ΜΠΑΜΠΑ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ;
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ. ΠΕΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ.
ΤΣΑΡΛΙ ΕΛΑ ΣΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΩΡΑ
Τι τρέχει;
Θεέ μου.
Αυτό είναι…
Εγώ το έκανα;
-Πιστεύεις πως θα το προσέξουν; -Ναι, όλοι θα το προσέξουν.
Ναι. Αλλά δεν θα ξέρουν ότι το έκανες εσύ.
Συγγνώμη. Δεν…
Δεν ήθελα να το κάνω, δεν ξέρω καν πώς το κάνεις.
Νικ, δεν πειράζει.
Μου…
Μου άρεσε πολύ.
Πάρα πολύ.
Τι κάνετε εκεί μέσα;
Πώς προέκυψε αυτή η μελανιά;
Θεέ μου!
Εσύ το έκανες! Δεν το πιστεύω!
Θα πούμε δυο λογάκια.
Γεια.
-Πάμε για πρωινό. -Θα έρθω σε λίγο.
Βοηθήστε με.
Σας παρακαλώ.
5. ΖΕΣΤΗ
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
-Κοίτα την πιπιλιά του. -Είναι αηδιαστική.
Κατηγορώ τον Νικ.
Το δέχομαι.
Δεν φταίει μόνο αυτός, κι εγώ ήμουν.
Δεν χρειάζομαι λεπτομέρειες.
Τσάρλι Σπρινγκ! Ποιος σου έκανε αυτήν την πιπιλιά;
Τι;
Δεν πήγε πολύ καλά.
Δεν πεινάς;
Όχι πολύ.
Θα τυλίξω ένα κρουασάν,
ώστε αν πεινάσεις αργότερα, να φας ένα σνακ.
Είσαι ο καλύτερος.
Έχει κάτι να κοκορεύεται. Πέρασε καλά.
Ισχύει πως σου το έκανε ο Τζέιμς Μακιούαν;
-Τι; -Είναι ο μόνος άλλος γκέι στην εκδρομή.
Ίσως αυτός από τη ρεσεψιόν του έκανε την πιπιλιά.
-Όχι, εκείνος στην γκαλερί. -Σταματήστε.
Δεν σας αφορά.
Δεν το έκανα εγώ!
Προφανώς, ξέρεις ότι δεν έκανα εγώ.
-Πω πω, κοίτα! -Χαίρομαι που είμαι στον Πύργο του Άιφελ.
-Θα είναι… -Ησυχία!
Όλοι διασκεδάζουμε στο Παρίσι,
αλλά ήρθε η στιγμή να σας θυμήσουμε γιατί ήρθατε εδώ.
Για να εξασκήσετε τα γαλλικά σας.
Λατρεύω τα γαλλικά.
Θα κάνετε ζευγάρια
και θα μεταφράζετε λεξιλόγιο για τον Πύργο του Άιφελ,
πριν ανεβείτε στην κορυφή.
Λοιπόν.
Ξεκινάμε με Τσάρλι Σπρινγκ
και Τζέιμς Μακιούαν.
Σιωπή.
-Ραντεβουδάκι! -Σταμάτα!
Σκάσε, Χάρι.
Επόμενοι είναι
ο Νικ Νέλσον και ο Μπεν Χόουπ.
Κύριε, δεν θέλω με τον Νικ.
Δεν δίνω δεκάρα. Ωρίμασε.
Εντάξει, επόμενες είναι η Τάρα και η Ντάρσι.
-Σημαίνει, "Πόσο κοστίζει;". -Σωστά, ευχαριστώ.
Λες να είναι σωστό;
-Δεν κάνω γαλλικά, αλλά είναι λάθος. -Καλά. Ούτε εγώ κάνω γαλλικά.
Ξέρω ότι είναι αστείο να κοροϊδεύεις τους άλλους,
αλλά σκέφτεσαι ποτέ πώς νιώθουν;
Χάρι, πού είναι η ενσυναίσθησή σου;
Άσε μας, βιβλιοφάγε.
Χαζό να λένε όλοι πως ήμουν εγώ.
Επειδή είμαστε κι οι δύο γκέι, πρέπει να σε θέλω;
-Χωρίς παρεξήγηση. -Καμία.
Λες ο Άιζακ να νομίζει ότι ήμουν εγώ; Δεν θέλω να το νομίζει.
Ξέρει ότι δεν ήσουν εσύ.
Εντάξει.
Δεν ήταν αυτός, έτσι;
Όχι.
Ντάρσι, θέλω να μιλήσουμε γι' αυτό που έγινε πριν το ταξίδι.
Για την πρόταση του Τάο;
Έπρεπε να φανταστούμε ότι θα ήταν καταστροφή.
Αλλά ακόμα νιώθω ότι αν φιληθούν, θα το βρουν.
Ντάρσι, ξέρεις ότι δεν εννοούσα αυτό.
Θυμάσαι όταν πηγαίναμε στο Τρούχαμ;
Όχι, δεν θα το 'λεγα.
Βασικά, άσε. Δεν πειράζει.
Ας συνεχίσουμε την εργασία.
Είσαι χαρούμενος;
Τι;
Πρώτα ο Τσάρλι, τώρα η Ίμοτζεν.
Εσύ της είπες για μένα και τον Τσάρλι;
-Έχεις στόχο να μου καταστρέψεις την ζωή; -Ποτέ δεν νοιάστηκες για αυτούς.
Χρησιμοποίησες την Ίμοτζεν για δημοτικότητα.
Και δεν σου άρεσε ο Τσάρλι. Ήθελες απλώς να τον ελέγχεις.
Κι αν πω ότι θέλω πίσω τον Τσάρλι;
Ήμουν μαλάκας τότε, δεν είχα ξεκαθαρίσει τα δικά μου.
Ο Τσάρλι δεν μου έδωσε την ευκαιρία να το κάνω και μετά ήρθες και τον έκλεψες.
Με ήθελε πολύ πριν κολλήσει με σένα.
Τουλάχιστον, εγώ δεν του έκανα πιπιλιές.
Λοιπόν, τελειώσατε όλοι;
Έχει πολλή ζέστη σήμερα,
οπότε πάτε με το μαλακό στις σκάλες και να πίνετε πολύ νερό.
Πάμε, λοιπόν.
Δεν θα πάμε με το ασανσέρ;
Όχι.
-Άντε, Τσάρλι. -Πιο αργά!
-Έχει άπειρες σκάλες. -Πάμε τώρα.
-Πρέπει να φτάσουμε πρώτοι. -Να κάνω διάλειμμα;
-Γεια. -Γεια.
Πώς είσαι;
-Όλα καλά, σε κρατάω. -Όχι!
Κοίτα με.
-Έλα, τελευταία σκαλιά. -Όχι, έχουμε πολλά ακόμα!
Έλα!
Τα καταφέραμε!
Θεέ μου!
Απίστευτο.
Δείτε! Πάμε!
Ντάρσι!
Δεν θέλω τέτοια.
Έλα, σήκω.
Έλα.
Απόλαυσε τη θέα.
-Ντάρσι! -Είναι υπέροχα.
Τρία, δύο, ένα, Γαλλία!
-Είναι η πιο όμορφη θέα. -Να βγάλουμε σέλφι για τη μαμά μου.
Εντάξει.
Χαμογέλα.
-Θα ξετρελαθεί. -Ναι.
Νικ! Μήπως έκανες εσύ την πιπιλιά;
Κι αν ήταν;
Ζηλεύεις;
Δεν είμαι γκέι.
Αφήστε τους, παιδιά. Πάμε.
Έλα. Έχεις δικά σου προβλήματα.
Ο Χάρι μας υπερασπίστηκε;
Έλα!
Έτσι νομίζω.
Περίεργο.
Καλύτερα να μην κυκλοφορούμε μαζί.
Πολλοί ίσως νομίζουν ότι εσύ μου έκανες…
Ξέρεις…
Ξέρεις ότι το έκανα εγώ, έτσι;
-Θυμάμαι ότι ήσουν εκεί. -Ναι;
-Ναι. -Καλώς.
Πάμε στα παιδιά.
ΜΠΑΜΠΑΣ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ ΚΛΗΣΗ
Χαριτωμένο.
Μπορείς να πάρεις ένα. Τα πουλάνε εκεί πέρα.
Δεν πιστεύεις ότι θα γίνει κάτι;
Ακόμα κι αν με θέλει, ακόμα κι αν γινόταν κάτι,
πάλι θα το κατέστρεφα, όπως πάντα.
Δεν ισχύει. Πες μου κάτι που έχεις καταστρέψει.
Το ραντεβού;
Τις εργασίες μου.
-Την ζωή σου, επανειλημμένα. -Πώς;
Τσάρλι,
εγώ φταίω που μαθεύτηκε ότι είσαι γκέι.
Αφού μας το είπες, το συζητούσα με τον Άιζακ και κάποιος άκουσε
και ξαφνικά άρχισαν να σε τραμπουκίζουν κάθε μέρα.
Δεν ήθελα να το πω για να μην με μισήσεις.
Ξέρεις ότι δεν φταις εσύ, έτσι;
Προφανώς ήταν ατύχημα.
Τάο, είμαστε φίλοι από την πρώτη μέρα του γυμνασίου.
Γεια. Είμαι ο Τάο.
-Τσάρλι. -Ωραία.
-Ακούς Radiohead; -Ναι.
Κι εγώ. Έχεις δει την ταινία Ρωμαίος και Ιουλιέτα του '90;
Είναι από τις αγαπημένες μου. Έχει ένα τραγούδι των Radiohead.
Με κάνει να κλαίω κάθε φορά.
Ντρεπόμουν και φοβόμουν τους πάντες.
Αλλά αμέσως σκέφτηκα πόσο κουλ, αστείος κι ευγενικός ήσουν.
Ήσουν ο μόνος που γνώρισα εκείνη τη μέρα και ήθελα για φίλο μου.
Το λες απλώς για να νιώσω καλύτερα;
Ακόμα κι αν δεν βγει με σένα και την Ελ, ακόμα κι αν κάνεις μερικά λάθη,
είσαι καλός άνθρωπος και αξίζεις αγάπη.
Δεν είναι για τον Νικ;
ΤΣΑΡΛΙ ΚΑΙ ΤΑΟ
Όχι.
Θα νομίζουν ότι εσύ έκανες την πιπιλιά.
Ίσως έτσι ξεφύγουμε από τις φήμες.
Παιδιά, ελάτε. Πάμε στο Λούβρο.
Πάω…
Περίμενε.
Είσαι καλά;
Έχετε μέχρι τις πέντε.
Κι αν χαθεί κανείς, θα σας κλειδώσουν εδώ.
-Εντάξει; -Πού είναι η Μόνα Λίζα;
Παιδιά, πρέπει να βγάλουμε σέλφι. Ποζάρετε.
Περίμενε! Αυτή είναι η Μόνα Λίζα;
Αυτό είναι; Είναι χάλια!
Τι; Ντάρσι, είναι τέχνη!
-Μην το λες αυτό. -Φωτογραφία!
Γρήγορα! Πάρε έκφραση Μόνα.
Ανόητη!
Πιστεύω ότι θα έδειχνα τέλεια σε χρυσή κορνίζα.
Λαμπερή και εκθαμβωτική.
Θα με ενοχλούσε αν πόζαρα για πίνακα
και ζωγράφιζαν το πίσω μέρος μου.
Έλα!
Περίμενέ με!
Δεν καταλαβαίνω την τέχνη, αλλά είναι ωραίο να το βλέπεις.
Δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις για να το απολαύσεις.
Αυτό είναι κάπως ρομαντικό.
Ναι.
-Μάλλον ισχύει και στην αληθινή ζωή. -Τι;
Το ότι…
δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις γιατί σου αρέσει κάτι.
Δεν χρειάζεται να τα έχεις ξεδιαλύνει όλα.
Μπορείς απλώς…
να νιώσεις.
-Τι; -Έλα.
-Έλα! -Περίμενε, πού πάμε;
Δεν ξέρω.
Δεν μπορώ να τρέξω!
Γεια.
-Γεια. -Τι κοιτάς;
Έναν πίνακα.
Περίμενε.
Τι;
Μ' αρέσει που είμαι εδώ.
Δεν θες να πάμε στους άλλους;
Όχι.
Πας πολύ γρήγορα!
Νομίζω ότι είμαστε εδώ, γιατί εκεί…
Ήδη περάσαμε τη Μόνα Λίζα, οπότε είμαστε εδώ, έτσι;
Επομένως, αν ανέβουμε τις σκάλες, θα δούμε τα ελληνικά αγάλματα.
Πρέπει να σου πω ότι όταν ήμασταν στον Πύργο του Άιφελ,
μου είπε ότι σε θέλει ακόμα.
Πιστεύει ότι έχει ακόμα πιθανότητες να είστε μαζί.
Δεν έχει.
Ναι.
Εντάξει.
Πάμε;
Τσάρλι;
-Ελάτε, παιδιά. -Έλα.
Νομίζω ότι μου μοιάζει.
Δεν έχουμε ίδια σωματική διάπλαση; Το ίδιο δράμα;
-Κάνε την πόζα. -Εντάξει.
Η μαμά σου έστειλε μήνυμα.
Μάλιστα.
Δεν είναι τίποτα. Ας βγάλουμε φωτογραφίες.
Πώς και δεν γνώρισα τους γονείς σου;
Δεν ξέρω. Έλα.
Γιατί το κάνεις πάντα αυτό; Γιατί αποφεύγεις το θέμα;
Μερικές φορές νιώθω πως μου κρύβεις πράγματα.
Δεν το κάνω.
Δεν έχω γνωρίσει τους γονείς σου, δεν έχω έρθει στο σπίτι σου
και δεν ήθελες καν να μου πεις "Σ 'αγαπώ".
Ήταν ένα απλό "Σ 'αγαπώ".
-Είπες ότι δεν το εννοούσες έτσι. -Ξέρεις ότι το εννοούσα.
Ξες ότι το εννοώ.
Πώς κάνουν τα αγάλματα με τόση ακρίβεια.
Παλιά, είχαν μόνο πέτρα.
Και ένα εργαλείο για σκάλισμα.
-Σαν σμίλη. -Σμίλη, ναι.
Αλλά πώς το έκαναν μόνο με μια σμίλη;
-Γεια. -Γεια.
Ναι, δεν φοβούνται.
-Ακριβώς. -Νικ.
Τσάρλι, τι τρέχει;
Δεν νιώθω καλά.
-Καλέστε τον κο Φαρούκ! -Νικ!
-Θεέ μου. -Τσάρλι;
Τσάρλι.
Νόμιζα ότι θα ήταν απαίσιο ταξίδι.
Αλλά είναι οι αγαπημένες μου διακοπές.
Αλήθεια;
Είναι τόσο όμορφα εδώ.
Με εμπνέει να ζωγραφίσω.
Θα έπρεπε.
Μ' αρέσει να σε βλέπω.
Το κτίριο είναι τόσο…
κινηματογραφικό.
Να γυρίσουν κι άλλες ταινίες στο Λούβρο.
Ξέρω μόνο τον Κώδικα Ντα Βίντσι,
και θα έπρεπε να με δέσεις σε μια καρέκλα
αν ήθελες να ξαναδώ αυτό το τερατώδες…
Θεέ μου.
-Ελ, περίμενε. -Λυπάμαι.
-Ας το ξεχάσουμε. -Ελ!
Δεν ξέρω πώς να το κάνω.
Ούτε εγώ.
Εντάξει.
Αυτό είναι παράξενο.
Δεν το βλέπω.
Στάσου μπροστά του. Θα σου δείξω.
Και κάνε την πόζα.
-Δεν κάνω πόζες. -Ναι, κάνεις. Πήγαινε.
Τώρα πάρε την έκφραση.
-Κύριε! -Ο Τσάρλι λιποθύμησε.
Τι συνέβη;
Απλώς…
Λιποθύμησες.
Έπεσες πάνω στο αγόρι σου, όλα καλά.
Είσαι καλά;
Ναι, απλώς…
ντρέπομαι πολύ.
Τον βρήκαμε.
Τσάρλι, είσαι καλά;
Σίγουρα νιώθεις καλά, Τσάρλι;
Ναι, δεν έφαγα πολύ σήμερα.
Αν θέλεις να καθίσεις ή να ξεκουραστείς στο λεωφορείο, δεν πειράζει.
Ορίστε.
Θα σε αφήσουμε να χαλαρώσεις λίγο.
Ναι. Ευχαριστώ.
Τσάρλι.
Παρατήρησα ότι δεν τρως πολύ.
Γενικά.
Ή…
Δεν ξέρω. Νιώθω ότι χειροτερεύει τελευταία;
Νιώθω ότι τρως λιγότερο απ' όσο πριν.
Ναι.
-Λυπάμαι. Ειλικρινά. -Όχι!
Μην απολογείσαι για τίποτα.
Θέλω απλώς να καταλάβω.
Ξέρω ότι δεν τρώω κανονικά.
Κάποιες μέρες είμαι καλά, μα άλλες νιώθω ότι πρέπει να…
το ελέγξω.
Το έκανα πολύ πέρυσι. Όταν όλα στο σχολείο ήταν χάλια.
Ίσως είναι το μόνο που μπορώ να ελέγξω στη ζωή μου.
-Δεν βγάζει νόημα. -Κι όμως.
Ίσως δεν το κατανοώ απόλυτα, αλλά…
θέλω να ξέρω αν νιώθεις έτσι.
Αν έχεις μια κακή μέρα ή…
αν μπορώ να κάνω κάτι για να αγχώνεσαι λιγότερο.
Να σε ανεβάζω.
Είμαι το αγόρι σου, Τσάρλι.
Και…
νοιάζομαι πολύ για σένα.
Είναι λίγο ξερό.
Απορρίπτεις το κρουασάν που κουβαλάω όλη μέρα για σένα;
-Ναι. -Αυτό…
Είναι τόσο…
ο μπαμπάς μου.
Συγγνώμη, πάω…
Ο μπαμπάς σου;
Εμπρός; Μπαμπά;
Ναι, καλά είμαι. Είμαι στο Λούβρο.
Θα βρεθούμε;
Αλήθεια;
Όχι, μπορώ.
Εντάξει. Τα λέμε σύντομα.
Αντίο.
Συγγνώμη γι' αυτό. Είπε…
Τι;
Μιλάς γαλλικά.
Άπταιστα.
Περίπου.
Ο μπαμπάς είναι Γάλλος και μου μιλάει μόνο γαλλικά.
Ζει στο Παρίσι, οπότε προσπαθώ να…
Περίμενε, σου αρέσει το ότι μιλάω γαλλικά;
Καλό είναι.
-Ωραίο. -Τσάρλι!
Mon amour;
-Θεέ μου, άβολο. -Δεν φάνηκε να νιώθεις άβολα.
-Φάνηκε να κοκκινίζεις. -Όχι!
-Ναι. Σίγουρα; -Άσε με ήσυχο, ηλίθιε!
Όχι, δεν κάνουμε τέτοια εδώ.
Τρέχα.
-Πού πάμε; -Από εδώ!
Έλα!
Ο μπαμπάς μου θέλει να συναντηθούμε σήμερα.
Δεν τον έχεις αναφέρει ποτέ.
Βασικά…
δεν είναι πια μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, αφού μένει εδώ και…
δεν είναι ο πιο αξιόπιστος.
Παραμένει ο μπαμπάς μου…
Είχα την ιδέα
να σας συστήσω.
Ναι;
Ναι.
Είναι δύσκολο να επικοινωνούμε όταν δεν απαντάει στα μηνύματα.
Υπόσχεσαι ότι θα μοιραζόμαστε ό,τι μας συμβαίνει;
Έγινε.
Πότε θα τον συναντήσεις; Και πώς;
Σε μια καφετέρια, σε 20 λεπτά.
Υποτιτλισμός: Σοφία Καϊμάκη