Duyuyor musunuz?
Kimse yok mu?
Hata yapıyorsunuz. Yangını da kavgayı da ben başlatmadım.
Nefesini tüketme.
Toprak Krallığı askerleri
her şey güllük gülistanlıkken bile pek hoşgörülü sayılmaz.
Ve şu an hiçbir şey güllük gülistanlık değil.
General Iroh.
Seni gördüğüme sevindim genç Avatar.
Zuko nerede? Onu da yakaladılar mı?
Umarım yakalamamışlardır. Şanslıysa gemisine varmak üzeredir.
Hepsi onun suçu.
Kavgayı o başlattı, sonra da seni bırakıp kaçtı.
Nasıl biri, giderek daha iyi anlıyorum.
Sanmam.
Bize ne olacak dersin?
Bilmiyorum.
Ama toprak bükücülerin mağlup düşmanlarına iyi davrandığını ne duydum ne gördüm.
Bu doğru mu?
Düşmanla mı çalışıyordun?
Açıklaması zor.
Değil. Basit bir soru. Ateş bükücülere yardım ettin mi?
Evet.
Teo.
Seni korumaya çalışıyordum.
Dediklerini yapmazsam ikimizi öldürüp şehre saldıracaklarını söylediler.
Omashu'ya ilişmemelerinin tek sebebi onlara sağladığım küçük hizmetti.
Düşmana silah sağlamanın adı hizmet mi oldu?
Silah mı? Hayır, küçük tasarımlar. Savaşta işe yarayacak şeyler değil.
Yanlış ellerde her şey silaha dönebilir.
Hele ki Ateş Ulusu'nun elinde.
Sokka.
Sen zor seçimlere aşinasın.
Baban savaşa gitmek için sizi bırakıp
vazifesini sana, çocuk yaştaki oğluna devretmek zorunda kalmış.
Hayatta kalmak için gerekeni yapmak zorundayız.
Ödün veriyorsak günü kurtarmak için veriyoruz.
Bu yaptığını babam asla yapmazdı.
Onu buldum.
Aang hapiste.
KARANLIĞA DOĞRU
100 YIL ÖNCE
Aang.
Merhaba Bumi. Eğitim nasıl gidiyor?
Figürlerde iyiyim ama şekil vermek zor.
Neden bahsediyorsun? Gayet başarılı bir uçan bizon.
- Dev köstebek olması gerekiyordu. - Emin misin?
Toprak bükücülerin duvar işçiliği bambaşka oluyor.
Tek derz görmezsin.
Şehirleri bu yüzden birer mimari harikası.
İnsanı mest eden saraylar, yer çekimine meydan okuyan kuleler.
İçine sızılamayan hapishaneler.
Ben Omashu'nun daha iç açıcı yerlerini seviyorum.
Şehirler de insana benzer. Karanlık yanları eksik olmaz.
Bugünlerde karanlık olmayan yan yok gibi.
Evet, burada yaşananlar dünyanın her yerinde yaşandı.
- Bir asırlık savaşın sonuçları. - Bu savaşı Ateş Ulusu başlattı.
- İsterse de bitirebilir. - Keşke o kadar basit olsaydı.
Kardeşim Ateş Kralı her şeye tek bir mercekten bakıyor.
Zafer ya da yenilgi.
Diğer her şey önemsiz.
Bu uğurda yitip giden sevdiklerimiz bile.
Zuko bu yüzden mi beni yakalamak istiyor? Derdi babası için savaşı kazanmak mı?
Zuko'nun zaferi savaşı kazanmak değil, eski hayatını kazanmak olacak.
Ona doğru yolun bu olmadığını göster. Senin sözünü dinler.
Yani, bu kadarını sana borçlu.
Aksine,
ona borçlu olan benim.
Ödeyebileceğimden çok fazlasını.
İmkânsız!
Omashu'nun hapishanesi dağın göbeğinde, som kayaçla çevrili.
Tek giriş yolu sarayın içinden.
Üzgünüm. Avatar'ı unutun.
- Aang'i geride bırakmayacağız. - Sen bizi saraya sokabilirsin.
- Bugünün üstüne olmaz, üzgünüm. - Peki ya tüneller?
Tüneller mi?
Dağın altındaki gizli tüneller.
Şehrin kurucuları vaktiyle gizlice orada buluşurmuş.
- Peri masalı. - Tünelleri gördüm demiştin.
Tabii o da yalan değilse.
Evet, tüneller var ama güvenli değiller. Giren bir daha çıkmıyor.
Masallara göre o geçitler intikam peşinde ruhlarla dolu.
Yani bunlar sadece gizli tünel değil,
aynı zamanda lanetli de?
Tüneller için bir rota çıkarsam bile sarayda muhafızlar bekliyor olacak.
Onu biz düşünürüz. Bizi tünellere sok, yeter.
- Onu nereye götürüyorsunuz? - Çukur'a.
Çukur mu?
Toprak Krallığı'nın savaş esirleri için bir çalışma kampı.
Bugüne kadar kimi gönderdilerse sırra kadem bastı.
Sana gelince, sen o kadar şanslı değilsin.
Kral'ın huzuruna çıkacaksın.
Bu haritalardan bir şey anlaşılmıyor. Biri doğuyu, öteki güneyi gösteriyor.
Bu da döndüre döndüre yukarı çıkartıyor.
Ne oldu?
Ateş Ulusu bağlantım.
Buluşacağını söyle.
Sonra da generallere haber verip bu casusları tutuklat.
Hayatta olmaz. Ateş bükücüler çok açık konuştu.
- Direniş olursa topyekûn saldıracaklar. - Saldırsınlar.
Avatar geri döndü.
Artık saklanmak yok.
Vakit savaşma vakti.
Ekselansları.
Görmek istediğiniz mahkûm.
Kavga ederken yakalanmış, mala zarar veriyormuş.
Halka dehşet saçmış.
Ayrıca bir hava bükücü.
Lotus kökü, çam kabuğu, kuru yasemin.
Lotus kökü, çam kabuğu, kuru yasemin,
kaynar suda iki dakika demlenecek!
Çay?
- Olur. - Onun hakkında yanılıyorsun.
- Hava büktüğünü... - Yanlış!
O sadece bir hava bükücü değil.
Kendisi dört elementin ustası.
Dünyanın kurtarıcısı.
O...
Avatar.
Taş sektirmede de üstüne yoktur.
Bumi?
Merhaba Aang.
Bumi!
Nasıl hâlâ hayattasın?
Sağlıklı yaşam, doğru beslenme ve şans. İyi şans mı, kötü şans mı, tartışılır.
Ama daha önemlisi, sen nasıl hâlâ hayattasın?
Ve nasıl hâlâ çocuksun?
Uzun hikâye.
Çam kabuğu mu?
Hangi aklıevvel çaya çam kabuğu koymanı söyledi?
Sen söyledin.
Şunu hemen götürün...
...sofranın başına.
Jet.
Bize ihanet ettin.
İhanet mi ettim? Masum insanları öldürmenizi engelledim.
Masum insanlar mı? Casusları, hainleri mi kurtarmak istedin?
Herkes düşmanınız değil.
Bize karşı duran herkes
düşmanımızdır.
Güney Kutbu'nda hayat basit olabilir
ama burada zor seçimler yapmak zorundasın.
Savaşta olmak bunu gerektirir.
Bizim tarafımızdasın sanmıştım.
Benim tarafımda.
Jet, sen ne uğruna savaştığını unutmuşsun.
Annemi hatırlamamı söyledin, ben de hatırladım.
Kalbimi kinle doldurmamı istemediğini hatırladım.
Yanlış tarafta olduğun buradan belli.
Sen sevdiklerin uğruna değil, nefretin yüzünden savaşıyorsun.
Tıpkı ateş bükücüler gibi.
Ben asla ateş bükücüler gibi değilim.
Hoşça kal Jet.
Sahip olduğun şu güce bak. Benim sayemde.
Sen bir şey yapmadın. Ben yaptım.
Sen! Senin yerin burası değil.
Efendim, bana mahkûm nakil görevi verildi ama ben şey...
İşin aslı, geciktim ve komutanım bunu öğrenirse...
Bu ay zaten çok hata yaptım.
Yaşlı ateş bükücü Çukur'a götürüldü. Diğeri hâlâ burada.
Diğeri mi?
Evet, kel çocuk. Kral, huzuruna çağırdı.
E, öyle dikilecek misin?
Ne yapacaksın?
Sana iki yemek seçeneği sunuyorum.
Kanguru Adası'ndan kaburga.
Ağzına zıplarsa şaşırma.
Diğer yemeğimiz ise yosun yahnisi.
Çok yersen "tosun" gibi oluyormuşsun.
- İlahi ben. Yine güldürdüm. - Yahniden alayım.
Et yemiyorum.
Doğru, yemiyorsun.
Güzel seçim.
Bir saniye, bu bir sınav mıydı?
Ne? Sınav mı?
Yok canım. Biz buna oyun diyelim.
Sen oyun çok severdin, değil mi?
Evet, yüz yıl boyunca bir buz dağındaydın demek?
Keyifli geçmiş olmalı.
Hayır, kâbus gibiydi.
Hadi canım, sen de! Ne kadar kötü olabilir?
Dünya olmuş yangın yeri, her yerde ölen ölene
ama sen bunlar olurken mışıl mışıl uyudun.
Tüm hava bükücüler katledildi.
Onlara yardım edemedim.
Ama keşişler zaten biraz uçarı tiplerdi. Haksız mıyım?
Yaşanan şey bir trajediydi
ve tekrar olabilir,
bu yüzden bir an önce Kuzey Su Kabilesi'ne gitmeliyim.
Bu yüzden gitmeme izin vermelisin.
Su bükücüleri kurtarmam için.
Biz marul kalkışı yapalım.
Bumi!
Bu önemli bir mesele. Hiç mi umursamıyorsun?
Umursamak mı?
Ne cüretle bana umursamadığımı söylersin?
Bir asır boyunca aynı savaşta savaştın mı sen?
Bütün dünyan etrafında kül olurken seyrettin mi sen?
Sana bir çift sözüm olacak Avatar.
Yüz yaşında olabilirsin
ama yüz yıl boyunca yaşamadın,
özellikle de bu yüz yılı.
Umudunu kaybettiğine beni inandıramazsın.
Sen kaybetmezsin Bumi.
Öyle mi dersin?
Meydan okumanı kabul ediyorum.
- Bir yanlışlık olmalı. - Dağın tek girişi burasıydı.
Emin misin?
Dinle.
Müzik sesini duyuyor musun?
Bulursan kendini karanlıkta
Sararsa dört yanını taşlar, kayalar
Güzel. Sen de şunu kap hadi.
Unutma, değerli bir armağan
Gömülü derinlerde
Salla.
Biraz kazarsan bulacaksın
Kalbimdeki mücevheri
Evet
Budur. Yetenekli çıktın.
- Burada ne işiniz var peki? - Asıl sizin burada ne işiniz var?
İşimiz bu işte.
Evet de... Bu işi niye burada yapıyorsunuz?
Omashu'nun en iyi akustiği burada.
Duydunuz mu?
Harmoni. Bizim olayımız bu.
Harmoni, müzik, sevgi.
Onların burada keyfi yerindeyse tüneller de o kadar kötü olamaz.
Tüneller mi? Hayır, tünellerde değiliz.
Tüneller orada.
- Evet, girmenizi önermem. - Girmek zorundayız.
Arkadaşımızı bulmalıyız.
O zaman şuna göz atsanız iyi olur.
İki sevgilinin hikâyesi.
Oma ve Shu, köylerini ayıran dağın tepesinde buluşurmuş.
Köyleri düşman olduğu için kavuşmaları imkânsızmış
ama aşkları öyle güçlüymüş ki bir yolunu bulmuşlar.
Dev köstebeklerden toprak bükmeyi öğrenip ilk toprak bükücüler olmuşlar.
Gizlice buluşmak için girift tüneller inşa etmişler.
Ama bir gün Oma gelmemiş.
Bir saldırıda öldürülmüş.
Bu ölümle kahrolan Shu iki köyü de dize getirmek için
toprak bükme gücünü kullanmış.
İstese hepsini yok edebilirmiş.
Ama onun yerine savaşın bittiğini ilan etmiş.
İki köyün de yardımıyla,
barış içinde yaşayacakları bir şehir inşa etmiş.
Aşklarının hatırası için bu muazzam şehre Omashu adı verilmiş.
"Sevgi karanlıkta parlar."
Bu sözü unutmayın,
hele ki adım atanın dönmediği zifirî karanlığa girecekseniz.
İki sevgili...
Bir şey olmaz, tünellerde korkacak bir şey yok.
Aynen öyle. Öfkeli ruhlar gerçek değil.
Gizli tünel
Dağların içinden
Gizli, gizli, gizli, gizli tünel
Budur!
Hapı yuttular.
Bir ihtiyar için koca bir toprak bükücü alayı toplanmış.
Onurum okşandı.
- Durun! - Durun!
- Durun.
Önlem amaçlı.
Meşhur Batı'nın Ejderi'nin buralardan geçtiğini bilmek isteyecek çok kişi var.
Ba Sing Se'yi 600 gün kuşatmada tutan Ateş Ulusu generali.
Kendi adaletini sağlamak isteyenler olabilir.
Buna izin veremeyiz, değil mi?
Yolculuğunuzun daha rahat geçmesi için bir ricanız var mı?
Bir şey lazım değil. Teşekkürler.
Emin misin?
Çekinme bak, söyle.
Çukur'a daha çok var.
Vakitten bol bir şeyim de yok.
Herkes bineklerine.
Kuzey'e gitmek istiyorsun demek. Kuzey'de vaziyet iyi değil.
Kuzey'de Ateş Ulusu cirit atıyor.
Başka çarem yok. Gitmem gereken yer orası.
Benden sana bir öğüt. Kısa yol her zaman en iyi yol değildir.
Uzun yoldan mı git diyorsun?
Bastığın yere dikkat etmelisin diyorum.
Bumi, bu ne şimdi?
- Neyi kanıtlamaya çalışıyorsun? -"Kanıtlamak" mı?
Belki de amacım Avatar'ın yolculuğunun kolay geçemeyeceğini göstermektir.
Belki eski günlerdeki gibi oyun oynamak istiyorumdur.
Ya da belki canım bir parça kaya şekeri çekmiştir.
Geliyorum amca.
- Bu taraftan. - Harita öyle mi gösteriyor?
Harita net değil ama içimde bir önsezi var.
Önsezi mi?
Evet, önsezi. Altıncı his, içgüdü.
Görüyor musun?
Işığını söndür.
Bak sen şu işe.
"Sevgi karanlıkta parlar." Anladın mı? İpucuymuş.
Karanlık olmasına izin ver ki ışığı takip edebil.
Yolu böyle bulursun.
Kristal ışığıyla mı?
Bu kristaller her yerde.
Duvarlarda, yerde.
- Gayet rastgele. - Bu bir yol.
-"Sevgi parlak kayalardır" yazmıyordu ki. - Şiirsel dil işte.
Ozanların dediği gibi, "Çare sevgi". Tek ihtiyacımız. Hayat sevince güzel.
Ozanları mı dinler oldun?
Sokka, bekle!
- Katara, derdin ne? - Derdim beni ciddiye almaman.
Yine başladık.
- Artık çocuk değilim. - Ama öyle davranıyorsun.
Sen de daha dün bir haine kanmamış gibi çokbilmişlik taslıyorsun!
- Teröriste tutulan kız konuştu. - Hiç de bile.
- Onunla hiç konuşmayacaktın! - Sana sormayacağım!
- Beni yok sayamazsın! - Aptal gibi davranırsan sayarım!
- Babam bana görev verdi! - Sen o değilsin!
Artık Kurt Kovuğu'nda değiliz galiba.
Galiba değiliz.
Büyükannemin şu hâlimizi gördüğünü düşünsene.
Kuru fok etinden olsa da yesem.
Ya da eriştesinden. Sıcak et suyuyla.
Yakında yine yiyeceğiz.
Öyle mi dersin?
Bilmiyorum.
Hadi. Yola koyulmalıyız.
Kuru fok etini nasıl miden kaldırıyor, bilmiyorum.
Böyle getir.
Şuna eyer vur.
Ateş bükücüler susamaz, değil mi?
Ba Sing Se'de
kuşatmanın ilk yılından sonra içme suyu kıtlığı oldu.
Orduda olduğumuz için biz imtiyazlıydık.
Ama kardeşim...
...yufka yürekliydi.
Müfrezesinden erzak ve su toplayıp çocuklara dağıtırdı.
Doğu Duvarı'nı ateşe verdiğin gece kardeşim nöbetçiydi.
Yangını söndürdüğümüzde gömecek bir naaşı kalmamıştı.
19 yaşındaydı.
Yiten onca can.
Onca çarpışma.
Ama Ba Sing Se hâlâ ayakta.
Değdi mi bari?
Savaştaydık.
- Ben de bir askerdim. - Sen bir caniydin!
Biliyor musun...
Gece yatarken duman kokusu hâlâ burnuma geliyor.
O koku hiç gitmiyor.
Savaş bizi uç noktalara iter.
Bazılarımız orada nahoş şeylerle karşılaşır.
Pişmanlığını böyle sefil bir özürle mi dile getiriyorsun?
Kendimden bahsetmiyordum.
Komutanım.
Sen karışma.
Söylenenler doğru, değil mi?
Sende zerre insanlık yok.
Kaybı hiç tatmamışsın sen.
- Kuşatmayı terk etmiş, doğru mu? - Evet, oğlu öldürülünce.
Oğlu bir kahraman olarak öldü ama kendisi tarihe ödlek olarak geçecek.
Ağabey, için rahat olsun, Lu Ten sonsuza dek
şanlı bir Ateş Ulusu kahramanı olarak anılacak.
Sağ ol Ozai.
Fedakârlığı destanlara konu olacak.
Amca.
Ateş Ulusu'na hizmet ederken ölmesi Lu Ten ve senin için ne büyük bir şeref.
Çalışmalarım iyi gitmediği için babam bana kızgınken
Lu Ten bana bunu vermişti.
Subaylık eğitimini birincilikle tamamladığında kazanmış.
Kaderinde büyük işler başarmak olan birine ait olması gerektiğini söylemişti.
Bana güç verdi.
Lu Ten'in bu nişana ihtiyacı yoktu çünkü o tanıdığım en güçlü insandı.
Ustalaşıyorsun.
Çalışma ve doğru kılavuzun gücü.
- Parşömeni mi diyorsun? - Evet.
Jet de bazı şeyleri aşmama yardım etti.
O da öksüz kalmış, bizim gibi. O anıların nasıl ket vurduğunu biliyor.
Annemin sadece ölümünü düşündüğümü,
nasıl yaşadığını hiç düşünmediğimi görmemi sağladı.
Jet yanlış yola sapmış olabilir ama o yola itildi.
Tıpkı Sai gibi.
Sai bana mühendis olmalısın dedi. Gerçek misyonum buymuş.
- Haklı mı sence? - Bilmem.
Ama dünyaya sunacak bir şeyim olduğunu duymak güzeldi.
Üstün dövüş yeteneklerim dışında.
Sokka.
Sen ve babam hakkında söylediğim şey...
Unut gitsin.
Kimsenin yardımı olmadan kabileye önderlik edip bizi korudun.
Babam o yükü hiç yalnız sırtlanmadı.
Senin işin daha zordu.
Nasıl ya, bir yanlışlık olmalı.
Düşündüğüm gibi, kristaller sadece kristalmiş.
Bu burada olmamalı. Buradan geçtik ama bu duvar yoktu.
- Bu nasıl mümkün olabilir? - Mümkün değil.
Yoksa...
Tüneller hareket ediyor.
Bu kapının ardında korkutucu bir görev seni bekliyor.
Avatarlığa hazır olup olmadığını gösterecek gerçek bir sınav.
Bumi.
Tüm bu görevler, oyunlar, sınavlar... Hepsi çok saçma.
Yüz yıldır olan her şey çok saçma.
Sen bu değilsin.
Benim tanıdığım Bumi eğlenmeyi seven mutlu bir çocuktu.
Taş sektirmeye bayılır, hep arkadaşlarını düşünürdü.
O çocuğun hâlâ içinde olduğuna inanıyorum.
Çok zekice.
Senin aklın fikrin oyunlarda, öyle değil mi Avatar?
Yok sorumlulukmuş, yok dünyayı kurtarmakmış...
Bunlar kimin umurunda?
Yok, aylaklık etmek daha eğlenceli. Haksız mıyım?
O zaman...
Son bir oyun oynayalım.
Söz verdiğim üzere.
Son bir oyun oynayacağız Avatar.
En kolay oyunu.
Sen bana karşı.
Ölümüne.
Tüneller nasıl hareket edebilir?
- Kristaller hatalıydı işte. - Sonra başıma kaksan?
Hayal etmiş olabilir miyim?
Dev köstebek.
Yap.
Yap!
Hepimiz yeterince ölüm gördük.
Bir toprak bükücüye merhamet edersen böyle olur.
Bir şeyin yok.
Gitmeliyiz.
- Dinlenmen... - Vakit yok.
Daha fazla asker yollayacaklar. Hemen gitmeliyiz.
Katara!
Sağ ol.
Çıkmaz.
Katara, üzgünüm.
Ben de üzgünüm.
Ne oluyor? Öldük mü?
"Sevgi karanlıkta parlar."
Kristallerle alakası yoktu. Oma ve Shu yollarını kristallerle bulmadı.
Kör. Yolunu gözleriyle değil, hisleriyle buluyor.
Hisleri sezip tepki veriyor.
Öfke, korku ama en çok da sevgi.
"Sevgi karanlıkta parlar."
Sevgiden anlıyor yani?
Peki konuşsam anlar mı dersin?
Affedersiniz Bay Dev Köstebek. Saray yolunu gösterirseniz çok seviniriz.
Rica etsem?
Lütfen Bumi!
- Bunu yapmak zorunda değilsin. - Zorundayım.
Bazılarımız istemese de savaşmak zorunda.
Savaşta olmak böyle bir şey!
Hayır!
Buralarda olsaydın bunu bilirdin ama yoktun.
Bizi terk ettin.
Avatar'dın sen.
Ve bizi terk ettin.
Bu dünyada insan kimseye güvenemiyor,
arkadaşlarına bile.
Özellikle de arkadaşlarına.
Her ne kadar eğlensek de
oyunların sona erme vakti geldi.
Bumi, ikisini birden tutamıyorum. Yardım et!
Bırak düşsün.
Düşmesine izin ver ve kazan.
- Bumi, bu bir oyun değil! - Evet, öyle.
İmkânsız seçimler yapmanı gerektiren bir oyun.
Bu kasabayı mı kurtarayım, beri kasabayı mı?
Yemek artıkları kime verilsin? Yetimhaneye mi, askerlere mi?
Böyle seçimler yapmak zorundasın.
Bir gün değil, her gün. Bir yıl değil, her yıl.
Ve bu sadece tek bir şehri kurtarmak için.
Sen bir de dünyayı kurtaracaksın.
Bırak düşsün Aang!
Avatar olmanın ne demek olduğunu öğren!
Hayır!
Öyleyse dünyanın vah hâline.
Sen Kral'ı kurtar.
Aang, şimdi!
İyi misin?
Tozu dumana katmasını bildiğin kesin.
Hileci!
Hile yaptın!
Kendi başına başarmadın,
yani hiçbir şey öğrenmedin!
Yanılıyorsun.
Arkadaşlarına güvenebilirsin
ve ben dünyayı ancak bu şekilde kurtarabilirim.
Arkadaşlarımla.
Çocuk gibi düşünüyorsun.
Bu o kadar kötü bir şey mi?
Hatırladın mı?
Bununla bir dostumu çağırıyorum.
Şimdi de öyle yapacağım.
Eski bir dostumu çağıracağım.
Haklısın.
Dünyanın yanında olamadım. Senin yanında da.
Ama şimdi buradayım.
Ekselansları.
- Takviye birliklerine haber verildi. - Surdaki muhafız sayısı artırıldı mı?
- Evet Ekselansları. - Güzel. Birazdan geleceğimi söyle.
Ne oluyor?
Ateş Ulusu birlikleri ilerlemeye başladı. Şafakta varmış olurlar.
Saldırı altında mısınız?
Eli kulağında ama hazır olacağız.
Şanslıyız ki bir ihbar aldık.
Sai?
Mekanist şehirdeki casus ağını generallere bildirdi.
Sayesinde onları tutukladık. Şimdi herkes burayı terk etsin.
Avatar'ın gitmesi gereken yerler var. Biz kendi başımızın çaresine bakarız.
Omashu'nun savaşa tekrar katılma vakti geldi.
Ama sana zorlu bir görevim daha var.
Lahanalarım!
Karadan denize, denizden karaya.
Bizim de kaderimizde bu varmış Prens Zuko.
Güzel. Geç kalmamışım.
- Burada ne işin var amca? - İşimiz aynı.
Unutulmaz olacağı besbelli bir yolculuğa çıkmaya hazırlanıyorum.
Benimle mi geleceksin?
Hazırlıklı geldim. Ne kadar çay varsa aldım.
Dadıya ihtiyacım yok.
Peki ya bir dosta?
Babam gayet açık konuştu,
Avatar'ı bulana dek dönmem yasak.
Senin anlayacağın, eve dönmemiz epey uzun sürebilir.
"Ev."
İhtiyacım olan her şey bu gemide.
Dediğim gibi, ne kadar çay varsa aldım.
Ne oldu Zuko?
Yok bir şey.
Evimiz bizi bekler.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman