Si Prinsipe Zuko. Huhulihin siya ng mga Bantay ng Imperyo.
- Ano? - Ang mga Bantay ng Imperyo?
- Papunta na sila. - Tinyente Jee, hinay-hinay lang.
Kakagaling ko lang sa barko ni Admiral Zhao, tiningnan ko...
ang pinakahuling...
tala ng nakonsumong gasolina.
Ginabi kami sa pagtatrabaho ni Tinyente Dang.
Nakakatawa ang mukha mo. Uy!
Lumabas si Dang para tumanggap ng mensahe.
Uminom ka lang.
Narinig kong may mga bagong utos mula mismo sa Fire Lord.
Sarili raw niyang mga kawal ang magbabalik kay Prinsipe Zuko sa Punong Lungsod
kung saan lilitisin siya
dahil sa pagtataksil.
- Pagtataksil? - Nakatitiyak ka?
Opo. Inutusan ni Dang ang mga tao niyang makipagkita sa kanila.
Ngayong gabi? Darating na sila anumang oras.
Kagagawan ito ni Zhao.
Nakumbinsi niya si Ozai na kalaban ka na niya.
Sa Pohuai. Alam na ni Zhao na ikaw ang nagpalaya sa Avatar.
Prinsipe Zuko, umalis ka na, ngayon din.
Sa malayo mo na paandarin ang makina.
Umiwas ka sa pangunahing daan. Gabi ka maglakbay.
Wag nating hayaang maniwala si Ama na kalaban ako.
Oo, pero kailangan mo munang makaligtas.
Ako na ang kakausap kay Ozai.
Salamat, Tinyente Jee.
Mag-ingat po kayo, Kamahalan.
Hindi nahalata ni Jee.
Mabilis siyang nahulog sa bitag.
Ano ang sasabihin ninyo sa Fire Lord tungkol sa anak niya?
Sasabihin ko ang totoo.
Na pinili ng prinsipe na unahin ang mga pangangailangan niya
kaysa sa mga kababayan niya.
At taksil nga ang anak niya.
May blasting jelly.
Ang prinsipe!
Zuko.
Kailangan ko nang mag-abot ng pakikiramay kay Heneral Iroh.
Natitiyak akong lubha siyang nabigla.
ANG HILAGA
Mag-isa lang si Zuko, at di siya tulad ng inasahan ko.
Parang napapalibutan siya ng lungkot.
Nakakagulat naman.
Sokka, may nakita si Aang sa kanya.
Di ba?
Napansin ko lang na pareho kami ni Zuko na maraming pinapasan.
Sa simula pa lang, nag-aalala na ako na di ko alam ang ginagawa ko.
Totoo iyon. Di ko pa natututunan na ibang kasanayan sa bending,
at baka palagi akong papalpak,
pero kahit papaano, kakayanin ko kasama ang mga kaibigan ko.
Tama. Pangkat Avatar.
Ano iyon, kaibigan?
Tingnan ninyo!
Ang Water Tribe ng Hilaga!
Nagawa natin. Sa wakas, nakarating tayo.
Nandito na sila!
Avatar, maligayang pagdating sa Agna Qel'a.
Tingnan ninyo!
Kumusta?
Ang...
Ganda.
Napakaganda.
Inasahan ka na namin.
Aalagaan namin ang alaga mo.
Dadalhin siya sa mga kuwadra ng mga buffalo na yak
na nasa maliwanag, malawak, at mainit na kuweba.
Bigyan ninyo siya ng damong-dagat.
Dapat marami.
Walang problema.
Maligayang pagdating. Ako si Arnook, pinuno ng Water Tribe ng Hilaga.
Mainit namin kayong tinatanggap at babantayan kayo namin sa kapahamakan
sa ngalan ng mga Espiritu ng Karagatan at Buwan.
Salamat. Matagal na naming hinihintay ito.
Ikinagagalak naming makakapiling na namin
ang mga nahiwalay naming mga kapatid mula sa katimugan.
Ito si Maestro Pakku, nakatatandang maestro ng waterbending.
At ito ang anak ko, si Prinsesa Yue, ang espiritwal na pinuno ng tribu namin.
- May sasabihin ako. Nasa panganib kayo. - Avatar Aang...
Alam kong di kapani-paniwala,
pero sa pangitaing nakita ko, sinasalakay ang Hilaga.
Alam na namin.
Ilang araw na ang nakaraan, nakita ng aming mga tagamasid
na parating ang armada ng Fire Nation.
- Mula pa noon, minamanmanan na namin sila. - Nagpapasalamat kaming narito ka.
Sa tulong ng kapangyarihan ng Avatar,
tuturuan namin sila ng aral na di nila malilimutan.
Mga kababayan, malugod na tinatanggap ng lungsod ang ating malalakas na kakampi,
kaya magdadaos tayo ng piging para ipagdiwang ang pagdating nila.
- Piging. - Pinrotektahan tayo ng mga espiritu...
- Wag mong titigan. - Ano?
Di ko mapigilan. May kakaiba sa kanya. Nakilala na ba natin siya?
Hindi. Tumigil ka na bago ka pa nila pag-isipan ng masama.
Kung hindi pa.
Di ako titigil hangga't di natin nahuhuli ang mga kalaban. Pangako iyan.
Di makakalusot ang mga kalaban natin sa mapangahas na krimeng ginawa nila.
- Alam ko kung saan sila unang tutugisin. - Alam ko kung sino ang gumawa nito.
Si Ozai.
Nawala na sa puso ni Ozai ang pagiging tao niya.
Masyado na siyang nahumaling sa pagsakop sa mundo
na hindi niya mapapayagang may sinumang hahadlang,
kahit ang sarili niyang kadugo.
Ganoon pala.
Nakikiramay ako.
Kung ganoon, ang susunod na sasabihin ko,
nakakailang nang kaunti.
Ang Fire Lord,
ibinigay niya sa akin ang karangalang
pamunuan ang isang malaking armada
na inatasang sumakop sa Hilaga.
Alam nating papunta ang Avatar doon,
sa huling tanggulan ng mga Waterbender,
at balak kong pabagsakin iyon.
Paumanhin, Admiral,
pero di ikaw ang unang pumasok sa isip ko para sa ganitong...
kadakilang misyon.
Inaamin kong kaunti lang ang karanasan ko sa labanan.
Siyempre, ibig sabihin din noon, hindi pa ako pumapalpak.
Hindi tulad mo.
Tama na.
Tama na!
Para sa Fire Lord, ang ipinakita mo,
mababa pa sa karaniwan.
- Pero natalo ko siya! - Nahuli ka nang dalawang galaw.
Kaya sasailalim ka sa isa pang pagsubok bukas.
Alam mong pinaglalaruan ka niya, di ba?
Di laro kung may malaking batong tatama sa ulo ko.
Sinasabi ko lang, alam ng ama mo na ikaw ang pinakamagaling.
Ayaw lang niyang malaman mo.
Ipadala niya na lang sa akin ang lahat ng bender sa mga kulungan niya.
Lahat sila, susunugin ko hanggang aminin niya ang totoo.
Anong totoo?
Na ako ang karapat-dapat.
Kausapin mo na lang kaya siya?
Ano ang sasabihin ko?
"Uy. Ako si Sokka ng Water Tribe ng Timog."
Babae lang siya.
Prinsesa at espiritwal na pinuno siya.
Natutulog siya sa trono at kumakain ng hamog at sikat ng araw.
Hindi nga?
Sinabawang sea prune. Paborito ko ito.
Masarap ba? Ano ang lasa?
Parang...
naaalala ko ang sa amin.
Katara?
Salamat dahil tinulungan ninyo ako na makarating dito.
Di ko papalagpasin iyon.
Di ko sana makikita ang mundo, kung di dahil sa iyo.
Nasisiyahan naman kayo sa pagkain?
- Masarap po. - Ikaw lang ang nagturo sa sarili mo, tama?
Opo, parang malayo na ng narating ko, pero marami pa akong dapat matutunan.
Kaya ginusto ko talagang makilala ang ibang Waterbender,
lalo na ang mga kilalang maestro tulad ninyo.
Mahirap sigurong lumaking hiwalay sa ibang bender.
Dahil sa mga pagsalakay ng Fire Nation, maraming nawala sa inyo. Sa ating lahat.
Ang pinakamasaklap...
wala akong nagawa.
Ang mahalaga, nakaligtas ka.
Iyan ang ginagawa natin.
Elemento ng pagbabago ang tubig.
At tayong mga Waterbender, laging umaayon sa agos ng buhay.
Bukas ng umaga, hanapin mo si Yagoda.
Isa siya sa pinakamagagaling naming guro, at matutulungan ka niyang magsimula.
Salamat, Maestro Pakku.
Gusto mo ng mga cloudberry?
Heto.
Salamat po.
Tulungan mo akong ubusin ito.
Sige na. Masarap ito.
Kumusta?
Masarap.
Noong bata ako,
nagtatago ako rito pag nakikipagkita ang ama ko sa mga nakatatanda.
Gusto niya, makita ko kung paano tumatakbo ang tribu
kasi balang araw, responsibilidad ko na iyon.
Hindi gaanong nakatutuwa.
Kaya nagtatago ako rito noon kasama ang mga lola,
gumagawa ng panghimagas.
Babae ka nga lang.
Akala mo bang hindi?
Hindi. Naisip ko lang, dahil nga sa prinsesa ka,...
- Na maldita ako? - Oo. Ibig kong sabihin, hindi.
Akala ko lang, pero, hindi, ordinaryo ka.
Hindi ordinaryo kasi di maganda iyon,
at dapat siguro manahimik na ako.
Naiintindihan ko. Alam kong sa labas parang ganito ako...
pero iyon ang inaasahan nila sa akin.
Wag kang mag-isip ng masama. Gusto kong naglilingkod sa pamayanan ko,
pero paminsan-minsan, kailangan ko lang umalis at...
Gumawa ng panghimagas?
Hindi, naiintindihan ko. Alam mo, sa amin, tungkulin kong protektahan ang nayon.
Sineryoso ko iyon.
Masyado sigurong seryoso para kay Katara, pero kasi...
Responsibilidad mo iyon.
Oo.
Oo, at kung di ko ginawa,
malay natin kung ano ang nangyari.
Nangako ako sa ama ko. Tutuparin ko iyon kahit ano ang mangyari.
Pero may mga oras na gusto ko sanang di na ako mag-alala.
Mga oras na gusto kong maging...
Lalaki lang?
Oo.
Bakit kilala kita?
Prinsesa Yue.
Magsisimula na ang panggabing basbas.
Salamat, Hahn.
Di ka na dapat umalis sa piging. Maaari naman akong tawagin ng pari.
Hindi naman abala.
Totoo.
Heto ang pader namin ng yelo.
Matapos ang mahigit isang siglo ng pagsalakay, nakatayo pa rin ito.
Chief Arnook, maaaring makausap ang kapatid natin mula sa Timog?
- Hihingan ko ng payo sa labanan. - Ako? Tatanungin mo tungkol diyan?
Meron ka ng bagay na wala kami.
Karanasan.
Ang baluti ng mga taga-Fire Nation. Metal ba iyon?
Sa talaan namin, may matutulis na metal iyon sa balikat.
Walang metal. Katad, at wala mang matutulis sa balikat.
Dapat malaman ito ng hukbo. Maaari mo ba silang kausapin?
- Sige. - Ayos.
Ano ang pinakamagandang gagawin sa darating na laban, Avatar Aang?
Imumungkahi ko sana na ikaw ang mamuno sa laban.
Maaari kang manguna sa paglusob...
Ang totoo niyan, pangdepensa talaga ang airbending.
Ang pamamaraan namin, umiwas at lumayo sa gulo.
Pero hindi ka lang isang Airbender.
Ikaw ang Avatar.
Ang totoo, di pa ako magaling sa ibang bending.
Kaya nandito ako, umaasang may magtuturo sa akin?
Pero narinig namin kung paano mo iniligtas ang mga pamayanan.
Tinalo mo ang mga pulutong ng Fire Nation, nakipaglaban ka pa sa mga halimaw.
Paano mo nagawa ang lahat ng iyon?
Tinulungan ako ng mga kaibigan ko. Nagtutulungan kami.
Dapat itinuon mo ang atensiyon mo sa pagsasanay noong naglalakbay ka.
Mukhang di natin maaasahan ang Avatar.
Buhay ang tubig.
Tubig ang nagbibigay-daan para umusbong ang buhay.
At para gumaling.
Sabi ni Maestro Pakku, magkakaroon kami ng natatanging panauhin ngayon.
Salamat sa pagpapaunlak.
Narinig kong nakakagaling ang tubig, pero di ko inakalang ginagawa pa rin ito.
Oo, mahalagang bahagi ito ng kultura namin.
Gusto mong subukan?
Damhin mo ang daloy ng enerhiya sa katawan.
Iugnay mo ang daloy sa sarili mong enerhiya.
Ang pagpapagaling...
hindi lang pagpapagaling ng katawan.
Tungkol ito sa pang-unawa.
Dapat maintindihan mo ang pakiramdam na masaktan.
Pagkatapos, alisin mo ang sakit.
Likas ang galing mo.
Salamat.
Mabilis na akong matuto ngayon. Kinailangan naming mag-isip nang mabilis.
Dapat kasi ganoon pag may bola ng apoy na palapit sa ulo mo.
Siya nga po pala. Kailan tayo magsasanay lumaban?
Ano?
Maayos na ang mga pangunahing galaw ko, pero magpapatulong po ako sa pag-aasinta.
Pati sa pagpapalakas.
Paumanhin, pero di lumalaban ang mga babae.
Ginagamit ang kakayahan natin sa panggagamot, di sa pananakit.
Ayaw kong manggamot lang.
Marangal at sagradong tradisyon ito. Pinakamataas sa mga adhikain.
Hindi po, patawad. Iba po ang sinasabi ko.
Sa tingin ko lang... mas naaayon sa pakikipaglaban ang kakayahan ko.
Kaya kung ayos lang, gusto kong magsanay sa mga pamamaraan sa pakikipaglaban.
Sa Water Tribe ng Hilaga, bawal lumaban ang mga babae.
"Bawal"?
- Hindi tama iyon. - Pero ganoon kami mamuhay.
Naiintindihan ko.
Mukhang mahusay ang pangkat nila.
Sinanay namin sila, pero di nila alam kung ano ang makakaharap natin.
- Wala silang karanasan sa totoong laban. - Kakayanin nila iyon.
Lalo na, ikaw ang pinuno.
Ano...
si Prinsesa Yue.
Parang ayos siya.
Dedikado, mabait, at mapagbigay si Yue.
Ang pinakamatataas na pamantayan ng tribu, kinakatawan niya. Huwaran siya.
Gusto mo siya.
Ang prinsesa at ako,
ikakasal dapat kami.
Inayos iyon noong mga bata kami, pero noong labing-anim na siya,
umatras siya,
at karapatan niya iyon.
Grabe.
Di siya nagbigay ng dahilan.
Ano...
itutuloy mo sana iyon?
Papakasalan mo sana siya?
Salamat sa pagpunta para magbigay-galang kay Avatar Kuruk.
Higit pa riyan ang ipinunta ko rito.
Sana maturuan ako ni Kuruk kung paano makatulong sa laban.
Problema ba iyon?
Matagal nang walang lumalapit kay Kuruk para sa kahit ano.
Ang totoo, nawala na siya sa alaala ng karamihan.
Noong panahon niya bilang Avatar, di masyadong nakialam si Kuruk sa mundo.
Sabi ng iba, nabighani siya sa Mundo ng mga Espiritu
at doon niya ginugol ang oras niya.
Kaya sa kasamaang palad, halos wala siya
para tulungan kami sa mga problema namin.
Kaya di niya nagawa ang tungkulin niya bilang Avatar.
Binigo niya ang lahat.
Tingin ko, higit pa roon ang kuwento niya.
Sana tama ka dahil kailangan ko ng tulong,
at siya lang siguro ang makakaintindi sa kalagayan ko.
Kumusta, Aang?
Narating mo na ang Hilaga.
Oo, dahil nasa panganib ang Water Tribe ng Hilaga.
Sa pangitain galing kay Avatar Kyoshi, winawasak ng Fire Nation ang Agna Qel'a.
Kailangan kong pigilan iyon.
Di mo magagawa iyon.
Kung ipinakita niya na nawawasak ang Hilaga,
mangyayari iyon.
Pero di pa tiyak ang kalalabasan ng laban.
Kung mananaig ang Fire Nation,
kung mabubuhay ang mga Waterbender,
nakasalalay iyon lahat sa iyo.
Bata lang ako.
Hindi, ikaw ang Avatar.
Noong nasa Isla ng Kyoshi ako,
tinulungan ako ni Avatar Kyoshi na maglabas ng malalakas na enerhiya.
Ang Anyong Avatar.
Oo! Binigyan ako noon ng lakas ng isang libong bender.
Gagamitin ko iyon para iligtas ang Hilaga.
Pero makokontrol mo lang iyon pag magaling ka na sa ibang disiplina.
Pero nakontrol niya. Napadaloy niya ang kapangyarihan sa katawan ko.
Nakontrol niya. Kaya mong gawin iyon.
- Hindi maaari iyan. - Maaari. Nagawa ni Kyoshi.
Di ako si Kyoshi.
- Pero kaya mo pa rin! - Hindi ko kaya!
Pagkatapos kong maging Avatar,
nalaman kong may masasamang espiritu
na malapit nang tumawid sa mundo natin mula sa Mundo ng mga Espiritu.
Kinailangan ko silang pigilan,
kaya ginugol ko ang buhay ko para labanan sila.
Dahil nakipaglaban ako sa mga espiritu,
nasira ang katawan ko at naging masama ang kaluluwa ko.
Sa kondisyon ko,
kagaya mo lang ako, walang kakayahan na kontrolin ang Anyong Avatar.
At sa kabila ng lahat ng sakripisyo ko,
hindi ko pa rin nailigtas ang pinakamahalaga sa lahat.
Naghiganti sa akin ang isang espiritung naninila.
Si Ummi, ang mahal ko,
siya ang naging kabayaran.
Ninakaw ng espiritu ang mukha niya.
- Si Koh. - Makinig ka, Aang.
Dapat mag-isang harapin ito ang Avatar,
kung hindi, magdurusa ang mga mahal mo.
Paumanhin. Hinahanap ko si Katara.
Aalis na ako.
May problema ba?
Hindi, ano lang...
pagod lang ako.
Kailangan mo na yatang umalis para pagalingin ang "gulumihan" mo.
Sabi ko na! Ikaw iyon!
- Oo. - Ikaw ang tumanggong!
Oo.
Pero paano?
Kapapanganak pa lang sa akin, nagkaroon na ako ng malubhang sakit,
kaya nagmakaawa ang ama ko sa mga espiritu na iligtas ang buhay ko,
at... isang himala ang nangyari.
Sinagot ng Espiritu ng Buwan ang dasal niya
at biniyayaan ako ng diwa nito at naibalik ang buhay ko.
- Nagbago ang kulay ng buhok ko noon. - Espiritu ka?
Bahagi lang, tao pa rin ako.
Tulay ako ng magkabilang mundo dahil sa koneksiyon ko sa kanila.
Naging babaylan ako para tumulong sa iba na makakonekta sa espiritwalidad nila.
Kaya may kakayahan din akong bumisita sa Mundo ng mga Espiritu.
Sa panaginip ko.
- Dumadalaw ka roon kung gusto mo? - Di mo gagawin iyon?
- Mahiwaga roon. - Di iyan ang salitang gagamitin ko.
Di mo nagustuhan?
Ano ba ang di ko magugustuhan?
Muntik na akong gulpihin ng espiritung halimaw,
makain ang mukha ko ng maninila, bumalik ang masasakit na alaala ko...
Masasakit?
Wala iyon.
Hayaan mo na.
Wag mong gawin iyan.
Wag mong balewalain.
Nangyari iyon noong bata pa ako.
Narinig kong sinabi ng ama ko na dismayado siya sa akin.
Na di ko kayang maging mandirigma.
Wala siyang bilib sa akin.
Alam mo ang naaalala ko tungkol sa iyo sa Mundo ng mga Espiritu?
Nag-alala ka sa mga kaibigan mo.
Alam mong nasa panganib sila, at dapat mo silang tulungan.
Ang puso mo.
Iyon ang nagpapaiba sa iyo.
Kaya isa kang mandirigma.
Kung nakikita ka ng ama mo ngayon, sasang-ayon siya.
May kailangan akong malaman.
Bakit mo tinanggihan si Hahn?
Kahanga-hanga si Hahn.
Nasa kanya ang lahat ng gugustuhin ng isang babae.
Pero hindi siya ang pinapangarap ko.
Mahalaga sa akin ang mga kaibigan ko.
Di ko ito kakayanin kung wala sila. Umabot ako rito dahil sa kanila.
Sa tulong nila, malalampasan ko ang labang ito.
Kami ang Pangkat Avatar.
Walang Pangkat Avatar.
Avatar lang.
Wag mo nang isipin ang kailangan mo,
isipin mo kung ano ang ikabubuti nila.
Ang ibig sabihin ng pagiging Avatar, ikaw ang nagdadala ng pasanin.
Nang mag-isa.
Inukit ko ito.
Isang oso!
Hindi, isda iyan. Kita mo? May kaliskis.
Uy, nakausap mo ba si Kuruk?
Nakatulong ba siya?
Di niya ako natulungan.
Mag-isa lang ako.
Katara, kumusta ang karanasan mo kay Yagoda?
Ayos, pero may itatanong ako.
Saan ako ilalagay sa laban?
Bawal ang mga babae sa laban. Inakala ko na alam mo.
Hindi. Di ko sana tinanggap kung alam ko.
Di ito tungkol sa pagtanggap. Ganito ang pamamalakad dito.
Kalokohan. Mali ito.
Hindi ito pinagtatalunan.
Lumalaban na ako sa mga Firebender mula nang umalis ako sa amin.
- E, ang mga lalaki rito? - Di mahalaga iyon.
- Bakit? - Di ito tungkol sa kanila, kundi sa iyo.
Hindi sapat ang lakas mo. Hindi sapat ang lakas ng mga babae.
Di ka nagsanay at naghanda na ialay ang buhay mo para sa lahat dito.
At di ko hahayaang mangyari rito ang nangyari sa Tribu ng Timog.
Bawal daw akong lumaban. Sa sobrang tagal nilang nakatago sa likod ng pader,
napag-iwanan na sila ng panahon.
Kausapin kaya natin si Yue?
- O baka... - Baka dapat makinig tayo sa kanila.
Baka mas mabuti kung di ka lumaban.
Di ito magiging katulad ng ibang laban na hinarap natin dati.
May mga taong masasaktan at mamamatay.
Di ko kayang mawala kayo ni Sokka.
Aang, di kami mawawala sa iyo.
Pero makakagulo sa akin kahit isipin ko pa lang.
Kailangan ng mga tao rito ang Avatar.
Di ko kayang maging Avatar pag nandiyan kayo.
Ano kaya ang itatawag nila sa akin pagdating ng balita sa Punong Lungsod?
Gusto ko, "Zhao, ang Manlulupig".
Dapat may dating.
Admiral, kung nauunawaan ko ang mga plano sa laban,
ang harapan ng Agna Qel'a ang sasalakayin mo.
Di mapapasok ang mga harang sa tatlong dako ng lungsod.
Ang harap, protektado ng yelong bakod.
Sa tingin mo, bakit ka magtatagumpay kung marami na ang nabigo?
Dahil nasa akin ang isang bagay na wala sa iba.
Kakampi ko ang tadhana.
Sa kabila ng ipinapakalat naming balita,
hindi mahina o duwag ang mga Waterbender.
Kalunos-lunos ang kahahantungan ng pagmamaliit sa kanila.
Di mangyayari iyon.
Una, bago at mas nakamamatay na ang mga armas ng armada, pero...
ang mas mahalaga...
may mga ginawa ako mismo...
para matiyak ang tagumpay natin.
Ano iyan?
Ito...
ito ang tadhana.
Susulungin niya sila nang harapan, parang nag-iinit na toro.
Maaaring may iba pa, pero siya lang ang nakakaalam.
Minaliit ko si Zhao. Mas mapanganib pala siya.
Naisip ko iyan nang lumalangoy ako palayo sa nasusunog kong bangka.
Malapit na tayo sa Hilaga. May plano ka na ba?
Plano?
Patunayang di nagkamali ang ama ko na ipagkatiwala sa akin ang misyong ito.
Pasukin sila at hulihin na ang Avatar.
Ang plano, bawiin ang nararapat sa akin!
Puwes, wala kang plano?
Pinag-iisipan ko na, Tiyo.
Nagugulat pa rin ako sa katapangan ni Zhao.
Malayo sa pagkakakilala ko sa kanya.
Parang may kasabwat siya.
Isang taong mas matalino sa kanya.
Pumili ka ng kalaban mo.
- Ayaw ko. - Kailangan mong pumili ng isa...
Hindi, ayaw ko na.
- Azula, tama na ang laro. - Hindi ako ang naglalaro.
Huling pagkakataon mo na ito. Laban o hindi ka papasa.
Ayaw ko.
Ang lakas ng loob mo!
Gusto mo akong subukan?
Pabayaan mo ako.
Palabasin mo ako sa mundo, at ipapakita ko kung ang talagang kaya ko.
Tapos na akong maglaro rito.
Uy, tanga si Pakku.
Di mahalaga ang iniisip ng iba.
Di baleng akala ni Ama na di ako magiging mahusay na mandirigma,
magiging magaling ako sa ibang paraan.
Ang punto, ako ang magpapasya,
at ikaw din ang magpapasya kung sino ka. Hindi si Pakku o kahit sino.
Hahamunin ko si Pakku sa laban.
Alam ko. Maestro siya.
Malamang lalampasuhin niya ako, pero di bale na.
Buong buhay ko, pinigilan ko ang sarili ko,
kaya di ko hahayaan na gawin iyon sa akin ng iba.
Katara.
Naaalala mo sa Air Temple ng Timog, sabi mo, samahan natin si Aang?
Na tulungan natin siya na iligtas ang mundo?
Tama ka. Kung di natin siya sinamahan,
di ko sana nakitang makipagsabayan sa iba ang dalawang bata ng Water Tribe ng Timog.
Mga Firebender, mga Earthbender, mga espiritwal na nilalang,
makikisig na mandirigma ng Water Tribe ng Hilaga...
Kung sinusubukan mong baguhin ang isip ko, sumasablay ka.
Baguhin? Bakit ko babaguhin?
Hindi, ang sinasabi ko sa iyo...
durugin mo siya.
Ano ang nangyayari?
Di kita lalabanan.
Natatakot ka sa matututunan mo. Na mali ka.
Sige na. Bumalik ka sa mga pagamutang kubo kasama ang ibang babae.
Sige. Gusto mong matutong lumaban?
Aralin mo ito.
Sapat na ba iyon?
Iyan lang ang kaya mo?
Ito ang masasabi ko.
- Magaling kang Waterbender. - Pero di mo pa rin ako papayagang lumaban.
Hindi.
Wala pang nakatulak kay Maestro Pakku. Napakahusay noon.
Ang mga yelong plaka. Paano mo nagawa iyon?
Maaari mo bang ipakita?
Wala na sigurong magsasabi na di sapat ang lakas mo.
Hindi, sasabihin lang nila na natalo ako.
Natalo ka ba?
Sabi mo, takot kang mawala kami, kaya di ka namin maaaring samahan,
pero ako ang magpapasya kung lalaban ako, hindi kay Pakku at hindi sa iyo.
Oo. Tingin mo, pumunta kami rito para lang iwan kang mag-isa?
Lokong Avatar.
- Di ko alam kung mapoprotektahan ko kayo. - Di mo masisiguro iyon.
Oo, at ang pag-aalala sa kung sino ang masasaktan o hindi,
di lang iyon problema ng Avatar.
Iyon ang ibig sabihin ng pagiging pamilya.
Sina Kuruk, Roku, Kyoshi.
Sabi nila, kailangang gawin ko ito nang mag-isa.
Dapat mag-isang dalhin ng Avatar ang pasanin.
Ito, nakaraan na. Isang tao lang ang makakapagsabi sa iyo ng hinaharap.
Ang taong magsusulat ng Ang Alamat ni Aang.
Ikaw ang tinutukoy niya. Nakuha mo, di ba?
Usok.
Nandito na ang Fire Nation.
Sige.
Oras na para lumaban.
Nagsalin ng Subtitle: Marionne Dominique Mancol, J.M.B. Descalso