POTWÓR Z GYEONGSEONGU
Pani Nawol.
- Pani Nawol. - Słucham?
Od kogo jest ten list?
Jaki list?
- Nie położyła mi go pani na biurku? - Nie.
Beom-o, zanosiłeś go na górę?
Na mnie nie patrzcie.
Coś się stało?
Co tam napisano?
A dlaczego?
To złe wieści?
BĘDĘ CZEKAĆ W BARZE KSIĘŻYCOWYM
WITAMY KOMISJĘ ORGANIZACJI NARODÓW ZJEDNOCZONYCH W KOREI
BAR KSIĘŻYCOWY
Mistrzu Jang, lepiej tam nie wchodzić. To ona.
Przybył pan.
Minęły bodajże dwa lata, odkąd skończyła się wojna.
- Sądziłem, że wróciła pani do Japonii. - A nie że umarłam?
Czym zasłużyłem sobie na to spotkanie? Czego pani chce?
Nasamprzód oczekuję przeprosin.
Zrujnował pan pogrzeb mojego męża…
i mnie skrzywdził.
Opłakiwaliśmy tych, którzy zginęli w szpitalu Ongseong.
Tak usprawiedliwia pan swój atak terrorystyczny?
Nazywamy to oporem.
Byłam panu wierna.
Szczerze widziałam w panu przyjaciela i się zamartwiałam.
Dlatego panu pomagałam.
Odpłaca mi pan tylko odrzuceniem i zniewagą.
W prawdziwej przyjaźni nie chodzi o odpłacanie i odwzajemnianie.
Tylko o dzielenie się i wzajemne zrozumienie.
Proszę wracać do swego kraju, pani Maeda.
Era pani narodu minęła bezpowrotnie.
Najlepiej będzie, jeśli już nigdy się nie spotkamy.
Nie ma już pan
dokąd wracać,
panie Jang Tae-sang.
Beom-o, szybko!
Panie Gu!
Pani Nawol…
Zejdźcie mi z drogi, wy pieprzone dranie.
Pani Nawol.
Przemyślałam pana słowa.
Dalej uważam inaczej.
Przyjaciele powinni brać i dawać. Odpłacać sobie za przysługi.
Pani Nawol.
Pani Nawol?
Pani Nawol.
Niech się pani obudzi.
Proszę na mnie spojrzeć.
Wody.
Potrzebuję wody.
Nie.
Panie Gu.
Beom-o!
Panie Gu!
Błagam, nie!
Miejcie litość! Nie!
Wy parszywi dranie!
Mistrzu Jang.
Mistrzu…
Wszystko dobrze?
A pani nic nie jest?
Jest pan ranny?
Dziwnie się czuję.
Strasznie mi zimno.
Boli mnie głowa.
Może mi pani pomóc?
Pani Nawol.
Już idę.
Pani Nawol.
Drogi Tae-sangu.
Uciekaj.
Teraz.
Uciekaj ode mnie.
Już dobrze, Tae-sangu.
Nic…
Nic mi nie będzie.
Rozumiesz…
prawda?
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY KLĄTWĄ A BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM
ODCINEK 5 POTWÓR
Ludzie często uważają,
że osiągną szczęście, gdy pozyskają wszystko.
Nie.
Kiedy masz wszystko, nudzisz się.
Wskutek nudy obojętniejesz na wszystko.
Dlatego zaczyna cię pociągać destrukcja.
Gdy widzę strach i wściekłość w oczach człowieka,
w pełni zaczynam pojmować…
że żyję.
Dawno się nie widziałyśmy.
Panno Yoon Chae-ok.
Jak pani…
Zapewne żyję z tego samego powodu co pani.
Nie jestem zaskoczona.
To dzięki Seishin?
Minęło już tyle czasu.
Dzięki temu spotkaniu wspomnienia znów stają się wyraziste.
Jakby to było wczoraj.
Wspomnienia o pani, Seishin…
i o panu Jangu.
Dlaczego wy…
wciąż tu jesteście?
Dlaczego miałoby nas tu nie być?
Już nie jesteśmy waszymi wrogami ani oprawcami.
Zważywszy na czas, który minął,
powinna nam pani być przynajmniej odrobinę wdzięczna.
Pani, panno Yoon Chae-ok,
żyje wciąż dzięki mnie.
Podobnie pan Jang.
Na nim też pani eksperymentowała?
Wyświadczyłam mu przysługę.
Jako przyjaciel.
Dlaczego?
Dlaczego to zrobiliście?
Dlaczego musieliście to zrobić akurat jemu?
A nuż wie pani…
dlaczego piekło jest tak straszliwe?
Bo trwa wieczność.
Nie mogliśmy się przyjaźnić,
więc postanowiłam stać się jego piekłem.
Dlaczego pani nagle angażuje ją do eksperymentu?
Skąd to pytanie?
Ciągle pojawiające się zmienne nie służą realizacji ważnego planu.
Zwiększa to szanse na nieprzewidywalne konsekwencje.
Nie chodzi o eksperyment.
Zemszczę się na niej…
bo odebrano mi tę możliwość 79 lat temu.
Mistrzu Jang.
Mistrzu Jang!
Wszystko dobrze? Mistrzu Jang!
Dokonaj wyboru.
Stań się człowiekiem, którym byłeś,
albo…
zgiń tutaj.
Jaka decyzja?
Wracasz do nas czy…
będzie oglądać twoją śmierć?
Jeśli wrócę do tego…
kim byłem…
mogę cię pokonać?
Być może.
I będę mógł…
ją też uratować?
Być może.
Nie rób nic. Zostań tam.
Idę po ciebie.
Nie ruszaj się. Zostań tam!
Już do ciebie idę.
Nie.
Nie!
Nie rób tego!
Nie!
Odpuść!
Nie rób tego. Leż!
Nie rób tego!
Nie!
Nie.
Szukam kogoś.
Kwiaty wiśni…
Dopóki nie opadną kwiaty wiśni.
To była moja matka.
Złóżmy sobie obietnicę.
Przeżyj.
Naprawdę sądzisz, że dla nas też nastaną dobre czasy?
Nie!
Kwiaty wiśni…
już opadły.
Mistrzu Jang!
Muszę do niego iść.
Za późno.
Już mu nie pomożesz.
Zatrzymać ją!
Yoon Chae-ok.
Gdzie ona jest?
Jang Ho-jae uciekł.
Spełniły się nasze obawy.
Nie panujemy nad Jang Tae-sangiem. Szuka tamtej kobiety.
Idźcie i przyprowadźcie go do mnie.
A co z kobietą?
Zabijcie ją.
Tak jest, moja pani.
Zaraz zacznę świrować.
Kim pani jest?
A ty coś za jedna?
Zapytałam pierwsza!
Jestem dobrą przyjaciółką właścicieli.
Wpadam i dzielę się z nimi przystawkami i kimchi.
A ty? Skąd ich znasz?
Nie jestem z nimi tak blisko jak pani.
- Dlaczego zrobiłaś dziurę w ścianie? - Co? To nie ja.
Jaki jest numer na policję?
Nie ma potrzeby. Jestem z policji.
Detektyw Noh Ji-su z komisariatu Jongno.
Szukam podejrzanego.
Podejrzanego?
Kim jest podejrzany?
No, pan Jang Ho-jae.
Zawsze mnie to zastanawia.
Dlaczego policja zostawia sprawców w spokoju i nęka osoby niewinne?
Proszę pani…
Dość tego. Proszę dzwonić.
Słucham?
Zadzwoń do swojego kapitana.
Mam zadzwonić do swojego kapitana? Dlaczego?
Ja mam to zrobić?
Detektyw Noh.
Myung-jun, to ty? Tu Antena z Sinseol-dong.
O co chodzi, proszę pani?
Dzwonię w sprawie mistrza Janga.
Gdzie jesteś? Zmusisz mnie, bym tam przyszła?
Proszę podać adres.
Zgubiliście ją?
Proszę wybaczyć.
Buduje się tolerancję na przeziębienia.
Dostała dawkę azotu. Znów się nie nabierze.
Nikt nie poradzi sobie z Ho-jae, gdy zaczyna świrować.
Pewnie tylko ty masz szansę go powstrzymać.
Chyba że uwolnisz dzieciaka na dole.
Numer 71, prawda? Chyba jest w optymalnej formie.
- Wypuść kuroko. - Tak jest.
Nie!
Gdzie ona jest?
Mów gdzie.
Gdzie ona jest?
Nie pamiętam, kiedy wszystko zaczęło się zamazywać.
Dlaczego walczyłem, o co,
i skąd ta wściekłość.
Nie mogłem przezwyciężyć pewnego pragnienia.
Istniałem…
ale nie żyłem.
Pragnąłem ją tylko zobaczyć.
Chciałem ją objąć…
i trzymać przy sobie.
Mistrzu Jang!
Chociaż raz
chciałem cię wtedy zobaczyć.
Zwłaszcza jeśli,
będę mógł cię dotknąć.
Mistrzu Jang.
To ja.
Jestem przy tobie.
- Status? - Wycięto w pień dwie jednostki Kuroko.
Co tu zaszło?
Jak widać, zostali zmasakrowani.
Mnie też spuścili manto.
- Gdzie jest Jang Tae-sang? - Uciekł z kobietą.
Kierowali się w stronę tunelu piątego. Co? Mam ich dorwać?
Ruszaj w pościg. Nie zgub ich.
Tak jest.
Nie ma czasu.
Zaroi się tu od kuroko.
Zdołasz
zaopiekować się nią?
W jej stanie daleko nie zajdzie, zanim ją złapią kuroko.
Będę odwracać ich uwagę. Proszę ją stąd wydostać.
Zrobisz to dla mnie?
Proszę cię, Seung-jo.
Pamiętasz tunel 5? Skręć w prawo na końcu korytarza.
Na suficie jest mały otwór.
Niewidoczny. Łatwo go ominąć.
Rozglądaj się.
Wszystko będzie dobrze. Spotkamy się na zewnątrz.
Nie biegł tędy?
Ale to jedyne wyjście.
Przyprowadź Seung-jo.
Widzę, że nie przegapiłeś dobrego wyjścia.
Jest przed wyjściem numer 5.
W tym stroju będziesz zwracać na siebie uwagę.
Przebierz się.
Dzięki, Seung-jo.
Prosiłem, abyś mnie nie poklepywał po głowie.
Nie jestem już dzieckiem.
Lecę. Będą mnie podejrzewać, jeśli zniknę na zbyt długo.
Tamtego dnia, rok temu…
przepraszam, że nie dałem rady. Bracie.
Napisy: Przemysław Stępień