BABA, NE ZAMAN GÖRÜŞELİM?
İKİ GÜN SONRA GİDİYORUM. MÜSAİTSEN HABER VER.
CHARLIE: HEMEN BANYOYA GEL
Ne oldu?
Tanrım!
Yoksa bu…
Bunu ben mi yaptım?
-Sence fark eden olur mu? -Evet, fark edilmemesi imkânsız.
Evet ama kimse senin yaptığını bilemez.
Çok özür dilerim.
Bilerek yapmadım. Ne yapınca olduğunu bile bilmiyorum.
Nick, dert etme.
Dün çok hoşuma gitti.
Hem de çok.
Ne haltlar karıştırıyorsunuz?
Boynundaki o morluk ne?
Ciddi olamazsınız!
Sen yaptın!
İnanamıyorum, bu ne cüret…
Bu konuyu konuşacağız.
-Selam, kahvaltıya gidiyoruz. -Hemen geliyorum.
Yardım edin. Yalvarırım.
SICAK
-Boynundaki morluğa bak. -İğrenç.
-Bence suç tamamen Nick'te. -Doğruya doğru.
-Tamamen değil, birlikte yaptık. -Ayrıntıya girmenin lüzumu yok.
Charlie Spring, boynunu kim morarttı?
Şuna baksanıza. O ne öyle?
Bu pek iyi olmadı.
Aç değil misin?
Pek sayılmam.
İyi, senin için bir kruvasan alayım, daha sonra acıkırsan yersin.
Cidden harikasın.
Gurur duysa ya, mercimeği fırına vermiş.
Boynunu James McEwan morartmış, doğru mu?
-Ne? -Gezideki diğer tek gey o.
-Resepsiyondaki çocuk yapmış olmasın? -Yok, sergide biriyleydi.
Çocuğu rahat bırakın. Bu sizi ilgilendirmez.
Ben değildim.
Benim yapmadığımı biliyorsun.
Sessizlik!
Paris'te güldük, eğlendik
ama bugün buraya geliş amacımızı hatırlama vaktimiz geldi.
Fransızca pratiği yapmak.
Eyfel Kulesi'ne çıkmadan önce sizi ikili gruplara ayıracağız
ve kullanabileceğiniz kalıp cümleler çevireceksiniz.
Pekâlâ, Charlie Spring ve James McEwan'la başlıyoruz.
Sessiz.
-Çok romantik! -Kesin şunu! Sus Harry.
Bir sonraki ikili Nick Nelson ve Ben Hope.
-Nick'le olmak istemiyorum. -Zerre umurumda değil, mızmızlığı kes.
Bir sonraki grup Tara ve Darcy.
-"Ne kadar?" diyor. -Tabii ya, sağ ol.
-Bu doğru mu dersin? -Fransızca almıyorum ama kesin yanlış.
Ben de almıyorum. C'est la vie.
Millete laf atıp gülmenin sana eğlenceli geldiğini biliyorum
ama o insanların hisleri ne olacak?
-Empati duyguna ne oldu Harry? -Kes be kitap kurdu.
Benden şüphelenmeleri çok aptalca.
Sırf geyiz diye birbirimizden hoşlanacak değiliz.
-Gücenmece yok. -Gücenmedim.
Sence Isaac benden mi şüpheleniyor? Umarım öyle değildir.
Senin yapmadığını biliyor.
Peki.
-Isaac yapmadı, değil mi? -Hayır.
Darcy…
Paris toplantısını konuşabilir miyiz?
Tao'nun teklifini mi diyorsun? Felaketle sonuçlanacağını bilmeliydik.
-Ama bence bir öpüşseler sorun çözülecek. -Darcy, neyi kastettiğimi biliyorsun.
Hatırlasana, hani Truham'ın kapısındaydık…
Pek hatırlayamadım.
Boş ver, salla gitsin.
Şu ödevi yapalım.
Mutlu musun?
Ne?
Önce Charlie, sonra Imogen…
Charlie'yi ona sen söyledin, değil mi?
-Hayatımı mahvetmeye ant mı içtin? -İkisi de umurunda değildi ki.
Imogen'i popüler olmak için kullandın
ve Charlie'yi değil, onu kontrol edebilmeyi seviyordun.
Ya Charlie'yi geri istiyorsam?
Evet, adilik ettim ama benim de sorunlarım vardı.
Charlie kendimi bulma fırsatı tanımadan sen çıkıp onu elimden aldın.
Senden önce benden hoşlanıyordu.
En azından görünen yerlerini morartmıyordum.
Herkes bitirdi mi?
Bugün hava çok sıcak.
Merdivenleri yavaş yavaş çıkın ve bol bol sıvı almayı unutmayın.
Hadi.
Asansöre bilet almadık mı?
Hayır.
-Hadi Charlie! -Dur, bekle!
-Çık çık bitmiyor. -Devam, hadi.
-Herkesten önce çıkalım. -Biraz ara versek?
-Selam. -Selam.
Nasılsın?
-Korkma, tutuyorum. -Hayır!
Yüzüme bak.
-Ha gayret, az kaldı. -Hiç de bile, daha çok var.
Gel!
Geldik!
Hadi!
Darcy!
Hayır, böyle şeyler yapmıyoruz. Hadi, kalk bakalım.
Hadi.
Git de manzaraya bak.
-Darcy! -Bu muhteşem.
-Üç, iki, bir, Fransa! -Üç, iki, bir, Fransa!
-Bu gördüğüm en güzel manzara. -Anneme fotoğraf gönderelim.
Tamam.
Gülümse.
-Bayılacak. -Evet.
Nick, boynunu sen mi morarttın yoksa?
Bensem ne olmuş? Kıskandın mı?
-Ben gey değilim ki. -Çocukları rahat bırakın.
Hadi, sen kendi işine bak.
Harry bize arka mı çıktı?
Hadi!
-Sanırım evet. -Çok tuhaf.
Belki birlikte takılmasak daha iyi. Başkaları da senden şüphelenebilir.
Ama…
Zaten ben yaptım, biliyorsun, değil mi?
-Hatırlar gibiyim. -Öyle mi?
-Evet. -Güzel.
Diğerlerini bulalım.
CEVAPSIZ ARAMA BABA
Merhaba, şu anda telefona gelemiyorum…
-Çok tatlıymış. -Sen de alabilirsin, şurada satıyorlar.
Gerçekten bu kadar umutsuz musun?
Benden hoşlanıyorsa ve aramızda bir şeyler olsa bile
her zamanki gibi bunu da mahvedeceğim.
Bir şey mahvettiğin yok. Neyi mahvettin ki?
Sinemadaki buluşmayı. Resim ödevimi.
-Birden çok kez senin hayatını. -Nasıl?
Charlie…
Geçen sene ifşa olmanın sebebi benim.
Sen bize açıldıktan sonra Isaac'le konuşurken biri duydu.
Sonra durmak bilmeden sana sataşmaya başladılar.
Benden nefret etme diye söyleyemedim.
Ama senin suçun değilmiş ki.
Belli ki istemeden olmuş.
Tao, ortaokulun ilk gününden beri dostuz.
-Selam, ben Tao. -Ben de Charlie.
Süper. Radiohead sever misin?
-Evet. -Ben de.
Romeo ve Juliet'in 90'lar versiyonunu izledin mi?
En sevdiğim filmlerdendir. Radiohead şarkısıyla kapanıyor.
Her seferinde ağlıyorum.
Herkesten korkup çekiniyordum.
Ama seninle tanıştığım an ne komik ve harika olduğunu düşündüm.
O gün tanışıp arkadaş olmak istediğim tek kişiydin.
Kendime yüklenmeyeyim diye mi diyorsun?
Elle'le işler yürümese bile,
kimi zaman hataların da olsa sen sevilmeyi hak eden iyi bir insansın.
Nick için almamış mıydın?
Hayır.
-Boynumu sen morarttın sanacaklar. -Ne olmuş? Belki dedikoduları bitirir.
Hadi, daha Louvre'a gideceğiz.
Gideyim…
Dur, bekle.
Akşam beşe kadar vaktiniz var.
Kaybolan olursa bırakırız, müzeyle beraber içeri kilitlerler.
-Tamam mı? -Mona Lisa nerede?
Fotoğraf çekelim. Herkes poz versin.
Nasıl yani? Mona Lisa bu mu?
-Bu kadar mı yani? Bok gibiymiş. -Darcy, sanat bu!
-Öyle denmez. -Fotoğraf çekelim.
Hadi, Mona Lisa ifadenizi takının.
Çok şapşalsın!
Altın varaklı çerçevede muhteşem görünürdüm.
Çarpıcı, göz alıcı, harikulade.
-Hadi! -Beni bekle!
İşin sanat kısmından pek anlamıyorum ama bakmaktan keyif alıyorum.
Keyif almak için anlamana gerek yok.
Sanki romantik bir yanı var.
Evet.
-Aslında gerçek hayatta da öyle. -Nasıl?
Yani…
Sevdiğini bilmek için duygularını anlaman gerekmiyor.
Her zaman her şeyi çözmemiz şart değil.
Bazen sadece hissetmek de yeter.
-Ne oldu? -Gel.
-Gelsene! -Dur, nereye?
-Hiçbir fikrim yok. -Ben koşamam ki!
-Selam. -Selam.
-Neye bakıyorsun? -Resme bakıyordum.
Dur!
-Ne oldu? -Burada olmaya bayılıyorum.
Diğerlerine dönmeyelim mi?
Hayır.
Dur, koşturma!
Sanırım şuradayız çünkü o taraf…
Mona Lisa'yı çoktan gördük, şurada olmamız lazım.
Yani merdivenlerden çıkarsak Yunan heykellerine geleceğiz.
Söylesem iyi olur.
Eyfel Kulesi'ndeyken…
Hâlâ senden hoşlandığını söyledi. Barışma ihtimaliniz olduğunu düşünüyor.
Ama yok.
Evet.
Peki.
Gidelim mi?
Charlie?
-Hadi gidelim. -Hadi.
Hık demiş burnundan düşmüşüm.
Fiziğimiz aynı değil mi? Aynı dramatik duruş.
-Poz ver, görelim. -Tamam.
Annenden mesaj geldi.
-Peki… -Önemli bir şey değil.
Bir de bununla çekilelim.
-Niye beni ailenle hiç tanıştırmadın? -Bilmem ki.
Hadi.
Niye hep böyle yapıyorsun? Niye sorunlardan kaçıyorsun?
Bazen benden bir şeyler saklıyormuşsun gibi geliyor.
Ama saklamıyorum.
Ailenle tanıştırmadın, evine hiç davet etmedin.
"Seni seviyorum" dedim, karşılık vermedin.
Öylesine söylemiştin.
-"O anlamda değildi" dedin. -O anlamdaydı, biliyorsun.
Sevdiğimi biliyorsun.
Heykelleri bu kadar gerçekçi yapabilmek için…
O zamanlar ellerinde taştan başka bir şey yokmuş.
Bir de oyma aleti. Adı neydi?
-Keski. -Evet, keski.
Sadece keskiyle nasıl yapmışlar ki?
-Selam. -Selam.
Nick…
Charlie, neyin var?
-Charlie? -Ben…
Kendimi iyi hissetmiyorum.
-Bay Farouk'u çağırın! -Nick!
-Eyvah, Charlie… -Charlie!
Bu geziden hiç ümidim yoktu.
Ama çıktığım en iyi tatil oldu.
Gerçekten mi?
Burası o kadar güzel ki…
-Baktıkça resim çizesim geliyor. -Çizsene, sen çizerken izlemeyi seviyorum.
O kadar sinematik bir bina ki…
Louvre'da daha çok film çekilmeli.
Aklıma bir tek Da Vinci Şifresi geliyor
ama o korkunç filmi bir daha izlemem için birinin beni koltuğa bağlaması lazım…
Tanrım…
-Elle, dur. -Çok özür dilerim.
-Lütfen unutalım. -Elle!
Ne yapacağımı pek bilmiyorum.
Ben de.
Peki.
Anca bu kadar benzer.
Benzemiyor.
Önünde dur, göstereyim. Geç.
Aynı pozu yap.
-Ben poz vermem. -Verirsin, hadi.
Surat ifadesini de yap.
-Bay Farouk, Bay Ajayi! -Charlie bayıldı.
Ne oldu öyle?
Sen…
-Kendinden geçtin. -Neyse ki sevgilinin kollarına düştün.
-Sen iyi misin? -Evet ama…
-Çok utandım. -Buradalar!
Charlie, iyi misin?
-İyi olduğuna emin misin Charlie? -Evet, bugün pek yememiştim, ondan.
İstersen biraz otur ya da otobüste dinlen.
Al bakalım.
-Peki, bırakalım da dinlenin. -Tamam, sağ olun.
Charlie…
Pek yemek yemediğini fark ettim.
Genel anlamda.
Ama son zamanlarda sanki daha kötüye gidiyor gibi.
Sanki eskisinden de az yiyorsun.
Evet.
-Çok özür dilerim. -Hayır, yapma böyle.
Özür dilenecek bir şey yok.
Ama anlamak istiyorum.
Normal yemediğimi biliyorum.
Bazı günler iyi geçiyor ama bazı günler yediklerimi…
…kısıtlıyorum.
Geçen sene okulda işler çok kötüyken bunu çok sık yapardım.
Bazen kontrol edebildiğim tek şey bu gibi geliyor.
-Çok saçma, biliyorum. -Saçma değil.
Tam olarak anlayamasam da böyle hissettiğinde bilmek istiyorum.
Günün kötü geçiyorsa,
üzerindeki stresi biraz olsun azaltıp sana moral verebileceksem…
Ben sevgilinim Charlie.
Sen…
Benim için çok önemlisin.
Biraz kuru.
Tüm gün senin için taşıdığım kruvasanı yemeyecek misin?
-Evet. -Bu…
Bu o kadar…
Babam arıyor.
-Pardon, açmam lazım. -Baban mı?
Alo, baba?
Evet, iyiyim. Louvre'dayım.
Buluşacak mıyız?
Öyle mi?
Hayır, olur tabii.
Tamam, görüşürüz.
Hoşça kal.
Kusura bakma. Dedi ki…
-Ne oldu? -Fransızca konuşabiliyorsun.
-Hem de akıcı biçimde. -Sayılır.
Babam Fransız ve benimle sadece Fransızca konuşuyor.
Neyse, Paris'te yaşıyor, o yüzden…
Dur, yoksa Fransızca konuşmam hoşuna mı gitti?
Eh işte.
-Fena bir şey değil. -Charlie!
Mon amour.
-Hayır, çok kusunç! -Kusacakmış gibi değilsin.
-Hatta yüzün kızardı. -Hiç de bile!
-Öyle mi? Emin misin? -Çok gıcıksın, bırak!
Hayır! Burada böyle şeyler yasak!
Kaç!
-Nereye gidiyoruz? -Bu tarafa!
Hadi!
Babam bugün buluşmak istiyor.
Babandan hiç bahsetmemiştin.
Yani…
Buraya taşındığından beri hayatımın bir parçası sayılmaz.
Bel bağladığım biri değil
ama yine de babam.
Aslında sizi tanıştırmak istiyordum.
-Öyle mi? -Evet.
Gerçi ulaşmak zor, mesajlarıma pek cevap vermiyor.
Bundan sonra hayatımızda olanları birbirimize söylemeye söz verelim mi?
Anlaştık.
Peki ne zaman ve nasıl buluşacaksınız?
20 dakikaya bir kafede sözleştik.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