‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นึกแล้วเชียวว่าไม่ควรไว้ใจคุณ
‪ก็พาตัวเองมาติดกับเองนี่
‪ฉันไม่ได้เป็นคนพาไปติดกับดักซิลโก้
‪แต่เป็นคุณ สองครั้งเลย
‪นี่ไม่ใช่ซิลโก้ แต่เป็นคนอื่น
‪- คุณรู้ได้ไง ‪- เพราะเขาคงฆ่าเราไปแล้ว
‪ดีจังเลย
‪แล้วคิดจะบอกฉันตอนไหน ‪ว่าน้องสาวโรคจิตของคุณทำงานให้เขา
‪ทันทีที่เธอพูดความจริง
‪ว่าลงมาทำบ้าอะไรข้างล่างนี่
‪- ฉันบอกความจริงไปแล้ว ‪- เหลวไหล หินเรืองแสงนั่นคืออะไร
‪นึกแล้วไม่มีผิด
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- เฮ้ย หยุดนะ อย่ามาแตะตัวฉันนะ
‪- อย่ายุ่งกับเธอ ‪- ปล่อยฉันสิ
‪วาย
‪ขี้อายเหรอ หรือแค่หน้าปลวก
‪เธอดูดีเลยนะ สำหรับคนที่ตายแล้ว
‪เอ็คโก้
‪รู้อะไรเกี่ยวกับนี่บ้าง
‪ไม่เลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
‪เธอไปทำอะไรกับจิ๊งซ์
‪เธอชื่อพาวเดอร์
‪และฉันเพิ่งเจอเธอตอนที่นายกับลูกน้องโผล่มา
‪นี่ฉันเอง วาย
‪คนเดียวกับที่พานายไปกองขยะ
‪ล้างตัวให้ตอนที่นายเลอะน้ำมัน
‪เรื่องมันผ่านมานานแล้ว
‪คนเราเปลี่ยนกันได้
‪ใช่ พอเห็นได้อยู่
‪เธอทำงานให้ซิลโก้เหรอ
‪ไปตายซะไป
‪ฉันนึกว่าเธอตายแล้ว
‪ตอนนี้เธอโผล่มาพร้อมคนชั้นบน ‪แล้วพาเขาเที่ยวเดอะเลนส์เหรอ
‪นายตามเรามาเหรอ ทำไมไม่พูดอะไรเลย
‪ฉันไม่รู้ว่าไว้ใจเธอได้ไหม
‪งั้น นายก็เลยโผล่มาเหวี่ยงหมัดใส่เหรอ
‪พระเจ้า ฉันเรียนมาจากใครกันนะ
‪นายควรเรียนเพิ่มนะ ‪นายยังต่อยเหมือนเด็กน้อยอยู่เลย
‪ส่วนเธอก็ยังชอบเอาหน้ารับหมัด
‪ฉันจำตอนที่นายไม่กล้าเถียงฉันได้
‪ฉันคิดถึงนาย พ่อหนุ่มน้อย
‪เธอปลดโซ่ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪แล้วนายงอแงตั้งแต่ตอนไหนล่ะ
‪น่าสนใจนะ
‪ฉันอยากจะเห็นอุปกรณ์นั่นหน่อย
‪เจ้า…
‪แกนเฮ็กซ์นั่นน่ะ
‪เรื่องนั้นคงเตรียมการไม่ได้ง่ายๆ
‪ผมลองผสมอักขระทุกแบบแล้ว แต่…
‪ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม
‪ตัวอย่างเหี่ยวแห้ง และเน่าเปื่อย
‪บางทีการผิดพลาด ‪อาจไม่เกี่ยวกับการคำนวณของนาย
‪แต่เป็นเพราะตัวอย่าง
‪ธรรมชาติสร้างภูมิคุ้มกันต่อการเปลี่ยนแปลง
‪แต่โชคยังดีที่เรามีความสามารถ ‪ในการเปลี่ยนธรรมชาติได้
‪นั่นคือชิมเมอร์เหรอ
‪ตัวแปรหนึ่ง
‪มันน่าจะให้ทุกอย่างที่ต้องการ ‪เพื่อใช้เอาตัวรอดจากการเปลี่ยนแปลงที่โหดร้าย
‪กับต้นไม้จะได้ผลเหรอ
‪นายไม่ได้มาเรื่องต้นไม้ จริงไหม
‪ฉันดูออกว่าใครใกล้ตาย
‪แต่ขอเตือนก่อนนะ
‪ถ้าเลือกเส้นทางนี้ พวกเขาจะเกลียดชังนาย
‪ความรักและชื่อเสียง ‪คือสิ่งที่เราต้องสละเพื่อความก้าวหน้า
‪เพราะแบบนี้ฉันถึงแยกทางกับไฮเมอดิงเกอร์
‪- เจซคงเข้าใจ ‪- ก็ไม่แน่
‪การทำค้อนเป็นศิลปะที่ละเอียดอ่อน
‪หาผมเจอได้ยังไง
‪คุณเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของสภา คนรู้ว่าคุณไปไหน
‪ไม่ต้องย้ำก็ได้
‪การปิดเขตแดนทำให้ประชาชนปั่นป่วน
‪ก็สมควรแล้ว
‪มาร์คัสเอานี่มาให้ผม มันคือระเบิด
‪ผมลองแยกชิ้นส่วนและมันทำผมเกือบตาย
‪ไม่ว่าใครเป็นคนสร้าง คงเก่งมากแน่
‪สิ่งนี้กับชิมเมอร์
‪ไม่อยากนึกเลยว่าจะทำอะไรได้อีก
‪คุณหงุดหงิดเพราะเรื่องนั้นจริงเหรอ
‪เขาเป็นครูของผม เมล ผมหักหลังเขา
‪ทุกอย่างที่คุณพูดถึงเขามันเป็นเรื่องจริง
‪ครอบครัวเฉดหัวฉัน ‪แต่ส่วนหนึ่งของฉันก็ยังรักพวกเขา
‪ไฮเมอดิงเกอร์จะเข้าใจในที่สุด
‪ถึงเวลาของคุณแล้ว เจซ ไม่มีคนขวางอีก
‪คุณมอบเฮ็กซ์เทคให้ทุกคนได้ ‪เหมือนที่คุณฝันมาตลอด
‪ก่อนอื่นผมต้องช่วยวิคเตอร์ก่อน
‪- เขาอยู่ไหน ‪- ไม่รู้สิ
‪เขาหายตัวไป บางครั้งเขาก็ทำแบบนั้น
‪- เคทลินก็หายไปด้วย ‪- สาวน้อยคิแรมแมนเหรอ
‪มันแค่ เอ่อ…
‪ช่างมันเถอะ
‪นี่ เราจะผ่านมันไปได้
‪ฉันจะยื้อสภาให้ แต่พวกเขาต้องมีผู้นำ
‪ในระหว่างนั้น
‪ระวังอย่าให้เป็นบ้าซะก่อน
‪ธุรกิจเราแย่ลงทุกทาง
‪ผู้คุมกฎค้นตัวทุกคนที่ข้ามสะพาน
‪มาร์คัสทำตามคำสั่งของฉัน ‪กันไม่ให้วายกับเคทลินหนีกลับไปได้
‪หรือเขาหักหลังเราแล้ว
‪พวกเคมบารอนนัดประชุมกันแล้ว
‪- ฉันมีเรื่องให้ปวดหัวเยอะแล้ว ‪- ฟังดูไม่เหมือนขออนุญาต
‪- คุณจะไปไหน ‪- ฉันต้องตามหาจิ๊งซ์
‪- เจ้านาย ‪- อะไร
‪ฉันเหมือนแมลงปรสิตมากกว่าเหมือนจิ๊งซ์
‪แต่ เอาเป็นว่า ‪ฉันไม่ได้เปิดอกคุยกับพ่อบ่อยเท่าไร
‪แล้ว…
‪เธอจะกลับมาหาคุณ เมื่อเธอพร้อม
‪เสียวายไปแล้ว
‪ฉันไม่ได้เสียวายไป เธอโดนจับ
‪วายเป็นห่วงผู้คุมกฎ เธอก็เห็น
‪วายไปที่นั่นเพื่อฉัน ไม่ใช่เพื่อผู้คุมกฎ
‪- จำไว้นะ ‪- จำชื่อเธอได้ไหม
‪ทำไมฉันต้องจำชื่อเธอด้วย
‪เธอก็แค่คนชั้นบนงี่เง่า
‪เคทลิน
‪มาเร็ว ไปกัน
‪ได้แล้ว
‪- ต้นไม้จริงเหรอ ‪- เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪พอเห็นครั้งแรก ฉันก็รู้เลยว่ามันใช่
‪ถ้ามีเมล็ดพันธุ์อยู่รอดข้างล่างนี่ได้ เราก็ทำได้
‪นายสร้างเองหมดเลยเหรอ
‪ไม่ใช่ฉันคนเดียว
‪หลังจากแวนเดอร์…
‪ตายไป
‪ซิลโก้ก็มอมเมาเดอะเลนส์ด้วยชิมเมอร์
‪เขาไม่สนว่ามันทำอะไรกับใคร
‪ทุกคนที่นี่เคยเสพติดหรือเป็นเหยื่อ
‪สวัสดี
‪พวกเขาต้องการที่ปลอดภัยเพื่อเริ่มต้นใหม่
‪พอแล้ว ไม่เอา
‪ฉันควรอยู่ตรงนั้น เพื่อนาย เพื่อทุกคน
‪เธอจะเป็นบ้าตายเอาน่ะสิ
‪ถ้าวันนั้นฉันไปกับเธอ เรื่องพวกนี้อาจไม่เกิดขึ้น
‪หรือนายอาจตายไปแล้ว ไม่ก็เปลี่ยนไป
‪พาวเดอร์จากไปแล้ว วาย ตอนนี้เหลืออยู่แค่จิ๊งซ์
‪- และเธอเป็นของซิลโก้… ‪- ผิดแล้ว
‪เธอยังอยู่ในนั้น ฉันสัมผัสถึงเธอได้
‪เธอทำไม่ได้
‪ฉันรู้จักน้องสาวฉันดี
‪ฉันมีอีกอย่างจะให้เธอดู
‪หมดนี่ คือคนที่เราเสียไป
‪ราคาของเสรีภาพ
‪บางคนตายเพราะผู้คุมกฎ
‪ส่วนใหญ่ตายเพราะซิลโก้
‪น้องสาวเธอ ‪ไม่ได้ทำงานให้เขาเพราะความจำเป็น
‪แต่เพราะเธออยากทำ
‪ฉันเสียใจนะ แต่นั่นคือจิ๊งซ์ในตอนนี้
‪ลงไป
‪- ปล่อยเราผ่านไป ‪- รีบหน่อย
‪เราเข้าใจ
‪ถอยไปก่อนเถอะ
‪- ขอบคุณที่มาแจ้งข่าว หัวหน้าหน่วย ‪- ไม่เป็นไรครับ ท่านสมาชิก
‪เจซ นี่มันอะไรกัน
‪รู้ไหมว่ามันดูเป็นยังไง
‪ฉันสั่งให้กั้นด่านและคู่หูฉันทำผิดซะเอง
‪นายเป็นคนสั่งเหรอ ทำไม
‪มีคนข้างล่างนั้นที่มุ่งมั่นจะทำลายพวกเรา
‪นายทำอะไรอยู่
‪ฉันไปปรึกษาเพื่อนเรื่องที่เราไม่มั่นใจ
‪ฉันบอกแล้วฉันรู้จักใครบางคน
‪นายไม่ได้บอกว่าเขาเป็นคนเมืองชั้นล่าง
‪แล้วมันต่างกันตรงไหน
‪ต่างตรงไหน…
‪พวกเขาอันตราย
‪- ฉันเป็นคนเมืองชั้นล่าง ‪- นายพูดถูก
‪ฉันขอโทษ ฉันมีเรื่องต้องคิดเยอะ
‪เพื่อนนายช่วยได้หรือเปล่า
‪ไม่
‪เขาบอกว่า "ธรรมชาติ ‪จะต่อต้านการดัดแปลงแบบนี้"
‪ไม่เป็นไร เราจะลองต่อไป
‪- ไปกันเลยทุกคน ไปกันเถอะ ‪- มาเถอะ ไปเร็ว เร็วเข้า
‪โดนไปซะ ไอ้พวกเวร
‪เริ่มต้นด้วยการโจมตีที่ใจกลางของพิลต์โทเวอร์
‪ตอนนี้เขตแดนก็โดนปิด
‪เราเสียเงินก้อนโตเพื่ออะไร
‪ความฝันในการปฏิวัติเหรอ เขาควบคุมไม่อยู่แล้ว
‪ถ้าเราสามัคคีกัน
‪ยังไม่ถึงกำหนดประชุมเลย
‪เราควรประชุม
‪ตั้งแต่คุณไปป่วนที่ชั้นบนกำไรของเราก็ดิ่งลงเหว
‪เขาพูดถูก
‪การค้าขายที่เขตแดนถูกระงับ ‪คนชั้นบนไม่กล้าข้ามฝั่งมา
‪เราสงสัยกันว่าคุณมีแผนจะแก้ไขยังไง
‪สงสัยกันหมดทุกคนเลยใช่ไหม
‪ผมว่า เราควรทำข้อตกลงและคืนอัญมณี
‪มีการค้านิดหน่อยดีกว่าไม่มีเลย
‪เขตแดนเป็นปัญหาชั่วคราว จิ๊งซ์จะจัดการให้
‪มีข่าวลือว่าหมาคุณหลุดจากปลอกคอแล้ว
‪คุณจะคุมพิลต์โทเวอร์ได้ไง ‪ถ้าไม่มีปัญญาคุมคนของตัวเอง
‪หา
‪นั่นอะไร
‪โอ้ จำกันไม่ได้เหรอ
‪ลืมจุดเริ่มต้นของเราแล้วเหรอ
‪เหมืองที่พวกเขาให้เราไปอยู่
‪อากาศขุ่นมัวจนจุกในลำคอ
‪ทำให้ดวงตาพร่ามัว
‪แต่ผมดึงพวกคุณขึ้นมาจากก้นเหว
‪ให้พวกคุณได้ลิ้มลองรสชาติของชั้นบน…
‪และอากาศบริสุทธิ์
‪ผมให้ชีวิตคุณ
‪ให้เป้าหมาย
‪แต่คุณร่ำรวยและพึงพอใจแล้ว
‪มีความสุขสบายมากเกินไป
‪เรามาจากโลกที่ไม่เคยมีอะไรเพียงพอเลย ฟินน์
‪เพราะงั้นเราถึงต่อสู้
‪คุณจำได้ไหม
‪โอเค ผม ขอโทษ ได้โปรด
‪ได้โปรด
‪อย่าลืมมันอีกล่ะ
‪จบการประชุม
‪ฉันได้ข่าวจากเพื่อนที่อยู่ต่างแดน
‪การคุกคามจากเมืองชั้นล่างทำให้เป็นจุดสนใจ
‪พิลต์โทเวอร์ดูอ่อนแอ
‪มันเร็วเกินไป เจซยังไม่พร้อม
‪ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง
‪นี่ส่งมาถึงท่าน
‪คุณทำอะไรกับวาย
‪ฟังนะ ปล่อยเธอไป ฉันพาเธอมาที่นี่ จับฉันก็พอ
‪- ฮีโร่ของฉัน ‪- คุณ…
‪แต่ฉันนึกว่า ฉันนึกว่าพวกเขาทำร้ายคุณ
‪วายบอกว่าฉันไว้ใจเธอได้
‪เธอกลับไปเมืองชั้นบนได้ จบแค่นั้น ไปกันเถอะ
‪เดี๋ยวฉันช่วยทำให้เอง
‪หายไปไหนมา จิ๊งซ์
‪โอ้ ก็แบบว่า ไปนั่น มานี่ วิ่งไล่ตามทางตัน
‪แล้วรู้ไหม ไม่ใช่ทุกคนที่ตายแล้ว
‪ฉันอธิบายได้
‪อย่าขยับสิ เจ้าโง่ เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
‪ฉันไม่รู้
‪มาร์คัสไม่เคยบอกฉันว่าวายอยู่ในสติลวอเตอร์
‪แต่คุณรู้ว่าวายกลับมาแล้ว
‪คุณโกหก
‪- ฉันอยากปกป้องเธอ ‪- จากอะไร
‪วายกับผู้คุมกฎมาเพื่อทวงคริสตัล
‪ไม่ใช่เธอ
‪ลืมไปแล้วเหรอว่าวายทิ้งเธอยังไง
‪ใครเจอเธอ ใครดูแลเธอ ให้เธอมีบ้าน
‪ฉันเป็นครอบครัวของเธอ คนอื่นทรยศเรากันหมด
‪ฉันต้องการเธอ
‪มากกว่าตอนไหนๆ
‪เธอต้องทำอาวุธให้สำเร็จ
‪สวยจังเลย
‪ถ้าผ่านมือพวกเธอมันคงเหลือแค่เถ้าถ่าน
‪เข้าใจกันผิดแล้ว
‪พวกเขาคิดว่าคุณทำงานให้ซิลโก้
‪คนของเธอไล่ล่าเรา เหมือนสัตว์ ‪ซิลโก้จ้างพวกเขาทำแบบนั้น
‪เป็นไปไม่ได้หรอก คุณผิดแล้ว
‪- ลองพูดอีกทีสิ ‪- เอ็คโก้
‪เธอเชื่อสิ่งในสิ่งที่ตัวเองพูด โอเคนะ ‪เธอไม่ใช่ศัตรูนาย
‪อ๋อเหรอ งั้นนี่อะไรล่ะ
‪มันอยู่ที่คุณ คุณต้องให้ฉันเอากลับไป
‪- มันคืออะไร ‪- มันคืออัญมณี
‪ถูกขโมยไประหว่างการโจมตี ฝีมือน้องสาวคุณ
‪เธอลืมเล่าเรื่องนี้หรือไง
‪ด้วยสิ่งนี้ คนที่มีความรู้สามารถสร้าง…
‪อุปกรณ์เฮ็กซ์เทคได้ทุกอย่าง
‪ถ้าผู้คุมกฎมีท่าทีเกรี้ยวกราดขึ้น นี่ก็คือสาเหตุ
‪- เราใช้มันเอาชนะซิลโก้ได้ ‪- นั่นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา
‪เธอก็พูดง่ายสิ คนรอบตัวเธอไม่ได้กำลังจะตายนี่
‪เอ็คโก้ เรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณเป็นเรื่องที่ผิด
‪คุณมีสิทธิ์ที่จะเก็บมันไว้
‪ฉันโทษคุณไม่ได้
‪แต่ถ้าคุณทำแบบนั้น
‪วงจรแห่งความรุนแรงจะไม่มีวันหยุด
‪นี่เป็นโอกาสที่เราจะแก้ไขความเข้าใจผิด
‪เมืองนี้ต้องการการฟื้นฟู มากกว่าที่ฉันเคยคิด
‪ได้โปรด ให้ฉันช่วยคุณเถอะ
‪เธอมีแผนเหรอ
‪ฉันมีเพื่อนอยู่ในสภา ให้ฉันเอาอัญมณีไปคืนเขา
‪เขาจะรับฟังฉัน พวกคุณจะไม่ต้องซ่อนอีกต่อไป
‪มีเงื่อนไขเดียว ฉันจะเป็นคนเอาไปส่งเอง
‪รูปแบบมันหยาบ
‪แต่ทางวิศวกรรมมันหลักแหลมมาก
‪คิดว่าพวกเขาเจาะเฮ็กซ์เทคได้ไหม
‪ยากอยู่นะ
‪เชื่อกันว่าพวกเขา ‪อาจจะหาทางใช้ประโยชน์จากอัญมณีได้
‪ถ้าเรามองในแง่ร้ายที่สุด
‪แปลว่าพวกเขาจะใช้มันสร้างอาวุธ
‪มั่นใจเรื่องนี้แล้วใช่ไหม
‪เราไม่มีเวลามาหาคำตอบหรอก
‪เดี๋ยวนะ คุณจะสื่ออะไรกันแน่
‪เราควรเตรียมมาตรการตอบโต้ของเรา
‪คุณอยากให้เราสร้างอาวุธเหรอ
‪ไม่มีทางเด็ดขาด ‪เราไม่ได้คิดค้นเฮ็กซ์เทคเพื่อสิ่งนั้น
‪เราจะทำลายการสร้างสันติ ‪ไฮเมอดิงเกอร์ไม่มีทางเห็นด้วย
‪ความเฉยเมยของไฮเมอดิงเกอร์ ‪ทำให้เราเป็นแบบนี้
‪คุณเป็นคนพูดเอง
‪สันติถูกทำลายไปแล้ว เจซ
‪ฉันแค่ขอให้คุณเตรียมการป้องกันคนของคุณ
‪ถ้าเราโชคดี เราก็ไม่ต้องใช้มัน
‪ตัดสินใจเอาเองแล้วกัน
‪ไร้สาระน่า นายไม่คิดจะทำอยู่แล้ว
‪ถ้าเธอพูดถูกล่ะ
‪เราจะอยู่เฉยๆ ให้พวกเขาโจมตีเหรอ
‪เราเป็นนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่ทหาร
‪เรามีความรู้ที่ใช้ป้องกันตัวได้
‪เราเห็นพ้องว่าเฮ็กซ์เทค ‪มีไว้พัฒนาชีวิต ไม่ใช่คร่าชีวิต
‪เราอาจไม่มีทางเลือก
‪เรามีทางเลือกอยู่เสมอ
‪ฉันต้องคิดก่อน
‪นี่ตัวอะไร
‪เราเรียกมันว่าไฟร์เออร์ไลท์ ‪ไม่เคยเห็นเยอะแบบนี้เหมือนกัน
‪ผมกลัวจะต้องทำบางอย่างที่ไม่เคยคาดคิด
‪วาย
‪ฉันทิ้งเธออีกไม่ได้
‪เธอเปลี่ยนจิ๊งซ์ไม่ได้
‪ฉันต้องลองก่อน
‪เธออย่าตายก็แล้วกัน
‪ไม่สัญญานะ
‪ลาก่อนนะ สาวน้อย ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
‪หุบปาก ก็แค่กอดบอกลากัน
‪เธอไม่มีทางทำอีก ไม่อีกแล้ว
‪หยุดก่อน
‪นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
‪หัวหน้า ฉันมีหลักฐาน ซิลโก้อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง
‪ขอดูหน่อย
‪ไม่
‪บ้าเอ๊ย
‪เคทลิน
‪คนโกหก
‪บอกแต่แรกแล้วว่าอย่ามายุ่ง
‪บอกลูก…
‪บอกลูกสาวฉันว่า ฉัน…
‪ไป
‪โอ้ ดูซิว่าใคร ผู้พิทักษ์เด็กผู้ชาย
‪โดน
‪คำบรรยายโดย: มีคม วรรณรัตน์