Το 2016 ήμασταν στο Μποτάνικαλ Μπιτς.
Ήρθαμε στην παραλία και ψάχναμε τι είχε ξεβράσει το κύμα.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα βρεις όταν βγαίνεις στην παραλία.
Το πρώτο πράγμα που κάνω
είναι να ανέβω στους κορμούς και να ψάξω ανάμεσα για αντικείμενα.
Λίγα λεπτά αφότου είχαμε ξεκινήσει τη βόλτα μας,
είδα ένα παπούτσι.
Βρήκα ένα ξύλο, σήκωσα το παπούτσι και το άφησα στην παραλία
και είδα ότι περιείχε ανθρώπινα λείψανα.
Αν πας για ψάξιμο στην παραλία, βρίσκεις παπούτσια, γάντια ή μπουφάν.
Δεν περιμένεις να βρεις κάτι με το πόδι κάποιου μέσα.
Βρήκα ένα καπάκι από ένα πλαστικό κουτί,
το έβαλα εκεί πάνω, το πήγα στο φορτηγό
και πήγα στην παμπ, όπου υπάρχει σήμα.
Πήραμε την αστυνομία.
- Μας ρώτησαν πού ήμασταν... - Πού βρέθηκε.
Πού βρέθηκε, και μας ζήτησαν να περιμένουμε.
Περιμέναμε να έρθουν.
Και μετά πήραν το παπούτσι και μου έκαναν ερωτήσεις.
Δύο βδομάδες αργότερα,
με ενημέρωσαν ότι βρήκαν κι άλλο παπούτσι.
Ήμασταν το ενδέκατο παπούτσι.
Και μετά δεν ακούσαμε τίποτα άλλο μέχρι που βρέθηκε το επόμενο.
Ακούσαμε για τα πόδια, τα παπούτσια που ξέβραζαν στην παραλία στις ειδήσεις.
Ένα παράξενο, μακροχρόνιο μυστήριο μεγάλωσε περισσότερο
με την ανακάλυψη άλλου ενός ποδιού στην ακτή του Ειρηνικού του Καναδά.
Η αστυνομία λέει ότι δεν υποψιάζεται κάποιο έγκλημα.
Δεν συμβαίνει τίποτα.
Δεν με καλύπτει αυτή η θεωρία.
ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΑΡΧΕΙΑ ΓΕΝΝΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ
Η Θάλασσα Σάλις εκτείνεται κατά μήκος της δυτικής ακτής
της Ουάσινγκτον και της Βρετανικής Κολομβίας.
Είναι δημοφιλής προορισμός για τουρίστες και αναζητητές
που ψάχνουν κατά μήκος των ακτών για ξεβρασμένα ξύλα, κοχύλια
και χαμένους θησαυρούς.
Όμως, το 2007,
οι αναζητητές άρχισαν να βρίσκουν κάτι που δεν περίμεναν.
Ένα πρακτορείο ειδήσεων άρχισε να αναφέρει φρικτές ανακαλύψεις,
αφήνοντας τους ειδικούς
να αναρωτιούνται τι μπορεί να προκαλεί αυτό το περίεργο φαινόμενο.
ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΟΣΑ ΠΟΔΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΣΑΛΙΣ;
Κυρίες και κύριοι, η Θάλασσα Σάλις,
ο τόπος του μυστηρίου των κομμένων ποδιών.
Φαίνονται τα νησιά του Κόλπου εκεί στο βάθος.
Και μετά ο ποταμός Φρέιζερ
περνάει στο εσωτερικό της Βρετανικής Κολομβίας.
Βλέπετε επίσης εκεί τη Νήσο Βανκούβερ
και αν προχωρήσετε εδώ κάτω,
θα βρεθείτε στο Σαν Χουάν στην πολιτεία της Ουάσινγκτον,
και αυτά είναι τα νησιά όπου τα πόδια βγήκαν στη στεριά.
Αν προχωρήσετε πιο κάτω,
θα βρεθείτε στο Πιούτζεντ Σάουντ
και στο αμερικάνικο κομμάτι αυτού του μυστηρίου.
Είμαι Καναδός δικηγόρος.
Αλλά έγραψα ένα μυθιστόρημα και η επιτυχία του
μου επέτρεψε να αποσυρθώ από τη δικηγορία.
Όταν τα πόδια ξεβράστηκαν στις ακτές, έμοιαζε με το βιβλίο μου Death's Door.
Στο Death's Door, διαμελισμένα πτώματα βρίσκονται
στις ακτές των Νήσων του Κόλπου στη Θάλασσα Σάλις.
Είναι η φαντασία πιο παράξενη από την πραγματικότητα ή το αντίστροφο;
Το πρώτο πόδι ξεβράστηκε στη στεριά στις 20 Αυγούστου 2007
και ήταν το δεξί πόδι ενός άνδρα, αθλητικό νούμερο 45.
Το δεύτερο ξεβράστηκε μόλις έξι μέρες μετά,
και ήταν το δεξί πόδι ενός άντρα, αθλητικό νούμερο 45.
Όταν το τρίτο βγήκε στη στεριά, στις 8 Φεβρουαρίου 2008,
ήταν το δεξί πόδι ενός άντρα, νούμερο 44.
Και το τέταρτο, στις 22 Μαΐου 2008,
ήταν ένα γυναικείο αριστερό πόδι
και στις 16 Ιουνίου 2008, ένα αντρικό αριστερό πόδι σε αθλητικό.
Τα πέντε πόδια μέσα σ' έναν χρόνο
είναι που έδωσαν στην ιστορία διεθνείς διαστάσεις.
Και με τα χρόνια, 21 πόδια έχουν βγει στη στεριά,
δεκαπέντε από αυτά στον Καναδά, έξι στις ΗΠΑ.
Δεν έχει ξαναγίνει από το 2019.
Στη Θάλασσα Σάλις,
οι άνεμοι θα φέρουν στις ακτές ό,τι επιπλέει.
Είμαι καθηγητής στη Σχολή Ωκεανογραφίας
στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σιάτλ.
Υπήρξε ένας απροσδόκητα μεγάλος αριθμός ποδιών σε αθλητικά
που έχουν βρεθεί στις τοπικές παραλίες την τελευταία δεκαετία.
Δεν συνέβαινε ποτέ στο παρελθόν;
Δεν ξέρω.
Σίγουρα τα αθλητικά έχουν αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες.
Σήμερα είναι πιο ογκώδη,
με όλο και περισσότερο αφρό και επιπλέουν πολύ καλά.
Επειδή τα πόδια ήταν μέσα στα παπούτσια,
δεν έμειναν στον βυθό του ωκεανού.
Ενώ τα στοιχεία δείχνουν πώς ξεβράστηκαν τα ανθρώπινα λείψανα,
δεν εξηγούν πώς βρέθηκαν στο νερό εξαρχής.
Οι ιατροδικαστές πήραν DNA από όλα τα πόδια.
Το τεστ DΝΑ θα έδειχνε ποια ήταν τα θύματα,
αλλά δεν μπορείς να αγνοήσεις
ότι συνέβαινε μόνο εδώ εκείνη τη χρονική περίοδο.
Το ανεξήγητο μυστήριο τράβηξε το ενδιαφέρον των ΜΜΕ.
Προσπαθούσαν να δουν αν υπάρχει κάτι
που θα μπορούσαν να αναδείξουν.
Όπως φαντάζεστε, όλοι αναρωτιούνται
γιατί τα πόδια ξεβράστηκαν τη συγκεκριμένη περίοδο
σε τόσο μικρή περιοχή, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Και στο διαδίκτυο, οι άνθρωποι μοιράζονται τις θεωρίες τους,
κάνοντας εικασίες για υπερφυσικούς ως και πιο απτούς κινδύνους.
Υπάρχουν πολλά σενάρια.
Ψάρευα συχνά εδώ
και δεν έχουμε αρκετούς καρχαρίες ώστε να κάνουν κάτι τέτοιο.
Και δεν έχω ακούσει ποτέ για επίθεση από όρκα,
αλλά είναι πιθανό.
ΡΕΚΟΡ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΚΑΡΧΑΡΙΑ
Το 2015 αναφέρθηκαν 59 επιθέσεις καρχαριών στις ΗΠΑ,
ένας αριθμός ρεκόρ.
Ωστόσο, οι επιθέσεις κοντά στον Καναδά είναι εξαιρετικά σπάνιες.
Και παρότι έγιναν πρωτοσέλιδο το 2023 για τα σκάφη που βύθισαν,
οι όρκες στη Θάλασσα Σάλις έχουν θεαθεί να επιτίθενται μόνο σε άλλα θαλάσσια ζώα.
Μπορεί να υπάρχει άλλος θηρευτής κάτω από την επιφάνεια;
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΕΝΑ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΤΕΡΑΣ ΜΕ ΤΑ ΔΙΑΜΕΛΥΣΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ;
Έρχομαι στην παραλία εδώ και 50 χρόνια.
Ήταν Δεκέμβριος, οπότε είχε συννεφιά.
Μου φάνηκε πιο ήσυχα απ' ό,τι συνήθως.
Αφού περπάτησα στην παραλία για περίπου μισή ώρα,
είπα να καθίσω εδώ και να ξεκουραστώ με τα τρία σκυλιά μου.
Προσπάθησα να ρίξω κάτι στο νερό για τη μεγάλη, που λατρεύει το νερό,
και δεν ήθελε να πάει.
Βασικά, ήρθαν από πίσω μου εδώ.
Μετά είδα κάτι να βγαίνει, σαν κεφάλι.
Ακόμα πιστεύω ότι ήταν το κεφάλι ενός τεράστιου θαλάσσιου λέοντα.
Αλλά το υπόλοιπο σώμα ήταν πολύ στενό για να είναι θαλάσσιος λέων ή φώκια.
Ο καλύτερος τρόπος να το περιγράψω ήταν σαν φίδι.
Υπήρχε ένα εξόγκωμα, μετά νερό, μετά άλλο ένα εξόγκωμα,
και μετά νερό κι άλλο εξόγκωμα.
Άρχισε να κινείται,
το κεφάλι γύρισε δεξιά και αριστερά
και μετά κοίταξε προς το μέρος μου.
Άρχισα να τρέμω λίγο και σκέφτηκα "Τι στο καλό είναι αυτό;"
Οι τοπικοί θρύλοι περιέχουν παρόμοιες θεάσεις
που μπερδεύουν ναυτικούς και ντόπιους για αιώνες.
Σύμφωνα με τους ιθαγενείς, κάποτε ζούσαν στη Θάλασσα Σάλις θαλάσσια ερπετά
που ξεπερνούσαν τις όρκες σε δύναμη και ταχύτητα.
Κάποιοι πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμα και σήμερα,
με 235 υποτιθέμενες θεάσεις
μεταξύ 1880 και 2010.
Είμαι ο Τζον Κερκ.
Είμαι πρόεδρος της Λέσχης Κρυπτοζωολογίας της Βρετανικής Κολομβίας.
Και συνταξιούχος της Καναδικής Αστυνομίας,
με 19 χρόνια υπηρεσίας.
Έχω την έρευνα στο αίμα μου.
Αν δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν παράξενα πράγματα στον ωκεανό, δεν ξέρεις τι λες.
Αν έχουμε ερευνήσει μόνο το 6% των ωκεανών,
υπάρχει άλλο ένα 94% που πρέπει να ερευνηθεί.
Η Λέσχη Επιστημονικής Κρυπτοζωολογίας
ιδρύθηκε από τους Τζιμ Κλαρκ και Πολ Λεμπλάν.
Ο Πολ Λεμπλάν ήταν φίλος και γείτονάς μου.
Ξέρω τον Πολ πολλά χρόνια και είναι και κρυπτοζωολόγος.
Δεν πιστεύω σε θαλάσσια τέρατα ή ερπετά.
Αλλά μετά σκέφτηκα "Έχω μια ιστορία για τον Πολ σήμερα
να του πω όταν γυρίσω σπίτι".
Το "κρυπτό" σημαίνει "κρυμμένο" στα ελληνικά
και αυτό είναι κρυμμένη ζωολογία.
Ζώα που είναι κρυμμένα από τον κατάλογο, από την αναγνώριση.
Και τα τελευταία χρόνια, έχει συνδεθεί με το παραφυσικό.
Το συνδέουν με τους "κυνηγούς τεράτων".
Θέλαμε να ερευνήσουμε ζώα που δεν είναι καταγεγραμμένα
και αναγνωρισμένα από την επιστήμη, ειδικά στη Θάλασσα Σάλις.
Πριν από τη σύγχρονη εποχή, υπάρχει πλούσια γνώση
για τα θαλάσσια ερπετά μεταξύ των ιθαγενών μας.
Οι άνθρωποι των Πρώτων Εθνών που ζούσαν στα παράλια
ζούσαν από τη θάλασσα
και περιέγραψαν ότι έβλεπαν ένα θαλάσσιο πλάσμα να ελίσσεται.
Είχε όνομα.
Την έλεγαν Χαϊέτλικ.
Αναφέρεται συχνά στην παράδοσή τους
και πολλοί ιθαγενείς έχουν δει ένα φυσικό ζώο.
Υπάρχουν απεικονίσεις του στην προχριστιανική τέχνη.
Και υπάρχουν σκαλιστά αυτού του ζώου στις πλώρες των κανό, σε τύμπανα.
Δεν υπάρχουν μαρτυρίες μόνο ιθαγενών,
αλλά και Ευρωπαίων αποίκων καταπατητών.
Πιο πρόσφατες θεάσεις θαλάσσιων ερπετών
έχουν συσχετιστεί με το όνομα καδβορόσαυρος.
Η ιστορία των καδβορόσαυρων ξεκινά γύρω στο 1800 στη Βρετανική Κολομβία.
Υπήρχαν αναφορές από πλοία που ταξίδευαν στην περιοχή
ότι είδαν θαλάσσια ερπετά.
Και θα αναφέρω τον καδβορόσαυρο
ως το ζώο που έβγαλαν από το στομάχι μιας σπερματοφάλαινας
οι φαλαινογδάρτες στο λιμάνι Νέιντεν τον Ιούλιο του 1937.
Έχουμε μερικές φωτογραφίες που είναι τουλάχιστον μυστηριώδεις.
Το έστειλαν στα κεντρικά της εταιρείας φαλαινοθηρίας
στο Μπέλβιου της Ουάσινγκτον.
Η εφημερίδα The Bellevue American φρόντισε να στείλει έναν ρεπόρτερ εκεί.
Είπε "Δεν καταλαβαίνω. Δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό το πράγμα".
Αυτό είναι το πλάσμα με κεφάλι καμήλας,
χαίτη στον σβέρκο και μακρύ οφιοειδές σώμα.
Να άλλη μια φωτογραφία του, χρωματιστή.
Πολύ παρόμοια οπτική.
Το σώμα του είναι καλυμμένο με τρίχες.
Δεν έχει πράσινο δέρμα όπως εδώ, αλλά ανατομικά είναι σωστό.
Το ίδιο κι αυτό εδώ,
που απεικονίζει την ευλυγισία του σώματος ενός καδβορόσαυρου.
Γιατί λένε ότι το έχουν δει σε βρόχους, σπείρες και εξογκώματα.
Ίσως υπάρχει κάτι σαν θαλάσσιο ερπετό ή θαλάσσιο τέρας ή...
Πώς τα λένε; Κάδο-κάτι. Δεν ξέρω.
Απλώς το είδα. Το περιέγραψα.
Μπορεί να ήταν αληθινό
ή να προσέθεσα αυτά τα εξογκώματα με τη φαντασία μου.
Ποιος ξέρει;
Δεν ξέρω.
Ήταν λίγο περίεργο.
Ζούμε σε ένα παράξενο μέρος εδώ πάνω.
Πρωτοσυνάντησα το θέμα με τα αγνοούμενα πόδια
περίπου το 2010, επειδή δούλευα για την Καναδική Αστυνομία.
Υπάρχουν πολλές εικασίες.
Έχω δει να λένε
"Τα πόδια ξεβράζουν επειδή ο καδβορόσαυρος επιτέθηκε και σκότωσε ανθρώπους".
Δεν έχει αναφερθεί ποτέ να επιτίθεται
σε ανθρώπους και να τους κομματιάζει
έτσι ώστε να ξεβράζουν τα πόδια στην ακτή.
Θα ήθελα να υπάρχουν αυτά τα πλάσματα.
Θα ήθελα να υπάρχουν Σάσκουατς, Γέτι, κτλ.
Αλλά είτε εμπλέκονται είτε όχι στην υπόθεση των ποδιών στη Σάλις,
θα μείνω στα ανθρώπινα τέρατα.
Ενώ κάποιες εικασίες μπορεί να είναι αποτέλεσμα υπερδραστήριας φαντασίας,
άλλες θεωρίες στηρίζονται στα αληθινά τέρατα που ζουν ανάμεσά μας.
ΜΠΟΡΕΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ;
Κάθε φορά που ξεβράζεται ένα νέο πόδι στη στεριά, αναρωτιέσαι
γιατί συμβαίνει αυτό.
Πώς εξηγείς το γεγονός ότι συμβαίνει μόνο εδώ;
Η διασύνδεση εγκλημάτων σού επιτρέπει να εξετάσεις όλες τις πτυχές μιας υπόθεσης
και να βρεις ποια θύματα σκοτώνονται από τον ίδιο δολοφόνο.
Τοποθετείς τα θύματα, που είναι παρόμοια, σε έναν χάρτη.
Έχουμε να κάνουμε με πόδια.
Περιορίζει τη βάση απ' όπου κινείται ο δολοφόνος.
Και ένας διάσημος κατά συρροή δολοφόνος ταυτοποιήθηκε από διαδικτυακούς ντετέκτιβ
ως υπεύθυνος για τα φαινόμενα.
Υπήρχε ένας κατά συρροή δολοφόνος, ο Ρόμπερτ "Γουίλι" Πίκτον,
που σκότωνε εργάτριες του σεξ
στο Βανκούβερ στα τέλη της δεκαετίας του '90.
Ο ψυχοπαθής χοιροτρόφος
ερχόταν στο Βανκούβερ και κυνηγούσε θύματα.
Τις έπαιρνε αρκετά χιλιόμετρα μακριά,
στο χοιροτροφείο του, κι εκεί
τις σκότωνε, τις πολτοποιούσε,
και τις τάιζε στα γουρούνια του.
Οι ειδήσεις μιλούσαν γι' αυτό.
Αποκαλύφτηκε ότι το DNA των δολοφονημένων γυναικών
βρέθηκε σε επεξεργασμένο κρέας στη φάρμα του.
Συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 2002,
και τελικά ο Πίκτον καταδικάστηκε.
Αριθμός θυμάτων... Ομολόγησε 49.
Ήταν πολύ αναστατωμένος που δεν έφτασε τις 50
πριν τον πιάσουν.
Η φάρμα του Πίκτον βρισκόταν λιγότερο από τρία χιλιόμετρα από τον ποταμό Πιτ,
που τελικά χύνεται στη Θάλασσα Σάλις.
Είναι σχεδόν αδύνατο να εξαφανιστούν τόσοι άνθρωποι
χωρίς να υπάρχει δολοφόνος.
Γι' αυτό, όταν εμφανίστηκαν τα πόδια σ' αυτήν την περιοχή,
γεννήθηκε το ερώτημα αν υπήρχε κάποιος κατά συρροή δολοφόνος.
Και οι δύο υποθέσεις έχουν μια στατιστική ανωμαλία,
που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ήταν ο ύποπτος.
Ωστόσο, ο Πίκτον στόχευε γυναίκες,
και τα πόδια που βρέθηκαν ανήκαν και σε άνδρες και σε γυναίκες.
Υπήρχαν θύματα που εξαφανίστηκαν αφότου ο Πίκτον μπήκε στη φυλακή,
προκαλώντας εικασίες ότι ίσως υπήρχε κάποιος άγνωστος δολοφόνος.
Ήταν μια ρεαλιστική θεωρία την εποχή που διατυπώθηκε
και με κάλεσαν στον ραδιοφωνικό σταθμό για να πω τι πιστεύω.
Επειδή είμαι δικηγόρος, μπορώ να μιλήσω για κατά συρροή δολοφόνους,
ζω στην περιοχή,
και έχω γράψει ένα βιβλίο που προέβλεπε αυτά τα εγκλήματα.
Πρέπει να αναρωτηθείς επίσης
αν πρόκειται για κατά συρροή δολοφόνο,
κάποιον που δεν έχει εντοπιστεί ακόμα.
Αλλά για κάθε υπόθεση
που αρχίζει να μοιάζει με φόνους κατά συρροή,
πρέπει να συμβουλευτείς ειδικούς εγκληματολογικούς ερευνητές.
Είμαι συνδιευθύντρια του Κέντρου Εγκληματολογικών Ερευνών.
Επικοινώνησαν μαζί μου οι ιατροδικαστές
και μου ζήτησαν να ερευνήσω αρκετές από τις υποθέσεις.
Έκανα πειράματα στην ακτή,
βάζοντας κουφάρια γουρουνιών για να προσομοιώσω ανθρώπους στο νερό
και να δω τι θα γινόταν με τα πτώματα.
Όταν έχουμε υψηλό επίπεδο οξυγόνου,
η σοροί μπορεί να διαρκέσουν εβδομάδες ή και μήνες.
Μετά μπήκαμε στη Θάλασσα Σάλις και βρήκαμε φυσιολογικά επίπεδα οξυγόνου.
Βρήκαμε ότι τα πτώματα σκελετοποιήθηκαν μέσα σε τρεις με τέσσερις μέρες.
Ήρθαν ζώα που σκελετώνουν τα πτώματα.
Σίγουρα όλοι έχετε δει ακτινογραφία χεριού και καρπού.
Τα πόδια μοιάζουν.
Υπάρχουν πάρα πολλά μικρά οστά εκεί μέσα.
Μόλις ξεφορτωθείς το δέρμα, τους μύες, τα νεύρα και τα λοιπά,
απομένουν μόνο μικρά οστά που διαχωρίζονται.
Έτσι, κάτω από την επιφάνεια του νερού,
τα σώματα αποσυντίθενται και τα πόδια αποκολλούνται.
Είναι φυσικό φαινόμενο.
Ενώ το "κομμένο" σίγουρα υποδηλώνει ότι κάποιος το έκανε,
αλλά δεν υπήρχαν σημάδια κοπής.
Στα ΜΜΕ αρέσει η ιδέα ότι ήταν κομμένα, γιατί ακούγεται δραματικό και τρομακτικό.
Οι ιατροδικαστές ξεκαθάρισαν,
για να ηρεμήσουν τον κόσμο,
ότι τα πόδια είχαν αποκολληθεί φυσικά
και δεν υπήρχαν σημάδια κοπής.
Ξέρω από την υπηρεσία ιατροδικαστών
ότι τα περισσότερα πόδια
στις ακτές του Καναδά, όταν ταυτοποιήθηκαν
ήταν είτε ατυχήματα είτε αυτοκτονίες.
Από τα 21 πόδια που βρέθηκαν, πάνω από τα μισά έχουν ταυτοποιηθεί.
Κάποιοι ήταν ψαράδες.
Μπορεί να είναι ναυτικό ατύχημα.
Και ξέρουμε ότι κάποιοι είχαν κατάθλιψη.
Ξέρουμε ότι τουλάχιστον ένα άτομο πήδηξε από γέφυρα.
Αν πηδήξεις από γέφυρα φορώντας παπούτσια,
κάποια στιγμή θα αποκολληθούν.
Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, η Καναδική Αστυνομία υποστηρίζει
ότι δεν υπάρχει κάποιος δολοφόνος που κόβει πόδια.
Πρόκειται για ατυχήματα ή αυτοκτονίες.
Ωστόσο, είναι αδύνατο να αποκλείσουμε εγκληματική ενέργεια
έχοντας μόνο υπολείμματα ποδιών.
Δεν έχουμε ακούσει να σχετίζονται μεταξύ τους,
αλλά κάποιοι είναι άγνωστοι.
Αν έχεις μόνο το πόδι ενός αγνώστου, δεν έχεις ιδέα.
Μπορείς να πεις ότι δεν κόπηκε, αλλά γιατί να κοπεί σ' έναν φόνο;
Δεν είναι ένα σημείο που θα έκανε ζημιά.
Μπορείς να τραυματιστείς σε άλλο σημείο,
χωρίς να επηρεαστούν τα πόδια.
Δεν έχεις ιδέα τι συνέβη πριν πεθάνουν.
Αν λες συνέχεια το ίδιο, ότι δεν υπάρχει ανθρώπινη παρέμβαση,
χάνεις την αξιοπιστία σου με κάθε νέο πόδι.
Αν δεν εμπλεκόταν ένας μόνος εγκληματίας,
ίσως να ήταν μια ομάδα επικίνδυνων εγκληματιών.
Το 2007, όταν ξεκίνησε το μυστήριο,
το Κέντρο Πληροφοριών Ναρκωτικών ανέφερε
ότι η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί κατά 156% κοντά στα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά,
ιδιαίτερα κοντά στη Θάλασσα Σάλις,
κάνοντας πολλούς στο διαδίκτυο και στα ΜΜΕ να αναρωτιούνται
αν κάποια από τα πόδια ανήκαν σε θύματα συμμοριών.
Πάντα υπήρχαν συμμορίες εδώ
και νέες συμμορίες έρχονται συνέχεια
και νέα ναρκωτικά έρχονται στην αγορά.
Κι όταν η συμφωνία στραβώσει και κάποιος σκοτωθεί,
και θες να ξεφορτωθείς το πτώμα,
πού είναι καλύτερα από τη Θάλασσα Σάλις;
ΜΠΟΡΕΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ;
Ο Αντόνιο Νιλ είναι ο μοναχογιός μου.
Ο Τόνι ήταν 22 ετών όταν εξαφανίστηκε στο Βόρειο Έβερετ,
πολύ κοντά στον ποταμό Σνοχόμις.
Ήταν ένα χαρούμενο παιδί, πολύ ζωηρό.
Του άρεσαν τα αθλήματα, το σκέιτμπορντ, το σνόουμπορντ και η κιθάρα.
Είχε μια καλή ομάδα φίλων που δεν έμπλεκε,
αλλά μετά έκανε νέους φίλους και έπεσε στα σκληρά ναρκωτικά.
Έπινε όλη μέρα. Έκανε κοπάνες.
Πήγαιναν να πιουν.
Μετά πέρασε στα πιο σκληρά ναρκωτικά, όπως ηρωίνη και μεθαμφεταμίνη.
Όταν έπαιρνε πιο σκληρά ναρκωτικά,
δεν νομίζω ότι ήξερε τι έκανε.
Ο Αντόνιο, ξέρετε, στους αγώνες του, πήγε φυλακή για χρήση ναρκωτικών.
Τη μέρα που βγήκε,
τον πήρα από τη στάση και περάσαμε όλη μέρα μαζί.
Πήγαμε κομμωτήριο.
Μετά ήρθε το βράδυ και λέμε "Πού θα πας;"
Με το τηλέφωνό μου έστελνε μηνύματα σε φίλους του
και βρήκε έναν φίλο του.
Και ο Αντόνιο ρώτησε "Μπορώ να μείνω μαζί σου;"
Και λέει "Ναι, έλα".
Ήρθε στο σπίτι μας με ένα μαύρο τζιπ Cherokee.
Δεν περίμενα κάτι κακό.
Τον αγκάλιασα, τον φίλησα και τον αποχαιρέτησα.
Το επόμενο πρωί, με πήρε η κολλητή μου, η Τζέσικα.
Ο φίλος του Αντόνιο την προσέγγισε επειδή έβγαινε με την κόρη της
και γνωρίζονταν.
Της είπε ότι ο Αντόνιο τού είχε επιτεθεί
και ήταν στο νοσοκομείο για θεραπεία.
Πανικοβλήθηκα.
Σκέφτηκα ότι ίσως είχε υποτροπιάσει
και πήρε κακά ναρκωτικά και δεν ήξερε τι έκανε.
Αλλά ήταν καθαρός έναν μήνα στη φυλακή,
οπότε δεν είχε την ευκαιρία να πάρει μεθαμφεταμίνες και...
Μου φάνηκε πολύ περίεργο.
Αλλά ο φίλος του Αντόνιο πήγε στο νοσοκομείο με τραύμα.
Ψάχνω με το αυτοκίνητο. Ψάχνω τον γιο μου.
Δεν ήξερα πού ήταν και δεν μου είχε μιλήσει.
Ξέρει τον αριθμό μου, πού μένουμε. Θα ερχόταν σπίτι.
Θα μου έστελνε μήνυμα, οπότε έχω φρικάρει.
Περνάει μια βδομάδα, ακόμα φρικάρω.
Σκέφτομαι ότι ίσως κρύβεται, ίσως όντως το έκανε,
ίσως φοβάται να επικοινωνήσει μαζί μου,
οπότε πήρα την αστυνομία και δήλωσα την εξαφάνισή του.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΣΝΟΧΟΜΙΣ
Το θέμα των ναρκωτικών στο Έβερετ είναι τεράστιο πρόβλημα.
Τα ναρκωτικά υπήρχαν πάντα,
αλλά από τη μεθαμφεταμίνη, την κοκαΐνη, και την ηρωίνη έχει πάει στη φαιντανύλη.
Ήμουν αναπληρωτής επόπτης της Μονάδας Σοβαρών Εγκλημάτων
και διάβασα μια αναφορά για έναν αγνοούμενο
που δόθηκε στα περιπολικά στις 28 Δεκεμβρίου 2016.
Επικοινώνησε μαζί τους η μητέρα ενός αγνοούμενου,
η Τζένι Νιλ.
Ο αγνοούμενος ήταν ο Αντόνιο Νιλ.
Δεν υπήρχαν πολλές πληροφορίες,
παρά μόνο ότι είδε τελευταία φορά τον γιο της στις 12 Δεκεμβρίου 2016.
Ο Αντόνιο ήταν με τον φίλο του, που έμενε στο Έβερετ,
και πήγε σε τοπικό νοσοκομείο για τραύματα από μαχαίρι.
Κι έτσι, καθώς το έψαχνα,
έμαθα ότι είχε κατηγορήσει τον Αντόνιο ότι τον μαχαίρωσε,
αλλά δεν συνεργαζόταν με την αστυνομία.
Μου κίνησε το ενδιαφέρον
γιατί ήταν μία ημέρα προτού η Τζένι δει για τελευταία φορά τον γιο της,
και έμαθα ότι σ' εκείνο το σπίτι έμεναν άτομα μπλεγμένα στα ναρκωτικά.
Μπορείς να κάνεις εικασίες.
Ήταν ξεκάθαρο ότι ο Αντόνιο συνδέθηκε με ανθρώπους
που ίσως δεν ήταν καλή επιρροή.
Προφανώς αυτό μας προκάλεσε ανησυχία και έπρεπε να το εξετάσουμε.
Μίλησα στον φίλο του Αντόνιο και μου είπε "Μην ανησυχείς, Τζένι, θα τον βρω".
Αλλά δεν μίλησε στην αστυνομία.
Και άρχισε να χαρίζει τα πράγματά του,
αντί να τα δώσει πίσω σε μένα.
Ο ντετέκτιβ Γουολβάτνι άρχισε να ανακρίνει κόσμο.
Αλλά όλον τον καιρό που ο Αντόνιο αγνοούταν,
μας έλεγαν "Νομίζουμε ότι είδαμε τον Αντόνιο".
Και λίγες εβδομάδες μετά, στα μέσα Ιανουαρίου,
έλαβα μήνυμα στο Facebook από έναν συγκάτοικο του σπιτιού
που έλεγε ότι έδιωξαν τον φίλο του Αντόνιο από το σπίτι,
και ενώ καθάριζαν το δωμάτιό του, είδαν αίματα σε όλο το δωμάτιο.
Ο ίδιος συγκάτοικος μου είπε ότι ο φίλος του Αντόνιο του είχε πει
"Ο Αντόνιο σε μαχαίρωσε, πήγαινε να τον δείρεις".
Σύμφωνα με τον συγκάτοικο,
ο φίλος του Αντόνιο απάντησε "Το φρόντισα".
Με αυτές τις πληροφορίες, η αστυνομία πήγε στο σπίτι.
Επιβεβαίωσαν ότι είδαν αυτό που πίστευαν ότι ήταν αίμα
μέσα στην κατοικία,
και υπήρχε αίμα σε ένα στρώμα,
αλλά τίποτα δεν ταίριαζε με το DNA του Αντόνιο.
Χωρίς αδιάσειστα στοιχεία,
το αστυνομικό τμήμα του Έβερετ έκλεισε την έρευνα ανθρωποκτονίας
και το Τμήμα του Σερίφη συνέχισε να ερευνά
την εξαφάνιση του Αντόνιο.
Δουλεύαμε την υπόθεση για δυόμισι χρόνια
και πάντα πιστεύαμε ότι κάτι ύποπτο συνέβη στον Αντόνιο.
Το νιώθεις όταν ο γιος σου δεν είναι πια μαζί σου, ειλικρινά.
Ήταν μια αίσθηση που δεν έφευγε.
Ήταν ένα αληθινό συναίσθημα στο στομάχι μου.
Την 1η Ιανουαρίου 2019
ένας κύριος ήταν στο Νησί Τζέτι, που είναι μια τοποθεσία εδώ στο Έβερετ.
Είναι πολύ δημοφιλές το καλοκαίρι.
Ο κόσμος πάει και απολαμβάνει το νερό, την παραλία.
Αυτός ο τύπος είχε βγει βόλτα για να ψάξει στην παραλία
και βρήκε μια μπότα.
Η μπότα Timberland περιείχε μια κάλτσα.
Οστά από πόδι, δεξί πόδι,
ιστό και νύχια.
Ο ντετέκτιβ Γουολβάτνι μου έστειλε μια φωτογραφία της μπότας
και ήξερα αμέσως ότι ήταν του Αντόνιο.
Όταν μίλησα στην Τζένι,
έμαθα ότι ο Αντόνιο εθεάθη τελευταία φορά να φοράει μπότες Timberland.
Δεν μπορούσα να αναπνεύσω ή να μιλήσω.
Ήξερα ότι ήταν η μπότα του γιου μου.
Ένα νύχι στάλθηκε στο εργαστήριό μας στο Μέρισβιλ για εξέταση DNA.
Και όταν έκαναν την εξέταση, έδειξε ότι ανήκε στον Αντόνιο.
ΝΗΣΙ ΤΖΕΤΙ
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ
- Καιρό έχω να σε δω. - Ναι.
- Ευχαριστώ που με έφερες εδώ. - Παρακαλώ.
Θα διασχίσουμε το μονοπάτι εδώ
και θα φτάσουμε στη βορειοδυτική γωνία της Νήσου Τζέτι.
Θα σου δείξω πού βρέθηκε η μπότα.
Πώς τα πας;
Κάθε μέρα είναι δύσκολη.
Ειλικρινά, είμαι συνεχώς στο Facebook
ψάχνοντας άτομα που θεωρώ ότι εμπλέκονται,
και βλέπω τι κάνουν,
για να δω αν υπάρχει κανένα νέο ή σχόλια ή μήπως κάποιος κάνει λάθος.
Όταν ένα λείψανο βρίσκεται στο νερό,
η διαδικασία αποσύνθεσης δυσκολεύει την υπόθεση.
Δεν υπήρχαν στοιχεία στο πόδι που να υποδείκνυαν έγκλημα,
αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Θέλουμε κάποιον να μιλήσει.
- Θέλουμε κάποιον να πει κάτι. - Ναι.
Ξέρεις, είναι δύσκολη υπόθεση.
Δεν ξέρω. Είναι δύσκολο, φίλε. Είναι περίεργο. Είμαι τόσο...
Δεν ξέρω πώς βρέθηκε εδώ πέρα.
Σου δείχνει τα νερά εδώ.
- Οι παλίρροιες. - Είναι δυνατές.
- Ξέρεις; - Ναι.
Είναι τρελό που κάποιος μάζεψε
ένα τυχαίο αντικείμενο στην παραλία.
Είμαι τόσο ευγνώμων
που είχαν την περιέργεια να δουν την μπότα.
Εντάξει. Νομίζω ότι είναι ακριβώς εδώ.
Εντάξει.
Και μπορείς να δεις εκεί μακριά
κοντά στην είσοδο του ποταμού Σνοχόμις.
Δεν το πιστεύω.
Είναι τόσο ήρεμα, τουλάχιστον.
Όντως.
- Είναι όμορφα εδώ. - Ναι.
Ναι. Καημένο παιδί.
- Συγγνώμη. - Το ξέρω.
Τι μέρα!
Μακάρι να μπορούσα να κάνω περισσότερα.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε όταν προκύπτει κάτι.
Ευχαριστώ πολύ που με έφερες εδώ.
- Παρακαλώ. - Γιατί είμαι ευγνώμων.
Χρειαζόμαστε κάποιον που να θέλει να μας μιλήσει
και να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες.
Δεν θα σταματήσω μέχρι να το λύσουμε
και κάποιος να λογοδοτήσει για ό,τι συνέβη στον Αντόνιο.
Είναι δύσκολο για τις οικογένειες.
Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο φρικτό είναι
όχι μόνο να χάνεις κάποιον, αλλά να μην ξέρεις τι συνέβη.
Αλλά από τις υποθέσεις που έχω χειριστεί, ξέρω ότι αν βρεθεί ένα πτώμα,
υπάρχει ανακούφιση.
Ξέρω ότι είναι κλισέ, αλλά είναι λυτρωτικό.
Όλα είναι πιθανά. Η υπόθεση θα παραμείνει ανοιχτή.
Ελπίζω να μάθουμε τι συνέβη.
Δεν τα παρατάμε.
Καταλαβαίνω γιατί η μητέρα θέλει να κάνει την έρευνα.
Κι εγώ θα ήθελα να το ερευνήσω
προτού δεχτώ ότι ήταν κάτι άλλο,
αν ήταν ατύχημα ή αυτοκτονία, κτλ.
Είμαι σίγουρος ότι αφού έχουν βρεθεί πάνω από 20 πόδια από το 2007,
θα συνεχιστεί και στο μέλλον.
Δεν βλέπω λόγο να αλλάξει.
Ως δικηγόρος υπεράσπισης, σκέφτομαι όσες θεωρίες μπορώ
για τον λόγο που ξεβράζονται τα πόδια.
Στο τέλος, αυτό που μας μένει είναι η στατιστική απίθανοτητα
να βρεθούν 21 πόδια σε αυτήν την περιοχή, σε μικρό χρονικό διάστημα.
Δεν μπορείς να το αγνοήσεις
επειδή είναι άβολο και να παριστάνεις ότι είναι φυσικό.
Κάτι συμβαίνει εδώ.
Το μυστήριο γιατί τα διαμελισμένα πόδια ξεβράζονται στη Θάλασσα Σάλις παραμένει
και οι οικογένειες αναζητούν ακόμα απαντήσεις για τους αγαπημένους τους.
Θα βρεθεί ποτέ η αλήθεια;
Δεν θα σταματήσω.
ΕΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΙΛ
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΣΕΡΙΦΗ ΤΟΥ ΣΝΟΜΙΣ
ΣΤΟ (425) 388-3845
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου