Miesiąc temu postanowiliśmy wznowić Sekai Taikai.
Tragiczne wydarzenia z Barcelony należą do przeszłości.
Obecni uczestnicy ciężko trenują,
żeby zostać mistrzami świata.
Dzięki zainteresowaniu mediów
nasz turniej będzie miał jeszcze większą oglądalność.
Zwycięskie drużyny i mistrzowie zyskają wielką sławę.
Stawka nigdy nie była tak wysoka.
Dlatego jestem tutaj, w dolinie.
Senseiowie zgodzili się dokończyć turniej.
Musimy zatem wspólnie dopilnować,
żeby tym razem obyło się bez komplikacji.
- Zdurniałeś? - Przecież to proste.
Wszyscy lubią hot dogi, ale…
Nie stać nas na trzy wegańskie cateringi.
Ludzie muszą jeść. To nie Festiwal Fyre.
Nie dbałeś o koszty, gdy usuwałeś niebieskie maty.
Twoje niebieskie maty były zagrzybiałe.
Mówiłem, że nie należy ćwiczyć boso w wilgotnej sali gimnastycznej.
Bez takich tekstów.
Jakich? „Gimnastyczna”?
Dosyć!
Maty mają być czerwone.
Jeden dostawca żywności.
A 50% zysków ze sprzedaży koszulek trafi na fundusz Sekai Taikai.
Zdaje się, że ktoś chce się nachapać.
Sam wyprawiłeś wielką kolację w Temeculi.
Żeby zdobyć pozwolenia na parkowanie.
- Nikogo nie obchodzą e-bilety? - Komu szkodził papier?
Zapomniałeś, że mamy XXI wiek?
Wolałbyś czasy, gdy kobiety nie mogły głosować?
W końcu byś się zamknęła.
- Mizoginista. - Nie!
Spokój!
Dosyć kłótni.
Gdy przemówię przez mikrofon i wznowię turniej,
zaprezentujemy pełen profesjonalizm.
Gdy ty przemówisz przez mikrofon?
- Poprowadzę galę. - Jeszcze czego.
Nie wiem, jak jest w Austrii, Słowacji,
czy skąd tam pochodzisz, ale jesteśmy w dolinie.
Pewne rzeczy robimy po swojemu.
Masz rację.
Załatwimy to po staremu.
Miło, że się zgadzasz.
Chwila. Czyli jak?
Gotowi?
- Nie wiem, co mamy robić. - Walka!
Jakieś zastrzeżenia?
Daryl? Żyjesz?
Oto i on. Sensei z ręką do roślin.
- Dzień dobry. - Wpadliśmy po chłodziarkę.
Jedziemy na degustację win.
Wolę, gdy dzieci trenują same.
Tak dawno nie byliśmy w Ojai.
Zamierzasz grzebać w ziemi cały dzień?
A gdzież! Oglądam Wojny magazynowe.
Zostało mi tylko 16 odcinków.
Osiem godzin grzebania w opuszczonych magazynach?
Ano!
Przepraszam. Pan Togucki?
- Toguchi. - Przepraszam bardzo.
Polecony do pana.
- Dziękuję. - Proszę podpisać.
Fajny ogród.
Z zewnątrz bym nie powiedział.
Od Kumiko.
Przeprasza, że nie oddzwaniała.
Dostała wiadomość po czasie.
Coś z operatorem komórkowym.
Pisze, że mnie kocha.
Jak przyjaciela.
Oddała komuś swoje serce.
Chozen, przykro mi.
Jej strata.
To nic, naprawdę.
Może pomyliłem przyjaźń z miłością.
Idę oglądać Wojny magazynowe.
Bardzo dojrzała reakcja.
Mnie nie nabrał.
W Hiszpanii był w rozsypce.
Nażłopie się Long Island Iced Tea i wpadnie w cug.
Nie zostawimy go.
- Ale… - Nie możemy.
Niech jedzie z nami. Winnie prosiła, żebym znalazła jej faceta.
Urządzimy sobie podwójną randkę.
- Pasują do siebie? - Nie pobierają się.
To tylko kilka kieliszków wina i luźna rozmowa.
- Chyba że ma tu zostać. - Nie licytuj powyżej 900, patafianie!
To pieniądze wywalone w błoto!
Dureń!
- Dzwoń. - Tak.
Dodatkowe skarpetki, kapcie, ładowarka.
Znajdziesz miejsce na to?
Gdy się rodziłem, mama złapała gumę w drodze do szpitala.
Resztę drogi pokonała na wrotkach. W samą porę.
Położne mówiły: „Laura farciara”.
Twoja mama była silną kobietą.
Jeśli auto się zepsuje, wezwiemy Ubera.
Tym kierowcom nie można ufać.
To zadzwonimy po Amandę.
Może dodamy to imię do listy?
Nazwiesz córkę po żonie zaprzyjaźnionego senseia?
Racja, nie pomyślałem.
Johnny, może „Bastarda”?
Bastarda?
To popularne imię?
Sprowadzasz dziecko
do grzesznego domu.
Robimy to trochę na opak.
- Nie martw się, załatwię to. - Nie ze mną.
Załatw to z nim.
Od dziś będziemy Binarnymi Senseiami.
Jakieś wieści z MIT?
Tak.
Nie wiedziałem, jak ci powiedzieć.
Nic z tego.
Przykro mi.
To nic, dostałem się do Caltech.
No i fajnie.
Zdecydowałbym się od razu, gdybyś też tam startował.
Ale i tak się jaram.
- Ziom, to mega. - Tak.
Jeśli to nasz ostatni występ, fajnie, że skończymy z hukiem.
- Jak leci? - Jest i on.
Przyszły mistrz Sekai Taikai.
Nie nakręcajmy się. Nikt nie zdobył punktu, walcząc z Axelem.
I co z tego? To się zmieni.
A to co?
Dzięki temu Miyagi-Do wygra Sekai Taikai.
LaRusso?
Co tu robisz?
Chłopaki trenują razem.
Zmierzymy się w półfinałach,
ale skoro mam walczyć z najlepszą, to chcę trenować z najlepszą.
Nie będę walczyć. Rezygnuję.
Dlaczego?
Ciesz się.
Jedna rywalka mniej.
Gadałaś o tym z Robbym?
Nie muszę.
Już nigdy nie włożę kimona Cobra Kai.
Nie zmienię zdania.
Czyli przechodzę do finału.
Wiesz, z kim się zmierzę.
Suka zasłużyła sobie na porządne lanie.
To pomóż mi się przygotować.
Nie pękaj.
Twoja ostatnia szansa, żeby przyłożyć mi w twarz.
Zawiesiste. Bardziej, niż wygląda.
Wyczuwam dojrzałe borówki amerykańskie.
Jak w ogóle smakuje borówka?
Nie wiem, dla mnie to sok z kartonu.
Chozen, na pewno polubisz Winnie.
Sam chodzi do szkoły z jej córką Moon.
Lubi naturę, równowagę i takie tam.
Opowiedz jej o Miyagi-Do.
Nie wspominaj o Wojnach magazynowych.
Co?
Wspaniałe miejsce!
Cześć!
- Cześć. - Hej.
- Miło cię widzieć. - Cześć.
Winnie Taylor, nasz przyjaciel Chozen Toguchi.
Chozen, wspaniałe imię.
Wiecie, że oznacza „szczerość” i „prawość”?
Nie wiedziałem.
Usiądź.
Wybaczcie spóźnienie.
- Byłam na sesji reiki. - Proszę.
To japońska metoda leczenia energią. Próbowałeś?
- Nie. - Powinieneś.
Mój uzdrowiciel Avram jest cudowny. Odmieni twoje życie.
- Nie, dziękuję. - Mógłbyś spróbować.
Daniel-san, na Okinawie mamy powiedzenie…
To znaczy: „Reiki to ściema”.
Dasz wiarę, że nasze córki idą do college’u?
O rany, zupełnie nie jestem na to gotowa.
On też.
Sam aplikuje do zagranicznych uczelni.
Szykują się wielkie zmiany.
Żebyś wiedział. Gdy Sage dostała się do Pitzer,
myślałam, że wszystko zostanie tak samo.
To zaledwie 50 kilometrów,
ale wszystko się zmieniło.
Na pewno nie wszystko.
Sama zobaczysz.
Nie sposób się przygotować
na ten kryzys emocjonalny, gdy pierwsze dziecko wyjeżdża.
Mój biorytm nadal się nie unormował.
Nie pomogły kąpiele dźwiękowe, terapie kryształami…
Dlatego że kryształy to też ściema.
Naprawdę doceniam.
Johnny Lawrence.
- Co tu robisz, stary? - Cześć.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Masz te drewniane boksy,
gdzie mogę wywalić obcemu, co robię źle, aż będzie mi lepiej?
Konfesjonały są u katolików, ale możesz pogadać ze mną.
Co się dzieje?
Wiesz, że spodziewamy się dziecka.
Tak. To już niedługo?
Sęk w tym, że nie mamy z Carmen ślubu.
Myślisz, że Bóg się wkurzy, że sprowadzasz tu nieślubne dziecko?
Typie, ciszej.
Wyluzuj.
Bóg cię nie ukarze za brak małżeństwa.
- Na pewno? - Oczywiście.
Tyle dobrze.
Chciałem się oświadczyć,
ale się skułem i walczyłem z pięcioma ninja.
Kumpel miał 70 szwów, słaby moment.
Później planowałem po Sekai Taikai.
Ale był ten wypadek w Barcelonie… Wiesz o chłopaku?
Tak. Wszyscy widzieli tę tragedię.
Myślałem, że wygram, rozkręcimy dojo i będzie mnie stać na dom.
I wtedy chciałem się oświadczyć.
Miało być idealnie.
Posłuchaj, to normalne.
Ale mam pytanie.
Kiedy ostatnio było tak idealnie?
Szczerze?
Gdy wygrałem All Valley w 1983 roku.
Z trofeum i z wami czułem się niepokonany.
Tak, pamiętam.
Jak miały na imię te laski, które wtedy wyrwałeś?
Były ostre i napalone.
- Słuchaj… - Gotowe na wszystko.
Rzecz w tym, że życie nie jest idealne.
- Są lepsze i gorsze dni. - Tak.
Oby więcej było lepszych.
Jeśli będziesz czekał z kolejnym krokiem na idealny moment,
nogi ci zdrętwieją.
Nie przegap własnego szczęścia.
Zaryzykuj.
Zrób to.
Tanya i Lorraine.
Właśnie, Tanya i Lorraine!
Bitewna Integracja Techniki Koordynacji Ataku.
Czyli BITKA.
Najbardziej zaawansowany program nauki karate.
A co robi?
Załóż, to zobaczysz.
AKTYWACJA
Co jest?
ANALIZA PRZECIWNIKA
Co widzisz?
Fajne to?
Niezły odlot.
Wprowadziliśmy dane z walk Axela,
stworzyliśmy algorytm, a symulację przesyłamy do słuchawek.
Dziś Miguel jest Axelem.
Przygotujesz się do turnieju
i podbijesz swoje szanse.
Jakie mam teraz?
Dopiero rozwijamy program.
SZANSA POWODZENIA: 12%
Tylko 12% szans na wygraną?
Ale kolesia nikt nawet nie tknął.
A jego ostatni przeciwnik zginął.
W gruncie rzeczy 12% to dobry punkt wyjścia.
Byłaby lipa, gdybyś zginął.
Gotowi?
Zaczniemy na wolniejszym tempie.
Program musi się zaadaptować.
URUCHOM ALPHA001
Gotowi?
Walka.
Kopnięcie okrężne.
Dobry początek.
Włamanie.
Panna porządnicka robi takie rzeczy?
Żeby być najlepsza, czasem musisz łamać zasady.
Tata był w radzie, nadal mamy przywileje.
Ostatnio było tu trochę inaczej.
Tak.
Szczerze się nienawidziłyśmy.
Walcz z tą samą zaciętością.
Inaczej mnie nie pokonasz.
Czyżby?
Ciężka sprawa. Co zrobimy?
Proste, zatrzymamy ją siłą.
Jesteśmy rodzicami, mamy do tego prawo.
Mówię o Chozenie i Winnie.
Totalny niewypał z mojej strony.
Nasza córka chce się przenieść za ocean
i zerwać wszelkie kontakty.
Wcale nie, będzie stale dzwonić.
Będziemy na różnych kontynentach.
Gdy się obudzimy, ona będzie jeszcze spać. I na odwrót.
Wiesz, że lubi się wyspać.
To będzie cud, jeśli kiedyś odbierze telefon.
Możemy prosić…
- Tak. - Jeszcze raz.
- Kilka razy. - Dla pani.
Więcej.
Może ci powróżę?
Od kryształów głupsze są tylko karty tarota.
O rany, Chozen.
Czy ty w ogóle cieszyłeś się na tę randkę?
Wybacz.
Dostałem dziś list ze smutnymi wieściami.
Daniel i Amanda nie chcieli zostawić mnie samego.
Miałem oglądać Wojny magazynowe,
ale zabrali mnie tutaj, żebym się napił i kogoś poznał.
To nie twoja wina.
Przykro mi, że masz zły dzień.
Miło, że chcieli nas poznać.
Są gorsze aktywności
niż oglądanie, jak Darrell Sheets przepłaca za zużyte worki do odkurzacza.
Lubisz Wojny magazynowe?
Ano!
Mam nagraną masę nędznych reality show.
Ja też!
- Przestań. - Wiza na miłość.
Ekipa z Florydy.
- Too Hot To Handle. - Nie.
Love After Lockup.
A Vanderpump rządzi?
Pozycja obowiązkowa.
Pamiętasz Jamesa i Ally?
O tak.
Rozłożyłam tarota na ich miłość
i nadal są razem.
Co ci szkodzi?
Dobrze.
Rozkładaj.
POMYSŁY NA OŚWIADCZYNY
WRĘCZ JEJ KWIATY
Kwiaty. Niby skąd mam je wziąć?
Co ty wyprawiasz?
Odwal się od moich krzaków!
UGOTUJ COŚ DLA NIEJ
UBIERZ SIĘ ŁADNIE
Ciuchy…
Typie!
Boże.
Od wewnątrz.
- Gościu! - Spokojnie.
Fajnie.
To jeszcze raz.
Gotowi? Walka.
Coś nie trybi.
Szanse Robby’ego spadają szybciej niż cząstka kwantowa w polu grawitacyjnym.
Nie może być tak źle.
- Aha. - Właśnie.
Może za bardzo podkręciłeś algorytm?
Pytasz, czy umiem zaprogramować tryb oparty na AI?
Twoje gogle pewnie lagują.
Udam, że nie słyszałem.
Jak mi idzie?
AI nadal się kalibruje.
Pospieszyliśmy się z symulacją.
Dociśnij gogle, będzie git.
SZANSA POWODZENIA: 4%
Cztery procent?
To nie wina gogli.
- Nieźle, LaRusso. - Dzięki.
Fajnie, że znowu tu jesteśmy.
Prawda?
Może trochę.
Nie możesz się poddać.
Zaszłaś tak daleko. Obie zaszłyśmy.
Odpuścisz w końcu? Mówiłam, że rezygnuję.
Proszę, wyjaśnij mi to.
Gdy wkładam to kimono, tracę wszystko, na czym mi zależy.
Kreese uwikłał mnie w swoje gierki.
Pokłóciłam się z przyjaciółmi i Robbym.
Nie chcę do tego wracać.
Już nigdy.
Idzie.
WYJDZIESZ ZA MNIE?
Carmen, czy zgodzisz się…
Cholera.
Fałszywy alarm.
Macie przerwę.
Bądźcie w pobliżu.
Sam to przygotowałeś?
Tak.
Uczyłem się gotowania.
Miałem problem z truflami.
W stylu „zepsujesz, odkupujesz”.
Ale z szampanem wejdzie.
Żadnego szampana.
Dziecko.
Chcę, żeby mała rodziców na dłuższą metę.
I bardzo chcę poślubić twoją córkę.
Pokaż.
Mojej mamy.
Wyprosiłem ojczyma, żeby mi go oddał.
Nadal jest dupkiem, ale chyba zmiękł na starość.
Piękny.
Przepraszam, że ponaglałam.
Dziecko to nie bękart.
Ma szczęście.
Carmen też ma szczęście.
Myślisz, że się jej spodoba? W porządku?
Od ciebie zawsze w porządku.
To ona.
Hej, Carmen.
Co? Teraz?
W tym momencie?
Dobra, jedziemy.
Co się stało?
Johnny?
Wody jej odeszły.
Dobra.
Chodźmy.
- Szybciej. - Idę.
Rusz się.
Dziecko w drodze.
Wyciągniemy karty na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.
Moja przeszłość jest skomplikowana.
Karty nie zrozumieją.
Odwrócony Pustelnik.
Ogromna samotność.
Masz szlachetne intencje,
ale napotykasz przeszkody na miarę życia i śmierci.
Zwykle na własne życzenie.
Wyciągnij kolejną.
Śmierć.
Rozumiem.
To metaforyczna śmierć dawnego mnie.
Zwiastuje odrodzenie się w nowym życiu, które mnie czeka.
Nie, dosłownie oznacza, że umrze ktoś, kogo znasz.
I to wkrótce.
Może więcej niż jedna osoba.
Wolę własną interpretację.
Cesarzowa.
To moja przyszłość?
To znaczy, że twoja podróż wkrótce się skończy.
Ktoś o podobnej sile i determinacji
będzie czekał na jej końcu.
- Czekał na co? - Ty zdecydujesz.
Partnerstwo?
Może coś więcej.
Jak miłość.
Myślisz o kimś, prawda?
Owszem.
Ale pochodzimy z różnych światów.
To niemożliwe.
Jedyne, co jest niemożliwe,
to droga, której nie wybierasz.
Dziękuję, Winnie-san.
Karii.
Jak się w tym walczy?
Dosyć realistycznie.
Może za bardzo.
Nieważne, co mówią liczby. Możesz pokonać Axela.
Wiem, że dobrze walczę, ale chyba nie dość.
- Widać po liczbach. - Chrzanić je.
Ostatnio dałem z siebie wszystko.
Nic to nie dało.
Chcesz się poddać, bo Axel zdobył punkty, a ty nie?
Pokonałem cię na All Valley, ale nie odpuściłeś.
Wiedziałeś, że ciężko trenowałeś.
Nie zrezygnowałeś, gdy było pod górkę.
Olej ten program.
Liczby są dla leszczy. Ważne, czy chcesz wygrać.
- Chcę. - Udowodnij.
Wracaj tam, nie skończyliśmy.
Gadasz zupełnie jak mój tata.
Nie ma głowy do liczb, więc gadka dobrze siadła.
Dobra.
- Sam się prosisz. - Dawaj.
Mogę usiąść?
To twoja arena.
Wybacz, że naciskałam.
Nie rozumiałam, że to takie trudne.
W końcu byłam na dobrej drodze.
Mama zmarła i świat się zawalił.
Myślałam, że Cobra Kai to jedyna opcja.
Ale zniszczyłam tylko relacje z bliskimi.
Dobrze, że Robby w ogóle ze mną gada.
Jeśli wrócę do Cobra Kai, to będzie koniec.
Nie zrozumiesz.
Trochę rozumiem.
Miguel myśli, że pójdę na UCLA.
Ale chyba wyrwę się znacznie dalej.
Dokąd?
Na Okinawie mają roczny kurs.
Jeszcze mnie nie przyjęli, więc to nic pewnego.
Wychowałam się na opowieściach taty, a pan Miyagi był jakby moim dziadkiem.
Zawsze chciałam tam polecieć.
Nie wiem, jak powiedzieć Miguelowi.
Nie popełnij mojego błędu.
Skrywanie prawdy przed bliskimi tylko ich rani.
Gdy zdecydujesz, bądź szczera.
Ty i Miguel coś wymyślicie.
Dobra rada.
Wysłuchaj mojej.
Nikt cię nie potępi za dokończenie walki.
Wróciłaś do Cobra Kai pod wpływem impulsu.
Nie stracisz przez to przyjaciół.
Ani Robby’ego.
Obiecuję, że będziemy cię wspierać, bez względu na dojo.
Poza tym chcę zobaczyć, jak mocno zdzielisz Zarę po mordzie.
Ten śmiech oznacza powrót do turnieju?
Nie siedź tak.
Obie musimy trenować.
Tak, sensei.
To wasza pierwsza lekcja karate.
Poszukam tego malutkiego kimona, gdy wrócimy.
Może przeprowadzka?
Anthony pozna nowych język, a my kulturę i obyczaje.
O Boże.
Musimy lecieć.
Chwila, wypiliśmy z trzy butelki, nie mogę prowadzić.
Ja mogę.
- Co? - Nie mogę.
Chozen! Bierzemy Ubera!
Dobry człowieku!
Właśnie tak.
Wykręca 42%.
Może wpadnę do Pasadeny w zimie, a ty do Cambridge na wiosnę.
I zajęcia w Stanford w lecie.
Umowa.
Jak się czujesz? Dobrze?
Zdążyłem?
Ma skurcze co sześć minut.
Jeszcze jest czas.
Zaraz wrócę.
Dzięki. Jak się czujesz?
Chcesz drugą poduszkę?
Gdzie przycisk alarmowy?
Johnny, wszystko gra.
Czuję się lepiej, gdy tu jesteś. Trochę się boję.
Tak?
Co to za strój?
No tak.
Liczyłem na inne okoliczności,
ale każda sytuacja jest dobra.
Carmen.
Jesteś kobietą moich marzeń.
Dzięki tobie stałem się lepszy.
Będziesz kozacką mamą dla naszej córki.
Tylko jedno może mnie bardziej uszczęśliwić.
Carmen Diaz,
wyjdziesz za mnie?
Johnny…
Odmieniłeś moje życie.
Kocham cię.
Tak.
Po tysiąckroć.
Dobrze.
Nie mogę się doczekać ślubu.
Miło, że tak mówisz.
Zaczynamy!
Hej, stary.
Pewnie nie tak wyobrażałaś sobie ślub.
Poimprezujemy później w Don Cuco’s.
Chcę tylko zostać twoim mężem.
Są wszyscy, których kocham.
Zróbmy to.
Szybko.
Moi drodzy,
zebraliśmy się tutaj, by uczcić związek dwojga wspaniałych ludzi.
Którzy pozostaną przyjaciółmi bez względu na to, co przyniesie los.
Którzy będą się wspierać i rosnąć w siłę.
Którzy odłożą na bok dzielące ich różnice,
by tworzyć coś pięknego.
W małżeństwie liczy się rodzina.
To ludzie, którymi się otaczamy, których wspieramy.
Decydując się na małżeństwo,
poświęcacie się dla waszej rodziny do końca swoich dni.
Przyznaję bez wahania,
że to przekozacka rodzina.
Johnny, czy bierzesz sobie Carmen za żonę?
No pewnie.
Tak.
Carmen, czy bierzesz sobie Johnny’ego za męża?
Tak.
Na mocy nadanej mi przez stan Kalifornia i miasto Burbank
ogłaszam was mężem i żoną.
Johnny Lawrensie, możesz pocałować pannę młodą.
Co?
Dziecko idzie.
Dziękuję za przybycie, ale zmywajcie się.
Będzie dobrze.
Ruszcie tyłki.
Pamiętasz noc przed narodzinami Sam?
Mówiłaś, że życie zmieni się na zawsze.
Spanikowałem.
Poważnie?
Jedynie twój spokój mnie uspokajał.
Ale miałaś rację.
Nasze życie wywróciło się do góry nogami.
Ale i tak niczego bym nie zmienił.
Ani ja.
Kolejny etap to same niewiadome.
Ale poradzimy sobie, tak jak zawsze sobie radzimy.
Razem.
Aż po grób, LaRusso.
Na zawsze.
Kocham cię.
No dobra.
Gotowi na zapoznanie?
Poznajcie małą Laurę.
Po mamie Johnny’ego.
Jest doskonała.
Witaj w dolinie, Lauro.
Twoi bracia przywiozą ci trofeum.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk