Σ' αγαπώ, Χάουι".
Αυτό το μήνυμα φαίνεται πολύ καλά υπολογισμένο.
Ξέρει ότι αφήνει ένα στοιχείο.
Θα δουν ότι "Μου λείπει, νόμιζα πως ζούσε, του τηλεφώνησα, του είπα σ' αγαπώ".
Την ώρα του μηνύματος,
ο Χάουαρντ ήταν ήδη νεκρός στο πάτωμα.
Η Ροζ επινόησε όλο το σενάριο.
Το επινόησε για να σκοτωθεί ο Χάουαρντ.
Χωρίς εκείνη, δεν θα γινόταν.
Η Ροζ το σχεδίασε ώστε να πάρει την ασφάλεια ζωής,
τις επιχειρήσεις, το εξοχικό, το μερίδιο από το σαλέ.
Θα έπαιρνε την πλήρη επιμέλεια του γιου τους.
Όταν το διαπιστώσαμε,
διαπιστώσαμε ότι έπρεπε να το αποδείξουμε στο δικαστήριο.
Ο Έβαν είχε τα κοψίματα, το δικό του αίμα βρέθηκε
και όλοι ξέρουν πόσο μισεί ο Έβαν τον Χάουαρντ.
Χρειαζόμασταν ενοχοποιητικές αποδείξεις για τη Ροζ
ώστε να κατηγορηθούν κι οι δύο.
Η κυρία Λέντερερ μου είπε
"Τον Έβαν θα τον πιάσουμε,
αλλά δεν υπόσχομαι τίποτα για τη Ροζ".
Αλλά της είχα πολλή εμπιστοσύνη.
Διαπιστώσαμε ότι έμενε μόνο η νταντά.
Είπα "Πρέπει να βρούμε την νταντά".
Η Άλισον Λούις ήξερε πολύ καλά την οικογένεια.
Ήξερε τις σχέσεις τους
και θα μας έλεγε πράγματα που εμείς δεν ξέραμε.
Εμείς ως ντετέκτιβ μιλήσαμε με την νταντά αρχικά
και θεωρήσαμε ότι δεν συνεργαζόταν και πολύ.
Νομίζω ότι τότε ήταν μια πολύ νεαρή γυναίκα και…
Ίσως ήταν κάπως μπερδεμένη για τις συνέπειες.
Το να σε ανακρίνει η αστυνομία ενώ είσαι 21 ετών
είναι τρομακτικό.
Απαντούσα στις ερωτήσεις τους όσο πιο καλά μπορούσα.
Οι ερωτήσεις αφορούσαν κυρίως τον Χάουαρντ
κι εγώ δεν είχα πολλές επαφές με τον Χάουαρντ.
Μετά βρήκα δουλειά στην Ιαπωνία
και έφυγα από την Αμερική.
Δεν κράτησα επαφή με τη Ροζ.
Μετά από 20 χρόνια, μου τηλεφωνούν και…
Έμεινα έκπληκτη.
Μου είπαν ότι θέλουν να μου μιλήσουν για τον θάνατο του Χάουαρντ Πίλμαρ.
Η Άλισον Λούις ήθελε να βρεθούμε στον δικηγόρο της.
Αναρωτήθηκα τι είχε κάνει
και ήθελε την παρουσία δικηγόρου.
Αλλά όταν ήρθε, ήταν μια γλύκα.
Μας άνοιξε την καρδιά της.
Και ήταν εκπληκτικό.
Μας έδειξε έναν κόσμο που δεν θα ανακαλύπταμε εμείς.
Όταν τους συνάντησα, η Λιζ με ρώτησε
"Πώς ήταν τα πράγματα;
Πώς ήταν μια συνηθισμένη εβδομάδα;
Πώς ήταν το σπίτι τους;"
Οι Πίλμαρ και ο Φίλιπ είχαν πολύ αυστηρό πρόγραμμα.
Συγκεκριμένες ώρες.
Όσο δούλευα για τη Ροζ, είχε συγκεκριμένες ώρες για τα πάντα.
Μας περιέγραψε το διαμέρισμα, τον τρόπο ζωής
και το πώς ήθελε η Ροζ το σπίτι.
Όταν τη ρωτήσαμε
"Έγινε κάτι ασυνήθιστο την εβδομάδα που δολοφονήθηκε;"
Είπε "Δεν έγινε κάτι ασυνήθιστο,
αλλά πολλά πράγματα συνέβησαν για πρώτη φορά".
Τις εβδομάδες πριν τον φόνο του Χάουαρντ,
η Ροζ μού είπε "Θέλω να δουλέψεις ως αργά σε δυο βδομάδες".
Και το βράδυ του φόνου,
η Ροζ είπε ότι θα βρισκόταν με Έβαν και Χάουαρντ στην King,
για να συζητήσουν τα οικονομικά.
Πήγα τον Φίλιπ στην προπόνηση χόκεϊ.
Ο Φίλιπ είχε δίωρη προπόνηση χόκεϊ τέσσερα βράδια την εβδομάδα.
Ακούω το όνομά μου απ' το μεγάφωνο.
Με είχε ζητήσει στο τηλέφωνο. Πρώτη φορά, δεν είχε ξαναγίνει.
Είπε "Πώς τα πάτε εκεί;"
Είπα "Παίζουν ακόμα το πρώτο ματς. Λένε και για δεύτερο".
Είπε "Δεν πειράζει. Μια χαρά".
Ήταν παράξενο τηλεφώνημα, δεν της είπε κάτι στην ουσία.
Μετά από 20 με 30 λεπτά,
με φωνάζουν πάλι απ' το μεγάφωνο να πάω στη ρεσεψιόν.
Της τηλεφωνώ.
Η Ροζ δεν μου λέει κάποια νέα πληροφορία,
πέρα απ' το "Αν δεν είμαι εκεί όταν τελειώσει το ματς,
πήγαινε σπίτι με το αμάξι.
Δεν ξέρω αν θα έρθω, δεν έχουμε τελειώσει από δω".
Είπε "Δεν έχουμε τελειώσει",
που, αν το σκεφτούμε σε σχέση με αυτό που έκαναν,
με κάνει κι ανατριχιάζω.
Αυτό ήταν το ασυνήθιστο για εκείνη.
Πάντα ήξερε τι ώρα θα έρθει σπίτι.
Πάντα έλεγε με λεπτομέρειες τι θα έκανα εγώ
και τι θα έκανε εκείνη.
Τα περισσότερα βράδια, ήταν ένα σπιτικό με ζωντάνια.
Χτυπούσαν τηλέφωνα. Μιλούσε εκείνη.
Έρχονταν οι γείτονες. Τα φώτα αναμμένα.
Οι τηλεοράσεις ανοιχτές.
Ήταν ένα σπίτι με ζωντάνια, με φασαρία.
Αλλά όχι τότε.
Το φως πάνω από την κουζίνα ήταν ανοιχτό.
Το μόνο φως στο σπίτι.
Άνοιξα την πόρτα κι εκείνη έγειρε μπροστά απ' το κατώφλι.
Με μπουρνούζι, βρεγμένα μαλλιά.
Δεν την είχα δει ποτέ έτσι.
Είπε "Πώς πήγε;
Θα είσαι πολύ κουρασμένος. Πήγαινε για ύπνο. Ευχαριστώ, Άλισον".
Η στάση της μου έλεγε "Τελειώσαμε.
Δεν θα μπεις μέσα".
Είπε "Άσε την τσάντα εκεί".
Δεν είχα προλάβει να βάλω την τσάντα στο σπίτι.
Είπε "Καληνύχτα".
Δεν έκανε ποτέ έτσι στο τέλος της βάρδιάς μου.
Ήθελε να μιλάμε κάθε φορά,
με λεπτομέρειες για ό,τι είχε κάνει ο Φίλιπ μέσα στη μέρα.
Ήθελε να ξέρει τα πάντα.
Αυτό ήταν πολύ διαφορετικό.
Η Σιομπάν Μπέρι ήταν η ερευνήτρια.
Κοιτούσαμε την Άλισον και σκεφτήκαμε
"Αυτό θα κάνει τη διαφορά".
Κι η Σιομπάν το σκεφτόταν.
Κρατούσαν σημειώσεις
και κοιτάζονταν με νόημα από κει που κάθονταν,
σαν να έλεγαν ότι ήταν πολύ σημαντικές πληροφορίες.
Η Άλισον κάλυψε πολλά κενά και ερωτηματικά.
Βγήκαμε απ' την αίθουσα και νιώσαμε
"Ήταν εκπληκτικό".
Οι πληροφορίες της Άλισον Λούις
περιέγραφαν μια ασυνήθιστη συμπεριφορά της Ροζ,
και πριν και μετά τη δολοφονία.
Αυτές οι αποκλίσεις από το συνηθισμένο είναι ισχυρές ενδείξεις.
Οι άνθρωποι αποκαλύπτονται όταν κάνουν κάτι ασυνήθιστο.
Πρέπει να δώσουν εξηγήσεις.
Η Άλισον Λούις μάς έδωσε πληροφορίες
που έστρεψαν την προσοχή κι άλλο στη Ροζ
κι έδειξαν πόσο προσπάθησε για να το οργανώσει.
Βρήκαμε στοιχεία που επιβεβαίωναν τα λεγόμενά της.
Μας έβγαλε απ' το αδιέξοδο.
Χτίζεις την υπόθεση με μικρά λιθαράκια.
Και συνεχίζεις να μαζεύεις λιθαράκια
μέχρι να σχηματίσουν μια μεγάλη στοίβα
με πάρα πολλές έμμεσες αποδείξεις.
Μπορεί να είναι έμμεσες, αλλά είναι πολύ πειστικές.
Οι νέες πληροφορίες του Άρνολντ Μπρούερ και της νταντάς
αρκούσαν για να γίνει σύλληψη.
Η σύλληψη έγινε το 2017.
Η Ροζ συνελήφθη στο σπίτι της, στις έξι το πρωί.
Συζούσε με τον φίλο της τότε.
Κι ο Έβαν Γουόλντ συνελήφθη ταυτόχρονα.
Ένιωσα πανευτυχής!
Δεν το πίστευα ότι συνελήφθησαν και οι δύο.
Το περίμενα πολύ καιρό, μπορώ να πω.
Επιτέλους συνέβη.
Συνέβη.
27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2019 23 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Το περίμενα πάνω από 20 χρόνια.
Πηγαίναμε στη δίκη κάθε, μα κάθε, μέρα.
Την πρώτη μέρα της δίκης, ενώ πήγαινα στην τουαλέτα,
ο Φίλιπ έβγαινε από την τουαλέτα.
Τελευταία φορά τον είχα δει στο πρωινό μετά τη δολοφονία του Χάουαρντ.
Όταν τον είδα,
ήταν φτυστός ο Χάουαρντ.
Και φώναξα "Χάουαρντ!"
Τόσο πολύ έμοιαζαν.
Δεν μου είπε ούτε λέξη. Ούτε λέξη.
Υπήρχαν μόνο έμμεσες αποδείξεις και ήταν όλες τους σημαντικές.
Ήξερα την υπόθεση απέξω κι ανακατωτά.
Ήμασταν προετοιμασμένοι για κάθε τακτική υπεράσπισης.
Έδωσα κατάθεση εναντίον αυτών των δύο.
Ήταν εκπληκτικό. Απίστευτο συναίσθημα.
Μεγάλη ικανοποίηση.
Έβλεπα τον Φρανκ στο κοινό.
Τον έβλεπα να νεύει καταφατικά όσο κατέθετα.
Ήταν υπέροχο.
Αλλά δεν έχει σημασία αν δεν τους κρίνουν ένοχους.
Καμία σημασία.
Είχαμε κάνει πολλή δουλειά.
Η δίκη κράτησε δύο μήνες.
Τα μάζεψα και κόπηκα στο χέρι.
Δεν ήξερα
ότι είχαν σκοτώσει τόσο βάναυσα τον Χάουαρντ.
Ήξερα ότι τον είχαν μαχαιρώσει,
αλλά δεν ήξερα την έκταση
της δολοφονίας,
μέχρι που το άκουσα στη δίκη.
Ο Έβαν επιτέθηκε στον Χάουαρντ από πίσω και του έκοψε το λαρύγγι.
Για να μην μπορέσει να φωνάξει.
Για μένα,
αυτό είναι το πρώτο που σκέφτεσαι όταν στήνεις τέτοια ενέδρα.
Πιστεύω ότι αυτό ήταν το πρώτο τραύμα
και μετά ακολούθησαν τα άλλα.
Τον κατάσφαξαν. Δεν τον σκότωσαν απλώς.
Τον έσφαξαν σαν γουρούνι.
Κι η Ροζ ήταν στο σημείο του φόνου.
Το απέδειξαν.
Θαύμαζα πολύ τη Ροζ.
Είχα μια εικόνα του χαρακτήρα της,
όπως νόμιζα ότι ήταν, τέλος πάντων.
Οπότε, όταν συνειδητοποίησα
ότι μου είχαν διαφύγει πάρα πολλά,
έχασα πάσα ιδέα.
Οι ένορκοι συσκέπτονταν για τέσσερις μέρες.
Κακό αυτό. Δεν καταλάβαινα γιατί.
ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Σηκωθείτε!
Η Ροζ κι ο Έβαν κρίθηκαν ένοχοι επιτόπου.
Ένοχοι για δολοφονία δευτέρου βαθμού.
Η αίθουσα παραληρούσε στο άκουσμα της ετυμηγορίας.
Ήταν συγκινητικό.
Η μητέρα μου φώναζε "Ένοχοι!"
Ήταν ένα αίσθημα ευφορίας.
Ένα συναίσθημα μεγάλης χαράς,
για τη δικαιοσύνη για τον Χάουαρντ
μετά από τόσα χρόνια.
Είμαι βέβαιος ότι δεν θα γινόταν δίκη, πόσο μάλλον να καταδικάζονταν,
χωρίς την Ελίζαμπεθ Λέντερερ.
Πήγα να δω τον Φρανκ,
που έκανε τόση υπομονή τόσα χρόνια.
Κι εκείνος…
Έλεγε "Ένοχοι! Είναι κι οι δύο ένοχοι!"
Είχε βγάλει το κινητό κι έπαιρνε τηλέφωνο όσους ήξερε.
"Ένοχοι!"
Και μετά τον επόμενο.
Ήταν…
Περίμενε πολύ καιρό γι' αυτό.
ΙΟΥΛΙΟΣ 2019 4 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ
Ο Φρανκ μίλησε στην επιβολή της ποινής.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ
γιατί σκέφτομαι συνέχεια
τον τρόμο και τον φόβο
που πρέπει να ένιωσε ο Χάουαρντ
τις τελευταίες εκείνες στιγμές,
όταν τον μαχαίρωσαν και τον κατάσφαξαν αυτοί οι δύο.
Εκείνη τη μέρα του Μάρτη,
έχασα τρία πράγματα.
Δύο απ' αυτά δεν θα τα πάρω ποτέ πίσω.
Τον γιο μου και την επιχείρησή μου.
Έχασα, όμως, και τον Φίλιπ.
Ο Φίλιπ δεν με κοιτάζει καν.
Λυπάμαι γι' αυτό,
αλλά θέλω να ξέρει
ότι σ' αγαπάμε και σε θέλουμε πίσω.
Σε παρακαλώ.
Όσο ήθελε ο Φρανκ να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι,
άλλο τόσο ήθελε να έχει σχέσεις με τον Φίλιπ.
Έμαθα ότι ο Φίλιπ πήγε στο London School of Economics.
Κι εγώ δεν ήξερα τίποτα.
Δεν είχα μάθει αυτά τα υπέροχα νέα
γι' αυτό το παιδί που είχε μεγαλώσει.
Ο εγγονός μου.
Ο μοναχογιός του γιου μου.
Τον θέλω πίσω. Τον αγαπάμε.
Αυτό μόνο.
Ακόμα έτσι είναι.
Ο Φίλιπ
ζήτησε από τον δικαστή
επιείκεια για τη μητέρα του
που σκότωσε τον πατέρα του.
Πώς…
Πώς ζητάς επιείκεια;
Δεν ξέρω.
Δεν είχα ακούσει τον Φίλιπ να μιλά
μέχρι εκείνη τη μέρα στο δικαστήριο.
Μιλούσε για τη μητέρα του.
Έλεγε πόσο καλά τον είχε μεγαλώσει.
Νομίζω ότι το μόνο που έκανε
ήταν να τον γεμίσει με μίσος για την οικογένειά μας.
Σίγουρα κατηγορεί εμένα.
Όλη της η οικογένεια μάλλον με κατηγορεί.
Γιατί ξέρουν ότι εγώ ζήτησα πολύ σκληρή αντιμετώπιση.
Δεν θα τους άφηνα έτσι.
Αφού ήθελε να την υπερασπιστεί για τη δολοφονία του πατέρα του,
ας είναι.
Είναι σε πολύ δύσκολη θέση.
Αυτός είναι το δεύτερο θύμα στην όλη υπόθεση.
Μετά τον Χάουαρντ.
Πιστεύεις ότι η μητέρα σου σε σώζει
κι ότι ο παππούς σου θέλει το κακό της, ενώ εκείνη δεν έκανε τίποτα.
Και μετά γίνεται κι ολόκληρη δίκη.
Τα πράγματα δεν είναι όπως πίστευες τόσα χρόνια.
Πρέπει να είναι πολύ δύσκολο.
Για αυτό το έγκλημα, για αυτήν τη δολοφονία,
σας καταδικάζω έκαστον σε 25ετή έως ισόβια κάθειρξη.
Η Ροζ κι ο Έβαν έφαγαν 25 χρόνια με ισόβια.
Στην ηλικία τους, είναι ισόβια κάθειρξη.
Ο Έβαν κι η Ροζ έπαθαν αυτό που τους άξιζε.
Έζησαν ελεύθεροι για 23 χρόνια.
Πρέπει να μπουν φυλακή για 23 χρόνια τουλάχιστον.
Μόλις ανακοινώθηκε η ποινή, ο Φίλιπ πετάχτηκε όρθιος.
Ταραγμένος.
Βγήκε από την αίθουσα.
Με κάλεσαν στην ανακοίνωση της ποινής.
Πήγα καθυστερημένος.
Η πόρτα ανοίγει με φόρα
και μπροστά μου βλέπω τον Χάουαρντ Πίλμαρ.
Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου.
Δεν τον είχα γνωρίσει,
αλλά είχα δει πολλές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Ήξερα πώς ήταν εμφανισιακά.
Τελικά, εκείνος ήταν ο Φίλιπ.
Το να διαλευκάνεις ανεξιχνίαστη υπόθεση είναι πολύ σημαντικό.
Πολύ ικανοποιητικό.
Μα για τους συγγενείς,
η ετυμηγορία δεν γιατρεύει τον πόνο τους.
Φαντάζομαι τον Χάουαρντ.
Τον φόβο που πρέπει να ένιωσε
εκείνες τις στιγμές που τον μαχαίρωσαν και τον κατάσφαξαν.
Αυτό είναι κάτι που δεν ξεχνάς ποτέ.
Κάθε βράδυ που πάω για ύπνο, του μιλάω.
Του λέω "Πώς γίνεται να σου συνέβη;
Γιατί δεν μου είπες
ότι είχες προβλήματα μαζί της;"
Αλλά κανείς δεν μου απαντάει.
Δυο χρόνια μετά τον φόνο του Πίλμαρ,
είχαμε μια υπόθεση με επτά οικογένειες.
Ήταν μεγάλη τραγωδία.
Αυτή η υπόθεση ήταν άκρως οδυνηρή.
Τα θύματα ήταν αθώες, νεαρές κοπέλες.
Η έκταση των εγκλημάτων του
ήταν σαν γροθιά στο στομάχι.
Παραμένει άφαντος από του Αγίου Βαλεντίνου,
με έναν φόνο και δύο βιασμούς, κι όχι μόνο.
"Κατά συρροή δολοφόνοι". Μια φράση που λέγεται πολύ εύκολα.
Αυτός τέτοιος ήταν.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη