เช้าวันนึงผมลุกจากเตียง
และขาขวาผมรับน้ําหนักไม่ได้
และเข่าผมเจ็บ
อาการนี้เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม ปี 2012
ผมบอกภรรยาว่าคุณต้องพาผมไปโรงพยาบาล
ผมจะได้ตรวจขา
นักรังสีวิทยาถามผมว่า "คุณเคยประสบอุบัติเหตุรึเปล่า"
ผมตอบว่า "ไม่ ผมไม่เคยบาดเจ็บที่เข่าเลย"
และเขาบอกว่า "มีสิ่งเทียมอยู่ตรงนี้"
แล้วเขาก็เอาฟิล์มเอกซเรย์ ไปติดบนกล่องไฟ แล้วชี้ให้ผมดู
มีโครงสร้างสี่เหลี่ยมเล็กๆ อยู่ในเข่าผม
ขนาดประมาณเล็บมือ และมีสายไฟสองเส้นติดอยู่
ผมถามว่า "มันอยู่ในขาผมเหรอ"
เขาบอกว่า "ใช่"
"แต่คุณไม่มีแผลเป็น"
แค่เห็นภาพเอกซเรย์
และพบว่ามันอยู่ใต้ผิวหนังของผม โดยไม่มีคําอธิบาย
ก็ทําให้ผมกังวลมากทันที
แล้วผมก็เริ่มฝันร้ายถึงบางเรื่อง
ที่เคยเกิดขึ้นกับผมจริงๆ เมื่อหลายสิบปีก่อน
ภาพย้อนของบางอย่างที่เคยเกิดขึ้นจริงๆ
ตอนผมอยู่ในกองทัพอากาศ ผมไปตั้งแคมป์กับเพื่อนคนนึง
และผมกําลังสนุกอยู่
จนกระทั่งผมเห็นแสงพวกนี้ ส่องวาบๆ เป็นช่วงแปลกๆ
แล้วยูเอฟโอขนาดเท่าวอลมาร์ท ก็ปรากฏเหนือหัวเรา
จากจุดศูนย์กลางของยานลํานี้
มีแสงสีขาวเหมือนน้ํานมที่พาผมเข้าไปในยาน
และผมกรีดร้องดังที่สุดเท่าที่จะทําได้
จากนั้นผมก็สลบ หมดสติไป
ผมตื่นมาเจอไฟกะพริบสีเหลือง สีส้ม และสีขาว
อยู่ด้านนอกเต็นท์ผ้าใบ
ผมคิดว่า "นี่มันอะไรกัน"
(ไฟล์แปลกๆ นําไปสู่คําถามมากกว่าคําตอบ)
(ไฟล์พิศวง)
- พระเจ้าช่วย - นั่นอะไรน่ะ
หลายปีมานี้ มีวิดีโอของแสงแปลกๆ และวัตถุบนท้องฟ้า
ที่ถูกแชร์และแชร์ซ้ําบนโซเชียลมีเดียนับไม่ถ้วน
แต่ในเดือนเมษายน ปี 2023
เจ้าหน้าที่เพนตากอน ทําให้ประชาชนต้องประหลาดใจ
เมื่อพวกเขาประกาศว่า พวกเขากําลังติดตามรายงาน
เกี่ยวกับวัตถุบินและแสง ที่ไม่สามารถระบุได้ 650 ฉบับ
ซึ่งเพิ่มขึ้นสูงจากปีที่ผ่านมาอย่างมาก
รายงานพวกนี้หลายฉบับ
ภายใต้การสืบสวนอย่างเป็นทางการ
ถูกส่งมาโดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร
ในขณะที่การพบเห็นนั้นแทบจะอธิบายไม่ได้เลย
แต่บางคนก็บอกว่ารัฐบาลรู้เรื่อง เหตุการณ์ทํานองนี้มากกว่ามาหลายสิบปีแล้ว
(บัญชีแยกประเภทความเป็นไปได้)
(รัฐบาลจะเก็บความลับ เกี่ยวกับยูเอฟโอได้หรือไม่)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นักบินเริ่มเห็นสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าฟูไฟเตอร์
บางครั้งข้ามทะเลอยู่ในแถบแปซิฟิกและยูโรเปียน
ฟูไฟท์เตอร์เป็นชื่อที่ใช้เรียกขบวนแสงสีส้ม
ที่พบเห็นว่าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง
สิ่งต่างๆ เกิดเพิ่มขึ้นมากมาย ในและรอบๆ ลอสอาลาโมส ในนิวเม็กซิโก
นักวิทยาศาสตร์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย พลเรือน นักบินทหาร...
คนทุกสาขาอาชีพ เห็นวัตถุบินไม่สามารถระบุได้พวกนี้
ในตอนนั้น กองทัพอากาศก็เลยเริ่มศึกษามัน
ในที่สุดก็มีโครงการบลูบุ๊ก
โครงการนี้มีสองเป้าหมายหลัก
เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลยูเอฟโอ และเพื่อระบุว่าวัตถุที่ไม่สามารถระบุได้พวกนี้
เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศหรือไม่
ดังนั้นเมื่อประชาชนและพลเรือน รายงานเรื่องพวกนี้
ก็เลยมีกิจกรรมมากมายมหาศาล
ผมมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องสิ่งที่เรียกว่าจานบิน
กองทัพอากาศใส่ใจในปัญหานี้ ก็เพื่อระบุสิ่งใดก็ตามที่อยู่ในอากาศ
ที่อาจเป็นภัยคุกคาม หรือเป็นภัยอันตรายต่อสหรัฐฯ ให้ได้
มีการพบเห็นรวมแล้วมากกว่า 12,000 ครั้ง
แต่ไม่สามารถอธิบายได้มากกว่า 700 ครั้ง
เรื่องนี้แทบจะกลายเป็นความวุ่นวายระดับชาติ
มีบทความพิมพ์ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ขนาดนี้ เกี่ยวกับยูเอฟโอที่อยู่เหนือเมืองหลวง
มีการยื่นรายงานหลายร้อยฉบับ เกี่ยวกับวัตถุประหลาดบนท้องฟ้า
ต่อกองทัพอากาศ
สุดท้ายพวกเขาก็ไม่สามารถคลี่คลายเรื่องนี้
และอยากปัดเรื่องนี้ออกจากความรับผิดชอบ
กองทัพอากาศจึงสั่งให้ทําการศึกษา
ซึ่งทําให้ได้ข้อสรุปที่พวกเขาต้องการ
ว่ามันไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ สําหรับวิทยาศาสตร์หรือความมั่นคงของชาติ
แม้ว่าข้อมูลจะขัดแย้งกับข้อสรุปนั้นก็ตาม
แล้วพวกเขาก็ทิ้งมันไป
กองทัพอากาศถูกกล่าวหาเป็นครั้งคราว
ว่าปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับยูเอฟโอ
ท่านมีอะไรจะพูดถึงเรื่องนี้ไหมครับ
ข้อกล่าวหาพวกนั้นไม่เป็นความจริงเลย
จนถึงวันนี้ มีคนรายงานประสบการณ์ และปฏิสัมพันธ์ที่หลากหลาย
มีคนรายงานเรื่องบาดแผลและอาการป่วย
จากการได้อยู่ในระยะประชิด
ซึ่งทําให้มีหลักฐานว่า พวกเขาได้รับผลกระทบในทางใดทางหนึ่งจริงๆ
ซึ่งเป็นผลจากประสบการณ์ หรือการเผชิญหน้าที่พวกเขาเคยมี
ในปี 1977 ผมเป็นนายทหารชั้นประทวน ผมเป็นจ่าสิบตรี
และประจําการอยู่ที่ฐานทัพอากาศไวท์แมน ในมิสซูรีตะวันตก
ผมถูกฝึกให้เป็นพนักงานฉุกเฉินการแพทย์
และผมทํางานกับโทบี้เพื่อนผม
เราสังสรรค์กันช่วงสุดสัปดาห์
และเขาบอกว่า "นี่ ฉันคิดอะไรออกละ ไปตั้งแคมป์กันดีกว่า"
วันที่ 11 มิถุนายน ปี 1977 เราออกจากฐานและขับลงใต้
โทบี้บอกว่า "มันน่าจะมีพื้นที่สูงอยู่"
ผมไม่เคยไปที่นั่น และมันน่าทึ่งมาก
เราเจอพื้นที่สูงทันที
เราตั้งแคมป์ และคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้กัน
จากนั้น...
มันไม่ได้แค่เงียบเท่านั้น แต่มันนิ่งด้วย
แล้วโทบี้ก็หันหัวไปทางซ้าย ซึ่งน่าจะเป็นทางทิศตะวันตก
เขาถามว่า "นี่ เทอร์รี่ เมื่อกี้ตรงนั้นมีแสงไฟรึเปล่า"
ผมถามว่า "แสงไฟอะไร"
เราอยู่ในที่ห่างไกลมาก ไม่ควรมีแสงไฟ
ผมเลยต้องถอยไปก้าวนึง
และบนขอบฟ้า
มีรูปสามเหลี่ยมที่เกิดจากดวงดาวที่สว่างมาก
พวกมันมีแสงสว่างเหมือนกันหมด
ดาวสามดวงหมุนตามเข็มนาฬิกา ประมาณ 120 องศา
ผมคิดว่าสิ่งที่เรามองดูอยู่ คือยานรูปทรงสามเหลี่ยม
และเห็นได้ชัดว่ามันกําลังมุ่งหน้ามาทางเรา
และเจ้าสิ่งนี้ก็ตีลังกา และมันทําแบบนั้นสองครั้ง
ภายนอกของเจ้าสิ่งนี้มีขนาดประมาณวอลมาร์ท
สูงหลายชั้น และมีหน้าต่างด้วย
และมีแสงหลั่งไหลออกมาจากหน้าต่าง
จากจุดกึ่งกลางของสิ่งนี้
มีแสงออกมา ขนาดประมาณ เส้นผ่าศูนย์กลางของลูกซอฟต์บอล
และมันเป็นแสงสีขาวเหมือนน้ํานม
และมันลงจอดตรงกลางของแคมป์ไฟของเราพอดี
ไม่รู้ว่ายังไง แต่ทั้งโทบี้และผม เข้าไปอยู่ในสิ่งที่เป็นสามเหลี่ยมนั่น
ทีนี้ ผมลืมตาขึ้นมาและคิดว่า
"ฉันฝันไปเหรอเนี่ย นี่มันอะไรกัน ที่นี่ที่ไหน"
แต่มันรู้สึกเหมือนจริงเกินกว่าจะเป็นความฝัน
มันไม่ใช่ความฝัน ผมรู้ว่ามันไม่ใช่ความฝัน
ผมได้ยินเสียงโทบี้กรีดร้อง เพราะผมจําเสียงเขาได้
แต่ผมขยับไม่ได้
ผมหันหัวไม่ได้ ผมยกนิ้วไม่ได้
สิ่งเดียวที่ผมขยับได้คือตาผม
ผมเห็นสิ่งมีชีวิตหกหรือเจ็ดตัว
พวกมันสวมชุดนักบินสีแทน ที่มีแผ่นป้ายสีส้มบนไหล่
ตัวที่อยู่ข้างหน้าทําอะไรบางอย่างบนแผงหน้าปัด
แล้วพวกมันก็พาผมไปตามทางเดินยาวๆ ไปยังห้องสีขาวที่มีเพดานโค้งกลม
แล้วก็มีโต๊ะเอกซเรย์ที่ดูเป็นมาตรฐาน
มีสิ่งมีชีวิตสองตัวอยู่ในห้อง พวกมันสูงสองเมตร
ผมได้ความรู้สึกทางการแพทย์จากพวกมัน
ผมไม่คิดว่าพวกมันจะฆ่าผม แต่คิดว่าอาจจะทําร้ายผม
และพวกมันก็ทําจริง แล้วผมก็หมดสติไป
ผมหลับสนิท
แล้วผมก็ตื่นมาเจอแสงไฟสีส้มสลับสีขาว
นอกเต็นท์ผ้าใบ
แล้วผมก็ตื่น และผมค่อนข้างมึนๆ งงๆ
ผมหันไปหาโทบี้เพื่อนผม และถามว่า "โทบี้ นั่นอะไรวะ"
และเขาตอบผมแบบไม่ค่อยรู้เรื่อง และผมรู้สึกกลัวสุดๆ
ตอนนั้นคือก่อนฟ้าสาง 45 นาที
และเรามองสิ่งนั้นบินออกไป
แล้วเราสองคนก็นั่งอยู่ในเต็นท์ ยังคงกลัวมาก
โทบี้บอกว่า "เราต้องออกไปจากที่นี่ วิ่งไปที่รถกันเถอะ"
ระหว่างขับรถกลับจากเดวิลส์เด็น
เราทั้งคู่เจ็บ และเราทั้งคู่ขาดน้ําอย่างรุนแรง
ตอนนั้นฟ้าสางพอดี
และแสงสว่างจากพระอาทิตย์ยามเช้า ทําให้ผมเจ็บตามาก
ตอนนั้นผมกลัวแสงมาก
พอกลับถึงบ้าน ผมไม่รู้ด้วยซ้ํา ว่าจะบอกภรรยาว่าอะไร
ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ําว่าเกิดอะไรขึ้น
ภรรยาของเราสองคนพาเราไป โรงพยาบาลฐานทัพอากาศไวท์แมน
เพราะภรรยาผมถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับคุณ"
ผมบอกว่า "ผมไม่รู้ ผมตื่นมาแบบนี้"
พอหมอถามว่าเกิดอะไรขึ้น ผมก็ไม่รู้จะบอกพวกเขายังไงเหมือนกัน
สมัยนั้นมันเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจได้
ผมพบว่าผมเป็นสิ่งที่เรียกว่าแฟลชเบิร์น
มันคือการที่แสงแดดเผากระจกตาเรา
เป็นอาการบาดเจ็บแบบที่ช่างเชื่อมไฟฟ้าจะเป็น
ถ้าพวกเขาไม่ใส่หมวกคลุมที่มีกระจกรมควัน
มันเจ็บมากครับ
ตาผมได้รับการรักษา ผมอยู่โรงพยาบาลหลายคืน
หมอปิดไฟในห้องไว้ตลอดเวลา
และใส่ขี้ผึ้งในตาผม
และเข้ามาฉีดยาให้ผม เพื่อลดอาการปวดและช่วยให้ผมหลับ
ในคืนที่สาม
เจ้าหน้าที่โอเอสไอ จากสํานักงานสืบสวนพิเศษมาที่ห้องผม
เขาเดินมาที่เตียงผม แล้วเอามือวางที่ประตู
แล้วเขาก็ก้มลงมาตรงหน้าผมเลย
และพูดว่า
"พ่อหนุ่ม ฉันรู้และนายรู้ ว่าพวกนายหน้าโง่สองคน
บังเอิญไปเจออะไรข้างนอกนั่น และฉันคิดว่านายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร"
และผมไม่รู้จะตอบยังไง
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขารู้ว่าผมเห็นยานอวกาศ
เมื่อเทอร์รี่ออกจากโรงพยาบาล
เขาได้รับคําสั่งจากผู้บังคับบัญชา
ไม่ให้พูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ที่เดวิลส์เด็นกับใคร
และให้เลิกติดต่อกับโทบี้เด็ดขาด
พวกเขาสั่งให้โทบี้ย้ายไปญี่ปุ่น และพวกเขาออกคําสั่งพวกนั้นเร็วมาก
เขาย้ายไปในเวลาไม่กี่สัปดาห์
และผมคิดว่าถ้าผมได้บอกลาเขา
มันคงทําให้ผมปล่อยวางจากเรื่องนี้ได้
ผมตัดสินใจแวะไปบ้านโทบี้เพื่อบอกลาเขา
และเขาเดินออกมาจากห้องนอน
ผมเผ้ายุ่งเหยิง และเขาใส่เสื้อยืดสกปรก
เขามองมาที่ผม ตาเขาแดงก่ํา
และผมได้กลิ่นเหล้าจากลมหายใจเขา
เขาพูดว่า "มันเกิดขึ้นจริงๆ ใช่ไหม เทอร์รี่"
ผมบอกว่า "ใช่แล้วเพื่อน มันเกิดขึ้นจริงๆ นายไม่ได้เสียสติหรอก"
เขาบอกว่า "ใช่ แต่ทําไมต้องเป็นเรา"
ผมบอก "พวก ฉันเองก็ไม่รู้เลยจริงๆ"
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เจอโทบี้
หลายปีต่อมา ผมพบว่าโทบี้เสียชีวิตแล้ว
และเทอร์รี่ไม่ใช่ทหารคนเดียว
ที่ปิดบังผลกระทบจากการเผชิญหน้าแปลกๆ
ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่ที่รายงานเรื่องนี้
อาจจะโดนผีอําหรืออะไรทํานองนั้น
แต่ก็มีบางกรณีที่มีหลักฐานมากพอ
ที่ทําให้เราคิดว่าอาจจะจริง
ในกรณีผิดธรรมดากรณีหนึ่ง บุคคลชื่อจอห์น เบอร์โรส์
ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ของกองทัพอากาศในอังกฤษ
พบวัตถุบินที่ไม่สามารถระบุได้ ที่ประหลาดในระยะใกล้มาก
ซึ่งอยู่ในป่าที่อยู่ติดกับฐานของเขา
ผมประจําการอยู่ที่อาร์เอเอฟ เบนต์วอเตอร์ส วู้ดบริดจ์
เหตุการณ์ที่ป่าแรนเดิลแชม
เกิดขึ้นนอกประตูฝั่งตะวันออก ของอาร์เอเอฟ วู้ดบริดจ์
เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ปี 1980 ตอนตีสาม
ประมาณตีสาม ผมนั่งรถไปกับหัวหน้าผม
และเขาเห็นแสงประหลาดบนท้องฟ้า ส่องลงมาในป่า
ตอนนั้นเราเลยตัดสินใจมุ่งหน้าต่อไป และให้ทีมทําการตรวจสอบ
เพื่อดูว่ามีอะไรตกลงไปในป่ารึเปล่า
เรามุ่งหน้าไปและออกจากฐาน
ตรงเข้าไปในป่าด้วยถนนบริการชุมชน
ไปไกลที่สุดเท่าที่จะไปได้ก่อนที่จะเจอรั้วกั้นไว้
รู้สึกผิดปกติไปหมด
มันเหมือนกับว่าป่ามีแสงสีขาวอยู่ในตัวเอง
ภายในแสงสีขาว เหมือนจะมีลูกบอลรูปไข่สีแดง
ที่มีแสงสีฟ้ากับสีขาวอยู่ด้านล่าง
และในที่สุด ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันลอยขึ้นไปบนต้นไม้
จากนั้นก็พุ่งไปที่ชายฝั่ง
พวกผู้บังคับบัญชาของเราไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น
พวกเขาบอกให้เราไปที่จุดนั้นตอนกลางวัน
เพื่อเดินดูรอบๆ ซึ่งเราก็ทํา
เราเจอพวกรอยเว้าบนพื้นดิน
และความเสียหาย ของร่มไม้บางส่วนที่อยู่เหนือเราในป่า
ผมไม่ได้ถูกครอบงําจิตใจ จากการเผชิญหน้าในป่าครั้งนี้
ผมแค่
"มีบางอย่างเกิดขึ้นและผมอธิบายไม่ได้ และผมก็ใช้ชีวิตต่อ"
ชีวิตผมกลับไปเป็นปกติ
ผมประจําการอยู่สองปี แล้วผมก็ออกจากฐานทัพอากาศวู้ดบริดจ์
กองทัพอากาศเก็บบันทึกของเขาเป็นความลับ
เรามีระบบการเก็บความลับที่ลึกลับมาก
และบริการและองค์กรต่างๆ สามารถเก็บข้อมูลเป็นความลับ
ในระดับสูงมากๆ
ที่แม้แต่ประธานคณะกรรมการหน่วยข่าวกรอง ก็ไม่สามารถรู้ได้
พวกข้อมูลที่คลุมเครือ ทําเนียบแห่งความลับที่เรามี
ที่ยากจะเจรจา และขัดขวางการหลั่งไหลของข้อมูล
พวกเขาสามารถเก็บความลับเรื่องต่างๆ จากสิ่งที่เกิดขึ้นในปฏิบัติการทางทหารได้
และปฏิเสธไม่ให้ใครเข้าถึงได้
ผมก็เลยจะไม่มีวันเข้าใจ ว่าชื่อผมรั่วไหลออกไปได้ยังไง
แต่ชื่อของบางคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ก็ถูกเปิดเผยเพราะอะไรก็ไม่รู้
นั่นคือตอนที่คนพวกนี้เริ่มพยายามตามรอยเรา
รวมถึงซีเอ็นเอ็นด้วย
ตอนนั้นซีเอ็นเอ็นกําลังสืบสวนอยู่
สี่ปีหลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้น ที่อาร์เอเอฟ เบนต์วอเตอร์ส วู้ดบริดจ์
ซีเอ็นเอ็นออกอากาศ การสืบสวนพิเศษของพวกเขา
นี่คือสนามบินวู้ดบริดจ์
ฐานทัพอากาศอเมริกันทางตะวันออกของอังกฤษ
วู้ดบริดจ์ฟิลด์คือสถานที่ของบางสิ่งที่พยานบอกว่า
เหมือนจะเอามาจากนิยายวิทยาศาสตร์
ผมบอกคุณได้แค่ว่าตอนที่เหตุการณ์นี้ ถูกเผยแพร่สู่สาธารณะ
มันถูกเผยแพร่ผ่านบันทึกของกระทรวงกลาโหม
มันรั่วไหลออกไป และกองทัพอากาศก็ปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไป
กระทรวงกลาโหมก็เช่นกัน ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
นั่นเป็นเรื่องใหญ่
มนุษย์ต่างดาวเข้ามาพัวพัน ที่ฐานทัพอากาศเบนต์วอเตอร์ส
ซีเอ็นเอ็นติดต่อมาหาผม แต่ผมปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์
เพราะผมเคยถูกขอ ให้เซ็นเอกสารไม่เปิดเผยบางเรื่อง
ก่อนออกมาจากอาร์เอเอฟ เบนต์วอเตอร์ส
ขณะที่คนอื่นๆ เล่าเรื่องราวที่น่าตกใจ ของพวกเขากับซีเอ็นเอ็น
โดยมีเงื่อนไขว่าไม่เปิดเผยตัวตน
แต่ผมว่าผมเห็นยูเอฟโอ
ยานอวกาศอะไรสักอย่างจากที่อื่นที่ไม่ใช่โลกนี้
อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในกองทัพ ถ้าสื่อเข้ามาเกี่ยวข้อง
คุณต้องรายงานต่อสายการบังคับบัญชาของคุณ
และพวกเขาต้องลงความเห็น ว่าคุณพูดอะไรได้และไม่ได้
และจะจัดการมันยังไง
พวกเขารู้ว่าการสืบสวนจะถูกเปิดเผย
ผมไม่รู้ว่ากองทัพอากาศรู้สึกยังไง ที่เรื่องนี้จะเลยเถิดไปไกล
แต่เห็นได้ชัดว่ามันได้รับความสนใจ มากกว่าที่พวกเขารู้สึกสบายใจ
รัฐบาลใช้สื่อ
เพื่อส่งข้อมูลให้ประชาชนทุกวัน
แต่ข้อมูลบางอย่างก็ถูกยับยั้ง จากแหล่งข่าวอย่างตั้งใจ
ผ่านข้อตกลงที่จะไม่เปิดเผยข้อมูล และการเก็บความลับข้อมูลที่อ่อนไหว
ถ้ามองข้อเท็จจริงแค่เพียงบางส่วน
คงเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็น
ภาพรวมของสิ่งที่เกิดขึ้นจริง
(รัฐบาลใช้กลยุทธ์ความหวาดกลัว เพื่อปิดปากผู้แจ้งเบาะแสรึเปล่า)
มันยากสําหรับคนในรัฐบาลที่จะพูดถึงเรื่องนี้
มีทั้งกรณีที่มีการเซ็นสัญญารักษาความลับ
และปฏิเสธเป็นการส่วนตัวที่จะเปิดเผยข้อมูล
แม้แต่กับเจ้าหน้าที่ทางทหารคนอื่นๆ ที่ปลดประจําการไปแล้ว
คนเราจะค่อนข้างระวังตัว เกี่ยวกับการพูดเรื่องนี้รึเปล่า แน่นอน
แต่ในความเป็นจริง คุณต้องทําตามคําสั่งของกฎหมายทหาร
ไม่งั้นคุณจะเดือดร้อน ไม่ว่าเหตุการณ์คืออะไรก็ตาม
เป็นเวลาหลายสิบปี ที่สมาชิกของกองทัพอย่างจอห์นกับเทอร์รี่
ถูกบังคับให้เก็บ การเผชิญหน้าแปลกๆ ไว้เป็นความลับ
ก่อนที่ผมจะเห็นฟิล์มเอกซเรย์
มันคือปี 2012 และเหตุการณ์นั้นคือ 40 ปีในอดีตของผม
และผมรู้สึกว่าในที่สุดผมก็เข้าใจมัน
และผมรู้ว่าผมไม่มีทางบอกใครได้
แต่ฟิล์มเอกซเรย์พวกนั้น ตอนที่ผมเห็นสิ่งนั้น
มันเป็นการยืนยันกับผมว่า เจ้าพวกนั้นทําอะไรผมจริงๆ
และผมตัดสินใจเขียนหนังสือเล่มนี้ เหตุการณ์ที่เดวิลส์เด็น
ผมตัดสินใจพูดเรื่องนี้กับสาธารณชน
ผมคิดว่าถ้ามีคนพูดถึงเรื่องนี้มากพอ
มันจะมีอิทธิพลทําให้รัฐบาล... ออกมาเปิดเผยความจริง
ตอนที่ผมเริ่มเขียนหนังสือในปี 2017
ผมอยากได้สําเนา ประวัติการรักษาของผมตั้งแต่ปี 1977
ผมเขียนคําขอเป็นลายลักษณ์อักษรไป และ...
ผมอยู่ที่นั่นหกปี
และซองเอกสารที่ผมได้รับหนาไม่เกินนี้
ประวัติการรักษาของผมควรจะหนากว่านั้น
ผมอยากบอกว่า มีการขาดแคลนข้อมูลอย่างมากจนไม่น่าเชื่อ
พอผมรู้ว่าผมจัดการเรื่องนี้เองไม่ได้จริงๆ
ผมเลยค้นคว้าเรื่องวัสดุปลูกฝัง โดยมนุษย์ต่างดาว แล้วผมก็เจอเดอร์เรล ซิมส์
ผมเป็นนักสืบเอกชนในรัฐเทกซัส
ผมเคยเป็นสารวัตรทหาร และผมเคยเป็นซีไอเอ
ผมกําลังหาหลักฐานทางกายภาพและการแพทย์ ของการติดต่อของมนุษย์กับมนุษย์ต่างดาว
และผมกําลังค้นคว้า เรื่องวัสดุปลูกฝังด้วยตัวผมเอง
มีหลายอย่างที่เราไม่รู้
วัสดุปลูกฝังคือวัตถุแปลกปลอม ที่พบอยู่ใต้ผิวหนังของผู้ถูกลักพาตัวเป็นบางครั้ง
ในขณะที่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นปริศนา
แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุปลูกฝังบางคนเชื่อว่า มันถูกใช้เพื่อศึกษาร่างกายมนุษย์
ผมคิดว่าวัสดุปลูกฝังบางชิ้น ถูกออกแบบมาเพื่อเฝ้าดูการทํางานของร่างกาย
แต่คนไม่กี่คนที่มีมัน พวกเขาไม่รู้ตัว
พวกเขาพบมันโดยบังเอิญ
ใครเป็นคนเอาไอ้นี่ใส่ไว้ในขาผม
รู้ไหม ผมลังเลที่จะพูดว่าเป็นฝีมืออีที
หรือเป็นรัฐบาลของผม และผมคิดว่าอาจเป็นได้ทั้งคู่
ผมคิดว่ามันเป็นเครื่องติดตามอะไรสักอย่าง
เรื่องทั้งหมดนี้น่ากังวลใจมาก
ผมเจอเทอร์รี่ เลิฟเลซ และได้คุยกันอย่างน่าสนใจมาก
ผมเชิญเขามาที่ฮิวสตัน เทกซัส เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่นั้นมา
ไง เทอร์รี่
- เป็นยังไงบ้าง ดีใจที่ได้เจอนะ - กอดหน่อย
- เยี่ยม ไม่ได้เจอกันนานนะเพื่อน โอ้ เพื่อน - ใช่แล้ว นานเกินไป
ฉันเอาฟิล์มที่ไม่คิดว่านายเคยเห็นมาให้
นี่คือฟิล์มเอกซ์เรย์ขาฉันเมื่อปี 2017 พฤศจิกายน 2017
ฟิล์มเอกซเรย์ที่แสดงให้เห็นวัสดุปลูกฝัง
ปัญหาของฉันคือ ถ้ามันเป็นเทคโนโลยีของมนุษย์
มันจะมองเห็นได้ง่ายๆ นายจะเห็นมัน
คําถามของฉันคือ ถ้านี่อยู่ในตัวฉัน
มันเข้าไปได้ยังไงโดยที่ไม่มีแผลเป็นตรงไหนเลย
ฉันงงไปหมดแล้ว
ฉันติดต่อศัลยแพทย์ และส่งสําเนาเอกซเรย์ของฉันไปให้เขา
เราคุยกันทางโทรศัพท์ ฉันบอกเขาว่า "ผมอยากเอามันออก"
ฉันเลยนัดว่าจะเข้าไปเดือนธันวาคม จากนั้นในเดือนพฤศจิกายน สิ่งนี้ก็หายไป
วันที่ 16 พฤศจิกายน น่าจะเป็นตอนเช้า
ฉันกําลังเล่าจากความทรงจํานี้
แต่ฉันตื่นมาและปวดขาท่อนบนทั้งสองข้างมาก
และฉันมีแผลถูกแทงที่ขาท่อนบนทั้งสองข้าง
ฉันมีความรู้สึกว่า พวกเขามาเอาของของพวกเขาไป
มันน่าตกใจที่รู้ว่ามีบางอย่างอยู่ใต้ผิวหนังเรา
แล้วพอรู้ตัวอีกที มันหายไปแล้ว
แล้วนายมีปัญหาอะไร ในการเอาฟิล์มเอกซเรย์มา เทอร์รี่
ฉันรู้ว่าฉันไม่อยากกลับไป ที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก
ฉันรู้
ฉันว่าเราทั้งคู่เห็นตรงกัน
ฉันตัดสินใจไปหาหมอจัดกระดูกเพื่อเอกซเรย์
เพราะฉันไม่ไว้ใจโรงพยาบาลทหารผ่านศึก
รัฐบาลไม่ยอมให้ประวัติการรักษา กับเจ้าหน้าที่ทหารจริงๆ
เทอร์รี่เป็นตัวอย่างที่ดี
ผมไม่รู้จักคนอื่นๆ เป็นการส่วนตัวหรอก
แต่ผมบอกได้เลยว่ามันยุ่งยากมาก
ที่จะหาประวัติการรักษา และได้รับ ความช่วยเหลือจากโรงพยาบาลทหารผ่านศึก
ปัญหาแรกที่ผมมีคือตอนที่ผมไม่สบาย
ตอนผมเข้ากองทัพอากาศ สุขภาพผมดีมาก
คุณเข้ากองทัพอากาศไม่ได้หรอก ถ้ามีเสียงฟู่ของหัวใจ
นั่นเป็นสิ่งนึงที่ทําให้ขาดคุณสมบัติ
แล้วตอนที่ผมออกจากการปฏิบัติหน้าที่ในปี 1988
การตรวจร่างกายเพื่อออกจากกองทัพ บ่งชี้ว่าหัวใจผมมีความเสียหาย
ในที่สุด ผมก็เริ่มมีปัญหาสายตา โดยที่ตาผมทํางานไม่ปกติ
แล้วหมอก็ตรวจตาผม
หมอถามว่า "คุณเคยโดนรังสีอะไรไหม"
ผมมองเขาแล้วพูดว่า "เท่าที่รู้ไม่เคยนะ"
เขาบอกว่า "ตาคุณเสียหายจากรังสี"
หลังจากเหตุการณ์นั้น ผมมีปัญหาว่าผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย
แต่ในตอนนั้นผมไม่ได้
เชื่อมโยงการรู้สึกไม่สบายกับเหตุการณ์นั้น
แต่หลังจากการค้นคว้าของผม
มันก็ชัดเจนว่าสิ่งที่เราเจอในเรนเดิลแชม ทําให้ผมบาดเจ็บ
เมื่อจอห์น เบอร์โรส์ขอประวัติการรักษาของเขา
ผ่านรัฐบัญญัติเสรีภาพในการเข้าถึงข้อมูล
เขาถูกปฏิเสธ
เขาไม่สามารถเข้าถึงผลประโยชน์ ของทหารผ่านศึกที่เขาสมควรได้รับด้วย
ถ้าข้อมูลของคุณถูกเก็บเป็นความลับ
พวกเขาไม่สามารถยอมรับข้อมูลอื่นๆ ที่สนับสนุนคํากล่าวอ้างของผมได้
กองทัพอากาศตัดสินใจไม่ยอมรับข้อเท็จจริงที่ว่า ผมอยู่ในกองทัพตั้งแต่ปี 79 ถึง 82
ฉันชื่อเชอรีล เบนเน็ตต์
และฉันเป็นผู้ช่วยให้กับส.ว.จอห์น แมคเคน
ฉันดูแลผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง ที่มีปัญหากับโรงพยาบาลทหารผ่านศึก
เดือนสิงหาคม ปี 2013 ฉันพบจอห์น เบอร์โรส์ จากกองทัพอากาศสหรัฐฯ
เขามาขอความช่วยเหลือเรื่องดีดี-214 และประวัติการรักษาของเขา
ทุกคนมีดีดี-214 หนึ่งฉบับเวลาออกจากกองทัพ
แบบฟอร์มดีดี-214 ออกให้กับสมาชิกของกองทัพ
ที่ปลดประจําการ จากการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีเกียรติ
มันถูกใช้เพื่อยืนยันการรับราชการทหาร เพื่อรับผลประโยชน์ต่างๆ
จอห์นไม่เคยได้มันตอนเขาออกมา
แล้วสุดท้ายพอเขาตัดสินใจว่าต้องรักษาตัว
ปัญหานี้ก็เริ่มขึ้น
"ไม่นะ คุณไม่เคยเป็นทหาร"
ณ จุดนึง เขาต้องตั้งคําถามกับตัวเองว่า "ฉันบ้าเหรอ ฉันเป็นบ้าไปแล้วเหรอ"
"เรื่องนั้นมันเคยเกิดขึ้นจริงหรือไม่เคยเกิดขึ้น"
กระทรวงยุติธรรมมีส่วนเกี่ยวข้อง
เชอรีลบอกว่าพวกเขาเอาใครคนนึงที่เข้าถึง ข้อมูลลับได้ระดับสูงมาตรวจสอบเรื่องของผม
ซึ่งเขาเข้าถึงข้อมูลของผมไม่ได้ด้วยซ้ํา
และความจริงก็คือ
พวกเขายืนยันอะไรไม่ได้นอกจาก ผมเคยอยู่ในกองทัพตอนที่ผมบอกว่ามันเกิดขึ้น
เรื่องทั้งหมดของผมยังคงเป็นความลับ
เวลาที่ข้อมูลของคุณถูกเก็บเป็นความลับ
คุณทําอะไรไม่ค่อยได้หรอก เพราะพวกเขาจะไม่ปล่อยมันให้คุณ
ฉันได้รับจดหมายตอบกลับจากผู้หมวดคนนึง
จากกระทรวงยุติธรรมบอกว่า "ผมไม่สนหรอก
คุณจะอ้างชื่อจอห์น แมคเคนเพื่อให้ผมช่วยคุณก็ได้
แต่คุณจะไม่ได้อะไรหรอก"
ฉันโกรธมากเลยค่ะ
สภาคองเกรส ซีไอเอ เอฟบีไอ
กระทรวงยุติธรรม กระทรวงกลาโหม
ผู้ประสานงานระดับสูงทั้งหมดที่ฉันทํางานด้วย
พวกเขาปกปิดข้อมูลของเขา พวกเขาทุกคน
แต่สําหรับสมาชิกของกองทัพและเจ้าหน้าที่บางคน
ปัญหาสําคัญไม่ใช่การควบคุมของรัฐบาล
พวกเขาเชื่อว่าปัญหาที่แท้จริงคือการขาดข้อมูล
(รัฐบาลขาดข้อมูลหรือไม่)
ผมเรียนวิศวกรรมเครื่องกล และการบินและอวกาศ
หลังเรียนจบไม่นาน ผมก็ไปเป็นนาวิกโยธิน
สุดท้ายได้บินเอฟ 18 ซูเปอร์ฮอร์เน็ท
ออกจากชายฝั่ง ของชายหาดเวอร์จิเนียอยู่นานหลายปี
ในปี 2014 ขณะที่เรากําลังบินไปรอบๆ
เราเจอวัตถุพวกนี้โผล่มาบนจอเรดาร์
เซ็นเซอร์ของเราจับมันได้หมด
และที่จริงเซ็นเซอร์พวกนั้น ถูกต่อเข้ามาในหมวกกันน็อกของเรา
ดังนั้นเวลาที่เรามองออกไปบนท้องฟ้า นอกห้องนักบินของเรา
มันจะเหมือนความเป็นจริงเสริม
ข้างนอกนั่นควรจะมีแค่เอฟ 18 อยู่
แล้วเราก็ออกไป และเห็นคนที่ไม่ควรอยู่ที่นั่น ที่โผล่มาทันที
ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ กับการจราจรทางอากาศเพื่อพาณิชย์
แต่สิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับวัตถุเหล่านี้ คือพวกมันไม่ได้ทําตัวเหมือนเครื่องบิน
พวกมันหยุดนิ่ง
มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมากหรือไม่ก็ต่ํามาก
และพวกมันอยู่ตรงนั้นทั้งวัน ตกลงพวกมันเป็นใคร
ไม่กี่ปีมานี้ คําว่ายูเอฟโอ "วัตถุบินไม่สามารถระบุได้"
ถูกแทนที่ด้วยคําว่ายูเอพี "ปรากฏการณ์ทางอากาศที่ไม่สามารถระบุได้"
วัฒนธรรมของเรา มียูเอฟโออยู่ในความคิดมานานแล้ว
ทันทีที่คุณพูดว่า "ยูเอฟโอ"
คนจะคิดทันทีว่า "มนุษย์ต่างดาวมาจากที่อื่น"
คําที่ใช้มีความเชื่อมโยงมาก และเราต้องหนีจากมัน
และหาคําที่เป็นกลางมากขึ้น และไม่ลําเอียงมากขึ้น
"ปรากฏการณ์ทางอากาศที่ไม่สามารถระบุได้" ยอมรับว่ามันอาจไม่ใช่วัตถุด้วยซ้ํา
มันอาจเป็นพลาสมา มันอาจเป็นปรากฏการณ์บนชั้นบรรยากาศ
เมื่อเวลาผ่านไป ตามที่เราเฝ้าสังเกตวัตถุพวกนี้ บทสรุปแท้จริงข้อเดียวที่เราได้คือ
นี่คือแผนการลับสุดยอดสุดๆ ที่เราแค่ไม่รู้
นี่คือศัตรูต่างชาติรึเปล่า นี่คือรัสเซียหรือจีนรึเปล่า
พวกเขาพัฒนาความก้าวหน้า
ที่ทําให้พวกเขาปฏิบัติการได้โดยไม่ต้องรับโทษ ในน่านฟ้าทางทหารที่ถูกจํากัดรึเปล่า
ถ้าพวกนี้ดูเหมือนเครื่องบินรัสเซีย หรือเครื่องบินจีน
มันจะต้องมีปฏิกิริยามากกว่านี้มาก
กองกําลังป้องกันชาติทางอากาศจะถูกนําเข้ามา มันจะเป็นปัญหาใหญ่
และอีกไม่นานไรอันจะได้เห็น
สิ่งที่ถกเถียงกันอย่างกว้างขวางที่สุด ในช่วงนี้ว่าเป็นยูเอพี
ในเดือนมกราคมปี 2015 ฝูงบินของผมกับผม กําลังปฏิบัติการที่แจ็กสันวิลล์ ฟลอริดา
แล้วเราก็ถ่ายวิดีโอกิมบอลไว้ได้
เราเห็นนี่
เครื่องบินบันทึกภาพนี้ ที่ความสูงเหนือมหาสมุทร 7,600 เมตร
วัตถุชิ้นนี้อยู่ที่ระดับความสูงเท่ากัน
ภาพนี้ดูค่อนข้างชัดเจนเท่าที่จะชัดได้เลย
จากนั้นเราก็เห็นการหมุนของวัตถุ
เห็นไหม มันหมุนเหมือนกิมบอลเลย
กิมบอลคือกลไกที่ทําให้อุปกรณ์หมุนบนแกนได้
ในปี 2017 ผมเห็นบทความของนิวยอร์กไทมส์ ที่ออกมากับคลิปวิดีโอกิมบอล
ผมบอกว่า "ผมอยู่ที่นั่นตอนที่มีการถ่ายคลิปนั้น"
ผมจําเสียงพวกนั้นได้ นั่นเสียงเพื่อนผม
- แต่ถ้ามันมี - ดูนั่นสิ!
มันกําลังหมุน
บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย
วิดีโอกิมบอลช่วยกระตุ้น การโต้แย้งเรื่องยูเอพีอีกครั้ง
หลังจากที่ผม ออกจากเพนตากอนอย่างเป็นทางการ
ผมได้รู้ว่าตอนนั้นเราถูกละเมิดน่านฟ้าทางทหาร
อย่างต่อเนื่องตลอดเวลา
และถูกละเมิดมาสองปีแล้ว
และไม่มีใครทําอะไรกับมันเลย
โห พวก ดูมันบินสิ
วัตถุที่เราเห็นไม่ไม่ได้ดูเหมือนหรือทําตัวเหมือน
ประเทศที่เป็นภัยกับเราหรือศัตรูของเรา
และดูเหมือนมันจะถูกมองข้ามในแบบที่ ถ้าไม่อย่างนั้นมันจะไม่ถูกมองข้าม
แล้วสรุปว่ามีนโยบายไม่เป็นทางการอย่าง "อย่าถาม อย่าเล่า" รึเปล่า
เมื่อเป็นเรื่องของยูเอพี หรือว่าก็แค่ไม่มีระเบียบการ
มีองค์กรทุกรูปแบบ ในประชาคมความปลอดภัยแห่งชาติ
ที่มาจัดการส่วนต่างๆ ของปัญหานี้
และไม่มีองค์กรไหน ที่มีสถานะจะรายงานเรื่องนี้ได้
และในตอนนั้นเองที่ผมเข้าไปข้องเกี่ยวในที่สุด
อย่างเปิดเผย
คณะกรรมการจัดสรรงบประมาณยังมีความคิดว่า
ว่าเรื่องยูเอฟโอนี่เป็นเรื่องบ้าบอ
พวกเขาไม่สนใจจะสนับสนุนอะไรในเรื่องนี้
และพวกเขายังไม่มีข้อมูลเลย
ผมเลยเสนอว่า ขอรายงานสิ รายงานสาธารณะ
จากประชาคมข่าวกรองเกี่ยวกับเรื่องนี้
แล้วรายงานนั้นออกมาในเดือนมิถุนายน ปี 2021
รายงานเบื้องต้นระบุว่าเรื่องราวของยูเอพี
แบ่งได้เป็นห้าประเภทหลัก
ความยุ่งเหยิงในอากาศ บรรยากาศธรรมชาติ ระบบปฏิปักษ์จากต่างประเทศ
โครงการพัฒนาลับสุดยอด และอื่นๆ เหตุการณ์ที่ไม่มีคําอธิบาย
ตอนที่รายงานเบื้องต้นไปถึงสภาคองเกรส มันมีลักษณะเฉพาะมาก
เพราะมันเป็นครั้งแรก ที่เรายอมรับแบบเปิดเผยจริงๆ
ในฐานะทหาร ว่ามีความไม่มั่นคงที่นั่น
คนอย่างไรอัน เกรฟส์
ที่เป็นวิศวกรการบินและอวกาศด้วย ไม่ใช่แค่นักบินอย่างเดียว...
ดังนั้นเวลาที่มีคนแบบนั้น
บอกว่าเขาเห็นอะไรพวกนี้อยู่ข้างนอกนั่น
และเห็นมันเป็นประจํา มันก็น่าเชื่อแล้วละ
ปรากฏการณ์ทางอากาศที่ไม่สามารถระบุได้ อาจเป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ
เป็นเวลานานเกินไปแล้ว ที่ความอัปยศที่เกี่ยวข้องกับยูเอพี
มาขัดขวางการวิเคราะห์ข่าวกรองที่ดี
นักบินหลีกเลี่ยงการรายงาน หรือถูกหัวเราะเยาะเมื่อรายงาน
ผลลัพธ์คือมันช่วยยืนยันคําให้การของผู้ปฏิบัติการ
ที่อยู่ในระดับต่ํามากๆ
และมันแสดงให้เห็น จํานวนของความอัปยศที่ต้องเอาชนะให้ได้
เราต้องใช้ความพยายามอย่างมาก เพื่อให้ได้ข้อมูลนั้นมาจากผู้ปฏิบัติการ
ไปให้กับผู้ที่ตัดสินใจ
และรายงานเหล่านี้ เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการนั้น
ถึงได้มีสํานักงานแก้ปัญหา ความผิดปกติทุกอาณาเขต
ในกระทรวงกลาโหมตอนนี้
ตอนนี้สํานักงานนั้นมีหน้าที่รับข้อมูลทั้งหมด
จากทุกองค์กรของรัฐบาล
วิเคราะห์มัน ทบทวนบันทึกข่าวกรองทั้งหมด ย้อนกลับไปสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
สร้างกระบวนการแจ้งเบาะแส
ที่ผู้คนสามารถเข้ามาได้ แม้ว่าจะเคยเซ็นสัญญาไม่เปิดเผยข้อมูลไว้
และพูดคุยอย่างเปิดเผย เกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาเห็นและสิ่งที่พวกเขารู้
เราไม่ได้ชนะสงครามเย็น เพราะปกป้องความลับเก่งกว่า
เราชนะสงครามเย็น
เพราะเราโยกย้ายและแบ่งปันข้อมูลได้ดีกว่า
แต่ผมคิดว่าพวกเขาพยายามหลีกเลี่ยง อะไรก็ตามที่จะทําให้สื่อสนใจมากเกินไป
และอะไรก็ตามที่อาจตีความได้ว่า เป็นข้อยืนยันหรือหลักฐาน
ว่ามียานอยู่ข้างนอกนั่น ที่อาจเป็นมนุษย์ต่างดาว
แม้ว่าการพยายามเพิกเฉยต่อเหตุการณ์ประหลาด ที่เกิดขึ้นในน่านฟ้าสหรัฐฯ
จะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2023
สหรัฐฯ ได้ยิงวัตถุจํานวนมากตกลงมา
วัตถุทั้งหมดสี่ชิ้น เหนือแผ่นดินสหรัฐฯ
มีการรายงานข่าวในองค์กรข่าวชั้นนําในสหรัฐฯ
นักข่าวเพนตากอนสรุปข่าว ก่อนที่เราจะออกอากาศ
บอกว่าพวกเขากําลังติดตาม
บอลลูนสอดแนมต้องสงสัยของจีน ที่ลอยอยู่บนตอนเหนือของสหรัฐฯ
เป็นวันที่สามติดต่อกันแล้ว และเป็นครั้งที่สี่ในเวลาเพียงเก้าวัน
ที่สหรัฐฯ ได้ยิงวัตถุบินสูง ที่ไม่สามารถระบุได้ตกลงมา
มันลอยอยู่เหนืออะแลสกา เขตยูคอนของแคนาดา และทะเลสาบฮูรอน
สิ่งนี้ที่เรียกว่าบอลลูนสอดแนมจีน ถูกยิงตกนอกชายฝั่งเซาท์แคโรไลนา
เมื่อสัปดาห์ก่อน
สหรัฐฯ ยังคงไม่สามารถเรียก
วัตถุสามชิ้นที่ถูกยิงตกโดยสหรัฐฯ ในช่วงเวลาสามวัน
ว่าอย่างอื่นได้นอกจาก "วัตถุ"
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ด้วยเหตุผลหลายอย่าง
เราได้รับแจ้งอย่างชัดเจน
ว่ามีบอลลูนสอดแนมจีน ปฏิบัติการอยู่ในบริเวณใกล้เคียงเรา
และหลังจากนั้นทันที
วัตถุสามชิ้นต่อไปที่เรายิงตกก็ยังไม่สามารถ ระบุได้และไม่ระบุแหล่งที่มาเช่นกัน
จากคําถามที่ไม่มีคําตอบ เกี่ยวกับเหตุการณ์เหล่านี้
และประสบการณ์ของทหาร อย่างเทอร์รี่ จอห์น และไรอัน
เรามีศักยภาพที่จะรู้ได้หรือไม่ ว่าอะไรกันแน่ที่อยู่บนท้องฟ้า
(เราจะมีวันได้รู้ความจริงไหม)
เราแค่มีข้อมูลไม่เพียงพอ และสุดท้ายแล้ว
ทางเดียวที่เราจะหาคําตอบได้ คือเราต้องทุ่มเทพลังและใส่ใจมัน
สภาคองเกรสยอมรับว่า เรื่องยูเอพีนั้นมีหลายแง่มุม
และต้องใช้วิธีการ ที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลอย่างระมัดระวัง
วันนี้ เราไม่ได้แค่อภิปรายกัน เรื่องการมีอยู่ของยูเอพี
แต่เรากําลังพิจารณาหลักการ ที่กําหนดสาธารณรัฐของเราด้วย
ซึ่งจะต้องโปร่งใสและน่าเชื่อถือ
เราจะเห็นว่าบทสนทนานั้น เคลื่อนเข้าสู่ภาคประชาชน
ผมคิดว่านั่นจะเป็นกุญแจสําคัญ ที่จะทําให้บทสนทนาเดินหน้าอย่างเปิดเผย
ประชาชนชาวอเมริกันมีสิทธิ์ที่จะรู้ เรื่องเทคโนโลยีที่ไม่รู้ที่มา
ปัญญาที่ไม่ได้เกิดจากมนุษย์ และปรากฏการณ์ที่อธิบายไม่ได้
มีรายงาน ผู้แจ้งเบาะแส และเรื่องราวมากมาย
เกี่ยวกับปรากฏการณ์ประหลาดที่ไม่อาจระบุได้ ที่ควรตั้งคําถามอย่างจริงจัง
ถ้าคุณเชื่อว่ามียานตก
อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ เรามีศพนักบินที่ขับยานนี้ไหม
อย่างที่ผมบอกต่อสาธารณชน ในการสัมภาษณ์กับนิวส์เนชั่น
มีชีววัตถุมากับการกู้ซากเหล่านี้ครับ
พวกมันเป็นชีววัตถุของมนุษย์หรือไม่ใช่มนุษย์คะ
ไม่ใช่มนุษย์ครับ
หลายคนคิดว่าคํากล่าวอ้างเหล่านี้ เป็นเครื่องยืนยันว่ามีมนุษย์ต่างดาว
ข่าวแพร่ไปอย่างรวดเร็วในโซเชียลมีเดีย
ที่ที่หลายคนแบ่งปันความตกใจ และความไม่เชื่อของพวกเขา
มีใครดูการไต่สวนยูเอฟโอ/ยูเอพีบ้าบอ เมื่อเช้าบ้างไหม เพราะแม่เจ้า...
ก้าวสําคัญของเราในชุมชนยูเอฟโอ
แล้วรัฐบาลก็เอามนุษย์ต่างดาวออกมา แบบว่า "เซอร์ไพรส์"
ฉันอยากเป็นคนแรก ที่ขอให้มนุษย์ต่างดาวจับตัวฉันไป
แต่มีวัตถุบินอยู่แถวนี้ ที่พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เราไม่สามารถไม่รู้ได้ว่า ใครกําลังบินอยู่เหนือประเทศของเรา
มันดีขึ้นมากๆ แล้ว
แต่ก็ยังต้องทําอะไรให้เกิดความคืบหน้าอีกมาก
อะไรที่คุณรู้ตอนนี้แต่ไม่รู้ก่อนหน้านี้
ไม่มี
เดือนหน้าคุณจะรู้อะไร
ไม่มี คุณจะรู้อะไรหลังจากนี้หกเดือน ไม่มี
มันจะมีข่าวรั่วตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย
ถ้านั่นดีพอแล้วสําหรับคุณ คุณก็จะได้แค่นั้นแหละ
เอาการสืบสวนของสภาคองเกรสมาสิ แล้วทายว่าคุณจะได้อะไร
ข่าวใหญ่อีกข่าวเลยละ
พวกเขายอมรับว่ามีเรื่อง ที่พวกเขาไม่สามารถอธิบายได้ทั้งหมด
และพวกเขาตรวจสอบอยู่
แต่การเปิดเผยว่ามันคืออะไรจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ผมได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติหน้าที่ ในป่าเรนเดิลแชม
และสุดท้ายกองทัพอากาศ กลาโหม และโรงพยาบาลทหารผ่านศึกยอมรับ
ว่าผมบาดเจ็บในเหตุการณ์นั้น
แต่พวกเขาไม่พูดอย่างเปิดเผย หรือเป็นการส่วนตัวกับเชอรีล ผม หรือคนอื่นๆ
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผมกันแน่ อะไรทําให้ผมบาดเจ็บ
ฉันได้รับจดหมายแจ้งว่า เขาจะไม่มีวันได้ประวัติการรักษาของเขา
จอห์นก็ได้รับแบบเดียวกัน "คุณจะได้รับผลประโยชน์ สิ่งที่คุณต้องการ
แต่คุณจะไม่มีวันได้รับประวัติการรักษาเลย"
ใครทําแบบนั้น ทําไม
ทําไมพวกเขาถึงทําแบบนั้น พวกเขาไม่ตอบหรอก
สําหรับฉัน มันก็เลย ยังเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่มีใครรู้
ผมคิดว่าเรามีเทคโนโลยีจากต่างดาว
เรามีของบางอย่างที่ถูกล็อกกุญแจไว้ให้พ้นสายตา
เหตุผลเดียวที่ผมนึกออก ที่พวกเขาบอกเราไม่ได้
คือมันเป็นเรื่องของการป้องกันประเทศรึเปล่า
และมันอาจจะใช่ ผมไม่รู้ แต่ผมอยากรู้
ในขณะที่เราอาจไม่มีวันรู้
ว่าอะไรทําให้เกิดแสง และวัตถุบนท้องฟ้าที่อธิบายไม่ได้
สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ
ถ้าคําตอบถูกเปิดเผย
มันอาจเปลี่ยนเส้นทาง ของประวัติศาสตร์เลยทีเดียว
มีคําถามมากมายที่ยังไม่ได้รับคําตอบ เกี่ยวกับหัวข้อนี้
เป็นไปได้ไหมที่เรากําลังเจอยานสํารวจ จากอารยธรรมที่ห่างไกล
ผมคิดว่าเราไม่ควรแปลกใจ ถ้ามันพิสูจน์ได้ว่าเป็นแบบนั้น
ดังนั้น นี่เป็นเรื่องที่มีความหมาย ที่อาจจะลึกซึ้งที่สุด
และมันอาจจะน่าหงุดหงิดมากสําหรับหลายๆ คน
แต่เราก็ยังต้องศรัทธาในข้อมูล ไม่ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป
นั่นคือสิ่งที่เราต้องทํา
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล