POTWÓR Z GYEONGSEONGU 2
Byłem wyjątkowym dzieckiem.
Wolno zabijać.
Ale lepiej nie dać się złapać.
Dlaczego?
Dobry syn tylko potakuje.
Niegrzecznie pytać „dlaczego”.
Seung-jo.
Tak.
Matko.
Zależało mi tylko na jej pochwałach.
Chciałem jedynie, by mnie pocieszyła.
Choć raz.
Nie sposób stwierdzić, czemu może się przeobrazić tylko częściowo,
ale możemy sformułować hipotezę.
Jaką konkretnie?
Że, w przeciwieństwie do innych okazów,
Seung-jo odziedziczył najin po biologicznej matce.
Czyli po Akiko?
Rozwinąwszy się w organizmie matki,
najin przystosował się bardziej aktywnie, gdy wniknął do organizmu dziecka.
Tak jak Seishin…
nagle zmobilizowała się, by zapewnić ochronę córce.
Czyli instynkt macierzyński Akiko współistnieje w jego mózgu?
Być może.
Interesujące.
Wtedy uświadomiłem sobie…
że nie jestem wyjątkowym człowiekiem,
tylko wyjątkowym…
okazem.
Twoje spotkanie z panem Jangiem było udane?
Tak.
Udało się.
Mam nadzieję, że się spiszesz i przyczynisz do
realizacji kolejnego etapu planu.
Seung-jo.
Wyspałaś się?
Jak twoja rana?
O co chodzi?
Bardzo boli?
Jeśli to sen,
to nie chcę się obudzić.
Tęskniłam za tobą.
Tęskniłam tak bardzo, że nie wyrażę tego, choćbym powtarzała to
w nieskończoność.
Gdzie numer 71?
Wciąż go szukamy.
To twoja sprawka?
Co ci strzeliło do głowy?
Oswobodzenie.
Wolność.
Nie oszukuj się. To nie wolność, tylko zamęt i chaos.
Możliwe,
ale to o wiele ciekawsze, niż to, co planujesz.
Jak to?
Wiem…
do czego dążysz.
Jestem głodny.
Sporo wypił, skoro jest w takim stanie.
Przepraszam pana?
Głodny…
Coś się stało.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY ŻYCIEM A ŚMIERCIĄ
ODCINEK 6 PRZYNĘTA
Umieściłeś pana Janga na liście poszukiwanych?
Niezupełnie… Kierujesz zespołem, który prowadzi tę sprawę. To musiałeś być ty.
A co miałem zrobić?
Morderstw przybywało, a Jang Ho-jae zostawiał ślady na miejscach zbrodni.
Twoja rodzina wiele zawdzięcza właścicielowi
Domu Złotego Skarbca, od czasu twoich dziadków.
Jak śmiałeś wpisać pana Janga na listę poszukiwanych?
Nie trać czasu, szukając nie tego, co trzeba.
Lepiej poszukaj mojego Jong-hyeoka.
Co?
Mój biedny wnuczek… zaginął.
Jak to?
Pojechał na szkolenie firmowe.
Nagle przesłał 10 milionów wonów i przestał odbierać telefon.
Dzwoniłam do jego miejsca pracy. Twierdzą, że nie było żadnego szkolenia.
Co to za firma?
Jeonseung Biotech.
SEONG JUN-MO BADACZ W JEONSEUNG BIOTECH
OH KI-HOON OCHRONIARZ W JEONSEUNG BIOTECH
AHN JONG-HYEOK OD MIESIĄCA PRACOWNIK JEONSEUNG BIOTECH
Czyli wspólny mianownik stanowi
Jeonseung Biotech?
Mam to zbadać? Nie strasz ludzi!
Odzywaj się, jak wchodzisz do pokoju.
Spotkał się pan z babcią z wczoraj?
Skąd się znacie? Z Jangiem Ho-jae też jest blisko.
Inspektorze Park, zjedzmy coś.
Zamówić coś z baru?
Co chcesz? Szczerze mówiąc, od początku mnie to dziwiło.
Jang Ho-jae jest kompetentny, ale żeby zlecić mu szukanie dowodów,
jakby nigdy nic?
I kazać mi go śledzić?
Spędził pan noc przy łóżku Kwona na OIOM-ie. Nie jesteś głodna?
Znacie się od dawna, prawda?
To zamówię tylko dla siebie.
Yuh Myung-jun, Wydział Zabójstw.
Co?!
Kapitanie?
Na peronie metra w Seulu doszło do makabrycznej
zbrodni. Trzy osoby zginęły,
jedna trafiła do szpitala
w stanie krytycznym.
Służby otrzymały zgłoszenie około 5.00 rano…
Sprawca brutalnie zaatakował 50-letniego pracownika metra. Znam go.
Eksperymentowano na nim w podziemiach Jeonseung Biotech.
To prawda? Tak.
Uciekł stamtąd rano.
To moja wina.
Ja go wypuściłem.
Czemu to zrobiłeś?
Żeby im pokazać.
Ludzie nie uwierzą, dopóki nie zobaczą czegoś na własne oczy.
Wiara w narodzie bardzo osłabła.
Zginęły 3 osoby. Ofiar mogło być więcej.
Jasne?
Co masz na myśli?
Jak to, ofiar mogło być więcej?
Nie znam szczegółów.
Wiem tylko, że pani Maeda
planuje coś groźnego.
SPRAWCA ZAATAKOWAŁ PRACOWNIKA METRA
KOSZMAR W METRZE
Jak bardzo?
Znasz ją lepiej niż ja.
Jakikolwiek ma plan, doprowadzi go do końca.
Zapewne.
Ta sytuacja to część jej planu?
By pojmać nas dwoje, wykorzystując go jako przynętę?
Naprawdę mnie nie lubisz, co? Nie ufam ci.
Nie pamiętasz, kto cię stamtąd wyprowadził?
Pamiętam też, kto mnie dźgnął i porwał.
Ale siłacz! Dziesięciu chłopa nie mogło go poskromić. Krzepki jak byk!
Nie było rady, oberwał paralizatorem.
Dopiero to go spacyfikowało.
Proszę spojrzeć. To ma być człowiek?
Jong-hyeok.
Spójrz na mnie, Ahn Jong-hyeok.
Co z tobą?
Kapitanie!
W porządku, szefie?
Przyniosę apteczkę.
Znacie się?
FIRMA BUGANG
Halo?
Kapitanie, to ja.
Co się z tobą stało?
Spokojnie, żyję.
Znów korzystasz z tego numeru? Tak.
Wróciłem.
Aha.
W porządku.
Wprowadzi mnie pan w sytuację?
To Jong-hyeok.
Wnuczek Anteny Sinseol-dong.
On był sprawcą.
Niedawno zatrudnił się w firmie…
Wiem.
Jeonseung Bio.
Co ty wyprawiasz, do diabła?
Nie umiesz zapanować nawet nad jednym okazem.
Prasa ma używanie przez twoją niekompetencję!
Sądzę, że to sprawka Seung-jo. Czemu miałby to zrobić?
To chyba pytanie do pani Maedy.
Twierdzisz, że ona to wymyśliła?
JEONSEUNG BIOTECH
Ostrzegałem cię, przyjacielu…
Mówiłem, że nie popieram jej posunięć, odkąd ściągnęła z powrotem
Janga Tae-sanga.
Nie wiem, co strzeliło do głowy pani Maedzie,
że wydała ten rozkaz, ale naraziła w ten sposób całą firmę.
Rozumiesz?
Owszem, poprzedni prezes umieścił
mi najin w głowie, bym chronił firmę i oddał się całkowicie
osiąganiu rzeczy wielkich. Zgadza się.
Jeśli ten skandal narazi Jeonseung,
bezlitośnie wyeliminuję każde zagrożenie, czy będzie nim Jang Tae-sang,
twój brak kompetencji,
czy autorytarne decyzje pani Maedy.
Nie zapominaj o tym.
Najpierw
załatw tę sprawę. Sprowadź numer 71 z powrotem.
Potem rozmówimy się z panią Maedą.
Zadowolony?
Co robisz?
Zamierzałeś pójść sam?
Owszem.
Gdzie się wybierasz, tak pokiereszowana? Jeszcze nie wydobrzałaś.
Widzisz?
Mogę ci towarzyszyć.
Jestem na nie. Panie Jang.
Nie chcę już patrzeć,
jak odnosisz rany, Chae-ok.
Nie chcę patrzeć, jak się narażasz, ani narażać cię i potem tego żałować.
Dość tego.
Mamy XXI wiek.
Chyba nie wyskoczysz ze staroświeckim tekstem o chronieniu mnie?
Właśnie, że tak.
Może nie widać, ale mam ponad 100 lat.
Mam staroświeckie poglądy i sądzę, że mężczyzna powinien chronić kobietę.
Uważam, że walczę lepiej niż ty.
I tak się nie zgadzam.
Poza tym…
Nie mogę umrzeć.
Ja…
chcę żyć jako twoja kobieta,
a nie ktoś, kto wymaga twojej ochrony.
Dlatego
trzymajmy się razem.
Dobrze?
Ten uśmiech to nieczysta zagrywka…
Uśmiechniesz się jeszcze raz?
Tak?
Gdzie? Kto?
Jeonseung Biotech. Przedstawiciele firmy.
Odbiło ci? Dokąd idziesz?!
Do niego. Po kiego grzyba?
Znam go.
Co z tego?
Co zdziałasz z gościem, który został aresztowany?
Wiem, że Jeonseung nie pozwoli go więzić.
Zainterweniują na jeden z dwóch możliwych sposobów.
Zabiorą go z powrotem lub zabiją.
Muszę działać, nim go to spotka. Nie masz dość?
Przez całe życie robisz to samo.
Walczysz z nimi, dostajesz manto i ledwo uchodzisz z życiem.
A mimo to wciąż się stawiasz?
Jak można?
Odpuść wreszcie!
Seung-jo… Daj nogę!
Jedź, gdzie chcesz z tą kobietą i żyj po swojemu.
Chcę żyć po swojemu.
Szczęśliwie, z nią. Ale…
nie chcę uciekać.
Nie znajdę szczęścia,
uciekając, przyjacielu.
Kto mówi?
Noh Ji-su.
Jeonseung Biotech przysłał ludzi.
Chcą zabrać sprawcę.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem.
Zjawił się pan znikąd i oczekuje, że wydamy sprawcę?
Ten człowiek jest zarażony.
Co?
Poinformowano mnie, że Wydział Zabójstw komendy
w Jongno pytał o ten azot?
Owszem.
Nikt nam nie odpowiedział. To przenośny pojemnik z gazem,
używany do pacyfikowania agresywnych zarażonych.
Nasz wynalazek.
Zarażeni przejawiają silną agresję.
Agencja Zapobiegania Chorobom wystosowała oficjalną notę
a szefostwo policji wyraziło zgodę na stosowanie kanistrów.
Proszę wydać zarażonego. Za kogo nas uważacie?
To podejrzany w sprawie serii zabójstw. W ciągu dwóch miesięcy mieliśmy 6 ofiar.
Nawet dziś
w jednym miejscu zginęły 3 osoby. A pan przychodzi tu
z jakimś pismem i chce zabrać brutalnego przestępcę?
Śledztwo nie stanowi priorytetu. Najważniejsze są bezpieczeństwo
i życie ludzi.
Jeśli choroba rozprzestrzeni się w niekontrolowany sposób,
weźmie pan za to odpowiedzialność, kapitanie Yuh?
Działają szybciej, niż zakładałem.
Spóźniłeś się.
Komenda jest 10 minut stąd. Zdążę.
Co z tego?
Co zrobisz, gdy tam dotrzesz?
To, co robię najlepiej.
Będę siać zamęt.
Jestem gotowa. Chodźmy.
Ja też.
Jadę z wami.
Nie przesadzasz z prędkością?
Ograniczenie do 50-ciu, nie widzisz? Widzę.
Ale nie zwracam uwagi.
Sprawdziłeś?
Tak. KDCA potwierdziła jego słowa.
Ponoć w całym kraju są osoby, które mają podobne objawy.
Sprawa jest tajna, stąd wzmożone środki bezpieczeństwa.
Ustaliłem, że Jeonseung Biotech bada przyczyny infekcji.
Kapitanie, czemu zakrywają kamery?
Szlag.
Wypuścić azot?
Nie trzeba, po prostu otwórz.
JEONSEUNG BIOTECH
KAPITAN
Tak, kapitanie?
Gdzie jesteś?
Pytam, gdzie jesteś!
Jadę za przedstawicielami Jeonseung Bio.
Co?
Przepraszam. Sprawcę ujęto, a śledztwo zostało zamknięte.
Ale coś mi tu nie gra.
Wiem, że ma pan do mnie zastrzeżenia,
ale tym razem zdam się na intuicję i sprawdzę to.
Przykro mi, szefie.
Wreszcie wzięłaś się do roboty.
Nie zgub ich.
Informuj o postępach.
Tak jest. Zdobędę dowody.
Świetnie. Jesteśmy w kontakcie.
Tu trafił mój Jong-hyeok, prawda?
Mogę się z nim zobaczyć?
Tak, ale nie teraz.
To nie on. On tego nie zrobił. Mój wnuczek nie z tych.
Przecież wiesz, kapitanie. No tak…
Śledzą nas dwa auta i motocykl.
Gaz do dechy.
Jak bardzo…
lubisz Tae-sanga?
Czemu miałabym ci mówić?
Bo ja też go lubię.
Wiem o jego niefortunnej relacji z panią Maedą.
Wiedziałem, czemu
był tak wściekły na Jeonseung Biotech.
Więc gdy rok temu oznajmił, że zamierza zlikwidować
podziemne laboratoria,
nie wahałem się ani chwili.
Obiecałem, że go wesprę.
Wtedy
naprawdę sądziłem, że mogę dla niego umrzeć.
Ale…
tak się nie stało.
Tamtego feralnego dnia…
nie byłem w stanie się wydostać.
Powtórz to.
Mógłbyś umrzeć dla pana Janga?
Dobrze słyszałam?
Zwrócił na mnie uwagę. Powiedział mi, że…
mogę być sobą.
Pomógł mi zrozumieć, że jestem człowiekiem.
Dzięki niemu
życie nie przysparzało mi cierpienia.
Ja również
cię dostrzegłam.
Uznałam za syna, choć urodziła cię zwykła kurtyzana.
Dałam ci swoje nazwisko, choć mi to odradzano.
A mimo to
mnie zdradziłeś?
Wybacz, matko.
Pozwól mi odejść.
Podnieś głowę.
Podnieś głowę!
Już.
Najin zaśnie na 24 godziny.
Nie będzie cię chronił w żadnej sytuacji.
Raniony nożem, będziesz krwawić, a rana się nie zasklepi.
Postrzelony, umrzesz z otwartą raną.
Nie wydobrzejesz.
Nie odzyskasz sił.
Możesz wyjść, jeśli chcesz.
Mam nadzieję, że zrozumiesz,
jak słabe jest ludzkie ciało…
i jak niewiele znaczą dobra wola i przyzwoitość ludzi w obliczu śmierci.
Wybierz sam.
Zostawię otwarte drzwi.
Prawdę mówiąc, byłem tam rok temu.
Ale nie mogłem przyjść z pomocą.
Bałem się…
że umrę.
Strach
to nie powód do wstydu.
Jedni boją się umrzeć,
inni boją się żyć.
Każdy z nas ma swoje lęki.
Poza tym, pan Jang, nigdy cię o to nie pytał.
To znaczy, że rozumie.
Nie musisz przepraszać.
Przez najbliższe 24 godziny
najin będzie uśpiony.
Od tej pory, czy zostaniesz raniona nożem,
czy postrzelona,
umrzesz.
Odbiło ci?
Mówiłem.
Bałem się…
że umrę.
Znów się spotykamy.
Na to wygląda.
Minął rok?
Mam cię serdecznie dość.
Moją jedyną zaletą jest upór.
Spotkałeś kobietę, na którą tyle czekałeś, mogłeś zostać przy niej. Co tu robisz?
Bez obaw.
Zrobię swoje i wrócę do niej.
Wciąż ufasz Seung-jo?
Tak.
Ufam mu.
Biedna dziewczyna.
Martw się o siebie.
Zwabili Tae-sanga, a Seung-jo jest z Chae-ok.
Kotku?
Kotku.
Czy po operacji znów będę mogła grać na wiolonczeli?
Oczywiście.
Nawet lepiej niż przed wypadkiem.
Kiedy mogę otrzymać przeszczep?
Jestem na etapie wybierania najodpowiedniejszego.
Po trzech miesiącach zaczyna przyswajać większości mechanizmów,
więc nie powinien wyrządzić szkód w organizmie osoby, której go wszczepimy.
Jest skuteczniejszy, niż na etapie larwy? Nikt jeszcze nie umarł
po wszczepieniu dorosłego najinu.
Wybierzmy tego.
Wszczepimy mu go za 3 miesiące.
Już za trzy miesiące
znów będziesz mogła chodzić.
Smacznego.