Ik weet nog dat ik als kind...
...naar die film keek, War of the Worlds.
Ik vond al die ruimteschepen echt doodeng.
Die zapten mensen en huizen in het rond.
Mijn vader zei: 'Knul, het is maar een film.
Die dingen bestaan niet echt'.
Tot op een dag...
Twee mannen vertelden de autoriteiten een bizar verhaal.
Charles Hickson en Calvin Parker zagen een vreemd vaartuig bij hun visstek.
Ze werden aan boord genomen door drie buitenaardse wezens.
Ik kreeg zowat een hartaanval. Ik was bijna dood.
Ik vond 't ook doodeng.
Ik heb op aarde al genoeg hel meegemaakt, nu moest ik ook nog zoiets meemaken.
Ik zei: 'Pap, vertel me wat er die avond is gebeurd.'
Hij begon te vertellen...
...en ineens zag ik dat hij tranen in zijn ogen kreeg.
Ik vroeg: 'Wat is er, pap?'
Hij zei: 'Zoon, ik ben vaker bang geweest...
...maar nog nooit zo bang als toen.
Ik was zo bang dat ze me zouden meenemen...
...en dat niemand dan weet wat er is gebeurd.'
MEER VRAGEN DAN ANTWOORDEN
Op de avond van 11 oktober 1973...
...waren Charlie Hickson en Calvin Parker aan het vissen.
Ze claimden een buitenaardse ontmoeting te hebben gehad.
Vijftig jaar lang vroeg men zich af: 'Wat is er die nacht echt gebeurd?'
GROOTBOEK VAN MOGELIJKHEDEN
HEBBEN ALIENS CONTACT GEMAAKT IN PASCAGOULA?
Ik vind Mississippi geweldig.
Het geluid van een treinfluit, Barq's rootbeer.
Gewoon de manier van leven, zoals ik ben opgegroeid.
Nooit haasten, dat is de manier waarop je daar leeft.
Pap en ik verhuisden in 1969 naar Pascagoula.
Pascagoula was een slaperig vissersdorpje...
...tot de bouw van een scheepswerf.
Ingalls Shipbuilding bouwde torpedobootjagers...
...voor de U.S. Navy in de jaren 50.
Hiervoor hadden ze werklui nodig uit de hele staat.
De misdaadcijfers waren heel laag.
In die tijd kon je nog met je ramen en deuren open slapen.
Pap was mijn beste vriend. We visten vaak samen.
Hij wist hoe hij vis moest vangen. En hij maakte me zo boos.
Hij trok ze zo de boot in, en ik ving niets.
Ook als ik mijn hengel naast die van hem uitgooide...
...ving ik nog steeds niks.
We plukten bramen en dat soort dingen.
We fokten onze eigen varkens en koeien.
We zorgden voor onszelf.
Calvin en ik zaten samen op school.
We woonden dicht bij elkaar.
Hij was toen 18, net zo oud als ik.
Calvin, zijn vader en mijn vader gingen allemaal samen kamperen.
We trokken veel samen op.
M'n vader hielp hem aan een baan bij een van de scheepswerven.
Op een dag besloten ze na het werk te gaan vissen...
...en zo kwamen ze op de rivier terecht.
En toen is het allemaal begonnen.
11 OKTOBER 1973
Ik had net beet en ik haalde hem naar binnen.
RECONSTRUCTIE
Toen ik me omdraaide, verstijfde ik bijna van angst.
Ik hoorde een ritselend geluid.
Op zo'n 20 meter afstand naderde een soort vaartuig de grond.
Er hing een ding boven de grond, het raakte de grond niet.
Er zaten lichten op.
Het leek te stoppen, te landen.
Opeens ging er een uiteinde open.
Het leek me te betoveren. Misschien gaat het weg.
We kunnen naar de auto rennen en wegwezen.
En toen kwamen ineens drie wezens tevoorschijn.
Ze raakten de grond nooit.
Twee van hen kwamen naar hem toe en één naar Calvin.
Ik kan me geen ogen herinneren.
Er was wel iets in het midden van hun 'gezicht'.
Iets wat eruit stak...
...waar een neus op het gezicht van een mens zou zijn.
Ik zag geen nek, het zat gewoon op het lichaam.
Ze hadden ook geen handen zoals wij, maar klemmen of klauwen.
Ze grepen hem bij zijn arm.
Vanaf dat moment kon hij zijn ogen niet meer bewegen.
Hij kon niet praten, hij was compleet verlamd.
Een van hen pakte Calvin vast.
Ik zag hem slap worden. Later hoorde ik dat hij was flauwgevallen.
Een van hen maakte een zoemend geluid: 'Hum.'
Alleen degene die ik zag, maakte het.
De rest hoorde ik niet omdat ik toen flauwviel.
Twee van hen grepen naar mijn armen. Een aan elke kant.
Ze namen ze mee in het ruimtevaartuig.
Hij beschreef het als in een gloeilamp, het was zo fel.
Het leek alsof ik een eeuwigheid alleen was.
RECONSTRUCTIE
'God sta ons bij, waar is Calvin? Wat hebben ze met hem gedaan?'
Toen zag ik het.
Iets wat op een groot oog leek, leek recht uit de muur te komen.
Ik kon m'n ogen niet dichtdoen.
Het oog kwam dichterbij, tot 15 centimeter van m'n gezicht.
Daar bleef het even hangen...
...toen begon het op en neer over mijn hele lichaam te bewegen.
Pap schatte dat hij daar 30 minuten was.
Hij zei: 'Toen brachten ze me naar buiten...
...naar dezelfde plek waar ze me hadden opgepikt.'
En hij zei: 'Calvin stond bij de rivier...
...met z'n armen uitgestrekt, alsof hij ergens naar staarde.'
RECONSTRUCTIE
Net voor ik bij 'm was, hoorde ik weer dat ritselende geluid.
Ik keek om me heen en zag blauwe zwaailichten.
En toen ineens was het vaartuig weg.
Hun eerste instinct was om naar huis te gaan.
Ze waren onderweg, en zeiden toen tegen elkaar:
'We moeten de autoriteiten inlichten...
...misschien worden we wel aangevallen.'
Twee mannen kwamen bij de sheriff, zo rond 20.30, 21.00 uur.
Ze waren van streek...
...liepen tegen de muren op, hysterisch, huilend.
Dat is alles wat ik weet, ik heb niet gezien wat er is gebeurd.
Bij de sheriff, Fred Diamond...
...voelde het meer als een ondervraging dan iemand met wie je kon praten.
Ik wist niet wat te doen, waar ik heen moest.
Wie ik zou zien, wie ik het zou vertellen.
Ik besloot al snel het aan niemand te vertellen.
Ik kwam er niet meteen achter.
Dat duurde ongeveer drie dagen.
Ik had gehoord dat er iets was gebeurd.
Ik besefte pas hoe groot het was toen ik Calvin zag.
Ik wilde haar beschermen, maar ik wist niet goed hoe.
Dit was in oktober, we trouwden in november.
Ik wist niet hoe ik het geheim moest houden...
...want alle nieuwsmedia...
...zaten er bovenop.
VERBIJSTERENDE UFO'S
Twee mannen zeggen te zijn onderzocht door ruimtewezens.
Het is onduidelijk hoe het verhaal zo snel bekend werd.
Calvin dacht dat Charlie het had gelekt...
...want dat de landelijke media het zo snel oppikten was uitzonderlijk.
UFO-AVONTUUR BOVEN MISSISSIPPI
HICKSONS HERINNERINGEN
Rolling Stone kwam ook.
Ik kan me dat artikel niet eens herinneren.
ZE WAREN ZO BANG DAT ZE NIET KONDEN BEWEGEN
NIEUWE WAARNEMINGEN
Ik was twaalf.
Dat weekend was dat het grootste nieuws.
Ik ging logeren bij een vriendinnetje...
...en ik weet nog dat ik zei:
'Waarom plakt je pa aluminiumfolie voor de ramen?'
Ze zei: 'Geen idee.' Dus ik ging het hem vragen.
Hij zei: 'Om te voorkomen dat aliens bij onze hersenen komen.'
Er zijn ufo's.
Wetenschappers nemen ze serieus.
De sheriff kreeg die week zo'n twee- tot drieduizend telefoontjes...
...van bange, bezorgde of nieuwsgierige mensen.
De stad was echt een puinhoop.
Normaal krijgt de politie al veel belletjes.
Stel je voor hoeveel ze er nu kregen.
Niet alleen daar, maar in het hele district.
Ze zagen blauwe lichten, mensen waren bang.
Eerst werd het gezien als een grap.
Maar wie de mannen heeft gesproken, lacht niet meer.
Twee soorten reacties, mensen die niet alleen thuis durfden te zijn.
Hoeden van aluminiumfolie en zo.
En mensen die het verwierpen.
De meeste mensen lieten het links liggen en zeiden: 'Dit kan niet.'
Het was gewoon te bizar om waar te kunnen zijn.
Het eerste wat iemand me in de kerk vroeg was:
'Waren die gasten dronken?'
Ik wist dat hij de waarheid sprak.
Zonder hard bewijs om te bewijzen dat ze ontvoerd waren...
...was de stad verdeeld over de beweringen van Charlie en Calvin.
Toch is hun verhaal nooit veranderd.
WAS DE ONTMOETING EEN VERZINSEL?
Papa was altijd joviaal, lachte graag.
Maar hierna was hij dat kwijt.
Ik zag het in z'n ogen, z'n gezicht.
Hij was altijd aan het piekeren.
Hij heeft een hele tijd slaapproblemen gehad.
Mijn moeder was doodsbang.
Ze vond het heel eng.
Hij had last van koud zweet.
Hij moest z'n lakens meerdere keren per nacht verschonen...
...vanwege koud zweet.
Hij is nooit meer dezelfde geworden, en ik ook niet.
Mijn vader was natuurlijk al wat ouder.
Hij had al veel meegemaakt in Korea.
Hij was dus beter voorbereid op zoiets dan Calvin.
Toen Calvin uitstapte...
Ik zag hem pas vier dagen nadat het gebeurde.
Hij rende niet naar me toe...
...maar hij was wel snel bij me.
We hielden elkaar heel lang vast.
Ik zag dat zijn mond trilde.
Heel getraumatiseerd, heel onrustig.
Je bent een paar keer ingestort, toch?
Ik moest een paar keer naar het ziekenhuis voor mijn zenuwen.
Daar heb ik nog steeds last van.
Bij de eerste hulp zette hij de boel op stelten.
Hij kon het gewoon niet aan.
Daarom wilde pap iedereen ervan laten weten.
Calvin wilde er niet over praten, hij wilde het alleen maar vergeten.
Ik weet niet wat er gebeurd is. Echt niet.
Maar nadat ik Mr Parker ontmoette?
Er is iets met die man gebeurd.
Ik twijfel er niet aan.
Weet je nog de eerste keer...
...dat ik je zag, bij de auto?
Ja, ik was zo blij je te zien.
Zo blij. - We hielden elkaar zo lang vast.
Ik zag dat hij er niet over wilde praten, wat prima was.
Ik wilde niets doen wat hem van streek zou maken.
Ik gaf hem zijn ruimte.
Ik wist dat als hij er klaar voor was om erover te praten...
...hij dat zou doen.
Er was veel ufo-activiteit in het gebied in de jaren 70.
Er waren ufowaarnemingen langs de kust van Mississippi.
Er was veel, veel activiteit.
Het gebied waar Calvin en Charlie die avond visten...
...was dicht bij de Pascagoula ophaalbrug.
Die werd toen bediend door een brugwachter.
HEBBEN ALIENS CONTACT GEMAAKT IN PASCAGOULA?
ZAGEN ANDEREN OOK IETS?
Wat me echt dwarszat toen ik deze zaak begon te onderzoeken...
...was dat de brugwachter niets zag.
Er waren er twee.
BRUGWACHTERS PLEK VAN ONTVOERING
En op een van de foto's van Charlie...
...zie je op de achtergrond het kantoor van de brugwachter.
Het was best dichtbij.
Waarom zag hij dan niets? Als het zo helder was, het daar gebeurde...
...er reflecties op het water waren. Waarom zag de brugwachter dat niet?
Calvin en Charlie dachten dat alleen zij het zagen.
Maar de plek van de ontmoeting...
...was dicht bij scheepswerven en privéwoningen.
Anderen hebben ook iets gezien in de nacht van 11 oktober.
Ik was thuis.
Mijn vriendin en ik gingen rond zonsondergang weg.
Ik stapte in m'n auto...
...en zag vreemde lichten aan deze kant van de rivier.
Zo fel als 6K ledlampen.
Led was toen nog onbekend.
Ik dacht dat het een vliegtuig was, geen goede plek voor een landing.
Maar vanaf de brug werden de lichten feller.
Ze schenen over de scheepswerf aan de zuidkant van de brug.
Van boven op de brug bewogen de lichten niet...
...ze bleven op één plek.
Ik was in mijn achtertuin...
...en zag iets vreemds, ik keek er wel 20 minuten naar.
Het was blauw.
Er leek een lijn van lichtjes omheen te draaien.
Toen stopte het, en bleef het hangen.
Het was vlak bij de horizon neergedaald.
We stonden voor een rood licht...
...en ik zag een object op ons afkomen.
Maar ik kon niet zien wat het was.
Ik zei 'Kijk.' Het was heel laag, net boven de lantaarnpalen.
Maar er was geen motorgeluid.
Het licht was zo fel, je kon er niet lang naar kijken.
De radio deed gek, we raakten in paniek.
Wat is dit? Wat is dat in hemelsnaam?
Toen schoot het naar het noorden en verdween.
Met enorme snelheid. En toen was het weg.
We wisten ook niet wat het was.
Alles kwam samen in hetzelfde tijdsbestek, dezelfde avond.
We wisten niet wat we zagen, maar we zagen de lichten.
Terug thuis vertelde ik het mijn ouders.
En ze zeiden:
'Vertel dit aan niemand, dan denken ze dat je gek bent.'
Zo werd er in die tijd naar gekeken.
Iedereen zei: 'Ik zeg niks, niemand gelooft ons.
Ze lachen ons uit.'
We spraken af dat niemand er iets over zou zeggen.
Ik denk dat ze nerveus waren...
...en bang waren wat anderen van hen zouden denken.
Of ze 't geloofden of niet, het was taboe.
Het stond niet in de Bijbel...
...en het was niet iets wat God had geschapen.
Papa was erg gelovig, zo was hij opgevoed van huis uit.
Hij heeft mij ook precies zo opgevoed.
Hij wendde zich tot zijn geloof...
...omdat hij wist dat God hem niets oplegt wat hij niet aankan.
Ik geloof zeker in God.
En ik denk dat God, in al zijn grootheid...
...niet alleen deze kleine wereld heeft geschapen.
Hij creëerde alle werelden.
Er zijn later getuigen naar voren gekomen, veel later.
Mensen geven niet meer zoveel
...om wat iemand over hen zegt.
Wie zijn wij om te zeggen dat God niet iets anders heeft geschapen?
STADHUIS
Ik herinner me dat The Tonight Show en andere media dit oppikten.
Het is ook een bijzonder verhaal.
Twee normale jongens, scheepsarbeiders...
...gingen na werk even vissen.
En plotseling gebeurde er iets wat hun leven veranderde.
Nadat het verhaal bekend werd...
...werden Charlie en Calvin overspoeld door mediaverzoeken.
Nieuwszenders en tv-shows...
...wilden profiteren van het verhaal van de mannen.
Pap verscheen in verschillende shows.
Hij was bij Johnny Carson, Dick Cavett en To Tell The Truth.
Was je in staat om je te verzetten, of was je gehypnotiseerd?
Ik kon me niet verzetten, nee.
Oké.
Wil de echte Charles Hickson opstaan?
Er viel geld te verdienen aan een ufo-verhaal.
Met name Charlie liet geen kans lopen om de ontvoering uit te melken.
DEDEN ZE HET PUUR VOOR ROEM EN GELD?
Charles Hickson gaat zijn verhaal op het toneel delen...
...voor een betalend publiek.
Hij werkt samen met hypnotiseurs en helderzienden...
...in een reeks persoonlijke optredens.
Een kaartje kost vijf en tien dollar.
Als hij niet bezig is met optredens of spreekt in talkshows op radio en tv...
...of z'n plaat promoot, werkt hij aan een boek over z'n ervaring.
M'n vader ging het land door voor interviews en dat soort dingen.
Ik wil duidelijk maken...
...dat hij hier geen profijt bij had.
Het enige wat hij deze mensen vroeg...
...was een bedrag gelijk aan een dag werk.
Ik raakte het vertrouwen in Charlie kwijt.
We hadden afgesproken het tegen niemand te zeggen.
En hij vertelde het aan de hele wereld.
Ik had niemand, zo voelde het.
Ik had wel mensen, maar niemand met wie ik kon praten.
De nieuwsmedia waren overal.
Pap kreeg er last van, hij werd alle kanten opgetrokken.
En iedereen die naar To Tell The Truth kijkt...
...kon aan hem zien dat dit zijn tol eiste.
Hij was niet meer dezelfde.
Mr Hickson was heel erg in beeld na de gebeurtenis.
Maar Mr Parker had emotionele problemen...
...als gevolg van het incident en schuwde de publiciteit.
Ik denk dat hij het zelf amper begreep.
Hij twijfelde aan zichzelf.
Dat is ook logisch.
Hij wilde uit de publiciteit blijven.
Want je weet nooit hoe mensen je behandelen na zoiets.
Ik weet nog dat Mr Calvin vertelde dat hij op een begrafenis was...
...en dat iemand zijn naam herkende...
...en naar hem toe kwam en zei: 'Bent u Calvin Parker?'
Hij zei van wel, maar hij zei dat hij niet bleef hangen.
Er waren mensen aan het rouwen, iemand was overleden.
Hij stapte met zijn vrouw in de auto en ze gingen weg.
Mensen volgden ons naar de auto.
We schudden ze af en gingen naar huis.
En kort daarna, in 2018...
...begon hij erover te praten tegen me.
Ik wist dat hij getraumatiseerd was...
...maar ik besefte niet hoe erg het was.
Iets uit het onbekende.
Ze hebben je vast, en ze porren en onderzoeken je.
Je weet niet eens of je het gaat overleven.
Niemand wist wat ze ervan moesten denken.
Degenen die de lichten zagen, zeiden dat ze bang waren.
Bang dat als ze toe zouden geven dat gezien te hebben...
...ze ook buitengesloten werden.
Geloofde je het meteen?
Weet ik niet. Waarschijnlijk niet, ik was nog jong.
Maar de geheime opname van de twee...
...liet veel mensen toch geloven dat dit wellicht echt was gebeurd.
Ze hadden ons echt iets kunnen aandoen.
Ik schaam me, niemand gelooft ons.
Ik heb nog nooit van m'n leven zoiets gezien.
INTERVIEWOPNAMES
Begin 2020 dook er een opname op...
...dat voor velen het verhaal van Charlie en Calvin geloofwaardig maakte.
De avond dat ze de ontvoering meldden...
...maakten agenten van Pascagoula opnames van de mannen zonder dat ze het wisten.
Toen de sheriff Charlie en Calvin alleen in die kamer zette...
...stopte hij een bandje in een la of onder het bureau.
Dat had hij geïnstalleerd.
Dit hoor je weleens, maar je gelooft het niet.
Maar ik weet het, Calvin, ik weet het.
Ik was bijna dood. - Ik vond 't ook doodeng.
Ze lieten ze samen in die kamer achter.
Ze zouden kunnen zeggen: 'Denk je dat ze ons geloofden?
Moeten we ons verhaal aanpassen?'
Maar het verhaal bleef hetzelfde.
Ik kan wel janken. - Ik weet het.
Ik schaam me, niemand gelooft ons. - Ze hadden ons echt iets kunnen aandoen.
Ik viel flauw, voor de eerste keer in m'n leven.
Dat kun je mensen niet laten geloven.
Ik snap de deur niet. Zag je die deur vanzelf verschijnen?
Dat weet ik ook niet.
Je hoorde de angst en oprechtheid in hun stem.
Vooral Calvin was zich duidelijk doodgeschrokken.
Ze waren ervan overtuigd dat wat hen was overkomen, echt was.
Jaren later beweerde Calvin weer bezocht te zijn.
En anders dan eerder...
...deelde Calvin deze ontmoeting openlijk in een poging de ervaring te verwerken.
Wat vind je ervan dat zoiets groots jou overkomt?
Ik ben nu mentaal stabieler dan ooit.
En ik kan er volwassener mee omgaan.
Erover praten luchtte hem op.
Het is voor niemand goed...
...om iets zo lang op te kroppen.
Sommige mensen vinden hem nog steeds gek.
Maar weet je wat het mooie is? Het kan hem niet meer schelen.
Zijn verhaal vertellen, bevrijdde hem.
Charlie Hickson beweerde ook dat hij in 1974 voor de tweede keer was bezocht.
Hij zat op een dag onder een boom een sinaasappel te eten...
...en hij had het gevoel dat er iets naar hem keek.
Toen hij zich omdraaide en keek...
...stonden er twee achter hem.
En ze kwamen nooit dichterbij.
Het was als een soort radio in zijn hoofd...
...die zei: 'We doen je geen kwaad.
We komen terug.'
En toen waren ze ineens weg. Gewoon boem, zo snel.
Mijn vader was een van de eersten die door een ufo werd gevangen.
Hij bleef erbij, tot zijn dood.
Het is nooit veranderd en dat is goed genoeg voor mij.
Je hebt geen normaal leven meer.
Dit zit altijd in je achterhoofd.
Ze heeft dit meegemaakt. Ik weet dat het moeilijk voor haar was.
Het was niet makkelijk voor haar om dit met mij mee te maken.
Ik was niet goed voor haar.
Ik wachtte te lang om er met haar over te praten.
Achttien jaar.
Nee, langer. - Meer dan 18, schat.
Hoe vertel je zoiets aan iemand waar je van houdt?
Ze verklaren je voor gek.
Dit markeert de plek die mijn vader en Calvin Parker aangaven...
...als de plek van het incident.
Ik ben er erg trots op.
Dit is zijn nalatenschap, zo zie ik het.
Mijn vader was voor mij Superman.
En ik mis hem heel erg.
Deze markering bracht genezing...
...niet alleen voor een gemeenschap die het toen niet geloofde...
...maar vooral voor Mr Calvin.
Dus dat hebben we geregeld.
Mr Calvin was verbluft.
Het voelde goed dat de stad het erkende.
Ik vond het een grote eer.
Ik zei tegen Waynette:
'Als ik sterf, strooi dan m'n as ergens rond die markering.'
Dan kunnen mensen op bezoek komen.
Mr Charlies familie was er ook.
Ze spraken samen over hun leven...
...en over opgroeien met dit hele verhaal.
De ervaring van Charles Hickson en Calvin Parker...
...is zo uniek, dat het onderdeel is van onze lokale cultuur.
Iedere derde vrijdag is er een evenement in de stad.
Bandjes, foodtrucks.
Een van die vrijdagen is gewijd aan de ontvoering door aliens.
Als stad moeten we dat verhaal vieren.
We komen heel ver hier vandaan.
Ik heb die groene, opblaasbare.
Net zo lang als hij, ik heb nog een grotere.
Die maken we vast aan de palen.
Breng me naar je leider.
Ieder bedrijf heeft er wel een.
Maar dit is mijn prijs.
Dit is de omslag van het eerste boek dat Mr Parker schreef.
Ik heb nog grotere, met zijn handtekening.
Slechts een paar mensen hebben die, daar was ik trots op.
Dit is begin jaren 70.
Hele andere tijden, mensen zijn nu meer ruimdenkender.
Het komt erop neer...
...dat twee scheepsarbeiders hier niet om vroegen...
...en dat het gewoon gebeurde, zonder reden.
Ik vind het heel goed dat ze allebei durfden te zeggen:
'Ja, dit is ons overkomen. Geloof het of niet, maar het is gebeurd.'
Ik geloof het niet niet. Ik kan het niet uitsluiten.
Als je erover nadenkt...
En dit is waarom Pascagoula zo reageerde.
Als je erover nadenkt, zet het je wereld op z'n kop.
Als je echt gelooft dat het is gebeurd, verandert dat je hele leven.
Het heeft hun leven veranderd.
Mijn vader vroeg zich altijd af waarom hij de uitverkorene was.
Hij begreep niet...
...waarom ze hem wilden, een gewone jongen.
Daar dacht hij veel over na.
Als ik erover zou liegen, als dit 'n hoax is, dan zou ik dat zeggen.
Je wilt niet bij God komen en dat op je kerfstok hebben.
Ik was dit niet van plan.
De Heer heeft zo zijn eigen redenen om dingen te doen.
Als het goed genoeg is voor hem, is het dat ook voor mij.
Niemand weet wat er op die rivier is gebeurd.
Maar voor Charlie en Calvin en vele anderen in Pascagoula...
...is er geen twijfel.
Als je 's nachts naar de hemel kijkt...
...en je kijkt weg van het licht, dan zie je duizenden sterren.
Voor zover we weten is dat oneindig.
Je kunt me niet wijsmaken dat er niets is.
En mijn vader geloofde dat.
Er zijn andere werelden met leven erop en ooit weet iedereen dat dat een feit is.
TER NAGEDACHTENIS VAN CALVIN PARKER 1954 - 2023
Ondertiteld door: Maartje van der Zeijden