Nie!
Mamusiu.
- W porządku, pani kapitan? - Tak, tak.
Miałam koszmar.
To kwatera główna brygady.
Raczej jej gruzy.
GUNDAM: REQUIEM FOR VENGEANCE
ODCINEK 3 ZŁOMOWISKO
Jedziemy dalej?
Nie. Wysiadamy i szukamy ocalałych.
To była wasza baza?
Tak, to była...
kwatera główna Rumuńskiej Brygady Mobilnej.
Nie wierzę...
Padnij!
Kryć się!
Ci federalni nie potrafią celować!
Ściągniemy ogień na siebie. Spróbujcie ich oskrzydlić!
Ze mną, poruczniku!
Wstrzymać ogień!
Odejdźcie!
- Jesteśmy z Zeonu! - Z Zeonu?
Jesteśmy po tej samej stronie.
- Co się dzieje? - Ona jest z Zeonu.
Nic ci nie jest?
Kapitan Iria Solari z siódmego batalionu.
Co tu się dzieje?
To nas zaatakowało.
Nie ruszaj się. Opatrzę cię.
- Co się stało, żołnierzu? - Pani kapitan, muszę...
AFZ ma mobilny kombinezon.
To biały demon.
Widzieliśmy go.
Ten nowy sprzęt Federacji może odwrócić losy wojny.
Musimy natychmiast zabrać ją do ambulatorium!
Tutejsze pewnie jest już kupą gruzu.
To do szpitala. Gdziekolwiek, gdzie...
Wkrótce pojawią się tu federalni.
Musimy stąd zwiewać.
- Tak, ale... - Przepraszam, że się wtrącam.
- Ale Heaton chyba coś wie. - Mów.
Niedaleko stąd jest zakład utylizacji.
Przywoziliśmy tam wraki magelli.
To cel o niskim znaczeniu, więc oni mogą tam wciąż być.
Może nam pomogą?
Niezły pomysł.
Arhun, każ wszystkim szukać ocalałych.
- Wyjeżdżamy za 20 minut. - Tak jest.
Chyba nikogo tam nie ma. Czyżby musieli porzucić to miejsce?
Być może.
Ale bądź czujny.
Stać!
Zdejmij ręce z kierownicy!
- Ręce na widoku! - Zgaś silnik!
A jednak tu są.
Pokaż identyfikator!
Spokojnie. Już go wyciągam.
Dobra!
Nic ci nie będzie, ale uciskaj ranę.
Pierwsza kompania kombinezonów mobilnych?
Tak jest.
Kapitan Solari, szwadron Czerwonych Wilków z siódmego batalionu.
Rozumiem. Jestem major Rolph Ronet.
Czy wszyscy ci żołnierze są z siódmego batalionu?
Nie, sir.
To ocalali z kwatery głównej i ze szturmu na bazę Kluż-Napoka.
Proszę wybaczyć, pani kapitan,
ale już i tak mam zbyt dużo gęb do wykarmienia.
Możecie zostawić rannych, ale reszta musi odejść.
Dokąd, sir?
Pani kapitan,
już i tak przyjęliśmy więcej ludzi, niż jesteśmy w stanie.
To zakład utylizacji.
Nie koszary, szpital ani kostnica.
O ile dowództwo nie poinstruuje inaczej,
wasza drużyna i ci, którzy mogą się ruszać,
będą musieli się schronić gdzie indziej.
Czy wyrażam się jasno?
Tak jest.
Co za dupek.
Niech pan waży słowa.
Tak jest.
Nie możemy nic zrobić. To major dowodzi tą bazą.
Co, na trzecią kolonię wszechświata, robi tu eskadra Czerwonych Wilków?
Kapitan Zydos!
Iria, tutaj możemy darować sobie formalności.
Miło cię widzieć, Alfee.
Należał do Daltuma.
Moje kondolencje.
Jak się miewa twój synek?
Dobrze, Alfee.
Cały czas o nim myślę, ale wszystko u niego dobrze.
Moja rodzina się nim opiekuje.
Miło to słyszeć.
Pani kapitan ma dziecko?
Tak. To uroczy dzieciak.
Panie Lesean!
Majster! Co tam?
Gdzie reszta watahy?
Chubs i Kale zginęli.
Cholera.
Zabił ich kombinezon mobilny Federacji.
Jest bardzo szybki.
Nigdy nie widziałam czegoś takiego.
To gundam. Słyszałem pogłoski na jego temat.
Gundam.
Sukinsyny zdziesiątkowały nasze wojska.
Ale i Czerwone Wilki? Nie wierzę.
Pieprzony bękart z Federacji.
Przykro mi, Iria.
Będzie mi brakowało Chubsa i Kale’a.
Jak i twojego męża.
Mnie również.
- Kryć się! Patrol federalnych! - Tutaj!
Kryć się!
Kryjcie się!
Te patrole powietrzne AFZ są coraz częstsze.
To kwestia czasu, zanim nas tu odkryją.
Tak czy owak...
miło cię widzieć, Iria.
Lesean, ciebie też.
Chodźcie. Znajdę wam coś do jedzenia.
I napijemy się czegoś mocnego.
Chcielibyśmy, Alfee, ale kazano nam się stąd wynieść.
Macie się wynieść? Nonsens!
Major powiedział nam, że przyjmujecie już tylko rannych.
Gówno prawda!
Wszyscy jesteśmy z Zeonu, nie?
I to nasza wspólna wojna.
Jakbyśmy mieli was wyrzucić.
Porozmawiam z majorem. Chodźcie.
Próbuję zrozumieć, jak działa jego karabin wiązkowy.
Skąd on pobiera na to energię?
Nie gadaj przy jedzeniu o tym, jak łatwo to coś nas rozwaliło.
- Przepraszam. - Ostrożnie, poruczniku.
Kolacja dla pana Leseana to świętość.
I jak poszło?
Było sporo krzyków.
- Krzyczałeś ty czy on? - Ja i on.
Posłuchaj.
Major nie jest taki zły. Po prostu troszczy się o swoich ludzi.
Jaki on szlachetny.
Tak czy owak, zgodził się was tu przyjąć.
Dziękuję, Alfee.
On po prostu chce to przetrwać, jak my.
Sam nie wiem, co my w ogóle tu jeszcze robimy.
My?
Wypełniamy nasz żołnierski obowiązek.
I słuchamy się naszych dowódców.
Ale dla federalnych jesteśmy najeźdźcami.
Jesteśmy z Księstwa Zeonu
i przybyliśmy, by odebrać im Ziemię.
Dlatego zrobią, co w ich mocy, żeby nas powstrzymać.
Majster brzmi jak zwolennik Ziemi.
Nigdy w życiu!
Jestem w wojsku od lat i wiem, do czego federalni są zdolni.
Pozwalają sobie na wszystko i to względem każdego.
Gdy dość długo gnębisz ludzi, ci zaczną się stawiać.
Dlatego teraz walczymy o naszą niepodległość.
Prawda, Iria?
Co mówiłeś, Alfee?
Mówiłem, że walczymy o niepodległość.
- Żeby przetrwać. - Tak.
Zgadza się.
Co dokładnie robią tu wasze jednostki?
Znajdujemy kombinezony, czołgi i inne zniszczone pojazdy,
usuwamy z nich sprawne części a resztę utylizujemy.
W ten sposób wspomagamy nasze linie zaopatrzenia.
Z tych części moglibyście pewnie zbudować parę zaku?
Skoro mowa o częściach,
to czasami trafiają się perełki.
Ale najczęściej to tylko złom.
No to mamy pecha.
Dotarła do was ta pogłoska o ewakuacji?
Pierwsze słyszę.
Wszystko dobrze?
- Iria? - Pani kapitan!
Lesean, co się dzieje z Irią?
Ostatnie dni były dla nas trudne.
I niedawno straciła Daltuma.
- Pewnie jest jej ciężko. - Daltum?
Jej mąż.
Zginął w nalocie kilka miesięcy temu. Świetny gość.
I kapitalny muzyk.
- Nie miałem pojęcia. - Cicho. Idzie tu.
Zobaczyłaś ducha?
Ten duch właśnie zaatakował bazę Mediaș.
Że co?
Mediaș? Skąd wiesz?
Słyszałam wybuchy i broń wiązkową.
Mediaș jest 20 kilometrów stąd.
Iria, powinnaś odpocząć.
Ostatnio miałaś...
On tam teraz jest! I na pewno widział to miejsce.
Jeśli nawet się nie mylisz, to co mamy robić?
Cokolwiek! Teraz jesteśmy bezbronni.
Dobrze wiem, dlaczego major chce, żebyśmy się ukrywali.
To nie wystarczy!
Nie chcę stracić nikogo więcej!
Posłuchaj, mam pomysł.
Dobra. Co kombinujesz?
Masz wszystko, czego potrzeba, żeby złożyć nam zaku.
Części i mechaników.
Chcesz, żebyśmy złożyli do kupy ten złom?
Właśnie.
Dajcie mi dwa kombinezony, a ja dam wam dwóch pilotów do obrony bazy.
Tylko ty możesz tego dokonać.
Dajmy tej bazie szansę na obronę.
Dobra, kapitan Solari.
O szóstej rano zbiorę mechaników.
Ale to ty będziesz musiała ich przekonać.
Jesteście świetnymi mechanikami.
Znacie się na rozbieraniu tych gratów.
Teraz jednak chcę zobaczyć, jak sobie radzicie z ich składaniem.
Żartuje pan sobie?
Przecież to cmentarzysko złomu.
Skoro to cmentarzysko,
to wykopmy z niego parę trupów i spróbujmy je wskrzesić!
Dacie radę!
Dobrze pan wie, że nie jesteśmy tu ze względu na nasze umiejętności.
A to nie jest montownia sprzętu.
Federacja ma nowy kombinezon bojowy,
który właśnie atakuje nasze wojska.
Dostał rozkaz, by walczyć, póki nie wybije nas co do jednego.
Ma niezniszczalną zbroję,
broń wiązkową przecinającą pancerze naszych zaku
i jest szybszy od wszystkich innych kombinezonów.
Widziałam to na własne oczy.
Zapamiętajcie moje słowa.
Gdy zjawi się tu gundam
będziecie żałować, że nie broni was żaden zaku.
Nadajemy się do większych rzeczy, niż tylko zbieranie złomu.
Udowodnijmy to dowództwu!
A bonusem niech będzie to, że to może uratować nam tyłki.
Jesteście ze mną?
- Tak! - Jesteśmy z panem!
W Loum wpadliśmy na pomysł, by zwiększyć kaliber karabinów.
- Chcę takie. - Tak jest, pani kapitan.
Była pani w Loum?
Tak. Robiliśmy, co się dało, żeby przeżyć.
- Jak teraz. - Tak.
Kapitan Solari.
Major prosi o rozmowę.
Już idę.
Proszę tu zostać i pilnować montażu.
Tak jest.
Kapitan Solari do pana.
Proszę wejść.
Nie miałam okazji, by podziękować panu za schronienie.
Dziękuję.
Z tego, co słyszałem,
jest pani dość...
zajęta.
Pani kapitan,
jest pani tu od zaledwie dwóch dni
i ma pani czelność rozkazywać mechanikom bez mojej uprzedniej zgody.
Nie chciałam podważać pańskiej władzy, lecz chronić tę bazę.
Łańcuch dowodzenia to fundament armii!
Nie będę tolerował wichrzycieli!
To tylko kwestia czasu, aż zjawi się tu AFZ.
Musimy zebrać siły obronne.
Bronimy się, nie wychylając się,
nie budując kombinezony bojowe!
Równie dobrze mógłbym wystrzelić flary.
Widziałam gundama w akcji.
To morderca. Zabija wszystko na swojej drodze.
Zaku dadzą nam szansę na obronę.
Chyba szansę na zemstę.
Nie chcę ryzykować bezpieczeństwa tej bazy!
Tu nie chodzi o zemstę.
Jedyne, czego chcę, to wrócić stąd cało do mojego synka.
Zrobię wszystko, co mogę,
żeby prócz ojca nie stracił też matki.
Mogła to pani skonsultować ze mną,
nie z kapitanem Zydosem.
Proszę zakończyć te działania i natychmiast opuścić moją bazę.
Proszę odejść.
Nie ma pan pojęcia, co nas czeka. Jeśli Gundam nas tu znajdzie...
To nie pozwólcie mu na to!
Mam obowiązek chronić tę bazę!
Nie mogę podejmować niepotrzebnego ryzyka!
Jeśli pani sama tego nie zrobi, sam każę to zakończyć!
Nie uwierzyłbym w to, gdybym sam tego nie zobaczył.
Wykonaliście kawał dobrej roboty.
Nie tylko dokonaliśmy czegoś niemożliwego,
ale również w rekordowym czasie zmontowaliśmy dwa zaku.
Zawsze mówiłem majorowi, że mamy tu mnóstwo sprawnych części.
I udowodniliśmy to.
Pomijając niedokończone działko,
zmontowaliście z tego złomu dwa sprawne zaku.
Stać!
Dość tego!
Ale...
Rozbierzcie te głupawe rupiecie
albo natychmiast je zakamuflujcie!
Majorze, one są gotowe do walki.
- W porządku, Alfee. - Nie jest w porządku.
Proszę się cieszyć, że tylko ją stąd wyrzuciłem.
Kapitanie Zydos,
kiedy pan i pańscy ludzie
postanowiliście zignorować moje rozkazy, żeby jej pomóc...
Nadchodzą!
- Alfee, są gotowe do walki? - Jasne, że tak!
- Możemy uruchomić te głupawe rupiecie? - Ruszajcie już!
Pani kapitan!
- Uruchomić je! - Tak jest!
Dwójka, ruszamy!
Super!
Tak jest!
Znowu? O nie.
Bravo.
Gundam.
Jest tutaj.
I przyszedł z kompanem.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz