‪แกสมควรโดนสิ่งที่กําลังจะเกิดขึ้น เอ็มม่า
‪- แกรู้ชื่อจริงฉันแล้ว ‪- ฉันรู้ชื่อจริงแก
‪ฉันรู้ว่าแกเล่นไวโอลิน
‪และฉันรู้ว่าแกตายวันนี้
‪เดี๋ยว ดูสิ มีควัน
‪มีไฟอยู่อีกด้าน มีระเบิดของแกอยู่ตรงกลาง
‪ถ้ามันระเบิด เราก็ตายทั้งคู่
‪ถึงฉันจะอยากฆ่าแกตอนนี้ ‪แต่เราก็ต้องช่วยกัน
‪แย่หน่อยที่เราต้องช่วยกัน ‪เพื่อให้ออกไปได้ ไม่งั้นเราตายทั้งคู่
‪- จะออกทางไหน ‪- ช่องระบายอากาศนั่น
‪เราต้องสร้างนั่งร้าน
‪แกจะได้จับฉันทันทีที่เราขึ้นไปได้เหรอ
‪พอเราออกไปได้ก็แยกกัน ไว้ไปสู้กันทีหลัง
‪ครั้งหนึ่งฉันเคยไว้ใจแก แล้วแกก็หักหลังฉัน
‪ให้ตาย นายมีทางเลือกอื่นไหม
‪พระเจ้าทรงโปรด ถ้าตุกติกแกเจอดีแน่
‪จากสถานการณ์เรานี่ ‪พระเจ้าองค์ไหนช่วยก็มาเลย ฉันรับหมด
‪(FUBAR)
‪โอเค คุณต้องจับเขานั่ง
‪ทํามุม 45 องศา ‪ยกแขนด้านที่เป็นแผลขึ้นเหนือหัว
‪ฉันเวียนหัว
‪ปกตินายหื่นตลอด เวียนหัวนี่คงไม่เคยเป็นสินะ
‪โอเค แต่เราต้องยกแขนขึ้น ‪วางไว้เหนือหัวนะเพื่อน
‪- ต้องพาเขาออกไปได้แล้ว ‪- ไม่ได้
‪การย้ายเขาในสภาพนี้ เขาอาจตายได้
‪เมื่อรูขยายปอดอีกครั้ง เขาจะเคลื่อนไหวเองได้
‪งั้นก็ทําให้เสร็จสิ
‪- ที่นี่จะระเบิดแล้ว ‪- เอ็มม่าล่ะ
‪เอ็มม่าน่าจะติดอยู่เพราะระเบิด
‪- นี่ ‪- อะไร
‪คุณไปช่วยเขาตามหาเธอ
‪ไม่ เธอจะดูแลนาย
‪ฉันจะไปตามหาเอ็มม่านะ รีบจัดการเลย
‪ก็ได้
‪เฮ้อ เลือกวันเมายาผิดจริงๆ
‪เหมือนตอนวันโกนจุกหลานฉันเลย
‪อัปเดต
‪ค่าอุณหภูมิร้อนมาก
‪เราอาจจะเหลืออีก 15 นาทีก่อนระเบิด
‪ให้ตายสิ
‪ชั้นใต้ดินพังหมดแล้ว ‪หาทางเข้าปีกตะวันออกไม่เจอ
‪ใจเย็นลุค คนของโบโร่อาจอยู่ที่ไหนก็ได้
‪เตาปฏิกรณ์เครื่องหนึ่งระเบิด
‪ยามตายกันหมด
‪อีกหลายชั่วโมง ‪กว่ารัฐบาลจะประเมินความเสี่ยง
‪และส่งทหารเข้าไป
‪ตอนนี้ผมปลอดภัยดี
‪คุณไม่มีเวลาแล้ว ลุค
‪คุณเหลืออย่างมากแค่ 15 นาที
‪ถึงมันจะยาก
‪คุณต้องประเมินความเป็นไปได้ ‪ที่เอ็มม่าจะยังมีชีวิตอยู่
‪ทําไมล่ะ
‪คุณกับจนท.อีกสองคนกําลังอยู่ในอันตราย
‪- ถ้าไม่มีเหตุผลที่ดีพอจะอยู่... ‪- ห้าสิบ ห้าสิบ
‪ประเมินแบบตรงไปตรงมา
‪จากแรงระเบิดและความเสียหายที่ผมเห็น
‪อาจจะสิบเปอร์เซ็นต์
‪แต่นี่ลูกสาวผม
‪หลานสาวผมแกร่งมาก ผอ.
‪เกิดระเบิดที่ชั้นใต้ดิน
‪- เหนือพื้นดินไม่เป็นอะไรใช่ไหม ‪- ใช่ ส่วนใหญ่ไม่เป็นไร
‪อาจมีช่องระบายอากาศ
‪ถ้าเอ็มม่าอยู่ในนั้น ‪แล้วเธอขึ้นไปได้ เธอมีโอกาสรอด
‪หน้าต่างบนที่สูง ท่อระบายอากาศ
‪คุณต้องมองหาพวกนั้นค่ะ
‪ถ้าเอ็มม่ารอดจากแรงระเบิด
‪คุณจะหาเธอเจอแถวนั้น
‪สิบสี่นาที
‪ลุค ฉันให้คุณ 12 นาที
‪แล้วคําสั่งคุณจะเปลี่ยนเป็นยกเลิกภารกิจ
‪ด็อต ผมนับถือคุณ
‪แต่คุณแม่งคงบ้าไปแล้ว
‪ถ้าคิดว่าผมจะไปจากที่นี่โดยไม่มีลูกผม
‪ฉันว่ามันติดนะ
‪มาช่วยกัน ผลัก
‪ที่ฟินน์อยู่กับนายตอนเป็นเด็กมาตั้งนาน
‪เขาไม่สอนให้ออกกําลังกายเหรอ
‪ฉันบาดเจ็บจากระเบิด
‪ฟินน์ฝึกฉันอยู่แล้วสิ
‪เขาอ่านซุนวูให้ฟัง
‪แนะนําให้ฉันรู้จักโรลลิงสโตนส์
‪มันตลกนะ
‪เขามองฉันเหมือนเขาทนเห็นขี้หน้าฉันไม่ได้
‪แต่เขาเป็นคนทําให้ฉันเป็นแบบนี้
‪เอ็มม่า
‪สายยางฆ่าเชื้อแล้ว
‪ดี ตอนนี้ฆ่าเชื้อระหว่างซี่โครงที่สี่และห้า
‪ที่ด้านข้างของช่องอก
‪- ทําไม ‪- คุณจะผ่าตรงนั้น
‪ไปตายซะ
‪รู คุณต้องระบายของเหลวออกจากปอดเขา
‪คุณไม่ได้บอกว่าฉันต้องผ่าเขา
‪คิดว่าเอาสายยางมาทําไม
‪นึกว่าจะให้เขาเป่าน่ะสิ
‪แล้วมันจะไหลออกจากอกเขา
‪แล้วโถใส่ปัสสาวะล่ะ
‪จะไปรู้เรอะ คุณมันประหลาด ฉันก็แค่ทําตาม
‪ให้ตาย เจ้าหน้าที่รัสเซลล์ ‪เอามีดสั้นออกมาแล้วทํางานของคุณ
‪ฉันไม่มีมีดสั้น
‪ฉันมีแค่มีดพกตั้งแคมป์ของรอย โรเจอร์ส
‪อุปกรณ์ของคุณอยู่ไหน
‪ข้อแรก ฉันพกมีดของพ่อติดตัวตลอด
‪สอง มันไม่ใช่ความผิดฉัน
‪มีดสั้นของฉันอยู่ในรถที่ฉันระเบิดไป
‪จะว่าไปนั่นเป็นความผิดฉัน
‪อัลดอน
‪พระเจ้าช่วย
‪เขาสลบไปแล้ว ชีพจรเต้นเร็ว
‪รู คุณต้องผ่าเขา ‪ไม่งั้นอีกไม่กี่นาทีเขาตายแน่
‪เอ็มม่า
‪เอ็มม่า ได้ยินพ่อไหม
‪ใช้แรงจากขา ยกขึ้น
‪- ไม่ต้องบอกว่ายกยังไง ‪- ก็ได้ เอาให้หลังหักไปเลย
‪นั่นอะไร
‪(เอ็มม่า)
‪รหัสมอร์ส
‪(ใช่ อยู่กับโบโร่)
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪เธอยังไม่ตาย
‪ต้องรีบแล้วนะ
‪ลุคช่วยพาเอ็มม่าออกมา ‪แล้วจัดการโบโร่ให้เสร็จได้ไหม
‪ผมไม่รู้
‪(เรากําลังปีนขึ้นไปที่ช่องระบายอากาศ)
‪(เหลือสิบนาที ให้ไว)
‪- นั่นฟินน์ ฮอสส์เหรอ ‪- ใช่
‪เขาว่ายังไง
‪ให้นายหุบปากแล้วรีบยก เราจะได้รอด
‪เร็วเข้า
‪สาม สี่ ห้า
‪- โอเค ฉันเจอแล้ว ‪- ดี
‪ทีนี้ก็เอามีดฆ่าเชื้อมากรีดหนึ่งนิ้ว
‪(รอย โรเจอร์สแอนด์ทริกเกอร์)
‪คุณร้องไห้เหรอ
‪ฉันกลัว ฉันจะเสียอีกคนไม่ได้
‪รู เรายังไม่แน่ใจว่าจะเสียใครไป
‪คุณไม่ได้พูดถึงเอ็มม่าใช่ไหม
‪รู คุณพกมีดพกของพ่อติดตัวทําไม
‪ฉันไม่คิดว่าพ่อจะเดือดร้อน
‪พ่อบอกว่านั่นน่ะยาของพ่อ ห้ามแตะต้อง
‪แต่พวกเขาเป็นตํารวจ
‪แล้วตํารวจถามว่าพ่อคุณเก็บไว้ที่ไหน
‪ยาที่เขาขายน่ะใช่ไหม
‪ตอนนั้นฉันเจ็ดขวบ
‪ฉันจะเสียอีกคน เพราะเป็นความผิดฉันไม่ได้
‪รู้ไหมว่าผมคิดยังไง รู
‪คุณกลัวว่าจะเสียอัลดอน คนที่คุณรัก
‪เหมือนที่คุณรักพ่อคุณ
‪และคุณไม่อยากเป็นต้นเหตุอีก
‪พ่อคุณไม่ได้ติดคุกเพราะคุณ
‪ตอนนั้นคุณยังเด็ก
‪อัลดอนก็จะไม่ตายเพราะคุณเหมือนกัน
‪คุณไม่ใช่เด็กเจ็ดขวบแล้ว
‪คุณเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญ เก่งกาจ
‪และคุณจะไม่ทําให้เพื่อนผิดหวัง
‪ทีนี้ก็ผ่าได้แล้ว
‪โอเค ผ่าแล้ว
‪เยี่ยมไปเลยหมอ
‪ใช้จิตวิทยาขั้นเทพครับท่าน
‪ลุค เป็นไงบ้าง
‪มีช่องระบายอากาศที่มีฝาโลหะ ‪ผมพยายามเปิดมันอยู่
‪- เหลืออีกแปดนาที ‪- เต็มที่
‪โทษนะคะ คุณต้องแปลงร่างเป็นคนเหล็กงัดฝานั่น
‪ไม่ว่าเขาพยายามทําอะไรอยู่ ‪เขาทําไม่ทันแน่
‪เขาไม่หยุดจนกว่าจะพาฉันออกไปได้
‪โทษที ถ้าฉันไม่ไว้ใจหมอนั่น
‪มันคนเดียวเลยทําลายชีวิตฉันพังป่นปี้
‪หยิบกล่องนั่นมา
‪รู้ไหม นายมันไอ้ขี้บ่น
‪ว่าไงนะ
‪"ฟินน์ ฮอสส์ทําให้ฉันเป็นแบบนี้"
‪"ฟินน์ ฮอสส์ทําลายชีวิตฉัน"
‪ไม่คิดว่าเพราะนายเลือกทําอะไรเอง ‪นายถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้เหรอ
‪ไหนดูซิ
‪การฆาตกรรมพ่อฉัน มันเลือก
‪ส่งฉันไปโรงเรียนประจํา ‪ห่างจากโลกเดียวที่ฉันรู้จัก
‪มันเลือก
‪ทําลายผลงานที่ฉันภูมิใจ มันเลือก
‪- ฟินน์ ฮอสส์... ‪- ฟินน์ ฮอสส์ไม่ใช่ปัญหาของนาย
‪โบโร่ โปโลเนียตัดสินใจหลายล้านหน
‪ที่ทําให้ตัวเองติดอยู่ชั้นใต้ดิน ‪กับนิวเคลียร์ที่ใกล้ระเบิด
‪ให้ตาย หัดรับผิดชอบบ้างสิ
‪เลิกโทษเขาเพราะนายทําพลาดเองได้แล้ว
‪โห แนะนําได้เจ๋งเด็ดแฮะ
‪คิดว่าปรัชญาฉลาดๆ ที่พูดมานี่สุดติ่งแล้วสิ
‪รีบออกไปจากที่นี่กัน ก่อนจะระเบิด
‪เออ
‪ลมหายใจเขายังตื้นอยู่
‪- เขาไม่ดีขึ้นเลย ‪- เขาจะดีขึ้น
‪เมื่อของเหลวไหลออกจากช่องเยื่อหุ้มปอด ‪ความดันลบจะเพิ่มขึ้น
‪และปอดเขาจะพอง
‪จะรู้ได้ไงว่าปอดเขาพองแล้ว
‪ไงรู
‪ไง
‪มีสายยางอันใหญ่ห้อยอยู่จากตัวฉัน
‪ไปบอกหมอนายเองดิ
‪เราต้องรีบเผ่นแล้ว ที่นี่กําลังจะระเบิดตูม
‪แกต้องรักษาคําพูดนะ
‪ปล่อยฉันนะ ไม่งั้นฉันจะเตะนายลงไป
‪เอาละ
‪เอาละ พิงมาที่ฉัน
‪- ได้ยินไหม ‪- เรากําลังไป
‪เร็วเข้า ลูกมีเวลาห้านาที
‪เห็นเธอไหม ลุค
‪ไม่ แต่ได้ยินเสียงเธอใกล้เข้ามา
‪- แดเนียล ‪- ไม่เป็นไร เขารู้ชื่อจริงหนูแล้ว
‪บอกชื่อนายมาเลยก็ได้นะ ฟินน์
‪พอออกจากที่นี่ เดี๋ยวฉันก็รู้อยู่ดี
‪เมื่อนายออกมา นายจะถูกจับ
‪เรื่องนั้น เราขอสงบศึกกัน
‪เราจะแยกทางกัน ไว้ไปสู้กันทีหลัง
‪ลุค คุณมีคําสั่ง
‪โปโลเนียต้องไม่ได้ออกจากช่องระบายอากาศนั่น
‪โอเค มาเลย
‪- โธ่ หนูเอื้อมไม่ถึง ‪- ฉันไปเอง ฉันสูงกว่า
‪- เธอมาก่อน ‪- นายจะทิ้งฉันไว้ที่นี่
‪ฉันจะไม่ทิ้งนาย ฉันสัญญา
‪ลุค คุณจะขัดคําสั่งไม่ได้
‪ยกเธอขึ้นแล้วนายค่อยขึ้น
‪ไม่มีเวลาแล้ว เบงกอล ‪อีกไม่กี่นาทีนายจะตาย
‪เอาเป๊ะๆ ก็สามนาที
‪มาเร็ว เอ็มม่า
‪จับได้แล้ว
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪- หัวลูก ‪- ใช่ เขาเอาท่อตีหนู
‪ไม่เป็นไร หนูสบายดี
‪เร็วเข้าฟินน์ พาฉันออกไปจากที่นี่
‪ภายในไม่กี่นาที ทุกอย่างที่นายทําก็จะหายไป
‪และนายจะไม่มีวันให้อภัยเรา
‪นายจะไม่มีวันหยุดตามล่าเรา
‪ภารกิจใหม่ของนายคือการล้างแค้น
‪- นายสัญญาแล้ว ช่วยฉันออกไป ‪- ฉันขอโทษ
‪- ฉันปล่อยให้นายตามล่าเธอไม่ได้ ‪- นายทําแบบนี้กับฉันไม่ได้ ฟินน์
‪ฉันเป็นเหมือนลูกชายของนาย
‪นายเคยเป็นเหมือนลูกชาย
‪แต่เธอเป็นลูกสาวฉัน
‪- ลาก่อนเบงกอล ‪- ไม่
‪ท่านคะ อุณหภูมิถึงขั้นวิกฤตแล้ว
‪ลุค นายต้องเผ่นแล้ว
‪แกทําแบบนี้กับฉันไม่ได้ ฟินน์
‪วันทามารีย์
‪เปี่ยมด้วยพระหรรษทาน
‪พระเจ้าสถิตกับท่าน
‪ผู้ได้รับพระพรกว่าสตรีใดๆ...
‪ผู้อํานวยการ นิวเคลียร์ระเบิด แต่กักไว้ได้
‪เป้าหมายถูกจัดการแล้ว
‪เจ้าหน้าที่ซีไอเอทุกคนยังมีชีวิตอยู่
‪ภารกิจสําเร็จ แค่นั้น จบนะ
‪ใช่เลย
‪คุณเพิ่งจัดการผู้ก่อการร้ายรายใหญ่ ยินดีด้วย
‪เราทุกคนทํา ทุกคนในทีมช่วยกัน
‪ทําได้ดีมากหมอ
‪ได้พิกัดเฮลิคอปเตอร์จากรูแล้ว อีก 12 นาทีถึง
‪ดีแล้ว หัวเป็นไงบ้าง
‪ดีขึ้นแล้ว
‪แล้วพ่อล่ะ มันไม่ง่ายเลยที่พ่อทําแบบนั้น
‪ไม่ มันไม่ง่าย
‪พ่อ หนู...
‪หนูโทษพ่อหลายเรื่องทั้งที่ไม่ใช่ความผิดพ่อ
‪มาสักพักแล้ว
‪หนูคงไม่อยากยอมรับว่าเพราะหนูพลาดเองด้วย
‪พ่อคงรู้สึกไม่ดีเลย
‪มันไม่ยุติธรรม หนูขอโทษ
‪พ่อก็ขอโทษเหมือนกัน
‪เพราะส่วนใหญ่เป็นความผิดพ่อเอง
‪พ่อพูดจริงๆ พ่อไม่ควรไปยุ่งเรื่องของลูก
‪พ่อไม่ควรเข้าไปยุ่ง มันผิด
‪เขาเรียกว่าไงนะ พ่อแม่ชอปเปอร์เหรอ
‪เฮลิคอปเตอร์
‪ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับลูก
‪พ่อก็เหมือนเฮลิคอปเตอร์ทหาร ขอบอกเลย
‪แต่รู้ไหม
‪ที่พ่อทําอะไรแบบนี้เพราะพ่อรักลูกมาก
‪คือ
‪พ่อรู้ว่ามันไม่ใช่ข้ออ้างที่ดี
‪มีอีกอย่างที่พ่อต้องยอมรับ
‪"แค่นั้น จบนะ"
‪ว่าไง
‪พ่อขโมยมาจากเรื่องต้องฆ่าให้ฮาโลกแตก
‪ว่าแล้วเชียว
‪พ่อชอบแดนนี่ เดวิโต้
‪เขาตัวจิ๋วเดียว
‪พ่องี้อยากจับเขาใส่กระเป๋าเสื้อ
‪แบร์รี่
‪ฉันเพิ่งได้ข่าวจากเอ็นเอสเอว่า ‪ฉันไม่ต้องย้ายแล้ว
‪ฉันจะอยู่ต่อ
‪สุดยอดเลย
‪บอกได้ไหมว่าเกิดขึ้นได้ยังไง
‪ใครจะไปรู้ล่ะ
‪ระบบราชการน่ะ
‪ฉันรู้
‪ฉันเห็นคุณวิ่งไปทั่ว โทรศัพท์โน่นนี่
‪คุณทําอะไรเพื่อฉัน แบร์รี่ พัตต์
‪ก็แค่หนังสือการ์ตูนเล่มเดียว
‪อเมซิ่งสไปเดอร์แมนเล่ม 298
‪เล่มแรกที่วาดโดยทอดด์ แม็คฟาร์เลน
‪"ดอนต์ วอร์รี่ บี แฮปปี้"
‪นั่นบ็อบบี้ แมคเฟอร์ริน
‪ก็ได้
‪งานท็อดด์ แมคฟาร์เลนมีความสวยที่ซ่อนอยู่
‪ทันทีที่ผมเห็น
‪ผมก็รู้ว่ามันพิเศษ
‪กองบัญชาการเพิ่งส่งข้อความกลับมา
‪รถพยาบาลพร้อมอยู่บนรันเวย์ ‪และศัลยแพทย์เตรียมพร้อม
‪ฉันไม่ต้องการรถพยาบาล เธอพาฉันไปสิ
‪อย่าเถียงกับหมอรู
‪เธอบอกให้ขึ้นรถพยาบาล ทําตามซะ
‪- อย่ามาสั่งเรานะเจ้าหญิง ‪- ฉันเห็นด้วยกับเธอ
‪ฉันยังถือโถฉี่อยู่นะ
‪อย่าทําให้มีน้ําโห
‪- โกหกไม่เนียนแล้วนะ รู้ป่าว ‪- โกหกอะไร
‪ว่าเธอเกลียดฉัน
‪เมายาหรือเปล่าก็เหอะ ‪เธอพูดอะไรดีๆ กับฉัน ดีจริงๆ
‪- เราต่างก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร ‪- ฉันจะต่อยจิ๊มิเธอใช่ไหม
‪ไม่ ลึกๆ น่ะเธอชอบฉัน แปลว่าเราเป็นเพื่อนกัน
‪ก็ได้ แต่ใช่ว่าเราจะทําผมให้กัน
‪ทําคลิปเพื่อนซี้ลงติ๊กต็อกด้วยกันนะ
‪- เก็ตมั้ย ‪- เก็ตเลย
‪พูดแล้วก็นะ
‪วันนี้ฉันดีใจที่เธอไม่โดนระเบิด
‪แค่นี้ก็ดีแล้ว
‪เขาพูดถูกนะ
‪หลายปีก่อนพ่อมองเขาไม่เหมือนลูกชาย
‪แต่เหมือนเด็กที่พ่อห่วงใย
‪และพ่อลืมความรู้สึกนั้นไม่ได้
‪พ่อน่าจะพยายามมากกว่านี้ที่จะหยุดเขา
‪จากเส้นทางชีวิตที่เขาเลือก
‪พ่อคะ โบโร่โตแล้ว
‪ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตเขา
‪เขาเลือกเอง
‪ลูกพูดถูก
‪เขาต้องตาย
‪มีข่าวเกี่ยวกับโบโร่น้อยมาก
‪ตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อย
‪ทิน่าจับตาดูอยู่
‪แต่ทุกอย่างชี้ไปที่ข้อสรุปเดียวกัน
‪ลาเป้ ปาลานโม่หนีไปแล้ว
‪แตกเป็นเสี่ยงๆ ไม่อันตราย ไม่ต้องห่วงแล้ว
‪เป็นข่าวดีมากครับผู้อํานวยการ
‪แต่ฉันอ่านรายงานหลังปฏิบัติการแล้ว
‪มีเรื่องหนึ่งที่ฉันคิดไม่ออก
‪คะ
‪คุณอยู่ในสถานการณ์อันตรายมากที่ซาร์โดเวีย
‪ติดอยู่ใต้ดินในหลุมกัมมันตรังสี
‪ติดอยู่กับฆาตกรโรคจิต
‪ล้อมรอบด้วยวัสดุที่เหมาะมากสําหรับเป็นอาวุธ
‪สัญชาตญาณการเอาตัวรอดอาจครอบงําได้ง่ายๆ
‪สถานการณ์ทั้งหมดอาจกลายเป็นเรื่องนองเลือด
‪พ่อหัวดื้อของคุณคงตามหาคุณไม่หยุด
‪แล้วคงจะตายไปพร้อมกับคุณ
‪แต่ยังไงก็ไม่รู้
‪ทั้งที่ไม่น่าเป็นไปได้ คุณกับโบโร่
‪กลับร่วมมือกันพยายามหนี
‪ฉันเลยต้องถามว่า
‪มันเกิดขึ้นได้ยังไง
‪ฉันคงกล่อมให้เขาร่วมมือได้น่ะค่ะ
‪โอเค แล้วคุณทําแบบนั้นได้ยังไง
‪ฉันให้เหตุผลกับเขา
‪เข้าใจแล้ว
‪ตลกดีนะ ฟังดูไม่เหมือนสายลับหัวร้อน
‪ที่เราต้องไปช่วยจากกายอานาเมื่อไม่นานมานี้
‪หวังว่าวิธีคิดใหม่นี้
‪จะช่วยคุณในภารกิจกับทีมใหม่ของคุณ
‪ภารกิจใหม่เหรอ
‪จากรายงานความคืบหน้า ‪ที่ฉันได้รับจากหัวหน้าทีมคุณ
‪เขาคิดว่าคุณจะไปได้สวยด้วยตัวคุณเองอีกครั้ง
‪- ฉันก็คิดเหมือนกัน ‪- พ่อ
‪ฟังนะ พ่อคงอยากให้ ‪ลูกเป็นบรรณารักษ์มากกว่า แต่...
‪ถ้าลูกอยากทํางานนี้ต่อ
‪ขอบอกตามตรง
‪ลูกไม่ต้องการพ่อแล้ว
‪- หนูต้องการ ‪- ไม่
‪ผู้อํานวยการ ฉันปลื้มนะคะ แต่ความจริงคือ
‪ฉันไม่เคยคิดว่าจะพูดแบบนี้
‪ฉันเรียนรู้มากมายจากการทํางานกับพ่อ
‪วิธีที่พ่อนําทีม
‪การที่พ่อใจเย็นอยู่ได้
‪วิธีเชือดคอคนแนวตั้ง เลือดจะได้ออกเร็วขึ้น
‪ฉันอยากอยู่ทีมเขาต่อค่ะ
‪ไม่ได้นะลูกรัก
‪พ่อจะเกษียณแล้ว
‪ส่งเอกสารไปใหม่แล้ว
‪แม่โทรมาน่ะ
‪ขอตัวนะครับ
‪แทลลี่ ดีใจที่ได้ยินเสียงคุณนะ
‪ใช่แล้ว
‪คุณทําอะไรนะ
‪(หลายเดือนต่อมา)
‪นั่นไง เนียนแล้วค่ะ
‪สิวขึ้นวันแต่งงาน
‪เพราะตื่นเต้นแน่ๆ
‪คุณย่าดูดีมากเลย ใช่ไหมจ๊ะ
‪สวยมากเลยค่ะ
‪- หลานรักจ๋า หลานเหมือนเจ้าหญิงเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪จริงด้วย แม่สวยจังค่ะ
‪ก๊อกๆ
‪นี่ ห้ามเห็นเจ้าสาวก่อนงานแต่ง
‪แต่ผมเห็นเจ้าสาวเป็นล้านครั้งก่อนงานแต่ง
‪แต่ไม่เคยเห็นแบบนี้
‪แทลลี่ คุณสวยมาก
‪ฉันสิวขึ้น
‪ผมได้คําทํานายว่า ‪วันนี้จะเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตผม
‪ผมมาเพื่อบอกคุณสาวๆ ว่าหนุ่มๆ กําลังไปที่โบสถ์
‪เดี๋ยวเจอกัน
‪อย่าไปสาย
‪เราจะอยู่ที่นั่นแต่งตัวฟรุ้งฟริ้งระฆังแมว
‪หอระฆังที่โบสถ์ไง
‪- เอาละ ‪- โอเค เจอกันที่นั่น
‪- แม่เป็นอะไรไหม ‪- แม่สบายดี
‪สบายสุดๆ
‪นี่ ได้ยาขัดรองเท้าแล้ว
‪มิดไนต์ อย่าสับสนกับมิดไนต์ วายร้ายตัวเอ้
‪ศัตรูตัวฉกาจของมูน ซูเปอร์ฮีโร่ของมาร์เวลนะ
‪เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก
‪ทุกคนต้องไม่เชื่อแน่ ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ผมไปคุยกับร้านซักแห้งที่มีแฟรนไชส์ระดับชาติ
‪พวกเขาคิดว่าเทคโนโลยีในแอปผม ‪ช่วยติดตามสินค้าคงคลังได้
‪พวกเขาอยากซื้อบริษัทผมในราคา 4.8 ล้าน
‪ดอลลาร์เหรอ ซื้อเมซลีเหรอ
‪มายไอล์ส ใช่
‪ทุกคนจะได้เงินลงทุนแปดเท่า
‪เดี๋ยวนะ ผมเพิ่งทําเงินได้เจ็ดหมื่นเหรอ
‪เอาเป๊ะๆ ก็ 70,432.18
‪สุดยอดเลย
‪- ยินดีด้วย ‪- นายเป็นเศรษฐีเงินล้านแล้ว
‪รู้ไหมว่าน้าแอบเล็ง
‪กรงม็อกไกวของแท้จากเรื่องเกรมลินส์อยู่
‪อย่าเพิ่งบอกใครเรื่องข่าวน่าทึ่งนี่ ‪จนถึงพรุ่งนี้ได้ไหม
‪วันนี้เป็นวันสําคัญของแม่ ผมไม่อยากขโมยซีน
‪ได้
‪เราไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
‪สวัสดีทุกคน
‪- นี่ลุค ‪- ไง
‪ฉันมาแบบสันติ
‪โอเค ฉันแค่อยากอวยพรให้ทุกคนมีวันที่ดี
‪และฉันเอาดอกไม้มาให้เจ้าสาว
‪คุณมีนํ้าใจมากเลย ขอบคุณ
‪- ยินดีด้วยนะ ดอนนี่ ‪- ขอบคุณ
‪ต้องบอกจากประสบการณ์นะ
‪นี่จะเป็นวันที่นายมีความสุขที่สุดในชีวิต ‪วันที่ได้แต่งงานกับแทลลี่
‪- ใช่ ‪- ฉันดีใจมากที่เธอเจอผู้ชายดีๆ
‪ขอบใจนะลุค
‪เราทั้งคู่ผิดหวัง ‪ที่ได้บัตร "ไม่มางาน" ของคุณ
‪พิธีเล็กๆ เอง มีที่ว่างเหลือเฟือ
‪แม้แต่กับคนตัวใหญ่อย่างคุณ
‪ขอบใจนะ แต่วันนี้เป็นวันของนายกับเธอ
‪โอเค ถ้าเกิดคุณเปลี่ยนใจ
‪งานฉลองจัดที่ร้านลุยจิ เราอยากให้คุณไปด้วยนะ
‪- แต่เราต้องไปแล้ว ‪- ขอบคุณ
‪- ขอบใจนะลุค ‪- ได้สิ
‪น่ายกย่องมาก ผมภูมิใจในตัวพ่อ
‪ขอบใจ
‪แล้วเจอกัน
‪ฉันก็ภูมิใจเหมือนกัน
‪นายเก็บอารมณ์ได้ดีทีเดียว
‪ฉันน่ะน้ําตาตกใน
‪ฉันก็ว่างั้น
‪เสียใจด้วยจริงๆ นะเพื่อน
‪ลุค
‪คุณโอเคไหม
‪ผมสบายดี
‪คุณสวยมาก
‪เหมือนมายากลที่ทําให้ผมอึ้งทุกครั้ง
‪ปากหวานจริงๆ เลย
‪ผมเอาดอกไม้มาให้
‪เดซี่
‪ดอกไม้โปรดฉัน
‪สวยที่สุดในซูเปอร์มาร์เก็ต
‪คือผมแค่อยากแวะมา
‪พูดอะไรที่ผมอาจจะพูดมาเป็นล้านครั้งแล้ว
‪ผมขอโทษสําหรับทุกเรื่องที่คุณต้องเจอ
‪ตั้งแต่เราพบกัน
‪ผมอยากให้คุณมีความสุขเสมอ
‪และผมดีใจที่วันนั้นของคุณมาถึง
‪ขอบคุณนะลุค
‪- คุณจะไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- ใช่ ผมจะไม่เป็นไร
‪ผมจะกลับไปพักสบายๆ ดื่มเบียร์กับนโปเลียน
‪โทมัส ดิวอี้ บัฟฟาโล บิลส์ ‪กับพวกขี้แพ้ในประวัติศาสตร์
‪ขอบคุณนะที่คุณเป็นคุณ
‪- ก็คงแค่นั้น จบนะ ‪- เหรอพ่อ
‪- พ่อทําร้ายแม่แบบนี้อีกได้ยังไง ‪- ทําร้ายแม่เหรอ
‪พ่อพยายามจะเป็นคนใจกว้าง
‪แต่ที่จริงพ่อน่ะโง่
‪แม่เมาและโมโหพ่อตอนที่แม่ขอแต่งงาน
‪แม่อาจจะรักเขา แต่แม่ไม่ได้ตกหลุมรักเขา
‪ฟังนะ ลูกไม่เข้าใจ
‪หนูเข้าใจว่าหนูเห็นแม่ฝืนยิ้ม
‪กับมุกโง่ๆ ของดอนนี่
‪สองนาทีก่อนที่พ่อจะทําให้แม่สดใส ‪ในวันที่เศร้าที่สุดของชีวิตแม่
‪แม่ยังรักหนุ่มออสเตรียไม่รู้อิโหน่อิเหน่อย่างพ่อ
‪ไม่มีใครทําให้แม่หัวเราะ ‪หรือมีความสุขได้เหมือนพ่อ
‪และทําให้แม่เจ็บปวดเหมือนพ่อทํา
‪พ่อทําร้ายแม่เพราะงาน แต่ตอนนี้งานเสร็จแล้วนี่
‪ดอนนี่ก็น่าจะจบด้วย ‪พวกเขาไม่ได้เกิดมาคู่กัน
‪หนูไม่ควรจัดฉากพวกเขาเลย ‪โอเค หนูขอโทษ
‪หนูแม่งทําพัง
‪พูดดีๆ
‪พ่อจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นใช่ไหม
‪เจอกันพรุ่งนี้นะ
‪พรุ่งนี้พ่อจะตื่นขึ้นมาและรู้ตัวว่าพลาดครั้งใหญ่
‪รักนะคะ
‪บ้าเอ๊ย
‪(โบสถ์เซนต์โจเซฟอาร์ซี)
‪- ไงๆ ‪- ไง
‪ดีจัง ผมหวังว่าจะได้เห็นคุณเล่นวันนี้
‪ค่ะ
‪ฉันไม่ได้เล่นต่อหน้าคนดูมาพักใหญ่แล้ว ‪แต่แม่ขอให้ฉันเล่น
‪คุณต้องเล่นได้ดีแน่ๆ
‪หวังว่าจะเพราะนะ นี่มันไม่ใช่ไวโอลินขั้นเทพ
‪ใช่ ขอบคุณที่คืนไวโอลินอีกตัวมานะ
‪ผมเอาไปขายได้ ได้กําไรนิดหน่อยด้วย
‪- โอ้โฮ ‪- ใช่
‪คือมันไม่ถูกที่จะเก็บมันไว้
‪มันแปลกนะ
‪ที่นี่เป็นโบสถ์ที่เรากะจะแต่งงานกัน
‪แปลกน่ะใช่เลย
‪คุณคบกับใครอยู่ไหม
‪- ไม่ค่ะ โสดสนิทศิษย์ส่ายหน้า ‪- อ้อ
‪แล้วคุณล่ะ คุณยังคบกับ ‪สาวที่เล่นขว้างลูกดอกคนนั้นอยู่ไหม
‪เบอร์นาเด็ต เธอเล่นคริกเก็ต
‪เปล่า เราเลิกกันแล้ว
‪เสียใจด้วยนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก คนเราเลิกกันได้
‪- ใช่ เลิกกันได้ ‪- ใช่
‪ฉันน่าจะ...
‪- ดีใจที่ได้เจอคุณ ‪- ใช่ ดีใจที่ได้เจอคุณ เอ็ม
‪ที่นี่ยังมีบางอย่างไม่ปกติ
‪นึกว่าจะไปได้ แต่เริ่มมีข่าวมากขึ้น
‪จากกลุ่มลาเป้ ปาลานโบรที่กระจายกันไป
‪จริงเหรอ ข่าวแบบไหน
‪ยังถอดรหัสอยู่
‪อาจเป็นทหารระดับล่าง
‪ที่กําลังหาทรัพย์สินที่ยังไม่ได้อายัดของโบโร่
‪ด็อต ให้ฉันลงบันทึกไว้
‪- พอเสร็จแล้วฉันจะไปโบสถ์ ‪- โอเค
‪แต่เร่งมือหน่อยเพราะงานแต่งกําลังจะเริ่มแล้ว
‪รู้ใช่ไหมว่าคุณจะเป็นแบทแมนถ้าคุณไม่มาโบสถ์
‪คุณจะเป็นคริสเตียน เบล เข้าใจไหม
‪ชาวคริสต์ที่หนีการไปโบสถ์ไง
‪ใช่ ฉันเป็นชาวฮินดู ‪มุกนั่นทําให้ฉันคิดว่าไม่มีพระเจ้า
‪แล้วเจอกัน
‪แย่แน่
‪ฉันไม่รู้เรื่องนี้ ฉันไม่อยากติดคุกอีก
‪ชอว์น เราติดคุกห้าอาทิตย์ข้อหาลักลอบขนกิ้งก่า
‪ไอ้เวรนี่กับเลขามันจัดฉากเรา
‪- ทราวิส มันไม่คุ้มหรอก ‪- เหลวไหล
‪โอเค เราวางเครื่องอัดเสียงไว้ใต้เบาะ
‪พออัดได้ตอนมันพลาด มันเสร็จเราแน่ ‪ทีนี้ก็สะเดาะล็อกซะ
‪ฉันคอยดูให้
‪ลุค
‪- คุณมาทําอะไรที่นี่ ‪- แก้ไขความผิดพลาดที่ผมทําเมื่อหลายสิบปีก่อน
‪ผมรักคุณนะทาลูลาห์
‪แต่ผมโกหกคุณมาหลายปี ‪และผมอยากให้คุณได้รู้ความจริง
‪แล้วหลังจากนั้น
‪ถ้าคุณยังตัดสินใจแต่งงานกับดอนนี่ ‪ก็เชิญเลย ผมจะไม่ขวาง
‪คุณนี่ช่างกล้า
‪โผล่มาก่อนงานแต่งฉันไม่กี่นาที ‪ทําท่าดราม่าเล่นใหญ่ห่วยๆ
‪เพื่อบอกความจริงฉันซะทีเหรอ
‪ให้ฉันช่วยคุณเอง ลุค
‪ไม่มีอะไรที่คุณจะพูด
‪แล้วทําให้ฉันเปลี่ยนใจ ‪หรือเชื่อในสิ่งที่คุณหรือ...
‪ผมเป็นสายลับของซีไอเอตั้งแต่ก่อนเราเจอกัน
‪ผมไม่เคยเป็นพนักงานขายอุปกรณ์ออกกําลังกาย ‪นั่นมันโกหกทั้งเพ
‪ที่ผมไม่อยู่กับคุณ ‪เพราะผมไปทําภารกิจระหว่างประเทศ
‪เพื่อกําจัดอาชญากรและนักฆ่า
‪ผมเก็บเป็นความลับจากคุณ
‪เพราะผมอยากปกป้องคุณและครอบครัว
‪แต่ตอนนี้มันจบแล้ว จบถาวร
‪นี่ ผมจะให้คุณดู
‪นี่คือเหรียญรางวัลพิทักษ์ดีเด่นแห่งชาติ
‪เหรียญนี่หาในกล่องซีเรียลไม่ได้นะ
‪ขอร้องละ
‪อย่าแต่งงานกับดอนนี่เลย
‪(คําเตือน)
‪บ้าเอ๊ย
‪แบร์รี่
‪ฝากข้อความ
‪เดี๋ยวก่อน ฉันนึกออกแล้ว
‪(ฉิบ)
‪ผมรู้ว่านี่คงหนักหนาสําหรับคุณ ‪คุณฟังแล้วคงไม่อยากเชื่อ
‪แต่ดูนี่นะ
‪นี่คือคลิปกล้องวงจรปิด ‪จากการจู่โจมในโมซัมบิก
‪ตอนผมพลาดพิธีล้างบาปหลานสาวคุณไง
‪- จําได้ไหม ‪- ได้
‪ผมอยากเตือนคุณว่า
‪มันนองเลือด สยองมาก
‪ผมฆ่าคนไปเยอะ
‪- หา ‪- ใช่
‪แต่พวกมันแย่ๆ ทั้งนั้น
‪อะไรนะ
‪เชื่อผมเถอะ ผมรักคุณทุกวัน
‪และผมสัญญาว่า
‪หมอบลง
‪ระเบิดรถ
‪หมอบลง ผมจะไปตามเด็กๆ
‪โอเค ทุกคนใจเย็นๆ ไว้
‪ฉันจะไปตามพ่อเธอ ‪เขาอยู่ข้างหลังกับแม่เธอ
‪ว่าไงนะ
‪เดี๋ยวๆ เอ็มม่า ทําไมคุณถึงมีปืน
‪หมอบลง
‪เอาเลย ระบายความจริงออกมา
‪ก็ได้
‪ฉันไม่น่าเกษียณเลย ‪ฉันไม่น่าทิ้งเพื่อนเลย
‪ฉันคิดผิดเรื่องนาย อัลดอน
‪นายจะเป็นลูกเขยที่สุดยอด
‪ฉันอยากให้นายแต่งงานกับเอ็มม่า
‪เสกหลานเข้าท้องเอ็มม่าให้ฉันที
‪ดี เป็นการเริ่มต้นที่ดี ‪รู ไหนดูซิ คุณอยากพูดอะไร
