Προσπαθούμε πολύ να κρύψουμε ποιοι είμαστε,
φροντίζοντας να μη δει κανείς αυτό που θέλουμε να γίνουμε.
Οπότε, δύσκολα θυμόμαστε ότι κάποτε
ενθουσιαζόμασταν όταν δείχναμε στον κόσμο το αληθινό μας πρόσωπο.
Πολύ εντυπωσιακή.
Σου πάει αυτή η στολή.
Πώς σου φαίνεται; Δυσκολεύτηκα με τις επωμίδες.
Ορίστε. Τέλεια.
- Τι είναι; - Τίποτα.
Πες μου.
Έδεσες τα γάντια λάθος. Δεν θα το προσέξουν.
Τι; Βοήθησέ με!
Θυμάμαι το πρώτο μου συμβούλιο πολέμου. Δεν κάναμε τόσο σαματά τότε.
Ήταν λίγα άτομα.
Του Οζάι φαίνεται πως του αρέσει να έχει κοινό.
Λέει ότι ακούει τις απόψεις όλων.
Μη δοκιμάσεις να το διαπιστώσεις. Να παρατηρείς και να μαθαίνεις.
Ορίστε.
Πώς είμαι;
Σαν πρίγκιπας.
Γιατί βγήκαμε εκτός πορείας; Τι έγινε;
- Υπολοχαγέ Τζι, σας ρώτησα κάτι. - Πήραμε νέες εντολές.
- Νέες εντολές; Από ποιον; - Από εμένα.
Παίζουμε κυνηγητό πολύ καιρό. Νομίζω ότι είναι ώρα για νέα στρατηγική.
Νομίζεις;
Εγώ κυνηγάω τον Άβαταρ.
Είμαι επικεφαλής της αποστολής.
Είμαι ο κυβερνήτης του πλοίου.
Κι εγώ
είμαι ναύαρχος.
Ο Άρχοντας Οζάι όρισε εμένα
επικεφαλής των επιχειρήσεων που αφορούν τη σύλληψη του Άβαταρ.
Εννοείται ότι εκτιμώ τη βοήθειά σου.
Και αυτό περιμένω από εσένα.
Θα χρειαστώ όλους τους πόρους στη διάθεσή μου,
όσο μικροί κι αν είναι.
Θα έρθω αργότερα
να συζητήσουμε κάποια ανακατανομή ρόλων που θέλω να κάνω.
Μέχρι τότε, ως έχει.
Τι συνέβη;
Υπολοχαγέ, πίσω στην πορεία μας.
Με άκουσες;
Πίσω στην πορεία μας!
Ξέρεις την ποινή για ανταρσία;
Ναι, γι' αυτό δεν κάνω αυτό που λέτε.
Ο ναύαρχος μίλησε ρητά για τις εντολές
και τις συνέπειες αν δεν υπακούσουμε.
Σοβαρά, θα αφήσετε αυτό το σκουλήκι να μας πει τι να κάνουμε;
Δεν ξέρει τι διακυβεύεται!
Δεν θα μας κάνει κουμάντο. Όχι μετά απ' όσα περάσαμε.
Τρία χρόνια τώρα, έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον,
κι αυτό ισχύει ακόμα.
Μόνο όσοι είμαστε σ' αυτό το πλοίο το ξέρουμε.
Ο Ζάο δεν αξίζει την αφοσίωσή σας.
- Αλλά ο Ζούκο. - Αφοσίωση;
Στρατηγέ, με όλο τον σεβασμό, ο ανιψιός σας δεν ξέρει τι θα πει η λέξη.
Αλλιώς, θα έδειχνε σ' εμάς,
που είμαστε δίπλα του τρία χρόνια,
πολύ περισσότερο σεβασμό.
Αντ' αυτού, ανεχόμαστε προσβολές, κακομεταχείριση και καπρίτσια.
Δεν τον νοιάζει τι θυσιάσαμε,
αυτός δεν θυσίασε ποτέ τίποτα.
Αν τους ρωτήσεις, θα πουν ότι είναι πρίγκιπας,
αλλά όχι δικός μας.
Κύριε.
Ξέρω ότι ο Ζούκο δεν είναι τέλειος.
Αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι έχει περάσει πολλά.
Και ξέρει πολύ περισσότερα περί θυσίας από ό,τι φαντάζεσαι.
ΑΒΑΤΑΡ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ
ΜΑΣΚΕΣ
Γεια σας, σοφοί. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Με λένε Άανγκ και επισκέπτομαι το ιερό του Άβαταρ Ρόκου.
Βλέπετε,
είμαι ο Άβαταρ.
Το ξέρουμε.
Περίμενε!
Υποτίθεται ότι δεν είστε επιθετικοί!
Πίσω του!
Είμαι με το μέρος σου.
Θα πάμε στο ιερό του Ρόκου. Βιάσου!
Κοντά θα 'ναι!
Ψάξτε παντού.
Ήρεμα, μικρή μου.
Έπιασες τη μυρωδιά του, ε;
Εντάξει, Νάιλα. Πάμε!
Με λένε Σαγιού.
Πιστεύω ότι ο Άβαταρ δεν αντιπροσωπεύει μόνο ένα βασίλειο,
μα την ελπίδα του ενοποιημένου κόσμου.
Δυστυχώς, ο Μέγας Σοφός και οι άλλοι πιστεύουν
ότι ο Άρχοντας της Φωτιάς είναι ο πνευματικός ηγέτης τους.
Έχασαν τον δρόμο τους.
Οπότε, όλα αυτά ανήκαν στον Ρόκου;
Είναι κειμήλια από προηγούμενους Άβαταρ
που τα 'χε φυλαγμένα ο παππούς μου.
Πρέπει να επικοινωνήσω με τον Ρόκου.
Αυτός θα ξέρει πώς να σώσω τους φίλους μου.
Θα τους καθυστερήσω όσο μπορώ.
Κάνε στην άκρη.
Μεγάλε Σοφέ, αυτό το αγόρι είναι ο Άβαταρ. Η ελπίδα του κόσμου.
Θυμήσου τις διδασκαλίες του Ρόκου.
Η φωτιά δεν πρέπει να κυριαρχεί στα άλλα στοιχεία.
Χρειάζεται ισορροπία.
Ισορροπία μπορεί να εξασφαλίσει μόνο ο Άρχοντας της Φωτιάς Οζάι.
Αυτός θα ενώσει τον κόσμο, όχι ο Άβαταρ.
Και δεν έχεις ιδέα πόσο δυνατός θα γίνει σύντομα.
Τώρα, για τελευταία φορά,
κάνε στην άκρη.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Τότε θα καείς μαζί με τους υπόλοιπους άπιστους.
Ποιος τολμά να διαταράσσει τη γαλήνη του Άβαταρ;
Εγώ. Ο Άανγκ.
Δεν είθισται να υποκλίνεστε στους μεγαλύτερους;
Και να στρέφετε αλλού το βλέμμα σας;
Και να πηδάτε στο ένα πόδι;
Συγγνώμη! Δεν μπορούσα να αντισταθώ.
Χαίρομαι που σε βλέπω,
αλλά γιατί άργησες τόσο;
Νόμιζα ότι θα ζητούσες συμβουλές νωρίτερα.
Η Άβαταρ Κιόσι μου 'πε
να τα βγάζω πέρα μόνος μου.
Είναι μέρος του ταξιδιού μου.
Χαρακτηριστικό εκ μέρους της.
Η Κιόσι ήταν πάντα κάπως...
Νόμιζα ότι ήσασταν όλοι έτσι. Δεν είμαστε ενσάρκωση των άλλων;
Καίει μέσα μας η ίδια φλόγα, αλλά είμαστε διαφορετικοί.
Διαφέρω από την Κιόσι,
όπως κι εσύ διαφέρεις από εμάς.
Για παράδειγμα, ποιο σου είπε ότι είναι το καθήκον του Άβαταρ;
Ότι πρέπει να είμαι άγριος και ανελέητος πολεμιστής.
Ναι, κάποιες φορές ο Άβαταρ καταφεύγει στη βία και τον εκφοβισμό,
αλλά εκτός από πολεμιστής,
ο Άβαταρ πρέπει να είναι και διπλωμάτης.
Γίνεται να λυθούν τα προβλήματα του κόσμου χωρίς να βλάψουμε κανέναν;
Μπορούμε να προσπαθήσουμε, αλλά θα έχουμε συνέπειες αν αποτύχουμε.
Οδυνηρές... συνέπειες.
Αλλά, όπως κι η Κιόσι, θα σε βοηθήσω στο ταξίδι σου.
Με ό,τι χρειαστείς.
Με τον Κο.
Ό,τι θες εκτός απ' αυτό.
- Δεν καταλαβαίνεις. - Εσύ δεν καταλαβαίνεις.
Ο Κο είναι αρπακτικό πνεύμα
που μπορεί να σε βλάψει με αδιανόητο τρόπο.
Ρώτα τον Άβαταρ Κούρουκ.
Δεν έχω επιλογή ούτε πολύ χρόνο ακόμα.
Αιχμαλώτισε τους φίλους μου, κι αν δεν κάνω κάτι,
θα χαθούν για πάντα.
Σε παρακαλώ.
Άκουσα ότι τον είχες νικήσει.
Όχι, δεν τον νίκησα ποτέ. Κατάφερα μόνο να του πάρω κάτι.
Ίσως ήρθες να επιστρέψεις αυτό που μου έκλεψες.
Τι του πήρες;
Ένα φυλαχτό, αντιπροσωπεύει κάτι που χρειάζεται και δεν μπορεί να ξεχάσει.
Το μενταγιόν ανήκε στη Μητέρα των Προσώπων,
ένα αρχαίο πνεύμα που έφτιαχνε πρόσωπα για όλα τα όντα.
Από εκείνη γεννήθηκε η ταυτότητα στον κόσμο,
και αυτή... είναι η μητέρα του Κο.
Ο Κο λαχταρά το ίδιο πράγμα όπως όλοι.
Την οικογένεια.
Ένα φυλαχτό;
Αυτό θα τον δελέαζε.
Ευχαριστώ, Ρόκου.
Άανγκ!
Ελπίζω να σώσεις τους φίλους σου.
Αλλά για τον Άβαταρ, οι φίλοι μπορεί να γίνουν...
εμπόδιο.
Ως Άβαταρ, πρέπει να κάνεις ακραίες επιλογές,
να βάλεις τις ανάγκες όλων πάνω από τις δικές σου.
Σ' αυτό, συμφωνούμε με την Κιόσι.
Πίστεψέ με.
Θα γλυτώσεις εσύ και όσοι αγαπάς
πολύ πόνο.
Τι τους συνέβη;
Παρέλυσαν.
Όλα θα πάνε καλά.
Ώστε εσύ είσαι ο Άβαταρ; Απορώ προς τι ο πανικός.
Πρέπει να με αφήσεις.
Όχι, σοβαρά. Πρέπει να με αφήσεις να φύγω.
Όλοι βασίζονται πάνω μου. Δεν ξέρεις τι διακυβεύεται.
Έχω ακούσει ιστορίες ότι θα σώσεις τον κόσμο.
Άκου λίγο.
Δεν χρειαζόμαστε όλοι σωτηρία.
Ξέρουμε πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Υπάρχουν οι Δαμαστές της Φωτιάς, της Γης, και ό,τι δαμαστής φανταστείς,
και όλοι θέλουν κάτι.
Και θα πολεμήσουν γι' αυτό.
Αν είσαι έξυπνος, κάθεσαι και περιμένεις να καταλαγιάσουν τα πράγματα
και ψάχνεις τα ερείπια μπας και βρεις τίποτα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο κόσμος είναι μια χαρά.
Τελείωσε ο χρόνος, Άβαταρ.
Τα κατάφερες.
Στ' αλήθεια τον έπιασες.
Μη διστάσεις να τα μετρήσεις.
Σ' εμπιστεύομαι. Ξέρεις γιατί;
Επειδή αν είναι λιγότερα, θα μας κυνηγήσεις;
Επειδή είσαι ένας γλύκας.
Τον νου σας. Αυτόν τον ψάχνουν πολλοί.
Προσπαθούν να τον ξετρυπώσουν.
Μακριά απ' αυτούς.
Τα λέμε, Άβαταρ.
Σε παρακαλώ, άσε με να κάνω αυτό που πρέπει, και θα επιστρέψω.
Οι φίλοι μου κινδυνεύουν και μόνο εγώ μπορώ να τους σώσω.
Αν δεν πάω γρήγορα, θα τους χάσω για πάντα.
Γιατί; Γιατί δεν με ακούς;
Ξέρεις τι είναι άλλοι να εξαρτώνται από σένα;
Να έχεις τη ζωή κάποιου στα χέρια σου;
Ξέρω.
Τότε, άσε με να τους σώσω!
Όχι.
Δεν γίνεται να ήσουν πάντα έτσι.
Τι σου συνέβη;
Οι δυνάμεις του Βασιλείου της Γης συγκεντρώθηκαν στη νότια ακτή.
Τους πλαγιοκοπούμε, αλλά επιμηκύνουν τη γραμμή.
Τι θα λέγατε για κλοιό;
Αγκυροβόλησαν κοντά σε γκρεμούς. Μπορούν να ξεφύγουν.
Τι θα έκανες;
- Θα πρότεινα... - Όχι εσύ.
Ζούκο.
Τι θα έκανες;
Κλοιό στις πτέρυγες με μία οδό διαφυγής, για να τους αναγκάσω να βγουν.
Δεν άκουσες τον στρατηγό; Έχουν τους γκρεμούς από τη μία.
Βάζουμε τανκς της τούνδρας από πάνω.
Είναι Δαμαστές της Γης.
Τα τανκς θα θαφτούν μέσα στις πέτρες σε δευτερόλεπτα.
Εγώ...
Στρατηγέ.
Μπορούμε να προωθήσουμε μια μεραρχία εδώ.
Με τα όπλα του εχθρού πάνω στον αντιπερισπασμό,
μπορούμε να εξαπολύσουμε επιθέσεις εδώ... κι εδώ.
Αν τους στείλεις καταπάνω τους, πώς θα υποχωρήσουν;
Δεν θα το κάνουν.
Θα 'ναι το τέλος τους.
Θα τους θυσιάσεις.
Η θυσία είναι μέρος του πολέμου.
Ποια μεραρχία προτείνεις;
Την 41η. Είναι κυρίως νεοσύλλεκτοι.
Είναι αναλώσιμοι.
Καλώς.
Αυτά δεν τα μαθαίνεις στα βιβλία.
Τα αγοράκια πρέπει να μάθουν ότι ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι.
Είναι απαίσιο σχέδιο.
Τι είπες;
Είπα ότι είναι απαίσιο σχέδιο!
Για ποιο λόγο να πεθάνουν οι στρατιώτες;
Δεν αρμόζει σε έναν αξιωματικό μας.
Τολμάς και αμφισβητείς...
Αρκετά!
Μόνο μ' έναν τρόπο θα το λύσουμε αυτό.
Άγκνι Κάι.
Είναι κάποιος εκεί.
Αφήστε μας! Ξέρετε ποιος είμαι;
Φυσικά και ξέρουμε.
Επίσης ξέρουμε ότι παραβιάζεις τις εντολές μου,
που σημαίνει ότι εφόσον δεν με σέβεσαι, ατιμάζεις τον πατέρα σου,
καθόλου παράξενο, δεδομένων όσων έχω ακούσει.
Δώσε μας τον Άβαταρ.
Πάνω από το πτώμα μου.
Δελεαστικό.
Παρ' όλα αυτά...
Τοξότες Γιούγιαν.
Ο Οζάι είχε την καλοσύνη να μου τους διαθέσει.
Λένε ότι μπορούν να πετύχουν τα φτερά μιας πυγολαμπίδας
από απόσταση χιλίων βημάτων.
Φαντάζομαι...
ότι δεν θα δυσκολευτούν μαζί σας.
Πού θα τον πάτε;
Στο Οχυρό Πόχαϊ για τη νύχτα.
Και απευθείας στην πρωτεύουσα.
Ο Άρχοντας της Φωτιάς θα αδημονεί για το νέο του απόκτημα.
Περίμενε πολύ καιρό και δεν θέλω να απογοητευτεί
περισσότερο απ' όσο έχει απογοητευτεί ήδη.
Από το Ανατολικό Πέρασμα, θα φτάσουμε το βράδυ.
- Ζούκο. - Προσοχή στους Τοξότες,
ο Ζάο θα τους έχει δίπλα στον Άβαταρ...
Ζούκο!
Το Οχυρό Πόχαϊ είναι απόρθητο.
Γιατί λες να μας είπε ότι θα πάνε εκεί;
Ξέρει ότι η επίθεση θα ήταν αυτοκτονία.
Ολόκληροι στρατοί προσπάθησαν κι απέτυχαν.
Εκτός αυτού, το Πόχαϊ ανήκει στο Έθνος της Φωτιάς.
Είσαι εξόριστος, δεν επιτρέπεται να πας εκεί.
- Δεν με νοιάζει! - Νοιάζει τον Οζάι, και αν το μάθει...
- Ο Άβαταρ... - Ξέχνα τον!
Προς το παρόν.
Τώρα, ο Ζάο έχει το πάνω χέρι.
Αλλά αργά ή γρήγορα, θα κάνει ένα λάθος, και τότε θα κάνουμε την κίνησή μας.
Μέχρι τότε,
υπομονή.
Σημείωνε.
Ο Άρχοντας θέλει αναλυτικά τη σύλληψη του Άβαταρ.
Να τονίσεις ότι δεν λογάριασα τίποτα για να τον αιχμαλωτίσω.
Να προσθέσουμε και κάτι από τον ίδιο τον Άβαταρ.
Αν όχι για τον Άρχοντα, για τις επόμενες γενιές.
Λοιπόν,
Άβαταρ,
είχες ακούσει το όνομά μου πριν σε πιάσουμε
ή ήταν η πρώτη φορά;
Σε παρακαλώ. Άσε με να φύγω.
Όχι. Υπάρχουν τέσσερις φρουροί, όχι τρεις,
και είναι αλυσοδεμένος και στα χέρια και στα πόδια.
- Μην κάνεις λάθος. - Διακυβεύονται τόσες ζωές!
Δεν μπορώ να τους απογοητεύσω όλους πάλι.
Όχι πάλι.
Αν ήμουν στη θέση σου,
θα σκεφτόμουν λιγότερο το παρελθόν μου
και περισσότερο το μέλλον μου.
Δεν ανησυχώ για το μέλλον μου.
Αλήθεια;
Εγώ θα ανησυχούσα λίγο.
Έλα τώρα, δεν θα σε σκοτώσουμε.
Αν πεθάνεις, θα ξαναγεννηθείς.
Θα πρέπει να ξαναψάχνουμε για τον Άβαταρ,
οπότε, θα ζήσεις.
Αλλά όχι καλά.
Φύσα όσο θέλεις. Δεν θα αλλάξεις τη μοίρα σου.
Τι κάνεις; Μην το γράφεις αυτό.
Είμαστε οι πιστοί γιοι και κόρες της φωτιάς,
του ανώτερου στοιχείου.
Μέχρι τώρα, μόνο ένα πράγμα μας εμπόδιζε να νικήσουμε.
Ο Άβαταρ.
Σήμερα, καταφέραμε κάτι που κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει.
Πιάσαμε τον Άβαταρ!
Αυτή είναι μόνο η αρχή.
Θα ακολουθήσουν σημαντικές μάχες.
Αλλά όχι απόψε.
Απόψε,
θα το γιορτάσουμε!
Θα τιμήσουμε το Έθνος της Φωτιάς!
Τα πήρες όλα;
Εννοείται. Όσο κρασί χωρούσε.
Θα γίνει χαμός, έτσι;
Κάνε να μην τσουρουφλιστούμε όπως στο γλέντι του Άαν.
Τα φρύδια μου τώρα ξαναβγήκαν.
- Όλα εντάξει. - Άνοιξε την πύλη!
Αυτός ο τύπος έχει τα καλούδια.
Βρε, καλώς την ασχημόφατσα.
Ποιος είναι εκεί;
Σήμανε συναγερμό.
Ποιος είσαι;
Σωστά. Τρέχουμε τώρα, τα λέμε μετά.
Να συμπεριλάβεις ολόκληρη την ομιλία μου,
αλλά αντί για "αφοσιωμένος", πες "πιστός".
Ακούγεται πιο προσωπικό.
Επίσης, φρόντισε ο Μέγας Σοφός να έχει τα πάντα για την έρευνά του.
Είπατε "αφοσιωμένος" ή "πιστός";
Ο Άβαταρ δραπέτευσε!
- Εκεί! Στο τείχος! - Μη φτάσει στην πύλη!
Ο Άβαταρ! Σταματήστε τον!
Πάρε αυτό!
Ανέβα!
Παύσατε πυρ!
Χρειάζομαι τον Άβαταρ ζωντανό.
Μα, τι κάνεις;
Ανοίξτε την πύλη!
- Πώς είπατε; - Κάντε το!
Τώρα!
Ανοίξτε την πύλη!
Τον έχεις;
Σκότωσέ τον.
Σκοτώστε τον μισθοφόρο
και φέρτε πίσω τον Άβαταρ!
Τώρα!
Πού πήγαν;
Ψάξτε εκεί!
Είδες κάτι;
Εδώ!
Έχω μια βάρκα εδώ κοντά.
Δεν μπορούμε να πάμε πουθενά με τόσους στρατιώτες.
Από δω!
Μην κουνιέσαι.
Έχεις χτυπήσει.
- Να βοηθήσω θέλω. - Δεν θέλω βοήθεια.
Καλά.
Όπως θες.
Τι;
Τίποτα.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Ίσως είναι λίγο προσωπικό.
Τρίχα κατσίκας ή κουνελιού;
Το πινέλο καλλιγραφίας. Ήταν τρίχα κατσίκας ή κουνελιού;
Είναι πολύ καθαρό το γραπτό σου. Δεν θα το κατάφερνα ποτέ εγώ.
Οι μοναχοί έλεγαν ότι τα περιττώματα των λεμούριων ήταν πιο ευανάγνωστα.
Κοίτα,
δεν έπρεπε να πάρω το σημειωματάριό σου,
ζητώ συγγνώμη.
Με έσωσε. Αλήθεια.
Έχεις πληροφορίες για τους Άβαταρ
που δεν έχει κανείς άλλος.
Όλοι οι Νομάδες του Αέρα χάθηκαν.
Είχα μόνο το σημειωματάριό σου.
Δεν ξέρεις πόσα βράδια ξενύχτησα διαβάζοντας.
Με βοήθησες πολύ.
Εννοώ, αυτό με βοήθησε πολύ.
Τρίχα κατσίκας.
Είναι πιο σκληρή, την ελέγχεις.
Οι δάσκαλοι με έβαζαν να εξασκούμαι κάθε πρωί.
Δεν με άφηναν να προπονηθώ
μέχρι να κάνω 100 κάθετες και 100 οριζόντιες πινελιές.
Κι εμένα!
Μόνο που οι δικές μου ήταν πνευματικές ασκήσεις.
Υποτίθεται ότι διαλογιζόμουν, κι εγώ κοιμόμουν.
Πάντα με τσάκωναν. Μάλλον έφταιγε που ροχάλιζα.
Αυτοί οι τύποι είναι από το Έθνος της Φωτιάς.
Ναι.
Είναι με το μέρος σου. Γιατί τους πολεμάς;
Δεν είναι με το μέρος μου.
Αλλά πού θα πάει; Όταν σε πιάσω και σε πάω πίσω...
Αν σε πιάσω, μπορώ να πάω σπίτι.
Και θα πάρω τη θέση μου ως νόμιμος διάδοχος.
Αυτό θες; Να 'σαι ο επόμενος Άρχοντας της Φωτιάς;
Ναι. Φυσικά. Αυτό περιμένουν όλοι από μένα.
Ο Γκιάτσο.
Ο δάσκαλός μου.
Έλεγε να μην ανησυχούμε για τις προσδοκίες των άλλων.
Το ξέρω. Δεν είναι τόσο εύκολο.
Είμαι ο Άβαταρ και αυτό περιμένουν όλοι από μένα.
Ανησυχώ διαρκώς γι' αυτό.
Δεν χρειάζεται να 'σαι σαν τους άλλους δαμαστές.
Μπορείς να γίνεις καλύτερος.
Ξέρεις ότι αυτό που κάνει ο Άρχοντας είναι λάθος,
δεν χρειάζεται να του μοιάσεις.
Δείξε λίγη συμπόνια.
Πώς τολμάς;
Είμαι ο διάδοχος. Θα γίνω το παράδειγμα για όλους τους Δαμαστές της Φωτιάς.
Ο πατέρας μου είναι σπουδαίος άνθρωπος.
Συμπόνια;
Η συμπόνια είναι σημάδι αδυναμίας.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε πονέσω.
Κάτι μου λέει ότι έχεις πονέσει πολύ περισσότερο.
Ετοιμάσου.
Πατέρα;
Μα... θα μονομαχήσω με τον στρατηγό Λι.
Είσαι εδώ επειδή δεν σέβεσαι τον στρατό μας.
- Δεν είναι αλήθεια. - Σοβαρά;
Ακόμα κι όταν καταστρώνουμε απαίσια σχέδια;
Τα σχέδιά μου!
Τη στρατηγική μου. Τον στρατό μου. Αυτά πρόσβαλες.
Συγχώρεσέ με. Δεν ήταν ασέβεια.
- Σήκω. - Μη! Σε παρακαλώ, πατέρα.
Σήκω!
Αδελφέ!
Μην το κάνεις.
Είναι γιος σου.
Θα φανεί.
Σήκω να πολεμήσεις, πρίγκιπα Ζούκο,
για να μάθεις να σέβεσαι.
Αυτό ήταν; Δώσ' τα όλα!
Η συμπόνια είναι σημάδι αδυναμίας.
Οι στρατιώτες έφυγαν,
οπότε θα γυρίσεις στο πλοίο σου
χωρίς να σε δουν.
Ξέρεις γιατί δεν μ' αρέσει που γεννήθηκα πριν από 100 χρόνια;
Μου λείπουν οι φίλοι μου.
Ο Κούσον, για παράδειγμα.
Ήταν ο καλύτερος.
Και ήταν από το Έθνος της Φωτιάς.
Αν γνωριζόμασταν τότε...
λες να γινόμασταν φίλοι;
Ξεκουραστείτε. Θα έχουμε εμείς τον νου μας.
Αν δούμε τον πρίγκιπα, θα σας πω.
Ευχαριστώ, υπολοχαγέ, αλλά θα περιμένω λίγο ακόμα.
Κάνεις λάθος, όμως.
Ότι δεν τον νοιάζει.
Ο Ζούκο νοιάζεται, και πολύ μάλιστα,
ειδικά για τους ανθρώπους στο πλοίο.
Ό,τι πείτε.
Υπολοχαγέ, αναρωτήθηκες ποτέ
γιατί σας ανέθεσαν αυτήν την αποστολή;
Ο γιατρός φτιάχνει ένα ειδικό φυτικό βάλσαμο για σένα.
Τα καλά νέα είναι ότι η όρασή σου θα είναι μια χαρά,
που σημαίνει ότι θα συνεχίσεις να απολαμβάνεις την ομορφιά μου.
Δεν είναι καλή στιγμή.
- Θέλω να μιλήσω στον γιο μου. - Πονάει.
- Θα του περάσει. - Αλλά δεν θα επανέλθει.
Ο γιατρός λέει ότι θα αναρρώσεις γρήγορα.
Το σώμα σου είναι δυνατό. Καλό αυτό.
Το πνεύμα σου, όμως,
χρειάζεται να δυναμώσει.
Συγκρατήθηκες σήμερα.
Ίσως το είδες ως ένδειξη σεβασμού, αλλά δεν ήταν. Ήταν αδυναμία.
Πρέπει να αποβάλεις αυτήν την αδυναμία.
Δέξου να αποβάλεις την αδυναμία για να γίνεις δυνατός.
Αυτό κάνει το Έθνος της Φωτιάς.
Γι' αυτό θυσιάζουμε την 41η Μεραρχία.
Αυτό πρέπει να κάνεις κι εσύ.
Μερικές φορές, οι αδύναμοι γίνονται πιο δυνατοί.
Άλλες φορές, απλώς πρέπει να τους δώσεις μια ευκαιρία.
Εγώ φταίω.
Σε προστάτευσα, και έγινες μαλθακός σαν τη μητέρα σου.
Αφού είσαι ανεπίδεκτος μαθήσεως μέσα στα τείχη του παλατιού,
ίσως οι δυσκολίες του έξω κόσμου να αποδειχθούν καλύτεροι δάσκαλοι.
Θα φύγεις αμέσως από εδώ και θα επιστρέψεις
μόνο όταν...
απαλλαχτείς από τη μεγαλύτερη και τελευταία απειλή για το Έθνος μας.
Θα βρεις, θα αιχμαλωτίσεις και θα μου φέρεις τον Άβαταρ.
Μην πατήσεις το πόδι σου ξανά εδώ πέρα
αν δεν το πετύχεις.
Γιατί θα έχεις βαρύτατες κυρώσεις!
Οζάι! Μην το κάνεις!
Αδελφέ, τελείωσε.
Και αφού σε απασχολεί τόσο η 41η Μεραρχία,
πάρ' τους μαζί σου
ως πλήρωμα.
Την 41η;
Εμείς είμαστε.
Και είστε ζωντανοί χάρη στη θυσία του ανιψιού μου.
Βλέπω κάτι εκεί πέρα.
Αυτός είναι. Ρίξτε τα σκοινιά!
- Έχεις χτυπήσει. - Καλά είμαι.
Πρέπει να το δει κάποιος.
Έχω πάθει και χειρότερα.
Δεν θα σε ρωτήσω πού πήγες, άλλη φορά όμως, ανιψιέ μου,
θα το εκτιμούσα να μου έλεγες αν ζεις ή αν πέθανες.
Κάποιοι από εμάς νοιάζονται για...
για αυτά τα πράγματα.
Προσοχή!
Ο πρίγκιπάς μας επέστρεψε.
Τι συμβαίνει;
Τους έλειψες στο γλέντι.
Είναι απίστευτο τι κάνουμε για να κρύψουμε τον αληθινό μας εαυτό.
Ίσως επειδή δεν θέλουμε να ξέρουν οι άλλοι
πόσο τους έχουμε ανάγκη...
Είναι περίεργο, γιατί η αλήθεια είναι ότι θα κάναμε τα πάντα γι' αυτούς.
Θα ταξιδεύαμε στα πέρατα της γης.
Θα ρισκάραμε τη ζωή μας.
Θα τα βάζαμε με τέρατα.
Πρέπει να 'ναι τρομακτικό να παραδέχεσαι ότι χρειάζεσαι κάποιον.
Κάποιοι το βλέπουν ως αδυναμία ή εμπόδιο.
- Πάει καιρός! - Πώς είσαι;
Τελικά, υπάρχει μεγαλύτερος πόνος από το να χάσεις κάποιον που αγαπάς;
Ή ακόμα χειρότερα...
Γκιάτσο;
...να μάθεις ότι κάποιος που αγαπάς σε άφησε κι έφυγε.
Να το συζητήσουμε όταν γυρίσω;
Φυσικά.
Μόλις σώσω τους φίλους μου, θα έχουμε χρόνο.
Γι' αυτό νιώθουμε την ανάγκη να κρυφτούμε και να προστατευτούμε.
Και φοράμε μια μάσκα.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις τον λόγο.
Το δύσκολο είναι να καταλάβεις ότι μερικές φορές...
η μάσκα είναι αυτό που πραγματικά είμαστε.
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη