(สัตว์สยองกยองซอง)
ที่นี่ที่ไหน
ปล่อยผมออกไปเถอะ
พาฉันออกไปด้วยคนค่ะ
ขอร้องละ
คุณคะ คุณ!
ช่วยด้วยครับ
ช่วยด้วย
ช่วยผมด้วย
อย่าเข้ามาใกล้ฉัน
ฉันอาจทำร้ายคุณได้
ทำไมคุณถึงอยู่ตรงนั้นล่ะ
เพราะงั้นไปซะเถอะค่ะ ขอร้อง
ขอร้องละ!
แทซัง!
ตื่นแล้วเหรอคะ
นี่มันอะไรครับ
ก่อนอื่นฉันอยากฟังเรื่องเมื่อวานนี้ค่ะ
คุณไปหาใครที่โรงงานร้างนั่นคะ
คนอื่นๆ อยู่ไหนกันครับ
เรียกพี่ยงกิลมาหาผมก่อน
คุณควอนยงกิลอยู่ในอาการโคม่าค่ะ
เขาบาดเจ็บที่ศีรษะรุนแรง
เลยมีอาการเลือดออกในสมองตามมา
เขาเข้ารับการผ่าตัดด่วน ตอนนี้อยู่ในห้องผู้ป่วยหนักค่ะ
ห้องผู้ป่วยหนักอยู่ที่ไหนครับ
ผมต้องไปดูอาการพี่ยงกิลก่อน ปลดกุญแจมือครับ
ไปตอนนี้ไม่ได้ค่ะ
ผมต้องไปดูอาการเขา ไปดูว่าเขาเป็นยังไงบ้าง!
รีบปลดกุญแจมือครับ
ผมเป็นญาติผู้ป่วยของเขา
เราเจออาวุธ ที่คาดว่าถูกใช้ก่อเหตุในที่เกิดเหตุค่ะ
อาวุธชิ้นนั้นมีร่องรอยของคนเพียงสองคนเท่านั้น
คือเส้นผมและรอยเลือด ที่คาดว่าเป็นของคุณควอนยงกิล
และลายนิ้วมือของคุณจางโฮแจค่ะ
หมายความว่ายังไงครับ
ในที่เกิดเหตุมีคนอยู่เพียงสองคน
เมื่อดูจากหลักฐานและรูปการณ์แล้ว
มีโอกาสเป็นไปได้สูงที่ผู้ร้ายที่โจมตีคุณควอนยงกิล
คือคุณจางโฮแจค่ะ
พูดอะไรที่เป็นไปได้หน่อย!
ผมจะทำแบบนั้นกับพี่ชายผมได้ยังไง
มีปัญหากันเรื่องเงินเหรอคะ
อะไรนะครับ
ได้ยินมาว่าบริษัทบูกังมีหนี้สินเยอะ
เริ่มเล่าตั้งแต่เรื่องนี้เลยดีไหมคะ
นี่คุณนักสืบ
ผู้หญิงที่อยู่กับคุณเป็นใครคะ
เธอเป็นใครกันแน่
ผู้หญิงคนนั้นคือคนร้ายที่ฆ่ามาดามนา
กับคุณโอกีฮุนรึเปล่าคะ
ไม่ใช่ครับ
ถ้าไม่ใช่ แล้วเธอมีความเกี่ยวข้องอะไร กับฆาตกรต่อเนื่องคะ
เธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรทั้งนั้น!
งั้นก็บอกมาสิคะว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
คุณยุนแชอ๊ก
นี่คุณ!
อย่าเพิ่งหมดสตินะ!
ตื่นขึ้นมาก่อนค่ะ!
ตื่นขึ้นมาก่อน!
คุณคะ คุณ!
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างการแสร้งดีและแสร้งเลว)
(ตอนที่ 4 ภูมิหลัง)
สิ่งที่ครอบงำคนคือจิตสำนึกหรือจิตใต้สำนึก
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงโชคชะตาคือนิสัย
ที่ทำซ้ำไปซ้ำมาในทุกๆ วันรึเปล่า
หรือเป็นความทุกข์ยาก และความบังเอิญที่คาดเดาไม่ได้
สิ่งที่บอกว่าเราเป็นคนแบบไหน
คืออุปนิสัยใจคอ
หรือความสามารถ
เรื่องนั้นคงแตกต่างไปตามแต่ละคนรึเปล่าครับ
ทำไมแต่ละคนถึงไม่เหมือนกันคะ
แต่ละคนมีความหลากหลาย และเปลี่ยนแปลงโดยคาดเดาไม่ได้
ไม่ใช่เพราะความหลากหลาย
แต่เพราะความไม่สมบูรณ์ค่ะ
มนุษย์ส่วนใหญ่เป็นสิ่งไม่สมบูรณ์
ที่ตั้งอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างสองขั้ว
มนุษย์อาจดูเหมือนกำลังค้นหาคำตอบของชีวิต อย่างไม่สิ้นสุด
แต่ความจริงแล้วมนุษย์เพียงแค่คลายความกังวล
ภายในจิตใจตัวเองอย่างไม่สิ้นสุดเท่านั้น
เพราะฉะนั้น
ความตั้งใจดีของมนุษย์
จึงไม่อาจมีอยู่จริงตั้งแต่แรกค่ะ
เพราะตั้งแต่ต้นจนจบ มนุษย์เลือกอย่างเห็นแก่ตัว
เพื่อตัวเองเท่านั้นค่ะ
เพราะฉะนั้นงานของเรา ถึงได้มีความหมายมากขึ้นไงคะ
นั่นคือเหตุผลที่เรา
ต้องเดินหน้าต่อและวิวัฒนาการต่อไป
เราไม่มีเวลามาล้มเหลวเรื่อยไปแบบนี้อีกแล้ว
ขออภัยครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด
พาคนคนนั้นกลับมาอีกครั้งเถอะค่ะ
แต่ท่านหญิงมาเอดะครับ เขา…
พาเขามาค่ะ
ครับ
อือ นักสืบโน
เจ้านั่นเป็นยังไงบ้าง
สติแตกสุดๆ ไปเลยค่ะ
ตอนแรกเขาโวยวายว่าจะพบควอนยงกิลให้ได้
แต่ตอนนี้เขาไม่ยอมทำอะไร ไม่ยอมพูดอะไร
เอาแต่นอนอยู่เฉยๆ ค่ะ
หมอว่ายังไงบ้าง
เขาไม่ได้บาดเจ็บรุนแรงมากนัก
บ่ายนี้ก็ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ
โอเค งั้นทำเรื่องออกรพ.ให้เขา
แล้วพาตัวเขามาที่สน.ทันที
มีเรื่องต้องถามเขาเยอะเลย
ค่ะ รับทราบค่ะ
ถ้าจะให้คนไข้ชื่อจางโฮแจ ออกรพ.บ่ายนี้ ต้องทำยังไงบ้างคะ
สักครู่นะคะ เดี๋ยวสอบถามหมอเจ้าของไข้ให้ค่ะ
ชู่
อย่าเสียงดัง
ผมมาช่วย
เดี๋ยว นี่มัน…
หัวหน้าครับ ผมตรวจข้างนอกคร่าวๆ แล้ว
ไม่มีอะไรบ่งชี้เป็นพิเศษ ทำอะไรอยู่ครับ
- ช่วยที - ครับ
เออ ได้แล้วๆ
ไนโตรเจนเหรอ
"ไนโตรเจน"
เจ้านี่มันอะไรนะ
หือ จอน…
จอนซึงไบโอ
จอนซึงเภสัชกรรม
- จอนซึงเภสัชกรรมเหรอ - ครับ
ออกไปจากที่นี่ก่อนเถอะ
ผมมีอะไรจะคุยกับพี่เยอะเลย
ไอ้เวรนี่ล้อฉันเล่นเหรอ
คิดว่าฉันจะโง่เชื่อแกอีกเหรอ
อยากตามหาเธอไม่ใช่เหรอ
เดี๋ยวคุณหมอกำลังจะลงมาค่ะ
รอในห้องพักผู้ป่วยก่อนนะคะ
ค่ะ ได้ค่ะ
(กรุณางดใช้เสียงเพื่อให้ผู้ป่วยได้พักผ่อน)
ผู้ต้องสงสัยหนีไปแล้วค่ะ เรียกกำลังเสริมที
(ห้องผู้ป่วยหนัก บุคคลภายนอกห้ามเข้า)
รีบขึ้นไปเร็วเข้า!
ญาติคุณควอนยงกิลนะคะ
สวมหน้ากากอนามัย แล้วใช้น้ำยาฆ่าเชื้อล้างมือนะคะ
เยี่ยมได้ห้านาทีค่ะ
คนไข้ยังไม่ได้สติ เห็นหน้าเขาแล้วเชิญออกมาเลยนะคะ
เกิดอะไรขึ้น ยังหาเขาไม่เจออีกเหรอ
นี่ ทีมพิสูจน์หลักฐาน ฉันเจออยู่ข้างบน
ทั้งเราและกำลังเสริม กำลังแยกกันหาทั่วโรงพยาบาลค่ะ
ฉันจะรีบตามหาค่ะ
แม่งเอ๊ย!
พี่
ทำไมถึงทำแบบนั้น
เพราะอะไร
ผมควรจะได้รู้บ้างสิ
ห้องผู้ป่วยหนักติดต่อมาครับ
คนที่อ้างว่าเป็นญาติคุณควอนยงกิล
เข้ามาขอเยี่ยมเขาครับ
อย่าไป
ได้สติแล้วเหรอ
ได้ยินเสียงผมไหม พี่ ผมโฮแจเอง
อย่าไป
อย่ากลับไป อย่าไป
โฮแจ
ใช้ชีวิต
แบบนี้ต่อไป
หือ
บ้าเอ๊ย
นี่คือภาพซีทีสแกนครับ
ตรงส่วนนี้
ผมจะปรับเงาภาพให้ดูครับ
รูปแบบการฝังตัวของนาจิน
คล้ายคลึงกับของซึงโจครับ
ปกติหากเข้าร่างกายขณะเป็นตัวอ่อน
นาจินจะอยู่บริเวณศีรษะด้านบน
แต่ของสองคนนี้ฝังตัวอยู่บริเวณส่วนหลังครับ
หากซึงโจได้รับตัวเต็มวัยมาจากแม่
งั้นก็มีโอกาสสูง
ที่เธอจะเป็นกรณีเดียวกันครับ
เปิดไม่ออกหรอกครับ
ใครน่ะ
ที่นี่ที่ไหน มีไว้ทำอะไรรู้รึเปล่าคะ
เป็นอะไรรึเปล่าคะคุณ
พวกเขาบอกว่าจะรักษาผม
ถ้ากินมันเข้าไป
ผมจะไม่ต้องอยู่แบบคนพิการอีก ผมก็เลย…
การทดลองง่ายนิดเดียวครับ
แค่ดื่มน้ำ
ที่อยู่ตรงหน้าให้หมดก็พอ
และในเวลาเดียวกัน เงินสิบล้านวอน
จะถูกโอนเข้าบัญชีของทุกคนครับ
คือ…
- ครับ - ถ้าการทดลองสำเร็จ
ขาของผมจะดีขึ้นจริงๆ รึเปล่าครับ
อาการหลังติดเชื้อโปลิโอสินะครับ
ครับ ใช่ครับ
ขอแค่การทดลองนี้สำเร็จ
คุณก็ไม่ต้องใช้ชีวิตเป็นคนพิการอีกต่อไปครับ
เอาละครับ
ดื่มเลยไหม
(สิบล้านวอน อันจงฮยอก)
ล้าน… สิบ… ล้าน
(ลูกหมาของย่า)
ไม่สามารถติดต่อเลขหมายได้ขณะนี้ กำลังเข้าสู่ระบบฝากข้อความ
หลังต่อสายอาจเกิดค่าธรรมเนียมในการโทร…
ผมไม่ต้องอยู่แบบคนพิการแล้ว
ย่าไม่ต้องลำบากเพราะผมอีกแล้ว
ช่วยด้วย
ไม่นะ
เขาบอกว่าถ้าการทดลองสำเร็จ
ผมจะเดินได้
เป็นปกติเหมือนคนทั่วไป
เรื่องก่อนผมเกิดอุบัติเหตุ
ยังมีเรื่องไหนที่ผมควรรู้อีกไหม
นายตอนนี้ดีกว่าตอนก่อนอุบัติเหตุเยอะ
ผมมาดู
ว่าความทรงจำของพี่ทั้งหมดหายไปจริงรึเปล่า
ขอร้องละ
คุณยุนแชอ๊ก
นายท่าน
นี่ นายท่านจาง
นายท่านมัวทำอะไรอยู่คะ ไม่ถ่ายรูปเหรอ
ปั๊ดโธ่ เดี๋ยวตะวันก็ตกดินกันพอดี
(คลังสมบัติทอง)
บอกแล้วไงว่าต้องถ่ายตอนแสงดีๆ
เร็วเข้า ฉันยุ่งอยู่นะ
เดี๋ยวจะถ่ายรูปเดี่ยวให้ฉันด้วยใช่ไหมคะ
นี่ ยองชุน รูปเดี่ยวของเธอน่ะ
ไปจ่ายเงินถ่ายที่ร้านเอาเอง เข้าใจไหม
มัวทำอะไรอยู่คะ นายท่าน
รีบมาเร็วๆ เข้าสิ
รีบๆ มาเร็ว
เร็วเข้าสิ
มาเร็ว
รีบไปเดี๋ยวนี้ละครับ
เอาละครับ ดีครับ
รอเดี๋ยวนึงค่ะ
ครับๆ ได้ครับ
เอาละครับ ถ่ายแล้วนะครับ หนึ่ง สอง…
หนึ่ง สอง สาม
ให้ตายสิ บอกว่าไม่เป็นไรไง
วันนี้วันดีไม่ใช่รึไง
ยืนใกล้ๆ กันหน่อยครับ สนิทกันหน่อย
ยิ้มหน่อยสิคะ ยิ้มแล้วตำรวจไม่จับหรอก
ยิ้มกว้างๆ ไปเลย
ถ่ายแล้วนะครับ หนึ่ง สอง สาม
ดื่มอะไรดีครับ
(บริษัทบูกัง)
(บัตรประชาชน จางแทซัง จางดงยุน จางยองมิน)
อ่อนแอ
มันช้านะพี่
แบบนี้จะไปตามหาผู้หญิงคนนั้นที่ไหนได้
ไอ้สารเลว คิดจะซ่อนตัวแบบนี้ไปตลอดเหรอ
เหมือนผมกำลังซ่อนตัวเหรอ
ผมอยู่ตรงหน้านี้เองนะ
แทบบ้าเลยละสิ
มีอยู่แต่มองไม่เห็น
ถึงมองเห็นก็จับต้องไม่ได้
เลิกเห่าอยู่ในรูได้แล้ว
ออกมา ออกมาสิวะ ไอ้สารเลว
ถ้าเห็น
แล้วจะชนะผมได้เหรอ
เป็นแบบนี้ต่อไปพี่ตายแน่
จนถึงตอนนี้ไม่มีใครกล้าลองดีกับเรา
ยกเว้นคนคนเดียวเท่านั้น
ก็คือพี่
ไม่อยากย้อนกลับไปตอนนั้นเหรอ
ไอ้บ้าเอ๊ย!
พี่ก็รู้นี่
ว่าผมหมายถึงอะไร
พี่เองก็จำได้อยู่นี่
ไม่ใช่เหรอ
(บริษัทบูกัง)
อย่าวิ่งหนี
ไม่ว่าจะอะไร จ้องไว้
และโจมตีซึ่งๆ หน้า
แล้วเราจะมีโอกาสชนะมากที่สุด
ทั้งหมดนี้พี่เป็นคนบอกกับผม
จำให้ได้
เป็นอะไรไหมคะ
คุณคะ
ตั้งสติหน่อยค่ะ!
เขาจะอยู่ในสภาพนั้นไปสักพัก
ถึงฟื้นคืนสติมา แต่เขาก็จะจำใครไม่ได้
และจะอยากอาหารมากในช่วงแรก
เธอคงรู้ดีอยู่แล้ว
เธอใช้ชีวิตอยู่แบบนั้นมานานเท่าไรแล้ว
บอกมาก่อนว่าที่นี่คือที่ไหน
เท่าที่ฉันจำได้
นาจินไม่เคยรั่วไหลออกไปภายนอก
พวกแกคิดจะทำอะไรกันแน่
พวกแกเป็นใครถึงได้ทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้
เธอรอดมาได้ยังไง
อยู่โดยไม่ถูกควบคุมมานานแค่ไหนแล้ว
ข้างนอกนั่น นอกจากเธอ ยังมีคนอื่นที่เป็นเหมือนกันอีกไหม
อย่าบอกนะว่าที่นี่
คือโรงพยาบาลองซอง
ใช่ไหม
โรงพยาบาลนั้นปิดตัว หลังสงครามมหาเอเชียบูรพาสิ้นสุดลง
อาคารส่วนใหญ่เสียหายจากสงคราม
มีบริษัทอื่นมาสร้างบนพื้นที่นั้น ชื่อว่าจอนซึงไบโอ
ผู้ก่อตั้งคืออดีตประธานคาโต้กับท่านหญิงมาเอดะ
ตอนนี้ประธานชินจีโอ ลูกชายของเขาสืบทอดกิจการต่อ
ยังไม่สิ้นสุดอีกเหรอ
นรกแห่งนี้
คราวนี้ตอบฉันมา
เธอเป็นใคร
ออกมา
เลือกมาสิ
จะกลับไปเป็นพี่คนเดิมอีกครั้ง
หรือว่า…
จะตายไปทั้งแบบนี้
อย่ากลับไป อย่าไป
โฮแจ
ใช้ชีวิต
แบบนี้ต่อไป
กลับมาเถอะ
จะเป็นจางโฮแจ
หรือจางแทซังก็ได้
กลับมาเป็นคนที่ผมจำได้
ย้อนกลับไปตอนนั้นกันเถอะ
นะ
ไม่เจอกันนานเลยนะคะ
คุณยุนแชอ๊ก
คำบรรยายโดย พริมขวัญ โกมลมนัส