‪ใช่ ฉันไม่เคยจูบผู้หญิงมาก่อน
‪แต่ฉันว่าเธอคงเป็นครูที่ใจเย็นมาก
‪ทุกคนไปที่โบสถ์เดี๋ยวนี้
‪ตอนนี้คุยไม่ได้
‪ไม่ ฉันขอโทษ
‪ตอนนี้คุยไม่ได้
‪เดี๋ยวฉันโทรหา
‪ฉันยุ่งอยู่
‪ทุกอย่างคุมได้แล้ว
‪ปลอดภัยแล้ว
‪แม่
‪โบโร่เหรอ
‪จําฮาร์โมนิก้านี่ได้ไหม
‪แกให้ฉันตอนที่แกยังรักฉัน
‪แกหาเราเจอได้ยังไง
‪แหวนสายไวโอลินบนนิ้วลูกสาวแกไง
‪ฉันหาชื่อเอ็มม่า
‪คู่กับการประกาศหมั้น
‪เด็กเนิร์ดอัดกระทิงแดง ‪เจอในเวสต์เชสเตอร์กาเซ็ตต์
‪แต่ไม่ใช่การหมั้นของเอ็มม่า
‪แต่ของแม่มัน
‪มีชื่อเอ็มม่า บรุนเนอร์เป็นเพื่อนเจ้าสาว
‪พอรู้ชื่อแล้ว หาชื่อพ่อมันก็ง่าย
‪ลุค บรุนเนอร์
‪พนักงานขายอุปกรณ์ฟิตเนส
‪คุ้มค่ากับการถูกฝังทั้งเป็น
‪สองวันที่คนของฉันขุดฉันขึ้นมา
‪คุ้มค่ากับที่โดนพิษรังสี
‪ฉันรอดมาได้เพราะเลือดหนูและความเกลียดชัง
‪ไม่เป็นไร แทลลี่
‪มันไม่ได้ต้องการคุณ
‪มันต้องการผม
‪ไม่จริงซะทีเดียว
‪แผนเดิมของฉันคือระเบิดเธอหลังงานแต่ง
‪เก็บครอบครัวที่เหลือ ตอนวิ่งไปที่รถเพื่อช่วยเธอ
‪แต่แกชอบทําลายแผนฉัน แกทั้งสองคนเลย
‪ฉันคือคนที่ทรยศแก ปล่อยเธอไป ฆ่าฉันซะ
‪มาทําให้มันจบๆ ไป
‪ว่าไงเบงกอล
‪อย่าเรียกฉันแบบนั้น
‪อย่ามาแกล้งทําเป็นแคร์
‪ดูสิว่าแกทําอะไรฉัน
‪แกอยากให้มันจบเหรอ
‪มีทางเดียวเท่านั้น
‪ทางเดียวที่ยุติธรรม
‪แกสองคน โกหกทั้งคู่
‪หันหน้าเข้าหากัน
‪เอาปืนเล็งที่หัวกัน
‪แล้วพ่อกับลูกสาวก็เหนี่ยวไกด้วยกัน
‪ไม่ อย่าทําแบบนั้น
‪ทําซะ แม่นี่รอด
‪ถ้าไม่ทํา มันจะตายเดี๋ยวนี้
‪แม่คะ เราผิดเอง
‪ลูกรัก
‪ไม่
‪พ่อรักลูกนะ ลูกรัก
‪หนูรักพ่อค่ะ
‪อย่านะ
‪แทลลี่ คุณคือรักแท้ของผม
‪ทุกอย่างที่คุณเผชิญมากับผม
‪คุณสมควรได้รับเหรียญ
‪ได้ยินไหมแทลลี่
‪เหรียญรางวัล
‪เสร็จตู
‪สํานักงานใหญ่ ฮัลโหล
‪ทุกคนถูกเผยหมดแล้ว
‪ตัวตนของคุณถูกเปิดเผย
‪อีกไม่เกิน 20 วินาที ‪เจ้าหน้าที่ขนย้ายจะส่งรถไปรับคุณ
‪ทุกคนขึ้นรถตู้เดี๋ยวนี้
‪- ต้องไปหาทิน่า ‪- แบร์รี่ เราโดนเปิดเผย
‪ทิน่าไม่อยากให้นายตาย ขึ้นรถตู้ซะ
‪- เร็วเข้า ไปกันเถอะ ‪- ขึ้นแล้ว
‪พวกคุณเป็นซีไอเอเหรอ
‪เปล่า แค่ผม
‪กับลุค
‪กับเอ็มม่า
‪- กับผม ‪- และรู ทั้งหมดห้าคน คุณนายบี
‪ว่าไป บอส
‪แย่แค่ไหน
‪โบโร่เป็นผู้ก่อการร้ายข้ามชาติ
‪ที่แค้นผมกับเอ็มม่าส่วนตัว
‪เขารู้ตัวตนจริงของเรานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้
‪เขาอาจขายข้อมูลของเรา
‪ให้ไอ้พวกชั่วนับไม่ถ้วนที่เราสู้มาหลายปี
‪ฉันอยากกลับบ้าน
‪- กลับไม่ได้ ‪- คะ
‪บ้านเรา บัญชีธนาคารเรา ‪ทรัพย์สินทั้งหมดของเรา
‪เราห้ามเข้าไปแตะเลย
‪อาจมีผู้ก่อการร้ายหลายร้อยคน
‪- พวกค้ามนุษย์ ‪- พวกลักลอบขนยา
‪พวกฆาตกรโหด
‪ทั่วโลกกําลังตามรอยเราอยู่
‪เฝ้ารอ
‪ตัวตนเราโดนเปิดเผยแล้ว
‪ไม่มีที่ไหนปลอดภัย
‪งั้นเอายังไงกันต่อดี
‪ผมไม่รู้
‪ฉหวสตชัดๆ
‪คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน