GYEONGSEONG CREATURE
Gng. Nawol.
-Gng. Nawol. -Bakit?
Kanino ho ito galing?
Ano iyan?
-Hindi kayo ang naglagay nito sa mesa ko? -Hindi.
Beom-o. Ikaw ba ang nag-akyat nito?
Hindi ho.
May problema ba? Ano ba ang sabi sa liham?
Bakit?
Masama ba ang laman ng liham?
HIHINTAYIN KITA SA MOONLIGHT BAR
MOONLIGHT BAR
Huwag kayong tumuloy, Ginoong Jang.
Nasa loob siya.
Sumipot ka.
May dalawang taon na yata tayong hindi nagkikita?
Akala ko ay bumalik ka sa Japan.
Hindi mo ba inakalang namatay ako?
Bakit ka nakipagkita sa akin? Ano ang kailangan mo?
Humingi ka muna ng tawad.
Sinira mo ang lamay ng asawa ko…
at sinaktan mo ako.
Ipinagluksa lang namin ang mga namatay sa Ospital ng Ongseong.
Iyan ang ikakatuwiran mo sa ginawa ninyong pag-atake?
Kilos-protesta ang tawag namin doon.
Nagpakatotoo ako sa iyo.
Itinuring kitang kaibigan at pinagmalasakitan kita.
Kaya kita tinulungan.
Pero pagkontra at hindi paggalang ang isinusukli mo sa akin.
Hindi pagbibigay at pagtanggap ng pabor ang mahalaga sa pagkakaibigan
kundi pagiging bukas at pag-unawa sa isa't isa.
Bumalik ka na sa bansa mo, Ginang Maeda.
Tapos na ang paghahari ninyo rito.
Sana ay hindi na tayo muling magkita.
Wala ka nang
babalikang lugar,
Ginoong Jang Tae-sang.
Beom-o, dali!
G. Gu!
Gng. Nawol.
Tumabi kayo, mga lapastangan.
Gng. Nawol.
Pinag-isipan ko ang mga sinabi mo kanina.
Hindi pa rin ako sang-ayon doon.
Dapat ang magkaibigan, nagbibigay at tumatanggap ng pabor mula sa isa't isa.
Gng. Nawol.
Gng. Nawol?
Gng. Nawol.
Gng. Nawol. Gising.
Gng. Nawol. Tumingin ka sa akin.
Tubig.
Nauuhaw ako.
Hindi maaari.
G. Gu.
Beom-o!
G. Gu!
Hindi!
Hindi maari ito!
Mga demonyo sila!
Ginoong Jang.
Ginoo…
Ayos ka lang ba?
Ikaw Gng. Nawol, ayos ka lang ba?
Nasaktan ka ba?
Iba ang pakiramdam ng katawan ko.
Giniginaw ako.
At napakasakit ng ulo ko.
Maari mo ba akong tulungan?
Gng. Nawol.
Lalapitan kita.
Gng. Nawol.
Tae-sang.
Takbo na.
Ngayon na.
Lumayo ka na sa akin.
Ayos lang, Tae-sang.
Ako…
Ayos lang ako.
Alam mo…
ang ibig kong sabihin, hindi ba?
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG SUMPA AT BIYAYA
BAHAGI 5 ANG HALIMAW
Ang akala ng marami,
magiging masaya sila kapag nasa kanila na ang lahat.
Mali.
Mabuburyo ka kapag nasa iyo na ang lahat.
Kapag naburyo ka, mawawalan ka ng interes sa lahat ng bagay.
Kaya wawasakin mo na lang ang lahat.
Tuwing nakakakita ako ng takot at galit sa mata ng tao,
doon ko napapagtanto…
na buhay nga talaga ako.
Ang tagal na nating hindi nagkita.
Bb. Yoon Chae-ok.
Paano…
Sa tingin ko, pareho tayong buhay dahil sa parehong paraan.
Ito nga ang inaasahan ko.
Si Seishin, tama?
Ang haba ng panahong lumipas.
Pero ngayong nakaharap na kita, mas naunawaan ko na,
at tandang-tanda ko ang lahat.
Natatandaan kita, si Seishin…
at si Ginoong Jang.
Bakit nandito pa rin kayo…
hanggang ngayon?
Hindi ba kami dapat nandito?
Hindi na ninyo kami kaaway, wala na kaming ginagawang masama sa inyo.
Sa haba ng panahong lumipas,
hindi ba dapat pasalamatan mo kami, kahit papaano?
Ikaw, Bb. Yoon Chae-ok,
hanggang ngayon, buhay ka dahil sa amin.
Ganoon din si Ginoong Jang.
Pinag-eksperimentuhan mo rin siya?
Tinulungan ko lang siya.
Bilang kaibigan.
Bakit?
Bakit mo iyon ginawa?
Bakit pati siya, dinamay mo?
Alam mo ba…
kung bakit karumal-dumal na lugar ang impiyerno?
Dahil wala iyong katapusan.
Nabigo kaming maging magkaibigan,
kaya naisip ko na lang na maging impiyerno niya ako.
Bakit ho biglang n'yo siyang sinama sa experiment?
Bakit mo tinatanong?
Sa isang mahalagang plano, maling magdagdag ng constant variable.
Mas posibleng magkaro'n ng mga di inaasahang pangyayari.
Wala itong kinalaman sa eksperimento.
Naghihiganti ako sa kaniya…
na hindi nagawa sa nakalipas na 79 taon.
Ginoong Jang.
Ginoong Jang!
Ayos ka lang ba? Ginoong Jang!
Pumili ka na.
Babalik ka ba sa dating ikaw
o…
mamamatay ka dito?
Ano'ng desisyon mo?
Babalik ka ba sa dati o…
papanoorin niyang mamatay ka?
Pag bumalik ako…
sa dati…
matatalo na ba kita?
Siguro.
Tapos…
maililigtas ko ba siya?
Siguro.
Huwag kang kumilos. Diyan ka lang.
Pupuntahan kita riyan.
Huwag kang gumalaw. Diyan ka lang!
Pupuntahan kita diyan.
Huwag.
Huwag!
Huwag kang tutuloy. Tigil!
Huwag kang tutuloy!
Hindi!
Hindi ito maaari.
May hinahanap akong tao.
Sakura…
Hanggang sa maglagas ang mga sakura.
Siya ang nanay ko.
Mangako tayo sa isa't isa.
Huwag kang mamamatay.
Naniniwala ka talagang may masasayang araw pa?
Hindi ito maaari!
Ang mga sakura…
ay nalagas na.
Ginoong Jang!
Kailangan ko siyang puntahan.
Huli ka na.
Hindi mo na siya mapipigilan.
Pigilan siya!
Si Yoon Chae-ok.
Nasaan siya?
Nakatakas si Jang Ho-jae.
Mukhang nangyayari na ang kinatatakutan natin.
Di na makontrol si Tae-sang, hinahanap niya 'yong babae.
Kumilos ka na…
at dalhin mo siya sa akin.
Ano'ng gagawin sa babae?
Patayin siya.
Masusunod, ma'am.
Pambihira naman.
Sino ka?
Ikaw ang sino?
Nauna 'kong nagtanong.
Kaibigan ako no'ng nakatira rito.
Binibigyan ko sila minsan ng mga side dish at kimchi.
E, ikaw? Pa'no mo sila nakilala?
Di kami magkasing close gaya n'yo.
Bakit binutas mo 'yang dingding?
Di ko 'yan kagagawan.
Teka nga. Ano ngang hotline ng pulis?
Wag ka nang tumawag. Pulis ako.
Ako si Detective Noh Ji-su ng Jongno Police Station.
May hinahanap ako ditong suspect.
Suspect?
Sino'ng suspect?
Si Mr. Jang Ho-jae.
Nagtataka talaga 'ko.
Bakit inosente sa halip na kriminal ang laging hinahabol ng mga pulis?
Teka lang naman, Lola…
Tama na.
Tumawag ka na.
Ano ho?
Tumawag ka na sa captain n'yo.
Pinatatawagan n'yo sa 'kin si Cap? Bakit ho?
Gusto mong ako pa'ng tumawag?
Si detective Noh ito.
Ikaw ba 'yan, Myung-jun? Ako 'to, 'yong Antenna sa Sinseol-dong.
Ma'am, may problema ho ba?
Napatawag ako tungkol kay Ginoong Jang.
Asan ka ba? Kailangan pa ba kitang sunduin?
Sabihin n'yo kung asan kayo.
Natakasan ka niya?
Pasensiya na po.
Pag danas na, natututo na.
Ginamitan na siya noon ng nitrogen. Di na ulit 'yon tatalab sa kaniya.
Alam mong pag wala sa kontrol si Ho-jae, wala nang makakapigil sa kaniya.
Mukhang ikaw lang 'yong makakapigil sa kaniya.
O kaya naman, pakawalan mo 'yong bata sa ibaba.
Number 71 'yon, tama ba?
Malamang nasa kondisyon siya.
-Pakawalan ang mga Kuroko. -Opo, sir.
Wag!
Nasaan siya?
Sabihin mo na.
Nasaan siya?
Hindi ko matandaan kung kailan,
pero unti-unting lumabo ang lahat.
Kung bakit ako lumalaban, kung ano ang pinaglalaban ko,
at kung bakit ako galit.
May hindi ako maibsang pangungulila.
Buhay ako…
pero parang walang saysay.
Wala akong ibang inaasam kundi ang makita siya.
Gustung-gusto ko siyang mayakap…
at mahawakan.
Ginoong Jang!
Kahit saglit lang,
basta't makita kita.
Basta't
mahawakan kita.
Ginoong Jang.
Ako ito.
Nandito na ako.
Ano'ng nangyari?
Dalawang units ng Kuroko ang napatumba.
Ano'ng nangyari dito?
Gaya ng nakikita mo, naubos tayo.
Pati ako, may tama.
-Asan si Jang Tae-sang? -Tumakas siya kasama 'yong babae.
Papunta sila sa tunnel 5.
Sa 'kin mo pa rin ba sila ipapahabol?
Habulin n'yo sila. Wag n'yong papatakasin.
Opo, sir.
Wala na tayong oras.
Kukuyugin ulit tayo ng mga Kuroko.
Puwedeng
pakitulungan siya?
Sa lagay niya ngayon, posibleng mahuli siya ng mga Kuroko.
Kukunin ko ang atensiyon nila. Nakikiusap ako, ilabas mo siya rito.
Puwede ba?
Pakiusap, Seung-jo.
Tanda mo 'yong Tunnel 5?
Kumanan ka sa dulo ng hallway na 'to. May maliit na butas sa kisame.
Di 'yon pansinin, baka malampasan mo.
Maging alerto ka.
Huwag kang mag-alala.
Magkikita tayo sa labas.
Hindi ba siya dito dumaan?
Pero eto lang ang exit.
Hanapin n'yo si Seung-jo.
Nahanap mo at mukhang di ka lumampas.
Nasa tapat siya ng exit 5.
Pagtitinginan ka pag lumabas ka nang ganyan ang itsura.
Magpalit ka.
Salamat, Seung-jo.
Sinabing wag mo na 'kong hawakan sa ulo.
Di na 'ko bata.
Aalis na 'ko. Maghihinala na sila pag nawala ako nang matagal.
No'ng araw na 'yon, no'ng isang taon…
Sorry, di ako umabot.
Kuya.
Nagsalin ng Subtitle: Lei Diane Dimaano