Her şey hazır.
Bu gece saldırıyoruz.
Beklesek daha iyi olmaz mı? Sayımız az.
Varsın sayımız az olsun.
Öfkemiz var.
Acımız var.
Ve bir asırdır ilk kez
umudumuz var.
Davamız için her şeyi göze almaya hazır biriyle tanışmanızı istiyorum.
Hepimiz gibi
o da büyük kayıplar yaşamış.
Annem ve ağabeyim.
Ba Sing Se Kuşatması'nda.
Sarayda çalışıyor.
Başına gelebileceklere rağmen bize yardım etmek istiyor.
O, gözünü karartabiliyorsa biz de karartmalıyız.
Ateş Kralı Ozai bu gece ölmeli!
Çıkış yok.
Ama bu yolun dönüşü olmadığını bilmeniz gerekirdi.
Ne sandınız? Krallarını katledecektiniz, askerlerim de silah mı bırakacaktı?
Tüm düzgün Ateş Ulusu vatandaşları tiranlığının bitişine sevinir demiştik.
Tiranlık mı?
"Birlik" olmasın o?
Refah olmasın?
Dünyanın en şanlı ulusu biz değil miyiz?
Sayemde dünya tek bir buyruk altında, bizim buyruğumuz altında toplanmanın
ve bir barış çağına girmenin eşiğine gelmedi mi?
Bedeli ne oldu peki?
Kaç can daha yitecek? Bir asır daha acı ve kayıpla mı geçecek?
Bana kayıptan bahsetme.
Bu aşamaya gelebilmenizi takdir ettim.
Ama zorlukların üstesinden gelmek
her daim Ateş Ulusu'nun övünç kaynaklarından olmuştur.
Öyle değil mi,
Azula?
Evet baba.
Bizi durdurmuş olabilirsin Ozai
ama durduramayacağın biri var.
Dünyaya dengeyi geri getirecek olan kişi.
Bizlere geri dönen...
Dünyaya dengeyi geri getirecek olan ha?
Avatar döndü sanıyorlar, inanabiliyor musun?
Dışarı çıkın.
Bu nedir?
Güney Denizleri'nden bir komutanımın yolladığı bir mesaj.
Önemsiz bir şahıs.
Gel gör ki ilettiği mesaj...
Zuko, Avatar'ı mı bulmuş?
Ağabeyin imkânsızı başardı.
Tıpkı ondan istediğim gibi.
Avatar.
Gerçekten mi?
Su kırbacı.
Kollar.
Ağırlığı diğer ayağa ver, bileği kıvır.
Tamam.
Anlamıyorum.
Temel bükücülük figürleri fiziksel hareketten ibarettir
ama su kırbacı gibi daha zor hareketlerde içindeki enerji akışına erişmelisin.
Keşişler, "Hissiyatın ruhla buluştuğu noktayı bulun" derdi.
Düşünceden de derin bir nokta. Duygularına yönelip onlardan enerji topla.
Duygularıma yöneleyim.
Vay canına.
Olsun. Eminim benim hatamdır.
Benden öğretmen olmaz. Keşişler, "Dinlemesini bilmiyorsun" derdi.
Galiba öyle diyorlardı. Dinlemiyordum ki.
Kuzey Su Kabilesi'ne gitmemiz için bir sebep daha.
Aynen öyle. Dünyanın en iyi su bükme ustaları orada.
Bakarsın onları dinlerim.
Gitme vakti. Aynı yerde çok uzun kalmamalıyız.
Onu ben de sevdim.
Evet, kafa kızdı.
- Tabii sende ne gördüğü muamma. - Beğenilmeyecek bir yanım mı var?
- Bakın! - Ateş Ulusu askerleri mi?
Hayır.
Galiba...
Galiba o bir hava bükücü!
Şu dağa gidiyor.
Orası dağ değil!
Omashu orası!
Appa! Yip yip!
Kim bilir nerede. Kyoshi'den kuzeye doğru çıktılar.
Yemek ve su için illa duracak. Avatar da olsa yiyip içmesi gerek.
Yerleşim yerlerine bakmalı.
- Bağlantılarıma sorabilirim. - Olmaz!
Sana söyledim, varlığından kimse haberdar olmamalı.
Onu anladım ama şöyle ki...
Avatar şu bölgede kaldığı sürece onu bulmak için avantaja sahibiz.
- Daha da kuzeye giderse... - Ateş Ulusu birlikleri dört bir yanda.
İlla öğrenirler.
Bu yüzden bana izin verin de birkaç güvenilir kişiyle irtibata geçeyim.
Tüm detaylara hâkim olmalarına gerek yok.
Şahane.
- Komutan Zhao'nun gemisi geldi. - Tam da vaktinde.
Ateş Ulusu için.
Onu sevmiyorum.
İnsana nahoş gelen bir havası var.
Birkaç adamıyla konuştum.
Subaylık sınavında üç kez başarısız olduğu söyleniyor.
Sana fikrini sordum mu?
Özür dilerim.
- Yardım etmeye çalışıyordu. - Bir komutan hakkında dedikodu yapıyordu.
- Sevmediğin bir komutan hakkında. - Bunun bir önemi yok.
Biz burada nizam içinde iş görürüz. Kaidelerimiz var.
Biz Ateş Ulusu'yuz, burada bile.
Özellikle de burada.
Omashu bir dağ oyularak kurulmuş.
Toprak Krallığı'nın harikalarından biri. Hatta dünyanın.
Bir de tüm şehri saran müthiş bir dağıtım sistemleri var.
Sanatçılar, bilim insanları, mimarlar... Her meslekten insan var.
Ayrıca yemekleri de enfes.
Yine mi sen? Ben sana ne dedim?
Sen! Öne çık!
- Omashu'da yabancılar pek sevilmez. - Yabancı olduğumuzu nereden çıkardın?
Bir nedeni yok.
Bekle.
Burada yeniyiz ama bir arkadaşımızı görmemiz lazım.
Biri içeri girmemize yardım etse fena olmaz.
Kusura bakma. Bir bu vardı, bir de turp çuvalı.
Gerçi sana o da yakışır kesin.
Sen ve sen! Geri çekilin!
Omashu, Toprak Krallığı'nın son kalelerinden.
Çabalasalar da ateş bükücüler burayı ele geçiremedi.
Güvenlik bu yüzden sıkı.
- Tehlikeli olmadığımızı ne biliyorsun? - Bir his diyelim.
Yok artık.
Durun.
Ziyaret sebebiniz?
Gene pazara geldik işte.
Bu ayki mahsul vasat.
Turpları az suladığımı söylemişti. Karım diye demiyorum, bu işten anlıyor.
Sulama çok mühim.
Kayınbiraderim konuşabilseydi o da aynısını derdi.
Doğuştan dilsiz.
Ama konuşmadan neler anlatıyor, neler. Geçen gün bizi bir güldürdü ki...
Tamam, uzatma. İlerle.
Sağ olun. Güle güle.
İyi şanslar.
Ama dikkatli ol. Omashu'da ne olacağı belli olmaz.
İşte orada, bakın!
Aang, bekle!
Önüne bak!
Dikkat etsene ya...
Sen hava bükücü değilsin.
Hava bükücü mü? Tabii ki değilim.
Yardım edin!
Aang, göremiyoruz!
O bir hava bükücü.
Sen de su bükücüsün.
Teo!
- İyi misin? Sana bir şey oldu mu? - Baba, ben... Ben iyiyim.
- Dumandan uzaklaşmalı. - Evimiz hemen şurada.
Teşekkürler.
- Teşekkürler... - Katara.
Benim adım Sai.
- Ne işin vardı orada? - İniş yapmıştım.
- Yine bomba patlayacağını ne bileyim? - Bomba mı? Kaza değil miydi?
Ateş Ulusu kazara hiçbir şey yapmaz.
- Ateş Ulusu mu? - Evet. Şehrin her yerinde casusları var.
Artık güvenli yer kalmadı.
"Omashu'da ne olacağı belli olmaz."
Biraz daha su getireyim.
Sen bir hava bükücüsün. Bu ne demek, farkında mısın?
Nihayet taarruza geçebiliriz.
Üstlerine bomba yağdırıp düşmanı yıkıma uğratabilirsin.
Hava gücü zayıf noktaları ve sen hava gücüsün.
- Vay canına. - Etkileyici, değil mi?
- Babam, Omashu Kralı'nın mekanisti. - Mekanisti mi?
Tamir işlerine fazlaca vakit harcayanlara verilen havalı bir ad.
Siz ona bakmayın.
Şehrin medar-ı iftiharları babama emanet. Dağıtım sistemimiz gibi.
Gördünüz, değil mi? Müthiş bir sistem.
Elimden ne gelirse.
Omashu'daki herkes senin kadar işine adansa savaş bitmişti.
Ateş Ulusu çoktan diz çökmüştü.
Evet.
Savaşta bize de düşen bir rol var. Değil mi Aang?
Evet.
Evet, o yüzden gitmeliyiz.
Doğru. Tabii.
Ama bana ateş bükücülere günlerini göstereceğinize söz verin.
Canlarına okuyun.
- Sokka. - Bu inanılmaz bir şey.
- Şuna baksanıza. - Ayak tırnağı temizlemek için.
Kanlı olabiliyor.
Tasnif makinesindeki düzeneği gördün mü?
Yaylıydı. Dâhice. Kano tutacağına yay koymalıymışım.
- Kanaması durdu sanırım. - Hayır!
İyisin.
Aang?
Burası eskiden müthiş bir yerdi. Ziyaret etmeye can atardım.
Muhteşemliğin yok edildiği değil, yaratıldığı yerdi burası.
Bu insanlara yardım etmek benim sorumluluğum.
Onu nasıl yapacaksın?
Avatar sadece savaşmaz.
İnsanlara yardım da eder. Teo ve babası gibilere.
Ve bu şehirdeki herkese.
Kuzey'e gitmeye ne oldu?
Kyoshi bir faciayı engellemen gerektiğini söylemedi mi?
Evet, oraya gideceğim de ama bunu da yapmak zorundayım.
Dünyayı kurtaracaksam sırayla herkesi kurtarmalıyım.
Bu yüzden Omashu'da kalıyorum
çünkü yardım etmek istiyorum, edebileceğime de inanıyorum.
Çünkü ben Avatar'ım.
Şimdi bana şu bombalamaları anlatın.
"İmkânsızı başardı."
Bir şey başardığı yok.
Ben burada babamın her dediğini yaparken o üç yıldır okyanus sefasında.
Kim hain avı için canını hiçe saydı?
Sahi ya!
Görevi anlat. Gerildin mi? Hayatın gerçekten tehlikede miydi?
Aslında değildi. Direnişçiler zekâ küpü sayılmaz.
Bir avuç köylüden ne bekleyebilirsin ki?
En azından bahaneyle şehre indin.
Zuko sürgünde olabilir ama bir yandan dünyayı keşfediyor.
Yerinde olsam dönmek istemezdim.
Evet ama işte, sevgili Zuzu'nun tek istediği
dönüp uğruna çabaladığım her şeyi benden almak.
Tahta çıkma sırasında başta ama.
Hak etmiyor, o ayrı.
Etmiyor ama artık umudu var.
Bu da tehlikeli.
Geri çekilin!
E, ne yapabilirsin ki?
Sen buradasın.
O uzaklarda.
Oyuna dâhil olmak kolay,
yeter ki hangi taşı oynayacağını bil.
Avatar geri döndü.
Annem Avatar hikâyeleri anlatır, "Bir gün dönecek" derdi.
Hatırlıyor musun baba?
Ben anneni bizden alan bu uğursuz savaşı hatırlıyorum.
Hayatta kalma mücadelemizi hatırlıyorum. Çalışıp kendi işimize baktık.
- Dünyayı böyle değiştiremeyiz. - Ama hayatta böyle kalırız.
Umursamazlığa vursan da Ateş Ulusu nefretin benimki kadar büyük.
Bunca icat ordumuza destek için değil mi?
Mesela bu.
Sadece bir model. Lanet şeyi çalıştıramıyorum da zaten.
Bakın, buraya sorun çıkarmaya gelmedim. Tek isteğim yardım etmek.
Edebilirsin. Bombacıların buluştuğu yeri tahmin ediyorum.
Dağın yükseklerinde.
Kendi başıma oraya ulaşamam ama sen hava bükersen...
Şurası. Rüzgâr sabah güçlü oluyor, sabah uçmalıyız.
Yarın mı? Olmaz Teo, zepline yardım edeceksin.
- Generallere göstermeden önce çok işi var. - Ben yardım edebilirim.
Burada bir hava bükücü görülmüş.
Omashu.
- Düşman bölgesi. - Aynen öyle ama endişeye mahal yok.
Doğru kişileri tanıyorsan içeri girmek mümkün
ve ben tanıyorum.
Haberi doğrulatmak için adam göndereyim.
- Kimsenin ruhu duymadan... - Hayır.
Iroh amcam ve ben gideceğiz. Yalnız.
Nasıl isterseniz.
Tehlikenin farkında olduğunuzu umuyorum.
Omashu'da başınıza bir şey gelirse size yardım edemeyiz.
Prens ve bana bir şey olmaz. Kendi başımıza idare etmesini biliriz.
Senin burada...
Ateş Ulusu casusları.
Ama öyleyse mekanist bir...
Hain.
Hadi.
Mekanist, Ateş Ulusu için çalışıyor. Teçhizat üretiyor, sır satıyor.
- Sokka ve Aang'i uyarmalıyım. - Bir şey olmaz.
Mekanist dönek olabilir ama ödleğin teki.
Asla doğrudan eyleme geçmez.
Bu adamın aksine.
Dur.
Kimsin sen?
Adım Jet.
İşte bu!
- Uçuyorlar! - Şuna bakın!
Mağara orada.
Öyle beceriksizce takip ettiniz ki yetişemeyeceksiniz sandım.
Yalnız biri için büyük laflar.
İyi ki arkadaşlarımı çağırmışım.
Evet. Ben de arkadaşlarımı çağırdım.
Bir baksana.
Ok dediğin böyle atılır Sırık.
Adama sağlam geçirdin Ufaklık.
Bayağı iyiydin. Ama dişli çıkacağını biliyordum zaten.
- Sahi mi? - Alev kafayı güzel hakladın.
Sağ ol Ufaklık.
Dük o. Ufaklık benim.
Yanımızda su bükücü olması harika.
Siz kimsiniz böyle?
İyi tarafız.
Nereye götürüyor?
Merak etme. Ufaklık çöpü çıkarmasını bilir.
Geliyor musun?
Buraya levha ekleyip şuraya baca konursa
bir tahliye vanasıyla basıncı düzenlemek mümkün.
Ve sen bunu bir su taşıtında uyguladın, öyle mi?
Yok, teknelerimizin manevra kabiliyetini artırmak için bulduğum bir fikirdi sadece.
Çok zekice. Baban seninle gurur duyuyor olmalı.
Yani, babam böyle şeylerle pek ilgilenmez.
Daha önemli dertleri var. Kendisi savaşçı.
Bu dünya savaşçıdan geçilmiyor.
Ama dâhi mühendisler parmakla sayılacak kadar az.
Mühendis mi?
Yok, bu sadece bir hobi.
Benim görevim köyümü koruyup babam gibi bir savaşçı olmak.
Sevdiklerimizi korumak önemli
ama bize verilen yetenekleri heba etmemeliyiz.
Yetenekli bir mühendissin. Bunu hiçe sayma.
Hayatta yolunu bulmak kolay değil ama bulduysan
o yola tutunmalısın.
Patlamaları görenler yeşil duman çıktığını söylüyor.
Tinkarın dumanı yeşil oluyor. Sepicilerin kullandığı bir mineral.
Dağın bu kısmından çıkarıyorlar.
- Babamı dinlemenin faydaları. - Seninle çok gurur duyuyordur.
Duyuyor herhâlde.
Ama ona benzememi de istiyor sanki.
Yanlış anlama, bir tanedir.
Ateş Ulusu köyümüze saldırdıktan sonra sayesinde hayatta kaldık.
Burada hayatımızı kurdu.
"Kimsemiz yok. Bizi korumak için her şeyi yaparım" dedi hep.
Ama sence bu yetersiz.
Dünyayı kurtarmak için var gücümüzle çabalamamız gerektiğini görmeli
çünkü biz kurtarmazsak kim kurtaracak?
Hoş geldin.
Burada mı yaşıyorsunuz?
Başka üslerimiz de oldu ama burası işimizi iyi gördü.
Ateş bükücüler izimizi süremedi.
Ateş bükücülerin Toprak Krallığı'nda işi ne, hâlâ anlamıyorum.
Çünkü Omashu çok değişti.
Şehir bir zamanlar güçlüydü ama savaş uzadıkça
Kral korkaklaştı, yoruldu ve bunadı.
Etrafındaki yolsuzluğa göz yumdu. Ateş Ulusu çatlaklardan sızdı.
Bu noktada devreye biz giriyoruz.
Kendi kendinize ateş bükücülere savaş mı açtınız?
Biz açmazsak kim açacak?
Buradaki herkes Ateş Ulusu yüzünden yakınını kaybetti.
Ailelerini. Sevdiklerini.
Biz öksüzüz, mülteciyiz.
Yani eskiden öyleydik.
- Şimdi neyiz Koklayan Arı? - Özgürlük savaşçısı!
- Evet! - Evet!
Biri daha yeni buradaymış.
Şuna baksana.
Tinkar ve tuzlu su karışımını kaynatınca bunu elde edersin.
Patlayan jöle.
Birkaç kavanozu koca mahalleyi havaya uçurur.
Ne oldu? Ne buldun?
Patlama ateş bükücülerin işi değildi.
Bizim ailede annem savaşçıydı.
Bana kılıç kullanmayı o öğretti, kılıç yerine sopayla tabii.
Ateş Ulusu köyümüze geldiğinde annem onlara karşı koyarken
babam beni kuyuya sakladı.
Savaşmak istedim, ama...
Babam izin vermedi.
Sekiz yaşındaydım.
Kuyudan çıktığımda...
...herkes ölmüştü.
Ben de ailemden birini kaybettim.
Annemin öldüğü gece çok sessizdi.
Askerler gelene dek.
Düşünmemeye çalışıyorum ama şu aralar gözümün önüne geliyor.
Bükme yeteneğimi etkiliyor galiba.
Bükücülüğe dair hiçbir şey bilmiyorum ama şunu biliyorum
savaşmak için içindeki her şeyi kullanmalısın.
Söyle, anneni düşündüğünde ne hatırlıyorsun?
Ölümünü kastetmiyorum. Hayatta olduğu anıları diyorum.
Sabahları herkesten önce kalkardı.
Onu iglonun dışında görürdüm,
işe koyulur, kahvaltı hazırlardı.
Ve her gün
güneş doğarken dururdu.
Gülümseyerek güneşi izlerdi.
Her gün.
Bunu hatırla.
Gün doğumunu hatırla.
Acımızdan korkmamıza gerek yok.
Acımızla ne yapacağımıza karar vermemiz gerek sadece.
Ne yapıyorsun?
Fırsatını bulmuşken Omashu ızgarası yiyorum.
Toprak Krallığı'nın göz bebeği muhteşem Omashu burası mı?
Cazibesine kapılmadın sanırım.
Cazibesi toz toprağı ve gürültüsü mü?
Kokusu mu?
Oraya ne olmuş?
Ateş Ulusu ajanları toprak bükücülerin direnişini kırmak için
şehre dehşet saçmayı huy edinmiş.
Olmaz öyle. Savaşçı dediğin yüzünü saklamaz.
Babam bu alçak taktiği asla onaylamaz.
Ya savaş bu kadar uzun sürünce Ateş Ulusu'nun doğruluk terazisi şaşmışsa?
İmparatorluğumuzun selametini ilgilendiren önemli bir meselenin içindeymişsiniz.
Beni gelişmelerden haberdar ederseniz size minnettar kalırım,
özellikle Prens Zuko'yla ilgili haberlerinizi bekliyorum.
Sadakat ve iş birliğinizi vakti gelince hatırlayacak
ve minnet altında kalmayacağım.
Ki bu vakit, beklenenden çabuk gelebilir.
Ebedî ateş için. Prenses Azula.
İyi haber mi?
Hem de nasıl.
Biraz vakit alsa da nihayet mertebe atladık Teğmen Dang.
Prens Zuko'nun mürettebatında sana Avatar'a dair bilgi sızdıran subay kimdi?
Teğmen Jee.
Onunla konuşmak istiyorum.
Başüstüne.
- Sokka! - Aang, şuna bak.
Katara nerede?
Bugün hiç görmedim. Sai'a zeplin modelinde yardım ediyordum.
O da modeli göstermeye saraya gitti. Niye? Ne oldu?
Bombacıların patlayıcı tedarik ettiği yeri bulduk.
Dağdaki bir mağarada patlayan jöle yapıyorlar.
Patlayan jöle mi?
Dahası var. Bunları da bulduk. Turp arabasındaki cübbeler.
Patlama ateş bükücülerin işi değil miymiş?
- Yani... - Bombaları kimin patlattığını öğrendim.
Ne?
- Kötü olan Jet değil, Sai. - Dalga mı geçiyorsun?
Sai bize yardım etti. Jet sahtekârıysa bize yalan söyledi.
- Yalan söylemedi. - Gerçeği de söylemedi.
Söyleyemezdi!
Ateş bükücülerle savaşıyor, kendisini korumalı.
Yaşadığı kaybı bilmiyorsunuz.
Ayrıca gördüm, Sai ateş bükücüyle konuşuyordu.
- Hain o. - Ne gördün, bilmiyorsun!
Belki Sai casusları yakalatmak için kralın adamlarıyla çalışıyor.
Şu an saraya gidiyor. Belki her şeyi rapor edecek.
- Yanılıyorsun! - Tipik Katara işte!
İşine geldiği sürece her şeye inanırsın!
Tipik Sokka işte! Bana hiçbir zaman inanmıyorsun!
- Çocukmuşum gibi davranmandan bıktım! - Büyü o zaman!
- Nereye gidiyorsun? - Hıyar olduğunu kanıtlamaya!
Öyle mi? Onu kanıtlamasan da olur!
- Buyurun, bir tane... - Şu an olmaz.
Jet.
- Dinle, konuşmamız gerek. - Konuşalım.
Ama sonra. Büyük operasyon başlattık. Birazdan burası çok ısınacak.
Ne operasyonu?
Mekanistin hainliği doğrulandığında oradaydın.
Ortaklarının icabına baktık. Şimdi sıra onda.
Jet, ne yapacaksın?
Sana söyledim.
Çöp nasıl çıkarılır, biliyoruz.
- Çok affedersiniz. - Hiç önemli değil.
- Çok sakarım. İyi misiniz? - İyiyim ben.
- Peki. - İyiyim.
Pekâlâ.
Onu havaya mı uçuracaksınız?
Sadece onu değil. Mekanist, Kral'ın huzuruna çıkacak.
Şehrin hastalıklı kalbini kül etme şansımız bu.
Sokka haklıymış. Sen kötüsün.
Katara.
Casuslar yok ettiğimiz depoda buluşuyordu.
Onları oradan kaçırınca dün üçünü yakaladık.
Mekanist sayesinde kötülüğün kökünü kazıyacağız.
Masum insanlar ölecek Jet!
Özgürlüğün bedeli bu.
Katara!
Artık çok geç!
İstesen de durduramazsın!
Haklıydın.
Ama yüzüme sonra vur. Şimdi Sai'ı durdurmalıyız.
Jet ona bomba yerleştirmiş.
- Saraya giden en kısa yol ne? - Şehrin en yüksek noktasında, yani...
Yine mi bu çocuk?
Siz saraya gidip Sai'ı durdurun.
Bu benim kavgam.
Dikkatli ateş bükmezsen Toprak Krallığı Ordusu ensende biter.
Ateşsiz de hakkından gelirim.
Dikkat edin! Pardon!
Bir fikrim var, gel.
Utanmıyor musun ufacık çocuğa vurmaya?
Sai tüm yollar saraya çıkıyor demişti. Hat sonuna kadar gideriz.
Hat sonuna biraz çabuk geldik.
Hazır mısın? Bir, iki, üç!
- Doğru düzgün savaş! - Niye? Bu senin için niye bu kadar önemli?
Ateş Ulusu'nun düşmanısın.
Bu mu yani? Bu yüzden mi üç yıldır peşimdesin?
Üç yıl olduğunu nereden biliyorsun? Yoksa sen...
Defterim sende!
Ateş büküyor!
Ateş bükücü!
Lahanalarım!
Olamaz.
Kral'ı koruyun!
Gitmeliyiz! Hemen!
- Burada yok! - Bulun!
Ateş bükücü o!
Ateş bükücüyü bulup kapıyı kapatın!
- Git! Kendini kurtar! - Ne?
Ateş Ulusu adına!
Eyvah.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman