POTWÓR Z GYEONGSEONGU
O NIEPODLEGŁOŚĆ KOREI
Start za dwa tygodnie…
…w teatrze Bumingwan odbędzie się zbiórka na wiec poborowy.
Po zbombardowaniu Tokio japońska armia planuje
zwiększyć wyzysk naszych zasobów i wysyłkę Koreańczyków na front.
Będzie to zbiórka na organizację takiego wiecu propagandowego.
Przyjdą generałowie broni Minami i Seijiro, generał major Junji,
komendant policji Nishimura oraz komisarz Ishikawa.
Z nimi wszystkie ważne osoby w Gyeongseongu.
Będą też Jin Seon-jung ze Wspólnoty i Park Yong-su z Korpusu Dobrobytu Ludu.
To będzie doniosłe wydarzenie. Musicie na nim być.
Czyli dowódcy japońskich wojsk okupacyjnych
i liderzy projapońskich zdrajców zbiorą się w jednym miejscu.
Niepowtarzalna okazja.
Wciąż mamy około 20 kilogramów dynamitu,
który zwędziliśmy, by wysadzić kolej na rzece Han.
Porzuciliśmy plan, gdy złapano towarzysza Jeong Seung-jonga.
Ostał się dynamit.
Trzeba unikać schwytania przed wybuchem powstania.
Bez obaw, towarzyszu Kwon.
Tylko ja znam miejsce ukrycia dynamitu.
Uciekać!
Ruszać się!
Towarzyszu Kwon.
Towarzysz Lee In-hyeok? Jak do tego doszło?
Przez wywrotowe ulotki.
O dziwo, nie zabierają go do więzienia Seodaemun…
A dokąd?
Do szpitala Ongseong.
Co się dzieje?
NIECH ŻYJE CESARZ SŁUŻBA NA RZECZ WOJNY
Towarzyszu Lee?
Kim pan jest?
- Pan jest z Joseonu? - Przykro mi.
Hej!
Niech nam pan pomoże.
Niech nam pan pomoże wyjść.
- Zna pani Lee In-hyeoka? - W domu mam trzylatkę i pięciolatka.
Zapewne już kilka dni głodują. Błagam.
Proszę pomóc mi wrócić do domu.
Przykro mi, ale mam teraz pilniejszą misję.
Błagam pana.
Hej! Tutaj!
Tutaj!
- Przykro mi. - Proszę pana!
Towarzyszu Kwon!
Przybyłeś aż tutaj…
Dalej, wydostań nas.
Niestety nie mam czasu.
Jak to?
Nie przybyłeś, aby nas uwolnić?
Powiedz, gdzie schowałeś dynamit.
Wybuch powstania za niecałe dziesięć dni.
Nie możemy zmarnować takiej okazji.
Powiedz, gdzie schowałeś dynamit, towarzyszu Lee.
Nie.
Najpierw nas uwolnij.
To nie moment na to.
Najpierw powiedz, gdzie jest dynamit.
Słowo daję, że gdy stąd wyjdę, znajdę sposób na uwolnienie towarzyszy.
Najpierw nas wypuścisz.
Towarzyszu Lee!
Słuchaj!
To piekielne miejsce!
To nie jest zwykłe więzienie!
Towarzyszu Kwon. Jeśli się stąd nie wydostaniemy…
nici z dynamitu.
Ani drgnij!
Ręce do góry!
Co to było za diabelstwo?
Nie wiem, ale na pewno stworzono je tutaj.
Najpierw się stąd wydostańmy.
Za kotłownią jest wejście do głównego szybu.
Chodźmy tam.
Rzuć broń.
Nie słyszałaś?
Rzuć nóż.
POTWÓR Z GYEONGSEONGU MIĘDZY WYPARCIEM A PRAWDĄ
ODCINEK 5: DESPERACJA
Kazałem ci rzucić nóż!
Na razie róbmy, co każe.
Aby sczeznąć tu na darmo?
Proszę tylko, aby brawura nie pogorszyła sytuacji.
Nie tylko jesteś elastyczny. Do tego szybko się poddajesz.
Raczej mam szybki ogląd sytuacji, przez co umiem radzić sobie z kryzysem…
elastycznie.
Nie do wiary, że się śmiejesz.
Przynajmniej uciekliśmy potworowi.
Czy ja wiem?
Nie wiem, który jest gorszy.
Ostatnie ostrzeżenie.
Natychmiast rzuć ten nóż!
Lekkomyślna śmierć oznaczałaby porażkę.
- Rzuć to. - Koncepcja kapitulacji jest mi obca.
Rozumiem, bo też nie cierpię przegrywać,
więc zaufaj mi i rzuć to.
Mam zamiar przeżyć, a nie zginąć.
Nikt nie przeżył.
- Wyrżnięto pierwszy oddział żandarmerii? - Tak jest.
Czy to możliwe,
że nauczyło się obsługiwać windę?
Jak mogliście do tego dopuścić?
Proszę wybaczyć.
Atak był znienacka.
Więc gdzie jest teraz okaz?
Proszę być spokojnym.
Windę już wyłączono.
Przy każdym wejściu do podziemi rozstawiono broń maszynową.
Wysłano też jednostki bojowe. Wkrótce opanujemy sytuację.
Wiecie, czego nie cierpię najbardziej? Problemów, które nie powinny mieć miejsca.
A jeszcze bardziej nie cierpię, gdy nie są one rozwiązywane.
Proszę mi wybaczyć.
Żałosne, bezradne przepraszanie bez planu naprawczego
to cecha przegranych, panie Soma.
Zajmijcie się tym, nim wydarzy się coś bardziej nieznośnego.
Zrozumiano?
Tak jest!
Intruz pojmany, doktorze.
Kogo my tu mamy? Młodego panicza z koncernu Bugang.
Słyszałem, że niezły z ciebie rozbójnik.
Chyba wlazłeś w niezłe bagno.
W asyście Janga Tae-sanga ze Złotego Skarbca?
Nic mnie z nimi nie łączy.
Nie mów…
że też jesteś rebeliantem?
Lepiej nie mów mojemu staremu.
Nie ze mną te numery. To złe miejsce na takie zagrywki.
Nieważne, czyim jesteś synem.
Nikogo nie obejdzie, jeśli tu zginiesz.
Zrozumiano?
- Zabrać go do laboratorium. - Tak jest!
Lepszego momentu nie mógł sobie wybrać. Szpitalowi kończą się środki.
Dajcie mu srogą nauczkę, ale ma przeżyć.
Właź.
Otwierajcie te drzwi!
Otwierajcie!
Puszczajcie!
Nie ruszaj się!
Proszę pana!
O co chodzi?
Wiadomość od plutonu kontroli chorób.
Para intruzów złapanych na drugim piętrze zmierza do pułkownika Kato.
- Kto to? - Intruzi, którzy wkradli się do budynku.
Mistrz Jang?
Czy to mistrz Jang?
To mistrz Jang.
Stulić japy!
Ten idzie ze mną.
- Wziąć go. - Tak jest.
Dokąd mnie zabieracie? Co z nią?
Nie ruszać się!
Weź te łapy od niej!
A co? To twoja kobieta?
Idziemy.
Zostań tu. Znajdę cię, nieważne co.
Przyjdę po ciebie!
Przyrzekam!
Stworzenie może być mądrzejsze niż pierwotnie zakładano.
Umie korzystać z windy…
Stracono z nim kontakt ponad godzinę temu.
Ciekawe, czego szuka.
Właśnie złapaliśmy intruzów. Wygląda na to, że widzieli okaz.
A teraz porozmawiajmy.
Dlaczego się tu zakradłaś?
Jaki miałaś w tym cel?
Szukam kogoś.
Koreański jest zakazany, joseoński psie.
Nakazuję ci mówić po japońsku.
To nielegalne, aby Koreańczyk mówił po koreańsku,
a wasza działalność tutaj jest legalna?
Mów
po
japońsku.
Jeśli mnie nie rozumiesz, znajdź kogoś, kto zna mój język.
Wydajesz się zdesperowany.
To może od początku?
Dlaczego się tu zakradłaś?
O czym chcesz pomówić?
Zapewne słyszałeś, że zbombardowano Tokio.
No cóż,
krążą takie wieści.
Jednakże
nie zamierzam wracać do Tokio nawet po zakończeniu wojny.
Moja żona i dziecko też darzą Gyeongseong sympatią.
Chcą tu dalej mieszkać.
No i?
Fundusz wart 300 jenów, dom do zamieszkania
i niewielki sklep.
Zapewnij mi to, a pozwolę ci stąd wyjść żywy.
Dlaczego miałbym się na to zgodzić?
Bo już raz zawdzięczasz mi życie.
Możemy zajrzeć do wózka?
Chce pan sprawdzić coś jeszcze?
Nie. Przepraszam pana za kłopot.
Szczerze to byłem w szoku.
Wiem, że przybyłeś po Akiko. Nie sądziłem, że pomożesz uciec dzieciom.
A gdzie jest Myeong-ja?
Poddaj się.
Nie masz, jak ją wyprowadzić stąd.
Twój plan się nie powiódł.
Czemu podziemne więzienie jest pełne Koreańczyków?
Co robicie z niewinnymi kobietami i dziećmi?
I co to za przeraźliwy stwór?
Po co stworzyliście coś takiego?
Naprawdę prowadzicie na ludziach biologiczne eksperymenty?
Domniemywam…
że odrzucasz ofertę.
A Yoon Chae-ok?
Gdzie jest kobieta, która była ze mną?
- Musiało zaboleć. - Co za widok.
Jeśli chcesz przeżyć, przyjmij moją ofertę i uratuj siebie!
Po wyjściu stąd i tak będę trupem.
Więc powiedz mi, gdzie są Akiko i Yoon Chae-ok…
albo nie ma umowy.
Po co tu przyszłaś?
Jaki macie cel?
Odpowiadaj natychmiast!
Pieprz się.
Bierzcie ją.
Dobrze wiem,
jak obchodzić się z takimi pannami.
Mów, joseoński psie!
Możesz siłą mnie posiąść…
ale to nie znaczy, że wygrasz.
Wciąż tego nie rozumiesz?
Ty suko!
Zginiesz!
Dość tego!
Wystarczy, sierżancie Haneda.
Nie, wciąż nie dostała nauczki.
Nie widzicie?
Już przegraliście.
Miałaś rację.
Gdy się wydaje,
że kwiaty wiśni są w pełnym rozkwicie,
zaczynają opadać.
Pani Nawol!
Co z mistrzem Jang? Wrócił?
Jeszcze nie wrócił?
Zdaje się, że całą noc oka nie zmrużyłeś.
Czy się mylę, czy wychodziłaś wczoraj wieczorem?
Tak.
Proszę usiąść.
Przybyłem, gdy tylko otrzymałem pana wiadomość.
Co tu się, do licha, dzieje?
- Napije się pan kawy? - Wodę proszę.
Pana niedojrzały syn znów wpakował się w tarapaty.
Wczoraj w nocy został złapany, gdy wtargnął do szpitala Ongseong.
Jest mi niezmiernie wstyd, że spowodował takie niedogodności.
To mało powiedziane.
Sytuacja jest poważna.
Nie tylko wtargnął…
Ponoć jest też rebeliantem.
Przy złym obrocie spraw pana syna
i koncern Bugang czekają spore kłopoty.
To jesteś rebeliantem?
Więc czego chce ta wasza zgraja?
Niepodległości Joseonu?
Coś w tym stylu?
Mówiąc szczerze, tortury to nie moja broszka.
Są męczące, nieprzyjemne i kończą się bałaganem.
Większy porządek
byłby z położenia cię na stole i rozcięcia czaszki
czy otwarcia brzucha.
Zapisz imiona pozostałych intruzów
oraz cel twojego wtargnięcia.
Masz godzinę.
Jeśli do tego czasu nie napiszesz,
wylądujesz twarzą do góry na stole sekcyjny.
Niepodległość Joseonu, co?
Kiedy ty w końcu dorośniesz?
Wiesz w ogóle, skąd koncern Bugang czerpie dochody?
Naiwny drań.
Jeśli dotrzecie do więzienia, poszukajcie, proszę, mojego braciszka.
Oh Sang-deok.
Ma czarny pieprzyk wielkości kciuka obok prawego ucha.
Po co to sobie robisz?
Nawalenie się ma pomóc ci rozwiązać problemy?
Ale po zwymiotowaniu już mi lepiej.
Twoja rodzina kilka razy dzwoniła.
Czas, żebyś wrócił do domu.
Tae-sangu.
Wstydzę się ojca.
Wstyd mi, że się dorobił, bo zdradził swój kraj.
Nie cierpię, że dzięki temu żyję w przepychu.
Osoby, które płaszczą się u stóp ojca i proszą o chleb,
za plecami wytykają nas palcami i obmawiają.
Wstyd mi na samą myśl o tym.
Dlatego prałem wszystkich,
którzy wytykali cię palcami.
Nawet wtedy byłeś gościem.
Miałeś niezrównany sierpowy, ale nie chciałeś mieć gangu.
Bo dorobienie się było dla mnie najważniejsze w życiu.
Jesteś sprytny.
Znasz się na rzeczy.
Dlaczego prowadzisz lombard?
Pasuje do mojego stylu
i jestem w tym dobry.
Jako mężczyzna
naprawdę nie pragniesz służyć większej sprawie?
Uporu nie sposób ci odmówić.
Nie znudził ci się ten tekst po dziesięciu latach?
Jesteś dobrym człowiekiem.
Moje oddanie, mój patriotyzm, wszystko…
Tylko ty, przyjacielu, to doceniasz.
Więc dołącz do Towarzystwa Patriotycznego!
Odsuń się. Mój nowy garnitur przesiąknie alkoholem.
Rozpalmy w sobie żar do kraju, niech pali się namiętnie i krótko.
Mówię, że nie.
Będę wieść długie, chłodne życie.
Pal to licho.
Ej!
Tae-sangu! Jeszcze z tobą nie skończyłem!
Widać nawet obrzydliwie bogaty mistrz Domu Złotego Skarbca
nie uniknie więzienia.
Nie lepiej było użyć fortuny, aby posmarować komuś z wpływami?
Jak ktoś taki tu wylądował?
No właśnie.
To wszystko przez Myeong-ję.
Chwila, nie.
Nie Myeong-ja. Raczej przez Ishikawę?
Nie.
Może przez jego żonę?
Przyszedł pan tu z towarzyszem Kwonem?
Mój cel jest o wiele mniej wzniosły.
Ryzykuje życiem dla szczytnego celu, ja ratuję takie zero jak Myeong-ja.
Ludzkie życie jest rzekomo takie zwyczajne i trywialne,
jednak przeraża mnie myśl o utracie własnego.
O rety, dość długo plotę tu od rzeczy.
Dość już tej paplaniny. Powinienem się szykować do wyjścia.
Jak to?
Jak zamierza pan uciec?
Jestem Jang Tae-sang.
Obrzydliwie bogaty mistrz Złotego Skarbca
przyszedłby tu bez opłacenia kogoś?
Teraz zapewnij mi trzy rzeczy.
Najpierw powiadom panią Nawol z Domu Złotego Skarbca.
Halo?
Słucham?
Tak, mówi pani Nawol.
Wiadomość od mistrza Janga. Proszę słuchać uważnie.
Proszę mówić.
A druga prośba?
Usuń strażników i wartowników z więzienia.
Wy dwaj, za mną.
Teraz, dowódco?
Chodzi o okaz na czwartym poziomie podziemi.
Milczeć i za mną!
Tak jest.
Ej, wy!
Wy też.
Tak jest.
- Niech nas pan wypuści. - Prosimy.
Mistrzu Jang, proszę nas nie porzucać.
Niech nas mistrz uratuje.
Ratunku, mistrzu.
- Mistrzu Jang… - Zaczekajcie pół godziny.
Wrócę.
Jak mamy w to uwierzyć?
A jeśli mistrz nie wróci?
Ma pan problemy z zaufaniem.
Obiecuję, że wrócę.
Proszę więc nic nie robić i zaczekać.
Dobrze.
- Mistrzu Jang. - Dokąd mistrz idzie?
Trzecia prośba to przesada.
Możesz umrzeć.
Sam pragnę zadecydować o swojej śmierci.
Yoon Chae-ok.
Gdzie ona jest?
Przyda ci się?
Dziękuję.
Nie znam języka Joseonu.
Stacjonowałem w Mandżurii.
Z plutonem kontroli chorób?
Przywiózł pan potwora ze sobą?
Ty…
Jesteś z ruchu oporu?
Szukałam matki, która zniknęła dziesięć lat temu.
W trakcie poszukiwań odkryłam,
co wasi ludzie robili na wyspie Manwol.
Nie spodziewałem się usłyszeć tu o wyspie Manwol.
Dlaczego przywieźliście potwora aż do Gyeongseongu?
Bo jako naukowiec mam przemożną ciekawość i pasję
oraz szczerze kocham swoje dzieło.
No właśnie,
z tych złożonych powodów.
Przy okazji,
czy my się już nie spotkaliśmy?
Jestem pewien,
że skądś znam te oczy.
Powiedz mi,
jak miała na imię twoja zaginiona matka?
Choi Seong-sim.
Seishin.
Twoje imię.
Choi…
Seong-sim.
Seishin.
Ale
dlaczego pytasz o imię mojej matki?
Jak wrażenia? Z mojego okazu?
Coś przerażającego.
Czy przypadkiem
nie poczułaś czegoś więcej, gdy starłaś się z okazem?
Nieszczególnie.
Byłam za bardzo skupiona na ucieczce.
Atak wydawał się jego jedynym instynktem.
Twoja kolej na odpowiedź.
Dlaczego pytałeś o imię matki?
Czy ty…
przypadkiem jej nie znasz?
Nieźle mówisz po japońsku.
Po co naraziłaś się na cierpienia?
Moja odpowiedź po japońsku…
nic by nie zmieniła.
Rozumiem.
- Zabrać ją. - Tak jest.
Nie dotykać jej bez mojej wyraźnej zgody.
Sprzeciwcie się moim rozkazom, a zdegraduję was do stopnia szeregowego.
- Mówię jasno? - Tak jest.
Tylko czekaj.
Zabiję cię własnymi rękami.
Marzę o tym, abyś spróbował.
Podrzędny żołnierzu.
Podrzędny żołnierzu?
Podrzędny żołnierzu!
Podrzędny żołnierz.
Milczeć!
Komu życie niemiłe?
Oficer Asano wzywa do siebie.
Mój syn bywa niedojrzały, ale nie mam brata, a to jedynak.
Ma przejąć nazwisko rodowe.
Proszę pana o litość, niech mu pan wybaczy ten jeden raz.
Błagam, doktorze Ichiro!
Stawia mnie pan w trudnej sytuacji.
Zobaczymy, jak się to potoczy.
Włożyłeś stosowną kwotę?
Tak, zgodnie z pana dyspozycją.
To kapryśny człowiek. Trzeba zadbać o plan alternatywny.
Tak jest.
Proszę zostawić to nam.
Wy jesteście z Domu Złotego Skarbca?
Zgadza się.
Otrzymaliśmy właśnie plan, jak uratować mistrza Kwona.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ, CHAE-OK MOJA DROGA CÓRKO
Czy my się już nie spotkaliśmy?
Skądś znam te oczy.
Jak miała na imię twoja zaginiona matka?
Chcę
żyć.
Chcę żyć…
aby móc cię zobaczyć.
Moja droga córko.
Chae-ok.
Matko.
Umieram z głodu.
Która godzina?
Została nam jeszcze godzina.
- To żadna ściema. - Co to jest?
Karmel?
Dlaczego coś tak cennego leży tu sobie na ziemi?
Kolejny.
Hej, nic ci nie jest?
Co ci jest? Skrzywdzono cię? Panno Yoon!
Co się stało?
Co jest nie tak?
Była tu moja matka.
Twoja matka?
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ, CHAE-OK MOJA DROGA CÓRKO
- Twoja matka tu była? - Może wciąż jest.
Rozumiem cię, ale sytuacja jest nieciekawa.
Dlaczego nie…
Realizuj dalej swój plan.
Ja odtąd działam sama.
Dokąd chcesz w ogóle iść?
Skoro wiem, że tu jest, nie mogę zwyczajnie odejść.
Odszukam ją.
Posłuchaj.
Roi się tu od japońskich żołnierzy.
Są uzbrojeni i szukają nas. Do tego
tajemniczy potwór sieje spustoszenie. Cóż podołasz sama?
Posłuchaj mnie. Wydostańmy się dziś stąd.
Jakoś inaczej odkryjemy prawdę o matce.
Co zrobisz, jeśli znów natkniesz się na potwora?
Chcesz walczyć w pojedynkę? A gdyby stała ci się krzywda…
Dziękuję.
Przykro mi, że nie zostanę z tobą do końca.
Naprawdę musisz iść?
Dziesięć lat.
Od dziesięciu lat szukam wszędzie swojej matki.
Teraz wiem, że tu jest.
Muszę ją znaleźć.
Masz przeżyć.
DOM ZŁOTEGO SKARBCA
MISTRZ JANG TAE-SANG
INDAGATORKA YOON CHAE-OK
INDAGATOR YOON JUNG-WON
ZNALEŹĆ LEE IN-HYEOKA Z TOWARZYSTWA PATRIOTYCZNEGO
Co? Dokąd wszyscy poszli?
Ty.
Znasz Choi Seong-sim, prawda?
Gdzie ona jest?
Odpowiadaj!
Gdzie jest teraz moja matka?
Napisy: Przemysław Stępień