Podaj nazwisko do protokołu.
Lyle Jennings.
- Jak oko? - Dostawałem mocniej.
Gdzie? Tutaj?
Tutaj. W szkole. W domu.
- Od kogo? - Zależy kiedy.
Zawsze zasługiwaliśmy.
„Zasługiwaliśmy”?
Ja i mój brat.
- Dlaczego tak mówisz? - Bo byliśmy gnojkami.
Harowali, by nas wyżywić, a my byliśmy niewdzięczni.
- To twoje słowa? - To słowa, którymi się posługuję.
Brzmią, jak coś, co powiedziałby rodzic.
Ona prawie się nie odzywała.
- „Ona”? - Nasza mama.
Czasem nie rozmawiała z nami miesiącami.
Miesiącami?
Zawsze próbowaliśmy rozgryźć, co zrobiliśmy nie tak, ale…
to było gorsze od lania.
Ale nie gorsze od komory.
Komory? Jakiej komory?
Komory hiperbarycznej.
Dla nurków z chorobą dekompresyjną.
- Podczas nurkowania? - Tak.
Czasem nurkowie schodzą głęboko,
by sprawdzić stan platform wiertniczych.
Jeśli zostaną tam zbyt długo lub za szybko się wynurzą,
muszą wejść do komory.
Nasz tata kupił ją do firmy…
A wasza mama zamykała was w niej w ramach kary?
Tak.
Na jak długo?
Ciężko powiedzieć.
Różnie włączała i wyłączała światła.
Harry pilnował dnia i godziny, ale wiedziałem, że zmyśla.
Próbował mnie uspokoić. Nie lubię ciasnych pomieszczeń.
Harry się tobą opiekował.
Tak, a ja Harrym.
Po jego śmierci czasem nas tam zamykała,
upijała się i zapominała, że tam jesteśmy.
„Nas”? Masz na myśli siebie?
Powiedziałeś, że was zamykała, ale byłeś tam sam, tak?
Nie byłem sam. Był ze mną Harry.
To było po śmierci Harry’ego?
Tak.
Czyli Harry nie żył? Odszedł, tak?
Tak, był martwy, ale nie odszedł. Harry nigdy by mnie nie zostawił.
Czyli był duchem?
Masz mnie za jakiegoś zjeba?
Harry nie był duchem.
Był Harrym.
Jest tu teraz z nami?
Spierdalaj. Robisz sobie ze mnie jaja.
Nie robię.
Jeśli znów każesz mi spierdalać, kopnę cię w drugie oko.
Zrozumiano?
Opowiedz mi, o co chodzi z Samem Haigiem.
Z kim?
Z Samem – chłopakiem, któremu się naprzykrzałeś.
Tym, który cię pobił.
Nie, to Harry.
Twój martwy brat kopnął cię w oko?
Nie wierzysz mi?
Chcę tylko wiedzieć, dlaczego miałby zrobić coś takiego.
Był na mnie zły.
- Za co? - Za wkurzanie go.
Nie podobało mu się, że za nim łażę.
Nazwał mnie jebanym matołem.
Ale gdybym go nie śledził…
to już by nie żył.
Lyle, twój brat nie żyje. Wiesz o tym, prawda?
Sam to powiedziałeś.
Dokładnie w tych słowach: „Po śmierci Harry’ego”.
Tak. Niech będzie.
Chłopak, którego śledziłeś, nie jest twoim bratem.
To inny dzieciak, Sam Haig.
Nie, to Harry.
Wygląda jak on, ale nim nie jest.
Powtórzę: nazywa się Sam Haig.
Wiem, że to rozumiesz.
Skoro tak mówisz.
Więc gdzie teraz trzymają tego świrka?
- Sprawdziłam to. - Wyszedł dziesięć lat temu.
Jego ślad się urywa po tym,
jak przeniesiono go na oddział w Rampton.
- Ale 6 lat… - Jaki?
Wzmożonych zaburzeń osobowości. Był tam…
- Co to Rampton? - To wariatkowo.
Raz byliśmy tam z Carlem…
Zamkniecie się, do cholery,
i dopuścicie do głosu tę biedną dziewczynę?
Jezu.
Kochanie, pamiętaj: anioł ciemności zaraz tu będzie.
Muszę?
Śmiało, Rose. Kontynuuj.
Nie daj się tym aroganckim gnojkom.
Dziękuję, Donna.
Zatem sześć lat temu
w Longay mieszkał pewien L. Jennings.
- To mnie zaciekawiło… - Bo…
Daj jej mówić, do chuja!
To naprzeciwko Mhòr.
L. Jennings już tam nie mieszka.
Co oznacza „L”?
Meldunek, rachunki za prąd i czynsz
opiewały na imię L. Jennings.
Czyli to mógł być Lyle Jennings lub Larry Jennings.
Sąsiedztwo Mhòr coś znaczy.
Tak, oraz fakt, że L. Jennings pracował na promie.
- Skąd wiesz? - Gadałam z wynajmującą.
Pamięta go. Czekam na jego prawo jazdy.
Czemu od razu nie mówiłaś?
Racja.
- Skończyłaś? - Tak.
No to podsumujmy.
Wiemy, że Lyle Jennings był w Godhaven z Samem Haigiem.
Wiemy, że Lyle był bratem Harry’ego Jenningsa,
który obrabował Lingardów, pobił Williama i umarł, uciekając.
Nie wiemy jednak, czy L. Jennings to Lyle.
Jeśli jest – mamy bezpośrednie połączenie z Merritt.
Jeśli z jakiegoś chorego powodu
to ten obłąkaniec skrzywdził Merritt,
ona na bank nie żyje.
Arachnofobia, z greki arachne i fobia,
to strach przed pająkami
i innymi pajęczakami, jak skorpiony i kleszcze.
Osoby z arachnofobią
zawyżają prawdopodobieństwo napotkania pająków.
Osoby cierpiące na tę fobię nie znoszą pajęczych sieci
i przeceniają rozmiar oraz obwód pająka.
Ten strach i zaburzona percepcja mogą wywoływać objawy fizyczne,
takie jak zawroty głowy, nudności,
pocenie się, drżenie, dygotanie,
przyspieszone tętno, krzyk i płacz.
Leczenie należy podjąć,
gdy fobia wywołuje następujące efekty:
trudności w wychodzeniu na zewnątrz,
negatywny wpływ na pracę oraz życie towarzyskie,
niemożność spędzania czasu z bliskimi,
problemy ze snem,
codzienne obsesyjne myśli.
- To tylko kilka przykładów… - Przepraszam, pukałem.
Wzywała mnie pani?
Wciąż stoimy w miejscu z Leith Park.
To nieprawda.
Znaleźliśmy związek między ofiarą a Andersonem.
Jaki?
Anderson był w to zamieszany.
We własną śmierć?
Powód jego obecności tam okazał się problematyczny.
W jakim sensie?
Twierdził, że o wizytę poprosiła go córka ofiary.
To nieprawda.
Nie prosiła?
Ona nie istnieje.
Czemu dopiero mi to mówisz?
Dopiero to odkryliśmy. To otwiera nowe wątki w sprawie.
Z pewnością.
Powiedz mi, Logan. Skąd pozyskałeś te nowe informacje?
Moje pierwotne pytanie jest aktualne. Jak zamierzasz zamknąć tę sprawę?
Nie możemy jej porzucić. Postrzelono trójkę naszych.
Tego nie sugeruję.
Odsuwa mnie pani?
Nie wiem. A powinnam?
Przekaże ją pani Morckowi?
Nie wiem. A powinnam?
Nie może badać własnej sprawy.
Masz rację. Nie może. A ty możesz?
Oczywiście.
To bierz się do roboty albo cię zastąpię.
Jeśli te efekty wydają ci się znajome,
możesz rozważyć udanie się na psychoterapię
lub przeczytanie książki dla dzieci Pajęczyna Szarloty.
Ailsa?
Nie można się już zdrzemnąć, żeby jakiś dupek nie walił w drzwi?
- To dla ciebie. - Zostałeś listonoszem, John?
Danny mówił, że cię nie widuje, więc…
Nic mnie nie ominęło.
To makulatura.
Szukałeś wymówki, żeby sprawdzić, czy jeszcze dycham?
Przeżyjesz nas wszystkich.
Masz rację, te listy to nie wszystko.
Czyżby?
Otrzymuję spis wszystkich połączeń alarmowych
z dyspozytorni na lądzie.
Jedno z połączeń pochodziło stąd.
O co chodzi?
Rozmowę zakończono sekundę po połączeniu,
więc liczyłem, że to ty mi powiesz.
- Ja? - Dzwoniono z twojej komórki.
Nie wiem, jak to możliwe, John,
bo jedyne, co robię praktycznie całymi dniami,
to oglądam programy o antykach i ogrodnictwie.
To stąd masz tego siniaka? Od oglądania telewizji?
Zapomniałam o nim. Wygląda gorzej, niż jest w rzeczywistości.
Co się stało?
Wstyd się przyznać. Wynosiłam śmieci do kosza.
Straciłam równowagę i fiknęłam.
Dźwigając, powinnam jeździć na wózku,
ale go nienawidzę, bo czuję się jak inwalidka.
- I zadzwoniłaś na 999? - Nie pamiętam.
- Ailsa. - Może tak.
Jest tu? Wiesz, że ten dzieciak stanowi zagrożenie.
Nie jest dzieckiem.
Tym bardziej. To jego sprawka?
Gdyby tak było,
myślisz, że nasłałabym gliny na syna,
po tym, co zrobiliście pierwszemu?
Ostrzegałem go.
Powiedziałem, co zrobię, gdy znowu go tu złapię.
Jest tego świadomy.
Świadomość to nie to samo co posłuszeństwo, prawda?
Nie ma go tutaj.
Żyje na kocią łapę w Longay z jakąś nędzną dziwką.
Tak? Więc jesteś tu sama?
Mam strzelbę. Poza tym jestem tu tylko ja i ptasie gówno.
Tak czy siak, będę tu częściej zachodzić.
W porządku, John.
Ty przynieś pocztę, a ja nastawię czajnik.
Służby ratunkowe. Słucham?
CIŚNIENIE
Czemu jest tak gorąco?
Komora hiperbaryczna zacznie się nagrzewać
wraz ze wzrostem ciśnienia.
Przy pięciu atmosferach lub na 50 metrach głębokości
temperatura wewnątrz komory osiągnie około 32 stopni Celsjusza,
czyli 90 stopni Fahrenheita.
Zasadniczo im głębiej, tym goręcej.
Tlen stanie się gęstszy, a oddychanie będzie utrudnione.
Ludzie mogą zacząć odczuwać skutki hiperoksji lub…
Pomocy.
Pomocy!
Pomóż mi!
…i niewyraźne widzenie.
Jestem Merritt Lingard. Pomóż mi!
Chłopcze, powiedz, że nie patrzę na to, na co patrzę.
Powiedz, że to nie jest pieprzona Merritt Lingard.
Powiedz.
Ty tam!
Pamiętasz naszą umowę?
To skurwiel, który mnie porwał!
Pomóż mi! Zabierz mnie stąd!
Była tam cały ten czas?
To skomplikowane.
Sprawy nie potoczyły się tak, jak…
„Wypadła za burtę, John!”
„To był wypadek, John”.
„Sprawiedliwości stało się zadość, John”.
Przez cztery lata nic.
W zeszłym tygodniu gliny z lądu
przyjechały tu dwa razy, wypytując o nią.
- Pomocy! - Chryste!
Wtedy myślałem, że co się stało, to się nie odstanie,
i że obie rodziny dość wycierpiały.
Przetrzymywałeś ją w tym pierdolonym przerośniętym żelaznym płucu
przez cztery lata!
Co ja mam teraz zrobić?
Odejdź.
Wsiądź do auta i odjedź.
Gdy tu wrócisz, jej już nie będzie.
Nas też nie.
Nie mogę.
Nie tym razem.
Więc jesteśmy w kropce.
Na to wygląda.
Czy Ailsa wie, że…
Witajcie, Claire, William.
- Miło was widzieć. - Pana wiadomość była bardzo tajemnicza.
Chcemy wam coś pokazać. Proszę.
To jest Harry Jennings.
Merritt go lubiła. Wygląda na spoko gościa.
Był taki?
Dlaczego więc cię zaatakował?
Tato?
Halo?
Harry?
Komendant na Mhòr przyznał, że Harry miał podły charakter
i notorycznie wdawał się w bójki.
Problem w tym,
że Harry nie miał kartoteki i nigdy nie był karany.
Za to…
Lyle Jennings już tak.
Tuż po śmierci Harry’ego Lyle’a wysłano do Godhaven.
Zaraz po napaści na ciebie.
Harry, co ty wyprawiasz?
Przepraszam. Nie!
Lyle!
Przestań!
Może lepiej…
Przestań!
Wystarczy! Co ty tu robisz?
Myślałem, że uciekniesz z jego siostrą.
Wyjdź na zewnątrz i wsiadaj, kurwa, do auta.
Dobrze, że tu przyszedłem, bo byś umarł.
Kurwa.
Dosyć tego.
Mówiłam, że to będzie krótka rozmowa, a potem wrócimy do domu.
W porządku. Zaraz wrócimy do domu.
Nic się nie dzieje. Zostawcie go.
Nie chce mnie skrzywdzić.
Boi się.
To dlatego uderzyłeś Merritt na promie?
Nie byłeś zły, a przestraszony, bo zobaczyłeś Lyle’a na łodzi.
Zobaczyłeś jego.
To on był w waszym domu w noc włamania.
Nie zaatakował cię Harry,
ale Lyle Jennings.
Czy to też jest Lyle Jennings?
O co chodziło?
William Lingard zidentyfikował Lyle’a Jenningsa.
Jak to? Myślałam, że nie mówi.
- Narysował go. - Carl…
- Wezwij straż przybrzeżną. - Po co?
Musimy spytać Ailsę Jennings w Mhòr, gdzie przebywa jej syn.
- Nie wezwę straży. - To załatw nam helikopter.
Popłyńcie pieprzonym promem.
Mówiłaś publicznie o sprawie.
Ja mówiłam?
Na pewno wie, że go szukamy,
więc im szybciej go znajdziemy, tym lepiej.
To go szukajcie.
Gdy go znajdziecie, wezwijcie wsparcie. Zrozumiano?
Co z tą łodzią?
Jasne. Już lecę ci załatwić służbową motorówkę.
Mamy służbową motorówkę?
Spierdalaj stąd.
Dziękuję.
Rose nie może dodzwonić się do komendanta na Mhòr.
Jak to nie może?
Jego syn powiedział,
że od wczoraj rano słuch po nim zaginął.
Nie spodziewa się nas.
To znaczy?
Na pierwszej wizycie zapytałeś o Harry’ego.
Tak.
Cunningham nie pisnął słówkiem o Lyle’u.
- Dlaczego o nim nie wspomniał? - Bo go nie spytałem.
Nie, ale to Harry’ego nazwał rozrabiaką.
Mówił, że był narwany i wdawał się w bójki.
Co tydzień zgarniałem go za bójki w pubie.
Miał podły charakter.
To Lyle wylądował w Godhaven, a nie Harry.
Cunningham nigdy się nie przyzna, że ścigał niewinnego aż do jego śmierci.
Dla wielu osób prawda jest taka, jaka musi być.
Chcę napisać o Godhaven.
O czym dokładnie?
- O całym doświadczeniu. - Po co ci moje pozwolenie?
Nie potrzebuję, ale wolałbym wiedzieć, że nie masz nic przeciwko.
- Niby czemu? - Przez naszą przeszłość.
- Chcę cię przeprosić. - Za co?
Za to, co zrobiłem.
Nie ma dnia, bym się tym nie zadręczał.
Poniekąd chciałem się spotkać, by to odpokutować.
Odpokutować? Chodzisz na AA?
Prędzej czy później wszyscy zapłacimy za błędy.
Słyszę to już drugi raz w tym tygodniu.
To prawda. Teraz kolej na mnie.
Jak mnie znalazłeś?
Zrobiłem to, co zwykle.
Jak robisz to, co robisz, nie dając się złapać?
Co masz na myśli?
Jak się zbliżasz do swoich celów?
Zamierzasz kogoś prześladować? Mam nadzieję, że nie znowu mnie.
Nie.
Jaja sobie robię.
Chodzi o pierwsze wrażenie.
Udawaj, że masz ich w dupie.
Mimo wszystko bądź pewny siebie,
choć byś musiał udawać.
Coś ci dam.
Mój numer telefonu. W razie czego, dobra?
Dobra.
- Ekipa z G-haven musi się trzymać razem. - No jasne.
Muszę wracać do pracy. Dzięki, że wpadłeś.
Jasne.
Możemy się kiedyś wybrać na skałkę Cullen.
Tak? A co tam jest?
Moja świątynia. Jestem wspinaczem.
Próbowałeś wspinaczki?
Nie, stary. Mam lęk wysokości.
Jaja sobie robię.
Dzięki, że nie żywisz urazy.
Jasne, Sam.
- Do zobaczenia. - Tak.
Proszę o zajęcie miejsc. Wypływamy.
Komora hiperbaryczna zacznie się nagrzewać
wraz ze wzrostem ciśnienia.
Przy pięciu atmosferach lub na 50 metrach głębokości
temperatura wewnątrz komory osiągnie około 32 stopni Celsjusza,
czyli 90 stopni Fahrenheita.
Zasadniczo im głębiej, tym goręcej.
Tlen stanie się gęstszy, a oddychanie będzie utrudnione.
Ludzie mogą zacząć odczuwać skutki hiperoksji
lub wysokiego poziomu dwutlenku węgla w płucach.
Objawy te obejmują drgawki, pocenie się, dezorientację,
bóle głowy i niewyraźne widzenie.
Mogę prosić o wodę?
Więcej wody.
Co tam się dzieje?
Wyłączam wszystko poza ciśnieniem.
Halo?
Ten plastik jest wytrzymały.
Nawet pęknięty.
Wynalazł go mój tata.
Nie dasz rady go stłuc.
Czemu miałabym to zrobić?
By spowodować nagłą dekompresję.
By się zabić.
By nie udusić się na śmierć z powodu wysokiego ciśnienia.
Gnij w piekle, suko.
Harry był wspaniałym bratem.
Wiem.
Harry dbał tylko o mój interes.
Gdy przyszła kolej, abym się odwdzięczył,
zrobiłem to.
Co masz na myśli?
Powstrzymałem Williama przed zrobieniem krzywdy Harry’emu.
Więc William…
to twoja wina.
Nie, kurwa.
Nie, to twoja wina. Tylko twoja.
Harry myślał tylko o tobie.
Gdyby nigdy cię nie poznał, nie byłoby nas tu, prawda?
Jesteś winna, Merritt, i myślę, że o tym wiesz.
To dlatego wróciłaś na jego pogrzeb.
Winowajcy nigdy nie unikają kary.
Sama to powiedziałaś.
Prędzej czy później
wszyscy płacą za swoje błędy.
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat ostatecznie…
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat ostatecznie…
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Masz?
Skąd masz kopię akt Lyle’a Jenningsa z poprawczaka?
Dwie kopie. Poprosiłam o nie.
I dali ci je ot tak?
Nie poprosiłam wprost, jak mnie uczyłeś.
- Czyli w odpowiedni sposób. - Czyżby?
Naściemniałam, że Moira zalała swoją kopię kawą.
Dobra robota. Zaczynajmy.
Wiesz, że wyspa Mhòr
była głównym obszarem przygotowawczym wydobycia ropy na Morzu Północnym?
Nie wiedziałem.
Zainwestowano w nią prawie miliard funtów.
- Skąd to wiesz? - Z Wikipedii.
Odebrano im wielką obietnicę.
Skuszono wizją dostatniego życia,
tylko po to, aby się z tego wycofać…
To na pewno wkurzyło ludzi.
Skłoniło ich do drastycznych działań.
Ludzie z natury lubią być wkurzeni.
Jak na przykład ty.
Słuszna uwaga.
Moja żona mawiała, że najlepszą odpowiedzią na gniew jest milczenie.
Chciałbym ją poznać.
Moja żona nie żyje.
Od kiedy?
Odkąd umarła. Jeszcze w Syrii.
- Mówiłem ci. - Zapamiętałbym.
- Bo masz tyle empatii. - Ejże.
Mówiłem, że zajmuję się córeczkami
i że mogę się spóźniać lub brać wolne.
Odpowiedziałeś, że masz to w dupie.
I miałem z tego wydedukować, że twoja żona nie żyje?
Mówiłeś, że przyjechałeś, bo brakuje lekarzy.
To prawda.
Chciała, by dziewczynki poszły na medycynę jak ona.
Ale obie nie są prymuskami.
Mina, ta młodsza, chce zostać influencerką na TikToku.
Jak umarła?
Operowała niewłaściwą osobę.
Zdaje się, że życie Lyle’a spieprzyło się po śmierci jego brata.
Czytałeś jego raport psychiatryczny?
„W wieku ośmiu lat Lyle został przyłapany na zabiciu psa,
który na niego szczeknął.
Posądzano go o zabicie innych zwierząt,
ale nigdy się do nich nie przyznał
podczas sesji ewaluacyjnych.
Został skierowany do lekarza”.
Lyle chyba urodził się wykolejony.
Trafił do Godhaven za prześladowanie chłopaka ze szkoły.
Rodzice dziecka znaleźli go śpiącego na podłodze przy jego łóżku.
Lyle włamał się w nocy. Miał 12 lat.
Co tak cuchnie?
Rozpacz.
„Matka Lyle’a Jenningsa, Ailsa,
trafiła na 19 miesięcy do szpitala psychiatrycznego
po śmierci męża,
zostawiając synów samych na terenie posiadłości”.
Chętnie przeczytam jej akta.
- Gdzie to jest? - Strona 23.
Teraz z innej opinii:
„W ramach kary Ailsa Jennings regularnie zamykała swoich synów
w komorze hiperbarycznej na terenie Shorebird
na długie okresy.
LJ nie przejawiał negatywnego skojarzenia z karą
i uważał ją za normalną”.
Chyba odjechała w pośpiechu.
Zdaje się, że po śmierci Harry’ego odjechał jej peron.
„Według Lyle’a stosunek Ailsy do niego pogorszył się po śmierci brata.
Po długich wagarach Lyle’a
policja odwiedziła ich posiadłość
i odkrywszy działalność Ailsy,
zamknęła ją w szpitalu”.
Ojciec, Clive Jennings, palił w łóżku i zginął w pożarze.
14-letni Lyle był jedyną osobą w domu.
Że niby zabił własnego ojca w wieku 14 lat?
To byłoby niezłe.
Moira zabroniła nam robić tego, co właśnie zamierzasz.
Tak, gdybyśmy znaleźli Lyle’a,
a to byłoby łatwiejsze, gdybyśmy trafili na jebaną wskazówkę.
Wejdziesz bez nakazu?
- A masz go ze sobą? - Nie.
Więc tak – wejdę bez nakazu.
I bez ciebie, by cię chronić.
Shorebird Ocean Systems.
Co to?
To firma ojca. Shorebird Ocean Systems.
SOS.
Otworzyć je za ciebie?
- Tak, proszę. - Poczekaj.
„W wieku 15 lat Lyle został oskarżony o zmuszenie kolegi
do wejścia do komory dekompresyjnej.
Lyle wymknął się i zostawił chłopca samego”.
- Hardy… - Czekaj. Czytajmy dalej.
„Lyle zwiększał ciśnienie,
by sprawdzić, czy chłopiec straci przytomność,
gdy znalazła ich policja.
Stało się to niedługo po zamknięciu jego matki”.
Lyle Jennings już raz porwał kogoś i umieścił go w komorze.
Przymusił, nie porwał.
To wciąż megadziwne,
że zamknął go tam, gdzie niegdyś zamykano jego.
Nie dziwne.
To patologiczne.
- Rose. - Jesteś u Jenningsów?
Czemu pytasz?
Lyle przetrzymywał kolegę w komorze hiperbarycznej przez 3 dni.
Carl.
Kiedy?
- Gdy miał 15 lat. - 15?
To samo mógł zrobić z Merritt.
Powiedziałaś, że się tam rozejrzałaś.
Zajrzałam tylko do jednego budynku.
Drugi był oznaczony jako niebezpieczny i zamknięty.
Dlaczego był niebezpieczny?
Zamknęła go Agencja Środowiska.
- Dawno temu? - Tego Colin nie powiedział.
Zadzwoń i zapytaj.
No i co ty na to? Nie poddaję się, suko.
Tu cię mam.
Tak?
Miejsce uznano za niebezpieczne nieco ponad 4 lata temu.
Tak ci powiedział? Cztery lata?
Ciekawe, prawda?
Bardzo. Dobra. Siedź cicho, a my się rozejrzymy.
Powiedział też, żeby tam nie wchodzić bez miejscowego policjanta.
To teraz miejsce zbrodni, a on niech pierdoli lokalnego policjanta.
Nie powiem mu tego.
Ojciec się odezwał?
Jeszcze nie. Colin dzwoni do niego co 10 minut.
Dobra.
Carl,
to miejsce zbrodni?
Dam znać.
Uważaj na toksyczne odpady.
KOMORA HIPERBARYCZNA
UWAGA NIEBEZPIECZNE ODPADY ZAKAZ WSTĘPU!
Tędy.
Dobra.
A to co?
Jakieś gówno związane z odwiertami i eksploracją głębin morskich
Nie kolektor wiertniczy,
a to.
Dzwoni Colin Cunningham, syn.
Boże.
To na żywo?
Chyba tak.
Skądkolwiek nadaje, nie może być daleko,
bo te anteny mają…
niewielki zasięg.
Carl.
Drodzy państwo.
- Carl! - Tu są kolejne drzwi.
…ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat,
ostatecznie w jakiś sposób ich ukarze.
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat ostatecznie…
Halo?
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa…
Halo?
…ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat,
ostatecznie w jakiś sposób…
Merritt!
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat…
Wiedziałem.
…w jakiś sposób ich ukarze.
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa…
NAGŁA DEKOMPRESJA MOŻE BYĆ ŚMIERTELNA
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma…
Jak to, kurwa, wyłączyć?
…w jakiś sposób ich ukarze.
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie…
Druga strona.
…ostatecznie w jakiś sposób ich ukarze.
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa…
Cholera.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat,
ostatecznie w jakiś sposób ich ukarze.
Wierzę, że ludzie…
Komora hiperbaryczna zacznie się nagrzewać
wraz ze wzrostem ciśnienia.
Przy pięciu atmosferach lub na 50 metrach głębokości
temperatura wewnątrz komory osiągnie około 32 stopni Celsjusza,
czyli 90 stopni Fahrenheita.
Zasadniczo im głębiej, tym goręcej.
Tlen stanie się gęstszy, a oddychanie będzie utrudnione.
Ludzie mogą zacząć odczuwać skutki hiperoksji lub…
- Patrzę na nią, Hardy. - Carl, jest w komorze?
Próbujemy ją stamtąd wyciągnąć.
Poczekaj, daj mi chwilę.
- Nie pozwolimy jej umrzeć. - Niczego nie dotykaj.
Jak to otworzysz, to ją zabijesz.
Komora hiperbaryczna…
Ile atmosfer wynosi ciśnienie?
Wynosiło sześć na zewnątrz komory hiperbarycznej na dole,
a teraz wynosi siedem i pół, więc rośnie.
Przy dziewięciu tlen stanie się toksyczny, więc zróbcie coś.
Czy zostanie, czy wyjdzie – umrze.
- Co mamy robić? - Najpierw ustabilizujcie ciśnienie.
Po wszystkim marynarka lub straż przybrzeżna
wyniesie ją na hiperbarycznych noszach.
- Co to? - Przenośna wersja komory.
Jeśli ciśnienie spadnie,
masz czas, by ją na nie przenieść.
- Co? Ile czasu? - Jakieś 15 minut.
Piętnaście, dobra.
Znajdź kontrolkę ciśnienia.
Jest wiele kontrolek ciśnienia.
Są włączone? Wygląda jak dźwignia.
Jezu Chryste, możesz to wyłączyć?
…zacznie się nagrzewać wraz ze wzrostem…
Dobra, chyba to mamy.
Broń!
Wierzę, że ludzie popełniający brutalne przestępstwa
nigdy nie unikają kary.
Sąd może ich uwolnić,
ale czy to ich sumienie, karma czy wszechświat,
ostatecznie w jakiś sposób ich ukarze.
Carl!
Stary, co jest grane?
Hej!
Ty dupku!
Carl?
Kurwa.
Nic nam nie jest.
Ty draniu.
Merritt,
nazywam się Akram.
Zabierzemy cię teraz do domu.
Ja pierdolę.
Gdy zaczniesz, nie możesz przestać.
To jak z crackiem czy orzeszkami ziemnymi.
Jezu.
- Wszystko okej, Carl? - Hej.
Gdybym wiedział, że oferujesz wizyty domowe…
- Mam nasikać do kubka? - Tylko jeśli masz to w nawyku.
- Co ci się stało? - Znowu cię postrzelono?
- Dziwnym trafem… - Nie.
To śrut. Nic mi nie będzie. Na pewno o tym przeczytacie.
To twoja zemsta?
Widziałeś moje, więc teraz moja kolej.
- To mi się podoba. - Zaskakująco ładne mieszkanie.
- To nie moja zasługa. - To jasne.
- Co ci się stało w rękę? - Byłem dziś policjantem.
Pierwszy raz od dawna.
- Co ty pierdolisz? - Wrócimy do tego jutro?
Opowiem ci o wszystkich cudownie obrzydliwych szczegółach.
Proszę.
Dziękuję.
- Rocznica Wimbledonu? - Chciałam zostawić je na progu.
A wyszła z tego impreza.
Tak!
Dobra. Skoro już tu jestem…
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Chciałam tylko osobiście podziękować.
To ty domagałaś się otwarcia sprawy.
Gdybyś tego nie zrobiła, to…
To była praca zespołowa.
Już im podziękowałam.
Wszystkim poza nadkom. Morckiem. Liczyłam, że będzie.
- Nie poznałaś go? - Nie, ale chciałabym.
Detektyw Morck zrobił sobie wolne.
Na długo?
Z Carlem nigdy nic nie wiadomo.
W porządku, rozumiem.
Ja również wyjeżdżam. Nie wiem, na jak długo.
Dokąd?
Zabieram Williama do domu, na Mhòr.
Spędzę trochę czasu z tatą.
Rozmawialiśmy, ale wciąż mamy sobie wiele do powiedzenia.
Zwykle tak jest.
Dziękuję jeszcze raz za wszystko.
Powodzenia, Merritt. Znajdź to, czego szukasz, na Mhòr.
Dziękuję, panie i panowie. Do zobaczenia jutro.
Marjorie, przygotujesz minutki?
- Tak. - Dziękuję.
Detektyw Morck.
- Prokuratorze generalny. - Byliśmy umówieni?
Ja nie byłem.
Chciałem tylko dać znać, że nie zaraportuję tego,
co zaszło podczas procesu Fincha.
Nie mogę jednak obiecać, że Kirsty Atkins będzie równie pobłażliwa.
- Mogę? - Śmiało.
Postąpiłeś jak każdy ojciec w tej sytuacji.
Nie radzę ci rzucać oszczerstwami.
Zamknięcie mordy byłoby twoim najmądrzejszym posunięciem. Zaufaj mi.
Podwoisz mój budżet,
a dokładniej – przekażesz środki pierwotnie przekazane mojemu wydziałowi.
Co jeszcze mogę zrobić?
Jestem pewien, że z twoimi wpływami…
zdołasz awansować mojego kandydata do rangi komisarza.
Mówisz o syryjskim dżentelmenie, który był twoim ochroniarzem?
To uchodźca polityczny na azylu
i choć przyznaję to z niechęcią,
jest dobrym gliną, lepszym niż inni.
- Zobaczę, co da się zrobić. - Byłoby super.
Dziękuję.
A przy okazji…
potrzebuję nowej fury.
I nie jakiegoś skonfiskowanego lub służbowego gruchota.
Konkretna marka i model?
Nie wiem.
A ty czym jeździsz?
Fordem Spierdalaj.
DZIAŁ Q – NATRYSKI
Przepraszam.
W porządku.
Chujek.
Hardy.
Gdy już się tam umościsz, chcę, żebyś rzucił na coś okiem.
- Na sprawę? - Nie, na mój hemoroid.
Tak, na sprawę.
To coś dla mnie i Carla?
Coś dla ciebie.
Leć już.
Hej!
Co jest, kurwa?
Napisy: Paulina Iwaniak