MANHATTAN ADASI'NDA
CİNAYET DAVALARINA BAKAN İKİ DEDEKTİF EKİBİ VARDIR.
KUZEY MANHATTAN VE GÜNEY MANHATTAN.
ÇÖZÜLMESİ ZOR VE VAHŞİ CİNAYETLERİ SORUŞTURMAKLA GÖREVLİDİRLER.
BU YAPIM ONLARIN HİKÂYELERİNİ ANLATIR.
23 MAYIS 1997
Anma Günü hafta sonuydu.
Cuma gecesi 115 Central Park adresinden kayıp kişi ihbarı aldık.
MAJESTIC DAİRELERİ
Bina "Majestic" olarak biliniyor.
Çok gösterişli bir bina.
Majestic'te akla gelecek her imkân vardı.
Kapıcı, konsiyerj ve o dünyada yaşamak için gereken her şey.
Olay yerine vardık.
Bizi Bay Abdela karşıladı.
Kızı Daphne Abdela'nın eve gelmediğini söyledi.
Lee Furman olayı anlamak için babayla konuşmaya başladı.
Kapıcı "Daphne kayıp değil. Lobinin arkasındaki hizmet odasında" dedi.
Kapıcı bize odayı gösterdi.
Bay Abdela kapıyı açınca bir küvette genç bir kız ve erkek gördük.
Birbirlerini yıkıyorlardı.
Küvettekiler Daphne Abdela ve sevgilisi Chris'ti.
"Küvette olduklarına göre herhâlde sevişiyorlar" dedim.
Bu sahne çok garip görünse de
kan olduğunu fark etti.
Neden kan olduğu sordum. Daphne "Paten sırasında yaralandım" dedi.
"Kesin bir şey olmuş" dedirtecek kadar çok kan yoktu.
Düştüğü için olmuş olabilir. Chris'in kaşında da kesik vardı.
Ama ufak, önemsiz bir yaraydı.
Daphne orada olmamıza kızdı.
"Niye polis çağırdın?" diyerek babasına bağırdı.
"Domuzlardan nefret ederim" dedi.
Sonra da "Defolun. Kapıyı kapatın" dedi.
Bay Abdela "Endişem geçti. Sorun yok. Onları yukarı çıkarırım" dedi.
Oradan ayrıldık.
Lee Furman, Majestic'ten daha uzaklaşmadan telsizden bir anons duydu.
Majestic'ten birisi
Central Park'ta bir ceset olduğunu bildirmiş.
DAPHE'NİN EVİ - CENTRAL PARK
Telsizden cevap verdim. "Majestic'teydik. Biz ilgileniriz."
Majestic binasına döndük.
Sonuçta polisi arayan Daphne Abdela çıktı.
Bizi içeri davet etti.
İçeri girdim. "Gölde bir ceset var" dedi.
"Gölde bir ceset. Sahi mi? Bunun olma ihtimali nedir?"
Vahşice işlenmiş bir suçtu.
Çok aşırıydı.
Biri neden onu paramparça etmek istemiş?
Neden?
Her vaka insandan bir şey götürür.
Gerçekten önem vermezseniz bu işi yapamazsınız.
Gerçeği bulmak istersiniz.
Dedektiflerin işi budur.
İşin aslını öğrenmeyi hep sevmişimdir.
Yakınlarını kimin öldürdüğünü bilmek bir aile için önemlidir.
Benim işim de bu.
New York'ta, New York Emniyeti'nde…
Olay bu.
CİNAYET VAKALARI: NEW YORK
New York'un merkezi deyince akla Central Park gelir.
Harika bir yeşil alan, beyzbol sahaları
ve oyun alanlarından ibaret değildir.
Çok daha fazlasıdır.
Beton yığınları içinde yaşıyoruz.
Beton üzerinde yürüyoruz.
Yükseklerde, doğadan uzakta yaşıyoruz.
Central Park, New York'lular için bir arka bahçeden fazlasıdır.
Orası bir vahadır.
Ama Central Park'ın sahibi tüm New York'lulardır.
Onların arasında kötü insanlar da var.
Central Park 70'lerde ve 80'lerde çok tehlikeli bir yerdi.
Geceleri oraya asla gitmezdim.
O dönem yılda 2.500 cinayet işleniyordu.
Bunların çoğu Central Park'ta işlendi.
Tarafsız gözle bakıldığında
şehir 1990'ların sonunda daha güvenliydi.
Suç ve kamu güvenliğine dair göstergeler olumlu yönde ilerliyordu.
Şehir daha iyi bir hâle geldikçe, durum düzeldikçe
Central Park da düzeldi.
Ama ne zaman orada bir suç işlense herkes görev başındaydı.
Central Park'ta ufacık bir olay olsa
tüm birimler oraya gidip ne olduğunu araştırıyordu.
O yüzden birinin öldürülmesi büyük bir olaydı.
23 MAYIS 1997
23 Mayıs 1997'de
savcı yardımcılığı görevimde beşinci yılıma giriyordum.
Kıdemli bir cinayet masası çalışanıyla çalışmaya başlamıştım.
Artık cinayetleri soruşturma ve kovuşturma konusunda eğitim alıyordum.
Saat 03.00, 04.00 civarı
çağrı cihazımdan gelen sesle uyandım.
Devren kiralık bir eve yeni taşındığımdan telefon bağlatma hakkım yoktu.
Bu yüzden dışarı çıkıp ankesörlü telefon bulmam gerekti.
Çağrı cihazındaki numarayı aradım.
Hattın diğer ucundaki kişi "Central Park'ta karmaşa var" dedi.
Bu tabir, durumu anlatmakta çok yetersiz kalıyordu.
