(สัตว์สยองกยองซอง)
คุณแม่บ้านนาวอล
- คุณแม่บ้าน - ว่าไงคะ
ใครเป็นคนส่งจดหมายฉบับนี้มา
จดหมายอะไรคะ
คุณไม่ได้เป็นคนเอามาวางไว้เหรอ
เปล่าค่ะ
นี่เจ้าพัค แกเป็นคนเอาไปวางไว้รึเปล่า
เปล่าครับ ไม่ใช่ผมเหมือนกัน
มันยังไงกัน
แล้วมันจดหมายอะไรล่ะ
มัน…
มีข้อความไม่ดีเขียนอยู่เหรอคะ
(ฉันจะรอที่บาร์แสงจันทร์)
(บาร์แสงจันทร์)
อย่าเข้าไปดีกว่าค่ะ นายท่านจาง
ผู้หญิงคนนั้นค่ะ
มาด้วยสินะคะ
ตั้งแต่สงครามจบ
ก็สองปีได้แล้วรึเปล่าคะ
นึกว่าคุณกลับญี่ปุ่นไปแล้วเสียอีก
ไม่ได้นึกว่าฉันตายไปแล้วหรอกเหรอคะ
บอกเหตุผลที่คุณมาหาผมเลยดีกว่า มีเรื่องอะไรครับ
ฉันอยากฟังคำขอโทษก่อนค่ะ
คุณทำลายงานศพสามีฉัน
แถมทำร้ายฉันด้วยไม่ใช่เหรอคะ
ผมแค่ไว้อาลัยต่อการจากไป ของคนในโรงพยาบาลองซองเท่านั้นครับ
คิดจะสร้างความชอบธรรมให้กับการก่อการร้าย
ที่พวกตัวเองทำด้วยวิธีนั้นเหรอคะ
เราเรียกมันว่าการลุกขึ้นสู้ครับ
ฉันจริงใจกับคุณค่ะ
คิดว่าคุณเป็นเพื่อนและเป็นห่วงคุณอย่างจริงใจ
ฉันถึงได้ช่วยเหลือคุณ
แต่คุณกลับตอบแทน ด้วยการปฏิเสธและดูแคลนฉันทุกครั้ง
เพื่อนที่จริงใจต่อกัน เขาไม่แลกเปลี่ยนตอบแทนกันหรอกครับ
เขาแบ่งปันและเข้าใจกันและกัน
กลับประเทศของคุณไปเถอะครับ ท่านหญิงมาเอดะ
ยุคสมัยของพวกคุณจบลงแล้ว
หวังว่าคงไม่มีเรื่องให้ต้องเจอกันอีกครับ
(คลังสมบัติทอง)
ตอนนี้ไม่มีที่ให้คุณ…
กลับไปอีกแล้วค่ะ
คุณจางแทซัง
เจ้าพัค มาเร็ว!
ลุงกับพยอง!
คุณแม่บ้าน
หลบไป ไอ้พวกสัตว์นรก
คุณแม่บ้าน
ฉันทบทวนสิ่งที่คุณพูดมาสักพักแล้ว
แต่ฉันว่ามันไม่ถูกต้องค่ะ
ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน คือการแลกเปลี่ยนตอบแทนกัน ถูกต้องแล้วค่ะ
คุณแม่บ้าน
คุณแม่บ้าน คุณแม่บ้าน…
คุณแม่บ้าน
คุณแม่บ้าน ทำใจดีๆ ไว้ก่อน
คุณแม่บ้าน ลืมตาสิ
น้ำ…
ดื่มน้ำก่อน…
ไม่นะ
ลุงกับพยอง
บอมโอ
ลุงกับพยอง
ไม่นะ ไม่…
ไม่นะครับ ไม่ได้!
ไอ้พวกเดนมนุษย์!
นายท่าน
เป็นอะไรไหมคะ
คุณแม่บ้านไหวไหม
บาดเจ็บตรงไหนคะ
ผมรู้สึกแปลกๆ
หนาวมาก
ปวดหัว
ช่วยผมหน่อยได้ไหม
คุณแม่บ้าน
กำลังไปค่ะ
คุณแม่บ้าน
แทซัง
หนีไป
เร็วเข้า
ไปให้พ้นจากผม
ไม่เป็นไร แทซัง
ฉัน…
ฉันไม่เป็นไร
เข้าใจ…
ที่ฉันพูดใช่ไหม
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างการสาปแช่งและอวยพร)
(ตอนที่ 5 สัตว์สยอง)
คนเรามักเข้าใจผิดว่า
หากได้ครอบครองทุกอย่างแล้วจะมีความสุข
เปล่าเลย
เราจะเบื่อหน่ายหากได้ครอบครองทุกอย่าง
จืดชืด
และไม่รู้สึกอะไรต่างหาก
ด้วยเหตุนั้น
เราจึงเหยียบย่ำทำลาย
ทุกครั้งที่เห็นความหวาดกลัว และโกรธแค้นของอีกฝ่าย
มันทำให้ฉันเข้าถึงความรู้สึก
ว่าฉัน
ยังมีชีวิตอยู่
ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
คุณยุนแชอ๊ก
ทำไมคุณถึง…
คงเป็นเหตุผลเดียวกับที่คุณยังมีชีวิตอยู่มั้งคะ
ว่าแล้วเชียว
ฝีมือเซชินใช่ไหมคะ
เวลาผ่านไปนานมากแล้ว
แต่พอได้เจอคุณอีกครั้งแบบนี้
จู่ๆ ทุกอย่างก็ชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้น
เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เองค่ะ
ทั้งคุณ ทั้งเซชิน
และคุณจาง
ทำไมพวกคุณ
ถึงยังอยู่ที่นี่กันอีก
แล้วทำไมเราถึงจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ล่ะคะ
เราไม่ใช่ทั้งศัตรูและคนที่ข่มเหงพวกคุณอีกแล้วนี่
เรื่องมันก็ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว
ตอนนี้คุณก็ควรจะรู้สึกขอบคุณ
พวกเราบ้างไม่ใช่เหรอคะ
คุณยุนแชอ๊ก คุณเอง
ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะเรานี่คะ
ไหนจะคุณจางอีก
เขาถูกจับทดลองด้วยเหรอ
ฉันแค่แสดงน้ำใจต่อเขาค่ะ
ในฐานะเพื่อน
ทำเขาทำไม
ทำไมถึงทำแบบนั้น!
ทำแบบนั้นทำไมกันแน่
ฉันถามว่าทำไมต้องทำกับเขาแบบนั้นด้วย!
รู้ไหมคะ
ว่าทำไมนรกถึงได้น่าสยดสยอง
เพราะมันไม่มีวันสิ้นสุดค่ะ
ถ้าเป็นเพื่อนกับเขาไม่ได้
อย่างน้อยฉันก็อยากเป็นนรกให้กับเขาค่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงลากเธอมาอยู่ในการทดลองด้วยครับ
ถามทำไมคะ
การมีตัวแปรเกิดขึ้น ในแผนการสำคัญไม่ใช่เรื่องดีครับ
และมีโอกาสสูงที่จะเกิดสถานการณ์ไม่คาดคิด
ฉันไม่ได้พาเธอมาทดลองค่ะ
แค้นที่ไม่ได้ชำระเมื่อ 79 ปีก่อน
ฉันจะชำระตอนนี้ค่ะ
นายท่านจาง
นายท่านจาง นายท่านจาง!
เป็นอะไรไหม นายท่านจาง
เลือกมาได้แล้ว
จะกลับไปเป็นพี่คนเดิมอีกครั้ง
หรือว่า
จะตายไปทั้งแบบนี้
เอายังไง
อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม หรือว่า…
จะยอมตายต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น
กลับไป…
ถ้าฉันกลับไป
แล้วจะเอาชนะนายได้ไหม
ก็ไม่แน่
แล้วฉันจะช่วย…
ผู้หญิงคนนั้นได้รึเปล่า
อาจจะ
อยู่ตรงนั้นก่อน อย่าเพิ่งทำอะไร
ฉันกำลังจะไปหาคุณ
อยู่เฉยๆ ห้ามทำอะไรทั้งนั้น!
ฉันกำลังจะไปหาคุณค่ะ
ฉันกำลังจะไปหาคุณแล้ว
ไม่นะ ไม่
ไม่!
อย่านะ!
ไม่นะ! ไม่ได้! อย่า!
ไม่!
ไม่นะ ไม่
ไม่
ฉันตามหาคนอยู่
จนกว่าซากุระ…
จนกว่าซากุระจะโรย
นั่นมันแม่ฉัน
วิ่ง!
มาสัญญากันอย่างนึงเถอะ
ห้ามตายนะ
เราเองก็จะได้พบกับ วันเวลาดีๆ เหมือนกันใช่ไหม
ไม่นะ!
ซากุระ…
โรยหมดแล้ว
นายท่านจาง!
ฉันต้องไปหาเขา
สายไปแล้ว
ถึงเธอไปก็ทำอะไรไม่ได้
หยุดเธอไว้!
ยุนแชอ๊ก
เธออยู่ที่ไหน
จางโฮแจหนีไปแล้วครับ
ดูเหมือนเรื่องที่เรากังวลจะเกิดขึ้นแล้วครับ
จางแทซังกำลังบ้าคลั่งและออกตามหาผู้หญิงคนนั้น
พาตัวเขา…
มาให้ฉันค่ะ
ให้ทำยังไงกับผู้หญิงครับ
ฆ่าทิ้งไปค่ะ
ครับ รับทราบครับ
(บริษัทบูกัง)
เฮ้อ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
คุณเป็นใครคะ
แล้วหล่อนล่ะเป็นใคร
ฉันถามก่อนนะคะ
ฉัน
เป็นคนคุ้นเคยกับผู้บริหารที่นี่
สนิทขนาดที่บางครั้ง ก็แบ่งเครื่องเคียงกับกิมจิกินกัน
แล้วเธอล่ะ
เป็นอะไรกับพวกเขา
ฉันไม่ได้สนิทสนมกับพวกเขาขนาดนั้นหรอกค่ะ
แล้วมาเจาะผนังบ้านคนอื่นเขาทำไม
เอ่อ ฉันไม่ได้เป็นคนทำนะคะ
เดี๋ยวก่อน โทรหา 191 ต้องกดเบอร์อะไรนะ
ไม่ต้องโทรหรอกค่ะ ฉันเป็นตำรวจค่ะ
นักสืบโนจีซู ทีมสืบสวนสอง สน.จงโนค่ะ
ฉันกำลังตามจับผู้ต้องสงสัยอยู่ค่ะ
ผู้ต้องสงสัยเหรอ
ใครเป็นผู้ต้องสงสัย
คุณจางโฮแจค่ะ
ฉันอยากรู้มานานแล้ว
ทำไมตำรวจชอบปล่อยคนร้ายตัวจริงลอยนวล
แล้วเล่นงานผู้บริสุทธิ์อยู่เรื่อย
นี่คุณยายคะ
ช่างเถอะ ต่อสายไปสิ
อะไรนะคะ
บอกให้ต่อสายถึงหัวหน้าเธอ
หัวหน้าของฉันเหรอคะ โทรทำไมคะ
หรือจะให้ฉันโทรเอง
ว่าไง นักสืบโน
เอ้อ มยองจุนเหรอ ฉันเอง แอนเทนน่าชินซอลดง
มีเรื่องอะไรครับคุณป้า
ฉันโทรมาเรื่องนายท่านจาง
แกอยู่ไหน จะมานี่หรือจะให้ฉันไปหาแก
อยู่ไหนครับ ตอนนี้
ทำผู้หญิงหลุดไปงั้นเหรอ
ขอโทษครับ
ขนาดเป็นหวัดร่างกายยังสร้างภูมิต้านทาน
คนที่โดนไนโตรเจนไปแล้วครั้งนึง ก็คงไม่ยอมโดนซ้ำสองหรอก
พี่ก็รู้นี่ครับ
ว่าถ้าพี่โฮแจโกรธ ใครก็รับมือไม่ไหว
คนเดียวที่จะหยุดพี่โฮแจได้
คงมีแค่พี่ใหญ่ละมั้งครับ
หรือว่าเรา…
ปล่อยไอ้ตัวข้างล่างออกมาดีไหม
เบอร์ 71 ใช่ไหมนะ
ตอนนี้สภาพมันดีที่สุดแล้วนี่
- ปล่อยคุโรโกะออกมา - ครับ
ไม่!
ผู้หญิงอยู่ที่ไหน
บอกมาว่าเธออยู่ไหน
เธออยู่ไหน!
ตั้งแต่เมื่อไรกัน
ที่ทุกอย่างพร่าเลือนไป
ทั้งเหตุผลและเป้าหมายในการต่อสู้
หรือแม้กระทั่งความโกรธแค้น
สิ่งเหล่านั้นเอาชนะความคิดถึงไม่ได้
ผมยังมีลมหายใจ
แต่ไม่มีชีวิต
ผมอยู่ได้เพียงเพราะคิดถึงคุณเท่านั้น
เพียงแค่อยากกอด
เพียงแค่…
อยากสัมผัสคุณ
นายท่านจาง!
แค่ครั้งเดียวก็ยังดี
ขอแค่ให้ผมได้เจอคุณ
ขอแค่ให้…
ผมได้สัมผัสคุณ
นายท่านจาง
ฉันเอง
ฉันมาแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
คุโรโกะสองกลุ่มถูกกำจัดไม่เหลือครับ
เกิดอะไรขึ้น
อย่างที่เห็น
ทุกคนถูกเล่นงานจนยับ
อย่างที่เห็นว่าผมก็โดนหนักเหมือนกัน
จางแทซังล่ะ
หนีไปกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว
เหมือนจะไปฝั่งทางเดินของทางออกห้า
เอายังไง
ให้ผมตามไปถึงนั่นไหม
รีบตามไป อย่าให้มันออกไปได้เด็ดขาด
ครับ
ไม่มีเวลาแล้ว
พวกคุโรโกะจะตามมาอีก
เธอคนนี้
ฉันฝากเธอไว้กับนายได้ไหม
ถ้าไปสภาพนี้ ไม่ทันไรคงถูกพวกคุโรโกะจับได้แน่
ฉันจะดึงดูดความสนใจพวกมันให้ได้มากที่สุด
ระหว่างนั้นนายช่วยพาเธอออกไปที
ทำให้กันได้ใช่ไหม
ฝากด้วยนะ ซึงโจ
จำทางเดินตรงประตูห้าได้ไหม
ตรงสุดทางเดินนี้ ถ้าเลี้ยวขวาแล้วตรงไปจนสุด
ด้านบนจะมีทางเดินเล็กๆ อยู่
มันมองไม่ค่อยเห็น พี่อาจจะเลยได้
คอยดูให้ดีล่ะ
คุณจะไม่เป็นอะไร
เจอกันข้างนอกนะ
เขาไม่ได้มาทางนี้เหรอครับ
นอกจากตรงนี้ก็ไม่มีทางออกอื่นแล้ว
เอาตัวซึงโจมา
แหม
หาเจอทันทีไม่มีพลาดเลยนะ
เธอจะรออยู่ที่หน้าทางออกห้า
ออกไปสภาพนั้นเดี๋ยวจะเป็นที่สังเกตเอา
เปลี่ยนชุดก่อนเถอะ
ขอบใจนะ ซึงโจ
โอ๊ย
บอกแล้วไงอย่าเอามือมาโดนหัวผม
ไม่ใช่เด็กๆ แล้วสักหน่อย
ผมไปก่อนนะครับ
หายไปนานเดี๋ยวผิดสังเกต
วันนั้นเมื่อหนึ่งปีก่อน
ขอโทษนะที่ผมออกไปไม่ได้
พี่
(พื้นที่ควบคุม)
(ทางออกห้า)
คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส