Przegapiłeś skręt.
Nie jedziemy do Miyagi-Do.
STRACH NIE ISTNIEJE W TYM DOJO
UDERZAJ PIERWSZY, MOCNO, BEZ LITOŚCI
Wynegocjowałem przyzwoity czynsz. W twoim imieniu.
Serio?
Czemu?
Bo znów masz Cobra Kai.
Mógłbyś ruszyć z kopyta, trenując Miguela i Tory do finału tu,
gdzie zaczynaliście.
Gdy zobaczyłem tutaj to logo, powróciły paskudne wspomnienia.
Ten styl karate zawsze będzie istniał.
Ja go nie wyznaję, ale wierzę w ciebie.
Doceniam to, stary.
Mogę walczyć w barwach węża, żeby Tory i Miguel mieli swoją szansę.
Ale reaktywować to dojo po tym, co zrobili z nim Kreese i Silver?
Wyrządzili wiele szkód.
Ale jeśli jutro poprowadzisz Tory i Miguela do zwycięstwa,
w Sekai Taikai zwycięży twoje Cobra Kai.
Tak zostanie zapamiętane.
A ty będziesz senseiem, który tego dokonał.
Czyste konto.
Wyczuwam aprobatę?
Jeszcze jak.
Wykręcają taki numer w ostatniej chwili?
Przegrali!
Było po wszystkim. Tytuł był nasz.
Nadal jest nasz.
Przegrana będzie ich najmniejszym zmartwieniem.
Axel, Wing.
Zaczynać.
Stop.
Co to było?
Punkt, sensei.
Punkt, który przeciwnik ma szansę odrobić. A mogłeś zakończyć walkę.
Nie w ten sposób.
Zaczynaj.
Nieważny sposób.
Liczy się tylko wygrana.
To nie sport. To walka.
Twoi przeciwnicy nie godzą się z porażką, więc nie dasz im wyboru.
Patrz na mnie!
Żadnych oporów.
Żadnego współczucia.
Bez względu na to, co pomyśli o tobie Samantha LaRusso.
Widziałem, jak na nią patrzysz.
Kapitanka Miyagi-Do, która zhańbiła swoje dojo,
odmawiając walki?
Patrz mi w oczy.
Czy ona jest ważniejsza niż zwycięstwo?
Jeśli tak… to już przegrałeś.
Nie szukamy aprobaty słabych.
Mają się ciebie bać.
A jeśli się nie boją… spraw, by zaczęli.
Tak, sensei.
Jeszcze raz!
Tu wszystko się zaczęło.
Byłeś moim pierwszym uczniem.
Byłem twoim pierwszym senseiem.
Przekazałem wam to, czego uczono mnie.
Od tego czasu Cobra Kai zeszło na psy.
Ale to już nieważne.
Teraz to nasze Cobra Kai.
Jutro pokażemy, że nikt nie uderza mocniej niż my!
Zrozumiano?!
Tak, sensei!
Dobrze.
Pokażmy tym światowym gnojkom, jak walczymy w dolinie.
Wyobraźcie sobie przeciwnika.
Dalej, jeszcze 50!
Nie bądźcie łajzami!
Właśnie tak!
Nieźle, Diaz.
Brawo!
Pora na klepanie klepek.
Nieźle.
Ręce wyżej!
WYNAJĘTE
Nie, dzięki.
Ostro trenowałeś, mięśnie potrzebują białka.
Pewnie jest w tym trochę białka, ale mam apetytu.
Masz cykora? Przecież jesteś w szczycie formy.
Chyba za dużo adrenaliny. Chcę odpłacić Axelowi za Robby'ego.
Czaję.
Ale to złe nastawienie.
Podchodziłem tak do każdej walki.
Przez to przegrałem z LaRussem w 84.
A byłem lepszy.
Przez lata zdążył mnie dogonić.
Prawie.
Był świeżakiem, powinienem wygrać.
Chciałem się odegrać za to, że mi dosrywał.
Ja jemu też, ale on nie walczył dla zemsty.
Walczył w imię nabytych nauk.
Udowodnił, że go nie złamaliśmy.
Rozumiem.
Chcę walczyć w imię twoich nauk.
Trenowanie cię było moją najlepszą decyzją.
Zrób coś dla mnie.
Walcz też dla siebie.
Doceń, jak daleko zaszedłeś.
Gdy cię poznałem, miałeś na łbie Pepto-Bismol.
Chwilę później byłeś mistrzem doliny.
Teraz walczysz o mistrza świata.
Jesteś, kurna, Miguel Diaz.
Zasłużyłeś na to.
Rozumiesz?
Tak.
Dobrze.
Dobra, daj kawałek.
To rozumiem.
Tata zna to z Okinawy.
Ostateczny cios.
Da się skontrować?
Zapytaj bębenka.
Chyba wystarczy trenowania na dziś.
Kto kocha karate, nigdy nie ma dosyć.
Chyba że to dzień przed walką finałową.
Podwieźć cię do domu?
Nie trzeba. Sensei Lawrence i Robby mnie podwiozą.
Dzięki.
Jutro ważny dzień, spróbuj wypocząć.
Wszystko gra?
Tak.
Wspominałam pierwszy raz, gdy tu przyszłam.
Walczyłam z Miguelem, poznałam Aishę.
Później Sam w klubie.
Ostatnie lata były szalone.
Najcięższe w moim życiu.
Ale też najlepsze.
Wiele z dobrych rzeczy, które mnie spotkały, zawdzięczam wam.
Pomogłaś mi wrócić do szkoły po tym, co zrobiłam Sam.
Pozwoliłeś mi dołączyć do Miyagi-Do.
A ja odeszłam tuż przed turniejem, by walczyć dla Kreese'a.
Teraz Sam uczy mnie zaawansowanych ciosów Miyagi-Do.
Poza moją mamą nikt nie był dla mnie tak dobry.
Dziękuję wam.
Nie wiem, czym na to zasłużyłam.
Powiem ci czym.
Przyjmowałaś każdy cios od życia i walczyłaś dalej.
Nie pochwalałam tego, jak walczyłaś, ale wszyscy popełniamy błędy.
Nawet ja, może trudno uwierzyć.
Ważne, że przyznajemy się do błędów
i że się na nich uczymy.
Robisz to lepiej niż większość ludzi.
Wy obie.
Dlatego zdecydowanie zasługujesz na wsparcie.
I na zwycięstwo.
Olej te bzdury. Skup się na zadaniu.
Wybaczcie spóźnienie. Zmieniałem numer kierunkowy.
Będę tęsknił za 818, ale nawet wolę 626.
Przecież 626 to Pasadena.
Nie wspominałem? Będę w Caltech.
Poważnie?
A czy nanotechnologia kiedyś wyleczy raka?
A co z TMI?
Urocza Moon.
Mówi się MIT.
Bez kitu. Mówiliśmy między sobą TMI, bo stale o tym nadawałeś.
W porządku. Podziękowałem MIT.
Caltech też ma niezły wydział robotyki.
Poza tym mój ziom tam idzie.
Bracia Binarni na zawsze.
Drodzy państwo, proszę zająć miejsca.
Za chwilę rozpoczniemy finałową walkę dziewcząt.
Oboje skupcie się tylko na zadaniu.
Nie fiksujcie się na punktach, wygrajcie walkę.
Jasne?
Nie. Nie pozwolimy, żeby Silver znów kupił sobie tytuł.
Racja, możemy odrobić stratę.
Kozacko.
Gotowi na karate?
Finały odbędą się na tych samych zasadach co półfinały.
Trzy rundy po dwie minuty, bez limitu punktów.
Dziesięć punktów za powalenie.
Jeśli powalony nie podniesie się po dziesięciu sekundach,
zostanie uznany za znokautowanego.
Przeciwnik otrzyma 20 punktów
Nie dorównuje ci szybkością ani umiejętnościami.
Niech sobie przypomni, jak namieszałaś jej we łbie.
Tytuł mistrza otrzyma zawodnik, który zdobędzie więcej punktów
w ciągu trzech rund. Czas zawalczyć.
Oto walka finałowa, która wyłoni mistrzynię świata.
Zapraszam na matę Tory Nichols z Cobra Kai.
Dawaj, Tory! Oraz Zarę Malik z Żelaznych Smoków.
Życzę powodzenia.
Dzięki za tę szopkę na moim streamie w Hiszpanii.
Chciałaś mnie pogrążyć, a podwoiłaś liczbę fanów.
Piękne osiągnięcie.
Zgrywaj wyluzowaną, ale obie wiemy, jak cię boli,
że bez względu na to, co zrobię, wszyscy mnie kochają, a ciebie nikt.
Nie daj się sprowokować.
Rozejrzyj się. Jesteś na własnym terenie,
ale większość tych prostaków z doliny kibicuje właśnie mnie.
Ciesz się tą ostatnią chwilą sławy,
bo będziesz tylko trofeum przy moim czarnym pasie.
Podobnie jak Robby.
Przodem do mnie, ukłon.
Do siebie, ukłon.
Na pozycje. Gotowe?
Dawaj, Nichols! Jest twoja!
Walka!
Punkt!
Musisz się bardziej postarać.
Bez punktu. Kopnięcie w plecy.
Cholera.
Bez punktu, blok.
Skup się, Nichols!
Zara ją wkurzyła.
Punkt!
Cholera!
Tańczy jak jej zagra.
Ogarnie się.
Prawda?
Otrząśnij się.
To tylko pięć punktów, jeszcze nie koniec.
Masz czas, żeby się odbić.
Zwodzi cię.
Ciśniesz na pełnym gazie. Musisz odwrócić role.
Niech sama atakuje.
Odsłania się, gdy skacze.
Uwielbia się popisywać.
Niech za to beknie. Wyczekaj.
Tato, dasz nam chwilę?
Każesz mi zachować równowagę?
Próbowałam. Musi się zatrzymać, żebym jej przywaliła.
Nie to chciałem powiedzieć.
Więc co? Wiesz, jak trafić tornado? Wali mnie po mordzie i rozdaje buziaki.
Nie wiem.
To co?
Kocham cię, Tory.
Tyle chciałem powiedzieć.
To tyle?
Tak.
Bez litości.
Dawaj!
Walcz, Tory!
Dasz radę!
Na pozycje.
Gotowe?
Walka!
Punkt!
Dziesięć punktów.
Punkt!
Powalenie, dziesięć. Wstawaj!
Nokaut, zwyciężczyni!
Witaj w dolinie… suko.
Wstawaj.
Zejdźmy z maty.
TORY RZĄDZI
Gratulacje dla nowej mistrzyni Sekai Taikai! Tory Nichols!
COBRA KAI NA ZAWSZE
Tym zwycięstwem Cobra Kai zbliżyli się do Żelaznych Smoków.
Zapraszamy na przerwę przed walką finałową w kategorii chłopców.
PROGRAM WYMIANY STUDENTÓW OKINAWA WITAMY NA PIERWSZYM ROKU
Okinawa?
Niezła walka. Słabsza przegrywa, ale w końcu odbija się i wygrywa.
Gratulacje.
Chwila.
To nie twoje zwycięstwo.
Twojego kapitana zniesiono z maty, a kapitanka się nie zjawiła.
Tak zapamiętamy Miyagi-Do.
Chciałbym zobaczyć minę twojego senseia, gdyby tylko mógł zobaczyć,
jak niszczę cały twój dorobek.
Jeszcze nie koniec.
To formalność.
Axel to maszyna. Widziałeś, jak zmiótł Keene'a. Zmiażdży też Diaza.
Gdybyś jednak miał rację i jakimś cudem by mu się udało,
to Cobra Kai stanie na podium.
Dojo, które rzekomo pogrzebałeś na zawsze.
To na pewno boli, Danny.
W sumie to wcale.
Nie wiesz?
Cobra Kai nigdy nie umiera.
W porządku?
Tak.
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Widziałem twój list z programu wymiany na Okinawie.
Cholera.
Nie chciałam mówić przed turniejem.
W porządku.
Nie obiecaliśmy sobie wspólnej szkoły po liceum. Chociaż trochę na to liczyłem.
Okinawa jest dalej niż Stanford, ale…
Brzmi fajowo.
Na pewno jesteś podjarana, cieszę się.
Ja też.
Chcę dla ciebie jak najlepiej.
Drodzy państwo, proszę zająć miejsca.
Opowiesz mi o tym,
ale najpierw spuszczę komuś manto.
A teraz ostatnia walka finałowa tegorocznego
turnieju Sekai Taikai.
Z Żelaznych Smoków Axel Kovačević!
Z Cobra Kai Miguel Diaz.
To twoja chwila.
Ciesz się nią.
Rozwal mu gardę.
Nieważne kimono, szkolił się w Miyagi-Do.
Po tym, co zrobiłeś jego przyjacielowi, przejdzie do defensywy.
Ale przed twoim atakiem się nie obroni.
Zapraszam zawodników na matę.
Życzę powodzenia.
Przodem do mnie.
Ukłon.
Do siebie, ukłon.
Na pozycje.
Walka!
Punkt!
Dobrze!
Punkt!
Punkt! Tak, Miguel!
Walczysz jak zły.
Dzięki.
Malik, a teraz Kovačević?
Co się z nimi dzieje?
Naprostuj go, zanim przegramy cholerny turniej.
Byłeś szkolony, odkąd zacząłeś chodzić.
Masz przewagę wzrostu, siły, szybkości i umiejętności.
I nie potrafisz pokonać jakiegoś słabiaka z nędznego dojo?!
Jeśli zmarnujesz tę szansę, całe moje starania będą jak krew w piach.
Jeśli pozwolisz mu wygrać, będziesz warto mniej niż nic.
Dasz radę, Miguel!
Na pozycje.
Gotowi?
Walka!
Punkt!
Kolejny punkt.
Powalenie, dziesięć punktów.
To nic.
Przepraszam, sensei. Myślałem, że go mam.
Miałeś go.
A potem on ciebie.
Takie są walki.
Takie jest życie.
Czasem ktoś nam skopie tyłek.
I całe życie tak będzie.
Na macie i poza nią.
Ale tylko ty potrafisz przyjąć tak dużo i oddać jeszcze mocniej.
Dzięki, sensei, ale… Nie wiem, czy w jednej rundzie odrobię punkty.
Sraj na punkty.
To dla leszczy.
Wyjdź na dwie minuty i zaprezentuj swoje najlepsze karate.
Wszystko, co potrafisz.
Każdą lekcję.
Zwycięstwa i porażki.
Pokaż to na macie.
Pełna moc!
Wchodzisz na pełnej.
Dotarło?
Tak, sensei.
Olej opaskę.
Jesteś Cobra Kai.
Dowal mu, Miggy!
Zakończ to.
Ostatecznie.
Miał uszkodzony kręgosłup.
Jeśli dobrze wymierzysz, odnowisz kontuzję.
Odsłania się po kopnięciu.
Mogę go pokonać, sensei. Nie muszę… Co to było?
Tak, sensei.
Na pozycje.
Gotowi?
Walka!
Punkt!
Tonę.
Tylko pipy toną. Ruszaj kulasami.
Dawaj, panienko.
Mocniej!
Punkt!
Właśnie tak.
Punkt!
Dobrze!
Teraz!
Odsłania się po kopnięciu.
Jeśli dobrzy wymierzysz, odnowisz kontuzję.
Teraz!
Punkt!
Miguel?
Co?
Stoję?
No stoisz.
Powalenie, zwycięzca!
Dałeś czadu!
Brawo!
Fantastycznie.
Dzięki, sensei.
Wiedziałam, że dasz radę.
Proszę o uwagę.
Co za ekscytujące zakończenie.
Pogratulujmy naszym nowym mistrzom: Tory Nichols i Miguelowi
Diazowi z Cobra Kai!
Wstyd mi, że jestem twoim senseiem.
Tobie jest wstyd?
Mnie wstyd być twoim uczniem.
Ale nigdy więcej.
Pozostaje nam ogłosić zwycięskie dojo.
Jednak to niemożliwe.
Gdyż po raz pierwszy w naszej długiej historii turniej Sekai Taikai zakończył
się remisem!
Co to znaczy?
Na szczęście regulamin przewiduje taką sytuację.
Zwycięzca musi zostać ogłoszony.
Zgodnie z tradycją zwycięska drużyna zostanie wyłoniona przez jedną walkę
między remisującymi dojo.
A zmierzą się senseiowie!
Dali ci jeszcze jedną szansę.
Nie spieprz tego.
Bez obaw.
Niezły zwrot.
Żebyś wiedziała.
Martwisz się?
Nie.
Wiem, na co się pisałam.
A ty?
A czym się martwić?
To tylko karate.
Co może się stać?
Cześć, mała.
Piękna.
Gratuluję rodzicom.
Powodzenia jutro.
Nie sądziłeś, że ty o tym przesądzisz, gdy wkładałeś to kimono.
Ale takie jest życie, co?
Pełne niezamierzonych konsekwencji.
Cześć, skarbie.
Zaraz wracam.
Zataczamy koło.
Nie sądziłem, że wrócę na matę.
Wiem, że odwiesiłeś kimono,
ale może byś je włożył? Bądź moim senseiem.
Liczyłem, że poprosisz.
Nie pozostawię tego losowi.
Lawrence nie ma żadnych szans.
Ale Diaz i Nichols też nie mieli.
Johnny założył sobie ładną rodzinkę.
Pewnie zrobiłby dla nich wszystko.
Zwłaszcza gdyby coś im groziło.
Może odwiedź jego żonę i córeczkę.
Załatwimy sobie polisę.
To nie salon meblowy.
Jest pan pewien?
Rób, co mówię, a ten jacht będzie twój, gdy zawinę się z tego świata.
Jest pan bardzo hojny.
Sensei. Wóz stoi w porcie.
Ruszaj od razu, załatw to.
Ostrożnie z łajbą, Dennis.
Jeszcze nie twoja.
Powinieneś zostać w ukryciu.
I przegapić występ twojego najemnego dojo? Pokonanego przez Cobra Kai?
Byłeś tam.
Nie powinienem się dziwić.
Lubisz czaić się w cieniu.
Oby było warto.
Nie wrócisz na brzeg.
Jeden z nas na pewno.
Widziałem, że gadałeś z Johnnym.
Poznałem to spojrzenie.
Cokolwiek planowałeś, nic z tego.
Jakie to szlachetne. I żałosne.
Po tylu latach.
Po tym, jak wielokrotnie cię odrzucał, nadal nie możesz wyzbyć się tej słabości.
Przeciwnie.
Jest źródłem siły, zawsze był.
Uczeń godny mojego oddania,
który przerósł mistrza.
Niska poprzeczka, John.
Jesteś cieniem tego mistrza.
Przekonajmy się.
No, śmiało.
Poważnie, Terry?
Miałem nas za wojowników.
Walczymy honorowo.
Wojownicy walczą tym, co mają.
Dawaj, zakończmy to.
Niech będzie.
Wstawaj!
Właśnie tak to się miało skończyć, John.
Walczyłeś całe życie.
W końcu wyniosą cię na tarczy.
Spokojnie, zaraz będzie po wszystkim.
Bez litości.