Dziękuję.
KIRSTY ATKINS POSIADANIE NARKOTYKÓW 2017
WYDZIAŁ Q
Tam było 18 kamer. Widać ją wszędzie, a potem nic. Zniknęła.
Może nie chciała być widziana. Albo wypadła za burtę.
Czemu tak sądzisz?
Bo kto planuje zabójstwo na promie, z którego nie można uciec?
Dobra, powiedzmy, że to była spontaniczna akcja.
Może wkurzyła jakiegoś półmózga w kolejce po piwo i ją załatwił.
Byliby świadkowie.
Owszem. Na promie był tłum, a jednak nikt nic nie widział.
Jeśli nie teleportowano jej na statek kosmiczny, zapewne uciekła.
Albo wypadła za burtę, tyle że bez świadków.
Albo ktoś ją porwał. Mogli ją uciszyć.
Porwanie na promie stwarza te same problemy,
co zabójstwo. Po chuj wypływać w morze? I po co porywać, skoro nie żąda się okupu?
To prawda, nie zażądano okupu.
Gdyby chciano ją zabić, są na to łatwiejsze sposoby.
A jeśli popełniono błąd i zabito ją niechcący?
Po czterech latach wciąż nie ma ciała. To dziwaczne.
Nie przeszkadzam?
Nie jest najgorzej. Cicho i spokojnie. Odprężająco.
Jak w cholernym spa.
Widzę, że komputer działa. Nie odpisałeś na moje e-maile.
Pewnie trafiły do spamu.
Na szczęście masz asystenta z działu IT. Pomoże.
Oczywiście.
Czekam na pierwszy raport.
Mamy osiem tysięcy akt. Może wiosną?
Dostaliśmy sporą kwotę, żeby stworzyć ten wydział.
Kiedy możemy się jej spodziewać?
Rząd chce to ogłosić, ale najpierw musisz wybrać sprawę.
-Desperaci. -Przynajmniej coś robią.
To proces.
No tak. Czy obejmuje kradzież
akt i nieautoryzowane…
Masz w dupie nierozwiązane sprawy.
Wybierz jedną albo wynocha.
Właściwie to…
Na miłość boską, czy ty masz 12 lat?
Detektyw Morck znalazł dziś ciekawą sprawę.
Dziwię się, że o niej nie wspomniał. Zauważył, że wiele kwestii się nie zgadza.
Na przykład to, że się odzywasz.
Uważa, że to było porwanie. Nie było świadków,
a ciała nie odnaleziono.
Wcale tak nie uważam.
Merritt Lingard. Nieokrzesana kobieta.
Nie to co ty.
Zdrówko.
Wielu ludzi chciało jej śmierci. Prokurator znika u szczytu kariery.
Będą zachwyceni. Poświęć temu dzień czy dwa.
Nie wiedziałam, że mamy prysznice.
Wypieprzaj stąd, Judaszu.
Posprzątam łazienkę.
Jesteśmy w łazience!
Skupmy się na świadku. Caroline Kerr.
Obserwujecie ją?
Niezupełnie. Rzadko się pokazuje. Zakupy robi jej mama.
Caroline wychodzi z synem na poranne spacery.
Nie wiem, czy zabierałbym swoje dziecko tam,
gdzie popełniono morderstwo. Może twoje.
Dziękujemy za wnikliwą analizę. A teraz odejdź.
Ona zna tam wszystkich. Nawet rzezimieszków.
Morck.
Ofiarę też. W takich miejscach wszyscy się znają.
Skąd wiesz?
Bo, w przeciwieństwie do ciebie, dorastałem w takiej okolicy.
Obserwujemy ją.
Oni to wiedzą. Pewnie obserwują was.
Ogarnie się. Widziałem, że chce pomóc.
Jak ma na imię jej dzieciak?
Oczekujesz, że zaryzykuje życie, a nawet nie znasz jego imienia?
Przyszedłeś po coś, czy nudzi ci się w piwnicy?
Jesteśmy zajęci.
Fergus Dunbar.
-Co z nim? -Chcę z nim pomówić.
Powodzenia.
Przenieśli go?
Jest na odwyku.
-Naprawdę? Brawo. -W jakimś kościele.
Kiedy to się stało?
Gdy zgubił whisky i odnalazł Jezusa.
Dochodziłeś wtedy do siebie.
Który to kościół?
Pierdus.
Morck.
Bez obaw. Przyszedłem zapytać o starą sprawę.
Merritt Lingard. Prokuratorka. Zaginęła na promie.
Kojarzę.
Czemu pytasz o nią teraz?
Myślę o ponownym otworzeniu sprawy.
Chłopaki. Czas na lunch. Zrobiłem kanapki z jajkiem. Są w lodówce.
Te dziesięć sekund nauczyło mnie o tobie więcej, niż ostatnie osiem lat.
Może nie byłem najlepszym policjantem, ale jeśli przyszedłeś wytykać mi błędy,
-to spierdalaj. -Mało to chrześcijańskie.
Wziąłem odpowiedzialność za wszystko, co zrobiłem.
Chodzi o to, czego nie zrobiłeś.
Zrobiłem wszystko, żeby ją odnaleźć. Nurkowie szukali tygodniami.
Policjanci z ośmiu komisariatów przeszukiwali linię brzegową.
Byłeś tam od początku?
Przepytywałem pasażerów. Również na promie obok.
Nikt nic nie widział?
Tylko brat, ale… to osobny temat.
Przypomnisz?
Czytałeś akta?
Przeczytałem, że go aresztowałeś.
Kamera nagrała, jak się szarpali. Myśleliśmy, że się wściekł i ją wypchnął,
-ale nic tego nie potwierdza. -Ponoć ma problemy.
Nawet gdyby ją wypchnął, nie zginęłaby.
Są inni podejrzani?
Wielu. Taka praca. Miała więcej wrogów niż my.
Niczego nie znaleźliśmy.
Zawsze uważałem, że kluczem jest brat. Był jedynym świadkiem. Jeśli ktoś wie,
co się z nią stało, to tylko on.
Allahu Akbar.
Jak ma na imię brat?
Modlę się.
Widzę. To komisariat, nie meczet. Jak ma na imię?
William Lingard.
Gdzie jest?
W domu opieki.
Którym?
Egley House.
Dzięki.
Pojadę z tobą.
Córki zawsze wysyłają mi filmiki z kotami. Nie wiem, dlaczego. Mam dwie córki.
Dziewięć i 11 lat.
Wcześniej byłem z nimi w domu, ale młodsza zaczęła szkołę.
Mają szkocki akcent. To całkiem urocze.
Długo tu mieszkasz?
Prawie osiem lat.
Czemu Edynburg?
Potrzebowali lekarzy. Żona była chirurgiem w Syrii.
Pracowałeś w policji?
No.
Następny zjazd.
Tu chyba nie wolno parkować.
Mogłam oszczędzić wam fatygi. Nie pozwalamy panu Lingardowi
przyjmować gości. Zresztą i tak by wam nie pomógł.
Wiem o jego chorobie. Poradzę sobie.
Wątpię. Ostatnim razem policjanci męczyli
go przez wiele godzin, mimo że nic dla nich nie miał.
Jak w każdym zawodzie, nie każdy jest kompetentny.
Pańscy koledzy go straumatyzowali. Wycofał się jeszcze bardziej.
I w imię czego?
Nie miał nic wspólnego z zaginięciem siostry.
Zgadzamy się, ale ostatni widział ją żywą, więc chętnie z nim porozmawiam.
-To żadna rozmowa. William ma afazję. -Czyli?
Część mózgu odpowiedzialna za język, ekspresję i rozumienie została uszkodzona.
Nie mówi.
Dawniej był zdolny do komunikacji niewerbalnej,
ale przez ostatnie lata nastąpił regres. Nie komunikuje się z nikim.
Co robi?
Rysuje obrazki.
Jakie?
Różne. Bez ładu i składu.
Mogę je zobaczyć?
Nie.
William wam nie pomoże.
To dorosły człowiek. Niech sam zdecyduje.
-Jest dorosły, ale to nie on decyduje. -Bo?
Żeby go tu umieścić, zostałam jego prawnym opiekunem.
Dlaczego?
Decyzja sądu.
Jestem bezpiecznym wyborem. Mój ośrodek opłaca pobyt Williamia,
co nie jest tanie. Mniej uczciwi lekarze mają tendencję do
porzucania pacjentów, którzy nie rokują.
Tak jak William?
Nie porzucam nadziei, ale on jest bezbronny.
Nie ochroni się przed pytaniami, które podziałają jak wyzwalacz.
Proszę mi zaufać.
Przemówienie, przepustka i zaproszenie.
A kolejność wystąpień?
Moja droga Elise, nie mów, że zapomniałaś. Ile razy cię prosiłam?
A teraz proszę wybaczyć, przyznaję dziś nagrodę Towarzystwa
-Neurologicznego. -Nie skończyłem.
Zawsze mogą panowie wrócić z nakazem.
Jeśli z nim wrócę, sprawdzimy również dokumentację finansową.
Przyjdziemy z kimś z Ministerstwa Zdrowia. Chyba widziałem gryzonia w korytarzu.
-Pański ton jest obraźliwy. -Czyli?
Nie popieram nadużywania władzy.
Mam to w chuju. Czyli mam to w chuju.
Jakież mamy szczęście,
że tacy ludzie jak pan patrolują nasze ulice i chronią nas przed zagrożeniem.
Prawdziwe zagrożenie czyha gdzie indziej.
Rozumiem. Możecie śmiało poszukać tu
broni masowego rażenia.
Wiele się od ciebie uczę.
Kurwa.
Jest pani pewna?
Tak.
Dziękuję.
Drobiazg.
Carl.
Ktoś jednak odwiedza Williama.
Wallace twierdziła inaczej. Kłamała. Szok.
To nie są wizyty. Maggie z recepcji…
Maggie?
Mówi, że raz w tygodniu jakaś kobieta przynosi
mu wypieki, sweter i takie tam.
Kobieta?
Claire Marsch. Była gosposią i opiekunką Williama
przed zaginięciem Merritt.
-Co tydzień? -Zgadza się.
Czyli mieszka niedaleko.
Zgadza się.
Chyba nikogo nie ma.
Samochód stoi.
Coś słyszę.
Co, do chuja?
Dupek.
Nic mi nie jest. Wal się.
Claire Marsh.
Kim jesteście?
Starszy inspektor Morck, a to…
Akram.
Co tu robicie?
Chcieliśmy zapytać o Merritt Lingard.
Znaleźliście ją?
Nie, ale mam kilka pytań.
Trochę późno.
Opiekowała się pani jej bratem.
Tak, ale… nie myślałam o nich od lat.
Oprócz cotygodniowych wizyt w Egley House?
Teraz zaprosi nas pani na herbatę.
Chronię Williama. Nikomu nie ufam. Widzieliście,
jakie to przygnębiające miejsce. I ta kobieta,
głupia krowa. Pisze o nim książkę.
Czy on nie miał innych krewnych?
Zawsze byli tylko we dwoje. Doktor Wallace znalazła go
w domu opieki społecznej. Nie tu. Tam.
Znalazła?
Usłyszała o nim i chciała go zbadać w swojej klinice.
Przepraszam.
Zbadać? Przecież to powszechne schorzenie.
Pan nie wie?
O czym?
William nie jest niepełnosprawny. Nie urodził się taki.
W wieku 16 lat miał wypadek. Poważny uraz głowy. Mleka?
Dziękuję.
Tak. Jaki wypadek?
Merritt nie chciała o tym mówić, a ja nie pytałam.
Uraz spowodował problemy z mówieniem.
Był agresywny?
Nie wypchnął jej za burtę.
Szarpali się na promie.
Nieprawda.
Uderzył ją.
Częstujcie się.
Williama dopadała frustracja. Myślał, że się komunikuje,
ale nikt go nie rozumiał. Czasami mu się mieszało i wybuchał,
ale nigdy celowo.
Bywał taki przy pani?
Jaki?
Agresywny.
Nie. Nigdy.
Czy przed zniknięciem Merritt zachowywała się dziwnie?
To było dawno temu.
Bez przesady.
To był zwyczajny tydzień. Merritt była spięta przez sprawę w sądzie.
Jak zawsze.
Chodzi o proces Grahama Fincha, który przegrała?
Tak. Dziękuję.
Wiem tylko, że była wykończona i pracowała do późna.
Wspominała o groźbach?
Nie, ale i tak by mi nie powiedziała. Była skryta.
Większość ludzi nie wiedziała o istnieniu Williama.
Czemu go ukrywała?
Nie ukrywała. Trzymała z dala. Oddzielała pracę od życia prywatnego.
Miewała gości? Przyjaciół? Chłopaka? Dziewczynę?
Gości na tamtym odludziu? Jeździłam godzinę w jedną stronę.
Miała tylko mnie. A i tak nie powiedziała mi,
że jadą na wycieczkę.
Przyjechałam, a ich nie było. O reszcie dowiedziałam się z wiadomości.
Nie lubiła jej pani. Chyba nie była sympatyczna.
Zawsze spięta, tajemnicza, niemiła, bez przyjaciół.
Jak długo pani tam jeździła?
Dwanaście lat. Dla Williama. Nie dla niej. On mnie potrzebował.
Zeznała pani, że Merritt nie mogła wyskoczyć.
Gdyby to zrobiła, William wyskoczyłby za nią.
Zrobiłby dla niej wszystko. Była oziębła,
ale nie zostawiłaby go samego.
Nie zrobiłaby mu tego.
Kochała go.
Był jedyną osobą, którą kochała.
Widziałem wiele takich spraw. Ktoś jest, a potem znika.
Ile osób odnalazłeś?
Za mało.
Czego?
Panie Morck, przepraszam, że przeszkadzam. Louise Eldridge.
Kto?
Dyrektorka Jaspera.
No tak, przepraszam. O co chodzi?
Nie przyszedł dziś do szkoły. Wie pan, gdzie jest?
Tak. W szkole.
Jasper!
Nie ma prądu.
Długo to trwa?
Trzeci raz w ciągu 20 minut. Mają siłę.
Pytam o wagary.
Nie pilnuję go.
Wejdę.
Kiepski moment.
Kurwa.
Nie chcą z tobą gadać.
Rodzicielskie doświadczenie?
Może nie wiesz, że nastolatki mają nierozwinięty płat czołowy. On nie panuje
-nad swoimi rekcjami. -Ja też nie panuję nad swoimi.
Dobra, próbowałem.
Cześć.
Wezmę plecak.
Przedstawisz nas?
Nie.
Dokąd idziesz?
Do piekła.
Do zobaczenia!
Gówniarz.
Kurwa.
Co z prądem?
Cześć.
Skąd wziąć dokumenty dotyczące sprawy Merritt Lingard? Carl mnie przysłał.
Do mnie?
Są nam potrzebne.
-Nam? -Badamy jej zaginięcie.
Znam tę sprawę. Pracujesz z nim?
Pomagam.
On coś kombinuje.
Słucham?
Lepiej uważaj.
Carl nie dopuściłby do siebie kogoś takiego, jak ty.
Jak ja?
Kogoś, kto nie jest nim.
To samotny wilk.
To pieprzony diabeł. Jeśli jest miły, to cię wykorzystuje.
Skąd wiesz?
Byłam w jego zespole, zanim go postrzelono.
To co tu robisz?
To nic takiego.
Co takiego?
Miałam drobny kłopot, ale już wszystko w porządku.
Co z aktami?
Poszukam.
Dziękuję.
Cześć.
Za dużo?
Nie, skąd.
Możemy porozmawiać? Chodzi o moje sprawy. Siedzę przy biurku dość długo.
Czas wrócić w teren.
Wiem, co powiesz, ale od miesięcy nie miałam ataku.
Biorę leki i się nie wychylam.
To nie jest właściwy czas.
Wiem, że potrzebujesz ludzi.
Tak, ale…
Bo jestem kobietą?
Poważnie?
Carl ma nasrane we łbie, a dostał cały wydział.
To co innego.
Proszę tylko o szansę.
Pogadamy, gdy będzie spokojniej.
Czyli nigdy.
W porządku.
„Czyli nigdy”. Ty kretynko.
O czym będziemy rozmawiać?
Może o tym, że obwiniasz się o sytuację przyjaciela?
Ja jebię. Jesteś mniej znudzona niż ostatnio.
Nowe metody?
Zabrałeś Hardy'ego, choć to nie było twoje wezwanie.
I wszedłeś bez posiłków.
Hardy wszedł ze mną.
-Jesteś wyższy rangą. -Byliśmy partnerami.
Widziałam nagranie.
Marudziłeś, żartowałeś…
Robiłem, co trzeba.
Przegapiłeś faceta w kuchni.
Tamten policjant…
Nie żyje, więc nie wiadomo,
co zrobił. To nie było twoje pierwsze
miejsce zbrodni. Bądźmy
szczerzy, bo chyba tak wolisz, i nazywajmy rzeczy po imieniu.
To była totalna fuszerka, przez którą twój przyjaciel
jest sparaliżowany, a ty… marudny?
Wściekły.
Jak zawsze? Bo jesteś taki bystry?
Skoro tak mówisz.
Ty tak mówisz. Tak napisano w twojej karcie,
którą przeczytałam uważniej.
Te sesje mi nie pomagają.
To czemu wróciłeś?
Bo mi kazano.
Raczej nie przejmujesz się poleceniami.
Może chciałem cię znowu zobaczyć, bo jesteś ładna?
Ostatnio jej nie miałaś.
Myślisz, że tutaj popełniłeś błąd?
Bez względu na mój stan cywilny, nie możesz więcej tak mówić.
Zadzwoń na gorącą linię.
Kurwa. Przepraszam. Naprawdę.
Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwa.
Chyba zbaczamy z tematu.
-A byliśmy w temacie? -Może?
Zaczniemy od początku?
Koniecznie.
Dobra, to ja…
-Wyjdę i wrócę. -Posłuchaj. Nie ma potrzeby.
Oczyszczę atmosferę.
Przepraszam.
Gdzie jest ten człowiek, który tu leżał?
Proszę zapytać pielęgniarki dyżurnej.
Przesuń się.
Cholera. Przepraszam.
Na trzy.
Dzięki.
Pozwolę temu panu zostać. Tylko proszę mu nic nie dawać.
W życiu.
Nie za wcześnie?
W samą porę.
Wyglądasz jak gówno.
Ciężki dzień.
Jakże mi przykro!
Jasper bzyka jakąś dziewczynę ze szkoły.
Szczęściarz.
Mam wyjść?
Jak chcesz.
Dobra.
Na razie.
GREGORY THOMPSON PODPALENIE 2016
Dzień dobry, Merritt. Chyba nie myślałaś, że o tobie zapomnieliśmy?
Nie było was? Nie zauważyłam.
Wróciliśmy z wakacji.
Cudownie. Był z tobą cień numer dwa?
Tak. Pojechaliśmy nad morze. Wyszło słońce.
Można było popływać. I zjeść lody.
Szkoda, że nie utonęliście.
Nie mówisz poważnie.
Mogliście tam zostać.
I przegapić dzisiejszy dzień?
A co się dziś dzieje?
Twoje urodziny?
Lepiej. Koniec miesiąca. Wiesz, co to oznacza.
Dostanę tort?
To rozumiem!
Jesteśmy gotowi.
Czemu tu jesteś?
Kirsty Atkins.
Co jej zrobiłaś?
WALKA Z NARKOTYKAMI RATUJE ŻYCIE
-Wsadziłam ją do więzienia. -Oczywiście, że tak.
Siedem telefonów w trzy dni. Ktoś ma układy.
Mówiłaś, że mi pomożesz, jeśli będę zeznawać.
To było, zanim zmarnowałaś mój czas w sądzie.
I oto jesteśmy.
Właśnie, jesteśmy tutaj. A on chodzi bezkarnie.
Kto?
Graham Finch.
Co z nim?
Widziałam cię w telewizji. Mówiłaś o nim i coś mi się przypomniało.
Co takiego?
Najpierw ugoda.
Poważnie?
Zawieszenie kary.
Z całym szacunkiem, ale otwórz oczy. Siedzisz w klatce w więziennej piżamie.
Myślisz, że możesz coś ugrać?
Znałam żonę.
Od tego zacznijmy. Obiecaj, że stąd wyjdę, to powiem,
jak ją poznałam w schronisku dla kobiet.
Drugi raz na to nie pójdę.
Wyduś to z siebie i wracaj do kupowania hery i posuwania strażników.
-Nie biorę osiem miesięcy. -Przytulić cię?
Tylko mówię, suko. Gdy mnie przyskrzyniono,
byłam na haju non stop. Gdybyś zapytała, jak się nazywam,
powiedziałabym, że księżniczka Małgorzata.
Teraz jestem czysta i nie poznaję tamtej dziewczyny.
Chcę zacząć od nowa.
Będziesz musiała zeznawać.
Zrobię, co trzeba. Gdy mnie stąd wyciągniesz.
Najpierw musisz złożyć zeznanie. Mogę ci załatwić ochronę.
Pobyt w izolatce? Po chuj miałabym się zgadzać?
Może ze względu na sumienie?
Pizda!
Proszę wyjść!
Ty jebana szmato! Zabiję cię!
Nie pomogłaś jej, prawda, Merritt?
Nie.
Czemu nie pomogłaś biednej Kirsty?
Myślałam, że kłamie.
Powiedziała, że ma poważne kłopoty, a ja ją zostawiłam.
Mogłam jej pomóc.
Tak. Zgadza się.
Dobrze wszystko z siebie wyrzucić, prawda?
Byłaś podła i teraz musisz za to zapłacić.
Miłe uczucie.
Bardzo.
Dobra dziewczynka.
Czy to koniec? Ona nie żyje?
Jaki koniec?
Chodziło o Kirsty Atkins? Jesteś jej siostrą?
Jaja sobie robisz?
Czy ty jaja sobie robisz, Merritt?
Brawo, Merritt. Niezłe przedstawienie. Zwłaszcza łzy. Jak prawdziwe.
Co z Georgem Ovendenem? Finnem McBainem? Connorem Campbellem?
Zgadłaś dwa lata temu.
No to z Kaczorem Donaldem. Zabijcie mnie wreszcie
i miejmy to z głowy. Mam dość tych gierek.
Już to mówiłaś. Wiele razy. Ale nie jesteś szczera.
Jasne, kurwa.
Gdybyś naprawdę chciała umrzeć, dawno przestałabyś jeść.
Znalazłabyś sposób, żeby się zabić. Chętnie bym popatrzył.
Nie możecie trzymać mnie tu w nieskończoność.
Tu Victoria, zostaw wiadomość.
Cześć. Nie wiem, czemu dzwonię.
Pewnie pamiętasz, że kilka miesięcy temu zostałem
postrzelony. Jak widać przeżyłem. Nie żebyś zadzwoniła. Jasper.
Ja jebie. Jak to on, nienawidzi mnie. On chyba nienawidzi wszystkich.
Oprócz dziewczyny, którą posuwa. To się naprawdę dzieje.
Od tygodnia nie chodzi do szkoły.
Ustaliliśmy, że będzie mu lepiej u mnie, ale chyba wolę być sam.
Akram?
Nie wiem, czy dobrze trafiłem.
Raczej nie.
Starszy inspektor Morck?
Tak.
Stephen Burns.
Byłem przełożonym Merritt Lingard.
Swego czasu.
Co mogę dla pana zrobić?
Wiem, że otwiera pan sprawę, więc chciałem się przedstawić.
Miło mi.
Na pewno będzie pan miał pytania.
Właściwie już mam.
Mogę o coś zapytać?
Tak.
Czemu sprawa Merritt?
Sama wyskoczyła. To taka sprawa, że od razu widać, że coś jest nie tak.
Naprawdę?
Rozumiem.
Prowadziliście razem sprawę w sądzie?
Tak. Grahama Fincha.
Wypchnął żonę przez okno.
Zepchnął ze schodów.
Byli pijani. Powiedziała mu, że odchodzi.
Merritt chciała go dorwać?
Zdecydowanie. Jak my wszyscy.
Przegraliście.
Przysięgli się z nami nie zgodzili. To się zdarza.
Jej się nie zdarzało. Nie lubiła przegrywać.
Nie. Od razu chciała go oskarżyć o zabójstwo z premedytacją.
Czy to zaszkodziło jej karierze?
Przeciwnie.
Zajęłaby moje miejsce.
Zachowuje się pan jak dobry adwokat.
Czyli?
Zadaje pan pytania, na które zna odpowiedzi.
Nie jest pan oskarżony.
A jednak wziąłbym adwokata.
Przy mnie wszyscy tak się czują.
Czemu powiedział pan policji, że Merritt popełniła samobójstwo?
Tej odpowiedzi nie znam.
Zabójca się wywinął. Nie potrafiła odpuścić.
To nie leżało w jej naturze.
Miała… mroczną stronę.
Myśli pan, że ona żyje?
Nie. Choć wszystko jest możliwe.
Wołają cię na górę.
Po co?
Nie chciałem pana zatrzymywać. Też idę na górę.
Wie pan, gdzie mnie szukać.
W rzeczy samej. Dziękuję.
Czemu przeszkadzasz? I o czym ty, kurwa, mówisz?
O konferencji prasowej.
O czym?
Spóźniłeś się. Mogłeś się ogolić. Gdzie masz krawat?
Dajcie mu krawat i marynarkę. Tak nie wystąpisz.
Lydia Brown, kontakty z prasą. Oświadczenie. Rób to, co komisarz.
Chwila.
Przeczytaj i tyle.
Witam wszystkich. Dziękuję za przybycie. Czas na oświadczenie.
Jestem komisarz Moira Jacobson.
Po sukcesie w sprawie Windleya z Aberdeenshire
chcieliśmy ogłosić utworzenie nowego wydziału.
Zajmie się on nierozwiązanymi sprawami, które wymagają ponownego śledztwa.
Detektywi dostaną wszelkie potrzebne narzędzia i będą współpracować z
miejscowymi oskarżycielami
i policją w całym kraju, by złapać przestępców,
którzy do tej pory unikali kary.
Na czele wydziału stanie starszy inspektor Carl Morock,
który zdradzi więcej szczegółów. Dziękuję. Carl.
Dziękuję.
Dzień dobry. Cztery lata temu straciliśmy
wojowniczkę o sprawiedliwość. Dzięki jej staraniom wielu przestępców
trafiło za kratki.
Jej zniknięcie dotknęło zarówno jej bliskich, jak i współpracowników.
Z tego powodu to właśnie sprawą Merritt Lingard zajmiemy się na początek.
Jesteśmy zdeterminowani, żeby poznać prawdę.
Dlatego prosimy was o pomoc.
Merritt była widziana na promie płynącym do Mhòr 27 września 2021 roku.
Miała na sobie szary sweter, zielony płaszcz i niebieskie jeansy.
Jeśli coś widzieliście, pamiętacie lub macie jakieś informacje,
proszę się do nas zgłosić.
Nawet najdrobniejszy szczegół może pomóc ją odnaleźć. Dziękuję.
Czy w tej sprawie pojawiły się nowe dowody?
Proszę powtórzyć.
Pytałem, czy w tej sprawie pojawiły
się nowe dowody.
Nie mogę udzielić tej informacji.
Czy wierzy pan, że Merritt Lingard żyje?
Nie wykluczamy tego.
Czy odnaleziono człowieka, który strzelał do pana,
funkcjonariusza Andersona i Jamesa Hardy'ego?
Nie prowadzę tego śledztwa.
Dennis Piper, Scottish Telegraph. Czy to prawda,
że pan i detektyw Hardy znaliście ofiarę?
Ponoć Archie Allen był informatorem, który wiele wiedział o pracownikach służb.
Skąd pan to wie?
Wystarczy, dziękujemy.
Czy to ma odwrócić naszą uwagę?
To wszystko, dziękujemy.
Drodzy państwo, dziękujemy.
Tak jak powiedzieli pani komisarz i starszy inspektor Morck,
cztery lata temu straciliśmy wojowniczkę o sprawiedliwość.
Merritt Lingard pracowała, by dotrzeć do prawdy.
Williamie!
Boże.
Z drogi!
Oddychaj.
Chyba mam zawał.
To nie jest zawał. Oddychaj. Powoli.
Spieprzaj.
Usiądź.
Zapanuj nad oddechem.
Carl.
Nie przeszkadzaj mi, gdy się modlę.
Dobrze.