Ang pinaka-elite na karate tournament sa mundo ay malapit na. Ang Sekai Taikai,
kung saan ang pinakamagagaling na under-18 martial artists sa mundo ay
magtutunggali para maging world champion.
Si Samantha LaRusso ng Miyagi-Do laban kay Tory Nichols ng Cobra Kai. Ang panalo,
pasok sa girls' finals,
kung saan naghihintay ang Iron Dragon superstar na si Zara Malik.
Sa Boys naman, si Robby Keene ng Miyagi-Do laban
kay Axel Kovačević ng Iron Dragons. At magsisimula na ngayon.
Kumusta kayo,
at welcome sa ating live pre-fight coverage
ng Sekai Taikai World Championship. Ako si Kevin Burkhardt kasama si Ryan
Clark. At Ryan, sa totoo lang,
tayong dalawa na-cover na natin ang halos lahat ng major sporting
event sa mundo, pero 'tong karate, bago sa atin ito.
Ang karate dito sa world stage? Hindi ba ang saya?
Nandito ang best of the best dito sa tatlong dojo na ito na maglalaban sa
finals ngayon.
Robby! Sikat ka o!
Masaya ba?
Oo. Pero ninenerbyos din. 'Nung huling laban namin ni Axel,
tagilid ako tapos mas maraming tao pa ang manonood ngayon.
Huy, hayaan mo 'yung mga nanonood, pati 'yung mga camera.
Pero pag-usapan din natin ang mga sensei na nagtuturo sa mga batang ito.
Uy, 'yan na, interview ko na, pakilakas.
Oo, ganda ng istorya na'to. Magkalaban 'nung high school 35 years ago,
ngayon magkasama na.
Ayan na.
Johnny, ang saklap ng pagkatalo mo
sa arenang ito 35 years ago. Anong pakiramdam ngayong
ngayong nandito ka?
Oo, syempre, wala, ganon talaga e. Lahat naman ayaw matalo.
Napakatagal na panahon na 'non. Sabihin na lang nating naghihilom ang lahat ng
sugat sa karate. Hindi lang si Johnny ang kasama ko. Nandiyan din si Chozen Toguchi.
Teka, yun na yun? Isang oras kaya kaming nag-usap 'non. Umarkila pa nga ako
-ng suit. -Baka naman ibabalik ka.
Ang tournament underdog ay ang Miyagi-Do,
isang dojo na may makulay na kasaysayan na umaabot ng 400 years,
at siyang dinala sa United States ng naunang sensei, si Nariyoshi Miyagi.
At kilala ito bilang epektibong tournament style na medyo nakakagulat dahil
sa pangunahing diwa nito. Ang Miyagi-Do, para sa depensa lang.
Ito na 'yon, Chozen. Pinakilala natin ang Miyagi-Do sa mundo.
Pero Ryan, alam na alam mo na minsan malakas na depensa ang pinakamahalaga para
-maging champion. -Pero hindi 'to ang
-inakala kong mararamdaman ko. -Hmm.
Mabuting magkaibigan kami ni Miyagi.
Siya na ang pinakamarangal na tao na nakilala ko.
-May parehas nga kaming naging estudyante. -Ugh… palagi naman niyang ginagawa
'yan e, sinusubukan ka niyang galitin.
Alam ko.
At ano ang sasabihin mo sa mga nag-aalala sa sinasabing history mo ng pandaraya
sa tournament?
Mahirap mang tanggapin pero sa lipunan natin,
may mga taong sumasaya pag ibinababa ang nasa itaas.
At 'yon nga mismo ang Iron Dragons ko: wala pang talo at nasa itaas.
Ang Iron Dragons ang malinaw na nakalalamang. Nakabase sa Hong Kong sa
ilalim ng dating three-time Sekai Taikai Champion na si Feng Xiao, na mas kilala
ngayon bilang Sensei Wolf.
At ang lakas nga nila. At nakakatuwa na ang girls' captain at social media darling
na si Zara Malik ay napakagandang role model para sa mga follower niya. Talagang
tunay siyang kinatawan ng female empowerment.
Di ba, lahat tayo nakitang nahijack 'yung livestream ko.
Totoo iyon. Ang totoong secret ni Zara, doble-kara siya at--
Ang totoo, nakakalungkot talaga 'pag babae
ang naninira sa kapwa niya. Pwede tayong mag-compete sa mat,
pero sa labas no'n, kailangan nating iangat ang
isa't-isa at tandaan na, sino man ang tanghaling champion,
tayong lahat ay mga winner.
At dadako na tayo sa Cobra Kai. Ang gandang pangalan para sa dojo, 'di ba?
-Gandang pangalan. -Oo nga.
Pero ito ang dojo na kinukwestyon ng lahat sa ngayon.
Dahil matapos ang pagkamatay ng star nila na si Kwon Jae-sung,
posible pa kaya na itong Cobra Kai ang magwagi?
At ang sensei nila, ang Vietnam veteran na si John Kreese,
tinanggihan niya ang lahat ng interview request natin. Kaya napapaisip ako,
magpapakita kaya siya? Ang Cobra Kai, ba kasali pa?
Makikita man lang ba natin sila ngayong araw?
Lahat tayo, hinihintay ang sagot sa tanong na 'yan.
Kaya 'dyan lang kayo, dahil malapit na tayong mag-karate.
Bakit nandito ka?
Uh… wala akong balak na sayangin ang oras mo. Gusto ko lang humingi ng tawad.
Binigo kita bilang sensei mo habang nasa Barcelona.
Trinato kita na para kang sundalo sa digmaang wala kang kinalaman.
Nagsisisi akong binigo kita.
Nagsisisi akong binigo ko rin si Kwon.
Si, umm-- si Yoon ba, lalaban?
Walang lalaban.
Tsk. Ikaw na, ang huling Cobra Kai.
Pero… p-pumayag kang matuloy 'yung tournament.
Para makalaban ka.
Para pwede ka pang maging champion.
Alam kong ayaw mong nandon ako sa corner mo.
Pero gustong-gusto ko talaga ang katapangan mo't determinasyon.
Kaya sana alam mo na palagi kitang susuportahan.
Paalam, bata.
Dapat ba ganon?
Paalam?
Ikinalulungkot ko.
May isa lang akong kailangang gawin…
At pagkatapos oras na para ako ay tumabi.
Ang Sekai Taikai ay may mahaba at marangal na kasaysayan. At kung nandito ka,
'yon ay dahil kinakatawan mo… ang diwa ng Sekai Taikai.
Welcome, mga competitor, sensei, mga sponsor, at giliw na panauhin,
sa San Fernando Valley, sa pagtatapos ng pinakamalaking karate
tournament sa mundo… ang Seikai Taikai!
Phew.
-Nagbabalik ang mga alaala ah. -Oo, sa 'yo magaganda. Nanalo ka dito e.
Sige na, sign-in na kayo. Ako na sa mga gamit.
-Okay. -Okay.
Heto na.
Kailangan mo ng tulong?
Hay. Ayoko na 'nyan. Hindi ko--
Gusto ko lang na magpasalamat sa 'yo… sa ginawa mo para sa 'kin sa Barcelona.
Yon ang dapat kay Silver kaya nangyari 'yon.
Pero kapag nagkagipitan, laging ginagawa ni Johnny
Lawrence ang tama.
Kaya ngayon, ibabalik ko 'yon.
Wala akong gusto mula sa 'yo.
Patawad kung sinira ko ang Cobra Kai.
Nung binalik mo 'yon, talagang pinagmalaki kita.
Oo, iba 'yon sa dati.
Pero 'yon ang tama.
Nitong huling ilang buwan pinag-iisipan ko ang mga naging kabiguan ko.
At ang pinakamalaki sa mga 'yon dito nangyari sa parking lot na 'to.
-Sabi ko ginalingan ko! -Wala kang kwenta! Talo ka! Talunan ka!
Ikaw ang talunan dito.
Talaga?
Ngayon, sino'ng talunan?
Noong tinalo ka ni LaRusso 'nung 1984, tinanggap mo 'yon bilang tunay na lalaki.
Daniel LaRusso!
Okay ka rin, LaRusso.
At ang ginawa ko sa iyo noon, ay walang kapatawaran.
Ngayon sinong talunan?
-Hayop-- -Ano? Sino'ng talunan
ngayon? Hindi kita marinig!
Kung hindi dahil sa akin, nagtuloy-tuloy ka.
Baka nakaabot ka rin sa Sekai Taikai.
Pero sa halip, iniwan ko ang basura ko sa buhay ko,
pinasa sa iyo, at dinala mo 'yon sa loob
ng tatlompu't limang taon.
Humihingi ako ng tawad, Johnny.
Panonoorin ko pa laban ng anak ko.
Ikinararangal ko na ipakilala ang ating guest referee…
isang local hero at isa ring dating All Valley Champion… Darryl Vidal!
-Salamat, Mr. Braun! -Walang anuman.
Handa na kayong makita ang pinakamagagaling sa karate?
Whoo!
-Hi. -Uy, hi!
Wow, grabe. Talagang todo-bigay ka ah.
Ah, oo, kasi Sekai Taikai 'to e. Para 'tong Super Bowl tsaka World Cup tsaka
-March Madness sa iisang lugar. -Mm.
Sige Robby! Gulpihin mo siya! Yeah!
Dumating na ang oras! Dalawang semi-finals ang
ating masasaksihan.
Terrence… akala namin, nawala na. Pero… bumalik.
Gaano katagal?
Anim na buwan.
Sinira ng mga hayop na 'yon ang buong reputasyon ko.
Kinuha nila ang nag-iisang bagay, dito sa mundong 'to na minahal ko!
Kung sa impyerno'ng punta ko… isasama ko silang lahat.
Sa labing-anim na pinakamalalakas na dojo,
ang natitira na lang ngayon ay ang huling tatlo. Ang Iron Dragons…
Miyagi-Do Karate…
At Cobra Kai.
Ang Cobra Kai, walang sensei.
Simple lang rules. Bawat dojo,
sa kanila pa rin ang points nila mula sa Barcelona competitions.
At ang hindi natapos na boys semi-final ay babalik sa zero-zero,
at ang naiwang girls' semi-final ay magaganap naman bukas.
Ang mga mata, dapat sa kalaban lang.
Bawat match ay mayroong tatlong two-minute round na may unlimited scoring.
One point sa isang hit, ten para sa knockdown,
at twenty para sa knockout.
Ang finals ang magpapasya sa magiging individual champions,
at ang dojo na may pinakamataas na naipong points ang tatanghalin na grand champion.
Yun o! Ano? Meron 'yang extra cheese
tsaka jalapeno 'diba?
Ngayon…
Kunwari na lang 'di mo tinanong 'yan.
Mangyaring tumayo ang lahat upang mag-alay ng sandali ng katahimikan para
sa namaalam na mandirigma na si Kwon Jae-sung.
Amoy-singit!
Salamat.
Para sa unang match, o sabihin na nating rematch.
Axel Kovačević versus Robby Keene!
Robby.
Matatalo mo siya.
Tiwala lang sa taglay mong kakayahan.
Hindi mahalaga 'yung nangyari 'nung huli. Hindi mahalaga kahit ilan ang nanonood.
Kayong dalawa lang sa loob ng mat. Nagsanay ka para dito. Handa ka na.
Kahit sila ang pumili nitong venue at ng ref,
sa atin pa rin ang malalakas na fighter.
Madali lang ito sa atin.
At kung medyo madehado tayo…
alam mo ang gagawin mo.
Hindi mo kailangang alalahanin 'yan.
Tingnan mo sila.
Takot sila dahil sa ginawa mo sa Barcelona.
Turuan mo siyang matakot sa kamatayan.
Opo, sensei.
Fighters, harap sa akin. Bow. Sa kalaban. Bow.
Fighting stance!
Fight!
Point!
-Ayun o! -Yes!
Galing. Ayos.
Iyan. Ganyan nga.
Di ba? Pwede! Baka nga kaya niyang manalo!
Anong--- Anong klaseng stance 'yan?
Point!
Two points!
Ano 'yon, ngayon lang natin nakita 'yang moves na 'yan.
Point!
Wala tayong na-program sa mga 'yan!
Walang point. Na-block.
Point.
Bakit… nagagawa mo pang ngumiti?
Kasi--
Hinayaan mong matamaan ka niya. Gusto mong tinamaan ka ng kalaban?
Hindi po, sensei.
Para siyang makina.
Parang nireprogram niya'ng sarili niya.
Nag-adapt siya. At ngayon ikaw naman.
Ewan ko kung kaya ko.
Si Robby Keene, hindi marunong mag-adapt? Bago 'yan ah.
Walang naging madali sa 'yo, Robby.
Paulit-ulit kang bumagsak sa mga pagsubok, higit pa sa kahit sinong nakilala ko.
Pero patuloy ka ring bumangon higit kahit kanino.
Nilabanan mo si Kreese. Si Silver.
Sa tuwing alam mong may hindi tama, lumaban ka.
Kahit minsan nag-iisa ka.
Kahit nga itong rival mo, naging best friend mo.
Naayos mo ang relasyon mo sa dad mo. Kahit sino,
walang kayang mag-adapt na katulad mo.
Kaya sabihin mo… kaya mong gawin ulit?
Lupet ng speech na 'yon, LaRusso.
Oo, sana lang hindi pa huli ang lahat.
Fight!
Walang point, na-block.
Point.
Point!
Walang point, na-block.
Point!
Galing. 'Yan, ganyan!
Tara!
Point!
Walang point, na-block.
Point, Keene.
Point.
Ganyan!
Point.
Point, Keene.
Yan ang sinasabi ko! 'Yan ang sinasabi ko! Yeah! Ano, nakita niyo 'yon? Yeah!
Ayos 'yon. Naka-five points ka.
Oo. Pero siya rin naman.
O, e ano naman?
Alam mo nang 'di siya makina. Tao lang siya.
Pero kung gusto mong humabol kailangan mo ng knockdown.
Oo. Itumba mo siya sa pwet niya.
Nag-adjust siya. Maliit siya, pero mabilis.
Huwag ka nang mag-dahilan diyan, kahihiyan 'yung pinakita mo.
Yung tuhod niya… baliin mo.
Sigurado ka?
Kung susunod ka sa akin… ikaw ang panalo.
Oras na, gentlemen. Final round.
Fight!
Hoy!
-Ano 'yon? Anong problema? -Tuhod ko! Tuhod ko.
Medic!
Ladies and gentlemen, ladies and gentlemen. Huminahon lang kayong lahat.
-Pakiusap, huminahon lang tayo. -Hayop! Hoy! Ikaw! Alam
kong sinadya mo iyon!
Teka nga… hindi ba dapat disqualification 'yon?
Sa nakita ko, nagkaipitan lang silang dalawa, tapos parehas bumagsak. Kaya
-walang puntos pareho. -Pero--
Itatayo ka namin, ha. Ready?
Alalay lang.
Si Robby Keene ay may labinglimang minuto para bumalik sa mat.
Kung hindi makakabalik si Keene, si Axel Kovačević ang
tatanghaling nagwagi.
Sasabihin ko sa mga judge. Pero ang galing mo 'don bata.
Bwisit.
Ganon-ganon lang 'yon?
Ch-Chozen, 'di ba marunong ka 'nung--
Ang heat massage, hindi magic, Daniel-san.
Buto niya, kailangan ng oras gumaling.
Hindi lang ako makapaniwalang hindi mananagot si Silver dito.
Uy… ang galing-galing mo.
Proud na proud ako sa 'yo.
Salamat, Mom.
Okay lang ba kung iwan niyo muna ako dito sandali?
Kahit gaano pa katagal, Robby-san.
Salamat.
Nandaya 'yung lintek na 'yon.
Papatayin ko siya pati 'yung buong team nila.
Yung laban mo na lang 'yung isipin mo.
Sorry, Robby.
Okay ka lang ba?
Kaya ko sanang manalo e.
Badtrip lang na 'di malalaman ng mundo 'yon.
Pero alam ko 'yon.
Ginawa ko'ng kaya ko.
Tsk, lumaban ako.
Kung dahil 'don second place ako, sige… at least, hindi kulelat.
Kung ako ikaw hindi ganyan reaksyon ko.
Siguro sa halip na isipin ko 'yung mga nawala sa akin, mas…
mas gusto kong isipin 'yung mga nakamit ko.
Sa karate nanggaling ang lahat ng maganda sa buhay ko.
Lahat ng kaibigan ko, pati na rin yung girlfriend ko.
At saka pati 'yung dad ko.
Dahil 'dyan ikaw pa rin pala 'yung panalo.
Lalo para sa akin.
I love you, anak.
I love you, too.
Proud na proud ako sa 'yo.
Salamat.
Dahil hindi na lalaban si Robby Keene, si Axel Kovačević ang tutuloy sa finals.
At dahil ang Cobra Kai ay walang maipapalit kay Kwon Jae-sung,
si Axel Kovačević ang tatanghaling boys champion kasunod ng pagtatapos bukas
ng girls semi-final round.
Ayoko sanang maghatid ng masamang balita,
pero naiwan na tayo dahil sa nangyaring 'yon.
Dapat makaraming knockdown si Sam bukas habang 'yung Iron Dragons dapat hindi
na talaga makascore ulit.
Oo, walang pag-asa. Nagpapaulan sila ng points.
Tanggapin na lang natin, talo na tayo.
Parang laking Jersey ah.
Sabi ng Mom mo nandito ka raw.
Oo kasi, tsk. Hirap matulog.
Oo, alam ko 'yan.
Walang kwenta kahit manalo pa ako, Dad.
'Di ako makakaipon ng points para habulin 'yung Iron Dragons.
Tsaka kung 'di ako lalaban para sa Miyagi-Do,
para sa'n pang lalaban ako? 'Nung una akala ko para lang sa closure,
tapos sa Barcelona, dahil na naman may kaaway tayo 'don.
Tapos ngayon, lalabanan ko pa si Tory?
'Di hamak na mas kailangan niya 'yon kaysa sa akin kaya… ewan ko, hindi
ko--
Nahihirapan lang akong makuha 'yung tamang focus.
Alam ko rin 'yang pakiramdam na 'yan.
Nitong huli rin, wala ako sa tamang balanse.
Akala ko kung itutuloy ang tournament dito,
makakatulong 'yon na iwan natin 'to sa tamang
paraan. Pero matapos 'yung kay Robby, parang… hindi ko na alam.
Sana may mga sagot ako para sa 'yo, anak…
kaya lang hinahanap ko pa rin 'yung mga sagot sa mga tanong ko.
Baka alam mo kung paano 'to ipapanalo, Mr. Miyagi…
sabihin mo lang sa 'kin ang gagawin.
Siguradong may paraan.
Danny, Danny, Danny… papasok ka 'dyan sa ring.
Open season na. Para sa kanya… at sa 'yo.
Anong problema? Wala si mommy para bihisan ka?
Hoy, kinakausap kita, kumag.
-Hindi ka pa kasi manahimik e! -Halika dito! Halika, halika, laban!
Makulit ka rin, e.
Humanda ka sa akin ngayon.
-Isilid 'yan sa body bag! -Yon!
Ayos.
Hindi tayo nagsasanay para maging mabait. Mahina lang ang naaawa.
Dito sa lansangan o sa kompetisyon, kung may kumumpronta sa 'yo, kalaban siya.
Di dapat maawa sa kalaban.
Tama?
-Tama! -Tama!
Mr. Miyagi?
Jump block! Dali!
Ingat!
Daniel-san… huwag kang matakot.
Ba't 'di mo sinabing lumaban ka sa Sekai Taikai?
Na may napatay ka 'don.
Bakit iniwan mo akong mag-isa dito?
Nang walang mga kasagutan?
Pinipilit kong lumaban, Mr. Miyagi. Gusto kong gawin ang gagawin mo.
Pero hindi namin kaya.
Wala na.
Wala nang pag-asa.
Daniel-san…
Ang sagot, dito pa rin matatagpuan.
Tandaan, turo ni Miyagi… manalo, matalo, 'di mahalaga.
Hindi na kailangang lumaban ngayon.
Aga pa ah. Ready ka na para mamaya?
Ano, um…
May gusto akong sabihin sa inyo.
Sana lang huwag sumama ang loob niyo.
Hindi ka lalaban mamaya.
Samantha, hindi masama ang loob ko.
Pero dad, sinusuko ko na 'yung laban.
Nung hiniling ko kay Mr. Miyagi na i-train ako,
akala ko para lumaban.
Tapos natutunan ko 'yung pinakaimportanteng
aral na binigay niya sa akin. Nagte-train pala ako para hindi
ko na kailangang lumaban.
Hindi ka naman sumusuko e. May nalaman ka na kahit ako
madalas kong nakakalimutan. Ang pinakamagandang tagumpay na maihahatid
sa 'yo ng karate ay kapag hindi mo na kailangang lumaban.
Proud na proud ako sa 'yo.
Okay lang si Robby, pero kayo ni Sam?
Bakit kayong mga orig na Miyagi-Do ayos lang sa inyong 'di lumaban?
'Yung kahapon kay Robby, hindi aksidente 'yon.
Kakalimutan lang natin 'yon? Panalo na sila?
Maniwala ka. Hirap din akong tanggapin iyon, Johnny.
O e, ba't ganito?
Sumali ako dito sa tournament para ibahagi ang mga turo ni Mr. Miyagi sa mundo.
Kaya nga sirang-sira ako 'nung nalaman ko ang nakaraan niya.
Pero naisip ko na walang kwenta ang mga 'yon.
Parang alam ng mga teacher ang lahat. Okay, pero ang totoo,
mga tao din sila kagaya natin. May mga pagkukulang sila at kabiguan,
pero hindi dapat tayo ang magpapasan 'non.
Ang responsibilidad natin ay kunin ang mabubuting turo nila at ituro 'yon
sa kasunod.
Kaya ngayon, na sina Sam at Robby, kaya nilang hindi lumaban,
ibig sabihin ang iniwan ni Mr. Miyagi magpapatuloy.
Manalo man tayo o matalo.
Naiintindihan ko.
At maganda 'yon para sa 'yo. Seryoso ako.
Pero 'di ko natutunang 'di lumaban.
At ang manalo dito ang huli kong tsansa.
Babalik ako.
Kahapon, ba't mo ginawa iyon?
Inungkat mo pa 'yung nakaraan natin.
Akala mo patatawarin lang kita?
Hindi ako nararapat patawarin.
Oo, tama ka 'dyan. Dahil 'di kita mapapatawad kahit kailan.
Minahal kita dati.
Inidolo kita.
Lahat ng maganda sa akin: lakas ko, ang tapang ko, karate… ikaw ang nagturo.
Gusto ko lang na mapasaya ka.
Kaya oo, 'nung gabing 'yon sa parking, December 19, 1984,
'yon ang pinakamalalang sandali sa buhay ko.
Pero ang mas masakit sa pagsakal mo sa akin 'non ay 'yung pag-iwan mo sa akin.
Basta mo na lang akong tinapon na parang basura.
Sa sandaling ikaw ang kailangan ko.
Wala kang kamalay-malay kung gaano kahirap 'yung buhay ko!
Kahit kanino 'di ako nagtiwala!
Mas lalo na sa sarili ko!
At dahil 'yon sa 'yo!
Pinagsisisihan ko 'yon, anak.
Hindi ko mababago ang nakaraan.
Sana lang may paraan para makabawi ako sa iyo.
Baka meron nga.
Ang Sekai Taikai, kahit noon pa man ay nakakagulat na.
Pero ang taong ito ay ibang-iba sa mga nauna.
Si Samantha LaRusso ay nagpasya na hindi lumaban.
Kaya opisyal nang nagtatapos ang Miyagi-Do Karate sa kanilang
kahanga-hangang paglahok! Palakpakan natin ang kanilang dojo!
Lalabanan ko pa rin ba si Nichols?
Kahit na ganon, panalo pa rin tayo.
Dito na ngayon nagtatapos ang ating mga semifinal match.
Ang hindi pagtatalaga ng Cobra Kai ng papalit sa kanilang yumaong captain,
nangangahulugang si Axel Kovačević ang kikilalanin bilang ang ating bagong
male champion.
Subalit ang Cobra Kai ay nagtalaga ng kapalit niya.
Makakasama ni Tory Nichols sa Team Cobra Kai ay si… Miguel Diaz!
Iko-coach ng two-time All Valley champion at kanilang bagong sensei,
Johnny Lawrence!
Malaking katarantaduhan 'yan. Pwede nilang gawin 'yan?
Mga dati silang Cobra Kai.