Sabahın erken saatleriydi. Gece nöbetçisi bize haber verdi.
"Central Park Gölü'nde bir ceset var."
Gece Nöbetçi Dedektiflerin amiriydim.
Görevimiz olay yerini tespit edip vakaya bakan dedektife teslim etmektir.
Olay yerine vardım.
Central Park'ın batı tarafında, Strawberry Fields'ın yakınındaydı.
Çardağa kadar uzanan yaklaşık 15 metrelik kan izi vardı.
Kan izini takip ettik.
Göle doğru yürüdüm.
Gölde
sırtüstü yüzen bir ceset vardı.
Olay yerini ilk gördüğümde
acayip bir uyumsuzluk hissi yaşadım.
O göl bu güzel parkın tam ortasında.
Ama bu olay yerinde gördüklerim
o ana kadar gördüklerimin en vahşisiydi.
06.00 CESET BULUNDUKTAN 3,5 SAAT SONRA
Cesedi ortamında, o şartlar altında incelemek için
olay yerine gittim.
Çoğu olay yeri tek bir yerle sınırlıdır.
Bu vakada parka giden bir yol vardı ve o yolda kan izleri mevcuttu.
Çardağın yanındaki alanda kan birikintisi vardı ve ceset göldeydi.
Suyun kenarından baktım.
Sazlığın arasında yüzen bir ceset vardı.
Adamın rengi solmuştu.
Ondan geriye kalanları gördüm.
Biraz daha yaklaştığımda
karnının yarıldığını ve bağırsaklarının suda yüzdüğünü gördüm.
New York Emniyeti'ndeki görevim boyunca yüzlerce ceset gördüm.
Bağırsakları suda yüzen tek ceset buydu.
Bunu hiç unutamadım.
Bileği kesilmişti.
Sağ eli düşecekmiş gibi sarkıyordu.
Birçok kesik, bıçak yarası mevcuttu.
Aşırı güç kullanılmış.
Aşırı güç varsa tutku, öfke, hiddet söz konusudur.
Her cinayet korkunçtur.
Her cinayet olay yeri üzücü, duygusaldır.
Dayanması zordur ama tabii ki farklı türleri mevcut.
Bıçakla işlenen cinayetler
genelde en vahşi cinayetlerdir.
O olay yeri kariyerimdeki ikinci cinayet olay yeriydi.
Hemen böyle bir şeyle karşılaşmak
çok zorlu bir ilk deneyimdi.
Kuzey Manhattan Cinayet Masası'nda üçüncü kademe bir dedektiftim.
Dört yıldır orada çalışıyordum.
23 Mayıs 1997 Cuma günü gündüz mesaisinde görevli değildim.
Merkezdeki bir duruşmaya gitmek için erkenden geldim.
Sabah 8.00 civarı ofise vardım.
Teğmen bana bakıp "Parkta bir cinayet vakası var.
Arayıp duruşmayı iptal et. Bizimle gel" dedi.
Kuzey Manhattan Cinayet Masası'ndan birinin atanacağını öğrendim.
Sonra Rob Mooney çıkageldi.
Konuşmaya başlar başlamaz kimin patron olduğunu anladım.
1,95 metre boyundaydı.
Kocaman bir kafası vardı.
70'lerin rock yıldızlarına benzer saçı,
70'ler tarzı bıyığı vardı.
The Allman Brothers Band'in kayıp üyelerinden birine benziyordu.
Yakasına hep Grateful Dead rozeti takardı.
Büyük bir Grateful Dead hayranıydı.
Herhâlde 300 kez Grateful Dead konserine gitmişimdir.
O topluluktaki çeşitlilik
insanlar hakkında yargılayıcı olmamam konusunda
bana çok şey öğretti.
Görünüşe aldanmamak gerekir.
Bu vakada bu söz doğru çıktı.
02.30 CESET BULUNDU
08.00 DEDEKTİF MOONEY OLAY YERİNE VARDI
NEW YORK EMNİYETİ
Kurbanın üzerinde cüzdan yoktu
ama bazı evraklar bulduk.
Evraklarda bir isim vardı. Michael McMorrow.
Michael'ın 44 yaşında olduğunu öğrendik.
Annesiyle Manhattan'da yaşıyordu.
Bir emlak şirketinde çalışıyordu.
New York Central Park'taki korkunç cinayetle ilgili gizem sürüyor.
McMorrow 50'den fazla kez bıçaklandı, boğazı kesildi.
Medyanın olaya ilgisi çok büyüktü
çünkü New York'ta Central Park'taki her olay çok önemlidir.
Kurbanın boyunu görünce 1,82 metreden uzun olduğunu anladım.
90 kilodan fazlaydı.
Biri her nedenle bu kurbanı doğrayıp
paramparça ettiğine göre
bu hikâyede daha fazlası vardı. Sebebini anlamadım.
Kurbanın bedeninin durumu ve bu yaralarda gözlenen şiddet derecesi
bunun rastgele bir şiddet olayı olmadığını açıkça gösteriyordu.
Bu, kötü giden bir soygun olayı değildi.
Bu sebeple ne olduğu konusunda bir gizem mevcuttu.
08.00 DEDEKTİF MOONEY OLAY YERİNE VARDI
02.00 MEMUR FURMAN MAJESTIC BİNASINA DÖNDÜ
Dairedeydim. Saat 02.00'ydi.
Chris gittikten sonra Daphne bizi aradı.
"Chris'ten korktum. Onun yanında konuşmak istemedim" dedi.
Daphne sevgilisi Chris'le parkta olduğunu söyledi.
Orada yürüyüşe çıkmışlar.
Chris çıldırıp bir adamı öldürmüş.
Daphne konuşurken Bay Abdela uzaklaştı.
Ona baktım. Uzaklaşıyordu. Sonuçta oradaki kızıydı.
Hiçbir şey söylemedi. Konuşmasına engel olmadı.
Belki de buna alışıktı.
Kendi kendime "Kız yalan söylüyor. 15 yaşında. Genç işte" dedim.
Belki başı belaya girdiğinden babasının başına iş açmak istedi.
Kıza soru sormadım. Bana bilgi veriyordu.
Ona kalp masajı yapmaya çalıştım, dedi.
Olaya karışmak yerine yardım etmeye çalışmış.
"Chris bunu yaptı, şunu yaptı. Ben hiçbir şey yapmadım" dedi.
Chris cesetten kurtulmaya çalışırken şöyle demiş.
"Chris onu deşip batırmaya çalışmalısın. Olayı örtbas et."
Böyle bir şeye tanıklık etmek insanı şoke eder.
Ama tavırları çok normaldi, çok rahattı.
Lee Furman, Central Park Karakolu'ndan bazı devriye polislerini parka yolladı.
Gölde yüzen cesedi onlar buldu.
Bu durum dairedeki sorguyu değiştirdi.
02.30 CESET BULUNDU
02.00 MEMUR FURMAN MAJESTIC BİNASINA DÖNDÜ
08.00 MOONEY GELDİ
09.00 OLAY YERİ
Lee Furman 911 çağrısı için Daphne'nin evine gittikten sonra
Christopher'ın bu olayda parmağı olduğuna inanmaya başladık.
Dedektifler sabah bu bilgi üzerine Christopher Vasquez'in evine gitti.
Christopher Vasquez Michael McMorrow'u öldürmekten tutuklandı.
Adliyeye götürülmesi gerekiyordu.
O gün görevli teğmen bana şöyle dedi.
"Kravatını düzelt. Onu arabaya kadar götürmelisin."
Chris Vasquez'e ilk baktığımda biraz şok oldum
çünkü küçük bir çocuğa benziyordu.
15 yaşında olduğunu biliyordum ama 12 yaşında gibiydi.
Yüzündeki ve ellerindeki yaralar açıkça görülüyordu.
Bu görüntü bu olayın nasıl olduğu konusunda
endişelerimi daha da artırdı
çünkü olay yerindeki o kargaşayı tek başına yapmış olamazdı.
Bu pek olası değildi.
Daphne'yle ilgili pek bir şey bilmiyorduk.
Anlattıklarına bakılırsa bir tanık durumundaydı
ama çok vahşi suçlara tanık olanların çoğu
cesedin gölde batması için kurbanı delik deşik etmeyi önermez.
Bu sebeple 23 Mayıs saat 12.30'da Daphne Abdela da tutuklandı.
İfadesini almaya gittik. Onunla konuşmak istedik.
Babası onun adına bizimle konuşmayı reddetti.
Daphne Abdela'yı ilk gördüğümde çocuktu.
Küçüktü.
Daphne'yle bu suç arasında bir bağlantı kurmakta zorlanıyordum.
İkisinin de avukat istediğini öğrendik.
Bu sebeple onları sorgulama imkânı yoktu.
Bu büyük bir kayıptı.
Sorgulama imkânının olmaması sorun demektir.
15 yaşında iki çocuk ve ikisinden 30 yaş büyük Michael vardı.
Bu insanların yolu nasıl çakıştı?
Bu nasıl cinayete dönüştü?
Dedektifler Daphne'nin ailesini araştırdı
ve babasının başarılı bir iş insanı,
annesinin de Fransız bir model olduğunu öğrendi.
Daphne'yi ufakken evlatlık almışlar.
Daphne ayrıcalıklı bir hayat yaşıyordu.
Her şeyi vardı.
80'lerin sonlarında birçok anne çocuklarını parka getirirdi.
Strawberry Fields'da oynardık.
Hemen 13 yıl sonrasına gidelim.
Bir gün çocuklardan birinin cinayetten tutuklandığını öğrendik.
Daphne adında bir kızdı.
Daha fazla bilgi geldikçe
Daphne adındaki küçük kızın
neredeyse her gün çocuklarımızla oynadığını öğrendik.
Cinayeti duyunca bu olaya ilgi duymaya başladım.
Sürekli bunu düşünüyordum.
O zaman bu konuda kitap yazmak için teklifte bulundum.
Bu kitabı yazarken
Daphne ve Christopher'ı tanıyan herkesle konuşmak istedim.
Daphne, Columbia Grammar'da ilkokula başlamış.
Başlarda çok iyi uyum sağlamış
ama yıllar ilerledikçe daha kavgacı olmuş.
Sonunda sekizinci sınıfta okuldan ayrılması istenmiş.
Bu bir özel okul için sıra dışı bir şey.
Daphne içki ve uyuşturucu gibi zararlı alışkanlıklara karışmış.
Daphne'nin ailesi bu olaydan önce iki kez onu pahalı bir rehabilitasyona yollamış.
Daphne, Columbia Grammar'dan ayrılınca Loyola'da liseye başladı.
Saldırgandı, yüzsüzdü, küstahtı.
Tavırları gitgide kötüleşti.
Kurallara uymayı reddediyordu.
Sokağa çıkma konusunda söz dinlemiyor, düzgün davranmıyordu.
Cinayet vakasında diğer şüpheli 15 yaşındaki Christopher Vasquez.
İspanyol Harlem bölgesinde büyüyen dindar ve uslu bir çocuk olarak biliniyor.
Chris Vasquez'in iyi bir aileden geldiğini öğrendim.
Dindar bir çocuktu. Evi 97. Cadde'deki kilisenin yakınındaydı.
Çok iyi bir çocuktu. Çok yardımsever ve itaatliydi.
Doğu Harlem'de yaşıyordu. Havalı bir hayatı yoktu.
Güzel giyinen iyi bir çocuktu.
KOMŞUSU
Dışarı çıkmazdı. Sorun çıkarmazdı.
Herkes çok üzüldü. Buna inanamadık.
Christopher'ın anne babası ayrılmıştı.
Onu annesi büyütüyordu.
Onu pahalı bir özel okula yazdırdı.
Ailesi ona iyi bir hayat sunmak için çok çabalıyordu.
İyi bir çocuktu ama çok içine kapanıktı.
Boyu ve içine kapanıklığı yüzünden sürekli okulda ona sataşıyorlardı.
Chris dalga geçilen bir çocuktu.
Ona ezik, cılız anlamına gelen "kürdan" lakabını takmışlardı.
-Niye yaptı bilmiyorum. -Kürdan da ondan.
Gerçek bir kürdan.
Hem Christopher hem de Daphne çok iyi paten kayardı.
Çoğu öğleden sonra parka giderlerdi. Orada tanıştılar.
Daphne çok kötü biri olduğundan,
Christopher da içine kapanık olduğundan
ikisinin pek arkadaşı yoktu.
Tanışınca aralarında bir arkadaşlık oluştu ve birlikte vakit geçirmeye başladılar.
Cinayetten önce iki, üç ay birlikte vakit geçirdiler.
Özel okullarda okuyan 15 yaşındaki iki çocuk.
Bu durum medyada manşetleri süsledi.
İki gencin tutuklanmasıyla sonuçlanan şok edici cinayet…
…bir emlakçıyı bıçaklayıp cesetten kurtuldular.
İçlerinden biri bir milyoner çocuğu.
Amcamın başına gelenleri ilk öğrendiğimde şok yaşadım.
Kız kardeşim ve ben
amcamla Central Park'ta çok vakit geçirirdik.
Orası hepimiz için özel bir yerdi.
Amcam için de özel bir yerdi.
Onun için çok özel bir yerde trajik bir şekilde hayatını kaybetmesi
hepimizi derinden etkiledi.
Annemin yaşadığı o acıyı görmek çok zordu.
Birlikte yaşadıkları için kardeşimin ölümü onu daha çok etkiledi.
Onu koruması gerektiğini düşünüyordu.
Central Park'tan bir blok ötede, Manhattan'ın Batı Yakası'nda büyüdük.
Michael çok cana yakındı.
Birçok arkadaş edindi. Birçok arkadaşı vardı.
Ona "Michael" demezdim. Ona hiç "Mike" demedim.
Ona "İrlandalı" derdim. Mahalledeki lakabı buydu.
Hemen gülerdi.
İrlandalı'nın böyle bir yapısı vardı.
Sürekli gülerdi, şakalar yapardı.
Sıradan biriydi.
Biri neden onu paramparça etmek istedi?
Olayın gizemi burada.
Bir emlakçıyı Central Park'ta vahşice öldürmekle suçlanan iki genç
masum olduklarını söyledi.
Christopher Vasquez
ve 15 yaşındaki sevgilisi bugün mahkemeye çıkarılacak.
24 MAYIS 1997 TUTUKLAMADAN BİR GÜN SONRA
Tutuklama hikâyenin sonu değil, aslında başlangıcıydı.
Çok karmaşık bir durumdu.
O noktada aslında ne yaşandığını bilmiyorduk.
Sanık 125.25 ile suçlanıyor.
Birinci derece.
Sanık, ikinci sanık olarak anılan Chris'le
kurbanın kimliğini gizlemeye çalıştı.
15 yaşındaki Daphne Abdela ve sevgilisi Christopher Vasquez
duruşmada suçsuz olduklarını iddia etti.
CEZA MAHKEMESİ BİNASI
New York eyaleti yasalarına göre
sanık duruşmaya çıktıktan 144 saat içinde bir iddianame hazırlamanız gerekir.
Bu yasal süre içinde bir iddianame hazırlamazsanız
sanıkların serbest bırakılması gerekir.
Bu yüzden suçlamayla sonuçlanacak makul bir sebep oluşturmak için
elimizde yeterli kanıt olup olmadığını hemen tespit etmemiz gerekiyordu.
Süre başlamıştı.
SUÇLANMAYA VEYA SERBEST BIRAKILMAYA ALTI GÜN KALA
Bu, kapsamlı bir soruşturmaya dönüştü.
Bu vaka için birçok olay yeri ekibi bir araya geldi
ve her olay yerinden kanıt toplamaya çıktı.
Dedektiflerden oluşan ekip de aile üyelerini, tanıkları sorguladı.
Dedektifler bir dava oluşturmak için kanıt bulunmasını bekliyorlardı.
Lee Furman'ın Daphne'nin evindeki gözlemleri sayesinde
toplanacak kanıtlar vardı.
Kıyafetlerde, Daphne'nin pateninde ve taktığı saatte kan vardı.
New York Emniyeti kanıt toplarken işi ciddiye alır.
Sadece küvetteki kana odaklanmadılar, küveti de aldılar
çünkü küvette faillerin kanı vardı.
Belki kurbanın kanı da vardı.
Daphne'nin yatak odasını aradık.
Bir çekmecede kurbanın cüzdanını buldum. İçinde para ve kimlik vardı.
Bu, kurbanın Daphne ve Chris'le orada olduğunu gösteren bir kanıttı.
Şöyle bir sorun vardı. Olay yeri çok korkunç olsa da
suç işlenirken olay yerinde olmak suç teşkil etmiyordu.
Ahlaki ve etik açıdan yanlış bir şey olabilir
ama suç değildir.
Şüpheye yer bırakmayacak şekilde tüm suç unsurlarını ispatlamanız gerekir.
Michael McMorrow'un ailesine
Michael'ın günlük rutinini, parkta vakit geçirdiği insanları sorduk.
Michael'ın parktan tanıdıkları vardı.
İşten sonra bira alıp oraya giderdi.
Birlikte içtiği arkadaşları vardı.
Michael'ın alkol sorunu vardı.
Sıradan sorunları olan sıradan biriydi.
İrlandalı kendini değiştirmeye çalışıyor, Adsız Alkolikler'e gidiyordu.
İrlandalı'nın gittiği yer Central Park'ın batısındaki Y idi.
Daphne'yle orada tanıştı.
Soruşturma normal şekilde ilerliyordu.
Cinayetten önce parkta olduğu tespit edilen insanlar
sorguya çekiliyordu.
Michael McMorrow'un öldürüldüğü gün
Daphne ve Chris'in ayrılmaya karar verdiğini öğrendik.
Paten kaymaya gittiklerinde Daphne sürekli belaya karışıyordu.
Parktaki daha büyük erkeklerle tartışıyor, saçma şeyler yapıyordu.
İddialara göre "Bugün birini öldüreceğim" demiş.
Daphne ve Chris cinayetten önce epey içti
ve Strawberry Fields'da bir grup insanla karşılaştı.
Onlardan biri Michael McMorrow'du.
Chris söyleneni yapıyor, ayak uyduruyordu.
Aynı yaşta olmalarına karşın Daphne daha tecrübeli bir çocuktu.
Daphne şişedeki cindi.
Christopher o şişeyi bulup mantarı açınca
Daphne dışarı çıktı ve onu kontrol etmeye başladı.
Chris Vasquez'in evinde yapılan aramada
giysilerinde kan ve bir bıçak bulundu.
O bıçağın cinayet aleti olup olmadığını bilmiyorduk.
Bu sebeple DNA testi yaptırdık
SUÇLANMAYA VEYA SERBEST BIRAKILMAYA DÖRT GÜN KALA
ADLİ TIP KURUMU
Bay McMorrow'a otopsi yapıldı.
Kanındaki alkol seviyesi 0,31'di.
Bu, yasal sınırın yaklaşık üç katıydı.
Alkolün etkisinde olduğu söylenebilir mi? Evet, muhtemelen.
Ama Strawberry Fields'tan göle kadar
yayan gitmeyi başarmıştı.
Bu yüzden ne olduğunu anlamaya çalıştık.
Bacaklarının arkasında çürükler vardı.
Bu çürük belli bir şekildeydi.
Yüzündeki hasar
kişisel sebeplerden ötürü, öfkeli bir saldırı olduğunu gösteriyordu.
Göğsünün bir tarafında 10 civarı bıçak yarası vardı.
Hepsinin aynı noktada olması kurbanın hareket etmediğini gösteriyordu.
Ayakta duran bir adam söz konusu.
Yüzünden, ellerinden bıçaklanıyor. Bu sırada yaşam savaşı veriyor.
Ardından düşüyor.
Saldıran kişi üzerine çıkıyor ve bıçakla gaddarca saldırıyor.
Kurbanı defalarca bıçaklıyor.
Ne olduğuna dair aklımdaki en büyük soru…
Sonuçta iri biri.
Sarhoş olsa da nasıl yere düştü
ve ufacık Chris Vasquez nasıl ona bu kadar zarar verebildi?
Cevap basitti. Chris bunu tek başına yapmadı.
En azından varsayımımız buydu.
Cesede ne yaptıklarını öğrenince çok sinirlendim.
15 yaşında olmaları umurumda değildi. Adalet yerini bulmalıydı.
Kız kardeşim 15 yaşındaydı.
Ben de 17 yaşındaydım.
Bizim yaşımızda birinin böyle bir şey yapması
akıl alır gibi değildi.
Daphne Abdela çarşamba gününe kadar hapiste kalacak.
Bir sonraki duruşma o gün yapılacak.
O güne kadar büyük jürinin oluşturulması gerek
yoksa sanık serbest kalacak.
SUÇLANMAYA VEYA SERBEST BIRAKILMAYA 24 SAAT KALA
DNA testinin sonuçları geldi.
Bıçağın kabzasında ve ağzında kan karışımı mevcuttu.
Bu karışımda Chris'in ve Michael'ın kanı çıktı.
Bu bir cinayet silahıydı. Bu çürütülemez bir kanıttı.
Bu tür aşırı şiddet uygulayabilmeleri akla yatkın bir şey değildi
ama aynı zamanda bunu yaptıklarını biliyorduk.
Onların yaptığını biliyorduk.
O noktada elimizdeki tüm bilgiler ışığında
ikisini suçlamak için geçerli sebebimiz olduğunu düşündük.
Chris için ana kanıt bıçaktı. Daphne için ana kanıt da verdiği ifadeydi.
Cesetten kurtulmak için etkin bir rol aldığı belliydi.
Bu kanıtı büyük jüriye sunduk. Büyük jüri kanıtı ikna edici buldu.
İkisi aleyhinde ikinci derece cinayet suçlaması istediler.
İKİNCİ DERECE CİNAYET TAAMMÜT OLMADAN KASTEN ÖLDÜRME
Bu soruşturmanın ilk birkaç gününde
iki sanığın avukat olarak kimleri tuttuğunu öğrendik.
Christopher Vasquez avukat Arnold Kriss'i tuttu.
Eski savcı yardımcısıydı ve çetin bir rakipti.
Daphne ve ailesi Ben Brafman'ı tuttu.
New York'taki,
hatta ülkedeki en iyi savunma avukatlarından biriydi.
Mafyadan Wall Street çalışanlarına kadar birçok ismin avukatlığını yaptı.
PUFFY'NİN AĞIR SİLAHLARI
Ben'in geniş bir portföyü vardı
ve genelde kendisi ve müvekkilleri için iyi sonuçlar alırdı.
Bu durum birçok şeyin tehlikede olduğunu
ve davanın çok zorlu geçeceğini bize net bir şekilde gösteriyordu.
Ben Brafman gibi birinin varlığı bazı dedektiflerin gözünü korkutabilir.
Benim düşüncem şuydu. "Hukuk diploman var.
Benden daha iyi giyiniyorsun
ama ikimiz de güne aynı şekilde başladık.
Sen hazırsan ben de hazırım. İşe koyulalım."
OĞUL, MESLEKTAŞ
Şu an kafamda cevaptan çok soru var.
Bay McMorrow kimdi? Neden parkta çocuklarla içki içiyordu?
Medya, İrlandalı'yı sapık gibi göstermeye başladı.
Michael'ı yanlış bir şekilde tanıttılar.
Neden geceleri gençlerle parkta içki içmeyi sevdiği
hâlâ belirsizliğini koruyor.
Bilinen bir şey var. Bu, hayatına mal oldu.
44 yaşında bir adamı
15 yaşındaki çocuklarla geceleyin parkta içki içerken görürseniz
akla gelen en bariz açıklama…
Olayı bu şekilde yansıtmaya çalışmalarına ilerleme denmez.
McMorrow gölün yakınında iki gençle buluştu.
İddialara göre Abdela'ya asıldı.
Bu durum, sevgilisi Vasquez'i kızdırdı ve cinayet işlemesine yol açtı.
Bu söylentiler büyükannemi ve diğer aile üyelerini çok üzdü
çünkü bu söylenenler gerçek değildi.
Amcamın itibarlı bir şekilde ve hürmetle hatırlanmasını istiyorduk
çünkü bunu hak ediyordu.
KURBANIN İTİBARININ ZEDELENMESİNDEN KORKULUYOR
Michael'a dair öğrendiğimiz bir şey vardı. Kimseye asla kötü bir şey yapmazdı.
Aslında tanıştığı herkese çok iyi davranan oldukça kibar biriydi.
Bu duruma baktığımızda
yanlış zamanda yanlış yerde olduğunu söylemek
doğru bir ifade olur.
Chris aleyhindeki dava bıçak sebebiyle daha güçlüydü.
Bu davada elimizdeki en iyi kanıttı.
Cinayet silahı olduğunu biliyorduk.
Bıçağı Christopher'ın kullandığını
şüpheye yer bırakmadan kanıtlayabilecek durumdaydık.
Daphne aleyhindeki kanıtlar konusunda pek emin değildik.
Olay yerinde olduğunu gösteren birçok dolaylı kanıt olsa da
jürinin inandıklarını bir kenara bırakması gerekiyordu.
Christopher aleyhindeki davaya kıyasla daha zor bir davaydı.
Sonra büyük bir sürprizle karşılaştık.
NEW YORK BÖLGE SAVCILIĞI
Daphne'nin avukatı Bay Brafman savcılıkla irtibata geçti.
"Müvekkilimle görüştüm.
Anlaşma karşılığında savcılığa bilgi vermek istiyor" dedi.
Ben'in mantığı şuydu.
"Yanlış anladınız. Daphne burada sanık değil, tanık.
Anlaşma karşılığında onu getireyim."
Bu anlaşma gereğince
savunma avukatı müvekkilini getirir ve müvekkil serbestçe her şeyi anlatır.
Mahkemede daha önce verdiğiniz ifadeden farklı bir ifade vermediğiniz sürece
bu görüşmede anlattıklarınız aleyhinizde kullanılmaz.
Sanığı savcılığa getirdik.
Daphne o gece Vasquez'le paten kaymaya gittiğini söyledi.
Michael'ın geceleri içki içtiği insanlarla parkta karşılaşmışlar.
Daha sonra scooter'lı bir polis gelip onları dağıtmış.
Hepsi farklı yönlere kaçışmış.
Daphne ve Chris'in birası varmış. Michael da bira için onlarla gitmiş.
Göl kenarındaki küçük çardağa gitmişler.
Orada oturup kalan biraları içmişler.
Daphne ve Chris daha sonra…
…gölde çıplak yüzmek istemiş.
Gölden çıkınca ikisi de çok üşümüş.
Daphne'nin açıklaması şöyleydi.
Michael, Daphne'nin titrediğini görmüş.
Daphne'yi ısıtmak için kolunu Daphne'nin omzuna atınca
Chris zıvanadan çıkmış.
Michael'ın Daphne'ye asıldığını düşünmüş.
Bıçağını çıkarıp onu bıçaklamaya başlamış.
"Christopher yaptı. Her şeyi o yaptı. Ben tanığım" dedi.
Anlattıkları doğruysa cinayet olayında tanık durumuna geliyordu.
İddianamesi muhtemelen reddedilirdi.
Böylece olaydan sıyrılmış olurdu.
Ama ben ikna olmadım.
Daphne doğduğu günden itibaren kendini diğer herkesten üstün görüyordu.
Girdiği her ortamda kendini en önemli kişi görüyordu.
Bu yüzden aklı ve konuşma becerisiyle kendini kurtaracağını sanıyordu.
