Pieprzony ząb.
Witaj, Merritt. Być może popełniliśmy błąd.
Za mało cię ciśniemy, żeby cię zmotywować,
więc dzisiaj zwiększymy ciśnienie.
Dosłownie.
Może to odświeży ci pamięć.
Zobaczysz, że ciało przywyknie do wyższego ciśnienia.
To nic przyjemnego. Nic ci jednak nie będzie.
Dopóki ktoś nie otworzy tych włazów nad tobą.
Oczywiście jeśli do tego dojdzie, wzrost ciśnienia…
Powiedzmy, że będzie bałagan. Taki, że będą cię zmywać mopem z podłogi.
Nie wiem, ile z tego poczujesz.
Twoje ciało natychmiast imploduje.
Obyś nie musiała się przekonać.
WYDZIAŁ Q
Weź się w garść, zasrany frajerze.
Tak. Powiem mu. To też.
Co mi powiesz?
Nie odbierasz telefonu.
Mam powód. A to drugie?
To było drugie.
A pierwsze?
William Lingard zaginął.
Kiedy?
Wczoraj. Wyrzucił telewizor przez okno i zwiał.
Wczoraj?
W trakcie konferencji prasowej. Ma wyczucie.
Widzi mnie w telewizji, wyrzuca telewizor i ucieka.
Może konferencja go rozdrażniła?
Mnie z pewnością, pytanie tylko, dokąd uciekł.
O której Merritt kupiła chipsy?
O 10:22, gdy wypłynęli z Obanu.
A potem?
Załoga widziała Williama już po 11:00.
Wiemy, o co się pokłócili?
O czapkę Williama. Zwiało ją za burtę. Chciał wejść na barierki.
Zwiało?
Wyrzucił. Wiatr wywiał ją poza kadr.
Mocno wiało?
Tak jak teraz. Silny, zimny wiatr.
W środku było przyjemnie.
Mogę pożyczyć?
Czemu?
Ciekawe.
Tak. Przepraszam. Dziękuję.
Kamery były w tych samych miejscach?
Tak. Widziałem nagrania. Po kłótni z Williamem nie
widać na nich Merritt.
Wracamy do punktu wyjścia. Była i zniknęła. Znakomicie.
Panie i panowie, można opuścić pokład.
Dawno nie była w domu.
Od kiedy była nastolatką.
Bilety kupiła rano, więc tego nie planowała.
Porywacze mieli szczęście.
No raczej. Nikt nie wiedział,
że pokłóci się z Williamem
i zejdzie tu szukać czapki.
Nadarzyła się okazja. Napatoczyła się na porywaczy?
Obserwowali ją.
Całodobowa inwigilacja wymaga doświadczenia.
I poświęcenia. Ktoś naprawdę chciał ją dorwać.
Czarne chmury? Nad Lingardami kłębiły się
cumulusy i nie ustępowały. Nigdy nie spotkałem tak pechowej rodziny.
Matka zginęła, dzieci były małe i niesamodzielne,
a ojciec zbyt pijany, żeby pomóc.
Jak zgięła?
Nie było tego w aktach?
-Wypadek samochodowy. -Pytam pana. Jako stróż prawa
na pewno ma pan swoje zdanie.
Wszystko jest w aktach. Zasnęła za kierownicą i zjechała z drogi.
Czy jest raport z wypadku?
Owszem. W Glasgow. Tam, gdzie się wydarzył.
Nie był pan ciekawy?
To było nieuchronne.
Czarne chmury?
Najczarniejsze.
Co robiła w Glasgow?
Nie mam bladego pojęcia. Chłopak stanął na wysokości zadania.
Był dobrym uczniem i sportowcem. Zuch.
A Merritt?
Wichrzycielka. Zawsze jedną nogą w ogniu. Bywała tu wielokrotnie.
A jednak została prokuratorem.
Wypadek brata nie pozostał bez wpływu.
Powie pan coś więcej na temat ataku na Williama?
Harry Jennings, miejscowy łobuz.
Włamał się do domu Lingardów,
gdy William spał.
A Merritt?
Pewnie ćpała z jakimś gościem. Lubiła mężczyzn.
Co się stało z Harrym Jenningsem?
Zginął, uciekając przed policją.
-Jak? -Wyskoczył z promu.
Uciekł na prom?
Nie grzeszył bystrością. Myślał, że zwiał, ale zadzwoniliśmy do kapitana.
Gdy załoga podeszła, wyskoczył.
To za nisko, żeby się zabić.
Chyba że jest się pijanym, a Jennings był pod wpływem.
Poziom alkoholu wahał się pomiędzy porobionym, a kompletnie najebanym.
A właśnie. W którym pubie znajdę Jamiego Lingarda?
W żadnym. Wytrzeźwiał wiele lat temu. O tej porze znajdziecie go w porcie.
Pewnie gra w karty z rybakami.
Wciąż poławia?
Zostało niewiele ryb, ale tutaj próbują do ostatniego tchu.
Poetycko.
Jak Robbie Burns.
Pewnie miło mieć czas. Dziękujemy za informacje.
Widziałem pana w telewizji.
Tak?
Myślałem, że pan zwymiotuje.
Szkocka pogoda mi nie służy.
Znam pana dwie minuty, ale już widzę, że mało co panu służy.
To dlatego tak mało tu przestępstw. Wszystko pan widzi.
Jest ich mało, bo wszystkie dupki są w Londynie.
Wspomniałem o konferencji, bo zastanawiam się,
czy naprawdę pan wierzy w to, że ją odnajdzie?
Szczerze? Nie wiem, czy ktokolwiek ją odnajdzie,
ale chcę się dowiedzieć się, co się z nią stało.
Bo jest pan ciekawy?
Bo nie kupuję teorii czarnych chmur.
Co robisz?
Policja.
Nie musimy łamać wszystkich zasad.
Schludnie.
Trudno uwierzyć, że stało się tu coś złego.
Ale się stało.
W Syrii nie kumacie sarkazmu.
Nie bardzo.
Zdjęcia Williama. Żadnych zdjęć Merritt.
Bo zawsze była wyjątkową pizdą.
Panie Lingard, policja…
W dupie mam, kim jesteś.
Nie możecie wchodzić do czyjegoś domu.
Ma pan rację. Przepraszam. Drzwi były otwarte.
Co tu robicie?
Wznowiliśmy śledztwo w sprawie pańskiej córki.
Czemu?
Nowe dowody.
Jakie?
Dlaczego nazywa pan córkę wyjątkową pizdą?
Bo nią była.
A jednak to ona została prawną opiekunką Williama.
Nie miałem nic do gadania. Chciała udowodnić w sądzie,
że nie nadaję się na ojca.
Nie walczył pan.
Nie jestem prawnikiem. Myśli pan, że miałem szansę?
Był pan notowany. Jazda pod wpływem, napaść…
Nie powiedziałem, że nie miała racji. Większość czasu byłem wtedy pijany.
Nawet w kościele. Postąpiła słusznie.
Dlaczego postanowiła pana odwiedzić po 12 latach?
Nie wiedziałem, że tu jechała. Mówiłem poprzednio,
że nie chciała mnie znać.
Kiedy ostatnio widział pan Williama?
Następnego dnia w szpitalu.
Nigdy więcej?
Nie mogłem. Zbyt bolesne.
Nawet po zaginięciu Merritt, gdy został sam?
Był takim dobrym chłopcem. Uroczym i bystrym. Miał potencjał.
Nie mogłem oglądać go w takim stanie.
Czy próbował pan ich odnaleźć?
Po co? Ona tego nie chciała. Wy też jej nie znajdziecie.
Jestem dobry w znajdowaniu tego, co ukryte.
Oprócz samokontroli. Dziękujemy, panie Lingard.
Okradła mnie.
Co zabrała?
Naszyjnik. Należał do Lili, jej mamy. Jedyne, co mi po niej zostało. Był mój.
Merritt wiedziała, ile dla mnie znaczy, ale i tak go zabrała, żeby mnie zranić.
Udało jej się.
Dziękujemy.
Życie jest wystarczająco bolesne, nawet gdy bliscy nie pogarszają sprawy.
Tu jest.
Twoja mama nie mogła wrócić do domu. Próbowała wiele razy,
ale jej nie przyjęli. Jak to powiedzieli, nie po tym, jak ją naruszyłem.
Odcięli ją. Stwierdzili, że jeśli zostanie ze mną,
nie dostanie nic. Nawet po waszych narodzinach.
Ponoć mówili, że jesteś dla niej za stary.
Zgadza się. Gdybym był 20 lat młodszy, mówiliby to samo. Bo byłem rybakiem.
Nie lekarzem, prawnikiem czy bankierem.
Myślałem, że ratuję ją przed tymi snobami
z Edynburga. Pękło mi serce, gdy usłyszałem, że ją tłamszę.
Była tak nieszczęśliwa,
że zostawiła nas i wróciła do nich.
Wiedziała, że jej nie pomogą, jeśli zostanie z tobą.
Tak, ale przecież wróciłaby do domu.
Nie wróciłaby.
Miała się pogodzić i wrócić.
Nie. Nie chciała się pogodzić.
Chciała, żeby zostawili coś dla mnie i Williama.
Nie porzuciłaby dzieci.
Naprawdę tak uważasz?
Powiem ci jedno.
Jesteś na mnie zła, ale ja jestem na siebie wściekły.
Może dzięki temu odpuścisz i nie będziesz chciała dodatkowo psuć mi krwi.
W jednym masz rację.
Nie uratowałeś jej.
Ona zginęła, próbując ratować ciebie.
Merritt. Przestań.
Pierdol się!
Cokolwiek stało się na tej wyspie, nie ma tego w aktach.
Dlatego musisz znaleźć Williama.
Mam go znaleźć?
Właśnie to powiedziałem.
Pozwolisz mi działać samemu?
Ponoć jesteś dobry w znajdowaniu tego, co ukryte.
Williama nie będzie trudno znaleźć.
Powiedz mi coś. Czy w domu pracowałeś dla tych dobrych,
czy złych?
Gdy się dowiesz, kto jest kim, podziel się wiedzą.
Dobranoc, Williamie.
-Przyciszysz to, kurwa? -Posłuchaj.
Nie mogę. Uszy mi eksplodują.
Posłuchaj, do chuja. To o nas.
Nie mogę z tobą rozmawiać
Mogę mówić z każdym
Dobra, rozumiem.
Wyraziłeś się jasno.
Posłuchaj. Mama wydymała nas obu.
Możesz inaczej?
Pomyślałem, że zawrzemy pokój.
Niby jak?
Nie będziemy się wtrącać do swoich spraw.
Niestety mieszkamy razem.
Jak długo?
Aż dorośniesz.
Jestem dorosły.
Śmiem wątpić.
Jesteś gównianym ojcem.
A ty cudownym synem.
Pasierbem. W porównaniu z innymi
jestem całkiem spoko.
Powinniśmy podnosić poprzeczkę.
Albo przestańmy się starać.
Udawajmy, że jesteśmy w wojsku.
Serio?
Zajmijmy się swoimi obowiązkami.
Musiałbyś wykonywać swoje.
Czy wtedy się ode mnie odpierdolisz?
Nie.
Czemu?
Bo jestem twoim dowódcą, a nie towarzyszem.
Pościelę łóżko, sprzątnę łazienkę.
Będę wkładał słuchawki.
Dobra.
Nie będę wagarował…
aż tyle.
Szkoła jest nuda jak chuj.
Dobra, posłuchaj. Zrobię,
co trzeba, a ty postaraj się nie
być aż takim dupkiem.
Spróbuję.
Nikt tego nie chciał. Rozumiem. Nie udawajmy,
że to coś więcej niż tymczasowy układ.
Dobrze.
Dzień dobry.
Od kiedy palisz?
Od teraz.
Jezu.
Chciałam zapytać, jak sobie radzisz.
Problemy ze zdrowiem psychicznym nie są mi obce.
Może pamiętasz moje drobne załamanie nerwowe.
Drobne? Gadałaś w obcych językach.
Nieprawda.
Hardy tylko żartował. Wszyscy mamy gorsze chwile.
Kto nie miał ataku paniki?
Rose, ja pierdolę. Przestań kokietować i mów, czego chcesz.
Ja…
Co?
Przyjmiesz mnie do swojego wydziału?
Czemu, na miłość boską?
Bo od dwóch lat nie prowadziłam śledztwa. Zajmuję się papierologią.
To lepsze niż nic.
A myślisz, że co ja robię?
Nie mam pojęcia. Wiem, że pomaga ci Akram. Dziś rano prosił o samochód.
No i?
Jest cywilem, a pozwalasz mu działać.
To mój asystent. Pomaga mi w śledztwie.
Myślisz, że Moira też tak na to spojrzy?
Brawo. Szantaż. Tak na pewno osiągniesz cel.
Nie potrzebuję tu kolejnej osoby.
Zbadam stare poszlaki, przesłucham świadków…
Ja to zrobię.
Umiem grzebać.
Że co?
Potrafię robić research. Hardy o tym wiedział,
dlatego wziął mnie pod swoje skrzydła.
Doprawdy?
Nie mów tak. Człowiek leży w szpitalu. Nie każdy pomaga bezwarunkowo.
Zawsze jest jakiś warunek.
Obrzydliwe.
Hardy znał twojego ojca.
Twój ojciec go szkolił.
Hardy nic nie mówił.
Nie powiedziałby.
Chciałby, żebyś mnie przyjął.
-Zrobimy dzień próbny. -Dziękuję.
Milcz, nie skończyłem. Masz jeden dzień. Jeśli nie zdołasz mnie zirytować,
może przemyślę sprawę.
Gdzie mam usiąść?
Przy biurku Akrama.
Porozmawiasz z Moirą?
Zobaczymy, jak nam pójdzie.
Jasne.
Co za cipa spała w moim łóżeczku?
Co za cipa jadła z mojej miseczki?
Co za cipa stąd wypierdoli, zanim poderżnę jej gardło?
No już.
Jak masz na imię?
On chyba nie mówi.
Wypierdalaj, dupku!
Goń się, popaprańcu!
Możesz przestać?
Głośno przeżuwasz.
Mizofonia.
Co?
Mój tata ją miał. To nadwrażliwość na dźwięki.
Tylko na te irytujące, jak przeżuwanie.
I siorbanie.
Przepraszam.
I twój głos.
Byłaś zżyta z ojcem?
Chcesz gadać o mojej rodzinie?
Mam ją w dupie. Pytam o ojca. Byliście zżyci?
Rozwiódł się z mamą, gdy miałam pięć lat. Poślubił swoją higienistkę.
Rozmawiacie?
Od czasu do czasu. Urodziny, święta, takie tam. Coraz rzadziej. Ma dzieci.
Wkrótce kontakt się urwie.
I to w porządku?
Spłodził mnie, ale nic poza tym.
Powiedzmy, że nie rozmawialiście 12 lat. Co by cię skłoniło do spotkania?
Jego choroba. Chciałabym się pożegnać.
Coś jeszcze?
Chcesz wiedzieć, czemu Merritt wróciła do Mhòr.
Chcę cię lepiej poznać.
Pierdolenie. Merritt to co innego.
Czemu?
Jej ojciec był pijakiem.
Nie miał pojęcia, że chciała go odwiedzić. Może czuła się zagrożona i uciekła.
Oczywistość.
Masz jakąś teorię?
Pytasz mnie, co myślę?
Na pewno coś w kontrze do mojej oczywistości.
Merritt wróciła z innego powodu, niezwiązanego z ojcem. Myślę,
że chciała się z kimś spotkać.
Wiedziałeś o tym. To była nauka.
Co?
Chciałeś mnie nauczyć.
Ja nie uczę.
Prawdziwy z ciebie mentor.
Gówno prawda.
Jestem wzruszona.
Skończyłaś?
Nie mamy jej telefonu, więc zacznij od kalendarza.
Sprawdź trzy miesiące do tyłu. Niecodzienne wizyty, spotkania, notatki…
Czyli zostaję?
Przejrzyj wyciągi bankowe. Liczą się najdrobniejsze przelewy. Zakupy,
odwiedzone miejsca…
A groźby w e-mailach?
Pisane z różnych kafejek.
Może ktoś od nas zebrał dane cyfrowe?
Wątpię. Śledztwo nie było dokładne. Co nasuwa mi kolejną myśl.
Czy zjebano je celowo?
Poważnie?
Śledztwo prowadził Fergus Dunbar.
Jego największa wcześniejsza sprawa dotyczyła
rabunku w hotelu i szantażu.
Nie kojarzę.
No tak.
Czemu dostał tę sprawę? Kto o tym zdecydował?
Mamy węszyć wśród swoich?
Przyjrzymy się wszystkim.
Starszy inspektor Morck. Jak się pan czuje?
Potrzebna mi lista najbliższych współpracowników Merritt.
Myślałem, że ma pan zawał.
W tym sędziów i adwokatów.
Złożyli zeznania poprzednio.
Tamto śledztwo było fuszerką. Zadam swoje pytania.
Nie wątpię.
Wiedział pan, że Merritt dostawała groźby?
Zdziwiłbym się, gdyby było inaczej.
Nie były związane z żadną sprawą. Ktoś chciał ją zabić.
Jezu.
Nie mówiła panu?
Nie. Cała ona.
Nie ufała panu?
Nie. Nigdy nie była jedną z nas. Nosiła strój, znała żargon,
ale zawsze patrzyła z zewnątrz.
Ze względu na to, kim była, czy jak ją traktowano?
Pieprz się, Carl. Zapewniłem jej możliwości
i okazałem szacunek, ale Merritt zawsze chciała więcej.
Chciała twoją posadę?
Powiedzmy, że się śpieszyła.
Co sobie pomyślałeś, gdy się zabiła?
Że wreszcie dopadł ją mrok.
Mrok?
Merritt miała swoje tajemnice. To one odpowiedzą na pytanie,
gdzie się teraz znajduje.
Tyle powiesz? Miała tajemnice?
Tyle mam.
Jeszcze jedno. Na przyszłość proszę pamiętać,
że jestem prokuratorem generalnym, nie złodziejaszkiem,
na którego można się zasadzić na parkingu.
Kolejne spotkanie proszę umówić przez moje biuro.
Zasadzić się. Zapamiętam.
Hej! Pobudka.
Coś ty, kurwa, za jeden?
Znaleźliście je w ścianie?
W jakiej ścianie?
Tej na górze, którą rozwalono.
-Jesteś gliną? -Odpowiedzcie.
To tamten koleś.
Jaki?
Jesteś gliną.
Ten?
Tak. Ten dziwoląg.
Gdzie on jest?
Nosisz broń?
Nie wolno im. Mój tata był gliną.
Po co mi broń?
Ten człowiek, który tu był. Gdzie teraz jest?
Nie muszę odpowiadać.
Gdzie on jest?
Wiem, że boli. To punkt spustowy.
Za chwilę poczujesz ból
za oczami i zwymiotujesz.
Uciekł.
Pobiegł dogą, ale nie wiemy, dokąd.
Dziękuję bardzo.
Pani Marsh.
Nie dacie mi spokoju?
Nie ma tu Williama?
Przecież jest w Egley House.
Był, ale dwa dni temu uciekł.
I miałby przyjść tutaj?
Nagranie z pobliskiej kamery.
Był tu jakiś czas po zniknięciu Merritt. Zna drogę.
Nie ma go tu.
Czyli nie ma problemu, że się rozejrzymy?
Mam z tym ogromny problem.
Fred był kolekcjonerem.
Kto?
Mój były mąż. Zachowałam je, bo mnie uspokajają.
Nie jest pani religijna?
Już nie. Gdy straciliśmy dziecko, wiara i małżeństwo nie przetrwały.
Opieka nad Williamem wypełniła pustkę.
Merritt zawsze powtarzała, że jestem za blisko.
Obyście jej nie znaleźli.
Słucham?
Carl?
To żadne okrucieństwo.
Nie?
Merritt była najsmutniejszą osobą, jaką znałam.
Z pewnością czuje teraz ulgę.
Carl.
William.
Gdybym zobaczył się w telewizji, też wyskoczyłbym przez okno.
To z domu? Z pudła w ścianie?
Kormoran? A może nur lodowiec? Siewkowate.
Widziałeś tego ptaka na wodzie? Może na promie?
Tę czapkę wtedy miałeś?
Czy on umie pisać? Rysuje przepięknie.
Ma afazję. Rysuje, ale nie pisze.
Ktoś na promie miał tę czapkę.
Nie na promie.
W domu.
Ktoś w domu miał tę czapkę?
W domu i na promie?
Z Merritt?
GAZ MEDYCZNY
Kolejny powód, by cię nienawidzić. Wyczucie czasu. To Anglik.
Przepraszam. Zostawię was.
Nie wychodź przez niego.
Jeszcze chwila i snulibyśmy plany.
Co u żony?
Byłem wczoraj w Mhòr.
Rozmawiałem z Jamiem Lingardem, ojcem Merritt.
Naprawdę?
Polubiłbyś go. Prawdziwy słodziak.
W młodości Merritt nie była przykładną obywatelką.
Jedyne, na czym jej zależało, to dobra zabawa.
Ciekawe, co się stało?
Czytałeś akta?
Nie. Byłem zajęty grą w squasha i seansami w kinie.
I?
To, co się wydarzyło na promie, nie było planowane.
Tu się zgadzamy.
Napatoczyła się na kogoś.
Tylko tyle masz?
Czego się spodziewałeś?
-Fajna konferencja. -Spierdalaj.
Miałeś wszystko pod kontrolą.
Spierdalaj.
Co się stało?
Nie byłem przygotowany.
Serio? Uciekłeś z podkulonym ogonem.
Wejdź do pokoju z dziennikarzami, to zobaczymy.
Nie mogę chodzić.
Załatwisz mi komputer?
To zależy. Przy każdej kłótni będziesz
wykorzystywał swój stan?
Może. Jeśli mam ci pomóc, muszę mieć komputer.
Skoro nie mogę ruszyć w teren, muszę to zrobić inaczej.
Załatwię.
Tak?
Ponoć twój asystent biega po ulicach niczym glina.
Jest gliną. A raczej był w Syrii.
Z pewnością wiesz, że nie jesteśmy w Syrii.
Tam świeci słońce.
Dałem mu zadanie.
Ma segregować akta.
Marnotrawstwo. Gość jest irytujący, ale zna się na rzeczy. Biorę też Rose.
O dziwo nie jest taka głupia.
Nie możesz już tak mówić. I nikogo nie bierzesz.
Robimy postępy w śledztwie.
-Mów. -Jeszcze nie.
No tak. Jak zwykle pieprzysz od rzeczy.
Daj mi Rose i laptopa.
-Masz laptopa. -Akram nie ma.
-Nie potrzebuje. -Dzięki, mamo.
A ty dokąd?
Do biura.
Chciałbyś.
Zapominasz o sesjach.
Nie zapominam.
Zatem zapominałeś, że są obowiązkowe, gdy funkcjonariusz zostaje postrzelony.
Mam rozwiązywać sprawy czy narzekać na trudne dzieciństwo?
Mam ciarki, gdy myślę, jakim byłeś dzieckiem. Idź na terapię,
bo oddam tę sprawę komuś innemu.
Wydałaś mnie?
Martwię się o ciebie.
Pewnie jesteś wściekła.
Wcześniej nie byłam, ale po tym twoim wyskoku…
Byłem odwodniony.
Nic dziwnego, pociłeś się.
Oglądałaś?
Kilka razy. Z dźwiękiem i bez.
Miałam kiedyś atak paniki.
To nie był atak.
W dniu ślubu.
Przed czy po?
W trakcie przysięgi.
Nieźle.
Nie potrafiłam wydusić z siebie „tak”. Powiedziałabym, że Bóg chce mnie uratować,
ale jako naukowiec powiem, że miałam szczęście.
Szczęście?
Okazało się, że mój wybranek miał
drugą rodzinę w Leeds.
Super.
Pazerny chuj.
Nie dałbym rady z logistyką.
Na pewno nie było łatwo. Brawo dla Alberta.
Albert? Pasujesz bardziej do Jake'a albo Luke'a.
Jeśli nie zauważyłeś, właśnie się otworzyłam.
Pokazałam ci, jak to się robi.
Dziękuję. Pomocne.
Nie ma za co.
Były tu rano.
Wszystkie sprawy Merritt Lingard.
Potrzymamy je tydzień i odeślemy do prokuratury.
Zostawimy pięć ostatnich.
-Poważnie? -Chcesz je przejrzeć?
A nie powinniśmy?
Tylko w akcje desperacji. Jutro jedziesz do Mhòr.
Przecież tam byliście.
I było tak pięknie, że też powinnaś pojechać.
Poważnie?
No tak.
William Lingard został pobity przez Harry'ego Jenningsa.
Jennings zginął.
Wiem.
Czytałam akta.
A może dasz mi, kurwa, dokończyć?
Zagadasz do miejscowego policjanta. Dupek nazwiskiem Cunningham.
Zagadam?
No wiesz, urobisz.
Co konkretnie?
Wypytaj o rodzinę, Jenningsa, o wszystko, czego mi nie powiedział.
Czemu nie chciał?
Nie polubili się.
Coś takiego!
-Idę. -Czekaj. Wysyłasz mnie,
bo jestem kobietą i mogę go zmiękczyć, czy…
To pierwsze.
Jasper.
Martin!
Mów.
Zadzwoniła jego matka. Zaczął wyklinać i demolować pokój.
Myślałem, że jest lepiej.
Jednak nie.
Dokąd poszedł?
Nie wiem, ale wziął walizkę.
Kurwa.
Czy tyle wystarczy?
Ma być dokładnie.
Sam zrobiłem.
L, H.
Czemu tu jesteś?
Kurwa.
Cześć, mamo. Jestem w domu. Szykuję się na randkę.
Nie poznałaś go. Jest miły. Odniósł sukces.
Ma swój warsztat samochodowy.
Nie jest kierowcą Ubera, tylko właścicielem.
Ma na imię Daniel.
Boobrie. Tak się nazywa. Muszę lecieć. Właśnie wychodzę z wanny. Kocham cię, pa.
Ja pierdolę.