GYEONGSEONG CREATURE
Tae-sang, wag kang magtitiwala sa iba.
Walang sinumang poprotekta sa 'yo sa mundong 'to.
Alagaan mo ang sarili mo.
Naiintindihan mo?
Aalis ka ba, Mama?
Pumasok ka sa loob! Bilis!
Wag kang lalabas!
Kahit ano'ng mangyari, wag kang lalabas diyan.
Magtago ka lang hanggang sa mag-umaga, kuha mo?
Mama!
Dapat mabuhay ka!
Mangako kang mabubuhay ka kahit ano'ng mangyari, okay?
Pasok na!
Sim Sun-deok. Asan si Kim Si-yeong?
Ano'ng sinasabi mo?
Alam namin lahat!
Contact ka ni Kim Si-yeong ng Heroic Corps.
Wala akong alam sa sinasabi mo.
Dapat mabuhay ka.
Ipangako mong mabubuhay ka, kahit ano'ng mangyari.
Gusto ko din 'tong seryosohin,
para maka-surive ako.
Di ko pinangarap na lumaban para sa kalayaan.
Ang gusto ko lang sa ganitong panahon
ay magsipag nang husto
para manatiling ligtas at buhay araw-araw.
Akala ko, natupad ko na 'yong ipinangako ko sa mama ko.
Cheers!
Pero biglang gumulo ang buhay ko.
"Hanggang sa malagas ang cherry blossoms."
Simula no'n…
Hindi.
No'n nga ba nagsimula?
Pwedeng tulungan mo ang mga preso?
Ayokong may mamatay pang inosente.
Dapat pinag-isipan ko muna bago ako nangako nang gano'n.
Hala! Saan sila pumunta?
Walang gagalaw kundi magpapaputok kami!
Takbo!
Uy! Bumangon ka, Hui-do!
Bumalik kayo sa kulungan n'yo
kundi papatayin namin kayo!
-Putang ina mo. -Sinabing nang bumalik kayo sa kulungan!
Barilin mo na ako, gago!
Hui-do, wag!
Wala namang pinagkaiba kung mamatay ako dito o sa labas.
Tatakas ako kahit ikamatay ko. Kahit pigilan n'yo ako.
Barilin n'yo na ako, mga putang ina n'yo!
Dito.
May metal door na may yupi sa baba. Do'n tayo magtago pansamantala.
Kilos. Bilis na!
Bilis!
Tara na!
Tigil!
Diyan nagsimula ang lahat.
Pag naipasok 'to sa katawan ng tao,
kokontrolin nito ang utak.
Oras na makontrol nito ang synapses ng utak…
magmu-mutate na 'to.
Tinatanong kita kung asan ang nanay ko.
Sagutin mo ako.
-Ngayon na. -Gusto ng lahat ng nilalang
na maging pinakamalakas na bersyon nila.
Lalo na ang mga tao, gusto nating maging apex predators.
Dahil sa maliit na organism na 'to,
posible na 'yon.
Takbo.
Takbo!
Sa ngayon, di 'yon titigil mang-hunt.
Hui-do!
Ang maka-survive at pumatay lang ang nasa isip no'n.
Hindi! Wag!
Hoy…
Tulong…
Buwisit!
Lintik, bumukas ka!
Please, iligtas mo ako.
Dito tayo.
Magkakaroon ng bagong mundo ang mga tao.
At ang mundong 'yon…
ay ibibigay sa 'tin ni Seishin.
Ang mama mo.
GYEONGSEONG CREATURE SA PAGITAN NG HALIMAW AT TAO
EPISODE 6 GULO
Kakaibang balita 'to.
So, sinasabi mong
may kinalaman ang Ospital ng Ongseong sa mga nawawalang babae,
-at gusto mong imbestigahan namin 'yon? -Matinding krimen 'to.
Kundi kikilos ang mga pulis, sino?
Tungkulin n'yong protektahan ang Gyeongseong, di ba?
Hawak ng militar ang Ospital ng Ongseong. Di kami pwedeng basta makialam do'n.
Alam mo naman 'yon.
Mukhang nahanap ni Tae-sang si Myeong-ja do'n.
Isinama niya ang anak ko do'n,
malaking gulo 'tong pinasok nila.
Kung gano'n, ano'ng gusto mong gawin?
Gusto ko lang makabalik nang ligtas ang anak ko.
'Yon lang.
Mapagkakatiwalaan kaya natin siya?
Nakita mo na ba akong nagtiwala agad?
Wala nga akong tiwala kahit sa sarili ko.
Pero may tiwala ka sa 'min sa Golden Treasure, di ba?
Parang magkakapamilya na tayo sa dami ng pinagdaanan natin.
Naranasan mo na bang
bunutin ang mga kuko mo?
Pinaso o nai-electric torture ka na ba?
Mahilig man akong magsugal, di pa naman ako umaabot sa ganyang punto.
Alam mo ba ang mangyayari
pag binuhusan ka sa ilong ng tubig na may chili powder
habang nakatiwarik?
Sa totoo lang, ayokong alamin.
Pag umabot ka sa sitwasyong 'yon,
di mo na kakayaning magpakatao.
Pag pinakahol ka, kakahol ka,
at pag pinagapang ka, gagapang ka.
Mapapamilya, kasamahan, o ano man,
di mo na sila maiisip.
Wag mo naman akong takutin!
May problema ka ba?
Ba't puro torture ang sinasabi mo?
Pag napunta ka sa gano'ng sitwasyon,
wag ka nang magmatigas pa. Sabihin mo lahat ang ng nalalaman mo.
Di ako magagalit pag nagtraydor ka sa 'kin sa gano'ng sitwasyon.
Tandaan mo 'yan.
Mali-late na tayo. Tara na.
Di ko sinasabing mangyayari 'yon,
pero kahit na mangyari sa 'kin 'yon,
di ako magtatraydor.
Tandaan mo din 'yan, Gng. Nawol.
Ga'no katagal ka na po sa loob?
Nasa loob din po ang mama ko.
Nakita mo po ba siya?
Sim Sun-deok po ang ngalan niya.
Kilala mo po siya?
Hindi.
Di po nabanggit ang pangalan niya do'n?
Hindi.
Malamig po.
Inumin mo po 'to at umuwi ka na.
Ba't di ka tumupad sa usapan?
Hintayin n'yo 'kako ako, pero ba't di n'yo ginawa?
Hindi na siya babalik.
Hampaslupa lang si Jang-Tae sang.
Tuso siya at sarili lang niya ang iniisip niya!
"Tuso lang?"
Totoong gano'n ka noon pa man.
Nagpatay-malisya ka no'ng lumubog ang Joseon at naghirap ang mga kababayan mo.
Isinasali ka ni Kwon sa grupo pero tinatanggihan mo lagi.
Mali ba ako?
May tanong ako sa 'yo.
Masama ba ako sa di ko pagsuporta sa layunin n'yo?
Wala kang kinakampihan. Pa'no kami magtitiwala sa 'yo?
Lagi bang tama ang mga desisyon mo dahil parte ka ng grupong 'yan?
Ang gusto ko lang
-ay makatakas sa impyernong 'to… -Kung gano'n, dapat naghintay ka!
Di mo alam ang daan palabas. Wala kang plano.
Akala mo ba, pag nakalabas ka ng kulungan, okay na?
Paano na ang mga namatay kanina sa kapalpakan mo?
Di maiiwasang magsakripisyo!
Pa'nong di maiiwasan? Ni hindi ka nga nag-isip!
Nasa 'yo susi, pero natakot ka at tumakbo na parang duwag!
-Ano'ng ginagawa mo? Bitawan mo ako! -Wag mong pangatwiranan ang kasalanan,
pagkakamali, at kapabayaan mo!
Takot na takot ka pa ngang mamatay,
kaya wag mong babalewalain ang sakripisyo ng iba!
Nabalitaan kong may paninindigan ka.
Mukhang nagkamali si Jun-taek.
Ngayon, isulat mo ang lahat ng miyembro ng Makabayang Lipunan.
Isulat mo ang organization chart.
G. Jang.
Buhay ka.
Ayos ka lang?
-Nasugatan ka ba? -Maliit lang 'to.
Pero, si Chae-ok…
wala siya dito.
Bawiin mo ang sinabi mo.
Imposible 'yon.
Pa'no nangyari 'yon?
Pa'no naging halimaw ang isang tao?
Di lang 'yon basta halimaw. Nag-evolve siya!
Mas pinalakas at pinaganda 'yon kumpara sa tao na mahihina!
Ganito kaya?
Subukan mo kaya?
-Ano? -Malay mo.
Kung mag-mutate ka gaya ng mama mo,
baka makilala ka niya bilang anak niya.
Baliw ka!
Sagutin mo ako. Ngayon na!
'Yong halimaw,
pa'no ko 'yon mapipigilan?
Di mo 'yon mapipigilan.
Dahil…
Ayokong pigilan 'yon!
Gano'n ba?
Nandito pala ang asawa ko.
Nag-iwan siya ng message sa pader,
pero di malinaw kung ano nang nangyari sa kanya.
-Di ko alam kung nandito pa siya. -Inaalam 'yon ngayon ni Chae-ok?
Sorry kung di ko siya sinamahan
hanggang dulo.
Wala 'yon.
Ginawa mo lang ang parte mo, G. Jang.
Ramdam ko naman.
Di mo man laging ipinapakita,
alam kong sa huli, gagawin mo ang tama.
Iniligtas mo sila, G. Jang.
Madami pa tayong gagawin.
Dapat mailipat sila sa ligtas na lugar.
Pwede bang alalayan mo sila?
May emergency exit dito.
Umakyat kayo sa second floor.
May bakanteng ward sa dulo ng eastern hallway.
May kumalat na tuberculosis do'n kaya bakante 'yon sa ngayon.
-Makakapagtago kayo nang ilang oras do'n. -Sigurado ka ba?
Oo, dahil malaki ang binayad ko para sa impormasyong 'to.
Ikaw? Ano'ng plano mo?
Hahanapin ko si Bb. Yoon, at do'n namin kayo kikitain.
Please, gawin mo.
Kayong lahat.
Alam kong pagod na kayo, pero di tayo pwedeng magtagal.
Kikilos na tayo kaya humanda na kayo.
Pasok.
Teka.
Pinabibigay ni G. Jang.
Bantayan mo ang likod.
Pinatawag mo ba ako, Director?
Bugok.
Tanga!
Putang ina mo!
Ba't bukas ang lahat ng pinto dito?
Ba't walang tao ang mga selda? Bakit?
Bakit?
Please, bigyan mo lang ako ng panahon. Aalamin ko 'to…
So, di mo alam?
Ikaw ang in charge dito, tanga!
Ungas ka!
Ang tanga-tanga mo!
Sorry, sir!
Sir, may problema tayo!
Ano 'yon?
May mga nakitang bangkay na infected ng anthrax sa Level 2-1.
Ano?
Asan na specimen?
Di na po inabutan ng disease control platoon.
Ano pang nalalaman mo?
Kasama do'n ang mga sundalong nakahuli, may 13 patay na infected ng anthrax.
Presong Joseon na nakatakas 'yong 9 sa kanila.
Asan 'yong iba?
Wala akong pakialam sa mga namatay. Asan ang mga natirang Josenjing?
Sorry, sir. Di pa namin sila nahahanap.
Sir, may dumating na message galing sa labas.
-Ano na naman? -Nandito si Commissioner Ishikawa.
Gusto ka niyang makausap tungkol sa mga nawawalang babae.
Ano?
Narinig mo 'yon, Soma?
Naghihinala na din si Ishikawa.
Sorry, sir!
Ayusin mo 'to agad.
Yes, sir!
Pag may nakatakas na Josenjing sa ospital na 'to,
ikaw at ang pamilya mo ang ikukulong, kapalit nila.
Ako mismo ang hihila ng mga bituka nila habang humihinga pa sila.
Kuha mo?
Naiintindihan mo ba, tanga?
Yes, sir!
Wala kang silbi.
Bilisan mong maglakad.
Hahanapin natin ang halimaw na 'yon.
Pag nahanap natin, ano'ng gagawin mo?
Pipigilan ko 'yon kahit ano'ng mangyari.
Imposible nga 'yan.
Mag-isip ka ng paraan. Ikaw ang gumawa no'n.
Koronel Kato.
Ano 'yon?
Hinahanap namin ang specimen,
pero mukhang kailangang gamitin ang natitirang nitrogen gas sa Level Two
para mapalabas ang halimaw na 'yon.
Pa'no kung di n'yo pa din 'yon mahuli kahit gawin n'yo 'yan?
'Yon ho sana ang ipagpapaalam ko sa 'yo.
Kundi namin mahuli ang halimaw…
Babarilin n'yo 'yon?
Di na pwedeng mabawasan pa ang sundalo natin.
Payagan mo kaming patayin 'yon, sir!
May isang paraan para patayin si Seishin.
Ano 'yon, sir?
Ang sunugin siya.
Pero sa tingin mo ba
-magagawa mo 'yon? -Sir?
Siya ang mama mo.
Mapapatay mo kaya siya?
Lintik!
Nagbago man ang itsura niya, siya pa din ang mama mo.
Tingin mo ba, mapapatay mo siya?
Message galing kay G. Shiro, mam.
NAG-UMPISA NA ANG MISYON PARA I-RESCUE SI AKIKO
-Long time no see, Director Ichiro. -Ba't nandito ka sa ospital?
May nag-tip sa 'ming may kinalaman ang ospital sa mga nawawalang babae.
Alam mo namang sarado ang ospital.
Bawal pumasok ang outsiders.
Bakit naman?
Dahil sa kumakalat na sakit.
Mabilis 'tong makahawa, kaya sana, maintindihan mo.
Nakakahawa 'kamo,
pero wala kayong suot na mga protective equipment.
Kung gano'n, wala kaming dapat ipag-alala. Di ba?
Hawak ng militar ang ospital na 'to.
Di pwedeng mag-imbestiga o manghimasok ang kapulisan dito.
May mga nawalang sibilyan,
kaya pwedeng makialam ang mga pulis.
Wag mo akong ipahiya sa mga tauhan ko.
Kailangan naming mag-imbestiga kahit para sa formality lang.
Please, excuse muna.
-Ilipat mo 'yong babae. -Yes, sir.
Itaas mo ang kamay mo.
Sino ka?
Pa'no ka nakapasok dito?
May hinahanap ako.
Asan 'yong babae?
Asan 'yong babaeng nakakulong dito?
Pumasok ka. Ngayon na!
Pasensiya na, pero wala akong oras para dito.
Pumasok ka na!
Sinabihan na kita.
Wala akong panahon makipaglaro sa 'yo.
Balewala din 'yan.
-Wag mong sayangin ang lakas mo. -Ano bang kailangan mo sa 'kin?
Maya-maya lang,
lalabas na ang pinakamamahal mong si Seishin.
Sampung taon 'kamo, di ba?
Di ako sigurado kung makikilala ka pa ng mama mo.
Ano nang balita?
Na-corner namin siya para sumakay siya ng elevator.
Hoy.
Hoy!
'Yong babae. Kinuha niya ang damit ko.
Kinuha niya ang damit ko, at binugbog ako ni G. Soma…
Asan na 'yong babae ngayon?
Sergeant. Ano'ng gagawin natin sa babae?
Papatayin ba siya no'ng halimaw?
Tumahimik ka, Josenjing. Wala kang karapatang magsalita.
Sorry, sir.
Patayin siya.
Sige, patayin mo siya, Seishin!
Kainin mo ang anak mo!
Sige na!
Mama!
Ma?
Ikaw ba 'yan, Mama?
Ikaw ba talaga 'yan?
Mama…
Mama!
Barilin n'yo!
Mama…
-Bugahan n'yo ng nitrogen. -Bugahan n'yo!
-Fire! -Fire!
Tigil!
Asan 'yong babae?
Asan 'yong babae? Hanapin n'yo!
Hindi! Bitawan mo ako!
-Bitawan mo ako! -Ano'ng problema mo?
-Ma! -Saan ka pupunta?
Umayos ka!
Ano'ng binabalak mo? Magpapakamatay ka ba?
Siya ang mama ko.
Ano?
Ginawa siyang halimaw ng mga gagong 'yon.
Please, tulungan mo ako.
Tulungan mo ako!
Nakakabilib.
Kinaya nito ang lahat ng nitrogen gas na binuga natin.
Maternal instinct kaya ang dahilan…
-kaya di siya nagpakahalimaw? -Ano'ng gagawin namin sa tumakas na babae?
Patayin n'yo siya.
Yes, sir!
Sumunod kayong lahat sa 'kin.
-Umpisahan na ang pangha-hunting! -Yes, sir!
Hanapin n'yong mabuti!
Kainin mo 'yan. Pagagaanin niyan ang pakiramdam mo.
Di ko na tatanungin kung ayos ka lang.
Dahil alam ko namang hindi.
Pero…
sana maging okay ka.
'Yong huling sinabi sa 'kin ng mama ko,
"Dapat mabuhay ka."
Sinabi niyang mabuhay ako, anumang mangyari.
Nine years old ako no'n.
Sobrang bata ko pa para maintindihan
kung pa'no mabuhay nang walang nanay.
Sa ngayon, tumakas muna tayo.
At saka tayo gumawa ng magandang plano.
Mayro'n ka pa ba?
Yes, sir.
Ano'ng ginagawa mo?
Bawal ka mag-park dito.
Hinihintay ko si Commissioner Ishikawa. Saka sumasakit ang likod ko. Sandali lang.
-Parang gusto kong mag-inom. -Bawal dito 'yan.
Sige na! Wag ka namang ganyan.
Gusto mo, mag-inom tayong dalawa?
Malamig ngayon,
di tayo giginawin pag nag-inom tayo.
-Bawal nga. -Ano?
Sandali lang.
Kahit champagne?
Sandali lang.
Sumama ka sa 'kin. Bilis!
-Kumusta ang Level Three? -Clear na, sir.
-At ang Level Two? -Wala din, sir.
Mukhang nakatakas na siya.
Simula ngayon, halughugin ang buong military ward.
Ang underground lab, first floor, at kahit admission ward.
Yes, sir!
Sergeant Haneda!
Tingnan n'yo 'to.
-Tulungan n'yo kami. -Buwisit talaga.
Na-check mo na ba do'n?
-Iche-check na po, sir. -I-check din 'yong ward sa dulo.
May kumalat na tuberculosis do'n.
Tumahimik ka!
Sumunod na lang kayo!
Yes, sir.
Papa!
Chae-ok.
Ayos ka lang?
Myeong-ja?
Itakas mo din kami, G. Jang. Gusto ko ding lumabas.
May sampung minuto tayo para tumakas.
Kikilos tayo nang saktong 6:00.
Dapat makasakay ang lahat sa loob ng sampung minuto.
Pa'no kung may ma-late sa pagsakay?
Ano'ng mangyayari?
Makasakay man o hindi, aalis ang truck sa tamang oras.
Harangan lahat ng pasukan sa military ward.
I-lockdown ang building! Kilos na!
Yes, sir!
Handa na ba kayong lahat?
Kung gano'n,
umpisahan na natin.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ignacio Reyes