GYEONGSEONG CREATURE 2
Ginang Nawol.
May itatanong ako.
O, ano 'yon?
Sino hong… nagpadala nitong liham?
Ah - Hindi ko alam.
-Sa mesa ko hindi kayo'ng naglagay? -Ah, hindi.
-Ikaw Beom-o. Ikaw ba ang nag-akyat niyan? -Naku, hindi rin po ako.
Bakit, ano ba yan?
Ano raw ba'ng sabi?
Bakit?
Ano ba'ng nakasulat? Masamang balita?
HIHINTAYIN KITA SA MOONLIGHT BAR
-Bili na kayo ng manok~! -Ay!
Magagandang klase ang mga ito!
Ginoo, bili na po kayo ng manok!
Manok kayo diyan! Bili na po kayo! Murang mura lang po!
Give me chocolate, chocolate, chocolate! Chocolate, chocolate,
-chocolate, chocolate! -Mas mabuti pang 'wag ka na lang
tumuloy. -Chocolate, chocolate, chocolate! Chocolate!
Nand'yan na s'ya.
-Go ahead. You can have one. -Chocolate, chocolate,
-chocolate! Chocolate! -You want one?
You want one as well? Here's some more.
One for everybody.
Mabuti dumating ka.
Gaano katagal na nga ba? Halos dalawang taon?
Akala ko bumalik ka na sa bansang Hapon.
Hindi mo naisip na patay na 'ko?
Gusto kong malaman kung bakit ka nakipagkita.
Ano'ng gusto mo?
Paghingi ng tawad ang gusto kong marinig sa 'yo.
Gulo ang idinulot mo sa burol ng asawa ko…
at sinaktan mo ako.
Pinagluluksa lang namin ang mga tao… na namatay sa Ongseong.
Iyan ang rason mo sa ginawa n'yong terorismo? Dahil lang sa pagluluksa?
Ang tawag namin do'n pag-aaklas.
Totoo lahat ng ipinakita ko sa'yo.
Nag-alala ako para sa kaligtasan mo. - At bilang kaibigan…
…malugod kitang tinulungan.
Pero ang ibinigay mong kabayaran, ay pagtanggi sa mga kabutihan ko sa'yo.
Hindi sukatan ang naitulong mo para lang masabing totoo ka sa isang tao.
Dahil ang magkaibigan… may pag-unawa sa isa't isa.
Umuwi ka na lang sa bansa mo, Dama Maeda.
Tama na'ng kasamaan niyo. Wala kayong puwang dito.
At ang hiling ko lang… 'di na sana tayo magkita pa.
HOUSE OF GOLDEN TREASURE
Wala ka nang lugar na mauuwian.
Maglalaho ang lahat… Ginoong Jang Tae-sang.
Beom-o! Dali!
Ah!
Lintik!
Ilag~!
Huh?
Manong Gu!
Ginang-- Ginang Nawol.
Tumabi kayo, mga putang ina niyo!
Ginang Nawol.
Pinag-isipan kong mabuti kanina lahat ng mga sinabi mo.
Pero hindi ako kumbinsido, Ginoong Jang.
Dahil ang totoong magkaibigan… dapat nagsusuklian ng tulong
at pabor sa isa't isa.
Hindi maaari.
Ginang Nawol.
Gumising kayo. Gumising kayo.
Ginang Nawol. Imulat niyo'ng mata niyo.
Tubig! Tubig. Sandali. Kukuha ako.
Hindi. Manong Gu. Hindi maaari. Beom-o!
Manong Gu! Hindi pwede! - Hindi!
Manong Gu! Bumaba ka na diyan! - Pakiusap!
Hindi pwede! Hindi! 'Wag mo 'kong iwan!
Gumising ka na~! Mga animal! Hayop! Mga demonyo kayo!
Ginoong Jang.
Ayos ka lang ba?
Kayo, ayos lang, Ginang Nawol?
Ayos ka lang? Napuruhan ka ba?
Hindi ko-- maintindihan…
Nilalamig ako.
Parang binibiyak ang ulo ko.
Matutulungan niyo po ba ako?
Ginang Nawol.
Nariyan na 'ko.
Ginang Nawol.
Tae-sang.
Umalis ka na.
Sige na.
Lumayo ka sa'kin.
Hindi na kailangan, Tae-sang.
Ayos lang ako.
Huwag mo na 'kong isipin.
Matalino ka.
Alam mo na'ng ibig kong sabihin.
GYEONGSEONG CREATURE SUMPA AT PAGPAPALA
EPISODE 5 ANG NILALANG
Taliwas sa akala ng iba,
hindi ka lubos na magiging masaya at kuntento
sa buhay kahit makamit mo'ng nais mo.
Ang totoo,
sa oras na mapasakamay mo na ang lahat, madarama mo ang pagkabagot.
Sa sandaling 'yon… wari bang wala ng saysay ang lahat para sa 'yo.
Na s'ya namang, magtutulak sa 'yong mang-wasak.
Tuwing mayrooong taong nagpupuyos sa galit, doon ko lalo mas nakikita…
ang katotohanan… na ako ay buhay.
Matagal tayong 'di nagkita…
Binibining - Yoon Chae-ok.
Paano nangyari 'to?
Pareho ng dahilan kung bakit nandito ka. Yun ba'ng ipinagtataka mo?
Kahanga-hanga.
Si Seishin ba ang may gawa?
Napakarami nang nangyari.
Pero ngayong nagkaharap tayo uli, unti-unting nanunumbalik
lahat sa alaala ko
na para bang kahapon lang 'yon.
Magmula sa iyo, kay Seishin,
at kay Ginoong Jang.
Bakit ba nandito ka pa rin?
Ano pa bang gusto mong mangyari ngayon?
Bakit mo natanong? Bawal ba sa 'kin ang mamuhay rito?
Hindi na kami ang kalaban niyo sa panahong ito. Kaya 'wag mong kuwestiyunin.
Sa itinagal-tagal ng panahon, hindi mo man lang ba naisip…
na magpasalamat sa'min ngayon?
Kaya ka buhay, Yoon Chae-ok…
ay dahil sa naitulong namin sa 'yo.
At ganoon din kay Ginoong Jang.
Pinag-eksperimentuhan niyo rin siya?
Isang munting kabutihan.
-Bilang kaibigan. -Hayop ka!
Bakit mo ginawa 'yon?
Sumagot ka! Napakawalanghiya mo! Bakit pati si Tae-sang, pinahihirapan mo?
Alam mo ba kung bakit…
nakapangingilabot ang impiyerno? Ha, Chae-ok?
Dahil wala itong katapusan.
Kung ayaw niya 'kong kaibigan,
sisiguruhin kong hanggang dulo, ako'ng kanyang impiyerno.
Bakit niyo siya naisip isama sa experiment, Dama Maeda?
Bakit mo 'ko tinatanong?
Hindi makakatulong sa plano kung may panibagong variable na idadagdag.
Malaki ang tyansang mas makagulo at magdala siya ng problema dito.
Hindi para sa eksperimento ang babaeng 'yon.
Narito s'ya para makakapaghiganti ako sa kanya.
Na dati… hindi ko nagawa.
Ginoong Jang.
Ginoong Jang~! Ginoong Jang!
Ginoong Jang! Ayos ka lang ba?
Mamili ka na.
Babalik ka ba sa kung sino ka dati?
O gusto mo bang…
mamatay na lang ng ganyan?
Ano? Sumagot ka.
Gusto mo bang bumalik ka sa dati… o gusto mong…
makita n'ya ang huling hagok ng 'yong hininga.
Kung babalik ako…
sa dati kong buhay,
mananalo ba ako sa'yo?
Oo, siguro.
At… si Chae-ok…
maililigtas ko siya?
Malay natin.
Sandali, dyan ka lang, 'wag ka nang kikilos.
Pupuntahan na kita diyan ngayon. Ha? 'Wag kang aalis diyan,
naintindihan mo? Gagawan ko ng paraan 'to. Pakiusap, hintayin mo lang ako.
Pupuntahan kita.
Hindi. Hindi.
Huwag!
'Wag mo siyang sasaktan! Tama na! Tumigil ka na!
Tumigil ka na! Tama na 'yan!
Sabing tama na 'yan!
Tumigil n'yo! Wag n'yong gawin 'to!
Tama na! Itigil n'yo 'to.
Chae-ok.
Hindi, hindi, hindi, hindi.
Hindi.
May hinahanap akong tao.
-Hanggang malaglag ang mga sakura. -Hanggang malaglag ang mga sakura.
Si ina ang nilalang na 'yon!
-Mangako tayo sa isa't isa. -'Wag kang mamamatay.
Naniniwala kang… may masasayang araw pang darating?
Hindi!
Ang mga sakura… nalagas nang lahat.
Ginoong Jang!
Kailangan ko s'yang puntahan do'n.
Huli na'ng lahat.
Wala nang mangyayari kahit ano pa'ng gawin mo.
Pigilan s'ya!
Si Yoon Chae-ok.
Nasaan siya?
Nakatakas si Jang Ho-jae.
Nangyari na nga ang kinatatakutan natin.
Hindi 'papatinag si Jang Tae-sang mahanap lang ang babaeng 'yon.
Ibalik niyo siya.
Dalhin niyo siya rito.
Sa babae, ano'ng plano niyo?
Patayin niyo siya.
Masusunod, Dama Maeda.
BUGANG COMPANY
Hay~!
Ano ba kasi'ng nangyari dito?
Sino po kayo?
Ikaw ang dapat kong tanungin n'yan!
-Nauna po 'kong nagtanong sa inyo! -Sino ako~? Kaibigan kong mga
presidente ng kumpanyang nakatira rito.
Minsan dinadalhan ko pa sila ng kimchi at mga pagkain, 'no?
Eh, ikaw sino?
Bakit mo sila kilala?
Ah - hindi ko po sila… kakilala katulad po ninyo.
Ay bakit naninira ka ng pader?
Ahh… naku, hindi po ako ang may gawa niyan.
Sandali nga. Ano ba'ng number ng pulis nang matawagan.
'Wag na po, lola. Pulis ako. Ako po si No Ji-su.
Investigation Team 2 ng Jongno Police Station.
May hinahanap akong suspect sa kaso, ma'am.
Ano, suspek?
At sinong suspek 'yan, aber?
Ah-- si Mr. Jang Ho-jae.
'Yan ang ipinagtataka ko, ineng.
Bakit 'yung mga inosente ang pinaghahahanap
ninyo, - samantalang yung mga kriminal, malayang malaya?
-Lola, dahan-dahan naman. -Sige na.
-Itawag mo na. -Ha?
-I-report mo na ito sa kapitan ninyo. -Ano po'ng ire-report ko?
-Bakit po? -Gusto mo, ako'ng tumawag?
-Mmm, - Detective No. -Hello. - Myeong-jun, ikaw ba 'yan?
Ito si Lola. - Sinseol-dong Antenna.
-Ma'am. Ano po ang kailangan niyo? -Tungkol ito kay Ginoong Jang.
Nasaan ka ba? Pupuntahan kita o ikaw ang pupunta?
Nasa'n kayo ngayon?
Hindi mo na siya nahabol?
Pasensiya na po.
Magkasakit ka minsan, matututunan nang labanan ng katawan mo 'yon.
Kung binugahan ka na ng nitrogen, hindi na 'yon uubra ulit.
Alam niyo rin 'yan. Walang nakakapigil kay Ho-jae
'pag nagwala na 'yon.
Ang makakapigil lang sa kanya… eh~ siguro si Big Boss.
O 'di kaya kung…
palayain na 'yung nasa basement.
Di ba? Si Number 71?
Sapat naman na siguro 'yung lakas niya.
Ihanda ang mga kuroko.
Yes, sir.
Saan niyo siya tinago? Sabihin mo sa 'kin.
Nasaan siya?
Limot ko na ang dahilan…
kung bakit ko ito ginagawa.
Kung anong pinaglalaban ko, kung para saan 'to
at kung bakit ako galit na galit.
Wala sa kanila'ng nakawala… sa kung anong pagnanasa.
Humihinga lang ako…
pero hindi ako buhay.
Ang gusto ko… makita lang siya.
Gusto ko lang siyang mayakap.
Gusto kong…
muli siyang mahagkan.
-Ginoong Jang! -Kahit isang pagkakataon lang.
Basta makita lang kita.
Kung ang kapalit…
ay makapiling kita.
Ginoong Jang.
Andito na 'ko.
Magkakasama na tayo.
Ano'ng nangyari?
Dalawang grupo ng kuroko ang tinumba.
Ano'ng nangyari dito?
Kita niyo naman o.
Inubos na silang lahat.
Pati ako, napuruhan ng bugbog.
Si Jang Tae-sang?
Kasama 'yung babae, tumakas.
Parang pumunta sa tunnel five.
O, pa'no na?
Ako pa ba'ng hahabol?
Habulin niyo sila. - Wag niyong hayaang makatakas dito.
Yes, sir.
Wala nang oras.
Magdaratingan na ang mga kuroko.
Seung-jo…
ikaw na muna'ng bahala sa kanya.
Sa lagay niya ngayon, - hindi niya kakayaning makatakas sa mga kuroko.
Susubukan ko silang iligaw para magkaro'n ka ng oras na mailabas siya rito.
Nakikiusap ako.
Magagawa mo ba?
Alam mo 'yung tunnel five?
Kapag kumanan ka sa dulo nitong hallway… may maliit na tunnel sa taas.
'Di masyadong kita, baka lumampas ka.
Mag-iingat ka.
Makakalabas tayo.
Hihintayin kita.
Hindi ba s'ya dito dumaan?
Wala nang ibang daan palabas bukod dito.
Dalhin niyo si Seung-jo sa'kin.
Tama ka ng daan.
Mabuti hindi mo nalampasan.
Nando'n na siya sa harap ng exit five.
Mapapansin ka nila 'pag lumabas ka nang ganyan.
Isuot mo 'to.
Seung-jo, maraming salamat.
Ano ba.
Ayoko ngang ginagawa mo 'yan, 'di ba?
Akala mo sa'kin, bata?
Babalik na 'ko do'n.
Baka mamaya magduda pa sila.
Pasensiya ka na.
Hindi ako nakarating no'n.
Hyung.
EXIT FIVE