Está todo listo.
Atacamos hoxe á noite.
Non é mellor agardar? Non chegan os efectivos.
Non precisamos efectivos.
Temos ira.
Temos dor.
E, por primeira vez nun século,
temos esperanza.
Preséntovos alguén que está disposta a arriscar todo pola nosa causa.
Coma todos nós,
tivo demasiadas perdas.
Miña nai e meu irmán.
No asedio de Ba Sing Se.
Traballa no palacio.
Está disposta a axudarnos, correndo un gran risco persoal.
Se ela se arma de valor,
nós tamén debiamos.
O señor do lume Ozai ten que morrer hoxe á noite!
Non hai escapatoria.
Ti debías saber que esta viaxe era só de ida.
¿Ou agardabas que os meus homes baixasen os brazos
despois de matardes o seu señor do lume?
Agardabamos que os cidadáns da Nación do Lume quixesen liberarse da súa tiranía.
Tiranía?
Quererás dicir unidade
e prosperidade.
Non somos a nación máis poderosa do mundo?
Conseguín someter case o mundo enteiro ao mesmo goberno,
o noso goberno,
para garantir unha era de paz, non si?
Á custa de que?
Cantas vidas máis?
Outro século máis de perdas e sufrimento?
Que me vas contar a min de perdas?
Parabéns por chegardes ata aquí.
Pero nós, na Nación do Lume,
sempre presumimos do noso enxeño.
¿Non si,
Azula?
Si, padre.
Hoxe paráchesnos, Ozai,
pero hai un por aí que é imparable.
O que restablecerá a estabilidade no mundo.
O que regresou a nós.
O que restablecerá a estabilidade no mundo?
Sabía que pensan que volveu o Avatar?
Retirádevos.
Que é iso?
Unha mensaxe dun dos meus comandantes dos Mares do Sur.
Ninguén de importancia.
Porén, a nova que dá...
Zuko atopou o Avatar?
Teu irmán fixo o imposible.
Xusto o que eu lle mandara.
O Avatar.
En serio?
O látego de auga.
Brazos.
Cambio do apoio, xiro do pulso.
Vale.
Non dou.
As formas básicas de control son movementos físicos,
pero para as difíciles, coma o látego de auga,
tes que intentar sentir o fluxo de enerxía.
Debes buscar o punto de encontro entre emoción e espírito.
Iso é máis profundo có pensamento.
Conecta cos sentimentos e tira enerxía deles.
Conecta cos sentimentos.
Vaia!
Non importa. Aposto a que foi culpa miña.
Eu non debía ensinar.
Os monxes dicían que non facía caso.
Creo que dicían iso, que non facía caso.
Outra boa razón para ir á Tribo da Auga do Norte.
Si, alí están os mellores mestres da auga do mundo.
Ao mellor fágolles caso.
Vamos. Non podemos estar moito tempo no mesmo sitio.
A min tamén me caeu ben.
Si, era simpática.
Pero non sei que vería ela en ti.
Que mais se pode pedir?
Mirade!
- Que é? A Nación do Lume? - Non!
Creo...
Creo que é outro mestre do aire!
Vai cara a aquela montaña.
Iso non é unha montaña.
É Omashu.
Appa! Yip yip!
Pode estar en calquera sitio. Foi cara ao norte desde Kyoshi.
Parará para comer e beber.
Por moi Avatar que sexa, ten que comer e beber.
O núcleo de poboación, logo.
- Aviso os meus contactos. - Non!
Xa cho dixen, que ninguén saiba que existe.
Entendido.
Pero, se mo permite, temos unha oportunidade
sempre que o Avatar estea nesta zona.
Se vai moito ao norte...
Hai forzas da Nación do Lume en todos os sitios e saberano.
Por iso propoño que me permita contactar con algunhas fontes de confianza.
Non hai que dicirlles máis do necesario.
Moi ben.
Chegou o barco do comandante Zhao.
No mellor momento. Pola Nación do Lume.
Non me gusta.
Algo desagradable si que é.
Falei cos seus homes.
Zhao seica suspendeu tres veces o exame de oficial.
Pregunteiche a túa opinión?
Desculpe.
El só quería axudar.
Veu murmurar sobre un oficial superior.
