SERIAL NETFLIX
Wiedziałam, że nie można ci ufać.
Ty za to jesteś bez skazy.
To nie ja wlazłam nie w jedną,
ale w dwie zasadzki Silco.
To nie sprawka Silco, ale kogoś innego.
- Skąd wiedz? - Bo żyjemy.
No cudownie.
Czemu nie powiedziałaś, że twoja siostra dla niego pracuje?
A czemu nie przyznasz,
co tak naprawdę tu robisz.
- Powiedziałam prawdę. - Jasne. Co to za świecący kamień?
Tak myślałam.
- Co się dzieje? - Hej, puszczaj mnie!
- Zostaw ją! - Puszczaj!
Vi?
Vi!
Nieśmiały? Czy tylko brzydki?
Nieźle wyglądasz na trupa.
Ekko?
Co o tym wiesz?
Nic. O co tu chodzi?
Co robisz z Jinx?
Ma na imię Powder.
Znalazłam ją, gdy pojawili się twoi oprychowie.
To ja. Vi.
To ja zabierałam cię na złomowisko,
to ja spłukiwałam z ciebie smar.
Dawne dzieje.
Ludzie się zmieniają.
Tak, właśnie widzę.
Pracujesz dla Silco?
Pieprz się.
Myślałem, że nie żyjesz.
A ty pojawiasz się z Pilciarą i oprowadzasz ją po Alejach?
Śledziłeś nas? Czemu się nie odezwałeś?
Nie wiedziałem, czy ci zaufać.
Ale musisz od razu startować z pięściami?
Ciekawe, od kogo się nauczyłam.
Szkoda, że nie nauczyłaś się lepiej. Nadal bijesz jak mały chłopiec.
A ty nadal blokujesz twarzą.
Kiedyś nie odważyłbyś się mi postawić.
Tęskniłam, mały.
Jak długo masz zdjęte?
Jak długo marudzisz?
Fascynujące.
Bardzo chciałbym zobaczyć to urządzenie.
Ten hexrdzeń.
Może być trudno.
Próbowałem wszystkich kombinacji run, ale…
Zawsze to samo.
Obiekty usychają i gniją.
Więc może błąd tkwi nie w twoich obliczeniach,
ale w obiektach.
Natura nie lubi zmian.
Ale na szczęście możemy zmienić swoją naturę.
A to jest Migot?
Odmiana.
Powinien umożliwić przeżycie gwałtownej przemiany.
Zadziała na rośliny?
Nie chodzi ci o rośliny, prawda?
Znam to spojrzenie skazańca.
Muszę cię ostrzec.
Jeśli pójdziesz tą ścieżką, będą tobą gardzić.
Poświęcamy miłość i pamięć potomnych dla rozwoju.
Dlatego odszedłem od Heimerdingera.
- Jayce zrozumie. - Być może.
Praca młotem to delikatna sztuka.
Jak mnie znalazłaś?
De facto przewodzisz Radzie. Ludzie widzą, gdzie idziesz.
Nie przypominaj mi.
Zamknięcie granicy wzburzyło ludzi.
No i dobrze.
Marcus mi to dał. To bomba.
Próbowałem ją rozbroić i prawie zginąłem.
Ktokolwiek ją zbudował, zna się na rzeczy.
To. I Migot.
Trudno uwierzyć, do czego są zdolni.
Naprawdę masz z tym taki problem?
Był moim mentorem, Mel. A ja go zdradziłem.
Wszystko, co o nim mówiłeś, to prawda.
Moje rodzina się mnie wyrzekła, a jednak nadal ją kocham.
Heimerdinger w końcu zrozumie.
To twój czas, Jayce. Koniec z biurokracją.
Możesz dać hextech ludziom, tak jak zawsze marzyłeś.
Najpierw muszę uratować Viktora.
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Zniknął. Czasem tak robi.
- Po Caitlyn też ani śladu. - Caitlyn Kiramman?
Chodzi o to…
Nieważne.
Hej. Damy radę.
Odwrócę uwagę Rady, ale niebawem musisz wrócić.
W międzyczasie
weź się w garść.
Interes leży.
Strażnicy przeszukują wszystkich, którzy przechodzą przez most.
Marcus wypełnia moje rozkazy, nie daje Vi i Caitlyn wrócić.
Albo go wreszcie przekabacili.
Chembaronowie urządzają spotkanie.
- Dość mam zmartwień. - To nie była prośba.
- Dokąd to? - Muszę znaleźć Jinx.
- Proszę pana. - Co?
Mam więcej wspólnego z wszą jaskiniową niż z Jinx.
Ale powiedzmy, że nie zawsze dogaduję się z ojcem.
Co z tego?
Przyjdzie do pana, gdy będzie gotowa.
Zgubiłaś ją.
Nie zgubiłam jej, tylko ją zabrali.
Zależy jej na tej strażniczce, widziałaś.
Przyszła po mnie! Nie po Strażniczkę.
- - Pamiętaj. - Pamiętasz jej imię?
Po co mam pamiętać jej imię?
To tylko głupia górniaczka.
Caitlyn.
- To prawdziwe drzewo? - Fajne, co?
Zobaczyłem je i wiedziałem, że to dobre miejsce.
Jeśli samotne nasionko dało sobie tu radę, my też sobie poradzimy.
Ty to wszystko zbudowałeś?
Nie sam.
Kiedy Vander…
zmarł,
Silco zalał Aleje Migotem.
Nie obchodziło go, co się działo z ludźmi.
Wszyscy stali się ćpunami albo ofiarami.
Hej.
Dałem im bezpieczne miejsce, by zacząć od nowa.
Powinnam była ci pomóc. Wam wszystkim.
Myśląc tak wpędzisz się w szaleństwo.
Gdybym tamtego dnia z tobą poszedł, może to wszystko by się nie wydarzyło.
A może byś zginął. Albo się przemienił.
Powder już nie ma, Vi. Została tylko Jinx.
- A ona należy do Silco. - Mylisz się.
Nadal tam jest, mogę do niej przemówić.
Nie możesz.
Znam własną siostrę.
Chcę ci coś jeszcze pokazać.
Tych ludzi straciliśmy.
Cena za naszą wolność.
Część zabili Strażnicy.
Większość Silco.
Twoja siostra pracuje dla niego nie dlatego, że musi,
ale dlatego, że chce.
Przykro mi, ale tak jest.
Złaź!
- Przepuśćcie nas! - Dalej!
Rozumiemy.
Cofnąć się!
- Dziękuję za powiadomienie mnie. - Nie ma za co, Panie Radny.
Jayce, o co chodzi?
Wiesz, jak to wygląda?
Zarządzam blokadę, a mój partner ją ignoruje.
Ty ją zarządziłeś? Po co?
Tam na dole są ludzie, którzy naprawdę chcą nas zniszczyć.
Co tam robiłeś?
Radziłem się przyjaciela w sprawie naszego problemu.
Mówiłem ci, że kogoś znam.
Ale nie mówiłeś, że jest z dołu.
A co za różnica?
Co za … Oni są niebezpieczni.
- Ja jestem z dolnego miasta. - Masz rację.
Przepraszam. Mam dużo na głowie.
Przyjaciel ci pomógł?
Nie.
Powiedział: „Natura opiera się takiej ingerencji“.
Będziemy dalej szukać.
- Chodźcie, idziemy! - Dobra, pozabijajmy kogoś!
A masz, skurwielu!
Najpierw zajadły atak w sercu Piltover.
Teraz blokada granicy.
Tracimy forsę i po co?
Na jego sny o rebelii? Traci kontrolę.
Jeśli wspólnie powstaniemy…
Nie mieliśmy się spotykać.
Ale powinniśmy.
Zyski spadają od czasu twojego występu na górze.
Ma rację.
Towar utknął na granicy. Górniacy boją się przechodzić.
Zastanawiamy się, jak zamierzasz to naprawić.
Zastanawiacie się, tak?
Moim zdaniem powinniśmy pójść na ugodę i oddać Klejnot.
Lepiej mieć mały ruch niż żadnego.
Problem z granicą jest tymczasowy. Jinx się tym zajmie.
Ponoć pies zerwał ci się ze smyczy.
Jak chcesz zapanować nad Piltover, jeśli nie panujesz nad swoimi ludźmi.
Co to?
Nie poznajecie?
Zapomnieliście, skąd to jest?
Z kopalni, gdzie nas trzymali.
Gęste powietrze, które dusiło.
Które szczypało w oczy.
Wyzwoliłem was z tych otchłani.
Poznaliście smak góry.
Świeżego powietrza.
Dałem wam życie.
Cel.
Ale zaczęliście obrastać w tłuszcz i gnuśnieć.
Za długo byliście na słońcu.
Pochodzimy ze świata, gdzie wszystkiego było za mało, Finn.
Dlatego walczymy.
Pamiętasz?
Dobrze, przepraszam. Proszę!
Proszę!
Nigdy więcej nie zapominaj.
Udane spotkanie.
Dostałam wieści od przyjaciół za oceanem.
Zagrożenie z dolnego miasta przyciąga ich uwagę.
Piltover wydaje się kruche.
Jeszcze za wcześnie. Jayce nie jest gotowy,
Jest jeszcze jedno.
To przyszło dla ciebie.
Co zrobiłeś z Vi?
Puść ją. Ja ją tu sprowadziłam, to o mnie wam chodzi.
- Moja bohaterka. - Jesteś…
Ale… Sądziłam, że cię torturują!
Vi mówi, że mogę ci zaufać.
Pozwolę ci wrócić na górę. To wszystko.
Pomogę ci.
Gdzie byłaś, Jinx?
Tu i tam, rozprawiałam się z trupami w szafie.
Ale wyobraź sobie, że nie wszystkie są martwe.
Mogę wyjaśnić.
Nie ruszaj się, głuptasie, bo cię zranię.
Nie wiedziałem.
Marcus nie powiedział mi, że nadal jest w Stillwater.
Ale dowiedziałeś się, że wróciła.
Skłamałeś.
- Chciałem cię chronić! - Przed czym?
Razem ze strażniczką wróciła po kryształ.
Nie po ciebie.
Zapomniałaś, jak cię porzuciła?
Kto cię znalazł? Kto się tobą zajął, dał ci dom?
Jestem twoją rodziną. Wszyscy inni nas zdradzili.
Potrzebuję cię.
Bardziej niż kiedykolwiek.
Musisz dokończyć budowę broni.
Piękne miejsce.
Gdyby wasi ludzie dopięli swego, zamieniliby je w gruzy i prochy.
To nieporozumienie.
Myślą, że pracujesz dla Silco.
Wasi polują na nas jak na zwierzęta. Silco ich opłaca.
To niemożliwe. Mylisz się.
- Powtórz to. - Ekko.
Ona w to wierzy, ok? Nie jest twoim wrogiem.
Tak? A co to jest?
Masz go. Musisz mi go oddać.
- Co to? - To Klejnot.
Skradziony w czasie ataku. Przez twoją siostrę.
Zapomniałaś o tym wspomnieć?
Za jego pomocą, przy odpowiedniej wiedzy, można zbudować…
dowolne urządzenie hextechowe.
Dlatego Strażnicy zrobili się bardziej agresywni.
- Dzięki temu pokonalibyśmy Silco. - To niczego nie rozwiąże.
Łatwo ci mówić. To nie twoi ludzie umierają na twoich oczach.
Ekko, wyrządzono ci straszną krzywdę.
Jak najbardziej masz prawo go zachować.
Nie obwiniałabym cię.
Ale jeśli tak zrobisz,
cykl przemocy nie zostanie przerwany.
To nasza najlepsza szansa, żeby wszystko naprawić.
To miasto potrzebuje uzdrowienia. Nawet nie wiedziałam jak bardzo.
Proszę, pozwól mi wam pomóc.
Masz plan?
Mam przyjaciela w Radzie. Zaniosę mu Klejnot.
Posłucha mnie. Nie będziecie się już musieli ukrywać.
Pod jednym warunkiem. To ja mu dam Klejnot.
Toporna obudowa.
Ale ciekawa konstrukcja.
Myślisz, że mogą rozgryźć hextech?
Spory postęp.
Możliwe, że znaleźli sposób na wykorzystanie Klejnotu.
Jeśli założymy najgorsze,
oznaczałoby to, że zrobili z niego broń.
Jesteśmy tego pewni?
Nie możemy czekać, by się przekonać.
Moment. Co proponujesz?
Powinniśmy przygotować środki zaradcze.
Mamy zbudować broń?
Nie ma mowy. Nie po to wynaleźliśmy hextech.
Nie będzie szansy na pokój. Heimerdinder nigdy by tego nie zrobił.
Jego bezczynność doprowadziła do tej sytuacji.
Sam tak mówiłeś.
Nie ma pokoju, Jayce.
Proszę, żebyś przygotował się do obrony swoich ludzi.
Być może nie będziemy musieli jej użyć.
Decyzja należy do ciebie.
Absurd. Chyba tego nie rozważasz?
A jeśli ma rację?
Będziemy biernie czekać na atak?
Jesteśmy naukowcami, a nie żołnierzami.
Dysponujemy wiedzą, żeby się bronić.
Hextech miał służyć poprawie jakości życia, a nie zabijaniu.
Możemy nie mieć wyboru.
Zawsze istnieje wybór.
Muszę się zastanowić.
Co to jest?
Nazywamy je ognikami. Nigdy nie widziałam aż tylu.
Obawiam się, że muszę zrobić coś wbrew sobie.
Vi?
Nie mogę jej znowu opuścić.
Nie zmienisz jej.
Muszę spróbować.
Nie daj się zabić.
Nie mogę nic obiecać.
Fajnie było, cukiereczku. Dzięki. Za wszystko.
Zamknij się. Tylko ją przytula na do widzenia.
Nie zrobiłaby mi tego. Znowu.
Stać.
Co to jest, u diabła?
Proszę pana, mam dowód. Za wszystkim stoi Silco.
Pokaż.
Nie.
Cholera!
Caitlyn!
Kłamiesz.
Mówiłem, żebyś to zostawiła.
Powiedz…
Powiedz mojej córce…
Uciekajcie!
Proszę, proszę. Mały zbawiciel.
Tak!
Napisy: Aleksandra Kulesza-Fink