GYEONGSEONG CREATURE
Tae-sang, 'wag kang magtiwala sa kahit sino.
Walang sinuman sa mundong 'to ang makakapagtanggol sa 'yo.
Kailangan mong mabuhay mag-isa.
Malinaw ba?
Aalis ka ba, Nanay?
Baba!
Pasok!
'Wag na 'wag kang lalabas d'yan.
Anumang mangyari, may marinig ka man 'wag na 'wag kang lalabas.
Magtago ka lang d'yan hanggang sa pagsikat ng araw bukas. 'Wag kang iimik.
Nanay.
Kailangan mo pang…
mabuhay.
Kahit ano'ng mangyari, kailangan mong mabuhay. Ipangako mo kay Nanay. Ha?
Pasok. Pasok na.
Hoy. Sim Sun-deok.
Si Kim Si-yeong?
Ano'ng sinasabi mo?
Alam namin ang lahat!
Ikaw ang kontak ni Kim Si-yeong ng Dakilang Lupon.
Wala akong alam sa sinasabi mo. Wala kahit ano.
Kailangan mo pang…
mabuhay.
Kahit ano'ng mangyari, kailangan mong mabuhay. Ipangako mo kay Nanay.
Kung gano'n… kailangan ko na ring mag-seryoso.
Yon ay kung gusto ko pang mabuhay.
Wala 'kong pinapantasyang… anumang bagay na gaya ng kalayaan.
Ang tanging bagay lang na mahalaga sa 'kin… eh ang manatiling buhay at magtagal
nang walang inaalintana sa panahong 'to ng kaguluhan.
Palagay ko naman natupad ko ng matapat ang ipinangako ko sa nanay ko. Ang imposible.
Tagay?
Pero gumulo na ang buhay ko magmula nu'ng…
Hanggang malaglag ang mga sakura.
Sandaling 'yon.
Hindi.
Noon nga ba?
Magagawa mo bang tulungan ang mga bihag?
Ayoko nang may mamatay pang mga inosenteng tao.
Pinag-isipan ko dapat…
bago ko sinuong ang pangakong yon.
Teka. Nasan silang lahat?
Dalian n'yo!
Ang gumalaw
mamamatay!
Takbo na~!
Hoy, Hui-do, - Hui-do. Hui-do!
Balik na sa pinanggalingan n'yong lahat!
Kundi lahat kayo mamamatay!
Hayop kang walang budhi.
Ang sabi ko, bumalik na kayo!
Sa 'kin mo iputok 'yan, hayop ka!
Hui-do, 'wag!
Walang 'pinagkaiba mamatay man ako sa labas o dito sa loob.
Tatakas pa rin ako.
Subukan n'yo 'kong pigilan.
Sige na, iputok n'yo sa 'kin lahat 'yan!
Dito.
Diretso lang, may makikita kayong may yuping bakal na pinto.
Do'n muna kayo magtago lahat.
Kumilos kayo. Bilis na!
Kilos! Bilis na!
Diretso lang!
Tigil!
Sa sandaling… pasukin nito ang katawan ng tao
utak ang tumbok nito.
Kapag nakontrol na nito ang mga synapse sa utak ng tao,
magbabagong anyo na s'ya.
Ang tanong ko nasa'n ang aking ina!
Sagutin mo.
Bilisan mo.
Hangad ng lahat ng uri ng buhay sa mundo
na maging pinakamalakas na anyo nito.
Ang mga tao nga, naghahangad maging mandaragit na s'yang pinakanakaaangat sa
lahat.
Dahil sa napakaliit na organismong nilalaman nitong tasa
naging posible ang bagay na 'yan.
Takbo na.
Takbo na!
Walang humpay na manunugis ang nilalang na 'yon.
Hui-do!
Ang likas na pumatay ang nag-iisang… motibo nito para manatiling buhay.
Saglit! Teka!
Bitaw!
Tulong…
Naman…
Dali na, ano ba.
Tulungan mo 'ko.
Dito tayo.
Bagong mundo… ang bubungad sa sangkatauhan.
At ang mundo na 'yon…
si Seishin ang s'yang nagsimula.
Ang 'yong mahal na ina.
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG HALIMAW AT TAO
EPISODE 6 GULO
Interesanteng balita 'to.
Ibig bang… sabihin n'yan,
may kinalaman ang Ospital ng Ongseong sa mga nawawalang babae at gusto mo kaming…
mag-imbestiga?
Sino ang gagawa ng hakbang
laban sa mga krimeng 'to kung 'di ang kapulisan?
Trabaho n'yo ang gawing ligtas ang Gyeongsong, 'di ba?
Militar ang may hurisdiksyon sa ospital na 'yon.
Hindi puwedeng makialam ang ahensya ng kapulisan.
Alam nating dalawa 'yon.
Si Myeong-ja… nahanap ni Tae-sang sa ospital.
Dinamay n'ya'ng anak ko at isinama n'ya
pareho silang nalagay sa panganib.
O ngayon?
Ano ba'ng gusto mo talaga?
Na sana…
makabalik ang anak ko nang ligtas.
Yon lang, wala nang iba.
Dapat bang… pagkatiwalaan natin s'ya?
Nakita mo bang… nagtiwala ako sa iba nang basta-basta? - Ako 'yung…
taong walang tiwala maging sa sarili.
May tiwala naman kayo sa mga taga-House of Golden Treasure ah. Huh?
Ang dami na nating pinagdaanang mga paghihirap.
Sa lumbay at saya, iisang pamilya lang tayo!
Naranasan mo bang
tanggalan ng mga kuko sa paa't kamay?
Naranasan mo na bang mapaso?
Naranasan mo na bang kuryentehin?
Mahilig lang akong magsugal, pero kailanman hindi ko pa nailagay sa panganib
ang buhay ko.
Alam mo ba kung ano'ng nangyayari kapag…
binuhusan ka ng sinilihang tubig sa ilong mo habang
nakabitin nang patiwarik?
Wala naman… akong balak malaman pa.
Do'n sa puntong 'yon,
parang hindi ka na tao sa sarili mong katawan.
Tatahol ka na parang aso
at gagapang ka 'pag inutos nila sa 'yo.
Pamilya, kapatid o anuman…
Wala na 'yong… anupamang halaga.
Nananakot naman kayo eh. Huh?
Napa'no ba kayo?
Ba't bigla kayong nagbabanggit ng mga ganyan?
Kung malalagay ka man sa gano'ng sitwayon,
wag kang magpigil kung ikasisira ng buhay mo.
Sabihin mo'ng lahat ng nasa isip mo.
Hinding hindi ako magagalit sa 'yo kung pagtaksilan mo man kaming lahat.
Wag mo 'yang kalilimutan.
Tanghali na.
Kaya tayo na.
Para namang mangyayari 'yon. Huh?
Dumating man ang gano'ng sitwasyon, ako pa?
Wala 'kong pagtataksilang kahit sino.
Wag n'yo 'yang kalimutan, Ginang Nawol.
Hay. Hay, nako. Tsk.
Manang… ga'no katagal na po kayo don sa loob?
Kasi 'yung nanay ko… nandon din po sa loob eh.
Nakita n'yo po ba s'ya?
Sim Sun-deok. 'Yon pong pangalan n'ya, Sim Sun-deok.
Kilala n'yo ba s'ya?
Hindi eh.
Hindi n'yo pa po narinig ang pangalan n'ya?
Hindi pa, bata.
Malamig dito.
Inumin n'yo at umuwi na po kayo sa inyo.
Ba't 'di kayo tumupad sa pangako n'yo?
Sabi ko do'n lang kayo hangga't 'di pa 'ko nakakabalik, 'di ba? Sumagot ka!
Mukhang hindi na s'ya babalik.
Yung Jang Tae-sang na 'yon walanghiyang hampaslupa lang naman.
Wala namang ibang bagay na mahalaga sa kanya kundi pera't sarili n'ya lang.
Sinabi n'ya ba talaga 'yon?
Hindi ba't gano'n ka naman buong buhay mo?
Nagbulag-bulagan
kahit na bumagsak ang bansa natin at nagdusa ang mga tao.
Tinanggihan mo ang mga paanyaya sa 'yo ni Kapatid na Kwon sa samahan.
Hindi ba?
Matanong nga kita.
Lahat ba ng iba'ng paniniwala sa inyo eh masasamang tao?
Pumapagitna ka lang, walang malinaw na pinapanigan.
Pa'no kami magtitiwala sa 'yo?
Mas maliwanag pa sa sikat ng araw ang pinaglalaban mo.
Tama ba lagi kayo?
Ang tanging gusto ko…
eh ang makatakas mula sa impyernong 'to--
Kung gano'n, dapat naghintay lang kayo!
Hindi n'yo nga alam kung san ang daan palabas.
Tingin n'yo makakatakas kayo nang wala man lang plano ha?
Pa'no na lang ang lahat ng mga taong namatay dahil sa nangyari kanina?!
Hindi maiiwasang may masakripisyo!
Paanong hindi maiiwasan? Wala ka namang ginawa!
Nasa 'yo pa mismo'ng susi, pero niligtas mo lang ang sarili mo at tumakbo na parang
duwag!
Ano ka ba ha? Bitaw nga!
Tama ka na sa paliwanag at pangangatwiran sa mali mo,
pagkakasala at pagkahangal!
Ni wala ka ngang lakas ng loob na mamatay.
Kaya 'wag mong maliitin ang ginawang sakripisyo ng iba! Kuha mo ba?!
'Kala ko tao kang may paninindigan.
Pero mukhang nagkamali lang do'n si Jun-taek.
'Yung mga tao namang kasapi sa Samahang Makabayan - ilista mo.
Simulan mo na… sa talang-guhitan ng organisasyon.
Ginoong Jang.
Ligtas ka.
Ayos lang ba kayo?
Nasaktan kayo?
Wala lang 'to.
Pero si Chae-ok…
Hindi n'yo ba s'ya kasama?
Bawiin mo 'yon.
Imposible.
Paano namang nangyari'ng bagay na 'yon?
Paano nangyaring ang isang tao'y naging… halimaw?
Hindi 'yon halimaw! Ebolusyon 'yan!
Naging higit na mas malakas at maganda kaysa sinumang taong napakahina naman!
Ano na?
Ayaw mo ba 'yong maranasan?
Ano?
Malay mo lang…
kung magbabagong anyo ka rin tulad n'ya,
baka maalala't makilala ka pa ng mahal mong ina.
Hayop ka, walanghiya!
Sumagot ka.
Sumagot ka!
Sabihin mo sa 'kin…
pano mapipigilan 'yung halimaw?
Wala ka nang magagawa.
Dahil…
ayoko 'yong tumigil.
Ngayon alam ko na.
Hindi ko akalaing nandito ang asawa ko…
Nag-iwan s'ya ng mensahe sa pader,
pero pagkatapos no'n hindi ko na alam.
Pati na kung buhay pa ba s'ya hanggang ngayon.
At umalis si Chae-ok para alamin ang bagay na 'yon?
Patawad kung 'di ko s'ya nagawang samahan…
hanggang sa huli.
Hindi, 'wag.
Ginoong Jang, malinaw naman na ginagawa nyo ang parte ninyo.
At alam ko 'yon.
Hindi man 'yon kita sa mga ikinikilos ninyo,
sa bandang huli ginagawa n'yo pa rin naman ang tamang desisyon.
Niligtas n'yo ang - lahat ng mga taong 'to.
Pero hindi pa tapos ang lahat.
Kinakailangan pa silang madala sa ligtas na lugar.
Puwede bang mula rito kayo na muna'ng bahala sa kanilang lahat?
Sa direksyong 'to may makikita kang labasan.
Tapos sa ikalawang palapag, sa dulo ng pasilyo tungong silangan
may malaking silid na walang laman.
Tinamaan ng tuberculosis ang mga pasyente ro'n,
kaya bakante 'yon sa ngayon.
Pupuwede kayong magtago ro'n pansamantala.
Hindi ba 'yan patibong?
Malaki ang naging kapalit para sa impormasyong 'yon, kaya malabo po 'yon.
Kung gano'n, paano kayo?
Hahanapin ko ang inyong anak at doon na lang tayo magkita.
Aasahan ko kayo.
Alam ko na pagod na kayong lahat. Pero 'di tayo puwedeng magtagal pa rito.
Kailangan na nating kumilos kaya humanda kayo't sundan n'yo 'ko.
Dito.
Sandali.
Pinabibigay 'to ni Ginoong Jang.
Bantay ka sa likod.
Direktor, pinatawag n'yo 'ko?
Bakayero! Utak munggo!
Tang ina mo!
Bakit nu'ng matagpuan ko ang mga pintong 'to nakabukas na lahat?
Ba't walang laman ang mga seldang 'to?
Bakit? Bakit?
Bakit?!
Konting oras lang po. Aalamin ko kung ano'ng totoong nangyari at--
Pa'nong hindi mo alam 'yon?
Ikaw ang punong bantay rito, hangal!
Bobo!
Bakayero! >>
Patawad, Direktor. >>
Direktor, may problema!
Ano 'yon?
May natagpuan pong mga - na-anthrax na bangkay do'n sa may - ikalawa at unang
palapag.
Ano'ng sabi mo?
At 'yung ispesimen?
Hindi na 'yon natagpuan doon nu'ng oras na - dumating - ang hukbong kwarantina.
Ano pa'ng ibang detalye?
Kabilang na ang bantay na unang nakita, lahat ng labintatlong bangkay na 'yon ay
nakumpirmang tinamaan ng anthrax.
Siyam ro'n ay mga nakatakas na bihag na taga-Joseon.
Eh 'yung iba?
Hayaan na'ng mga patay na. Nasaan ang mga Josenjing na buhay pa?
Ah, paumanhin, Direktor. Sa ngayon… 'di pa nahahanap.
Direktor! Mensahe mula sa pangunahing tarangkahan.
Anong mensahe naman 'yan?!
Si Komisyoner Ishikawa.
Humihiling na makapasok para makapag-siyasat tungkol daw po sa mga
kababaihang nawawala.
Ano 'ka mo?
Narinig mo, Soma?
Kahit si Ishikawa may napansing kaduda-duda.
Patawad po, Direktor!
Solusyonan mo agad 'to!
Hai!
Kapag may nakatakas na kahit iisang Josenjing dito,
makukulong ka rito kasama ng buo mong pamilya bilang kapalit nila.
Hihiwain ko'ng tiyan nila at tatanggalin ko'ng mga bituka nila kahit na humihinga
pa sila!
Malinaw ba?
Nauunawaan mo ba'ng sinabi ko sa 'yong hangal ka?
Hai!
Walang kasing bobo.
Bilis nang lakad.
Tayong dalawa ang hahanap do'n sa halimaw na 'yon.
Pagkatapos ano kung mahanap man natin s'ya?
Pipigilan natin 'yon anuman ang mangyari.
Imposible nga 'yan.
Isipin mo kung pa'no.
Kayo ang lumikha no'n.
Tenyente Kato.
Ano 'yon, Sarhento?
Tinutugis namin 'yung ispesimeng nakawala.
Kaso - mukhang kakailanganin naming - ubusin ang nitrogen gas sa ikalawang
palapag
para mapalabas namin ang nilalang na 'yon.
Pa'no kapag bigo kayong mahuli 'yon pagkaubos ng nitrogen?
Kaya ako lumapit… permiso n'yo na lang ang kulang.
Kapag nabigo kaming pakalmahin ang nilalang sa anumang paraan…
Papaslangin ninyo?
Ang mga tao natin… hindi na tayo maaaring malagasan pa.
Kaya pahintulutan n'yo akong… patayin ang nilalang!
Mayroon lamang nag-iisang paraan para paslangin 'yan.
Ano po 'yon?
Pagsunog.
Pero tingin mo ba…
kaya mong gawin?
Po?
S'ya ang inang hinahanap mo.
Kaya mo ba s'yang paslangin?
Peste!
Nagbago man s'ya ng itsura,
sa huli s'ya pa rin ang iyong ina.
Tingin mo mapapatay mo s'ya? Ha?!
Mensahe po mula kay Ginoong Shiro.
MAY MISYON PARA ILIGTAS SI AKIKO
Kumusta naman ang lahat, Direktor Ichiro?
Ba't ka naparito sa ospital?
Nakarating sa 'kin na may kinalaman daw 'tong ospital sa mga babaeng nawawala.
Alam naman ninyo na sarado ang ospital sa kasalukuyan.
Walang tagalabas na maaaring makapasok kahit sino pa man sila.
At 'yan ay dahil sa?
May kumalat na nakahahawang sakit.
Labis na nakahahawa, kaya sana… maunawaan mo kami.
Ang sabi mo labis 'yong nakahahawa,
pero sa nakikita kong pananamit ninyo, wala kayong ginagawang pag-iingat.
Kaya mukhang wala naman sigurong mangyayari sa 'ming masama?
Militar ang may hurisdiksyon sa ospital.
Hindi ito puwedeng panghawakan o pag-imbestigahan ng kapulisan.
May mga nawawalang mamamayan.
Kaya puwedeng manghimasok ang mga pulis at mag-imbestiga.
Wag mo naman akong ipahiya sa harap ng aking mga tauhan.
Kinakailangan naming mag-imbestiga kahit na bilang pormalidad lang.
Hindi naman kami magtatagal.
Ilipat sila, unahin ang mga babae.
Hai!
Taas ang kamay!
Sino ka?
Paano ka nakapasok dito?
May tao lang akong hinahanap.
Nasa'n 'yung babae?
Nasa'n 'yung babaeng nandito?
Pumasok ka. Pasok!
Pasensya ka na, pero wala 'kong oras para d'yan.
Pumasok ka na!
Sabi ko sa 'yo, hindi ako nandito para makipaglaro at magsayang ng oras.
Walang silbi 'yan.
Wag kang magsayang ng lakas.
Anong kabaliwan 'to?!
Mamaya lang,
lilitaw na si Seishin na matagal mo nang hinahanap-hanap.
Sampung taon na, hindi ba?
Hindi ko alam kung hanggang ngayon maaalala ka pa rin ng 'yong ina.
Nasaan na?
Sa elebeytor namin pinapunta at pinasakay.
Hoy.
Hoy!
Yung babae. Kinuha 'yung damit ko nu'ng babae.
Kinuha n'ya 'yung damit ko tapos binugbog ako ni Ginoong Soma-- >>
Kung gano'n, sa'n naman s'ya pumunta?
Tenyente Kato.
Ano'ng mangyayari sa babaeng 'yan?
Talaga bang…
mamamatay s'ya sa kamay ng nilalang?
Tahimik, Josenjing.
Wala ka sa katayuang magsalita.
Paumanhin.
Sige na.
Sige na't paslangin mo na s'ya, Seishin!
Lapain mo na ang 'yong sariling anak.
Sige na!
Wag, Ina!
Ina?
Ikaw ba 'yan, Ina?
Ikaw talaga 'yan, Ina?
Ina…
Ina~!
Hulihin 'yan!
Ina…
Yung nitrogen.
Yung nitrogen~!
Tira!
Yamero! Tigil!!!
Yung babae?
Yung babae nasaan? Hanapin n'yo s'ya!
Wag! Ano ka ba?! Bitiwan mo 'ko?!
Bitiw nga!
Ano ka ba?
-Ina! -Sa'n ka pupunta?
Huminahon ka nga!
Sa'n ka ba pupunta sa tingin mo?
Gusto mong mamatay?
Si Ina ang nilalang na 'yon.
Ano?
'Yung mga walanghiya na 'yon, ginawa nilang halimaw ang mama ko~.
Tulong-- Tulungan mo 'ko.
Tulungan mo 'ko~!
Kagulat-gulat.
Nagawa nong makayanan ang lahat ng nitrogen gas na ating pinakawalan.
Nalupig kaya ang Najin…
ng likas n'yang pagiging ina?
Paano ang… babaeng nakatakas?
'Wag nang buhayin pa.
Hai!
Makinig, sumunod kayo sa 'kin lahat.
Tugisin natin s'ya!
Halughugin lahat!
Tikman mo, sige na.
Para gumaan ang pakiramdam mo.
Hindi ko na itatanong kung ayos ka lang ba.
Dahil alam ko naman… na hindi.
Pero…
umaasa akong aayos ka.
Ang mga huling salitang sinabi ng nanay ko sa 'kin,
"Kailangan mo pang… mabuhay."
Anuman daw ang mangyari, kailangan kong mabuhay.
Siyam na taong gulang na bata lang ako no'n.
Masyado pa 'kong bata para maintindihan…
kung pa'no magpapatuloy… nang wala ang nanay ko.
Lumabas na muna tayo dito nang buhay.
Saka tayo mag-isip nang mabuti ng planong puwede nating gawin.
Mayron ka pa ba no'n?
Hai!
Bumangon ka dyan!
Ba't ka nariyan?
Bawal mo iparada rito ang trak na 'yan.
Kasi… hinihintay ko si Komisyoner Ishikawa.
Nakakangalay na rin… saglit.
Parang nauhaw rin ako nang biglaan.
Bawal dito ang alak.
Ano ka ba… mag-aliw ka naman kahit kaunti.
Gusto mo ba… inom na muna tayong dalawa?
Napakalamig pa naman ngayong gabi. Pero kaunting alak lang, iinit ang pakiramdam
mo.
Bawal 'yan.
Heh? Saglit.
Kahit tsampanya bawal?
Tsampa--
Hmm, saglit.
S'ya, s'ya. Tara na kasi~. Tayo na, sumama ka na lang.
Sa ikatlong palapag?
Nasuyod na po at wala s'ya.
Sa ikalawa?
Wala rin po s'ya.
Mukhang… nagawa nga po talaga n'ya na makatakas.
Simulan n'yo nang maghaluglog mula sa buong ward ng militar.
Hanggang sa tagong laboratoryo, sa unang baitang at sa mismong tanggapan.
Hai!
Sarhento!
Kailangan n'yo po 'tong makita!
Tulong… Sarhento.
Sumpain kang babae ka…
Tiningnan n'yo na ba ro'n?
Mayroon na pong tumitingin ngayon.
Simulan n'yo ro'n sa dulo't pag-igihan n'yo'ng pagsuyod!
Sa ward po na 'yon may lumaganap na tuberculosis.
Manahimik ka!
Gawin n'yo ang inutos sa inyo!
Hai!
'Wag, Ama!
Chae-ok.
Chae-ok anak.
Ayos ka lang ba, anak?
Myeong-ja?
Sasama kami sa inyo, Ginoong Jang.
Hayaan n'yo kong tumulong.
Ang oras na binigay sa 'tin, sampung minuto lang.
Kikilos tayong lahat nang alas sais impunto.
Sa loob ng sampung minutong 'yon, nakasakay na dapat sa trak ang lahat.
Paano kung hindi natin maisakay lahat sa oras na 'yon?
Ano na'ng susunod?
Anumang mangyari, aalis ang trak sa takdang oras.
Lahat ng pasukan patungong ward ng militar harangan nyo.
Buong gusali isara n'yo! Kilos na!
Kayong lahat, handa na ba kayo?
Sige,
simulan na natin.
Sa mundong luhaan
Katapusan na ba kung ako'y lilisan?
Sa kanilang naghahanap ng kaligayahan