GYEONGSEONG CREATURE
Annem bir keresinde bana şöyle demişti.
"Elindeki bir iple bile pek çok şekil yapabilirsin.
O yüzden, iki kişi bir araya geldiğinde ihtimaller sınırsızdır.
O öngörülemez kader bağları
yeni bir hayatı şekillendirir
ve ona yön verir.
Tesadüfi görünen bir karşılaşmayla
günler,
yıllar
ve evren
tek bir yöne doğru ilerlemeye başlar."
"Belirsiz gibi görünse de somut ve net bir çekimdir bu.
Hesaplara meydan okur.
Öyledir ki, ayaklarını yerden keser."
"O iki kişi nihayet bir araya gelene kadar onları birbirine çeker.
İşte kaderin gücü budur" demişti annem.
Özür dilerim.
Biraz geciktim.
GYEONGSEONG CREATURE ZAYİAT VE KADER ARASINDA
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM DAMGA
-Buyurun? -Tamam.
Havai fişekler nereden atılmış?
Namsan Dağının doğusundan.
Ongseong'un yakınından.
-Hemen araştırın. -Emredersiniz amirim!
Hastanenin mi?
-Evet. -Anlaşıldı.
Burada bir yerdedirler!
Havai fişekleri atanları bulun!
Emredersiniz!
Bir şey buldum!
Oraya gidin!
Hadi!
Jang Tae-sang şimdi nerede?
Özür dilerim, efendim. Tam peşinde…
olduğumu sanıyordum ama…
Nerede kaybettin?
Bonjeong'un üçüncü bölgesine giderken.
Hayır, hayatta olmaz, bu seferkiler benden.
Hayır, ben ödeyeceğim. Nereye gideceğiz--
-Hey. -Ne oluyor böyle?
Bana bak!
Tamam, sakin ol.
-İnsan en azından bir özür dilemez mi? -Tamam, boş ver. Unut
gitsin. Hadi, gidip içelim hadi.
Oh.
Nasıl oldu? Kol ve paçaların uzunluğu iyi mi?
Tam oturdu.
Bu tarz bana bayağı yakıştı doğrusu. Ah.
İyi misiniz efendim?
Çekçek nerede?
Arka tarafta bekliyor.
Çekçeğe birini sığdıracak bir yer açabilir misin?
Size ne zaman gerekiyor?
Akşam saat dokuzda Bay Heo'nun terzi dükkanının arkasında buluşalım.
Bu iş görür mü?
Hm. İşim bitince çekçeği geri gönderteceğim.
Bir dakika.
Dikkatli olun, Jang Efendi.
Acaba
Jang Tae-sang, Ongseong Hastanesine girmiş olabilir mi?
Doğru. Ben Jang Tae-sang,
yaralı olmama rağmen,
dükkânımı ve sevdiklerimi korumak için Ongseong Hastanesine sızmaya karar verdim.
TEREYAĞLI TATLI KURABİYE
Ongsong Hastanesinden birini çıkarmayı planladığınızı duydum.
İzin verin, yardım edeyim.
Bu yüzden ölebilirsiniz.
Lütfen, yardım edeyim.
Ben de geliyorum.
Gezmeye falan çıkmıyoruz.
Yoldaşlarımdan birini tutuklamışlar.
Hastaneye götürülmüş.
Myeong-ja'yı bulmana engel olmam.
Beni içeri sok yeter.
Oradan çıkarabileceğim tek kişi Myeong-ja.
Dolayısıyla çıkmak için kendi yolunuzu bulmanız gerekecek.
Farkındayım.
Olur da bir sorunla karşılaşırsanız,
mecburen
görmezden gelebilirim.
Ben buna alınmam.
Lütfen, bunu bir kez daha düşünün.
Bu plan, tehlikeli bir plan.
Bana bakın.
Benim adım Jang Tae-sang.
İsminiz sizi Japon mermilerinden ve kılıçlarından korumaz.
Onları kendi başıma savuşturabilirim. Benim için
endişelenmeyin.
Sağ salim dönün, Jang Efendi.
Favori konyağınızı hazır edeceğim.
Artık gidelim.
Hayatımı tehlikeye attım ama…
Böyle anlaşmamıştık.
"Myeong-ja'yı bulduk" dedin.
Bana bir not bile gönderdin. Ne bu şimdi?
Sen bir çıkış bulup işaret verir vermez
Myeong-ja'yı getireceğimi söylemiştim sana.
Peki, tamam.
Hadi diyelim ki küçük bir yanlış anlaşılma oldu.
Ama o çocukları getirmek neyin nesi?
Onları tanıyor musun?
-Hayır. -O halde neden?
Neden bir sürü yabancıyı neden yanında getiriyorsun ki? Aklından ne geçiyordu,
söyler misin?
Kurtarmak istedim.
Yoksa hiçbiri yaşayamayacaktı.
Ayrıntıları inince konuşuruz.
İki kişi öldü bile.
Diğerlerinden de uzun süre haber alamayacağız.
Hadi bakalım çocuklar, benimle gelin.
Hadi, hadi.
Hadi.
Hadi gidelim. Hadi.
Ne oluyor? Ne kazası bu?
Dışarıdan girildiğine dair hiçbir belirti yok komutanım.
Bunu kaçan çocuklar yapmış olmalı.
Kazık gibi dikilmeyin!
Derhal timlere ayrılın ve çocukları bulun! Hemen!
Emredersiniz!
Bu ne şimdi? Myeong-ja nerede?
Orasını bilmiyorum.
Peki bu çocuklar kim böyle?
Hiçbir fikrim yok.
Ha?
Çocuklar laboratuvardaydı.
Laboratuvar mı?
Laboratuvar mı var?
Sen kimsin?
Ah…
Ben Kwon Jun-taek, Tae-sang'ın dostuyum.
Daha önce sizden bahsetmişti.
Peki o Japon kim?
Bu hastanede çalışıyor.
Askere ya da doktora benzemiyor.
Ona güvenebilir miyiz?
Önceliğimiz Myeong-ja.
Şimdilik buna odaklanalım, tamam mı?
Bence öncelikle o çocukları ne yapacağımızı konuşalım.
Ama şu bahsettiğin laboratuvar neyin nesi, söyler misin?
Buraya zorla getirilmeden önce
mühimmat fabrikasında çalışıyordum.
O günden beri her gün iğne yaptılar.
Her gün yapılan ne iğnesiymiş bu böyle?
O konuda bilgim yok.
Ama her gün diğer çocukların ölüşünü izledim.
Bazıları yüksek ateş şikayetlerinden sonra öldü.
Bazıları da uykularında.
Her gün acıdan kıvrananların çığlıklarını duydum.
Yalvarıyorlardı.
Canlarını…
bağışlasınlar diye.
Mançurya'da da benzeri vardı.
İnsanlar üzerinde insanlık dışı birtakım deneyler yapıyorlardı.
Anlaşılan Gyeongseong'da da aynı şey oluyor.
Yani…
Myeong-ja'nın da
başına benzer bir şey geldi mi diyorsun şimdi?
Bu mümkün.
İşte, oyalanmamak için bir sebep daha.
Biraz daha gecikirsek kim bilir Myeong-ja'nın başına neler gelecek.
Önce çocuklar kurtarılmalı.
Beni ilgilendirmez.
Buna kendin sebep oldun, kendin çöz.
Ne yani, bu çocuklara sarkanı mı döneceksin?
İşim gücüm var ve boğazıma kadar derde batmış durumdayım.
Myeong-ja'yı Ishikawa'ya götürmezsem
tüm varlığımı ve sevdiğim herkesi kaybedeceğim.
Yabancılar için ne vaktim ne de bir sebebim.
Yani bana vicdan yapma boşuna.
Onlar için canımı tehlikeye falan atmayacağım.
Sadece Myeong-ja'yı bulup dışarı çıkaracağım, anlıyor musun beni?
Çocukları bulamadık.
Belki de çoktan koğuştan kaçıp gitmişlerdir efendim.
Hayır. Bina öylece kaçıp gidemeyecekleri kadar iyi korunuyor.
Daha detaylı arayın.
Bir yerde saklanıyorlardır.
Malum, çocuklar saklambaçta iyidirler.
Buraya en az iki çocuk sığabilir.
Vakit yok. Önce en küçükler. Bu ve bu.
Bir de…
Neden öyle yaptın?
Seni ne korkuttu?
Gel böyle.
Bu adam ne ayak böyle?
Burada tam olarak ne iş yapıyor?
Kim bu adam?
Adı Sachimoto.
Aradığınız şu ressam.
Sachimoto'nun ta kendi.
O kolye ne?
Kızımın bana bir hediyesi.
Galiba on iki yaşındaydı.
Ahşap oymayı yeni öğrenmişti.
Bana ve annesine birer tane vermişti.
Bu arada, ikiniz nasıl oldu da hafiye oldunuz?
10 Yıl önce kaybolan karımı arıyoruz.
Bunu…
bundan bir yıl kadar önce mi çizdin?
Evet, öyle.
Peki resimdeki kadını tanıyor musun?
Onu ne zaman, nerede gördün?
Şimdi nerede olduğunu biliyor musun?
Onu sen nereden tanıyorsun?
O benim annem.
Ne olursa.
Bana bildiğin her şeyi anlatmanı istiyorum.
Annem nerede
bunu biliyor musun?
Hızlı ve oldukça sessiz. Çok da tehlikeli.
Üstelik bir de güçlü.
Bunlardan kaç tane daha üretebilirsin? Söyle.
Bilemem. Zira bu şimdiye kadarki tek başarılı örnek.
Diğer bütün örnekler ya öldü ya da deforme oldu.
Başarı oranını artırmak gerekiyor.
Majestelerine bu harika neticeyi bir an önce göstermeyi çok isterim.
Bugünlük bu kadar. Diğer mahkûmları tekrar yukarı çıkarın.
İlgilenmem gereken bir iş var. İzninle.
Geri götürün.
Kusura bakma.
Bilmiyorum.
Onu çizdiğini söylemiştin.
Evet, onu ben çizdim.
Ama nerede olduğunu
bilmiyorum maalesef.
Gerçekten bilmiyor musun?
Tam 10 yıldır annemi arıyorum.
3 Yıldan fazlası Mançurya'da geçti.
Bu resme rastlayınca hemen buraya döndüm.
Onu çizen kişi yerini bilir diye umuyordum ama bilmediğini söylüyorsun.
Bilmediğinden emin misin?
Çok özür dilerim.
Çekçek sürebilir misin?
Birkaç kez sürmüşlüğüm var.
Gel böyle.
Giy.
Bundan böyle
lider sensin.
Bir erkek olarak
çocukları buradan çıkarmak senin sorumluluğun.
Tamam mı?
Şimdi sizinle saklambaç oynayacağız.
Çekçeğin durduğu ana kadar
Japonlara sobelenmek yok.
Ses çıkarmak da yok.
Olur mu?
Eğer sobelenmezseniz…
Olur mu?
Al.
Planın ne peki?
Çocukları dışarı çıkaracağız.
Önce bunu halledelim…
Bayan Yoon Chae-ok.
Ne dedin?
Sachimoto'nun odasında mı?
Evet. Küçük bir kızın çığlık attığını duydum efendim.
Bay Sachimoto?
Bay Sachimoto!
Aç şunu!
Bay Sachimoto?
Bir sorun mu var?
Nereye gidiyorsunuz böyle, Bay Sachimoto?
-Bunu neden sordunuz ki? -Yeraltı
laboratuvarından birkaç çocuk kaçtı.
Yani?
Onbaşılarımdan biri
sizin odanızdan gelen
bir çığlık sesi duyduğunu söylüyor.
Ben sadece odamdaki çöpleri temizliyordum.
O halde, çöp arabasına bir bakabilir miyiz?
Dümdüz karşıya bak ve koş.
Tereddüt etme ve sendeleme.
Ana kapıdan geçerkten durup geriye falan bakayım deme.
Bir dakika.
Kendine güven. Dik dur.
Sadece olması gerektiği gibi hastaneden çıkıyorsun. Anladın mı?
Kapıyı açın!
Hey? Hey!
Albay Ichiro'ya haber verin. Honmachi'den misafiri geldi.
Emredersiniz!
Kontrol edeceğiniz başka bir şey kaldı mı?
Yani artık
odamı her temizlediğimde inzibata haber mi vermem gerekiyor?
Hayır. Kusura bakmayın Bay Sachimoto.
REHİN DÜKKÂNI
Buyurun.
Hemen git, Bay Gu'yu çağır.
Tamam.
Diğer çocuklar? Onlar neredeler?
Aman tanrım, hem de iki çocuk var.
Çıkın haydi.
Gel, hadi.
Aferin. Aferin.
-Güzel. Tamam. -İşte oldu.
-Her şey yolunda. -Aferin size.
-Aman tanrım… -Aferin kızım. Gel, hadi.
Yok artık! İki çocuk daha mı var?
Haydi, gelin, çıkın oradan. Hadi.
Bunu o adam mı verdi?
Biz gerçekten kazandık mı?
Neyi?
Saklambaç oyununu.
O adam bize, Japon askerlerine sobelenmezsek
bir kutu kurabiye daha vereceğini söyledi.
Evet. Haklısın, kazandınız.
O konuda hiç şüphe yok.
Açsınızdır.
Size yemek hazırlayalım. Hadi.
-Evet, haydi. Gidelim, hadi. Hadi. -Gelin. Hadi.
Gelin. Böyle gelin.
Şah damarı tek bir darbede kesilmiş.
Kaçanların arasında genç bir oğlan da vardı.
Hayır.
Bunu bıçak kullanmayı bilen biri yapmış.
Laboratuvara giren askerler arasında
Joseonlu var mı bir bakın.
Emredersiniz! Derhal komutanım!
Honmachi'den misafiriniz geldi, komutanım!
Beklettiğim için kusuruma bakmayın.
İlgilenmem gereken bazı meseleler vardı.
Bu saatte gelmenizi neye borçluyuz, efendim?
Jang Tae-sang.
Sanırım
kendisi şu anda hastanenin içinde.
Edindiğimiz bilgilere bakılırsa, belli ki
Myeong-ja ikinci kattaki yeraltı hapishanesinde tutuluyor.
Peki orada tutulan başka Joseonlu var mı acaba?
Öyle görünüyor.
Acele edelim derim.
Gün doğumuna sadece üç saat kaldı.
Myeong-ja'yı daha önce çıkaramazsak, işler zorlaşır.
-Anlaşıldı. -Benim vardiyam birazdan bitiyor.
Vaktinde geri dönmezsem benden şüphelenirler.
Tamam. Anlıyorum.
Hapishaneye ulaşırsanız eğer
lütfen erkek kardeşimi de bulun, olur mu?
Adı, Oh Sang-deok.
20'Lerinin başında ve orta boylu.
Sağ kulağının orada baş parmak büyüklüğünde ben var.
Lütfen, onu bulun.
Söz veriyorum.
Mutlaka arayacağız.
Teşekkür ederim.
Artık benim de veda etmem gerekiyor.
Amacınıza ulaşmanızı yürekten diliyorum.
Pekâlâ, artık bizim de gitmemiz lazım.
Sizin de artık gitmeniz lazım.
Sachimoto'yu buldunuz ama aradığınız şeyi elde edemediniz.
Ve anlaşmamızın sonuna geldik.
Burada bırakabilirsiniz.
Yine de…
bunu ben alacağım.
Anlaşmamız Myeong-ja'yı geri getirmek üzerineydi.
Myeong-ja'nın nerede olduğunu buldunuz. Bu yeterli.
Ama sen verdiğin sözü yerine getirdin.
Bizim de yerine getirmemiz gerekmez mi?
Dedim ya, zaten yerine getirdiniz.
İnsanı sinir etmekte üstüne yok senin.
Neden sürekli kendimi tekrar ettiriyorsun?
Ah, öyle mi yapıyorum?
Ben önden gideceğim.
Kaybolmamaya çalış.
Ee…
Kusuruna bakma.
Verdiği sözleri her zaman çok ciddiye alır.
Evet, tabii.
Lanet olsun.
Bu askerler ne iş?
Onu size daha sonra açıklarım, tamam mı?
Acele edin.
İyi misin?
Ee, nasıl yani?
Şey, buradan inmek mi gerekiyor?
Bir şey görmüyorum.
Bu nereye çıkıyor, biliyor musun bari?
Tanrım.
Kaybedecek vaktimiz yok.
Ben etrafı kolaçan edeyim. Siz önden inin.
Hemen arkanızdayım.
Şu an koğuşun çatısında birini görüyorum.
Lütfen teyit edin!
Gözün orada olsun.
Emredersiniz!
Ayağım biraz burkuldu ama merak etme.
Bütün bunlar da ne böyle?
Bu taraftan.
JOSEON'UN BAĞIMSIZLIĞI İÇİN
-Çabuk! -Çabuk! Acele edin!
Koşun!
-Haydi! -Alarm verildi!
-Çabuk olun! -Hemen gidiyoruz! Benimle gelin!
Kalkın! Kalkın!
Sen, "Joseon iti"! Ayağa kalk!
İzinsiz giren biri var!
Hastalık Kontrol Müfrezesi, hazırlanıp laboratuvara gidin!
Hadi! Çabuk olun!
Emredersiniz!
Kusuruma bakmayın, Bayan Maeda.
Böyle bir şey daha önce hiç olmamıştı.
Rahatsızlık için özür dilerim.
Albay, kendilerini kusursuz zanneden insanlar
tedbiri elden daha kolay bırakır.
Her hâlükârda,
sana olan emanetimin emniyetini sağlamalısın.
Bebek dünyaya gelene kadar
ona zarar gelmemeli
ya da ölmemeli.
Ama eminim bunun farkındasındır.
Elbette Bayan Maeda.
Gerekli önlemi derhal alacağım.
Aç şunu.
Çık dışarı.
Çabuk çık dışarı!
Çıkarın şunu.
Hayır! Hayır! Durun!
Ölmek istemiyorum!
Lütfen beni öldürmeyin!
Bırakın! Bırakın!
Lütfen öldürmeyin beni! Lütfen! Bırakın!
-Bırakın beni! -Şimdi bize ne olacak?
Bağışlayın beni!
Beni öldürmeyin! Lütfen!
Yardım edin!
Yalvarırım. Lütfen! Ben hamileyim!
Lütfen, bebeğin canını bağışlayın! Lütfen!
Yaşamak istiyorsan sakin ol.
Yaygara yapma, sessiz ol.
O zaman en azından bebeğini doğurana kadar güvende olursun.
Alt katlardan mıydı? İçeri sızanlar o kadar aşağı indi mi yani?
Sanmıyorum komutanım.
Bundan böyle yeraltı laboratuvarına giden bütün yolları gözetleyip nöbetçi
koyacaksınız.
Dışarıdan buraya gelip yeraltı laboratuvarını gören biri
buradan canlı çıkmayacak.
Anlaşıldı mı?
Emredersiniz!
Galiba bizim içeride olduğumuzu öğrendiler.
O silah sesleri de neydi öyle?
Ne olursa olsun, artık acil çıkış merdivenlerini kullanamayız.
Peki ne yapacağız?
Sachimoto bana başka bir yol göstermişti.
Burası.
Bu yol ikinci bodrum kattaki çamaşır odasına çıkıyor.
Genellikle yeraltı laboratuvarından çamaşır odasına ameliyat önlüklerini atmak
için kullanıyorlar.
Ama bir insanın geçebileceği genişlikte.
Şu dinlenme odası nerede?
Hemen karşımızda.
Temizleyin. Çabuk olun!
Sen iyi misin?
Haydi, devam et.
Hepiniz diğer katlara gidin!
Haydi! Çabuk olun!
Acil durum. Toparlanın!
Devam edelim, hadi.
Çabuk olalım.
Bir asker peşimizde. Haydi.
-Yaralanmadım. Bir şeyim yok. İyiyim ben. -Yaralandın mı?
Bir şeyim yok.
İyi misin?
Kıpırdama!
Ver onu.
Ver dedim!
Aşağılık "Joseon iti"!
Olamaz!
Chae-ok!
Komutanım! Komutanım! Yardım edin!
O şey o yaratık…
buraya çıkıyor!
Yani bu haldeyken o kadar pervasız mı davrandın?
Pervasız mı?
Cesur diyelim.
Pervasız değildim, kazanacağımdan emindim.
Galiba arkadaşın kendi başına çoktan kaçıp gitti.
Daha önce ayrı hareket etme konusunda anlaşmıştık.
İdare eder misin?
Turp gibiyim.
Hadi. Gidip Myeong-ja'yı bulalım.
Bence burada ayrılmalıyız.
Jang Efendi, sen ikinci kattaki hapishane bölümüne bak.
Ben üçüncü bodrum katına bakacağım.
Ben de aşağı ineceğim.
Görmüyor musun, Jang zaten yaralı.
Yanında kalıp ona yardımcı ol.
Ama baba…
Dediğimi yap.
Böylece daha hızlı ilerleriz hem.
Bir saat sonra sözleştiğimiz yerde buluşalım.
Gecikirsem, beni beklemeyeceksiniz.
Tamam mı?
Dikkatli olun.
Onunla gidebilirsin.
Bana bir şey olmaz.
Kendim hallederim.
Benimle gel.
Az önce bir sürü silah sesi duydum.
Sana da burada bir şeyler dönüyormuş gibi gelmiyor mu?
Şimdilik burada kal.