SERIAL NETFLIX
Nie miałeś wyboru.
Wiedział, na co się pisze.
Kończymy z tym.
Nic nie wskóraliśmy, a Silco nadal jest na wolności.
Nie rozumiesz? Jestem teraz tego częścią.
Jacyś rodzice znowu dostaną wiadomość, że ich dziecko nie wróci.
Nawet nie wiem, gdzie są.
Mamy go tu zostawić?
Zawsze byłeś tego częścią.
Ale nie musiałeś patrzeć z bliska. Jeden martwy dzieciak?
Tam, skąd przyszedł są ich setki, dzięki Silco,
i dzięki ludziom jak ty, którzy wsadzają głowę w piasek.
- To koniec. - Nie dla mnie.
Zdejmij.
Zmuś mnie.
Nie mogę cię puścić.
To musisz zabić kolejnego dolarza.
Nie wydostaniesz się sama.
Góra już dawno nie była taka bezczelna.
Mów, co chcesz, o zmarłym szeryfie, ale bywał przydatny.
Szkoda, że Jinx tak nie myślała.
Kupimy innego.
Zajmiesz się tym śmieciem,
który zamordował mojego syna?
Niech zgadnę: „Jinx się tym zajmie“.
Tak jak zajmuje się wszystkim innym.
Wszyscy opłakujemy śmierć twojego syna, Renni.
Pocieszające jest to, że zmarł walcząc o naszą sprawę,
a nie w jakiejś bójce, jakie są tu na porządku dziennym.
Ty akurat nie powinieneś opowiadać o poświęceniu.
Gdzie jest w ogóle Jinx?
Pomóż jej z ciałem.
Viktorze, wiem, że to pewnie nigdy nie ujrzy światła dziennego,
ale patrząc, jak niestrudzenie walczysz o lepszy świat…
Nie wybaczyłabym sobie, gdybym nie spróbowała.
Każdy musi odegrać swoją rolę, prawda?
Dobra.
Noxiańskie wino jest bardziej wyraziste.
Owoce oddają surowość klimatu.
Dotyczy to wszystkiego, co przetrwa w Noxus.
Mel, masz ochotę…
Wyjdź.
Trzymaj się z dala od Jayce'a!
Za bardzo go lubisz.
Najlepiej wracaj na okręt i wynoś się z mojego miasta.
Opanuj się. Lepiej cię wychowałam.
Mamy kłopot, Mel.
Zabójca twojego brata uznał, że rachunki nie są wyrównane
i ma więcej środków niż my.
Jeśli hextech można przerobić na broń, musimy ją zdobyć.
Piltover to nie poligon doświadczalny.
Przyspieszyłam proces, który sama rozpoczęłaś.
Chciałam chronić miasto przed takimi ludźmi jak ty.
Nie do wiary, że rozpętasz wojnę, żeby zatrzeć swoje ślady.
Dla dobra naszej rodziny spaliłabym cały świat.
Nie.
Przestałam należeć do tej rodziny, gdy mnie wygnałaś.
Czemu? Czemu to zrobiłaś?
Bo byłaś moją słabością!
Nie mogłam znieść twojego spojrzenia, gdy podejmowałam decyzje,
decyzje konieczne, by zapewnić nam bezpieczeństwo.
Musimy mieć tę broń, Mel.
Niech zacznie się wojna.
A ty wrócisz do domu
i zajmiesz miejsce przy moim boku.
Tak jak być powinno.
Przepraszam.
Nie wiem, gdzie byś wolała.
Przepraszam.
Przeszkadzam?
Pamiętasz konkurs dla Wybitnych Wynalazców?
Pamiętam, że jeszcze w drodze docinałeś koła zębate.
Włączyli silnik i wszystko zaczęło dygotać.
Bałem się, że poluzowany trybik wybije komuś oko.
Ale przynajmniej nie zwymiotowałeś.
Wtedy wszystko miało sens.
Musisz to zniszczyć.
Wiem.
Hexrdzeń.
Ja nie mogę.
Ty musisz. Błagam cię.
A co z twoją chorobą? Bez hexrdzenia…
Obiecaj mi.
Dobrze.
Obiecuję.
Zatraciliśmy siebie, nasze marzenie.
W pogoni za wspaniałością przestaliśmy czynić dobro.
Musimy to naprawić.
Jestem zajęty.
Kiedy zlikwidowałeś Vandera, miałem cię
za faceta, który rozumie, jak się prowadzi interes.
Nastawienie, instynkt, oko.
Miałeś wszystko.
Zawsze dwa kroki do przodu.
Ale straciłeś pazur, staruszku.
Myślisz to samo, tak?
Nawaliłeś, Silco.
Nie możecie pamiętać, czym było Dolne Miasto,
zanim stało się „interesem“.
Nie mieliśmy nic.
Wiecie, co pozwoliło nam przetrwać?
Lojalność.
Bracia i siostry zjednoczeni przeciwko temu, co świat nam zgotował.
Teraz muszę oddychać tym samym powietrzem co takie pasożyty jak wy,
które żerują na naszej spuściźnie.
Dziś umrzesz, Silco.
To ryzyko znam od urodzenia.
Ale nadal wierzę w lojalność.
Mógłbym kazać zabić ci za to syna.
Choć akurat to mamy z głowy.
Wynocha.
Korciło cię?
Nie dla takiego padalca.
Ale to nie koniec.
Idealne miejsce na zasadzkę.
A ty nie masz młota.
Niedawno mi przypomniano, co nas połączyło.
Zagrożenia poza murami.
To miasto ma krótką pamięć.
„Postęp“.
Nie mam zamiaru stawać na drodze.
Wolne szlaki handlowe, absolutna amnestia,
nieograniczony dostęp do hexportali, niepodległość.
Myślisz, że możesz tego wszystkiego żądać?
Dałeś niezły popis, synu.
Nie sądziłem, że cię na to stać.
Ale taki popis, a po nim prośba o negocjacje…
Zdradziłeś się.
Boisz się.
Boję się.
Dziś zobaczyłem, jak może wyglądać wojna między nami.
Nie mielibyście szans.
Radę to guzik obchodzi.
Próbuję ocalić was od zagłady.
Proszę, proszę.
Nie jesteś już nowicjuszem z Akademii, co?
Chcesz pokoju, to moja cena.
Skończysz produkować Migot?
Już prawie skończyłem.
Oddasz Klejnot.
I chcę dostać Jinx.
Musi zapłacić za swoje zbrodnie.
To nie jej zbrodnie. Pracowała dla mnie.
Gdybym mógł decydować, to ty byś gnił w Stillwater,
ale nie mogę ułożyć się z wężem i obciąć mu łeb.
Obaj mamy brudną robotę.
Daj mi Jinx. A ja dam ci twój naród Zaun.
Nadzwyczajne.
To wszystko miało miejsce za twojego życia?
Jak zdołałeś tyle osiągnąć tak szybko?
Zdziwiłbyś się, ile można zrobić, jeśli od tego zależy twoje życie.
Dlaczego tak?
Istnieją wydajniejsze i bezpieczniejsze środki transportu.
Ogniki!
Nie wystarczy, żeby ludzie przetrwali,
muszę chcieć żyć.
Wyobrażałem sobie tę chwilę tysiące razy.
Nigdy nie tak.
Wszystko, czego chcieliśmy.
Chłopak nawet się nie targował.
Pozbywam się tylko problemów.
Teraz wszystko ma sens, bracie.
Czyż jest coś bardziej zgubnego od córki?
OSTATNIA KROPLA
Odwal się.
Wszyscy wyjść.
OSTATNIA KROPLA
Musisz popracować nad swoją gardą.
Chciałbym powiedzieć, że z czasem robi się łatwiej.
Ale tak nie jest.
Ona nadal cię potrzebuje.
Oni wszyscy.
Co ty na to?
Grzeczna dziewczyna.
Silco.
Brawo, siostro.
Radni, moje niedawne nieautoryzowane działania
w podziemiu uświadomiły mi dwie rzeczy.
Nie umiem rządzić ludźmi, który tam mieszkają.
Wy też nie.
Straciliśmy szansę, by okazać współczucie,
oddanie,
solidarność.
Nie mają powodu nam ufać.
Stąpasz po cienkim lodzie, Jayce.
Szczerze powiem, że gówno mnie obchodzi, co o mnie myślicie.
Poza tobą.
Miałaś rację.
Od samego początku.
Moje dni w Radzie są policzone, ale mamy z Viktorem,
moim partnerem i Zaunitą, ostatnią propozycję.
Jayce wynegocjował pokój z Silco.
W zamian za niepodległość Dolnego Miasta.
Co? Nonsens! Procedury…
Myślałam, że już tu nie wrócę.
Ale mogłam się tego spodziewać.
Powder?
Nic nigdy naprawdę nie umiera.
Jesteśmy same?
Póki co.
Może na zawsze.
Zdradzić ci sekret?
Silco sądzi, że stworzył Jinx
swoimi przemowami i twardymi lekcjami życia.
„Pokonaj wątpliwości, Jinx“.
„Niech się boją, Jinx“.
Jakby powtarzała się sytuacja, gdy Vander go porzucił.
Ale nie on stworzył Jinx.
Ty to zrobiłaś.
Przykro mi, Powder.
Nie chciałam cię zostawić.
Nie zostawiłaś.
Zawsze byłaś ze mną.
W cieniach na ulicy, w mrowieniu na karku.
Twój głos.
Motywujący mnie.
Dodający otuchy, gdy wszystko pochłaniał mrok.
Tylko dzięki tobie nadal żyję.
Spędziłam tyle czasu w tym cholernym więzieniu.
Na zimnej podłodze, głodna, zakrwawiona, odliczając godziny.
Jedyne…
Jedyne, co trzymało mnie przy życiu, to pragnienie, by cię znaleźć.
Nadal jesteśmy siostrami?
Nic nigdy tego nie zmieni.
- Wiedziałam, że wrócisz. - Co się dzieje?
Zabrał nam wszystko.
Tutaj dźgnął Vandera w plecy.
Tak jak planował zrobić ze mną.
Powtarzał, że mnie porzuciłaś, choć znał prawdę.
Kłamca.
Kogoś brakuje.
Odwiedziłem dziś rano twoją dziewczynę.
Co zrobiłaś?
Podałam do stołu.
Nie!
Nie jestem tak szalona.
Powder! Nie mieszaj jej w to.
Dobra…
Gdzie mogę usiąść?
Twój wybór.
Załatw ją. Proszę.
Wypraw ją na tamten świat,
a oddam ci Powder.
Nie mogę.
Nie! Powder, posłuchaj.
Możemy pójść.
Pójdziemy i nigdy nie wrócimy.
Dokąd?
Nie. Ona tego wcale nie mówi.
To prawda, zapomnimy o wszystkim.
Nigdy więcej go nie zobaczysz, Powder.
Co ty na to?
Ma na imię Jinx!
Ona kłamie.
Po jednym dniu z tobą zrozumie,
że nie jesteś już tą samą dziewczyną i się od ciebie odwróci.
Nie kłamiesz?
Mnie nie okłamiesz. Nie znowu.
Nie kłamię.
Jestem po twojej stronie, przysięgam.
Zamknij się! My rozmawiamy!
Górniacy dali mi wszystko.
Niepodległość, miejsce przy stole.
Wszystko w zamian za ciebie.
Niech płoną.
Wszyscy nas zdradzili, Jinx. Vander. Ona.
Nigdy nas nie zrozumieją.
Tylko my się liczymy.
Jesteś moją córką.
Nigdy cię nie zostawię.
Rzuć broń!
Nie. Proszę.
Pora skończyć.
Nie! Przestań!
Rzuć broń.
Czekaj! To moja siostra.
Vi, nie można jej już pomóc.
Nie.
Uwaga!
Dokończ wreszcie.
Cholera! Powder, obudź się!
Przypomnij sobie, kim jesteś! Wiem, że pamiętasz!
- Myśl o Mylo! O Claggorze! - Przestań.
- Vanderze! - Zamknij się! Nie słuchaj jej!
Tacie!
Mamie!
Myśl o mnie!
Nie!
Nie…
Nie.
Przepraszam…
Nigdy bym cię im nie oddał.
Za nic w świecie.
Nie płacz.
Jesteś doskonała.
Powder?
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Myślałam, że pokochasz mnie jak kiedyś.
Choć jestem… inna.
Ale ty też się zmieniłaś.
Więc…
Zdrowie nowych sióstr.
Jeszcze im pokażemy.
Pokażemy im wszystkim.
Popieram propozycję Radnego Talisa, żeby zawrzeć pokój.
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink