Jego żona była w schronisku 90 dni.
Często tu bywasz?
Działa na mnie kojąco.
Cmentarz?
Słuchasz, co mówię?
Ktoś w prokuraturze powiedział Finchowi o twoim świadku, więc Finch kazał ją zabić.
Przeżyła. Słucham.
I jesz lunch.
Jem, żeby nikt cię nie zabił.
Słucham?
Jeśli to, co mówisz, jest prawdą, to znaczy,
że wkurzyłaś wpływowych ludzi. Widać, że jesteś amatorką.
Umawiasz spotkanie w miejscu, które często odwiedzasz. Pewnie wiedzą,
co robisz i najprawdopodobniej cię obserwują.
To nie ja węszę wśród gangsterów i morderców.
Ciężko pracowałem, żeby nie istnieć w sieci,
gdzie każdy pozer przed trzydziestką udaje, że wie najlepiej.
Przyszło ci do głowy, że unikanie internetu może wywoływać
taką samą paranoję, co korzystanie z niego?
Nie unikam go całkowicie. Po prostu nie wrzucam zdjęć
dyskotekowych kul, drinków i epickich ciast marchewkowych.
Jak to leciało? To, że mam paranoję, nie oznacza, że nie chcą mnie dorwać.
Zboczyliśmy z tematu.
Dostajesz e-maile z pogróżkami?
Albo wiadomości?
Gdy zginiesz w wypadku albo wejdziesz pod tramwaj,
ktoś doniesie o nieznanym psycholu, który cię stalkował.
Nie o zawodowcu w garniaku, który pracuje dla twoich przełożonych.
Rzuć mi oburzone spojrzenie.
Co?
Zrób to. Potem podnieś śmieci, wyrzuć je do kosza i odejdź.
Ukryłeś wiadomość w kanapce?
Odejdź szybko, jakbym cię wkurzył.
Żaden problem.
Merritt. Następnym razem wybierz lepsze miejsce.
WYDZIAŁ Q
Zrobił się z tego wielki melodramat. Wróć do domu, Jasper. Chcę, żebyś wrócił.
Spotkajmy się i porozmawiajmy.
Jak się nazywa ta lodziarnia, do której kiedyś chodziliśmy?
Ta przy szkole.
Spotkajmy się tam jutro o 16.00. Przy ludziach, żebyśmy się nie pozabijali.
Żartowałem.
Na razie.
Przeszedłeś przez parking, tak jak mówiłem?
Przez sam środek.
Dobrze.
Z mojego doświadczenia wynika, że obserwowany nie powinien wiedzieć,
że się go obserwuje.
Czasem lepiej potrząsnąć klatką, by sprawdzić,
co zrobi tygrys po przebudzeniu.
Niejeden treser stracił w ten sposób rękę.
Morck.
Coś załatwiam. Powiedz od razu.
Fergus.
Lekarz powiedział mi kiedyś, że mam umęczoną wątrobę.
Wydawałoby się, że wymyślą zdrowszy alkohol.
Już nawet nie potrafię się upić. Mam to po tacie.
Fergus, powiedziałeś, że coś się stało.
Gdybyś trzy lata temu powiedział mi, że do wczoraj będę trzeźwy,
naplułbym ci w twarz.
Co się wczoraj stało?
Jezu. Na kogo wpadłeś?
Liczyłem, że ty mi powiesz.
Skąd miałbym wiedzieć?
Padło twoje nazwisko. Powiedzieli, że jeśli przyjdziesz ponownie,
-mam ci kazać wypierdalać. -Oni?
Było ich trzech. Z gnatami, w garniturach.
Chyba byli zmartwieni.
Żebyś, kurwa, wiedział. To był cios z zaskoczenia. Myśleli,
że padnę na parkingu i będę leżał.
Ale?
-Wstałem. -I?
Oni padli na parking.
Wszyscy?
Takiego cię pamiętam. Więcej mięśni niż rozumu. Brawo.
Powiesz mi, w co mnie wpakowałeś?
Kurwa, żebym to wiedział. Jakie odniosłeś wrażenie?
Byłe służby? Wojskowi?
Coś ty za jeden?
Akram.
Mój ochroniarz.
Będzie ci potrzebny. Wrażenie? Kiepskie. Gdy tacy goście zjawiają się w pubie,
wychodzisz albo wzywasz posiłki.
Czyli nie wiesz, kto ich przysłał, ale oni wiedzą,
że rozmawialiśmy o Merritt.
Wiedzą, że teraz rozmawiamy. Śledzą mnie, odkąd się spotkaliśmy.
-Jesteś pewien? -Wciąż mam intuicję.
Nie wątpię, ale jeśli masz rację, ktoś z naszych dał im cynk.
Może twój ochroniarz.
Oni myślą, że coś wiesz.
Gdyby to był ktoś od nas, wiedzieliby,
że prowadziłem śledztwo osiem miesięcy i nic nie znalazłem.
Ktoś myśli inaczej.
To się myli. Moira słusznie odsunęła mnie od sprawy.
Podwieziemy cię do domu.
Nic mi nie jest.
Szkoda, żebyś zaprzepaścił trzy lata i porzucił dzieciaki, które uważają,
że jesteś fajny.
Nie zachowuj się jak człowiek. To ci nie pasuje.
Wychodzisz na jeszcze większego dupka.
O ile to możliwe. Dzięki za ostrzeżenie.
Czego?
Gdyby pozwolono ci kontynuować, rozwiązałbyś tę sprawę.
Czemu tak uważasz?
Przeczytałem twoje akta. Dotarłeś wszędzie tam,
gdzie my. Podążamy twoimi śladami.
Genialne umysły?
Myślę, że byłeś na tyle dobry, że ktoś się wystraszył.
I wciąż się ciebie boi. Dobrej nocy.
Wszystko gra?
Co?
Aresztowaliśmy strzelca.
Mojego?
Nie masz do niego praw, ale tak.
-Kto to? -Nie znasz.
Jak się nazywa?
Nie możemy powiedzieć. Najpierw okazanie.
Musisz przyjść.
Ja?
Jim nie da rady.
Żaden z nas nie da, bo jebaniec miał kominiarkę.
Widziałeś jego oczy. Napisałeś tak w raporcie.
Dobrze. Kiedy mam mu w te oczy spojrzeć?
Im szybciej, tym lepiej. Może dziś?
Jestem zajęty.
To kiedy?
Zajrzę do kalendarza.
W porządku.
Sprawdzasz Grahama Fincha?
Sprawdzam wszystkich.
Niczego nie dotykaj.
Wspaniały z ciebie mentor.
Wiem. Taki dar.
Inspektorze Morck?
Co robisz?
Odtwarzam tamte wydarzenia. Skoro mam zidentyfikować sprawcę,
muszę go sobie przypomnieć. A wy co tu robicie?
Detektyw Bruce kazał nam obserwować mieszkanie.
Kazał wam siedzieć na zewnątrz w nadziei,
że napatoczycie się na kogoś cztery miesiące
po fakcie? Albo w was nie wierzy, co jest możliwe,
albo nie mówicie mi prawdy.
Przyjechaliśmy sprawdzić, czy czegoś nie przeoczyliśmy.
A nuż zauważymy coś nowego.
I zauważyliście?
Uważamy, że masz rację.
Ten, kto pchnął nożem pana Allena, opuścił mieszkanie,
ale nie miejsce zbrodni.
Pchnięcie nożem nie było główną zbrodnią.
Wbicie komuś noża w głowę nie jest zbrodnią?
Nie było celem.
-Właśnie. -A co nim było?
Zabicie gliny.
Jakiegokolwiek?
Może ktoś miał na pieńku z policją?
Jak wszyscy w okolicy. Czemu uważacie, że Archie Allen nie był celem?
To drobny przestępca.
Kostnice pełne są drobnych przestępców. Na konferencji prasowej był dziennikarz,
który wspomniał, że ofiara była informatorem.
Dennis Piper, Scottish Telegraph. Czy to prawda,
że pan i detektyw Hardy znaliście ofiarę? Ponoć Archie Allen był informatorem.
Nie był zarejestrowany.
Nazywał się Archie Aaron Allen. Człowiek z Arran. Wiecie, skąd wiem?
Przeczytałem w aktach.
Wcześniej nie wiedziałem. Co jest dziwne, bo uwielbiam imiona. Imiona są jak psy,
często upodabniają się do właścicieli.
Nie zapominam imion, ale jego imię musiałem
przeczytać w aktach. Anderson nie powiedział jego imienia.
Powiedział, że to była tylko…
Rutynowa wizyta. Zawiadomiła nas córka. Tata nie oddzwaniał kilka dni.
Ale nigdy nie powiedział,
że jebaniec z nożem w głowie nazywa się Archie Aaron Allen.
-Mógł nie wiedzieć. -Córka mu powiedziała.
Zapomniał wspomnieć?
Denerwował się, więc to możliwe. Załóżmy,
że macie rację i Archie był tylko przynętą.
Wystarczy poprosić o rutynową wizytę, ktoś przychodzi, znajduje ciało,
posiłki nie docierają od razu, więc jest czas, żeby zrobić to, co trzeba.
Strzelec czekał na ciebie albo Hardy'ego?
Skąd! Nie mieliśmy żadnych powiązań z ofiarą. Przyszliśmy przypadkiem.
Za to Anderson pewnie bywał tu często, bo to jego rewir. Założę się,
że był w tym domu kilka razy.
Myślisz, że znał Archiego?
To możliwe, że Anderson i Archie Allen
mieli powiązania. Dziennikarz niewiele się pomylił.
Jebany Anderson!
Długo pracujesz?
Trzy miesiące.
Był najlepszy w akademii. Sprawdziłem. Nie był głupi. Ale dobrze udawał.
Nóź wzięto stąd.
Nie dotykaj.
Dotykał mebli, żeby obecność jego odcisków
uznano za błąd żółtodzioba. Zaskoczyliśmy go z Hardym.
Nie wiedział, co powiedzieć.
Widział ciało i myślał tylko o tym, jak się zdystansować.
Czy Archie Aaron Allen w ogóle miał córkę? Dowiedzcie się.
Gdy brałem klucz, odniosłem wrażenie, że cię tu znają.
Bywam tu czasami.
Gdy potrzebuję przestrzeni.
Pasuje ci.
Co konkretnie chcesz wiedzieć o moim wydziale?
Nie wiem.
Coś musiało cię skłonić do kontaktu. Nie jestem wysoko postawiona,
więc to musiało być coś konkretnego.
Jestem reporterem, nie gliną.
W mojej pracy sugestie to często strzał w stopę. Wiesz coś albo nie.
Gdy się poznaliśmy, pomyślałam, że cię kojarzę.
W zasadzie to byłam pewna.
Naprawdę?
Byłeś na procesie Fincha. Prawie codziennie.
Wiem, bo siedziałeś tuż za moim szefem,
prokuratorem generalnym Stephenem Burnsem.
Masz dobrą pamięć.
Pytanie tylko:
Czy chodzi o Grahama Fincha czy Stephena Burnsa?
Może o obu.
Rozumiesz, że ci nie ufam?
To działa w obie strony.
Siedziałeś blisko Stephena, co wzbudza mój niepokój.
Pamiętam, że rozmawialiście.
-O pogodzie. -To może być zasadzka.
Po co?
Nie znałem go wtedy i nie znam teraz.
Liczę, że pomożesz mi to zmienić.
Czyli chodzi o Stephena?
Pomyślałabym, że jesteście po tej samej stronie.
Można by tak pomyśleć.
Wróćmy do mojego pytania.
Czy możemy sobie ufać?
Chcesz sprawdzić, czy nie mam podsłuchu?
Mogłeś go ukryć w wielu miejscach.
Jak mogę się upewnić?
Ty też możesz mieć podsłuch.
Po co?
Bo mi nie ufasz. Stephen Burns byłby…
Nie wymawiaj jego imienia.
Psuje nastrój.
Zrobiło się nastrojowo?
Spraw, żebym ci zaufała.
Śmiało, ty też.
Masz dwukolorowe oczy.
To potęguje zaufanie czy je osłabia?
Dam ci znać.
Znowu to robisz, Merritt?
Nie. Będę musiała uprać ci spodnie.
Merritt chciała powołać świadka w procesie Fincha.
Kogo?
To pan o tym decyduje.
-Tak. -Merritt musiałaby
poprosić o dopuszczenie zeznań.
Tak.
Kto jeszcze znałby nazwisko takiego świadka zawczasu?
-Tylko my. -Pan i Merritt?
Tak. Kto to był?
Ktoś, kto mógł wpłynąć na werdykt.
Kto? Jak?
Kirsty Atkins. Poznała Andreę Finch w
schronisku dla kobiet.
Nie kojarzę.
Na pewno? Minęły cztery lata.
Pracowałem nad sprawą Fincha, zanim oddano ją Merritt. Pamiętałbym.
Został pan pominięty.
Uznano, że Merrit zrobi to najlepiej.
Nie miał pan nic przeciwko?
Pracowaliśmy razem. Nie miało znaczenia, kto prowadził sprawę. Wiemy jednak,
że przysięgli wolą kobiecy głos.
Głos Merritt potrafił poruszyć.
Słucham?
Wasza relacja nie ograniczała się do pracy.
-To istotne dla śledztwa. -Nie dla mnie. Już to omówiliśmy.
Jak dobrze znał pan adwokata Fincha?
Wystarczająco.
-Przekazał mu pan informacje? -Po co?
Żeby dać im przewagę.
To jakieś jaja?
Trudno uwierzyć, że Merritt nie wspomniała
ci o Kirsty Atkins.
Skąd pewność, że chciała?
-Skąd pewność, że nie chciała? -Jestem pewien, że nie wspomniała.
Kirsty siedziała wtedy w Saughton.
Merritt odwiedziła ją w pierwszym tygodniu procesu.
Po co miałbym sabotować swoją sprawę?
Bo nie była tylko twoja.
Czyli to miała być zemsta? Byłem zły, że ze mną nie uciekła?
A byłeś?
Wtedy byłem wkurwiony. Przez miesiąc. A potem ocknąłem się zażenowany,
że wpadłem w taki banał.
Gdyby pojawił się świadek, który mógłby zmienić werdykt,
powitałbym go z radością.
Kirsty grożono tuż po wizycie Merritt.
Zaatakowano ją w trakcie trwania procesu. Cudem przeżyła i została przeniesiona.
Wychodzi za miesiąc. Kilka dni później zginie
w nieszczęśliwym wypadku.
To sprawka Fincha?
Nie wiadomo, najpierw musimy ustalić, kto dał cynk obronie.
Jeśli sprawy osobiste miały tu jakieś znaczenie, musimy o tym wiedzieć.
Myślisz, że ryzykowałbym dla niej karierę? Wypuściłbym żonobójcę,
bo zraniła moje uczucia?
Ryzykował pan małżeństwo.
Jesteś młoda. Pogadamy za dziesięć lat.
Hipotetycznie. Powiedzmy, że Merritt o tym z tobą rozmawiała.
Hipotetycznie?
Zrób mi dobrze. Powiedziałbyś jej,
że Kirsty nie była najbardziej wiarygodnym świadkiem?
W dodatku desperacko chciała wyjść z więzienia.
Blokowałbyś ją?
Chciałbym porozmawiać ze świadkiem i zdecydować, czy jest wiarygodny.
Zgodnie z zasadami.
Zgadza się.
Jaki byłby następny krok Merritt, żeby dopuścić zeznanie Kirsty?
Poszłaby wyżej, ale i tak cofnęliby ją do mnie.
-Nie. Mylisz się. -Sam powiedziałeś, że poszłaby wyżej.
Co nie znaczy, że to zrobiła.
Wypytywaliście mnie o moją relację z Merritt, gdy
tak naprawdę chodziło wam o Stephena Burnsa.
Wspaniale. Czapki z głów. Uważaj, czego się od niego uczysz.
Jest praktyka i jest brawura.
Stephen Burns ściągnął Merritt do wydziału.
Zależało mu na jej sukcesie. Zrobiłby wszystko, żeby jej pomóc.
A teraz wybaczcie, jestem spóźniony.
Dzięki, Liam.
Jasper, jak się masz?
Dobrze.
Dzieciak Carla Morcka?
Znamy się?
Nie osobiście. Ale chyba wyczuwasz, kim jestem? Albo czym.
Jasne, że tak. Jesteś bystry.
Carl już tu jedzie.
Tak.
Gdzie jest?
Siedź. Nie rycz ani nie jęcz. Wyobraź sobie, że ściskam ci jaja.
Jeśli krzykniesz, albo zrobisz cokolwiek, oprócz patrzenia mi w oczy, zniszczę cię.
Jasne?
Tak.
Dobry chłopak. Chyba nie jestem taki brzydki, co?
Nie.
Co „nie”?
Nie jest pan taki brzydki.
Dziękuję. Ty też jesteś ładniutki.
Znam ludzi, którzy dobrze by zapłacili,
żeby na ciebie popatrzeć.
Na całego ciebie.
Znam też takich, którzy zapłaciliby, żeby coś w ciebie włożyć.
Części ciała i nie tylko. Mokre i suche.
Kręciłaby ich nie tylko twoja ładna buźka, ale też strach i krew.
Wszystko by nagrali. Odwieźli by cię do szpitala.
Mają duże apetyty, ale nie są zwierzętami.
Mogliby później odtwarzać to nagranie,
tak jak ty robiłbyś to we własnej głowie do końca życia. Mam prośbę.
Chciałbym, żebyś powtórzył Carlowi słowo w słowo
wszystko, co właśnie usłyszałeś.
O wilku mowa.
Fajny dzieciak.
Ej.
Spokojnie, tygrysie. Nie walczę.
Co mu zrobiłeś?
Tylko rozmawialiśmy.
Lubię dzieci.
-Powiedz Finchowi, że… -Komu?
Powiedz, Grahamowi Finchowi,
żeby następnym razem pofatygował
się osobiście.
Jebaniec!
Z drogi.
Naciskaj, aż poczujesz ciężar.
Właśnie tak.
Co to za technika?
Moja autorska.
To nie to, co myślisz.
Szkoda.
Dociśnij. Spróbuj unieść nogi.
Dobra robota. Posadźcie go.
Gotowy?
Usiądź.
Podnosimy na trzy.
Do góry.
Musisz jak najmniej leżeć w łóżku.
Dzięki, chłopaki.
Bądź miła dla ojca. Ciężko dziś pracował.
Zawsze jestem dla niego miła.
Jak dzień, tatku?
Wal się. Czego chcesz? Zakochałaś się?
We własnym tacie? Ohyda.
Co z tobą? Nie masz własnego życia?
Gadasz jak moja mama.
Nie chcę iść do domu.
Bo?
Nie lubię być sama. Widzę zmarłych seniorów.
PTSD? Myślisz o parce, którą przejechałaś?
Wiedziałam, że nie pocieszysz.
Skoro już jesteś, to mi pomożesz.
Chcesz do łazienki? Mam przynieść kaczkę?
Nie chcę do łazienki.
Czytałem stare wiadomości. Wszystko,
co wydarzyło się w Edynburgu przed i po zaginięciu Merritt.
Otwarcie nowej cukierni, bójki w pubach, śmierć chińskiego studenta medycyny,
który pomylił formaldehyd z wódką…
Mamy nową cukiernię?
Od czterech lat, gamoniu.
No tak.
Nic ciekawego, oprócz historii niejakiego Neda Finkle'a.
Ned Finkle?
Nieźle, co?
Wyszedł z tego szpitala dwa tygodnie po tym,
jak potrąciła go prawniczka Julia Montgomery.
Czy to wyzwalacz?
Jestem na lekach.
Biegał, gdy 28-letnia Julia Montgomery nagle
zjechała z drogi i w niego uderzyła. Stracił obie nogi.
Jezu. Co się stało? Zasnęła?
OFIARA W STANIE KRYTYCZNYM
Twierdziła, że musiała zjechać przez samochód,
który ją spychał. Uderzyła gościa od tyłu, nie było świadków.
Wywinęła się?
Zakładając, że kłamała.
W sensie?
Julia Montgomery, z domu Burns.
Dwa lata wcześniej poślubiła
chirurga szczękowego.
-Burns? -Jego córka.
Ktoś wysłał wiadomość Stephenowi Burnsowi?
Zuch.
Graham Finch?
Możliwe.
Merritt wiedziała?
Możliwe.
Dobra robota, tato.
Brawo. W sieci aż huczy. Stuknięty glina znowu w akcji.
Jebaniec!
Czy chociaż pobzykam?
Możliwe, ale nie tych, których chcesz.
Gdzie Jasper?
W szkole. W drodze powrotnej ma
zabrać graty od babci.
Czy przemoc to dla niego dobry przykład?
Nie dawałem mu przykładu. Pokazywałem zjebowi,
żeby ze mną nie zadzierał.
Nie pochwalam, choć jest jeden pozytyw. Dziś rano pościelił łóżko.
To wielka rzecz.
Zauważ, że to się dzieje na środku. Wiedzieli,
gdzie jest kamera. Zaparkował tak, żeby wszystko zarejestrowała. A potem…
-To nie był jego samochód. -Chwila.
BMW seria 7. Sprawdźmy tablice.
Co robicie?
Nieźle.
Carl Morck? Doktor Sonnenberg. Wreszcie się spotykamy.
Zapraszam.
Proszę usiąść.
Pytanie. Gdzie jest doktor Irving?
Na szczęście udało mi się wrócić wcześniej.
Łękotka goi się szybciej niż…
Nikt mi nie powiedział.
To ważne, żeby relację terapeutyczną
zakończyć właściwie.
Tak. To bardzo ważne. Czuję się porzucony, zły i rozżalony.
-Dobrze. Od tego zacznijmy. -Przełóżmy to.
-Oczywiście, jeśli… -Proszę nie wstawać. Po
co pani kolejna operacja?
Możesz jechać szybciej.
Wiem.
Jesteś zdenerwowana.
Tak?
Czy to przez…? Nieważne.
Po prostu zapytaj.
Co się stało?
Potrąciłam starszą parę. Ścigałam takiego…
Jakie to ma znaczenie?
Co było potem? Mówiłaś, że miałaś problemy.
To nic takiego.
Próbowałam się zabić.
Przykro mi.
Podcięłam sobie żyły.
Żyłę. Straciłam przytomność, zanim przeszłam do drugiego nadgarstka.
Nie znoszę widoku krwi.
Znalazł mnie Hardy. Pomagałam jemu i Carlowi przy… Nieważne.
Przyjechał do mieszkania, bo nie dotarłam do pracy.
Uratował ci życie.
Niezupełnie. Lekarz powiedział,
że raczej bym nie zmarła. Cięcie nie było głębokie.
Ocalił mnie później.
Jak to?
Był dla mnie miły.
Czarne BMW seria 7. Zarejestrowane na Edmunda Solomona.
Mieszkanie 58.
To nie jest najlepsza okolica.
Osłaniam cię.
Dziękuję.
Zrób coś dla mnie.
Zaczekaj.
Co? Nie.
Proszę.
Czego?
Czy czarne BMW należy do pana?
O co chodzi?
Pańskie auto się pali.
Coś ty powiedział?
Pańskie auto się pali.
Z drogi.
Ty chuju.
Moja noga!
Może pan zadzwonić po karetkę? Pan Solomon spadł ze schodów.
Chyba złamał kość udową.
Jebać go.
Sąsiedzi chyba cię nie lubią.
-Kto cię wynajął, żeby nękać Morcka? -Zajebie cię, kurwo!
Dobrze, ale najpierw powiedz, dla kogo pracujesz.
Aresztuj mnie.
Nie jestem policjantem, ale masz szczęście,
że rozmawiasz ze mną, a nie z Morckiem. On by cię zabił.
Ja cię nie zabiję, ale zrobię ci krzywdę.
Kto cię wynajął?
Kto?
Zamkniesz mordę?
Słucham.
Coś ty sobie myślał, do chuja?
Chciałem go zabić.
Czekaj. To jest świetne.
-Tylko dziecko zdołało powstrzymać bestię. -To była ustawka.
Tak! Ktoś naprawdę cię wrobił. To niepokojące.
Ale bardziej niepokoi mnie, że się, kurwa, dałeś tak wrobić.
Zachowujesz się jak obłąkany!
On groził Jasperowi.
Tak czy owak, w tym tygodniu straciłeś nad sobą
panowanie dwa razy. Pobiłeś rekord. Co ja mam ci, kurwa,
powiedzieć? Odjęło mi mowę. Ochujałeś?
Trochę to już trwa.
Ile ty masz lat, do chuja pana? Pięć czy 50? Żałosne. Takie wyskoki zazwyczaj
-oznaczają koniec kariery. -Ładne.
Milcz! Nie wyleję cię, bo ten, komu nadepnąłeś na odcisk,
właśnie tego chce.
No tak! Pozostali pomyleńcy. Czego?
Znaleźliśmy kierowcę, który przyjechał po ofiarę.
Nie nazywajmy tego śmiecia ofiarą.
Gdzie on jest?
W szpitalu ze złamaną nogą.
Spadł ze schodów.
Doprawdy?
Pracuje jako ochroniarz w Ballantyne Transfer & Security.
Właścicielem jest Finch Overseas Shipping.
Rozmawialiście z Finchem?
Potrząsamy jego klatką.
Na co czekacie?
Merritt spotykała się z dziennikarzem, niejakim Samem Haigiem,
który badał sprawę korupcji w prokuraturze.
Zginął w wypadku na skałkach tuż przed jej zaginięciem.
Myślisz, ze ktoś z prokuratury maczał w tym palce?
Nie ktoś. Stephen Burns.
Ochujałeś?
Burns i Finch są powiązani.
Słucham.
Finch groził córce Burnsa. Jej samochód zepchnięto z drogi,
gdy trwał proces Fincha.
Merritt nie lubiła przegrywać. Jeśli dowiedziała się,
że jej przełożony pomaga Finchowi…
Nie macie dowodów.
Chętnie posłucham, co powie Burns.
Chcesz przesłuchać prokuratora generalnego?
Oficjalnie nic nie powie.
Będziesz go torturować?
Chętnie, ale to źle widziane, więc postawię na zaskoczenie.
Jesteśmy gotowi.
Na co?
Okazanie.
W prawo.
Po chuj? Muszę widzieć oczy.
Przodem.
Niech szóstka wystąpi.
Numer sześć, wystąp.
Niech zdejmie kominiarkę.
Zdejmij kominiarkę.
Przykro mi.
Na pewno? Jesteśmy sami.
Z pewnością ma na sumieniu niejedno. Ale to nie jest mój strzelec.
W porządku.
Wygląda jak właz.
Zamknij mordę!
Pieprzony właz!
Jebana śluza. Znowu się zepsuła. Miałeś ją naprawić!