POTWÓR Z GYEONGSEONGU 2
Co to za miejsce?
Wypuść mnie. Zabierz mnie stąd, błagam!
Ratunku!
Pomóż mi.
Nie chcę umierać.
Nie podchodź.
Mogę cię zaatakować. Co ty tu robisz?
Nie zbliżaj się. Proszę!
Tae-sang!
Zbudziłeś się.
Co to znaczy?
Najpierw wszystko mi powiesz.
Kogo spotkałeś w opuszczonej fabryce?
Gdzie pozostali?
Dzwoń do Yong-gila.
Pan Kwon jest w stanie krytycznym.
Odniósł poważne obrażenia głowy, doszło do krwotoku wewnętrznego.
Przeszedł operację i znajduje się na oddziale intensywnej terapii.
Gdzie mieści się ten oddział?
Muszę go zobaczyć, zdejmij to.
Później.
Muszę sprawdzić, w jakim jest stanie!
Uwolnij mnie.
Jestem jego opiekunem.
Znaleźliśmy prawdopodobne narzędzie zbrodni.
Nosi ślady dwóch osób. Włosy i krew należą zapewne do pana Kwona,
a odciski palców do ciebie, panie Jang.
Co sugerujesz?
To znaczy, że byliście tam sami. Wszystko wskazuje na to, że to ty go zaatakowałeś.
Nie wygłupiaj się!
Czemu miałbym mu zrobić coś takiego?
Może chodziło o pieniądze?
Co? Firma Bugang jest zadłużona.
Może chcesz od tego zacząć?
Posłuchaj, pani inspektor.
Kim była towarzysząca ci kobieta?
Kto to taki?
Czy to ona zabiła panią Na i Oh Ki-hoona?
Nie.
Skoro tak, to co ją łączy z seryjnym zabójcą?
Absolutnie nic!
W takim razie mów, co się tam zdarzyło.
Panno Yoon Chae-ok.
Hej!
Trzymaj się!
Ocknij się!
Nie zasypiaj.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY POZOREM CNOTY A WYSTĘPKIEM
ODCINEK 4 PO DRUGIEJ STRONIE
Czy poczynaniami człowieka kieruje świadomość czy podświadomość?
Co wpływa na przeznaczenie? Czyżby powtarzana codziennie rutyna?
A może nieprzewidywalne przypadki i trudne doświadczenia?
Co nas definiuje jako ludzi? Czyżby usposobienie?
A może umiejętności?
To zależy od człowieka, nieprawdaż?
Dlaczego miałoby tak być?
Każdy jest inny i zmienia się w nieprzewidywalny sposób…
Nie dlatego, że każdy człowiek jest inny.
A dlatego, że jesteśmy nieidealni.
Większość ludzi to istoty niedoskonałe…
Ani złe, ani dobre, takie na pograniczu.
Może się zdawać, że ludzie nieustannie poszukują życiowych prawd,
ale właściwie próbują jedynie uciszyć swój wewnętrzny lęk.
Właśnie dlatego
człowiek zasadniczo nie jest zdolny do podtrzymania dobrych intencji.
Działa tylko i wyłącznie z samolubnych pobudek,
od początku do końca.
Dlatego nasze dzieło jest tak znaczące.
To właśnie powód,
dla którego musimy przeć naprzód i rozwijać się.
Nie możemy tracić czasu na porażki.
Najmocniej przepraszam. Dołożymy większych starań.
Sprowadźcie tę osobę z powrotem.
Ale pani Maedo, on już…
Sprowadźcie go z powrotem.
Tak jest.
Inspektor Noh,
co z nim?
Jest kompletnie załamany.
Najpierw chciał się widzieć z Kwonem Yong-gilem,
a teraz tylko leży bez ruchu, w milczeniu.
Co mówią lekarze?
Że nie ma poważnych obrażeń i zostanie wypisany po południu.
Jak go wypiszą, przywieź go na komendę. Mam do niego masę pytań.
Tak jest.
Przepraszam, czy mogę wypisać pana Janga Ho-jae?
Proszę poczekać, spytam jego lekarza.
Bądź cicho.
Chcę ci pomóc.
Jak to możliwe?
Nie znaleźliśmy nic poważnego. Co pan robi, kapitanie? Pomóż mi.
Dobra, mam.
Azot.
Co to takiego?
Jeonseung Bio.
Jeonseung Biotech.
Tak?
Spadajmy stąd.
Mam ci tyle do powiedzenia.
Żartujesz, dupku?
Myślisz, że znów dam się nabrać?
Nie chcesz znaleźć tamtej kobiety?
Lekarz zaraz przyjdzie. Proszę zaczekać w sali. Świetnie, dziękuję.
Podejrzany uciekł, wezwij wsparcie!
OIOM
Zająć pozycje!
Opiekun Kwona Yong-gila? Proszę włożyć maskę i odkazić dłonie.
Ma pan 5 minut.
Pacjent nie odzyskał przytomności, więc proszę się streszczać.
I co, znaleźliście go?
Weź to do analizy. Znalezione na górze.
Wszyscy szukają go po całym szpitalu.
Wkrótce go namierzymy.
Niech to szlag!
Stary…
Czemu to zrobiłeś?
Po co?
Chciałbym wiedzieć, co tobą kierowało.
Dzwonili z OIOM-u. Ktoś podający się za opiekuna
poszkodowanego
poprosił o widzenie.
Nie idź.
Jak się czujesz?
Słyszysz mnie? To ja, Ho-jae.
Nie idź.
Nie idź tam z powrotem.
Żyj…
jako Ho-jae.
Tak jak teraz.
Szlag…
To jej skan.
Przyciemnię ten obszar, by był lepiej widoczny.
Najin umościł się równie nisko co u Seung-jo.
Zwykle larwy zagnieżdżają się raczej w górnej części głowy.
Ale w tych dwóch przypadkach ulokowały się głębiej.
Seung-jo otrzymał dojrzały najin od swojej matki,
w jej przypadku zapewne było tak samo.
Nie otworzą się.
Kto to?
Wiesz, gdzie jesteśmy? I co tutaj robią?
Nic ci nie jest?
Obiecali, że mnie wyleczą.
Że jeśli to wypiję… nie będę już kaleką.
Eksperyment jest prosty.
Macie wypić wodę, która przed wami stoi.
Otrzymacie za to 10 milionów wonów na konto.
Przepraszam?
Tak? Jeśli eksperyment się powiedzie,
czy moje nogi na pewno zostaną uleczone?
Widzę, że masz zespół post-polio.
Zgadza się.
Jeśli ten eksperyment się uda,
odzyskasz pełną sprawność.
No dobrze, pora wychylić ten płyn do dna.
10 tysięcy, 100 tysięcy…
PYSIACZEK
Wybrany numer jest niedostępny. Zostaw wiadomość po sygnale.
Nie będę żył jako kaleka.
Nie musisz się poświęcać ze względu na mnie.
Pomocy!
Ja chcę żyć!
Powiedzieli, że jeśli eksperyment się uda…
będę chodził jak zdrowy człowiek.
Jest jeszcze coś, co powinienem wiedzieć o wydarzeniach sprzed wypadku?
Jesteś teraz w lepszej sytuacji niż przed nim.
Przyszedłem sprawdzić, czy faktycznie niczego nie pamiętasz.
Proszę…
Panno Yoon Chae-ok.
Panie Jang.
Dalej, panie Jang.
Co robisz, panie Jang? Nie chcesz mieć zdjęcia?
My tu czekamy, a słońce zachodzi.
Zdjęcie trzeba robić za dnia. Żwawo!
Później pozwolisz zrobić zdjęcie tylko mnie, prawda?
Yeong-chun, idź do atelier i sfotografuj się za swoje pieniądze.
Co robisz? Chodźże wreszcie.
Szybciej.
Wszyscy czekają.
Śmiało.
Już idę.
Pięknie się prezentujecie.
Moment… Poczekam.
Wszyscy patrzą tu. Raz, dwa…
Raz, dwa, trzy!
Daj spokój…
Świętujemy, pamiętasz?
Bliżej, jak przyjaciele.
Za uśmiech pana nie aresztują. Od razu lepiej.
Proszę spojrzeć tutaj. Raz, dwa, trzy.
Napijesz się czegoś?
FIRMA BUGANG
KARTA MIESZKAŃCA: JANG TAE-SANG, JANG DONG-YOON, JANG YEONG-MIN
POSZUKIWANA
Słabeusz.
Za wolno, stary.
Jak znajdziesz tę kobietę, będąc w tak żałosnym stanie?
Będziesz się tak chował, dupku?
Kto się chowa?
Stoję przed tobą.
Irytuje cię to, co?
Jestem tu, ale mnie nie widzisz i nie możesz złapać.
Nie chrzań z ukrycia. Pokaż się, draniu!
Myślisz, że jak mnie zobaczysz…
to zdołasz mnie pokonać?
Jak tak dalej pójdzie, umrzesz.
Nikt z nami wcześniej nie zadzierał.
Poza jednym człowiekiem.
Tobą.
Nie chcesz wrócić do tych czasów?
Stuknięty gnojku!
Wiesz
o czym mówię.
Wracają ci wspomnienia.
Prawda?
FIRMA BUGANG
Nie uciekaj.
Spójrz jej prosto w oczy…
i staw jej czoła.
Wtedy masz szansę wygrać.
Tak mi kiedyś powiedziałeś.
Pamiętaj o tym.
Żyjesz?
Hej! Ocknij się!
Będzie w tym stanie przez jakiś czas.
Nawet jeśli odzyska przytomność, nie będzie wiedział, co i jak.
Najpierw człowieka obezwładnia przemożny głód.
Ale ty to już wiesz.
Jak długo tak żyjesz?
Najpierw powiedz, gdzie jestem.
Odkąd pamiętam,
najin nigdy nie wypłynął na zewnątrz.
Co z was za dupki?
Jakim trzeba być gnojkiem, żeby robić coś tak strasznego?
Jak przetrwałaś?
Jak długo żyjesz bez nadzoru?
Jest więcej takich stworzeń jak ty?
Tylko nie mów mi,
że to szpital Onseong…
Tak?
Szpital zamknięto, gdy Wielka wojna wschodnioazjatycka dobiegła końca.
Budynek został zniszczony podczas wojny, a na jego ruinach zbudowano
siedzibę firmy. Jeonseung Biotech.
Założyli ją były prezes Kato i pani Maeda.
Funkcję prezesa pełni obecnie jego syn, Shin Ji-o.
Czyli… to się nie skończyło?
To piekło?
Odpowiedz.
Kim jesteś?
Wychodź.
Wybieraj.
Staniesz się gościem, którym kiedyś byłeś?
Czy…
zginiesz tu i teraz?
Nie idź z powrotem…
Żyj
jako Ho-jae.
Tak jak teraz.
Wróć.
Nieważne,
jako Jang Ho-jae czy Jang Tae-sang.
Jako facet, którego pamiętam.
Wróćmy do tamtych czasów.
Zgoda?
Kopę lat…
panno Yon Chae-ok.