(สัตว์สยองกยองซอง 2)
คุณนาวอล
- คุณนาวอล - ว่าไงคะ
จดหมายนี่ ใครเป็นคนส่งมา
เอ่อ นี่จดหมายอะไรคะ
- คุณไม่ได้เป็นคนวางไว้เหรอ - เปล่านะคะ
เออนี่ เจ้าพัค แกเอานี่ขึ้นไปวางไว้เหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่ผมนะ
อะไรกัน
จดหมายอะไรล่ะ
หรือ…
มีอะไรไม่ดีเขียนไว้เหรอคะ
(ฉันจะรอที่บาร์แสงจันทร์)
(ยินดีต้อนรับคณะมนตรีเกาหลีแห่งสหประชาชาติ)
(บาร์แสงจันทร์)
อย่าเข้าไปดีกว่านะคะ นายท่านจาง
ยัยนั่นน่ะค่ะ
มาด้วยแฮะ
สองปีมั้งที่ไม่เจอ ตั้งแต่สงครามจบ
นึกว่าคุณกลับญี่ปุ่นไปแล้วซะอีก
ไม่ได้นึกว่าตายแล้วหรอกเหรอคะ
ไม่ทราบว่ามาหาผม มีธุระอะไรเหรอครับ ต้องการอะไร
ฉันอยากได้ยินคำขอโทษจากคุณก่อน
ที่พังงานศพของสามีฉันจนเละ
แถมทำฉันเจ็บตัวอีก
เราแค่ไว้อาลัยให้คนที่ตาย ในโรงพยาบาลองซองครับ
คุณหาเหตุผลให้การก่อการร้ายของตัวเอง ด้วยวิธีนั้นน่ะเหรอคะ
เราเรียกว่าการต่อต้านต่างหากครับ
ฉันเคยจริงใจกับคุณนะคะ
เคยมองว่าคุณเป็นมิตรสหายจริงๆ ห่วงคุณจริงๆ
ฉันถึงได้ช่วยคุณ
แต่คุณกลับตอบแทนฉัน ด้วยการปฏิเสธดูแคลนกันเสมอ
คนที่เป็นมิตรแท้ต่อกันน่ะ เขาจะไม่หวังอะไรตอบแทนกันหรอกนะครับ
เขาแบ่งเบากัน แล้วก็เข้าใจกันต่างหาก
กลับประเทศของคุณไปซะเถอะนะครับ มาดามมาเอดะ
ยุคสมัยของพวกคุณมันจบลงแล้วครับ
หวังว่าเราจะไม่เจอกันอีกนะครับ
(คลังสมบัติทอง)
ทีนี้คุณก็ไม่มีที่ให้กลับไป
อีกแล้วละค่ะ
คุณจางแทซัง
เจ้าพัค รีบเลย
โอ๊ย!
ลุงครับ
โอ๊ย!
คุณนาวอล
หลีกไปซะ ไอ้พวกอัปรีย์จัญไร
คุณนาวอล
ฉันลองมานั่งคิดดูเรื่องที่คุณพูดไว้แล้วนะ
แต่ก็ยังไม่เห็นด้วยอยู่ดี
คนที่เป็นมิตรต่อกันน่ะ ก็ควรที่จะตอบแทนในสิ่งที่ได้รับนะคะ
คุณนาวอล
คุณนาวอล คุณนาวอล
คุณนาวอล
คุณนาวอล ตั้งสติไว้นะ
คุณนาวอล
ลืมตาก่อนสิ
น้ำ น้ำ
กินน้ำก่อน
ไม่นะ
ลุงกับพยองบอมโอ
ลุงกับพยอง
ลุงกับพยองลุงกับพยอง
ไม่นะ ไม่
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่
ไม่
ไอ้พวกสารเลว ชาติหมา
ไม่
นายท่านคะ
เป็นอะไรไหมคะ
คุณนาวอลยังไหวอยู่ไหม
บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ
ผมรู้สึกแปลกๆ น่ะ
หนาวมากๆ เลย
แถมปวดหัวด้วย
ช่วยผมหน่อยได้ไหม
โอ๊ย!
คุณนาวอล
มาแล้วค่ะ
คุณนาวอล
แทซัง
หนีไปซะ
เร็วเข้า
ไปให้ไกล
ไม่เป็นไรหรอก แทซัง
ฉันน่ะ
ฉันไม่เป็นไร
รู้นะ
ว่าฉันหมายถึงอะไร
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างการสาปแช่งและอวยพร)
(ตอนที่ 5 สัตว์สยอง)
มนุษย์เราเนี่ย
ชอบเข้าใจผิดว่าพอตัวเองได้ทุกอย่างมา แล้วจะมีความสุขใช่ไหมล่ะ
เปล่าเลย
เมื่อคนเราได้ทุกอย่างมาครอง ก็จะเบื่อยังไงล่ะ
พอเบื่อแล้ว ก็จะไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งนั้น
เพราะงั้นเลยเหยียบย่ำเต็มที่ไงคะ
เวลาที่เห็นอีกฝ่ายโกรธแค้นเกรงกลัว
ฉันรู้สึกได้ตลอดเลยค่ะ
ว่าฉัน…
ยังหายใจอยู่
ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
คุณยุนแชอ๊ก
ทำไมคุณยัง…
ก็คงจะด้วยเหตุผลเดียวกับที่คุณยังอยู่แหละค่ะ
ว่าแล้วเชียว
เซชินอย่างงั้นเหรอ
เหมือนจะผ่านมานานมากแล้ว
แต่พอได้มาเจอกันแบบนี้ อยู่ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างก็ดูแจ่มชัดขึ้นมา
เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
ทั้งคุณเอง ทั้งเซชิน
แล้วก็จางซังด้วย
ทำไมพวกคุณถึงได้ยัง…
อยู่ที่นี่จนถึงตอนนี้
แล้วทำไมเราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ล่ะคะ
ตอนนี้เราไม่ได้เป็นทั้งผู้กระทำ หรือศัตรูของคุณแล้วนี่
เวลาก็ผ่านมาขนาดนี้แล้ว
คุณควรรู้สึกขอบคุณพวกเราสักนิดได้แล้วมั้งคะ
คุณยุนแชอ๊กเองก็…
ยังมีชีวิตอยู่ได้เพราะเรานี่คะ
จางซังเองก็เหมือนกัน
เขาก็โดนทดลองด้วยเหรอ
ฉันก็แค่มีน้ำใจต่อเขาน่ะค่ะ
ในฐานะมิตร
แม่ง!
ทำไมกัน
ทำเขาทำไม
ทำงั้นกับเขาทำไม ทำไมต้องทำขนาดนั้นกับเขาด้วยล่ะ
ทำไม
นรกถึงได้น่าหวาดกลัวมาก รู้ไหมคะ
เพราะมันไม่มีวันจบสิ้นไง
หากเป็นมิตรของเขาไม่ได้
ฉันว่าฉันจะลองเป็นนรกของเขาดู
ทำไมอยู่ดีๆ ถึงลากยัยนั่น เข้ามาในการทดลองล่ะครับ
คุณถามทำไมเหรอคะ
จะให้มีตัวแปรเพิ่มขึ้นตลอด ในแผนสำคัญของเรามันไม่ดีนะครับ
โอกาสเกิดสถานการณ์ ที่เราคาดเดาไม่ได้จะสูงขึ้นครับ
ฉันไม่ได้เอาเธอมาทดลองหรอกค่ะ
เรื่องเมื่อ 79 ปีก่อนที่ฉันแก้แค้นไม่ได้
ฉันจะทำตอนนี้ค่ะ
นายท่านจาง
ไหวหรือเปล่าคะ นายท่านจาง
ทีนี้เลือกมา
ว่าพี่จะกลับไปเป็นคนเดิมอีกครั้ง
หรือว่า…
จะตายสภาพนี้ดี
จะเอาไง
อยากกลับไปเป็นแบบเดิม หรือว่า…
อยากจะตายต่อหน้ายัยนั่นดีล่ะ
ถ้าฉันกลับไป
เป็นแบบเมื่อก่อน
ฉันจะชนะนายไหม
ก็อาจจะ
แล้วฉันจะ…
ช่วยเธอได้ด้วยไหม
ก็อาจจะ
ไม่ต้องทำอะไรนะคะ อยู่นั่นแหละ
ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้เลยค่ะ นะ
ไม่ต้องทำอะไรค่ะ รอฉันก่อนนะ
ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้แหละ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ฉันจะไปหาเอง
ไม่นะ อย่านะ
ไม่นะ ไม่ อย่านะ!
ไม่ อย่านะ ไม่เอา ไม่เอา ไม่!
ไม่นะ ไม่
ไม่นะ
หยุดสิ หยุดนะ
ไม่ อย่าทำแบบนั้น อย่าทำเลยนะ
ไม่นะ ไม่ ไม่เอา ไม่
ไม่นะ
ฉันตามหาคนอยู่
- จนกว่าซากุระ… - จนกว่าซากระจะร่วงโรย
นั่นคุณแม่ฉันค่ะ
สัญญากันข้อนึงเถอะค่ะ
อย่าตายนะ
ช่วงเวลาที่ดี จะมาถึงพวกเราเหมือนกันใช่ไหม
ไม่นะ
ดอกซากุระ
ร่วงแล้วนะคะ
นายท่านจาง
ฉันต้องไปหาเขาให้ได้
มันสายไปแล้วละ
ต่อให้เธอไปก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
ขวางไว้
ยุนแชอ๊ก
เธออยู่ที่ไหน
จางโฮแจหนีไปแล้วครับ
เหมือนว่าสิ่งที่เรากลัวจะเกิดขึ้นแล้วครับ
จางแทซังพยายามจะหายัยนั่น เลยอาละวาดอยู่ครับ
พาตัวเขา
มาหาฉันทีค่ะ
แล้วยัยนั่นเอาไงครับ
ฆ่าทิ้งได้เลยค่ะ
ครับ รับทราบแล้วครับ
(บริษัทบูกัง)
เฮ้อ อยากจะบ้าตายจริงๆ เลย
ยายเป็นใครคะ
แล้วเธอล่ะ เป็นใครจ๊ะ
นี่หนูถามยายก่อนนะคะ
ฉันน่ะ รู้จักมักจี่กันดีกับท่านประธานบริษัทนี้
แล้วบางทีก็อาจจะ แวะเอากิมจิกับเครื่องเคียงมาแบ่งให้เขา
แล้วแม่หนูล่ะ เป็นอะไรกับเขา
หนูไม่ได้สนิทสนมอะไรกับเขาขนาดนั้นหรอกค่ะ
แล้วมาเจาะผนังบ้านคนอื่นทำไม
อ๋อ หนูไม่ได้เจาะสักหน่อยนะคะ
เดี๋ยวนะ 191 นี่โทรหาใครนะ
อ๋อ ไม่ต้องโทรหรอกค่ะ หนูเป็นตำรวจค่ะ ยาย
สายสืบโนจีซูจากทีมสองสน.จงโน คือหนูไล่ตามผู้ต้องสงสัยอยู่น่ะค่ะ
ผู้ต้องสงสัยเหรอ
- ใครเป็นผู้ต้องสงสัย หา - เอ่อ คุณจางโฮแจค่ะ
ฉันล่ะสงสัยมาตลอด
ทำไมตำรวจถึงได้ปล่อยคนร้ายตัวจริงลอยนวล แล้วมาไล่บี้คนบริสุทธิ์อยู่เรื่อยเลย
- เดี๋ยวก่อนนะคะคุณยาย - ช่างเถอะ
- เธอโทรเลย - คะ
โทรหาผู้กองสน.เธอตอนนี้เลย
ผู้กองสน.หนูงั้นเหรอคะ
- ทำไมคะ - จะให้ฉันโทรหรือไง
อือ สายสืบโน
เออ มยองจุนใช่ไหม ฉันเองแอนเทนน่าชินซอลดง
เอ่อ คุณป้ามีอะไรเหรอครับ
ฉันโทรมาเรื่องนายท่านจางน่ะ
แกอยู่ไหนล่ะ จะให้ไปหา หรือแกจะมา
ตอนนี้อยู่ที่ไหนครับ
คลาดกับยัยนั่นงั้นเหรอ
ขอโทษครับ
เวลาเป็นหวัดทีนึง คนเรายังดื้อยาได้เลยนี่
คนที่โดนไนโตรเจนไปรอบนึง ไม่หลงกลซ้ำอีกหรอก
ก็รู้นี่ครับ ว่าถ้าพี่โฮแจหลุดเมื่อไหร่ ใครก็เอาไม่อยู่
คนที่ห้ามพี่โฮแจได้ คงมีแต่พี่ใหญ่แหละมั้ง
ถ้าไม่งั้นก็…
ปล่อยเด็กที่อยู่ข้างล่างสิ
เบอร์ 71 หรือเปล่านะ
ตอนนี้เขาฟิตสุดเลยนี่นา
- ปล่อยพวกคุโรโกะเลย - ครับ
ผู้หญิงอยู่ที่ไหน
บอกมาว่าเธออยู่ไหน
เธออยู่ที่ไหน
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
ที่ทุกอย่างเริ่มเลือนราง
ทั้งสาเหตุที่เราสู้ ทั้งเป้าหมาย
แล้วก็ความโกรธของเราด้วย
อะไรก็ชนะความคิดถึงนั้นไม่ได้
ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป
แต่เหมือนเราไม่ได้ใช้มันเลย
เราแค่อยากจะได้เจอ
แค่อยากจะกอดเอาไว้
แค่อยากจะรั้งเอาไว้
- นายท่านจาง - ขอเพียงแค่ครั้งเดียวก็ได้
ขอแค่ได้เจอคุณก็พอ
ขอแค่ได้…
สัมผัสคุณอีกครั้ง
นายท่านจาง
ฉันเองค่ะ
ฉันมาหาคุณแล้ว
- เป็นยังไงบ้าง - คุโรโกะสองกลุ่มแพ้เรียบครับ
มันเกิดอะไรขึ้น
ก็อย่างที่เห็น โดนกันซะเละตุ้มเป๊ะเลย
ส่วนผมก็แพ้ราบคาบอย่างที่เห็น
- ไหนจางแทซัง - หนีไปกับยัยคนนั้นแล้ว
เหมือนว่าจะไปทางอุโมงค์ห้านะ
เอาไง ให้ผมตามไปไหม
รีบตามไปเลย อย่าให้พวกมันหนีรอดไปได้
ครับ
เวลาน้อยแล้ว
- เดี๋ยวพวกคุโรโกะก็ยกโขยงมาอีก - ฉันฝากเธอ
ให้นายช่วยดูแลไว้ก่อนได้ไหม
หนีไปสภาพนี้ ไม่ช้าก็คงโดนพวกคุโรโกะจับได้อีกแน่
เดี๋ยวฉันจะเป็นคนล่อพวกมันเอาไว้ให้เอง ระหว่างนั้นนายช่วยพาเธอออกไปข้างนอกทีนะ
ทำได้ใช่ไหม
ช่วยฉันหน่อยนะ ซึงโจ
จำอุโมงค์ห้าได้ไหม
สุดทางเดินนี่ พอเลี้ยวขวาแล้วตรงไปเรื่อยๆ จะมีช่องเล็กๆ อยู่ข้างบน
มันไม่ค่อยสะดุดตา น่าจะผ่านไปได้
ระวังด้วยล่ะ
ไม่เป็นไรนะครับ
เจอกันข้างนอกนะ
ไม่ได้มาทางนี้เหรอครับ
นอกจากตรงนี้ก็ไม่มีทางออกอื่นแล้วนะ
ไปพาซึงโจมา
แหมท่าทางจะเจอทันทีไม่มีพลาดแฮะ
เธอคงรอพี่อยู่หน้าทางออกห้าแน่ะ
ออกไปสภาพนั้น เดี๋ยวก็ได้สะดุดตาคนทันทีหรอก
เปลี่ยนชุดก่อนสิ
ขอบใจนะ ซึงโจ
เฮ้ย ก็บอกแล้วไงว่าอย่าลูบหัวน่ะ
ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
งั้นผมไปละ หายไปนานเดี๋ยวจะโดนสงสัยเอา
วันนั้นเมื่อปีก่อน
ขอโทษนะ ที่ออกไปไม่ได้
พี่
(ทางออกห้า)