- Un oficial que a ti non che gusta. - Iso tanto ten.
Aquí hai normas para facer as cousas. Regras.
Somos a Nación do Lume, mesmo aquí.
Sobre todo, aquí.
Omashu está incrustada nunha montaña.
É unha das marabillas do Reino da Terra. E do mundo enteiro.
Teñen un sistema de reparto incrible que percorre toda a cidade.
As persoas de alí son artistas, científicas, construtoras.
E amais a comida é fantástica.
Vostede outra vez? Que lle dixen antes?
Vostede, adiante!
En Omashu non lles gustan os forasteiros.
Por que che parecemos forasteiros?
Por nada.
Espere.
Non somos de aquí, pero temos que visitar un amigo.
Viríanos ben unha axudiña para entrar.
Síntoo.
Era iso ou o saco de nabos.
A ti tamén che quedaría ben.
Vostede e vostede, atrás!
Omashu é dos últimos baluartes do Reino da Terra.
Malia os intentos, os mestres do lume non a conquistaron.
Por iso os controis.
Como sabes que non somos unha ameaza?
Teño esa impresión.
Ala.
Paren.
A que van?
Ao mercado, coma sempre.
A colleita non foi boa este mes.
Dixo ela que non reguei ben os nabos.
Por iso casei con ela.
Hai que regar, non?
Meu cuñado confirmaríao se puidese falar.
É mudo de nacemento.
É incrible o que sabe dicir sen palabras.
O outro día fíxonos rir tanto...
Abonda. Pasen.
Grazas. Adeus.
Sorte, que atopedes o amigo.
E tede tino.
Omashu pode ser perigosa.
Alí o está. Mirade.
Aang, espera!
Coidado!
Ei, coidado co meu...
Ti non es mestre do aire.
Mestre do aire? Claro que non.
Socorro!
Aang, non se ve nada!
É mestre do aire.
E ti es mestra da auga.
Teo!
- Estás ben? Estás ferido? - Papá, estou... estou ben.
- Hai que sacalo do fume. - A nosa casa é aquí.
Grazas.
- Grazas... - Katara.
Eu son Sai.
Que facías alí?
Acababa de chegar. Como ía saber que habería outra bomba?
Bomba? Non foi un accidente?
O que fai a Nación do Lume non é un accidente.
A Nación do Lume?
Si. Teñen espías por toda a cidade.
Non hai seguridade en ningures.
Omashu pode ser perigosa.
Máis auga.
Es mestre do aire. Sabes o que significa iso?
Por fin poderemos atacar o inimigo.
Pódeslles tirar bombas e arrasar con todo.
O poder aéreo é o seu punto débil e ti tes poder aéreo.
Magnífico, non? Papá é o enxeñeiro do Rei de Omashu.
"Enxeñeiro"?
Designa alguén que pasa moito tempo fedellando.
Nin caso. Ocúpase do mantemento da maior parte da cidade.
Coma o sistema de reparto. Vístelo, non?
É abraiante.
Poño un gran de area.
Se todos os de Omashu se esforzasen coma ti,
a guerra tería acabado.
A Nación do Lume xa estaría derrotada.
Si.
Nós temos que facer o noso papel na guerra, non si, Aang?
Si.
Si, por iso temos que marchar.
Ah, xa, claro.
Prométeme que lles zurrarás aos mestres do lume.
Fai que paguen.
Sokka.
Isto é incrible. Mirade isto.
É para limpar as uñas dos pés.
Ás veces sangran.
Viches o mecanismo desa máquina?
Leva resortes. Enxeñoso. Era bo para colgar os kayaks.
- Parou de sangrar, creo. - Non!
Tranquila.
Aang?
Este sitio era incrible. Eu adoecía por velo.
Aquí creábanse cousas fantásticas, non se destruían.
Teño o deber de axudar a esta xente.
Como o vas facer?
O deber do Avatar non é só loitar.
Tamén é axudar a xente coma Teo e seu pai,
e a todos os desta cidade.
E o de ir ao Norte, que?
Non che mandou Kyoshi ir alí evitar unha traxedia?
Si, e vou ir, pero tamén teño que axudar aquí.
Se vou salvar o mundo, vai ter que ser de un en un.
Por iso vou quedar en Omashu,
porque quero axudar e creo que podo.
Porque son o Avatar.
Fálame das bombas esas.
"Fixo o imposible."
Non fixo nada. Pasou tres anos nun cruceiro
e eu quedei aquí facendo o que mandaba noso pai.
Quen arriscou a vida para eliminar traidores?
Ah, claro!
Fálanos desa misión. Estabas nerviosa?
Poñías a vida en perigo?
Non. Os da resistencia non son alá moi listos.
Pero que se pode esperar dos aldeáns?
Polo menos ti fuxiches á cidade.
Zuko estará desterrado,
pero saíu a explorar o mundo.
Eu, no seu sitio, non volvería.
Xa, pero o único que quere Zuzu
é quedar con todo aquilo polo que eu loitei.
É o primeiro na liña de sucesión do señor do lume.
Non é que o mereza.
Non o merece, pero agora ten esperanza.
- E iso é perigoso. - Retirádevos!
E que podes facer ti?
Ti estás aquí.
El está alá.
Sempre hai xeitos de volver a competir
se sabes mover as pezas.
Volveu o Avatar.
Miña nai faloume do Avatar, dixo que volvería un día.
Papá, lémbraste?
O que lembro
é que a túa nai levóunola esta condenada guerra
e todo o que fixemos para sobrevivir. Traballamos duro e baixamos a cabeza.
- Así non cambiaremos o mundo. - Pero así sobreviviremos.
Fas que non che importa,
pero odias a Nación do Lume coma min.
Farías isto se non fose para axudar o exército?
Coma isto.
É un experimento. Non o dou feito funcionar, carafio.
Mirade, non estou aquí para crear problemas.
Só quero axudar.
Eu sei como. Intúo onde se xuntan os que poñen as bombas.
É alá arriba, na montaña.
Eu só non dou chegado alí, pero co teu poder aéreo...
Alí. As correntes ascendentes fortes son pola mañá. Hai que voar a esa hora.
Mañá? Non, tes que me axudar coa aeronave.
Amañarei o control de actitude antes de véreno os xenerais.
Eu podo axudar.
Seica se viu alí un mestre do aire.
Omashu.
Territorio inimigo.
Si, pero non se preocupe.
Hai maneiras de entrar, coñecendo a xente adecuada.
Eu coñézoa.
Enviarei dous homes para confirmar a nova.
- Poden entrar e saír antes... - Non.
Iremos o tío Iroh e eu. Ninguén máis.
Como queira.
Entendo que coñece o risco.
Se pasa algo en Omashu, non lle poderemos axudar.
Nós non teremos problema.
Sabemos o que é estar sós.
Que fas?
Espías da Nación do Lume.
Pero iso significa que o enxeñeiro é un...
Traidor.
Vamos.
O enxeñeiro traballa para a Nación do Lume.
Constrúe aparellos, vende segredos.
Sokka e Aang corren perigo. Avísoos.
Non hai perigo.
O enxeñeiro, amais de virachaquetas, é un covarde.
Nunca pasa á acción.
Este, en cambio...
Espera.
Ti quen es?
Chámanme Jet.
Hurra!
Están voando!
Mira!
Aí está a cova.
A persecución foi tan torpe que pensei que non me collerías.
Moita chularía para estar só.
Bo foi traer uns amigos.
Vale. Eu tamén trouxen amigos.
Ei, colega!
Magnífico frechazo, Tirolongo.
Incrible movemento, Pequecho.
Bos movementos. Xa me parecía que sabías defenderte.
- Si? - Bo ataque a ese parvo do lume.
Grazas, Pequecho.
El é o Duque. Eu son Pequecho.
É bo ter unha mestra da auga do noso lado.
Quen sodes vós?
Somos os bos.
A onde o leva?
Tranquila. Pequecho sabe guindar o lixo.
Vés?
Se lle pos láminas e un tubo aquí,
só tes que instalar unha válvula para a presión.
E dis que fixeches isto para transporte marítimo?
Non, só é unha idea que tiven
para mellorar a manobrabilidade dos nosos barcos antiiceberg.
Moi intelixente. Teu pai estará orgulloso de ti.
Si. Papá non lle fai moito caso a estas cousas.
Ten cousas máis importantes de que preocuparse. É guerreiro.
O mundo está cheo de guerreiros.
Hai moi poucos grandes enxeñeiros.
Enxeñeiro?
Non, isto é un hobby.
O meu traballo é protexer o poboado e ser guerreiro, coma meu pai.
Protexer os seres queridos é importante, pero tamén cultivar o talento propio.
Es un enxeñeiro con talento, non o esquezas.
Non é doado topar o camiño na vida, pero cando o topas,
hai que aferrarse a el.
Quen viu as bombas viu unha explosión de chama verde.
O bórax é verde ao arder. Úsano os curtidores para secar peles de animais.
Furaron esta montaña para sacalo.
Cousas que aprendín de meu pai.
- Estará moi orgulloso de ti. - Supoño.
Creo que prefería que fose coma el.
Enténdeme, el é incrible.
Logo do ataque da Nación do Lume, mantívonos con vida.
Construíu aquí a nosa vida.
Di que estamos só el e eu e que faría o que fose para protexernos.
E queres que faga máis?
Quero que vexa que temos que facer o que poidamos para salvar o mundo.
Se non o facemos nós, quen o fará?
Benvida.
Fáltame pouco!
Vivides aquí?
Tivemos varias bases, pero esta válenos ben.
Si, veña!
Os mestres do lume non deron connosco.
Que fan os mestres do lume na cidade do Reino da Terra?
Omashu xa non é o que era.
Antes, a cidade mantíñase firme, pero, coa interminable guerra,
o rei perdeu o valor, cansou e empezou a chochear.
Deixou medrar a corrupción e a Nación do Lume penetrou polas fendas.
Por iso xurdimos nós.
Decidistes loitar sós contra os mestres do lume?
Se non nós, quen o fará?
Aquí todos temos vítimas da Nación do Lume.
Familiares, seres queridos.
Somos orfos, refuxiados.
Iso eramos antes.
- Que somos agora, Pescudadora? - Combatentes da liberdade!
Hurra!
Aquí estivo alguén hai pouco.
Aquí, mira.
Se mesturas bórax con auga salgada e o reduces, sae isto: xelatina explosiva.
Varios botes mandan medio barrio polo aire.
Que foi? Que atopaches?
A bomba non a puxeron os mestres do lume.
Miña nai era a loitadora da familia.
Ensinoume a usar a espada, que daquela era un pau.
Cando a Nación do Lume veu á nosa aldea, ela repeleunos mentres...
meu pai me agachou nun pozo.
Eu quería loitar, pero el non me deixaba.
Tiña oito anos.
Cando volvín...
non quedaba ninguén.
Sei o que é perder familiares.
Estaba todo tranquilo, a noite que morreu miña nai.
Ata que viñeron os soldados.
Intento non pensar niso, pero ultimamente vénme á cabeza.
Iso aféctame o control da auga.
Eu non sei nada de dominar os elementos, pero si sei
que tes que sacar todo o que levas dentro para loitar ben.
Cóntame, que che acorda cando pensas en túa nai?
Non digo como morreu, senón como era cando estaba viva.
Lembro...
que se erguía sempre antes ca os demais.
Lembro...
vela fóra da cabana,
indo ao traballo, preparando o almorzo.
E todos os días
paraba cando saía o sol.
Miraba para el e sorría.
Todos os días.
Lembra iso.
Lembra o raiar do sol.
Non hai que terlle medo á dor.
Só temos que decidir que imos facer con ela.
Que fas?
Probando a grellada de Omashu. Hai poucas ocasións de comela.
Esta é a famosa Omashu, o mellor que ten o Reino da Terra?
Seica non pasmas cos seus engados.
"Engados"?
¿Queres dicir o lixo, o barullo...
e o cheiro?
- Grazas. - Que foi?
Seica os homes da Nación do Lume sementan o terror na cidade
para minar a oposición dos mestres da terra.
Iso non vale. Os guerreiros non tapan a cara.
A meu pai non lle gustaría esa táctica sucia.
Tendo en conta a duración desta guerra,
quen sabe onde vai o norte da Nación do Lume?
Infórmanme de que participa nun asunto vital
para a seguridade do noso imperio.
Agradeceríalle que me informase
sobre os progresos da súa misión, en especial no tocante ao príncipe Zuko.
A cambio, lembrarei a súa lealdade e cooperación
cando chegue a ocasión de pagar este favor,
unha ocasión que pode chegar antes do esperado.
Pola chama eterna. Princesa Azula.
Boas novas?
As mellores.
Levou tempo, tenente Dang, pero por fin estamos na caza maior.
¿Lembra aquel oficial da tripulación de Zuko,
o que lle pasou a información sobre o Avatar?
O tenente Jee.
Quero falar con el.
Señor.
- Sokka! - Aang, mira isto!
Onde vai Katara?
Non a vin en todo o día. Axudeille a Sai co modelo de aeronave.
Fóillelo mostrar aos xenerais ao palacio. Por que? Que foi?
Atopamos o sitio de onde sacan os explosivos.
Fan xelatina explosiva nunha cova na montaña.
Xelatina explosiva?
E hai máis. Tamén atopamos isto. Os mantos do carro de nabos.
Non puxeron as bombas os mestres do lume?
Non o ides crer. Sei quen pon as bombas.
Que?
- O malo non é Jet, é Sai. - Estás de broma?
Sai axudounos. Jet é un estafador que nos mentiu á cara.
- Non mentiu. - Non dixo a verdade.
Porque non podía!
Loita contra os mestres do lume e debe protexerse.
Vós non sabedes o que perdeu.
Vin a Sai falar co mestre do lume. É un traidor.
Ti non sabes que viches.
Se cadra Sai colabora cos homes do rei para eliminar espías.
Agora diríxese ao palacio. Igual os informa de todo.
- Engánaste! - Isto é típico de ti, Katara!
Sempre disposta a crer o que che convén.
Tamén é típico de ti que nunca creas o que digo!
Estou farta de que me trates de nena!
Pois medra dunha vez!
A onde vas?
Demostrar que es un imbécil!
Ai, si? Non me fai falta proba diso.
- Queres probar un dos meus... - Agora non.
Jet.
- Escoita, temos que falar. - Vale.
Despois. Lanzamos unha misión. Igual se pon quente a cousa.
Misión? Que misión?
Ben viches que o enxeñeiro é un traidor.
Xa nos ocupamos dos socios. Agora tócalle a el.
Jet, que vas facer?
Xa cho dixen.
Sabemos guindar o lixo.
- Desculpe. - Non pasa nada.
- Tropecei. Feriuse? - Non.
- Non foi nada. - Vale.
Vale.
Vaslle poñer unha bomba?
Non só a el. Ten audiencia co rei.
É a ocasión de destruír o corazón enfermo da cidade.
Sokka tiña razón. Ti es o malo.
Katara.
No almacén que voamos xuntábanse os espías.
Sacándoos do medio, collemos os tres de onte.
O enxeñeiro axudaranos a erradicar o mal.
Van morrer inocentes, Jet!
É o prezo da liberdade.
Katara!
Xa é tarde!
Non poderás impedilo!
Tiñas razón.
Calade, xa riredes despois. Hai que parar a Sai!
Jet colocoulle unha bomba.
- Cal é o camiño máis rápido ao palacio? - Está no alto da cidade...
Este tipo outra vez?
Veña, ide ao palacio parar a Sai.
Aquí pelexo meu.
Se te pasas co lume,
enfrontaraste ao exército do Reino da Terra.
Ben escuso lume para derrotar este neno.
Coidado! Desculpe!
Teño unha idea. Veña.
Como te atreves a pegarlle ao neno?
Todas as vías van ao palacio. Hai que ir nesta liña ata o final.
O final da liña está preto.
Lista? Un, dous, tres!
Érguete e loita!
Para que? Por que é importante para ti?
Ti es inimigo da Nación do Lume.
Nada máis? Por iso me levas perseguindo tres anos?
Como sabes que foron tres anos? A menos que...
Tes o meu caderno!
Un mestre do lume!
Os meus repolos!
Non!
Protexede o rei!
Hai que marchar.
Xa.
Hai un mestre do lume!
Buscade o mestre do lume e pechade o portón!
- Vaite! Sálvate! - Que?
Pola Nación do Lume!
Ai, non.
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa