Di o teu nome para que conste en acta, por favor.
Lyle Jennings.
- Que tal vai o ollo? - Téñenme dado tundas peores.
Onde? Aquí?
Aquí. No colexio. Na casa.
- Quen chas deu? - Depende do día, a verdade.
- Pero sempre o mereciamos. - Quen?
Eu e meu irmán.
- Por que dis que o mereciades? - Eramos uns desgraciados.
Traballaban moito para gañar o pan e nos eramos uns desagradecidos.
- Esas palabras son túas? - Son as que estou usando.
A min sóame a algo que podería dicir un pai.
Ela nunca dicía nada.
- Ela? - A nosa nai.
Ás veces deixaba de falarnos durante meses.
Meses?
Sempre intentabamos descubrir que fixeramos mal, pero…
Iso era peor que recibir unha tunda.
Pero non peor que a hiperbar.
A hiperbar? Que é iso?
A cámara hiperbárica.
Úsanas os mergulladores para evitar a descompresión.
- Ó facer submarinismo? - Si.
Ás veces, os mergulladores baixan
para revisar as plataformas petrolíferas ou o que sexa
e se pasan moito tempo mergullados ou soben moi rápido,
teñen que meterse nelas.
O noso pai comprou unha para o negocio…
E a vosa nai metíavos dentro desa cousa para castigarvos?
Si.
- Durante canto tempo? - Non che sabería dicir.
Acendía e apagaba as luces cando lle cadraba.
Harry dicíame que día e que hora eran, pero eu sabía que o inventaba.
Só o facía para tranquilizarme. Non me gustan os espazos pequenos.
Harry coidaba de ti.
Si, e eu coidaba de Harry.
Despois da súa morte, metíanos dentro
e nós bebiamos para esquecer que estabamos alí.
Como que vos metía? Dirás que te metía.
Dixeches: "Metíanos dentro",
pero estabas só, non?
Non estaba só. Harry estaba comigo.
Pero isto foi despois de que Harry morrese?
Si, claro.
Pero Harry morrera, non? Xa non seguía con nós.
Si, estaba morto, pero seguía comigo. Harry nunca me deixaría.
Daquela é unha pantasma?
Cres que son panoco perdido?
Harry non era unha pantasma.
Harry era Harry.
Está aquí agora mesmo?
Vai á merda. Deixa de vacilarme.
Non te estou vacilando,
e como me volvas mandar á merda, rebéntoche o outro ollo.
Entendido?
Fálame de Sam Haig. Que che pasa con el?
Que che fale de quen?
Sam. O rapaz que andas amolando.
O rapaz que che puxo a cara así.
Non, foi Harry.
O teu irmán morto pegouche no ollo?
Non me cres?
Só quero saber por que ía facer algo así.
Enfadouse comigo.
- Por que? - Por andar amolándoo.
Non lle gustaba que o seguise todo o tempo.
Sempre me chamaba mequetrefe.
Pero se non o seguise…
estaría morto.
Lyle, o teu irmán está morto. Sábelo, non?
Ti mesmo o dixeches. Con esas mesmas palabras.
"Despois da morte de Harry."
Si. Vale.
O rapaz que persegues non é o teu irmán.
É un rapaz diferente que se chama Sam Haig.
Non, é Harry.
Parécese a Harry, pero non o é.
Vólvocho repetir, chámase Sam Haig.
Sei que o entendes.
Se ti o dis…
Sabemos onde anda metido este chalado a día de hoxe?
- Estiven buscando. - Saíu de aí hai dez anos.
Lyle Jennings non consta en ningures
logo de que o trasladasen á unidade de TLP de Rampton.
- Pero fai seis… - TLP?
Trastorno Límite da Personalidade. Estivo alí…
- Que é Rampton? - Un manicomio.
Unha vez Carl e eu fomos…
Podedes calar a puta boca
e deixar a pobre rapaza rematar unha soa frase?
Por Deus.
Recórdoche que o anxo da morte está a piques de chegar.
É obrigatorio?
Sigue co que dicías, Rose. Adiante.
Non deixes que estes putos arrogantes sexan tan arrogantes.
Grazas, Donna.
Dicía que atopei un rexistro
de fai seis anos dun L. Jennings nun enderezo de Longay.
- Moi curioso… - Porque está xusto…
Deixádea falar, hostia!
Porque está xusto en fronte de Mhòr.
- Pero L. Jennings xa non vive alí. - E de que é ese "L"?
Todo o que atopei, o enderezo, a luz, o alugueiro,
estaba a nome de L. Jennings.
Daquela podería ser Lyle Jennings ou Larry Jennings.
Non esquezamos que está preto de Mhòr.
E tamén está o feito de que L. Jennings traballaba no ferry.
- Como o sabes? - Falei coa propietaria.
Acórdase del. Vanme mandar o seu carné de conducir.
Por que non o dixeches antes?
Ah, claro.
- Vale, acabaches? - Acabei, si.
Ben, recapitulemos.
Sabemos que Lyle Jennings estivo en Godhaven con Sam Haig.
Sabemos que Lyle era o irmán de Harry Jennings,
o que roubou ós Lingard, atacou a William e morreu intentando escapar.
Pero non sabemos se ese tal L. Jennings é o noso Lyle.
Pero de selo, habería unha conexión directa con Merritt.
O que sei é que se ese tarugo revirado
tiña calquera motivo para ferir a Merritt,
estará morta.
A aracnofobia, do grego arachne e phobia,
é o medo ás arañas
e a outros arácnidos, coma os escorpións e os carrachos.
As persoas que teñen aracnofobia
sobreestiman a probabilidade de encontrarse con arañas.
Quen a padece sofre reaccións negativas ante as súas teas
e sobreestima o tamaño e o grosor dunha araña.
Este temor e esta sobreestimación poden causar síntomas físicos,
como mareos, náuseas,
sudación, axitación, tremores,
aumento do ritmo cardíaco, gritos e pranto.
Para saber se necesita tratamento,
pode preguntarse se a súa fobia lle afecta das seguintes maneiras.
Fai que lle custe saír á rúa?
Interfire no seu traballo? Afecta á súa vida social?
Impídelle pasar tempo cos seus seres queridos?
Non lle deixa durmir pola noite?
Consome os seus pensamentos a diario?
- Estas son só algunhas das preguntas… - Síntoo, petei.
Querías verme, xefa?
- Seguimos sen ter nada sobre Leith Park. - Nada tampouco.
Hai unha conexión sólida entre a vítima e Anderson.
Como de sólida?
Pode que o axente Anderson estivese implicado.
Na súa propia morte?
O motivo polo que Anderson dixo estar alí volveuse cuestionable.
Cuestionable por?
Díxolles a Hardy e Morck que fora a filla da vítima quen chamara,
pero resultou ser mentira.
Non chamou ela?
Non existe.
Por que non o souben ata agora?
Acabamos de descubrilo. Pero isto abre unha nova liña de investigación.
E tanto que o fai.
Cóntame, Logan. De onde sacaches esta nova información?
Mantéñome firme na miña pregunta orixinal. Como vas facer para pechar o caso?
Non podemos deixalo aberto. Dispararon a tres dos nosos.
Non insinúo que o deixemos aberto.
Vasme apartar do caso?
Non o sei. Debería?
Queres darllo a Morck?
Non o sei. Debería?
- Non pode investigar o seu propio crime. - Tes razón. Non pode. E ti?
Dende logo que si.
Pois faino dunha puta vez ou doullo a outro.
Se respondeu que si a algunha das preguntas,
quizais debería considerar acudir a un psicoterapeuta
ou ler o libro infantil A arañeira de Charlotte.
Ailsa?
Non pode unha anciá botar unha sesta sen que un mamón lle bata na porta?
- Tróuxenche isto. - Agora fas de carteiro, John?
Danny díxome que levaba tempo sen verte.
Non perdo gran cousa.
Aquí só hai broza.
Só era unha escusa para achegarte a ver se seguía con vida, non?
Vivirás moito máis tempo ca todos nós.
Pero é certo. Non só vin traerche o correo.
Ah, non?
Verás, mándanme o rexistro das chamadas a emerxencias
dende a central que está en terra firme.
- O outro día recibiron unha dende aquí. - Hai algún problema?
Dado que se cortou un segundo despois de que collesen,
esperaba que ti me explicase por que.
- Eu? - A chamada fíxose dende o teu móbil.
Non che sei que puido ser, John,
porque basicamente os meus días consisten
en ver programas sobre antigüidades e sobre exposicións florais.
Así foi como te golpeaches na cara? Vendo un programa de flores?
Xa nin me lembraba disto. Parece peor do que é.
Como o fixeches?
É ridículo. Foi levando o lixo á papeleira.
Perdín o equilibrio e caín.
Debería ir na cadeira de rodas cando levo algo nas mans.
Pero ódioa. Faime sentir inválida.
- E chamaches a emerxencias? - Non me acordo.
- Ailsa. - A ver, igual si.
Está aquí? Xa sabes que non é seguro para ti que ese rapaz ande preto.
Xa non é un rapaz.
Con máis razón. Foi el quen cho fixo?
Se fose el,
cres que denunciaría o meu fillo á policía
despois do que lle fixestes ó outro?
Xa llo advertín.
Deixeille ben claro o que pasaría se o pillaba por aquí.
Entendeu a túa advertencia.
Xa, pero entender algo non é o mesmo que acatalo, non si?
Non está aquí.
Arrimouse a unha porca farrapenta e vive en Longay con ela.
Si? Daquela estás ti soa?
Acompáñame a miña escopeta. Fóra diso, somos eu e a merda de paxaro.
O que ti digas, pero penso vir máis a miúdo.
Estupendo, John.
Ti trae o correo e eu poño auga a ferver, vale?
Emerxencias. Que necesita?
PRESIÓN
Por que vai tanta calor?
A cámara hiperbárica irase quentando
a medida que aumente a presión.
A 5 atmosferas ou 50 metros de profundidade,
a temperatura dentro da cámara será duns 32 graos Celsius
ou 90 graos Fahrenheit.
A regra de ouro é que a maior profundidade, máis calor.
O osíxeno volverase máis denso e resultará máis difícil respirar.
As persoas poden empezar a experimentar hiperoxia ou…
Axuda.
Socorro!
Axúdame!
…e visión borrosa.
Son Merritt Lingard. Axúdame, por favor!
Rapaz, dime que non estou vendo o que creo que estou vendo.
Dime que esa non é Merritt Lingard, hostia.
Dimo.
Ei!
Recordas o noso trato?
Ese é o fillo de puta que me raptou!
Axúdame! Sácame de aquí!
Estivo aquí dentro todo este tempo?
É complicado.
As cousas non pasaron exactamente como…
"Caeu pola borda, John!"
"Foi un accidente, John."
"Xustiza poética, John."
Durante catro anos, nada.
E agora uns policías de terra firme
viñeron dúas veces a semana pasada preguntando por ela.
- Axúdame! - Hostia!
No seu día pensei que o feito feito estaba,
que ambas familias sufriran dabondo.
E tivéchela cativa neste puto respirador artificial enorme
durante catro anos!
- Que se supón que debo facer agora? - Marchar.
Subir ó coche e marchar.
A próxima vez que veñas, xa non estará aquí.
E eu tampouco.
Non podo facer iso.
Esta vez non.
Daquela estamos nunha encrucillada.
Iso parece.
Sabe Ailsa que…?
Ola, Claire. Ola, William.
- Grazas por vir. - A túa mensaxe era moi enigmática.
Veredes…
Queremos ensinarvos algo. Sentade, por favor.
Este é Harry Jennings.
A Merritt gustáballe Harry. Parece un bo tipo.
Érao?
Daquela por que cres que te puido atacar?
Papá?
Ola?
Harry?
O oficial de Mhòr dixo que Harry tiña moito xenio,
que sempre se metía en pelexas.
Pero pasa unha cousa.
Harry non ten antecedentes penais. Nin o primeiro.
Pero…
Lyle Jennings si que ten.
A Lyle metérono en Godhaven xusto despois da morte de Harry.
Xusto despois do teu ataque.
Harry, pero que fas?
Síntoo moito. Non!
Lyle!
Xa vale, para!
É mellor deixalo…
Xa!
Para dunha vez! Que estás facendo aquí?
Pensei que ías marchar coa súa irmá.
Sae de aquí e métete no puto coche.
Menos mal que vin, se non, estarías morto.
Merda.
Suficiente.
Díxenche que só che farían unhas preguntas
e que marchariamos.
Non pasa nada. Xa marchamos.
Non, tranquilo. Déixao. Non pasa nada.
Non me vai facer dano.
Só está asustado.
Iso foi o que pasou no ferry cando lle pegaches a Merritt?
Non estabas enfadado. Estabas asustado porque viras a Lyle no barco.
Viras este home.
A mesma persoa que viras na casa o día do roubo.
Non te atacou Harry Jennings.
Foi Lyle Jennings.
Pode que este sexa Lyle Jennings tamén?
De que ía iso?
William Lingard identificou a Lyle Jennings coma o home do ferry.
E como o fixo? Pensei que non falaba.
- Debuxouno. - Carl…
- Tes que chamar os gardacostas. - Para?
Para que nos leven a Mhòr e que Ailsa Jennings
nos diga onde está seu fillo.
Non vou chamar os gardacostas.
- Pois conséguenos un helicóptero. - Un heli… Hai un puto ferry.
Chamaches a atención do público co caso.
Eu chamei a atención do público?
Ten que saber que o buscamos.
Canto antes descubramos o seu paradoiro, mellor.
Pois vai buscalo.
Pero cando o atopes, espera polos reforzos. Entendido?
Que hai do barco?
Vale, Carl. Solicitareiche a lancha rápida departamental.
Temos unha lancha rápida?
Vai á merda.
Grazas.
Rose non dá contactado co oficial de Mhòr, Cunningham.
Como que non?
O fillo díxolle que non sabe nada del dende onte pola mañá.
Entón non saberá que imos.
Por que o dis así?
A outra vez preguntácheslle por Harry Jennings.
Si.
E non mencionou a Lyle. Paréceme raro.
- Por que só falou dun irmán? - Non lle preguntei por Lyle.
Non, pero segundo el, Harry era o problemático,
o que tiña mal xenio e se metía en pelexas.
Separábao dos demais nos bares todas as santas semanas.
Poderíase dicir que tiña moito xenio.
Pero quen foi a Godhaven foi Lyle, non Harry.
Un tipo coma Cunningham nunca admitirá
que perseguiu ata a morte o rapaz equivocado.
Para moitos, a verdade é simplemente o que ten que ser.
Quero escribir sobre Godhaven.
Sobre que?
- Sobre toda a experiencia. - E necesitas o meu permiso?
Non é que o necesite, pero preferiría que estiveses de acordo.
- Por que non ía estalo? - Polo que pasou.
- Quero desculparme. - Por que?
Polo que che fixen, meu.
Cada vez que o recordo síntome como unha merda.
En parte quería verte para poder resarcirme.
Hostia, para resarcirte? Estaste desintoxicando?
Todos terminaremos pagando polo que fixemos.
Es a segunda persoa que mo di esta semana.
É verdade. E agora tócame a min.
Como me atopaches?
Só fixen… o que sei facer.
E como fas o que sabes facer
sen que te pillen?
A que te refires?
Como te achegas a alguén para investigalo?
Non estarás pensando en acosar alguén? Non será a min outra vez?
Non.
Estouche tomando o pelo.
A clave está no enfoque inicial.
En actuar coma se che dese igual.
Tes que estar seguro de ti mesmo. Aínda que che custe, tes que parecelo.
Quero que teñas isto.
O meu número de teléfono. Por se necesitas algo, vale?
Vale.
Sempre unidos por G-haven, non?
Si, dende logo.
Teño que volver ó traballo. Grazas por achegarte.
Claro.
Un destes días tes que vir a Cullen Crag.
E iso? Que aí alí?
O meu templo. Son escalador.
De montaña. Probáchelo algunha vez?
Non, tío. Danme medo as alturas.
Só che tomo o pelo, meu.
Oe, grazas por levar tan ben todo isto.
Sen fallo, Sam.
- Xa nos veremos. - Si.
Moi ben, todo o mundo sentado e quieto. Imos arrancar.
A cámara hiperbárica irase quentando
a medida que aumente a presión.
A 5 atmosferas ou 50 metros de profundidade,
a temperatura dentro da cámara será duns 32 graos Celsius
ou 90 graos Fahrenheit.
A regra de ouro é que a maior profundidade, máis calor.
O osíxeno volverase máis denso e resultará máis difícil respirar.
As persoas poden empezar a experimentar hiperoxia
ou altos niveis de CO2 na respiración.
Algúns dos síntomas poden incluír tremores, sudación, confusión,
dor de cabeza e visión borrosa.
Podédesme dar máis auga?
Máis auga.
Que está pasando aí?
Vou desconectar todo menos a presión.
Ola?
Este tipo de plástico é moi resistente.
Incluso a pesar da greta.
Inventouno meu pai.
Así que non vas ser quen de rompelo.
Por que ía querer romper a ventá?
Para causar unha despresurización repentina.
Para suicidarte.
Así evitarías morrer asfixiada lentamente
a causa da presión extremadamente alta.
Arde no inferno, filla de puta.
Harry era un irmán estupendo.
Seino.
Sempre estaba coidando de min.
Pero un día tocoume a min coidar del
e fíxeno.
Que queres dicir?
Tiven que evitar que o teu irmán lle fixese dano ó meu.
Así que o que lle pasou a William
causáchesllo ti.
Non, hostia, non.
Non, causáchesllo ti. Foi culpa túa.
Harry non facía máis que pensar en ti.
Se nunca te chegase a coñecer, non estariamos aquí, non si?
Así que a culpable es ti, Merritt, e sábelo ben.
Por iso volviches para o seu funeral.
Ninguén sae impune cando comete un crime.
Ti mesma o dixeches, non?
Antes ou despois,
quen o cometeu recibirá un castigo polo que fixo.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro…
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro…
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Telo?
Como conseguiches unha copia do expediente de Lyle Jennings?
Dúas copias. E conseguinas pedíndoas.
Déronchas sen máis?
Pedinas como me ensinaches a pedir as cousas.
- Como é debido. - Ai, si?
Ó dicirlle que era a axudante de Moira, botou o café por riba da súa copia.
Que tía lista. Veña, mans á obra.
Sabías que a illa de Mhòr foi no seu día a principal área
de explotación petrolífera do mar do Norte?
Non o sabía, non.
E que se investiron aquí case mil millóns de libras.
- De onde sacaches iso? - Da Wikipedia.
Imaxina que se esfuma esa promesa,
que che ofrecen esa vida e que de repente…
cha quitan das mans no último momento.
Non me estrañaría que a xente se cabrease
e fixese cousas que, de non ser así, non farían.
Moita xente non necesita motivos para cabrearse.
Empezando por ti.
Oh, touché.
A miña muller sempre dicía que ante a ira o mellor é responder con silencio.
Gustaríame coñecela.
- A miña muller está morta. - Dende cando?
Dende que morreu en Siria.
- Xa cho dixen. - Acordaríame.
- Si, porque es moi empático. - Oe.
Díxenche que tiña que coidar das rapazas, que están ó meu cargo
e que ás veces chegaría tarde ou faltaría ó traballo.
A túa resposta foi: "Impórtame unha merda."
De que parte desa frase teño que deducir que a túa muller morreu?
Non viñerades aquí porque necesitaban doutores?
Así é.
Quería que as rapazas tamén estudasen medicina.
Pero non son moi boas en ciencias.
Mina, a pequena, quere ser…
influencer de TikTok.
Como morreu?
Operou a persoa equivocada.
Parece que a vida de Lyle caeu en picado tras a morte do seu irmán.
Non sei. Liches o seu informe psiquiátrico?
"Con oito anos, pillaron a Lyle Jennings matando o can do veciño,
que lle ladrara durante un desfile."
"L. J. foi sospeitoso doutras mortes de animais,
pero nunca o pillaron nin confesou telo feito nas sesións de avaliación."
"Decidiron mandalo ó examinador."
Lyle xa era rebelde de nacemento.
Mandárono a Godhaven por acosar un rapaz do cole.
Os pais do neno atopárono durmindo no chan ó lado da cama deste.
Lyle entrou na casa no medio da noite. Tiña 12 anos.
A que cheira aquí?
A desolación.
"Á nai de Lyle Jennings, Ailsa Jennings,
metérona nun centro psiquiátrico durante 19 meses
tras a morte do seu marido
e L. J. e seu irmán quedaron sós na propiedade."
Que ganas de ver o expediente dela.
- Onde viches iso? - Na páxina 23.
Noutra avaliación.
"Como castigo,
Ailsa Jennings encerraba a miúdo a Lyle e o seu irmán maior
nunha cámara hiperbárica que tiñan en Shorebird
durante bastante tempo."
"L. J. non asociaba estes castigos con algo negativo."
"Víao como algo normal."
Parece que marchou a toda présa.
Parece que perdeu o xuízo por completo despois da morte de Harry.
"Segundo Lyle,
o comportamento de Ailsa con el empeorou tras a morte do seu irmán."
"Como levaba tempo faltando a clase,
a policía apareceu na propiedade
e descubriu o que estaba facendo,
e aí foi cando a internaron."
O pai, Clive Jennings, morreu nun incendio por estar fumando na cama.
Lyle, que tiña 14 anos, estaba con el na casa.
Non crerás que Lyle matou o seu pai ós 14 anos?
Manda truco se o fixo.
Moira indicouche expresamente que non fixeses o que vas facer.
Dixo que non entrásemos se encontrabamos a Lyle,
o que sería máis fácil se atopásemos unha puta pista, así que…
Sen unha orde?
- Ti trouxeches unha? - Non.
Entón si, vou entrar sen unha orde.
E sen ti. Para que esteas a salvo.
Shorebird Ocean Systems.
Que é iso?
A empresa do pai. Shorebird Ocean Systems.
SOS.
Queres que a vaia abrir eu?
- Si, por favor. - Espera.
"Cando tiña 15 anos,
acusaron a Lyle Jennings de coaccionar outro rapaz
para que entrase na cámara hiperbárica da propiedade."
"Despois liscou e deixou o rapaz só na cámara."
- Hardy… - Espera. Hai máis.
"Lyle estaba aumentando a presión
para ver se nalgún momento o rapaz perdía a consciencia
cando a policía o atopou."
"Isto foi pouco despois de que internasen a súa nai."
Entón Lyle Jennings secuestrou alguén e meteuno dentro da cámara?
Aquí di que o coaccionou.
Pero é raro de collóns
que encerrase outro rapaz onde o encerraban a el.
Raro non.
É patolóxico.
- Rose. - Estás na dos Jennings?
Por?
Lyle Jennings encerrou durante tres días un rapaz nunha cámara hiperbárica.
Carl.
Cando?
- Cando tiña 15 anos. - 15?
Puido facerlle o mesmo a Merritt.
Non miraras xa dentro das naves?
Só entrei nunha delas.
A outra estaba pechada por unha normativa de materiais perigosos.
Que clase de materiais?
Colin só dixo que os de Medio Ambiente a pecharan.
Hai canto?
Non especificou.
Chámao e pregúntallo.
Que che parece? Non me rendo nin de puta broma, lercha.
Aí estás.
Dime.
Colin di que a declararon zona de risco hai uns catro anos.
Iso che dixo? Hai catro anos?
Curioso, verdade?
Moito. Vale. Tócache esperar. Imos botar unha ollada.
Carl, tamén me dixo que non entrásedes aí sen un axente do seu departamento.
Dille que isto é a escena dun crime
e que vaian tomar polo cu el e mais o axente.
Non llo penso dicir.
Sabe algo do seu pai?
Aínda non, pero estao chamando cada dez minutos.
Vale.
Carl…
- Estás na escena do crime? - Xa cho confirmarei.
Coidado cos residuos tóxicos.
CÁMARA HIPERBÁRICA
PERIGO - RESIDUOS TÓXICOS NON ENTRAR!
Colle aquí.
A ver.
Que é iso?
Algunha merda que se usa para a extracción na exploración do fondo mariño.
O colector de extracción non.
Iso.
Está chamando Colin Cunningham, o fillo.
Meu Deus.
Isto é en vivo?
Iso parece.
A imaxe non pode vir de moi lonxe
porque estas antenas non están deseñadas para…
distancias de longo alcance.
Carl.
Ola a todos.
- Carl! - Hai outra porta.
…pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro, terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo…
- Ola? - …terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos…
Ola?
- Pode que un xuíz os deixe… - Ola?
…pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro…
Merritt!
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo…
Sabíao.
…terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos…
A DESCOMPRESIÓN INCONTROLADA PODE SER MORTAL
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma…
Como carallo desconectamos isto?
…terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres, pero xa sexa por obra da consciencia…
Por alá.
…dun xeito ou doutro, terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos…
Merda.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro, terminarán pagando polo que fixeron.
Creo firmemente que os que…
A cámara hiperbárica irase quentando
a medida que aumente a presión.
A 5 atmosferas ou 50 metros de profundidade,
a temperatura dentro da cámara será duns 32 graos Celsius
ou 90 graos Fahrenheit.
A regra de ouro é que a maior profundidade, máis calor.
O osíxeno volverase máis denso e resultará máis difícil respirar.
As persoas poden empezar a experimentar hiperoxia ou…
- Estouna vendo, Hardy. - Está dentro da cámara?
Necesitamos descubrir como sacala.
Non toques nada, dáme un segundo.
- Non a imos deixar morrer. - Que non toques nada, hostia.
Se a abrides, morrerá igualmente.
A cámara hiperbárica…
A cantas atmosferas está?
Abaixo, por fóra da cámara hiperbárica, marcaba seis
e agora marca sete e media. A presión está aumentando.
A nove atmosferas o osíxeno vólvese tóxico,
tedes que facer algo.
Se a deixamos, morre. Se a sacamos, morre.
- Que cona facemos? - Tedes que estabilizar a presión.
Cando se estabilice, a armada ou os gardacostas
poden sacala nunha padiola hiperbárica.
- O que? - Unha versión portátil da cámara.
En caso de caída da presión, se a meten nunha, tedes algo de marxe.
- De canto tempo? - Uns 15 minutos.
Vale, 15.
Buscade algo que controle a presión.
Hai moitos controis para iso.
Todos conectados? Hai algunha panca?
A cona que me pariu, podes apagar iso?
…irase quentando a medida que aumente a pre…
Vale, pode ser esta.
Arma!
Creo firmemente que os que comenten crimes violentos
en realidade nunca saen impunes.
Pode que un xuíz os deixe libres,
pero xa sexa por obra da conciencia, do karma ou do universo,
dun xeito ou doutro, terminarán pagando polo que fixeron.
Carl!
Que cona pasa, meu?
Ei!
Ti, cabrón!
Carl?
Hostia.
Estamos ben.
Ai, a nai que te fixo.
Merritt,
eu son Akram.
Ímoste levar á casa.
Hostia puta.
Cando empezas, non podes parar.
Xa. Como co crack ou cos cacahuetes tostados.
Por Deus.
- Que hai, Carl? - Ei.
Se chego a saber que facías visitas a domicilio…
- Teño que mexar nun bote? - Só se é onde adoitas facelo.
- Que che pasou no brazo? - Volvéronte disparar?
- Por raro que pareza… - Non.
É só un perdigonazo. Poreime ben. Pronto estaredes ó tanto do tema.
Estasma devolvendo, non?
Ti viches a viña, era xusto que vise a túa.
- Así se fala. - O certo é que é sorprendentemente chula.
- Non é por mérito propio. - Evidentemente.
- Carl, que carallo che pasou no brazo? - Fixen de policía hoxe.
Xa choveu dende a última vez.
- Que cona significa iso? - Podemos falar mañá?
Teremos unha conversa profunda, prometido. Con todo detalle.
Toma.
Grazas.
- É o aniversario de Wimbledon? - A idea era deixarchas na porta.
Pero converteuse nunha festa.
Oh, si!
En fin. Xa que estamos…
TRES MESES DESPOIS
Só quería vir darche as grazas en persoa.
Dixéronme que meteras presión para reabrir o caso.
De non ser por ti, en fin…
Foi un traballo en equipo.
Xa lles dei as grazas.
A todos menos ó inspector Morck. Non está aquí?
- Non o coñeciches? - Aínda non, pero gustaríame.
O inspector Morck colleu uns días libres.
Cantos?
Tratándose de Carl, nunca se sabe.
Xa, enténdoo.
Eu tamén vou marchar. E tampouco sei durante canto tempo.
Onde tes pensado ir?
Vou levar a William á casa, a Mhòr.
Pasaremos un tempo co meu pai.
Estivemos falando, pero aínda queda moito por dicir.
Xa imaxino.
En fin, grazas por todo de novo.
Sorte, Merritt. Espero que atopes o que buscas en Mhòr.
Moitas grazas, señores e señoras. Ata mañá.
Marjorie, pásame a acta cando poidas.
- Vale. - Grazas.
Inspector Morck.
Fiscal xeral.
Tiñamos unha cita?
Se ti non a solicitaches, non.
Só veño dicirche que non te vou denunciar
polo que pasou durante o xuízo de Graham Finch.
Pero, obviamente, non che podo prometer que Kirsty Atkins vaia ser tan indulxente.
- Podo unirme? - Eu faríao.
Fixeches o que faría calquera pai no teu lugar.
Non creo que queiras difamarme.
Calar a puta boca é a mellor estratexia que podes seguir, faime caso.
Quero o dobre de presuposto.
Ou mellor dito, quero o diñeiro
que estaba orixinalmente asignado ó meu presuposto.
Que máis podo facer por ti?
Non me cabe dúbida, señor fiscal xeral, de que coa túa influencia,
poderás axilizar que ascendan un bo candidato a inspector.
Imaxino que falas do cabaleiro sirio que me presentaches como o teu escolta.
É un refuxiado político que está aquí baixo asilo
e, aínda que me custe admitilo,
é un bo poli, mellor que a maioría.
- Verei que podo facer. - Iso sería estupendo.
Grazas.
Ah, e…
vou necesitar un coche novo.
E non quero unha carraca incautada ou un coche vello de empresa.
Algunha marca e modelo específicos?
Non sei.
Cal tes ti?
Un Ford Que Te Fodan.
VESTIARIOS
Perdón.
Non pasa nada.
Imbécil.
Hardy.
Cando te instales abaixo, quero que lle botes unha ollada a algo.
- A un caso? - Non, a unha puta hemorroide.
Claro, a un caso.
Para min e para Carl?
Para ti.
Podes marchar.
Ei!
Estades de puta broma?
Subtítulos: Noelia Collazo