[ดนตรีเปิดเรื่องบรรเลง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาแล้วหยุด]
(สัตว์สยองกยองซอง)
[ดนตรีเบาๆ บรรเลง]
[แชอ๊ก] คุณแม่เคยบอกฉันเอาไว้
ว่าเราสร้างได้หลากหลายรูปร่าง
ด้วยด้ายเพียงเส้นเดียว
แล้วรูปร่างที่เกิดขึ้นเมื่อคนสองคนมาพัวพันกัน…
จะหลากหลายขนาดไหน
ห่วงแห่งสายสัมพันธ์ที่ไม่อาจคาดเดาได้
ประกอบเป็นรูปร่างของชีวิตใหม่
สร้างสรรค์ทิศทางขึ้น
และเพื่อการพบกันที่ดูเหมือนความบังเอิญหนึ่งครั้ง
วันเวลา
ยุคสมัย
และพื้นที่ว่าง
ทั้งหมดเริ่มเคลื่อนไหวไปยังที่แห่งหนึ่งแห่งนั้น
[เพลงช้าไพเราะบรรเลง]
แรงดึงดูดที่ดูคลุมเครือ แต่สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน
- [เสียงพลุดังไกลๆ] - ไม่สามารถคำนวณได้
แรงซัดอย่างท่วมท้นจนเกินจะคำนวณ
[หายใจเหนื่อย]
[เสียงต่อสู้กัน]
[ดนตรีช้าเร้าใจบรรเลง]
[แชอ๊ก] ดึงดูดเข้าหากันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด จนกว่าทั้งสองจะมาบรรจบกัน
นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า…
พลังแห่งโชคชะตา
[เสียงปืน]
[เสียงล้มกระแทกพื้น]
[ดนตรีช้าเร้าใจบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจแรง]
- [เสียงระเบิดดังอยู่ไกลๆ] - [หายใจแรง]
ขอโทษนะครับ
ผมมาช้าไปหน่อย
[หายใจแรง]
(สัตว์สยองกยองซอง เส้นแบ่งระหว่างเหตุและปัจจัย)
(ตอนที่ 4 - สลัก)
[พูดงึมงำไกลๆ]
ดอกไม้ไฟถูกจุดขึ้นที่ไหน
น่าจะแถวตะวันออกของนัมซานครับ
ใกล้โรงพยาบาลองซอง
[เสียงพูดคุยจอแจไกลๆ]
- โรงบาลองซองเหรอ - ครับ
[ดนตรีลึกลับน่ากลัวบรรเลง]
พวกมันต้องอยู่ใกล้ๆ นี้แน่
ตามหาตัวคนที่จุดดอกไม้ไฟให้เจอ
ครับ!
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
[ทหาร] ทางนี้ครับ!
ตรงนั้น!
ทางนั้น!
ตอนนี้จางแทซังอยู่ที่ไหน
ขอโทษครับท่าน ผมนึกว่าผม…
ตามติดเขาแล้วแท้ๆ
คลาดกับเขาที่ไหน
ระหว่างทางไปที่เขตสาม ของฮอนมาจิครับ
[เสียงพูดคุยจอแจไกลๆ]
[ผู้ชาย 1] ไม่เอา เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง
[ผู้ชาย 2] ไม่เอา ผมจ่ายให้เอง ที่นี่มัน…
- [ผู้ชาย 1] เฮ้ย… - [ผู้ชาย 2] อะไรวะ
นี่แก…
[ผู้ชาย 3] ใจเย็นๆ น่า
- [ผู้ชาย 2] เดินชนคนอื่นก็ขอโทษกันหน่อยสิวะ - [ผู้ชาย 3] เอาน่า ช่างเถอะ ไปต่อกันดีกว่า
[พูดคุยกันฟังไม่ได้ศัพท์]
[ถอนหายใจ]
ยังไงครับ ความยาวแขนเสื้อกับกางเกงถูกใจไหมครับ
พอดีเป๊ะเลย
แบบโบลด์เนี่ย เหมาะกับผมสุดๆ ไปเลย
โอ๊ะ!
บาดเจ็บมาเหรอครับ
[หายใจฝืนเจ็บ]
รถลากล่ะ
รออยู่ที่ด้านหลังครับ
[เสียงเลื่อนเปิดประตู]
ต้องการพื้นที่ให้คนเข้าไปอยู่สักคน พอได้ไหม
ต้องการใช้ตอนกี่โมงครับ
คืนนี้ก่อนสามทุ่ม เจอกันที่หลังร้านตัดเสื้อของคุณฮอนะ
[ดนตรีช้าระทึกใจบรรเลง]
[คนลากรถ] เท่านี้พอไหมครับ
จบเรื่องเมื่อไหร่ ฉันจะคืนรถลากให้ทันทีนะ
เอ่อ เดี๋ยวก่อนครับ
ระวังตัวนะครับ นายท่านจาง
อย่าบอกนะ
หรือว่าจางแทซัง เขาจะเข้าไป ในโรงพยาบาลด้วยตัวเองงั้นเหรอครับ
[แทซัง] ใช่แล้ว
ผมจางแทซัง
เพื่อปกป้องคลังสมบัติทองและคนของผม
ผมตัดสินใจลากสังขาร เข้าไปในโรงบาลองซองด้วยตัวเอง
[ดนตรีช้าชวนพิศวงบรรเลง]
[ครางเจ็บ]
(คุกกี้เนยสดหวาน)
[ดนตรีค่อยๆ เบาแล้วหยุด]
ได้ยินว่าคุณจะไปช่วยคน ออกมาจากโรงพยาบาลองซอง
ผมอยากจะช่วยด้วยครับ
แบบนั้นคุณอาจจะเป็นอันตรายได้นะครับ
ให้ผมช่วยเถอะนะครับ
ฉันก็จะไปด้วย
เราไม่ได้จะไปเดินเล่นนะ
สหายเราคนนึงถูกจับตัวไป
และถูกส่งตัวไปที่นั่น
ฉันจะไม่เกะกะนายเรื่องหามยองจา
แค่พาฉันเข้าไปก็พอ
คนเดียวที่ฉันพากลับออกมาได้คือมยองจา
นายจะต้องหาทางหนี ออกมาจากที่นั่นให้ได้ด้วยตัวเอง
ฉันรู้อยู่
และถ้าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับนาย
ฉันอาจจะ…
ต้องทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้
ฉันจะไม่ถือโทษนาย
ลองคิดดูใหม่อีกสักครั้งเถอะนะคะ
ถึงยังไง เรื่องนี้ก็อันตรายเกินไป
ฟังนะครับ
ผมคือจางแทซัง
แล้วชื่อนั้นมันช่วยให้หลบปืนหลบดาบ ของทหารญี่ปุ่นได้หรือยังไงคะ
ผมหลบด้วยตัวเองเอาก็ได้น่า ไม่ต้องเป็นห่วงมากเกินไปหรอก
รอดมาให้ได้นะคะ นายท่านจาง
ฉันจะเปิดเหล้าคอนยักที่คุณชอบไว้รอ
[กระแอมดังเป็นนัยๆ]
พวกเราไปกันเถอะ
ผมอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตขนาดนั้น
[ถอนหายใจ]
ผิดจากที่รับปากไว้นี่
ไหนว่าเจอมยองจาแล้ว
คุณส่งโน้ตมาให้ผม แล้วนี่มันเรื่องอะไรครับ
ฉันหมายถึงฉันจะพาตัวมยองจามาตอนที่คุณ
หาวิธีหนีออกไปได้ แล้วส่งสัญญาณมา
[ถอนหายใจ]
งั้นก็ได้
ถือว่าเข้าใจผิดกันเล็กน้อยก็แล้วกันนะ แต่ว่า…
อยู่ๆ เด็กพวกนั้นมาได้ยังไงกันครับ
คุณรู้จักพวกเขางั้นเหรอ
- ไม่ค่ะ - ไม่รู้แล้วทำไม
ไปพาพวกเด็กๆ แปลกหน้าออกมาด้วยเพื่ออะไร คิดอะไรอยู่กันเนี่ย จะทำอะไรของคุณกันแน่เนี่ย
เพื่อช่วยพวกเขา
ไม่งั้นทุกคนก็ต้องตาย
รายละเอียดไว้คุยกันข้างล่างเถอะ
สองคนเสียชีวิตไปแล้ว
ส่วนที่เหลือก็ส่งเสียงไม่ได้ไปอีกสักพักครับ
เอาละ เด็กๆ… ตามลุงมาเถอะมา
ไป! [เสียงออกแรง]
มาเร็ว
ไปกันเถอะ
[ถอนหายใจเบาๆ]
เกิดอะไรขึ้น! อุบัติเหตุเหรอ
ดูจากที่ไม่มีร่องรอยของผู้บุกรุกจากภายนอก
ยังไงก็น่าจะเป็นฝีมือของเด็กๆ ที่หนีออกมาครับ
[ถอนหายใจ]
มัวยืนบื้อทำไม!
รีบแยกย้ายกันเป็นกลุ่ม ตามหาพวกมันซะ เร็วเข้า!
ครับ!
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]
นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ มยองจาล่ะ
ฉันก็ไม่รู้
แล้วเด็กๆ พวกนั้นเป็นใคร
- เรื่องนั้นก็ไม่รู้ - อ๊ะ…
เด็กๆ จากในห้องทดลองค่ะ
ห้องทดลองเหรอ
มีที่แบบนั้นด้วยเหรอ
ว่าแต่คุณเป็นใคร
อ๋อ… [กระแอม]
ผมชื่อควอนจุนแทค เป็นเพื่อนแทซังครับ
ผมได้ยินเรื่องของพวกคุณจากเพื่อนแล้ว
คนญี่ปุ่นนั่นใครอีกคะ
เขาทำงานที่โรงบาลองซอง
ดูไม่เห็นเหมือนทหารหรือว่าหมอเลย
เชื่อใจได้หรือเปล่าคะ
เรื่องมยองจาสำคัญกว่าครับ
เราสนใจแค่เรื่องนั้นกันก่อนเถอะ
ฉันว่าควรคุยก่อนว่าจะเอายังไงกับเด็กพวกนั้นดี
ว่าแต่ห้องทดลองที่คุณพูดถึงคืออะไรเหรอครับ
[เสียเดินลากเท้า]
[ดนตรีลึกลับชวนพิศวงบรรเลง]
หนูทำงานอยู่ที่โรงงานอาวุธ
แล้วอยู่ๆ ก็ถูกลากตัวมาที่นี่
หลังจากนั้นหนูก็ถูกจับฉีดยาทุกวัน
ฉีดยาอะไรถึงได้ฉีดทุกวัน
[เด็กผู้หญิง] หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ [หายใจสั่น]
หนูเห็นแค่เด็กๆ ที่อยู่ด้วยกันค่อยๆทยอยตายไป
บางคนก็ไข้ขึ้นสูงป่วยกระเสาะกระแสะจนตาย
บางคนก็หลับแล้วไหลตาย
หนูได้ยินเสียงคนกรีดร้องทุกวันเลยค่ะ [เสียงสั่นสะอื้่น]
ขอให้ไว้ชีวิตพวกเขา
พวกเขา…
เอาแต่ร้องขอให้ไว้ชีวิต
[สะอื้น ร้องไห้]
ฉันเคยเห็นแบบเดียวกันที่แมนจูเรีย
พวกนั้นนำผู้คนที่อยู่ที่นั่น มาทำการทดลองอย่างโหดร้ายทารุณ
ฉันว่ามันทำเรื่องบ้าๆ นั่นในกยองซองด้วย
แล้วยังไง
ตอนนี้มยองจาก็…
ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันอย่างงั้นเหรอครับ?
ก็อาจจะ
ถ้างั้นก็ยิ่งชักช้าอยู่แบบนี้ไม่ได้
ถ้ามัวล่าช้า อาจจะเกิดอะไรขึ้นกับมยองจาก็ได้นะครับ
- แต่ก่อนอื่นเด็กๆ พวกนี้จะต้อง… - ผมไม่สน
คุณเป็นคนก่อเรื่องนี้ ก็จัดการเอาเอง
จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นเรื่องพวกเขาจริงเหรอคะ
ตอนนี้ผมแทบเอาตัวเองไม่รอด ต้องจัดการปัญหาของตัวเองก่อนครับ
ถ้าผมไม่พาตัวมยองจาไปให้อิชิคาว่า
ผมจะสูญเสียทุกอย่าง ทั้งสมบัติและคนของผมด้วย
ผมไม่มีทั้งเวลาและเหตุผล ให้ไปแส่เรื่องของคนอื่น
เพราะฉะนั้นอย่ามาโยนความรับผิดชอบให้ผม
เพราะผมไม่มีทาง ทำเรื่องบุ่มบ่ามเพื่อช่วยเด็กพวกนี้
ผมแค่จะตามหามยองจา และพาเธอออกไป เข้าใจไหมครับ
[หายใจแรง]
[ดนตรีช้าชวนพิศวงบรรเลง]
ไม่เจอที่ไหนเลยครับ
บางทีพวกมันอาจหนี ออกจากวอร์ดไปได้แล้วมั้งครับ
ไม่หรอก การคุ้มกันเข้มงวดมาก พวกมันยังหนีออกไปไม่ได้หรอก
ค้นหาให้ละเอียดขึ้น
ต้องซ่อนกันอยู่สักที่นี่แหละ
ยังไงพวกเด็กๆ ก็ต้องชอบเล่นซ่อนแอบอยู่แล้ว
[เป่าปาก] ฮู้ว!
[ดนตรีช้าชวนพิศวงบรรเลง]
น่าจะเข้าไปได้ประมาณสองคนค่ะ
ไม่มีเวลาแล้ว ตัวเล็กๆ ก่อนแล้วกัน เธอ เธอ
แล้วก็…
[ร้องกรี๊ดลั่น]
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
[เสียงเคาะประตู]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลงแล้วหยุด]
เป็นอะไรไป
ตกใจอะไรอย่างงั้นเหรอ
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
มานี่มา
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[แชอ๊ก] คนคนนั้น…
เขาเป็นใครเหรอคะ
เขาทำงานอะไรอยู่ที่โรงพยาบาลนี้คะ
ฉันถามว่าเขาเป็นใคร
ซาชิโมโต้ครับ
จิตรกรที่คุณตามหา
ซาชิโมโต้คนนั้นแหละ
[ดนตรีระทึกใจเร่งจังหวะเร็วขึ้น]
[ดนตรีหยุด]
[จุนแทค] นั่นอะไรเหรอครับ
ของขวัญที่ได้จากลูกสาวครับ
ตอน 12 ขวบมั้ง
แกเริ่มเรียนแกะสลักไม้
แล้วให้เป็นของขวัญกับผมและแม่แก
ว่าแต่พวกคุณมาเป็นนักแกะรอยได้ยังไงครับ
เราตามหาเมียผมที่หายไปเมื่อสิบปีก่อน
[ดนตรีช้า สบายๆ บรรเลง]
[แชอ๊ก] ภาพนี้…
คุณวาดไว้เมื่อราวหนึ่งปีก่อนใช่ไหมคะ
ใช่แล้วครับ
รู้จักผู้หญิงที่อยู่ในภาพไหมคะ
เจอเธอที่ไหนเมื่อไหร่ ไม่สิ…
พอจะรู้ไหมคะว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน
คุณรู้จักเธอได้ยังไงกันครับ
แม่ฉันเองค่ะ
อะไรก็ได้ค่ะ
คุณรู้เรื่องอะไรบ้าง บอกฉันมาเถอะนะคะ
คุณพอจะรู้ไหมคะ
ว่าแม่ฉันอยู่ที่ไหน
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม คนถูกกระแทก]
[เสียงเลือดทะลัก]
[ร้องทรมาน]
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
- [เสียงร้องลั่น] - [เสียงกระแทก]
[เสียงกระดิ่ง]
[ร้องไห้]
[เสียงกระดิ่ง]
[เสียงสัตว์ประหลาดกระทืบเท้า]
มันว่องไว เงียบเชียบ…
และเป็นตัวอันตราย
แถมยังแข็งแกร่งอีก
คุณจะสร้างมันขึ้นมาได้อีกมากแค่ไหนครับ
มันเป็นตัวอย่างทดลองตัวเดียว…
ที่เราทำสำเร็จ
ตัวอย่างทดลองตัวอื่นไม่ผิดรูปก็ตาย ระหว่างขั้นตอนการกลายพันธุ์ครับ
ช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จทีนะครับ
เพราะผมอยากรีบรายงานผลการทดลอง อันยิ่งใหญ่นี้แก่องค์จักรพรรดิให้เร็วที่สุดน่ะครับ
[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
วันนี้พอเท่านี้แหละ พาพวกนักโทษที่เหลือขึ้นมาได้
พอดีผมมีธุระอื่นต้องจัดการ… ขอตัว…
[ทหาร 1] พากลับไป
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
[เสียงคำรามเบาๆ]
[เสียงคำราม]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีช้าสะเทือนอารมณ์บรรเลง]
ขอโทษนะครับ
ผมไม่รู้ครับ
ไหนว่าคุณวาดรูปนี้ไงคะ
ผมเป็นคนวาดรูปนี้จริงครับ
แต่ผมไม่รู้ถึงขั้น…
ว่าคนคนนี้อยู่ที่ไหน
คุณไม่รู้จริงๆ เหรอ
ฉันตามหาคุณแม่มาสิบปีแล้วค่ะ
หาในแมนจูเรียอยู่สามปีกว่า
แล้วพอเห็นภาพนี้ฉันก็รีบกลับมาทันที
เพราะหวังว่าคนที่วาดภาพนี้ จะรู้ข่าวของคุณแม่ แต่คุณไม่รู้งั้นเหรอ
แน่ใจใช่ไหมที่บอกว่าไม่รู้
ขอโทษจริงๆ ครับ
[ดนตรีเปียโนบรรเลงช้าๆ ต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
นายลากรถเป็นหรือเปล่า
ผมเคยลากอยู่สองครั้งครับ
มานี่มา
อ้ะ
[ดนตรีเร้าอารมณ์บรรเลง]
จากนี้ไป…
นายคือผู้นำนะ
ในฐานะผู้ชาย
รับผิดชอบพาเด็กๆ ที่อยู่ตรงนี้ออกไปซะ
เข้าใจไหม
เดี๋ยวจากนี้ เราจะเล่นซ่อนแอบกัน
ห้ามถูกทหารญี่ปุ่นจับได้เด็ดขาด
จนกว่ารถลากจะหยุดวิ่ง
ห้ามส่งเสียงด้วย
ทำได้ไหม
ถ้าไม่ถูกจับได้
ฉันจะให้อีกกล่องนึง
ทำได้ใช่ไหม
อ้ะ
คิดจะทำอะไรครับ
เริ่มจากส่งเด็กๆ ออกไปก่อนครับ
มาจัดการเรื่องนี้กันก่อนเถอะ
คุณยุนแชอ๊ก
[ดนตรีหยุด]
อะไรนะ
ห้องซาชิโมโต้ซังเหรอ
ครับ ผมมั่นใจว่าได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงกรี๊ด
- [ถอนหายใจ] - [ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
ซาชิโมโต้ซัง
[เคาะประตูปังๆ]
ซาชิโมโต้ซัง!
เปิดประตู!
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[เสียงหัวใจเต้นตึกๆ]
[ดนตรีเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]
[ทหาร] ซาชิโมโต้ซัง
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
มีอะไรครับ
กำลังจะมุ่งหน้าไปไหนครับ ซาชิโมโต้ซัง
แล้วคุณถามทำไมเหรอครับ
เด็กๆ ในห้องทดลองที่ชั้นใต้ดินหนีไปครับ
[ซาชิโมโต้] แล้วยังไง
ทหารของผมคนนึง
เขาคิดว่าได้ยินเสียงกรี๊ด ของเด็กผู้หญิงจากห้องซาชิโมโต้ซังครับ
ผมเพิ่งทำความสะอาด เก็บกวาดขยะจากห้องผมเสร็จ
งั้นเราขอตรวจสอบหน่อยได้ไหมครับ
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาแล้วหยุด]
[ดนตรีจังหวะเร้าใจบรรเลง]
[แทซัง] มองข้างหน้าและวิ่งไปเท่านั้น
อย่าได้รีรอหรือว่าลังเล
ขณะผ่านประตูใหญ่ ห้ามหยุดหรือว่าหันกลับมามองเด็ดขาดนะ
เดี๋ยวก่อน
อย่ากลัว ยืดอกเข้าไว้
ตอนนี้นายแค่ออกไปยัง ทางที่นายควรไป เข้าใจไหม
เปิดประตู!
เฮ้ย เฮ้ย!
[เสียงแตรรถยนต์]
ไปแจ้งผอ.อิจิโร่ว่ามีแขกมาหาจากฮอนมาจิ
ครับ!
[ร้องไห้]
[เด็กร้องไห้ต่อเนื่อง]
ยังอยากตรวจสอบอะไรอีกไหมครับ
ยังไงดีครับ
ต่อไปเวลาผมเก็บกวาดห้อง ให้ผมโทรแจ้งสห.ด้วยเลย ดีไหมครับ
ไม่ครับ ขอโทษด้วยครับ ซาชิโมโต้ซัง
[ถอนหายใจโล่งอก]
[เสียงเปิดประตู]
[เสียงรถเข็น]
[เสียงเคาะประตู]
(โรงรับจำนำ)
[เสียงเคาะประตู]
รีบไปตามหัวหน้าคูมาทีซิ
ครับ
เด็กคนอื่นล่ะ อยู่ที่ไหนกัน
[ดนตรีช้า สบายๆ บรรเลง]
[คู] ตายแล้ว มากันตั้งสองคนเลยเหรอ
[นาวอล] ออกมาจ้ะ
มา โถ ลำบากหน่อยนะ
- เก่งมากจ้ะ - [คู] เก่งมากเลย
มาจ้ะ
เหนื่อยหน่อยนะ
ฮะ
[ดนตรีลึกลับพิศวงบรรเลง]
เบาๆ…
[คู] ตายแล้ว ในนี้มีอีกสองคน
มาๆ รีบออกมาเร็ว มา…
[ถอนหายใจ]
ลุงเขาให้หนูมาเหรอ
ว่าแต่พวกเราชนะใช่ไหมคะ
ชนะเหรอ
เล่นซ่อนแอบน่ะค่ะ
ถ้าพวกหนูซ่อนดีๆ ไม่ให้ทหารญี่ปุ่นจับได้
คุณลุงบอกว่าจะให้คุกกี้อีกกล่องนึงค่ะ
[นาวอล] ใช่จ้ะ พวกหนูชนะแล้ว
ชนะอย่างหมดจดเลย
หิวใช่ไหม
เราไปกินข้าวกันดีกว่า
ใช่ ไปกัน… ไปกัน
ทางนี้เลย ทางนี้
หลอดเลือดแดงใหญ่ถูกตัดในครั้งเดียว
ในกลุ่มเด็กที่หนีไป มีวัยรุ่นชายอยู่คนนึงครับ
ไม่ใช่
นี่เป็นฝีมือของคนที่รู้วิธีใช้มีด
ตรวจดูว่าในกองทหารที่เข้าออกห้องทดลองได้
มีไอ้พวกโชซอนอยู่หรือเปล่า
ครับ! จะไปเดี๋ยวนี้ครับ!
มีแขกจากฮอนมาจิมาขอพบครับ
ขอโทษนะครับ ที่ทำให้ต้องรอ
พอดีมีเรื่องต้องจัดการ ก็เลยมาสายไปหน่อย
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
ว่าแต่มีธุระอะไร ถึงมาดึกเลยล่ะครับ
จางแทซัง
ฉันน่ะ
คิดว่าเขาอยู่ในโรงพยาบาลตอนนี้ค่ะ
(คุก)
จากข้อมูลที่เราได้รับ ดูเหมือนว่า
มยองจาน่าจะถูกขังอยู่สักที่ ในคุกใต้ดินชั้นสองครับ
ถ้างั้นก็มีชาวโชซอนคนอื่นถูกขังอยู่ด้วยเหรอ
คิดว่างั้นครับ
เร่งมือหน่อยดีกว่า
เหลืออีกแค่สามชั่วโมงก่อนฟ้าจะสาง
ถ้าพามยองจาออกจากที่นั่นไม่ได้ สถานการณ์จะยิ่งลำบากมากขึ้น
เข้าใจแล้ว
ใกล้เวลาผมเปลี่ยนกะแล้วครับ
ถ้าผมกลับไม่ตรงเวลา พวกนั้นจะสงสัยเอาได้
ได้ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ
ถ้าลงไปถึงคุกใต้ดิน
ช่วยตามหาน้องชายผมด้วยนะครับ
เขาชื่อโอซังด็อก
อายุ 20 ต้นๆส่วนสูงปานกลาง
ที่ข้างหูขวามีไฝสีดำขนาดหัวแม่โป้งอยู่ครับ
ผมฝากด้วยนะครับ
ได้เลยค่ะ
เราจะหาเขาให้
ขอบคุณครับ
ผมเองก็ต้องลาตรงนี้เหมือนกันครับ
ขอให้พวกคุณทำตามเป้าหมายได้สำเร็จนะครับ
[เสียงปิดประตู]
มา เราเองก็ลงมือได้แล้ว
คุณสองคนก็พอแค่นี้เถอะครับ
เจอตัวซาชิโมโต้แล้ว แต่ไม่ได้สิ่งที่หวังเอาไว้นี่ครับ
เท่ากับสัญญาของเราจบกันแค่นี้
ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ครับ
แต่ว่า…
ผมขอสิ่งนี้ไปนะครับ
ข้อตกลงของเราคือการพามยองจาออกมา
แค่ได้ข้อมูลที่อยู่ของมยองจา ก็พอแล้วละครับ
ในเมื่อคุณรักษาสัญญาส่วนของคุณแล้ว
เราก็ต้องรักษาสัญญาเหมือนกัน
ผมบอกว่าคุณก็ทำตามสัญญาแล้วไง
คุณนี่ทำให้คนอื่นหงุดหงิดเก่งจริงๆ นะ
ทำไมต้องให้ฉันพูดอะไรหลายรอบด้วยล่ะ
ผมทำงั้นเหรอ
ฉันจะนำทางให้เอง
ตามมาให้ดีแล้วกันค่ะ
คือ…
เข้าใจหน่อยนะ
ลูกสาวผมยึดมั่นในคำสัญญามากน่ะครับ
ครับ ก็…
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
โอ๊ย!
บ้าจริง
- พวกนั้นอะไรกันครับ - ไว้ค่อยอธิบายทีหลัง
มา เร็วเข้า
คุณไหวไหม
หมายความว่าไง
เราจะลงไปทางนี้กันเหรอครับ
ไม่เห็นอะไรเลย
เดี๋ยวสิ คุณ รู้หรือเปล่าว่าลงไปที่ไหน
ให้ตายสิ
ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว
ผมจะขอตรวจดูสักพัก ลงไปก่อนได้เลยครับ เดี๋ยวผมรีบตามไป
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
เหมือนมีคนอยู่บนดาดฟ้าของวอร์ดครับ
ช่วยยืนยันทีครับ!
[ทหาร] จับตาดูเอาไว้!
ครับ!
[ดนตรีช้าระทึกใจบรรเลง]
[แทซังส่งเสียงออกแรง]
[หายใจแรง ฝืนเจ็บ]
ข้อเท้าแพลงนิดหน่อยน่ะครับ ไม่ต้องห่วงหรอก
[ร้องตกใจ]
[ถอนหายใจ]
เห้ย
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
ทางนี้ค่ะ
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
(เพื่ออิสรภาพแห่งโชซอน)
[เสียงนกหวีดดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีทำนองเครียดจังหวะเร็วขึ้น]
[ทหาร 1] เร็วเข้า! รีบไปให้ไว! วิ่งเลย!
เร็วเข้า! สถานการณ์ฉุกเฉิน เคลื่อนพล!
เคลื่อนพลเดี๋ยวนี้! ตามฉันมา!
- [ทหาร 2] ครับ! - [ทหาร 3] ครับ!
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
ตื่นเร็ว! ตื่นสิ!
เฮ้ย เอ็งน่ะไอ้โชซอน ลุกขึ้นมา!
ตอนนี้เรามีผู้บุกรุก!
หมวดกักกันโรคติดอาวุธให้พร้อม ไปห้องทดลองใต้ดิน
เร็วเข้า! ให้ไวเลย!
ครับ!
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
ขอโทษนะครับ มาดามมาเอดะ
ไม่เคยมีเรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นมาก่อนเลย…
ขอโทษที่ทำให้กังวลครับ
ปกติพวกคนที่คิดว่าตัวเองนั้นสมบูรณ์แบบ
ก็มักจะหละหลวมกันได้ง่ายๆ
แต่ยังไง
ก็ดูแลสิ่งที่ฉันฝากไว้ให้ปลอดภัยด้วยนะคะ
จนกว่าเด็กจะคลอดออกมา
เธอต้องไม่ได้รับอันตราย
หรือมีภัยถึงชีวิต
ซึ่งฉันว่าคุณคงเข้าใจดีอยู่
เข้าใจแล้วละครับ
ผมจะดูแลตามนั้นทันทีครับ
เปิดประตู
ออกมา!
[หายใจสั่น]
รีบออกมาสิวะ!
[หายใจแรง]
ลากออกมา
ไม่นะ ไม่นะ!
ช่วยฉันด้วยค่ะ [หายใจกลัว]
ไว้ชีวิตฉันเถอะ
ปล่อยนะ! ปล่อย!
[ร้องกรี๊ด]
ช่วยฉันด้วยค่ะ! อย่าฆ่าฉันเลย!
[ร้องกรี๊ด]
- ปล่อยฉัน! - แล้วเราจะเป็นยังไงเหรอครับ
ช่วยฉันด้วยค่ะ!
[หายใจแรงด้วยความกลัว]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[มยองจาครวญครางกลัว]
[มยองจา] อย่าฆ่าฉันเลยนะคะ! [กรี๊ด]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[ร้องกรี๊ดต่อเนื่อง]
[กรีดร้อง] ช่วยฉันด้วย!
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[เสียงผีเท้าใกล้เข้ามา]
[เสียงคำรามเบาๆ]
[เสียงเหล็กกระแทกดังโครม]
[เสียงคำราม]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลงต่อเนื่อง]
[[เสียงคำรามเบาๆ]
[เสียงคำราม]
[ร้องโวยวายด้วยความกลัว]
อย่าฆ่าฉันเลย ฉันมีลูกอยู่ในท้องค่ะ
ได้โปรดอย่าฆ่าลูกฉันด้วยเลยนะคะ
ถ้ายังไม่อยากตายก็อยู่เงียบๆ
อย่าส่งเสียงถ้ายังอยากรอด
ถ้าทำตัวดีๆ อย่างน้อยเธอก็จะ อยู่รอดปลอดภัยจนกว่าเด็กจะคลอด
- [เสียงฟาดลูกกรงเหล็ก] - [ครางกลัว]
[ร้องไห้ สะอื้น]
[มยองจาร้องไห้ สะอื้น]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงคำราม]
[เสียงลิฟต์เลื่อนขึ้นมา]
[เสียงลิฟต์ดังโครมคราม]
[เสียงลิฟต์หยุด]
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
- [เสียงแทง] - [เสียงร้องโอ๊ย]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]
[เสียงปืนดังก้อง]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[เสียงคำราม]
[เสียงร้องโอ๊ย]
[เสียงคำรามเบาๆ]
[เสียงคำรามลั่น]
จากชั้นล่างหรือเปล่า…
นี่พวกผู้บุกรุกมันมาถึงตรงนั้นกันแล้วเหรอเนี่ย
ไม่น่านะครับ
จากนี้ไปสั่งให้ตรวจสอบทุกๆ เส้นทาง ที่ต้องผ่านห้องทดลองใต้ดินอย่างละเอียด
ผู้บุกรุกจากข้างนอก ที่เห็นห้องทดลองใต้ดินแล้ว ไม่ว่าใคร
ก็อย่าให้รอดชีวิตออกไปได้
เข้าใจหรือเปล่า
[ทุกคนตะโกน] ครับ!
[ดนตรีเครียดบรรเลง]
ดูท่าพวกนั้นคงจะรู้แล้วว่าเราแอบเข้ามา
เสียงปืนเมื่อกี้คืออะไร
ไม่ว่าอะไรฉันว่าเราลงไป โดยใช้บันไดฉุกเฉินไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
งั้นควรทำไงดีครับ
มีเส้นทางที่ซาชิโมโต้ซังบอกไว้ค่ะ
[ซาชิโมโต้] ตรงนี้
เป็นทางไปห้องซักรีดที่ชั้นใต้ดินชั้นที่สอง
ส่วนใหญ่ไว้ใช้เวลาส่งชุดผ่าตัดที่ใช้แล้ว จากห้องทดลองลงไปยังห้องซักรีดครับ
แต่ผมว่าน่าจะกว้างพอให้คนลงไปได้
- ห้องดื่มกาแฟอยู่ตรงไหนงั้นเหรอครับ - ฝั่งตรงข้ามค่ะ
[ทหาร] เก็บกวาดซะ เร็วๆ!
[เสียงออกแรงยก]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
นี่นายไหวหรือเปล่า
รีบไปต่อเถอะ
[เสียงโครมครามดังไกลๆ]
[ดนตรีทำนองเครียดบรรเลง]
- [ทหาร] พวกนายไปดูที่ชั้นอื่น! - [ทุกคนตะโกน] ครับ!
เร่งฝีเท้าเข้า!
- [ทหาร] นี่เรื่องฉุกเฉิน ทุกคนระวังตัวกันด้วย - [ทุกคนตะโกน] ครับ!
[เสียงทหารวิ่ง]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงเลื่อนตะแกรง]
[หายใจแรง] ไปก่อนเลยครับ
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
โอ้ย!
เราต้องรีบแล้ว [หายใจแรง]
ด้านบนมีทหารอยู่คนนึง เร็วเข้า
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
โอ๊ย!
ผมไม่เป็นไร ไม่ได้บาดเจ็บ ปลอดภัยดีครับ
ไม่บาดเจ็บใช่ไหม [หายใจแรง]
หนูไม่เป็นไรค่ะ
ปลอดภัยดีนะ
- [เสียงขึ้นลำ] - [ทหาร] อย่าขยับ!
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
ส่งมา
[ตะคอก] ส่งมานี่!
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ตะคอก] ไอ้โชซอนโสโครก!
[เสียงปืนดังก้องไกลๆ]
[เสียงหอบ]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[เสียงกรีดร้อง]
[เสียงคำรามลั่น]
แชอ๊ก!
[เสียงออกแรงต่อสู้กัน]
[เสียงกรีดร้องยาว]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
- [เสียงปืน] - [ทหารร้องลั่น]
[เสียงปืนดังต่อเนื่อง]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[ร้องหวาดกลัว]
[เสียงออกแรงต่อสู้กัน]
[เสียงปืน]
[กรีดร้อง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[เสียงสัตว์ประหลาดคำราม]
[ดนตรีหยุด]
[ครางเจ็บ หายใจหอบ]
[ถอนหายใจโล่งอก]
โอ๊ย!
[แทซังหายใจแรง ครวญครางเจ็บปวด]
[ดนตรีช้าระทึกขวัญบรรเลง]
ช่วยด้วย ช่วยผมด้วยครับ!
ไอ้นั่นน่ะ ไอ้สัตว์นั่นน่ะ
มันกำลังขึ้นมาครับ!
[เสียงหอบ]
[เสียงดนตรีสยองขวัญบรรเลง]
[เสียงลิฟต์สั่น]
[ดนตรีเร่งจังหวะเร็วขึ้น]
[เสียงคำรามเบาๆ]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีช้าสะเทือนอารมณ์บรรเลง]
[ดนตรีหยุด]
สภาพแบบนี้คุณยังทำตัวบ้าบิ่นอีก
บ้าบิ่นที่ไหน
กล้าหาญต่างหาก
ผมไม่ได้บุ่มบ่าม แต่ผมมั่นใจว่าจะชนะ
ผมคิดว่าเพื่อนของคุณ น่าจะหนีออกไปก่อนแล้วล่ะครับ
ตอนเข้ามา เราคุยกันว่าจะแยกย้ายกันเคลื่อนไหวครับ
ไหวหรือเปล่าคะ
ไม่หวั่นอยู่แล้ว
เรารีบไปหามยองจากันดีกว่า
ก่อนอื่น แยกกันที่นี่เถอะครับ
นายท่านจางไปตรวจดูทางฝั่งคุกชั้นสองนะครับ
ผมจะไปดูชั้นใต้ดินชั้นที่สาม
เดี๋ยวหนูลงไปเองค่ะ
นายท่านจางเขาบาดเจ็บอยู่นะ
- แกคอยอยู่ข้างๆ ช่วยเขาซะ - คุณพ่อ
ทำตามพ่อบอก
จะได้เคลื่อนไหวกันอย่างมีประสิทธิภาพ
อีกครึ่งชั่วยาม เจอกันที่จุดนัดพบนะครับ
ถ้าเกิดพ่อไปช้าก็ไม่ต้องรอ เข้าใจไหม
ระวังด้วยล่ะ
ไปกับเขาได้นะครับ ผมไม่เป็นไร
ผมจัดการได้ครับ
ตามมาค่ะ
[เสียงเปิดประตู]
ก่อนหน้านี้ได้ยินเสียงปืนรัวเลย
นอกจากเราแล้ว ดูเหมือนในนี้จะเกิดเรื่องอื่นขึ้นอีกนะ
อยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ
[ดนตรีลึกลับน่ากลัวบรรเลง]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[เสียงครางเหมือนจะขาดใจต่อเนื่อง]
[เสียงหายใจไม่ออก]
[เสียงสัตว์ประหลาดเดิน]
[ดนตรีเร่งจังหวะเร็วและดังขึ้น]
[เสียงผีเท้าใกล้เข้ามา]
[เสียงคำราม]
[เสียงคำรามลั่น]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ดนตรีหยุด]