GYEONGSEONG CREATURE 2
Bayan Nawol.
Buyurun.
Bu mektubu kim gönderdi acaba?
Ah, nedir o öyle?
Bunu masama sen bırakmadın mı?
Yo, hayır.
Baksana Beom-o, onu yukarı sen mi çıkardın?
Hayır, ben çıkarmadım.
Ne oldu?
Ne yazıyor orada?
Niye?
Yoksa kötü bir şey mi yazıyor?
AY IŞIĞI BARI'NDA BEKLEYECEĞİM
-Tavuklarım var! -Bunlar ne kadar?
Sessiz, sakin ve uysallar!
Buyurun, tavuklarıma bakın!
Tavuklarım var! Tavuğunuzu buradan alın!
Bence içeri girmeyin Jang Efendi.
O burada.
Gelmişsin.
Savaş ne zaman bitti? İki yıl oldu mu?
Japonya'ya döndüğünü sanıyordum.
Ölmediğim için mi öyle düşündün?
Söylesene, neden beni görmeye geldin?
Ne istiyorsun?
Önce bir özür duymak istiyorum.
Kocamın cenazesini berbat ettin…
ve beni de yaraladın.
Biz sadece yas tutuyorduk. Ongseong'da ölenler için.
Giriştiğiniz o terör saldırısını bu şekilde mi haklı çıkarıyorsun?
Biz onun adına direniş diyoruz.
Sana karşı dürüst davranmıştım.
Seni gerçek bir dost bilip senin için endişe etmiştim.
O yüzden yardım etmiştim.
Ama bana olan borcunu her zaman karşı koyup zıt düşerek ödedin.
Gerçek dostluk dediğin, karşılıklı alışveriş ve borç ödemek değildir.
Paylaşmak ve birbirini anlamaktır.
Şimdi ülkene geri dön, Bayan Maeda.
Halkınızın devri artık sona erdi.
Bundan böyle görüşmeyiz umarım.
ALTIN HAZİNE EVİ
Senin dönecek bir yerin
yok artık, Bay Jang.
Beom-o, çabuk! Hadi!
Ah!
Hay sokayım!
Hayır!
Kaç!
Bay Gu.
Bayan Nawol…
Defolun buradan, siktiğimin piçleri.
Bayan Nawol…
Konuştuğumuzda söylediğin şeyleri oturup biraz düşündüm.
Ama yine de sana katılmıyorum.
Dostların alışveriş edip birbirlerine borçlarını ödemeleri gerekir Bay Jang.
Bayan Nawol.
Bayan Nawol. Bayan Nawol. Bayan Nawol, lütfen kendine gel.
Bayan Nawol.
Aç gözlerini!
Su. Su. Su bulmam lazım.
Olamaz. Bay Gu. Beom-o. Hayır.
Bay Gu. Hayır! Hayır!
Bay Gu, Bay Gu.
Hayır! Olamaz. Lanet olsun.
Hayır! Bay Gu! Lanet olsun! Hayır! Lanet olsun size! Aşağılık piç kuruları.
Jang Efendi.
Siz iyi misiniz?
İyi misin Bayan Nawol?
Yoksa yaralandınız mı?
Çok tuhaf… hissediyorum.
Üşüyorum.
Ve başım ağrıyor.
Bana yardım eder misin?
Bayan Nawol.
Ge-geliyorum.
Bayan Nawol.
Tae-sang.
Kaç buradan.
Hemen.
Uzak dur.
Mahsuru yok, Tae-sang.
B-ben…
Ben iyiyim.
Beni…
Anlıyorsun, değil mi?
GYEONGSEONG CREATURE BETWEEN CURSE AND BLESSING
BEŞİNCİ BÖLÜM YARATIK
İnsan yanılgıya düşüp
her şeye sahip olduğu zaman
mutlu olacağını sanıyor.
Ama hayır.
İnsan her şeye sahip olunca
hayat sıkıcı hâle gelir.
İnsan sıkılır.
Zamanla duyarsız ve ilgisiz olur.
O yüzden her şeyi ayaklar altına alır.
Birinin korku ve öfkesine şahit olduğumda, idrak edebildiğim bir şey var.
O da hayatta olmam.
Görüşmeyeli çok oldu…
Bayan Yoon Chae-ok.
Sen nasıl böyle…
Senin hayatta olma sebebinle… aynı sebepten.
İnanılmaz.
Seishin miydi?
Uzun zaman olmuş gibi.
Ama seninle tekrar yüzleşince, her şey birden daha bir aşikâr oluyor.
Sanki daha dün olmuş gibi.
Sen, Seishin…
ve Jang Efendi.
Neden sen hâlâ böyle…
bugün bile buradasın?
Neden sordun? Burada olmamızın mahsuru nedir?
Biz artık sizin düşmanınız ya da mücrim değiliz.
Geçen onca zamana rağmen…
bize birazcık olsun minnettar olamaz mısınız?
Sen de Bayan Yoon…
sayemizde hayattasın.
Jang Efendi de öyle.
Onun üstünde de mi deney yaptınız?
Ona sadece iyilik yaptım.
Dost olarak.
Hay senin…
Neden yaptın?
Neden böyle bir şey yaparsın? Neden ona bile bunu yaparsın? Neden?
Bilir misin…
cehennem neden korkunç bir yerdir, Bayan Yoon?
Çünkü ebediyen sürer.
Onun dostu olamıyorsam…
belki cehennemi olurum diye düşündüm.
Neden birdenbire onu deneye dâhil ettiniz?
Neden soruyorsun?
Önemli bir planda sürekli değişkenlerin olması iyi değildir.
Tahmin edilmeyen durumların ortaya çıkma ihtimalini arttırır.
O kadın deney için değil.
79 yıl önce alamadığım intikamı…
şimdi alıyorum, hepsi bu.
Jang Efendi.
Jang Efendi! Jang Efendi!
Bir şeyin yok değil mi? Jang Efendi!
Seçim vakti.
Eskiden olduğun kişiye mi dönüşeceksin?
Yoksa…
Böyle mi öleceksin?
Tercihin ne?
Geri dönmek mi? Yoksa…
Onun gözü önünde ölmek mi?
Eski hâlime…
dönersem…
seni yenebilirim.
Olabilir.
Ve onu da…
kurtarabilirim. Ha?
Olabilir.
Hiçbir şey yapmadan olduğun yerde kal! Hemen yanına geleceğim, tamam mı?
Sakın bir şey yapma, dur! Hemen oraya geleceğim! Hemen yanına geleceğim.
Hemen geleceğim.
Hayır! Yapma.
Yapma!
Hayır, yapma! Hayır, hayır! Hayır!
Hayır, yapma! Hayır!
Hayır, yapma! Dur yapma. Yapma diyorum!
Hayır, yapma! Sakın yapma! Lütfen yapma.
Hayır, yapma, yapma! Yapma, sakın yapma. Hayır!
Hayır, yapma. Yapma, hayır.
Birini arıyorum.
Sakuralar…
Sakuralar dökülene kadar.
O benim annemdi.
Birbirimize söz verelim.
Sakın ölme.
O güzel günleri biz de görecek miyiz sence?
Hayır!
Sakuralar… döküldü.
Jang Efendi!
Onun yanına gitmem lazım.
Artık çok geç.
Gitsen de yapabileceğin bir şey yok.
Durdurun onu!
Yoon Chae-ok.
Nerede o?
Jang Ho-jae az önce kaçtı.
Korktuğumuz başımıza geldi.
Jang Tae-sang kontrolden çıkmış halde kadını arıyor.
Yakalayın.
Sonra da bana getirin.
Kadını ne yapacağız?
Onu öldürün.
Emredersiniz.
BUGANG ŞİRKETİ
Ah. Artık kafayı yiyeceğim.
Sen kimsin?
O soruyu ben sormalıyım.
A--Ama önce ben sordum.
Söyleyeyim.
Burada oturan şirket başkanlarının arkadaşıyım.
Ve bazen yemeğimi ve kimçimi paylaşmak için uğrarım.
Peki ya sen?
Nereden tanıyorsun?
Ben onlarla senin olduğun kadar yakın değilim.
Neden milletin evine delik açtın?
-Ah, iyi de onu ben yapmadım ki. -Pekâlâ, şimdi anlarız.
Polisin numarası neydi?
Ah, buna hiç gerek yok. Ben zaten polisim.
İkinci Soruşturma ekibinden Noh Ji-su. Hâlihazırda bir şüphelinin peşindeyim.
Şüpheli mi?
Kimmiş o şüpheli?
Şey, Bay Jang Ho-jae.
Hep merak etmişimdir.
Neden polis sürekli gerçek suçluları bırakıp
masum insanların peşine düşüyor diye?
Öyle söylemeyin ama.
Yeter.
-Ara hadi. -Ne?
Laflamayı bırakıp amirini ara.
Baş komiseri mi arayacağım?
Neden?
Ben mi arayayım?
Hm, söyle Noh?
Alo? Myung-jun mu? Benim, Sinseol-dong anteni.
Ah. Ne oldu hanımefendi?
Jang Efendi'yle ilgili aramıştım.
Neredesin şu an? Ben mi geleyim, sen mi gelirsin?
Neredesiniz?
Onu kayıp mı ettin?
Özür dilerim.
İnsan bir kez grip olunca bile bağışıklık geliştirir.
Bir kez nitrojenle bayılan bunu tekrar yemez.
Siz de biliyorsunuz, Ho-jae çıldırınca kimse başa çıkamaz.
Onu durdurma ihtimali olan tek kişi patrondur.
Bir seçenek de
aşağıdaki çocuğu salmak.
71 numaraydı, değil mi?
Şu an formunda olmalı.
Kurokoları salın.
Emredersiniz.
Kadın nerede?
Nerede olduğunu söyle.
Nerede o?
Ne zaman hatırlamıyorum…
ama her şey zamanla silinip gitti.
Mücadele sebebim, uğruna savaştığım şey…
hatta duyduğum öfke bile.
Hiçbiri belli bir arzuyu aşamadı.
Hayattaydım ama…
yaşamıyordum.
Tek isteğim… onu görmekti.
Tek isteğim ona sarılmaktı.
Tek isteğim…
ondan ayrılmamaktı.
-Jang Efendi! -Bu şekilde görebileceksem…
bir kez bile görsem yeter.
Bu şekilde…
sana dokunabileceksem.
Jang Efendi.
Benim.
Artık buradayım.
-Efendim. -Ne oldu?
İki kuroko ekibi yok edildi.
-Ne oldu böyle? -Gördüğün gibi…
hezimete uğradılar.
Ve yine gördüğün gibi ben de yenildim.
Ya Jang Tae-sang?
Kadınla kaçtılar.
Beşinci tünele gittiler galiba.
Ne istiyorsun?
Onları kovalamamı mı?
Peşlerine düşün. Kaçmalarına sakın izin vermeyin.
Emredersiniz.
Buna vakit yok.
Kurokolar yakında yine üşüşür.
Rica etsem…
onunla sen ilgilenir misin?
Bu haldeyken kurokolardan fazla uzaklaşmadan yakalanır.
Size zaman kazandırmak için onları oyalarım. Götür onu buradan.
Yapar mısın?
Rica ediyorum.
Beşinci tünel vardı ya?
Koridoru bitirip sağa dönüp devam edersen tepede küçük bir tünel var.
Fark etmeden geçebilirsin.
Yani bakar ol.
Her şey düzelecek.
Dışarıda görüşürüz.
Bu tarafa gelmedi mi?
Bunun dışında bir çıkış yok.
Seung-jo'yu getirin.
Anlaşılan,
tüneli kaçırmadan bulmuşsun.
Seni beşinci çıkış önünde bekleyecek.
Dışarı bu şekilde çıkarsan seni anında fark ederler.
Üstünü değiştir.
Teşekkür ederim, Seung-jo.
Çek elini!
Başımı okşamamanı söylemiştim.
Çocuk değilim artık.
Ben kaçayım.
Yoksa benden şüphelenirler.
Bir yıl önce o gün.
Başaramadığım için üzgünüm.
Abi.
BEŞİNCİ ÇIKIŞ