Suçlular konuşma becerisiyle kendini kurtaracağını sanır.
Bu çok istediğimiz bir şeydir.
"Durma, anlatmaya devam et."
İstediği gibi devam etmesine izin verdim.
Söylediklerini doğrulayan fiziksel kanıtlar olduğunu söyledim.
Ardından şöyle dedim.
"Onunla birkaç kez daha konuşmama izin verir misiniz?
Birkaç şeyi netleştirmeliyim."
Brafman "Olur, sorun değil" dedi.
İşi hallettiğini sanıyordu.
Daha sonra onu tekrar sorguladık.
Brafman kıdemsiz bir avukat gönderdi.
Rob'un bir huyu vardır.
Baba gibi yaklaşır.
Güvenilir biridir. İnsanlar ona her şeyi anlatır.
Rob Mooney, Daphne Abdela'yla konuşurken bir bağ kurmayı sağladı.
Bu konuda çok başarılı.
"Bir sorum var. Bu çürükleri merak ediyorum" dedim.
Dosyadan bir fotoğraf çıkardım.
Kurbanın bacağının arkasındaki yuvarlak çürükler
fotoğrafta açıkça görülüyordu.
"Sence bunlar ne?" dedim.
Bir an çekindi ve düşünmeye başladı.
Fotoğrafı çevirdi, inceledi, çekingen davrandı.
Kıdemsiz avukat Daphne'nin omzuna dokunup "Sorun değil. Anlat" dedi.
İçimden şöyle dedim. "Sağ ol dostum. Çok yardımcı oldun."
Kutuya uzanıp pateni çıkardım.
"Bu hatırlamana yardımcı oldu mu?" dedim.
Sonra kısmen de olsa
gerçek yüzünü göstermeye başladı.
"Arkadaşıma zarar vereceğini sandım. O yüzden ona tekme attım."
"Tamam, seni anlıyorum. Bana her şeyi anlat."
"Ona tekme attım. Yere düştü.
Chris üzerine atladı ve bıçaklamaya devam etti."
"Peki" dedim.
Sonra avukat "Tamam, görüşme bitti" dedi.
Artık bu işte parmağı olduğunu inkâr edemezdi.
Michael McMorrow'a saldırdı.
Michael McMorrow'a tekme attı.
Onu çaresiz bıraktı.
Artık elimizde kanıt vardı.
Tanık değil, faildi. Bir katildi.
Olayın koşullarına baktığımızda Chris'e yardım ettiğini biliyorduk.
İlk kez bunu itiraf etmiş oldu.
Bu anlaşıldıktan sonra Daphne Abdela'yla sanık uzlaşması yaptık.
Central Park'taki cinayetle suçlanan genç savcılarla anlaşma yaparak
kasıtsız cinayet suçunu kabul etti.
16 yaşındaki Daphne Abdela
Michael McMorrow'un öldürülmesine yardım ettiği için özür diledi.
Yaptığı uzlaşma eski sevgilisi aleyhinde ifade vermeyi zorunlu kılmıyor.
Eski sevgilisi bıçaklamayla suçlanıyor.
ANNESİ AĞLARKEN GENÇ SANIK SUÇUNU İTİRAF ETTİ
Daphne suçunu kabul edecekti ve bu yüzden azami cezayı alacaktı
ama Chris Vasquez aleyhinde mahkemede ifade vermeyecekti.
Savcılıkla birlikte hareket ettik.
Savcı şöyle dedi. "En fazla bu kadarını yapabildik."
Chris aleyhinde kanıt vardı. Elimizde sağlam bir dava vardı.
Ama Daphne için geç kalmıştık.
Mahkemeye gitseydik mahkûm olup olmayacağı belirsizdi.
Şunu talep ediyorum…
Daphne 1998 yılının mart ayında mahkemeye çıktı.
Birinci dereceden kasıtsız cinayet suçunu kabul etti.
Birinci dereceden kasıtsız cinayet ikinci derece cinayetten farklıdır.
Başta ikinci derece cinayetle suçlandı çünkü öldürme niyeti mevcut değildi.
Kabul ettiği suç
Michael McMorrow'u kasten yaralama suçlamasıydı.
Birinci dereceden kasıtsız cinayet suçunu kabul etti.
Açık mahkemede itirafta bulundu.
Bu suçlama konusunda suçunu kabul etti
ve üç ila dokuz yıl hapis cezasına razı oldu.
Kasım 1998'de duruşma başladı.
İlk kez mahkemede Rob'un ifadesini alacaktım.
Rob mahkemeye geldi.
Üzerinde spor bir ceket, yakasında da Grateful Dead rozeti vardı.
Genç, gergin bir savcı yardımcısı olarak
"Rob, bu hiç yakışmıyor. Grateful Dead rozetini çıkar" dedim.
"Hayatta olmaz" dedim.
"Lütfen çıkar. Mahkemede böyle yapamazsın.
Kürsüde şimşekli bir kafatası takamazsın."
"Çok yazık. Rozeti çıkarmayacağım" dedim.
Rob "İki seçeneğin var" dedi.
"Ya rozetimle ifade veririm, ya da rozetimle ifade vermem.
Her hâlükârda rozetim yakamdan çıkmaz."
Bir an düşünüp "Ne zaman başlayabilirsin?" dedim.
GERÇEK ADALET YÖNETİMİ MÜLKÜN TEMELİDİR
Şöyle bir savunma öne sürdüler.
"Üç kişi göle gitti, ikisi döndü.
İkisi de konuşmuyor. Gölde ne olduğunu bilmiyorsunuz."
Kimin bıçakladığını, dövüştüğünü kesin olarak bilmiyorsanız
bu genç adamın suçluluğu konusunda makul bir şüphe olması gerekir.
İnsanlar birbirini suçladığında davanın açmaza girme riski vardır.
Bu durumda jüri ikna edilemeyebilir.
Savunma makamı suçu Daphne'ye attı.
Bu işten Daphne sorumlu olabilir
ama genel stratejileri "Bilmiyoruz" demekti.
"Siz de bilmiyorsanız müvekkilimi aklamalısınız."
Jüri her davada
karşılarında duran kişinin
suçlandığı şeyi yaptığını bir an için hayal eder.
12 jüri üyesinin tamamının
Chris Vasquez'in o korkunç suçu işlediğine inanması
bana uzak bir ihtimal gibi geldi.
Jüri karar görüşmesine gittiğinde
adaletin yerini bulması için neredeyse 1,5 yıldır bekliyorduk.
Ailemiz doğal olarak çok gergindi.
Süreç uzadıkça
Christopher'ın suçluluğu konusunda şüpheleri artmış gibiydi.
Jüri sanırım iki gün boyunca görüştü.
İkinci derece cinayetten suçsuz,
birinci derece kasıtsız cinayetten suçlu buldular.
Esasen Daphne Abdela'yla aynı mahkûmiyet ve cezayı almış oldu.
Bu bana ödün verme gibi geldi.
Jüri ağlıyordu.
Jüri ağlıyordu çünkü İrlandalı'nın ailesini gördüler.
Bu karar McMorrow ailesini üzdü
çünkü Michael'ın çok acı çektiğini biliyorlardı
ve onlara göre adalet yerini bulmamıştı.
16 YAŞINDAKİ ÇOCUK SUÇLU
Bu karara çok kızdım.
KARDEŞİ JÜRİYİ KORKAKLIKLA SUÇLADI
38 bıçak yarası kasıtsız cinayet değildir.
"UCUZ KURTULDU"
Sanırım jüri o kadar küçük bir çocuğun
ömür boyu katil damgası yemesini istemedi.
Kanunlara uymanın büyük bir destekçisiyim
ama işin içinde insanlar olduğundan yasalar karmaşıktır.
İşin içinde insanlar olunca işe duygular dâhil olur.
Bizi etkileyen davaların çoğunda gizem vardır.
"Kim yaptı?"
Bu vakada öyle bir durum yoktu.
Kimin yaptığını biliyorduk ama sebebi neydi?
Paylaşılmış psikotik bozukluk olabilir.
İki kişi bir ölüm makinesi yaratma amacıyla
veya sırf eğlence olsun diye
akli dengesizliklerini bir araya getirmiş olabilir.
Neden?
Bu, insanı deli eden bir soru.
Tam olarak ne olduğunu bilmek imkânsız çünkü üç kişi vardı ve biri öldü.
Bu yüzden "Vakayı çözdün" dediklerinde "Hayır, bu yanlış bir söz" diyorum.
Vakayı çözmek ne olduğunu bildiğiniz anlamına gelir.
Çoğu durumda bunu bilemezsiniz.
Ne olduğunu tahmin edebilirsiniz.
Bazı kanıtlara bakıp mantıklı bir çıkarımda bulunursunuz
ama anlatı olmadan ne olduğunu bilemezsiniz.
OCAK 2004 MAHKÛMİYETTEN YEDİ YIL SONRA
"Central Park'ın Bebek Suratlı Katilleri" yedi yılın ardından bugün serbest kaldı.
21 yaşındaki Abdela cuma günü serbest bırakıldı.
Eski sevgilisi 22 yaşındaki Vasquez de bu sabah serbest bırakıldı.
Şartlı tahliyeleri gereği görüşmeleri yasaklandı.
Kardeşimin hayatı
altı yıl hapis cezasından daha fazla ederdi.
Adaletin yerini bulduğunu düşünmüyorum.
Sistemin, yasaların böyle olduğunu, çocuk olduklarını biliyorum
ama bu adil gelmiyor.
Bu hiç adil değil.
Daphne yıllar sonra şartlı tahliye koşullarını ihlal etti.
Sosyal rehabilitasyon merkezindeydi. Orada kalanlardan birine saldırdı.
Bu sebeple dokuz yıllık cezasının tamamını çekti.
Chris altı yıl sonra serbest kaldı.
Bildiğim kadarıyla o zamandan bu yana tekrar suç işlemedi.
Hem kişisel hem de mesleki anlamda çok zor bir deneyimdi.
Sıra dışı, duygusal bir vakaydı.
Bu hisler kaybolmuyor.
O vakanın sunduğu en iyi şeylerden biri Rob Mooney'yi tanımam oldu.
İlişkimizin daha yeni başladığını o zaman fark etmemişim.
GELECEK BÖLÜMDE
Sabah 8.00'de telefonlar susmuyordu.
Eridania adlı bir kadın temizlikçinin
finans bölgesinde kaybolduğu söylendi.
İş arkadaşları hep vardiyalarda onlarla yemek yediğini,
onu en son 08.00'de gördüklerini söyledi.
O zamandan beri kayıp.
O bina 26 katlı olduğundan
orada herhangi bir şeyi veya birini aramak oldukça zorlu bir görevdir.
Bir daha kameralarda görülmedi. Asansörden indiği görülmedi.
O binadan çıkarken görülmedi.
Nerede bu kadın?
Baştan aşağı binanın her köşesine baktık
ama onu bulamadık.
Bu sebeple soruşturmayı sadece 2 Rector Caddesi'nde değil,
tüm New York'ta yürütmemiz gerekiyordu.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi