Gerçek benliğimizi saklamak için çok vakit harcar,
olmak istediğimiz kişiyi kimse görmesin diye çabalarız.
Bir zamanlar dünyaya gerçek yüzümüzü göstermeye can attığımızı hatırlamak
bu yüzden zor gelir.
Çok şık.
- Üniforma çok yakışmış. - Olmuş mu? Omuz siperlikleri zorladı.
İşte oldu. Kusursuz.
- Ne var? - Hiç.
Söyle.
- Eldivenleri yanlış bağlamışsın ama olsun. - Ne? Düzeltelim!
İlk savaş konseyi toplantımı hatırlıyorum.
O zamankiler daha küçük, daha gizli olurdu.
Ama Ozai belli ki kalabalığa hitap etmeyi seviyor.
Farklı görüşlere açıkmış.
Bunun doğruluğunu sınama derim. İyisi mi şimdilik gözlem yapmakla yetin.
Oldu.
Nasıl oldum?
Tam bir prens gibi.
Ne oluyor, rotayı kim değiştirdi?
- Teğmen Jee, bir soru sordum. - Yeni emir aldık.
- Kim vermiş o emri? - Ben verdim.
Bu kovalamaca oyunu çok uzadı. Yeni bir stratejinin vakti geldi bence.
Sence ha?
Avatar'ın izini süren kişi benim.
Bu görevden ben sorumluyum.
Bu geminin komutanı benim.
Ben de
bir amiralim.
Ateş Kralı Ozai
Avatar'ın ele geçirilmesine dair tüm operasyonların başına beni getirdi.
Elbette yardımınıza açığım. Hatta sizden bunu bekliyorum da.
Her türlü desteğe ihtiyacım olacak,
ne kadar küçük de olsa.
Yine uğrarım.
Birkaç personel değişikliğinin üzerinden geçeriz.
Şahsen gerekli görüyorum da.
Şimdilik işinize bakın.
Ne oldu?
Teğmen Jee, eski rotamıza dön.
Duydun mu beni?
Eski rotaya dön!
- İtaatsizliğin cezasını biliyor musun? - Biliyorum, dediğinizi bu yüzden yapamam.
Amiral Zhao emirlerini ve uymazsak olacakları açıkça belirtti.
O omurgasız sünepenin sözünü mü dinleyeceksiniz gerçekten?
Durumun ciddiyetini anlamıyor!
Atlattığımız onca badireden sonra meydanı ona bırakamayız.
Üç yıldır birbirimizin tek dayanağı olduk
ve hâlâ da öyleyiz.
Neler yaşadığımızı sadece bu gemidekiler biliyor.
Sadakatinizi hak eden kişi Zhao değil, Zuko.
Sadakat mi? General, kusura bakmayın ama yeğeninizin lügatında o kelime yok.
Eğer olsaydı, üç yıldır gece gündüz yanında olan bizlere
çok daha saygılı davranırdı.
Ama onun yerine hakaretlerine ve öfke nöbetlerine maruz kaldık.
Fedakârlığımız umurunda değil çünkü kendisi hiçbir şey feda etmemiş.
Burada kime sorsanız "Prens olabilir ama bizim prensimiz değil" diyecektir.
Efendim.
Zuko kusursuz değil, biliyorum.
Ama şunu anlamalısın ki çok fazla şey yaşadı.
Fedakârlık yapmak nedir, çok iyi biliyor.
Senin bilebileceğinden çok daha iyi.
MASKELER
Selamlar ulu bilgeler. Sizi görmek ne güzel.
Adım Aang. Avatar Roku'nun tapınağını ziyarete geldim.
Çünkü...
Ben Avatar'ım.
Biliyoruz.
Durun!
Bilgeler barışçıl olur!
Peşinden gidin!
Ben dostum.
Bu yol, Avatar Roku'nun tapınağına çıkıyor. Çabuk.
- Uzaklaşmış olamaz! - Her yere bakın.
Sakin ol kızım. Bir koku aldık galiba.
Peki Nyla. Gidelim.
Adım Shyu.
Avatar'ın herhangi bir krallığı değil,
birleşmiş bir dünyaya dair umudu temsil ettiğine inanıyorum.
Ne yazık ki Büyük Bilge ve diğer bilgeler
gerçek spiritüel liderlerinin Ateş Kralı olduğu kanısında.
Yollarını şaşırdılar.
Tüm bunlar Roku'ya mı aitti?
Bunlar önceki avatarların eşyaları, dedem muhafaza etmek için toplamış.
Avatar Roku'yla konuşmalıyım. Arkadaşlarımı kurtarmak için tek umudum o.
Onları elimden geldiğince oyalarım.
Kenara çekil.
Büyük Bilge, bu çocuk Avatar. Dünya için bir umut ışığı.
Avatar Roku'nun öğretilerini hatırlayın.
Ateş diğer elementlere hükmetmemeli, onlarla denge içinde var olmalı.
Dengeyi sağlayabilecek biri varsa o da Ateş Kralı Ozai.
Dünyayı Avatar değil, o birleştirecek.
Ve yakında ne kadar güçleneceğini tahmin bile edemezsin.
Şimdi sana son kez söylüyorum,
kenara çekil.
Bunu yapamam.
O hâlde diğer inanmayanlarla beraber sen de yanacaksın.
Avatar'ın sükûnunu bozan saygısız da kim?
Benim. Aang.
Büyüklerinin önünde eğilmeyi öğretmediler mi sana?
Ve göz temasından kaçınmayı?
Ve tek ayak üstünde sekmeyi?
Kusuruma bakma! Yapmasam olmazdı.
Seni gördüğüme sevindim Aang ama nerede kaldın?
Akıl danışmaya daha önce gelirsin diyordum.
Avatar Kyoshi çözümü kendi başına bulmalısın demişti.
- Bu da yolculuğumun parçasıymış. - Tam onun edeceği laflar.
Kyoshi biraz şeydi hep...
Hepiniz öyle olursunuz diyordum. Birbirinizin reenkarnasyonu değil misiniz?
Aynı özü paylaşsak da hepimiz başkayız.
Sen nasıl benden ve Kyoshi'den farklıysan ben de ondan farklıyım.
Kyoshi sana Avatar'ın rolünün ne olduğunu söyledi mesela?
Acımasız, yaman bir savaşçı olmam gerekiyormuş.
Evet, Avatar'ın zora ve gözdağına başvurması gereken zamanlar vardır
ama savaşçı olmanın yanında Avatar'ın diplomat da olması gerekir.
Yani dünyanın sorunlarını can yakmadan çözebilir miyiz?
Deneyebiliriz ama başarısız olursak bunun doğuracağı sonuçlar var.
Çok acı sonuçlar.
Ama Kyoshi gibi ben de sana yol göstermek için buradayım.
- İhtiyacın olan her konuda. - Konu Koh.
Koh hariç her konuda.
- Anlamıyorsun. - Sen anlamıyorsun.
Koh sana aklına bile gelmeyecek şekillerde zarar verebilecek habis bir ruh.
- Avatar Kuruk'a sorabilirsin. - Başka çarem yok ve vaktim azalıyor.
Arkadaşlarım elinde ve bir şey yapmazsam onları sonsuza dek kaybedeceğim.
Lütfen. Sen onu bir kere yenmişsin.
Hayır, onu hiç yenmedim. Sadece elinden bir şey almayı başardım.
Belki de benden çaldığın şeyi iade etmeye gelmişsindir.
Ne aldın?
Koh'un ihtiyaç duyduğu ve unutamadığı bir şeyi temsil eden bir totem.
Bu sembol Yüzler Annesi'ne aitti,
yaşayan tüm canlıların yüzlerini yaratmış kadim bir ruha.
Kimlik mefhumu onun sayesinde bu dünyada var oldu
ve kendisi Koh'un annesi.
Koh'unki hepimize tanıdık bir özlem.
Aile özlemi.
Totem mi?
Takasa sıcak bakacağı bir şey gibi.
Teşekkürler Roku.
Aang! Umarım arkadaşlarını kurtarırsın.
Ama işin aslı, arkadaşlık Avatar için...
...dezavantaj olabilir.
Avatar imkânsız seçimler yapmak zorundadır,
kendinden önce dünyanın ihtiyaçlarını düşünmelidir.
Kyoshi ve ben bunda hemfikiriz.
İnan bana.
Bu, seni ve sevdiklerini büyük acılardan koruyacak.
Ne olmuş bunlara?
Felç olmuşlar.
Bir şey olmayacak.
Avatar sensin demek? Niye bu kadar abartıldığını anlayamadım.
Beni bırakmalısın.
Hayır, gerçekten bırakman lazım.
İnsanlar bana güveniyor. Olabilecekleri bilmiyorsun.
Anlatılanları duydum, dünyayı kurtaracakmışsın falan.
Ama mesele şu.
Bazılarımızın kurtarılmaya ihtiyacı yok. Bazılarımız bu dünyayı çözdü.
Ateş bükücüler, toprak bükücüler, bilmem ne bükücüler...
Hepsi bir şeylerin peşinde. Uğruna savaşmaya da hazırlar.
Yani zekiysen arkana yaslanıp ortalığın durulmasını beklersin,
sonra da geriye ne kaldıysa toplarsın.
Bana kalırsa bu dünyada işler tıkırında.
Vakit doldu Avatar.
Başardın. Gerçekten de onu yakaladın.
Bir say istersen.
- Sana güveniyorum. Niye, biliyor musun? - Eksikse bizi bulacağın için mi?
Çok tatlı bir şey olduğun için.
Ama dikkatli olun. Arkadaşı arayan arayana.
Sağda solda onu soran ödül avcıları var. Epey belalı tipler.
Görüşürüz Avatar.
Lütfen bırakın, yapmam gerekeni yapayım. Yemin ederim, sonra dönerim.
Arkadaşlarım tehlikede ve onları bir tek ben kurtarabilirim.
Bir an önce dönmezsem onları sonsuza dek kaybedeceğim.
Neden? Neden beni dinlemiyorsun?
Başkalarının hayatından sorumlu olmak nasıl bir şey, haberin var mı?
Var.
O zaman onları kurtarmama lütfen izin ver!
Olmaz.
Kimse doğuştan bu kadar kalpsiz olamaz. Başına ne geldi senin?
Toprak Krallığı kuvvetleri güney kıyılarında konuşlandı.
Kuşatmayı denedik ama savunma hattını uzattılar.
Kıskaç harekâtı işe yaramaz mı?
Kayalıkların oradalar. Tüm saldırıları püskürtebilirler.
Ne önerirsin?
- Ekselansları, ben... - Sen değil.
Zuko.
Ne önerirsin?
Kapan taktiği. Kanatlardan kuşatıp kaçmaları için bir yol bırakalım.
General'i duymadın mı? Bir kanatlarını kayalıklar çevreliyor.
Tepeden tundra tanklarıyla saldıralım.
Toprak bükücülerden bahsediyoruz.
Tanklarımız saniyesinde kayaların altına gömülür.
Ben...
General.
Bölüklerden birini şu noktaya ilerletebiliriz.
Düşman bu yanıltmacaya odaklanınca da şu ve şu noktalardan hücuma geçebiliriz.
Cephenin göbeğinden nasıl geri çekilecekler?
- Çekilmeyecekler. - O zaman ölürler.
Onları feda edeceksin.
Fedakârlık savaşın parçasıdır.
Hangi bölüğü öneriyorsun?
41'nci Bölük. Çoğu acemi er. Gözden çıkarabiliriz.
Güzel.
Böyle şeyleri ders kitaplarından öğrenemezsin.
Küçük çocuklar savaşçılık oynamaya özenmemeli.
Bu berbat bir plan.
Ne dedin?
Bu berbat bir plan dedim!
Askerler bir hiç uğruna ölecek!
- Bu bir Ateş Ulusu subayına yakışmaz. - Sen ne cüretle...
Yeter!
Bunu çözmenin tek bir yolu var.
Agni Kai.
Burada birileri var.
Çekilin! Ben kimim, biliyor musunuz?
Tabii biliyoruz.
Emirlerime karşı geldiğinizi de biliyoruz.
Yani bana saygısızlık ederek babanızın şerefini de çiğniyorsunuz.
Tabii duyduğum hikâyeleri düşününce bu o kadar şaşırtıcı değil.
Avatar'ı alıyoruz.
Cesedimi çiğnemen gerek.
Cazip bir öneri.
Ancak...
Yuyan Okçuları.
Ozai yüce gönüllülük edip onları bana ödünç verdi.
Diyorlar ki bir ateş böceğinin kanadını
bin adım öteden attıkları okla vurabiliyorlarmış.
Sanıyorum ki...
...bu mesafede pek zorlanmazlar.
Nereye götüreceksin?
Bu gecelik Pohuai Kalesi'ne. Sonra da doğruca Başkent'e.
Ateş Kralı tutsağına kavuşmak için sabırsızlanıyordur eminim.
Epeydir bu günü bekliyor, onu hayal kırıklığına uğratmak istemem.
Yeterince hayal kırıklığına uğradı sonuçta.
Doğu Geçidi'nden gidersek akşama Pohuai'dayız.
- Prens Zuko. - Okçulara dikkat etmeliyiz.
- Zhao onları Avatar'ın başına diker... - Zuko!
Pohuai Kalesi'ne sızmak imkânsız. Oraya gideceğini niye söyledi sanıyorsun?
Çünkü oraya saldırmak intihardan farksız. Koca ordular deneyip bozguna uğradı.
Hem Pohuai, Ateş Ulusu sınırları içinde. Oraya gidersen sürgününü ihlal edersin.
- Umurumda değil! - Ama Ozai'ın umurunda. Öğrenirse...
- Ama Avatar... - Unut onu!
Şimdilik.
Şu an üstünlük Zhao'da.
Ama er ya da geç bir hata yapacak, biz de hamlemizi o zaman yapacağız.
O zamana kadar
sabret.
Her şeyi yaz.
Kral, Avatar'ın yakalanışına dair her detayı bilmek ister.
Kendisini zapt etmek için hiçbir çabadan kaçınmadığımı da belirt.
Avatar'dan da birkaç demeç ekleyelim.
Ateş Kralı için değilse de gelecek nesiller için.
Anlat bakalım Avatar,
yakalanmadan önce adımı duymuş muydun yoksa ilk kez mi kulağına çalındı?
Lütfen. Beni serbest bırakmalısın.
Hayır. Üç değil, dört muhafız bekliyor
ve hem ellerine hem de ayaklarına zincir vuruldu.
Bir hata olmasın.
Masum insanların hayatı tehlikede.
Bir kez daha herkesi yüzüstü bırakamam.
Tekrar olmaz.
Yerinde olsam
geçmişime değil, geleceğime odaklanırdım.
Beni endişelendiren kendi geleceğim değil.
Sahiden mi?
Yani, ben olsam biraz endişelenirdim.
Merak etme, öldürülmeyeceksin.
Ölürsen tekrar doğarsın. Sonra işin yoksa tekrar Avatar'ı ara dur.
Yani yaşayacaksın.
Buna yaşamak denirse.
İstediğin kadar hava cıva yap. Kaderini değiştirmeyecek.
Ne yapıyorsun? Yazmasana.
Bizler ateşin sadık oğulları ve kızlarıyız,
üstün elementin evlatlarıyız.
Şimdiye dek zafere giden yolda önümüzde duran tek bir engel vardı.
Avatar.
Ama bugün daha önce kimsenin başaramadığı bir şeyi başardık.
Avatar'ı ele geçirdik!
Bu daha ilk adım.
Önümüzde verilecek muazzam savaşlar var.
Ama bu gece değil.
Bu gece
kutlama yapacağız, kutlama!
Ateş Ulusu'nun şanını yücelteceğiz!
Höst.
Hepsini getirdin mi?
Getirmem mi, ne kadar şarap varsa yüklendim.
Bu gece fena dağıtacağız desene.
Ahn'ın yaş günündeki ateş tükürükleri tekrarlanmasın da.
Kaşlarım anca geri çıktı.
- Temiz. - Kapıyı açın!
Nevalenin sağlamı bu arkadaşta.
Çirkin suratını gördüğüme şimdi sevindim bak.
Kim var orada?
Alarmı çal.
Sen kimsin?
Doğru. Önce kaçalım, sonra konuşalım.
Konuşmamı harfiyen yazıya geçirip ekle
ama "sadık" dediğim yeri "vefakâr" olarak değiştir.
"Vefakâr" daha samimi.
Bir de Büyük Bilge'ye araştırması için gerekli her şey tahsis edilsin.
"Sadık" mı olacaktı, "vefakâr" mı?
Avatar kaçtı!
- İşte orada! Surda! - Kapıya ulaşmasınlar!
Avatar orada! Durdurun!
Şunu al.
Atla!
Ateş kes!
Bana Avatar'ın dirisi lazım.
Ne yaptığını sanıyorsun?
Kapıyı açın!
- Komutanım? - Dediğimi yapın!
- Derhâl! - Kapıyı açın!
Nişan aldın mı?
İndir gitsin.
Şu asiyi öldürüp Avatar'ı geri getirin!
Derhâl!
Nereye yok oldular?
Şu tarafa bakın!
Bir şey gördün mü?
Bu tarafa!
Kayığım yakında.
Askerler kol gezerken hiçbir yere gidemeyiz.
Bu taraftan!
Hareket etme bence.
Yaralısın.
- Yardım etmeye çalışıyorum. - İstemez.
Peki. Keyfin bilir.
- Ne var? - Yok bir şey.
Bir şey sorabilir miyim?
Biraz özel olabilir ama.
Keçi kılı mı, tavşan kılı mı?
Kaligrafi fırçan. Keçi kılı mı, tavşan kılı mı?
Harflerin inci gibi. Ben öyle yazmasını hiç beceremezdim.
Keşişler lemur dışkısı bile senin yazından daha okunur derdi.
Bak.
Biliyorum, defterini almamalıydım.
Özür dilerim.
Çok işimize yaradı. Gerçekten.
Önceki avatarlara dair herkesten daha çok bilgiye sahipsin.
Hava gezgini tüm keşişler öldü.
Tek rehberim senin defterindi.
Okuyacağım diye kaç gece uykusuz kaldım.
Bana çok yardım ettin. Yani, defterin bana çok yardım etti.
Keçi kılı. Daha sert, kontrolü daha kolay.
Öğretmenlerim her sabah yazı yazdırırdı.
Yüzer tane dikey ve yatay çizgi çekmeden dövüş antrenmanı yapmam yasaktı.
Benim de!
Ama benimki spiritüel çalışmalar içindi.
Meditasyon yapmam gerekirken az şekerleme yapmadım.
Hep de yakalanırdım. Herhâlde horladığım için.
Dışarıdaki adamlar Ateş Ulusu askeri.
Evet.
- Senin tarafındalar. Niye savaşıyorsunuz? - Benim tarafımda değiller.
Ama olacaklar. Seni yakalayıp geri götürünce...
Seni yakalarsam eve dönebilirim.
Tahtın gerçek vârisi olarak yerimi alabilirim.
Yani istediğin şey bir gün Ateş Kralı olmak mı?
Evet, tabii ki. Herkes benden bunu bekliyor.
Gyatso.
Öğretmenimdi.
Başkalarının beklentilerine kulak asmamamızı söylerdi.
Biliyorum. O kadar kolay değil.
Yani ben de Avatar'ım ve herkes avatarlık yapmamı bekliyor.
İçimde hep bunun endişesi var.
Belki de diğer ateş bükücüler gibi olmana gerek yoktur.
Onlardan daha iyi olabilirsin.
Babanın yaptığı şey yanlış, biliyorsun. Onun gibi olmak zorunda değilsin.
Merhamet gösterebilirsin.
Bu ne cüret?
Ben Ateş Ulusu'nun veliaht prensiyim. Tüm ateş bükücülere örnek olacak kişiyim.
Ayrıca benim babam müthiş bir adam.
Merhamet ha?
Merhamet, zayıflık göstergesidir.
Üzgünüm. Canını yakmak istemedim.
Belli ki senin canın gereğinden fazla yanmış zaten.
Kendini hazırla.
Baba?
Ama... Ben buraya General Li'yle düello yapmak için geldim.
Ordumuza saygın olmadığın için buradasın.
- Bu doğru değil. - Öyle mi?
Berbat planlar öne sürdüklerinde dahi mi?
Benim planlarım!
Benim stratejim. Benim ordum. Sen bunları aşağıladın.
Affet. Saygısızlık etmek istemedim.
- Kalk. - Hayır! Lütfen baba.
Kalk!
Kardeşim!
Bunu yapma. Oğlun o senin.
Göreceğiz.
Kalk ve savaş Prens Zuko,
savaş ki saygı duymayı öğren.
Bütün gücün bu mu? Bütün gücünü göster bana!
Merhamet, zayıflık göstergesidir.
Askerler gitti,
kimse fark etmeden gemine dönebilirsin.
100 yıl önce doğmuş olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?
Arkadaşlarımı özlüyorum.
Kuzon'u mesela.
Kuzon gibisi yoktu.
Ve Ateş Ulusu'ndandı.
O zamanlar tanışsaydık...
...arkadaş olur muyduk sence?
Siz uykunuzdan olmayın. Biz nöbet tutarız.
Prens'i görürsek haber veririz.
Sağ ol Teğmen ama biraz daha bekleyeceğim.
Bu arada yanılıyorsun.
Umurunda değil dedin ya.
Aksine Zuko fazla umursuyor,
özellikle de bu gemideki insanları.
Elbette efendim.
Teğmen, sen ve diğerleri bu göreve nasıl atandınız, hiç merak ettin mi?
Hekim senin için bitkilerden özel bir merhem hazırlıyor.
İyi bir haber verdi, görme yetine bir şey olmamış.
Anlayacağın bahtın açık, gül cemalimden mahrum kalmayacaksın.
Şu an hiç sırası değil.
- Oğlumla konuşacağım. - Yarası var.
- Geçer. - Ama acısı hiç dinmeyecek.
Hekim çabuk toparlanacağını söyledi.
İyi yani, demek ki bedenin güçlü.
Gel gör ki ruhunun perçinlenmeye ihtiyacı var.
Bugün gücünü sakındın.
Belki bunu bir saygı göstergesi olarak gördün ama değildi. Zayıflıktı.
İçindeki bu zayıflığı defetmek zorundasın.
Güçleneceksen zayıf yanını gözden çıkarmalısın.
Bizi Ateş Ulusu yapan budur.
41'nci Bölük'ü bu yüzden feda ediyoruz.
Yapmak zorunda olduğun şey bu.
Bazen zayıf olan, zamanla güçlenir.
Bazen ona bir şans tanıman gerekir sadece.
Belli ki hata etmişim.
Seni fazla korudum, annen gibi çıtkırıldım oldun.
Madem bu sarayın çatısı altında bir şey öğrenemiyorsun,
belki dış dünyanın şartları seni yola getirir.
Derhâl burayı terk edecek ve geri dönmeyeceksin.
Ta ki...
Ta ki ulusumuzun kaderi önündeki en büyük tehdidi saf dışı edene kadar.
Avatar'ı bulacak, yakalayacak ve bana getireceksin.
Bu görevi tamamlayana dek sınırlarımızdan içeri adımını atmayacaksın
yoksa en ağır cezaya çarptırılırsın!
- Ozai! Yapamazsın! - Ağabey, kararımı verdim.
Bir de...
Madem 41'nci Bölük'ü o kadar önemsiyorsun, onları da yanına al.
Mürettebatın olsunlar.
41'inci mi?
41'nci Bölük biziz.
Ve hayatınızı yeğenimin fedakârlığına borçlusunuz.
Denizde bir şey var.
Bu o. Halatları salın!
- Yaralısın. - Yok bir şeyim.
- Bir baksınlar. - Daha kötülerini atlattım.
Nereye gittin diye sormayacağım
ama gelecekte hayatta olup olmadığını haber edersen sevinirim sevgili yeğenim.
Bazılarımızın önemsediği şeylerin başında...
...böyle şeyler var.
Dikkat!
Prens'imiz geri döndü.
Sola dön!
Ne oluyor?
Müzik gecesinde göremeyince özlemişler.
İnanılmaz ama, gerçek benliğimizi saklamak için her yola başvururuz.
Bizim için ne kadar değerli olduklarını sevdiklerimiz bilmesin diye belki.
Ne tuhaf, çünkü aslında onlar için yapmayacağımız şey yoktur.
Fersah fersah yol katederiz.
Canımızı tehlikeye atarız.
Canavarlarla bile savaşırız.
Başkalarına ihtiyaç duymak korkutucu gelebilir tabii.
Bazıları bunu zayıflık ya da dezavantaj addedebilir.
Nihayetinde sevdiğin birini kaybetmekten daha büyük bir acı var mı?
Ya da daha kötüsü...
Gyatso?
...sevdiğin birinin seni geride bırakmasından?
Bunu döndüğümde konuşabilir miyiz?
Tabii ki.
Arkadaşlarımı kurtardıktan sonra bol bol zamanımız olacak.
Saklanıp kendimizi korumaya da herhâlde bu yüzden ihtiyaç duyuyoruz.
Hâl böyle olunca maske takıyoruz.
Sebebini anlamak zor değil.
Zor olan, aslında olduğumuz kişinin...
...taktığımız maske olduğunu anlamak bazen.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman