POTWÓR Z GYEONGSEONGU
Byłem wyjątkowym dzieckiem.
Można zabijać,
ale nie należy dać się złapać.
Dlaczego?
Grzeczny syn zawsze odpowiada: „Tak jest”.
Niegrzecznie jest odburkiwać i pytać dlaczego.
Seung-jo.
Tak jest,
matko.
Pragnąłem tylko aprobaty matki.
Chciałem być pocieszany.
Choćby jeden jedyny raz.
Nie ustalono, dlaczego tylko on może dokonać częściowej przemiany,
ale sformułowaliśmy pewną hipotezę.
Zatem jaką?
W przeciwieństwie do innych okazów
Seung-jo odziedziczył najina po biologicznej matce.
Akiko, tak?
Domniemywamy, że najin –
dzięki doświadczeniom z ciała matki –
był lepiej przystosowany, gdy wniknął w ciało dziecka.
Jak Seishin…
która nagle aktywowała swoje ciało, aby ochronić córkę.
Czy to oznacza,
że instynkt macierzyński Akiko przetrwał w głowie tego chłopca?
To sensowna hipoteza.
Jakże intrygujące.
Wtedy pojąłem,
że nie jestem wyjątkową osobą,
tylko wyjątkowym…
okazem.
Czy spotkanie z panem Jangiem było udane?
Tak jest.
Było udane.
Oczekuję, że kolejny plan też przyniesie spodziewane rezultaty.
Seung-jo.
Wyspałaś się?
Jak rana?
Co się stało? Nadal boli?
Jeśli to sen…
nie chcę się z niego obudzić.
„Tęskniłam za tobą”.
Ciągłe powtarzanie tych słów nie wyciszyło mojej potrzeby bycia z tobą.
Strasznie się za tobą stęskniłam.
Co się stało? Gdzie jest numer 71?
Wciąż ani śladu.
To byłeś ty, prawda?
Coś ty zrobił?
Uwolniłem go.
Dałem mu wolność.
Nie oszukuj się. To żadna wolność, tylko zamęt i chaos.
Cokolwiek to jest…
dużo większa to frajda niż twoje plany.
O czym ty mówisz?
Wiem…
co chcesz zrobić.
Głód.
Gość jest nawalony. Musiał pić na umór przez noc.
Proszę pana.
Głód.
Mamy sytuację.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY ŻYCIEM A ŚMIERCIĄ
ODCINEK 6: PRZYNĘTA
To ty umieściłeś mistrza Janga na liście poszukiwanych?
Nie ująłbym tego tak…
Podobno prowadzisz tę sprawę, czyli to byłeś ty.
Co miałem zrobić? Ludzie giną.
Jang Ho-jae zostawiał wszędzie dowody na miejscach zbrodni.
Twoja rodzina ma dług wdzięczności
wobec mistrza od czasów Domu Złotego Skarbca.
Jak śmiesz czynić z mistrza Janga osobę poszukiwaną?
Nie wywalczysz sprawiedliwości, oskarżając niewłaściwą osobę.
- Poszukaj lepiej Jong-hyeoka. - To znaczy?
Moje dziecko zniknęło.
Jak to?
Pojechał na obóz szkoleniowy firmy.
Wysłał mi dziesięć milionów wonów, po czym przestał odbierać telefon.
Zadzwoniłam do jego pracodawcy i ponoć nie ma żadnego szkolenia.
Jaka to firma?
Jeonseung Biotech.
SEONG JUN-MO (41 LAT) BADACZ W JEONSEUNG BIOTECH
OH KI-HOON (29 LAT) OCHRONIARZ W JEONSEUNG BIOTECH
AHN JONG-HYEOK PRACUJE OD MIESIĄCA W JEONSEUNG BIOTECH
Wszystkie drogi prowadzą do…
Jeonseung Biotech.
Przyjrzeć się temu?
Ale mnie wystraszyłaś. Ostrzegaj ludzi, że się czaisz.
Spotkałeś się z tą babcią z wczoraj?
Skąd się znacie? Nie jest blisko związana z Jangiem Ho-jae?
- Detektywie Park, zjedzmy. - Zamówić gukbap?
- A ty co? - Od początku było to dziwne.
Jasne, Jang Ho-jae ma umiejętności,
ale kazałeś mu znaleźć trop, jakby to była pestka.
Zleciłeś mi też mieć go na oku.
Spędziłeś całą noc na OIOM-ie, aby pilnować pana Kwona.
- Nie jesteś głodna? - Znacie się już od dawna, prawda?
No to później sobie zamów.
Yuh Myung-jun, poważne przestępstwa.
Co?
Kapitanie?
Doszło do masowego mordu na peronie metra w Seulu.
Trzech cywilów zginęło na miejscu zbrodni, a jednego zabrało pogotowie.
O piątej rano odebrano telefon. Mężczyzna rzekomo majaczył…
Według policji podejrzany A…
Jong…
…napadł na 50-letniego mężczyznę, który przygotowywał się do pracy…
Znam dzieciaka.
Robili na nim testy pod Jeonseung Biotech.
To prawda?
Tak. Uciekł stamtąd dziś rano.
Ja to zrobiłem.
Uwolniłem go.
Dlaczego zrobiłbyś coś takiego?
Aby im pokazać.
Ludzie uwierzą tylko w to, co zobaczą na własne oczy.
Są słabej wiary.
- Przez ciebie zginęły kolejne trzy osoby. - Na tym się nie zakończy.
Czy to jasne?
O czym ty mówisz?
Może zginąć więcej ludzi? Wyjaśnij to.
Nie znam szczegółów.
Wiem tylko, że pani Maeda
planuje coś niebezpiecznego.
NAPASTNIK ZABIŁ PRACOWNIKA METRA
PORANNY CHAOS W METRZE, SZEŚĆ OFIAR
- Jak niebezpieczne? - Znasz ją lepiej ode mnie.
Doprowadzi to do końca.
Tak myślę.
Ten incydent to część tego planu?
Wykorzystujecie go jako przynętę, aby złapać nas oboje?
Chyba mnie nie lubisz.
Wciąż ci nie ufam.
A kto cię wydostał z podziemia?
Dobrze pamiętam, kto mnie dźgnął i porwał.
Na Boga, rzucił dziesiątką ludzi, kiedy próbowaliśmy go przygwoździć.
Niczym byk.
Musieliśmy go powalić paralizatorem.
Dopiero wtedy padł.
Co za potwór mógł zrobić coś takiego?
Jong-hyeok?
Spójrz na mnie. Ahn Jong-hyeok.
Co ci się stało?
Kapitanie!
Nic panu nie jest?
Przyniosę apteczkę.
Wy się znacie?
KONCERN BUJANG
Halo?
To ja, kapitanie Yuh.
Gdzie się podziałeś?
Wciąż żyję. Proszę się nie martwić.
Znowu używasz tego numeru?
Tak jest.
Wróciłem.
Dobra.
Przybliżysz mi sytuację?
To Jong-hyeok, wnuk Anteny z Sinseol-dong.
To on był sprawcą.
- Został niedawno zatrudniony przez… - Tak. Jeonseung Biotech.
Co ty wyprawiasz? Nie umiesz nawet ogarnąć jednego okazu?
Widziałeś już, jaki koszmar medialny wywołałeś?
- To chyba sprawka Seung-jo, proszę pana. - Po co miałby to robić?
Nie lepiej zapytać o to panią Maedę?
Twierdzisz, że pani Maeda to zaplanowała?
Chłopie, właśnie dlatego cię ostrzegam.
Mówiłem, że nie podoba mi się jej plan przywrócenia pamięci Tae-sangowi.
Nie wiem, co kombinuje, skoro wydała taki rozkaz.
Nie pojmujesz, że to zagraża wszystkim w Jeonseung Biotech?
Sam mówiłeś, że poprzedni prezes wsadził mi najina do głowy,
abym mógł chronić Jeonseung i poświęcić się wielkim celom.
Jeśli ten koszmar zagrozi dobru Jeonseung,
nie cofnę się przed niczym, aby usunąć źródło problemu.
Jang Tae-sanga, twoją niekompetencję…
czy apodyktyczność pani Maedy.
Pamiętaj o tym.
Najpierw
posprzątaj ten bałagan.
Sprowadź tu numer 71.
Potem znów pomówimy z panią Maedą.
Zadowolony?
Co ty robisz?
Zamierzasz iść sam?
Tak jest.
Nigdzie się nie ruszasz. Wciąż nie wyzdrowiałaś.
Widzisz?
- Mogę już iść z tobą, prawda? - Nadal nie.
Mistrzu Jang.
Nie chcę już patrzeć, jak dzieje ci się krzywda.
Nie chcę, abyś się narażała
ani żałować tego, że prowadzę cię ku zgubie.
Dość tego.
Mamy XXI wiek.
Nie mów, że próbujesz mnie chronić, bo brzmisz jak z innej epoki.
Bo jestem.
Pozory mylą, mam ponad 100 lat
i dość staromodny sposób myślenia.
Nadal wierzę, że mężczyźni powinni chronić kobiety.
Coś mi się zdaje, że walczę lepiej od ciebie.
Nadal nie.
No i…
Nie umieram.
Nie chcę
być taką kobietą, którą musisz otaczać opieką.
Tylko taką, która jest u twego boku.
Dlatego też
trzymajmy się razem, mistrzu Jang.
Dobrze?
Ten uśmiech to oszustwo.
Jeszcze jeden uśmiech.
Tak jest.
Kto? Skąd?
Przybyli z Jeonseung Biotech.
Oszalałeś? Dokąd jedziesz?
- Do tego dzieciaka. - Po jaką cholerę?
Znam go.
I co z tego? Został aresztowany. W czym mu pomożesz?
Jeonseung nie zostawi go w spokoju.
Zajmą się nim na jeden z dwóch sposobów.
Przejmą go lub zabiją.
Muszę działać, zanim to nastąpi.
Nie masz dość takiego życia?
Walczyłeś z nimi, pobili cię i ledwo uszedłeś z życiem.
Wciąż chcesz z nimi walczyć?
Nie umiesz inaczej?
Odpuść w końcu!
- Seung-jo. - Po prostu ucieknijcie!
Wyjedź gdziekolwiek z tą kobietą i żyj własnym życiem.
Też chciałbym żyć swoim życiem.
Szczęśliwie. Z nią.
Ale ucieczka jest wykluczona.
W żadnym moim życiu nie ma miejsca
na ucieczkę.
Kto to?
Tu Noh Ji-su.
Przyjechali ludzie z Jeonseung Biotech.
Chcą zgarnąć sprawcę.
Czy dobrze rozumiem?
Wtargnęliście i domagacie się przekazania sprawcy?
- Ta osoba jest zarażona. - Zarażona?
Poinformowano mnie,
że pana zespół pytał Jeonseung Biotech o ten azot.
Tak jest. Wciąż nie odpowiedzieliście.
Pojemnik z azotem służy do neutralizacji agresywnych pacjentów.
Opracowała go nasza firma.
Zarażeni pacjenci są skłonni do przemocy.
Oto pisma z Biura Chorób Zakaźnych
i zgoda centrali policji.
Proszę o przekazanie nam pacjenta.
Uważa pan, że policja to jakiś żart?
Jest podejrzany o sześć morderstw w ciągu dwóch miesięcy.
Dziś zginęły kolejne trzy osoby w jednej lokalizacji.
Myśli pan, że te świstki przekonają mnie
do przekazania brutalnego przestępcy?
Bezpieczeństwo cywilów jest teraz ważniejsze od śledztwa.
Jeśli choroba się rozniesie i wymknie spod kontroli,
czy pan, kapitanie Yuh, weźmie to na siebie?
- Są szybsi, niż myślałem. - Nie jest za późno?
Posterunek jest 10 minut stąd. Zdążymy.
I co z tego? Co zrobisz?
To, co robię najlepiej.
Burdę.
Jestem gotowa. Jedźmy.
Ja też.
Pojadę z wami.
Nie przeginasz z szybkością? Nie widzisz znaku?
Widzę, ale średnio się ich trzymam.
- Sprawdziłeś? - Tak.
Biuro Chorób Zakaźnych potwierdziło.
Garstka zarażonych w całym kraju
miała podobne objawy.
Sprawa jest delikatna, więc wszystko jest ściśle tajne.
Potwierdziłem też, że Jeonseung Biotech bada przyczyny infekcji.
Chwila. Kapitanie?
Zasłaniają kamery.
Niech ich diabli.
Uwolnić najpierw gaz?
Nie trzeba. Otwórzcie celę.
KAPITAN YUH MYUNG-JUN
Tak, kapitanie?
Hej. Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś?
Śledzę ludzi z Jeonseung Biotech.
- Co? - Przykro mi.
Sprawcę przyłapano na gorącym uczynku, a śledztwo zamknięto,
ale coś mi nie gra.
Nie uważasz, że jestem rzetelna.
Tym razem zaufam jednak instynktowi.
Przepraszam.
W końcu wzięłaś się za robotę.
Nie zgub ich.
Informuj mnie na bieżąco.
Tak jest. Nie wrócę z pustymi rękami.
Znakomicie.
Słyszałam, że mój wnuk tu był.
Pozwolisz mi go zobaczyć, prawda?
Tak, ale nie w tej chwili.
Nie, moje dziecko jest niewinne. Jong-hyeok nigdy by tego nie zrobił.
Wiesz o tym, prawda?
No cóż…
Śledzą nas motocykl i dwa samochody.
Gaz do dechy.
Aż tak bardzo lubisz Tae-sanga?
Dlaczego miałabym ci mówić?
Bo ja też go lubię.
Wiedziałem o waśni między nim i panią Maedą.
Wiedziałem też, dlaczego tak nie cierpi Jeonseung Biotech.
Kiedy rok temu powiedział, że zniszczy podziemne laboratorium…
nie wahałem się…
Obiecałem go wesprzeć.
Wtedy…
naprawdę byłem gotów zginać dla niego.
Ale…
myliłem się.
Tego dnia, rok temu…
nikt mnie nie zatrzymywał.
Powtórz to.
Zginąłbyś dla pana Janga?
Czy to właśnie rzekłeś?
On pierwszy mnie zaakceptował.
Powiedział, że…
wolno mi być sobą.
Uświadomił mi, że jestem człowiekiem.
Po raz pierwszy…
życie nie było ciągłym bólem.
Ja też
cię zaakceptowałam.
Poczęła cię poślednia kurtyzana, a przyjęłam jako syna.
Nadałam ci nazwisko rodowe mimo oporu innych.
A mimo to
chcesz mnie zdradzić?
Wybacz, matko.
Proszę mnie puścić.
Proszę unieść głowę.
Unieś głowę.
Już.
Najin w tobie zaśnie na 24 godziny.
Niezależnie od okoliczności nie przyjdzie z pomocą.
Nóż sprawi, że pocieknie krew, a rana się nie zagoi.
Kula przebije twoje ciało i wywoła śmierć.
Nie wyzdrowiejesz.
Ani się nie zregenerujesz.
Idź, jeśli chcesz.
Obyś się wtedy nauczył,
jak słabe i uciążliwe jest ludzkie ciało,
jak nieistotne są dobra wola i prawość
w obliczu śmierci.
Wybór należy do ciebie.
Zostawię otwarte drzwi.
Prawda jest taka, że przybyłem tam rok temu,
ale nie mogłem wkroczyć, aby mu pomóc.
Bałem się…
że umrę.
Za strach…
nie należy przepraszać.
Jedni lękają się śmierci…
inni życia.
Każdy człowiek ma własne, wyjątkowe lęki.
Zresztą mistrz Jang ani razu cię o to nie pytał.
Czyli już cię rozumie.
Niech ci nie będzie przykro.
Przez najbliższe 24 godziny najin będzie spać.
W owym czasie, jeśli ktoś tnie cię nożem
czy postrzeli pistoletem –
umrzesz.
Ale dlaczego…
Już ci mówiłem.
Bałem się…
że umrę.
Znów się spotykamy.
No tak.
Minął rok?
Mam dość twojego trucia.
Nieustępliwość to akurat moja zaleta.
Po latach odzyskałeś utęsknioną kobietę.
Nie lepiej trwać u jej boku? Po co tu przychodzić?
Bez obaw.
Jak już skończę, sam trafię do wyjścia.
Nadal ufasz Seung-jo?
Tak.
Ufam.
Biedna dziewczyna.
Martw się o siebie.
Zwabili Jang Tae-sanga, a Seung-jo jest z Yoon Chae-ok.
Mój drogi.
Czy po operacji znów będę mogła grać na wiolonczeli?
Ależ oczywiście.
Będziesz lepsza niż przed wypadkiem.
Kiedy otrzymam przeszczep?
Chcę wybrać dla ciebie najlepszy.
Po trzech czy sześciu miesiącach najin poznaje większość mechanizmów.
Nie powinien istotnie osłabić nowego ciała.
Wskaźnik sukcesu jest na pewno wyższy niż w fazie larwalnej?
Przeszczep dojrzałego najina
jak dotąd nie wywołał zgonu.
Użyjemy tego.
Przeszczep za trzy miesiące.
Wytrzymaj jeszcze trzy miesiące.
Znów będziesz mogła chodzić.
No jedz.
Napisy: Przemysław Stępień